Símtæki á fleiri en einum stað í heimilinu þínu myndi vera mikil léttir og þægindi fyrir þig og fjölskyldu þína.
Til dæmis í eldhúsinu.
Símtæki á þessum stað myndi spara þér ótal skref á hverjum degi. ………
Það er satt sem afi og amma segja: „Áður fyrr var allt öðurvísi og stundum erfiðara.„
Og sigurganga símans er gott dæmi um það.
Hún er án efa einstök og heillandi.
Allt frá árinu 1928 var fyrsta millilandalínan milli London og New York tekin í notkun.
Í kjölfarið þróaðist fjarskiptatækni óhjákvæmilega um allan heim.
Fram að um 1960 var nauðsynlegum tengingum enn sinnt af konum á símstöðum.
Frökinin á símstöðinni var algengt heiti yfir þessar heillandi dömur.
Árið 1983 kynnti Motorola loksins til sögunnar farsíma.
Sem farsími eða bílsími var hann upphaflega talinn stöðutákn fyrir fólk í mikilvægu stöðum.
En í millitíðinni er jafnvel yngsta kynslóðin leidd inn í lítríkjan leikjaheim farsímasamskiptanna.
Samkvæmt slagorðinu „æfingin skapar meistarann“ blómstrar viðskiptin með þessa freistandi vöru.
Snjallsíminn er lítil tölva, fjölhæf með innbyggðri myndavél sem tekur upp hágæða myndbönd, eins og hér sést.
Hreyfimyndir sem hægt er að senda til ömmu og afa, til dæmis, tafarlaust.
Það er því ekki að undra að snjallsímar gegni oft aðalhlutverki í daglegu lífi ungs fólks.
Lífið fer aðallega fram í gegnum stafræn leikföng.
Sífellt fleiri ungmenni dreyma um frama á netinu sem áhrifavaldar með milljónir fylgjenda.
Snjallsímar eru alls staðar og alltaf með okkur, og samfélagið gengur algjörlega háð áfram í dáleiðslu.
Listamaðurinn frá Hamborg, Thorsten Kirsch, fangað þetta fyrirbæri á hlægilegan, jafnvel á háðsfullan
hátt í teikningum sínum. Það sem setti þetta á stað var alltumfaðmandi sýnleg og ýkt notendahegðun.
Í gagnvirkri bók hans, "Smartphone Zombies Diary", sameinar hann umhverfisrannsóknir með viðeigandi athugasemdum.
Að mínu mati er þetta allgjöra taumleysi eitthvað sem ég myndi aðeins búast við hjá fólki sem neytir vímuefna og áfengis.
Og það varð nánast því regla í daglegu lífi að ég væri næstum því keyrður niður af hjóli, að ég væri umkringdur fólki sem átti
þessi tæki – og hafði horfið, tók ekki eftir mér, var mér hættulegt, var hætta fyrir börnin sín, hreyfðist
ekki lengur um heiminn á félagslega viðeigandi hátt.
Og þá, auðvitað, fór ég að hugsa um þetta efni, þetta vúdú-költ, þennan zombí-verðun, þessa fjarstýringu.
Skyndilega hafði ótrúlegur vettvangur opnast.
Ég varð að gera þetta til að vernda sjálfan mig, því ég átti sjálfur snjallsíma og skynjaði
hversu auðvelt það var að verða háður honum.
Satíra eða raunveruleg satíra virðist vera viðeigandi formúla til að takast á við stafrænan brjálæðisgang og félagslega dílemmu.
Í gagnvirka bókinni "Smartphone Zombies Diary“ er einnig að finna hljóðskýringar úr heimi fréttanna.
Silíkon-dalurinn: Læknar bera saman fíkn í snjallsíma við hefðbundna fíkn, svo sem áfengis- eða nikótínfíkn.
Erum við í raun ennþá með stjórn á hegðun okkar?
