Meer en meer bezorgde ouders en deskundigen zoals onderwijswetenschappers, kinderpsychologen en leerkrachten lijken
niet langer vertrouwen te hebben in de "seksuele opvoeding van diversiteit" die op grote schaal wordt
geadverteerd en al wordt geëist op kleuter- en basisscholen, zoals de volgende e-mailregels suggereren:
"... seksuele voorlichting is een belangrijk onderdeel van school en buitenschoolse educatie - maar het komt steeds meer onder druk
te staan. Anti-queer, anti-feministische en rechtse actoren vallen diversiteitgerichte seksuele
voorlichting aan en proberen wetenschappelijk verantwoorde onderwijsprogramma's in diskrediet te brengen."
Dit zijn de openingszinnen van de brief die het Ministerie van Onderwijs van Rijnland-Palts naar alle scholen in Rijnland-Palts
heeft gestuurd om een symposium aan te kondigen met de titel "Versterking van seksuele voorlichting
- opkomen voor diversiteit" op 29 september 2025.
De brief gaat verder: " Welke verhalen en ideologieën zitten er achter deze aanvallen?
En hoe kan evidence-based, leeftijdsgerichte seksuele voorlichting veilig en effectief geïmplementeerd blijven worden?
Het symposium wordt georganiseerd door pro familia Landesverband Rheinland-Pfalz in samenwerking met het Ministerie van
Onderwijs en het Pädagogisches Landesinstitut Rheinland-Pfalz."
Nu worden bezorgde ouders en waarschuwingsdeskundigen in deze subtiele brief al bestempeld als "queer-vijandige,
anti-feministische en rechtse acteurs" die tot bepaalde "narratieven en ideologieën" moeten behoren.
Anders zouden ze geen kritiek hebben op de zogenaamde "evidence-based, leeftijdsgerichte seksuele voorlichting".
De evidence-based, met andere woorden wetenschappelijk onderbouwde, feiten waarop deze "leeftijdsadequate opvoeding"
gebaseerd zou moeten zijn, zijn gedocumenteerd door het AG Kindeswohl op haar website
en tal van Kla.TV programma's, onder andere.
We vatten samen: Prof. Dr. Uwe Sielert is de centrale figuur in "seksuele opvoeding voor diversiteit".
Hij stond aan het hoofd van de Vereniging voor Seksuele Opvoeding en is als adviseur, trainer en
wetenschappelijk adviseur vertegenwoordigd in bijna alle instellingen voor seksuele opvoeding.
Hij schrijft voor het Federaal Centrum voor Gezondheidsvoorlichting (BZgA)
en werkt nauw samen met pro familia.
Zijn seksuele voorlichting is gebaseerd op de stelling: "Kinderen zijn seksueel. Geen seksueel leven zonder seksualisering."
Sielert roept op tot "seksuele voorlichting vanaf het allereerste begin", die veel verder moet gaan dan alleen het
benoemen van geslachtsdelen, seksuele activiteiten, risico's op letsel en verboden activiteiten.
Door samenwerking met BZgA werden de ideeën van Sielert ook opgenomen in de "WHO
Standards for Sexuality Education in Europe".
Concepten voor seksuele voorlichting op scholen en kinderdagverblijven zijn gebaseerd op deze normen.
Deze WHO-normen roepen op tot zogenaamd "leeftijdsadequate" seksuele voorlichting in de volgende leeftijdsgroepen:
0 - 4 jaar: vroegkinderlijke masturbatie, "doktertje spelen".
4 - 6 jaar: Homoseksualiteit, seksuele gevoelens (lust, opwinding)
6 - 9 jaar: anticonceptie, geslachtsgemeenschap
9 - 12 jaar: Geslacht, lust, masturbatie, orgasme
12-15 jaar: Genderidentiteit en seksuele geaardheid
15 jaar en ouder: transactionele seks, pornografie, seksverslaving, afwijkend seksueel gedrag
Sielert wist met zijn ideeën door te dringen tot het gezins- en opvoedingsbeleid en richtte in
Dortmund het Instituut voor Seksuele Opvoeding op.
Onder leiding van de ISP hebben aanbieders van seksuele opvoedingsprogramma's de Society for Sex
Education opgericht en zijn ze gemachtigd om het "Quality Seal" voor seksuele opvoeders toe te kennen.
Dankzij Sielerts netwerkwerk kon zijn "seksuele opvoeding van diversiteit" een monopoliepositie verwerven in de
opleiding van seksuele opvoeders, ook in het onderwijs.
Het concept van diversiteitspedagogiek in misbruikpreventie gaat ook terug tot Sielert.
Kinderen moeten actief worden aangemoedigd om "de plezierige aspecten van het lichaam, de zintuigen en het aanraken van
zichzelf toe te laten", bijvoorbeeld in knuffelgrotten en tijdens "dokter spelletjes" in kinderdagverblijven
of door te oefenen op geschikte materialen (vulva, clitoris, penis, testikels) op scholen.
Dit moet een gevoel van eigenwaarde en zelfvertrouwen ontwikkelen dat kinderen later in staat zal stellen om "nee" te zeggen.
Dit is echter een typische poging tot verklaring van pedofielen.
Eerst wordt de grens van schaamte geschonden en de beschermende ruimte binnengedrongen, en vervolgens wordt van het kind verwacht
dat het de verantwoordelijkheid draagt om "nee" te zeggen.