Eða eru gjörðir okkar löngu stjórnaðar af ytri öflum, hvar sem þau kunna að vera?
Svokölluð stafræn menntun er undirorpin pólitískum mistökum sem þegar er verið að leiðrétta í mörgum löndum.
Nýlega var spjaldtölvum bannað í skólakennslustofum í Kína og Svíþjóð.
Farsímar í burtu, bækur upp! krafðist tímaritið Der Spiegel í september 2023 og það af góðri ástæðu.
Stafrænar námsleiðir eru skaðlegar lestrarhæfni.
Sydney: Árið 2012, í kjölfar slæmrar frammistöðu í PISA-rannsókninni, var fjárfest í nokkrum milljörðum
ástralskra dala í kaupum á nýjum fartölvum fyrir skólann.
Hins vegar voru tækjunum safnað saman árið 2016.
Þó að þau hafi verið mikið notuð voru þau sjaldan notuð í menntunarlegum tilgangi.
Svipaðar reynslur voru greindar í Suður-Kóreu, Taílandi, Bandaríkjunum og Tyrklandi.
Á sama tíma er stafræni heimurinn að framleiða sífellt fáránlegri vörur.
Sem hluti af straumi „Internet of Things“ tilkynna bleyjur nú stafrænt þegar skipta þarf á þeim, ísskápar segja
okkur þegar þarf að bæta í þá, og stafræn gaffall fylgjast með því hvort við séum að borða lágkolvetna fæði.
Og ekki má gleyma ofur-snjöllu vatnsflöskunni, sem stýrir drykkjarvenjum okkar.
Óskir eru skráðar stafrænt og markaðssérfræðingar eru stöðugt að hanna nýj forrit sem segja
okkur til dæmis hvort við séum að greiða okkur rétt.
Teiknarinn Kirsch kallar blómin í stafræna heiminum "Needfull Things". Athugið: satíra.
Á sama tíma kynna stærstu farsímafyrirtækin ákaft nýja heillandi stafræna framtíð.
5G er töfrorðið. Fimmta kynslóð farsímafjarskipta lofar hinni nýju veröld.
Í snjallborginni verður engin félagslegur ójöfnuður, engin átök, ekkert veggjakrot, enginn
glæpur – í raun enginn félagslegur heimur yfir höfuð.
Samlíf verður eingöngu í sýndarheiminum.
Tæknilega séð er allt þegar orðið mögulegt, þar á meðal sjálfkeyrandi bílar.
Allt sem þarf er smá uppfærsla, og þá mun tæknin hafa allt undir sinni stjórn.
Brussel sumarið 2023: Belgíska höfuðborgin sýnir sig á margan hátt sem risabyggingarsvæði
Eins og allar stórborgir er Brussel að undirbúa sig undir framtíðina.
Samkvæmt rannsóknum munu nefnilega 70 prósent af 10 milljörðum íbúa heimsins búa í stórborgum árið 2050.
Uppsetning stafrænnar eftirlits með fjöldanum er í fullum gangi.
Þróunin er orðin sýnileg.
Evrópuþingið er til húsa í virðulegu glerhöll í miðborg Brussel.
Þing sjónvarpið (Parliament TV) sendir daglega út í beinni og tekur upp í stafrænu formi.
Það eru mörg brýn pólitísk mál til umræðu.
Hneykslin sem komu upp í desember 2022, sem snérust um þingmenn sem greinilega höfðu þegið mútur, töskur fullar af
reiðufé og falsaðir nefndarfundir, eru löngu liðnir atburðir.
Allt virðist hafa haldist í óvissu eins og áður.
Fjölmiðlarnir sinna starfi sínu.
Það er eins og stóri spillingar- og mútuskandallinn hér í Brussel hafi aldrei gerst. Business as usual.
Gagnrýnendur tala þegar um menningu refsileysis.
Í raun getur þetta ekki verið, þetta má ekki gerast.
Þetta virðist einnig gilda um þemað farsímar.
Árið 2020 skoðuðu tveir þingmenn, líffræðingurinn Michèle Rivasi frá Frönsku græningjunum og eðlisfræðiprófessorinn Klaus Buchner
úr þýska ÖDP-flokknum í kjölinn nefndina „Alþjóðanefndina um vernd gegn ójónandi
geislun“ , þ.e. útvarpsbylgjugeislun frá farsímum.
Frá miðjum 9. áratugnum hefur geislavarnanefndin, sem oft er kölluð ICNIRP, vissulega
verndað geislunina, en því miður ekki neytendur.
Rivasi-Buchner-skýrslan uppljóstrar gríðalegt misferli.
Aðalniðurstaðan var sú að þessir aðilar hafa tengsl við atvinnulífið.
Með öðrum orðum, þeir eru ekki sjálfstæðir, og stundum – það þarf alltaf að upplýsa um slík
tengsl – þá hafa þeir vanrækt að upplýsa um þau.
Þannig að þetta þýðir að við uppgötvuðum hluti sem voru ekki eins og skyldi.
Tveir stjórnmálamenn afhjúpuðu þetta.
Einkarekið hagsmunafélag með tengsl við farsímaiðnaðinn sem sér um neytendavernd á heimsvísu og
gerir kerfisbundið lítið úr vísindalegum niðurstöðum.
Þetta eru fólk sem vinnur með sínum eigin hópi. Þetta er í raun hópur sem er til settur til að kynna iðnaðinn.
Og það virðist sem iðnaðurinn hafi gefið út ákvörðun um staðla og viðmiðunarmarka til einkaaðila svo að
iðnaðurinn geti sagt: "Ég er ekki sá sem er að segja þetta!"
Auðvitað! En þetta eru fólk sem er háð iðnaðinum og vísar alltaf til hans.
Og þegar þeir semja skýrslu senda þeir hana fyrst til iðnaðarins til að athuga hvort iðnaðurinn sé ánægður með hana.
Nýlega kom út önnur rannsókn; okkar er frá 2020.
Nú er önnur rannsókn frá 2022 eftir aðra blaðamenn sem sýnir nákvæmlega hið sama.
Þannig að sjáðu til: Við ekta, alvarleg rannsókn – óháð því frá hvaða landi hún kemur frá – sýnir að ICNIRP er
ekki sjálfstæð, heldur í raun óbeint afsprengi iðnaðirins.
Sem líffræðingur er ég líka hneyksluð því ICNIRP viðurkennir aðeins varma áhrif.
Þetta þýðir að þegar þú heldur farsíma að höfði þínu verður eyrað heitt.
Þetta eru varmáhrifin, en þau taka ekki tillit til annarra áhrifa sem geta haft áhrif á taugakerfið, innkirtla kerfið o.s.frv.
Það er ótrúlegt að þetta sé ekki tekið til greina í vísindarannsóknum.
Þetta er vísindalegt svindl!
Eiginlega er þetta vísindalegt svindl þar sem ekki er tekið tillit til allra þátta.
Það er bylting er í gangi: Evrópsk blaðamannasamtök sem heita "Investigate Europe" koma þessu svona á punktinn:
Er farsímasamskipti hættuleg? Vísindasamfélagið er klofið í tvennt.
Sumir sérfræðingar segja að hún sé örugg en aðrir hafa alvarlegar áhyggjur.
Árið 2011 flokkaði WHO rafsegulsvið farsíma sem mögulega krabbameinsvaldandi fyrir menn.
Og rannsóknir sem birtar voru árið 2018 sýndu að þegar rottur voru útsettar fyrir þessum rafsegulsviðum
jókst áhætta þeirra á ákveðnum tegundum krabbameins.
Jafnvel meðal þeirra sem telja tæknina örugga viðurkenna margir að frekari rannsókna sé
þörf. Og nánast engar rannsóknir eru til um 5G.