Kentler's pedagogie, als voorloper van de "seksuele pedagogie van diversiteit", was er ook op gericht om de natuurlijke grens van
schaamte te verleggen en de bestaande grenzen en beschermingsmechanismen af te breken zodat de "ongebreidelde
expressie van seksueel verlangen" niet langer gehinderd wordt.
Kentler was de belangrijkste pedofiele activist in de jaren 1970.
Als "hervormingspedagoog met een uitstekende reputatie" was hij een enthousiast voorstander
van seksualiteit tussen volwassenen en kinderen.
Met zijn deskundige adviezen hielp hij ervoor te zorgen dat pedofiele daders niet werden veroordeeld.
Hij werkte in een pedofielennetwerk dat zich uitstrekte tot de Odenwaldschule, pro familia en de Kinderschutzbund.
Hij lobbyde bij politici voor de afschaffing van paragrafen §174 en §176 en er werd naar hem
geluisterd door individuele leden van de Groene Partij.
In een experiment in samenwerking met het Berlijnse bureau voor jeugdzorg werden dakloze mannelijke adolescenten met
strafrechtelijke veroordelingen en later ook kinderen specifiek onder de hoede van pedofiele mannen geplaatst.
Kentler's werk werd uiteindelijk wetenschappelijk geanalyseerd in verschillende onderzoeken naar de pedofiele
betrokkenheid van de Groene Partij en de Berlijnse Senaat.
De door hem opgerichte "emancipatoire seksuele pedagogie" werd daarom voortgezet onder
de term "seksuele pedagogie van diversiteit".
Sielert zelf beschreef zichzelf ooit als "Kentler's leerling" en noemde Kentler een "pionier", terwijl anderen spraken
van een "vaderlijke vriendschap" tussen Kentler en Sielert.
Nu Kentler's experiment eindelijk in diskrediet is gebracht als een pedofiele praktijk waarvoor Kentler nooit is
vervolgd vanwege de verjaringstermijn, heeft Sielert zich publiekelijk gedistantieerd van Kentler.
Sielerts publicaties en lessen tonen echter weinig afstand tot Kentlers "emancipatorische seksuele opvoeding".
De combinatie van de oorspronkelijke "emancipatoire seksuele voorlichting" volgens Kentler met genderideologie en
queer education heeft een enorm destructieve kracht ontwikkeld.
Verschillende politieke groeperingen, zoals de organisatie JUSO Baselland uit Zwitserland, roepen al op
tot holistische seksuele opvoeding zonder schaamte.
Dit wordt georganiseerd door externe deskundigen om gender, seksuele en romantische diversiteit te communiceren.
Dit zogenaamde externe gespecialiseerde personeel wordt dan steeds vaker geleverd door LGBTIQ-groepen die educatieve
projecten uitvoeren - vaak zonder de aanwezigheid van leerkrachten - met als hoofddoel LGBTIQ-levensstijlen "zichtbaar"
te maken voor kinderen en ze te presenteren als gelijk en gelijkwaardig aan heteroseksuele levensstijlen, acceptatie voor
ze te eisen en "angstvrije ruimtes van diversiteit" te creëren waarin ze de "seksuele en
genderzelfbeschikking" van kinderen kunnen "versterken".
LGBTIQ-groepen werken het liefst alleen met de kinderen, d.w.z. zonder de aanwezigheid van een leerkracht of supervisor.
Ze beweren dat de kinderen dan onbevooroordeeld en vrijer zijn om zelfs "gevoelige" vragen te bespreken zonder valse schaamte.
Er wordt hier geen rekening gehouden met het feit dat deze externe pedagogen dan, in geval van twijfel, over de
heuvels zijn zonder consequenties als ouders verdere vragen hebben over de verstoring van hun kinderen.
Ze realiseren zich ook niet dat ze bezig zijn met hun eigen doelen en niet met de behoeften van de kinderen in het bijzonder.
Ouders die zich kritisch uitlaten over deze vorm van seksuele voorlichting en queer education om hun kinderen te beschermen,
worden vaak in een hoek gedrukt en bestempeld als "preuts", "conservatief" en "intolerant" ten opzichte van de
verschillende manieren waarop andere mensen leven en liefhebben.
Ze worden in hokjes geplaatst om ouders te verdelen en te voorkomen dat ze zich met de exacte inhoud bezighouden.
Kinderen zijn speelse wezens en moeten spelenderwijs kunnen leren in plaats van geseksualiseerd en
geïnstrumentaliseerd te worden door volwassenen.
Ze zijn volkomen naïef en handelen zonder kwade bijbedoelingen.
Deze perfecte en vertederende naïviteit werd overgenomen door scenarioschrijver en regisseur Ivo Sasek
in zijn speelfilm "Kosima - perfekt naiv" uit 2011.
Op het 40e Festival of Nations in 2012 werd deze speelfilm door een internationale jury
verkozen tot een van de drie beste lange films.
De FSK greep toen in en verhoogde de leeftijdsclassificatie naar 18 jaar.
Iedereen die de film zelf heeft gezien zal zich serieus afvragen welke scènes ook maar in de buurt komen van het rechtvaardigen
van deze classificatie in vergelijking met Hollywoodfilms.
Maar omdat de film 14 jaar geleden al precies dit probleem van vroegtijdige seksualisering en externe
gespecialiseerde leerkrachten behandelde, stond hij waarschijnlijk op de zwarte lijst.
Bekijk de spannende speelfilm "Kosima-perfekt naiv!" exclusief op Kla.TV en beveel hem
aan bij geïnteresseerde ouders in je omgeving!