Fjarskiptafyrirtækin sjálf hafa bent á að rafsegulsvið geti ógnað heilsu.
Af hverju líta Evrópu­sambandið og ríkisstjórnir okkar þá framhjá þessu?
Þau vísa til leiðbeininga sem gerðar hafa verið af þver-þjóðlegum vísindanefndum.
En „Investigate Europe“ hefur komist að því að þessar nefndir eru lokaðir klúbbar.
Fólk sem hefur andstæðar skoðanir er ekki boðið að taka þátt.
Og margir vísindamannanna sem tóku þátt hafa fengið styrki frá fyrirtækjum sem hafa beina hagsmuni af innleiðingu 5G.
Það er ekki til áhættulaust samfélag.
Það eru líka aðrir hlutir sem við neytum er líka slæmir fyrir heilsu okkar – allt frá áfengi til ruslfæðu.
En ef þú vilt ekki borgara, þá getur þú einfaldlega sleppt þeim.
En það er enginn möguleiki að komast hjá 5G
Þar sem framkvæmdastjórnin vildi ekki framkvæma heilsu- og umhverfisáhrifamat í gegnum þingið, voru settar tvær
rannsóknir á laggirnar: heilsurannsókn og umhverfisrannsókn.
Heilsurannsóknin var framkvæmd af Ramazzini-stofnuninni á Ítalíu og umhverfisrannsóknin af vísindamönnum við Genfar-háskóla.
Þingið tók ákvörðunina.
Við sögðum að við vildum sjálfstæðar stofnanir.
Niðurstöðurnar voru kynntar fyrir þinginu.
Í tilviki STOA var það, gróft sagt, nefnd innan þingsins sem sameinaði alla þá sem hafa þekkingu á vísindum.
Og þannig var STOA og áhrifin á heilsu okkar kynnt.
Stjórnandi Ramazzini-stofnunarinnar hefur sýnt fram á að ákveðnar tíðni sem tengjast 5G hafi áhrif á heilsu.
Nánar tiltekið í formi glioma , heilakrabbameins, DNA-brotna o.s.frv.
Við höfum nú sönnunargögn fyrir þessu: hvað umhverfið varðar er sagt að engar rannsóknir séu til á millimetra-bylgjum
En við höfum vísbendingar, t.d. í skordýrum, sem gefa til kynna – þar sem 5G felur í sér geislabúnt
– að þessi geislsvið geti eyðilagt skordýr okkar.
Þannig að það eru vísbendingar um að ekki hafi verið gerðar nægar rannsóknir á þessum millimetra-tíðnum
til að hægt sé að segja: Það eru engin vandamál.
Ramazzini-stofnunin við Bologna á Ítalíu:
Þessi sögulega bygging hefur hýst krabbameinsrannsóknarmiðstöð Ramazzini-stofnunarinnar síðan hún var stofnuð árið 1971.
Hún er alþjóðlega viðurkennd sem framúrskarandi miðstöð og þekkt fyrir fjölmörg framúrskarandi framlög til
rannsókna á umhverfis-, starfs- og efnaorsökum krabbameins.
Stofnunin nýtur virðingar um allan heim fyrir heiðarleika sinn og vísindalegt sjálfstæði.
Niðurstöður langtímarannsókna sem gerðar voru í krabbameinsrannsóknarstöð Ramazzini-stofnunarinnar hafa
meðal annars sannað krabbameinsvaldandi eiginleika vínýlklóríðs, benzen, formaldehýds og súrefnisríkrar bensínbætiefna.
Þessar rannsóknir hafa haft gríðarleg áhrif á umhverfis- og starfsgetulækningar, sem leiddi til
innleiðingar forvarnaráætlana og setningar heilsuviðmiða.
Vernd almennrar heilsu með forvörnum hefur ætíð verið aðalmarkmið Ramazzini-stofnunar.
Og sjálfstæði Krabbameinsrannsóknarstöðvarinnar hefur gert vísindum og sannleika kleift að sigra sérhagsmuni.
Árið 2005 var krabbameinsrannsóknarmiðstöðin tileinkuð prófessor Cesare Maltoni, stofnanda Ramazzini-stofnunarinnar.
Dr. Fiorella Belpoggi, sem tók við af honum sem forstjóri stofnunarinnar, hefur þjónað sem lykilvitni
fyrir ákæruvald í mörgum réttarhöldum í Bandaríkjunum þökk sé sérfræðiþekkingu sinni.
Nýlega rannsakaði hún krabbameinsáhættu sem tengist há tíðnigeislun frá farsímum – eldfimt umræðuefni.
Dr. Fiorella Belpoggi tekur á móti okkur á heimili sínu.
Hún eyddi nánast öllu árinu 2022 á sjúkrahúsi, barðist fyrir lífi sínu eftir rútínuaðgerð á hjarta.
Framúrskarandi fræðikona í krabbameinsrannsóknum er komin aftur og mun án efa halda áfram að láta rödd sína heyrast.
Fyrir hana eru vísindalegu niðurstöðurnar skýrar– bæði úr rannsóknum hennar á næstum 2.500 tilraunastofurottum sem og úr
STOA-rannsókninni sem var framkvæmd undir forystu hennar – :
Segulmagns- og rafsegulsvið, EMF, eru vissulega ekki skaðlaus.
Hátíðnisvið geta verið krabbameinsvaldandi.
Og ég geri ráð fyrir því að – þegar Alþjóðastofnunin fyrir krabbameinsrannsóknir hefur farið yfir allt
nýja efnið sem er tiltækt – verði endanleg niðurstaða: "Líklega krabbameinsvaldandi!"
En það er annar þáttur sem er mjög mikilvægur frá heilsulegu sjónarmiði.
Það er sú staðreynd að há tíðni hefur án efa áhrif á æxlunarkerfið.
Það eralveg á hreinu!
Það eru til margar rannsóknir, og flestar þeirra duga til að segja að há tíðnisgeislun hafi áhrif á gæði sæðisfrumna.
Ég tel þetta mjög mikilvægt hvað varðar lýðheilsu, því við þurfum að fjölga okkur.
Annars mun mannkynið deyja út.
Öllum þessum þáttum er ekki sinnt í þeim mæli sem þær eiga skilið. ...
Þær eru nánast hunsaðar. Og það er synd, því við höfum gögn.
Við framleiðum gögn.
Og óháð rannsóknarstofur framleiddu þessar upplýsingar.
Þetta er mjög, mjög, mikilvægt, því t.d. í okkar tilfellivar rannsóknin fjármögnuð af borgurum, af íbúum
Emilia Romagna-héraðsins – að hluta til af stofnunum, héraðsstjórninni og frjálsum framlögum.
Þetta er óháð rannsókn, mjög vel framkvæmd.
Enginn hefur gagnrýnt rannsóknarhönnunina.
Geislunarskammturinn var sambærilegur þeim sem við menn eru útsettir fyrir og
eftirlitið með útsetningarkerfinu var af háum gæðum.
Því er ekki hægt að gagnrýna þessa rannsókn, eins og einhver hefur haldið fram; það stenst ekki.
Ég hef starfað á þessu sviði í 45 ár og ég veit mjög vel hvernig langtímameðferð er og hvernig hún þarf að vera framkvæmd.
Og ég get staðfest að rannsóknin okkar var mjög vel framkvæmd.
Við menn verðum þegar fyrir þessum geislum sem fóstur og það sama á við um rannsóknarstofurottur okkar.
Þessi snemmbæra útsetning er ástæðan fyrir því að við höfum séð þessar tegundir sjaldgæfra æxla, því
heilakrabbamein og schwannómar eru sjaldgæf æxli.
En ef einstaklingar – dýr eða menn – eru útsettir allt frá fósturstigi, má sjá aukningu á
þessum æxlum áður en dauði kemur af öðrum orsökum.
Við eigum nú í vandræðum í mannkyninu því við höfum engan samanburðarhóp.
Allir menn eru útsettir alls staðar í heiminum.
Hvernig getum við þá borið saman gögnin?
Þetta er sennilega ástæðan fyrir því að við sjáum ekki tölfræðilega aukningu á þessum æxlum í mannkyninu.
Vegna þess að við getum ekki borið saman við enga útsetningu, heldur aðeins við stöðuga útsetningu,
sem er nú algeng hjá öllum mönnum um allan heim.
Það er mikill munur.
Samhliða rannsókn Ramazzini kynnti ríkisfjármagnaða National Toxicology Programme (NTP) í Bandaríkjunum niðurstöður sem voru
áberandi svipaðar niðurstöðum rannsóknarteymis Fiorella Belpoggi.
Yfirmaður rannsóknarinnar taldi sig knúinn til að samtvinna þessar áhyggjuvaldandi niðurstöðum með áríðandi ákalli.
Vegna útbreiddra notkunar farsíma myndi jafnvel lítil aukning á áhættu hafa alvarlegar afleiðingar fyrir lýðheilsu okkar.
Og í millitíðinniþyrftu heilbrigðisyfirvöld í stað þess að segja fólki: „Ef þú ert áhyggjufull(n), þá getur þú
gert eftirfarandi“ að styðja og kynna varúðarráðstafanir, sérstaklega fyrir börn og konum.
Því aðáhættan fyrir börn gæti verið meiri vegna meiri frásogs og næmni heilans sem er í þroska fyrir vefjaskemmandi efnum.
Hvað er þá lærdómurinn af þessu?
Við ættum ekki lengur að gera ráð fyrir að núverandi eða þráðlaus tækni framtíðarinnar,
þar á meðal 5G, sé örugg án viðeigandi prófana.
Því að fella niður rannsóknir er siðlaust.
Það sem fólk veit ekki er að raunverulega vandamálið núna er farsíminn sem enginn óttast.
Það óttast farsímamöstrin, en ekki sjálfa símana.
Þeir bera þá nærri eistum sínum og við vitum að há tíðni geislunar getur haft áhrif á þau.
Við vitum að þegar við höldum þeim nærri eyrunum okkar þá er heilinn einmitt þar.
Við þurfum að upplýsa fólk betur um tæknina.
Áður en við dreifum þessari tækni út um allt ætti hver sem er að vita hver áhættan er fyrir heilsuna.
Á þann hátt getum við forðast uppnám, að kveikt sé á turnunum, að óttinn breiðist út að
vandamál geti átt sér stað sem ekki þyrftu að vera.
En við getum líka forðast að fólk haldi símunum sínum nærri heilanum ef það veit að það er mjög hættulegt.
Upplýsingar er því grundvöllur þess að takast rétt á við hættur.
Það var augljóst að Evrópuþingið myndi fela Dr. Fiorellu Belpoggi að framkvæma tæknimatið.
Eftir að hafa metið yfir 800 rannsóknir voru kröfurnar til stjórnmálamanna skýrar:
að stöðva uppbyggingu 5G, hefja sjálfstæðar rannsóknir og ærlegar og yfirgripsmiklar
upplýsingar til almennings um heilsufarsáhættuna.
Þetta truflaði marga þingmenn og þökk sé STOA-skýrslunni spyr fólk núna svipaðra spurninga og við.
En það eru til fólk, sérstaklega einn varaforseti, sem sagði: "Af hverju eruð þið að spyrja þessar
spurningar? Við verðum að halda áfram með viðskiptin!"
Þetta var ógnvekjandi því það er í andstöðu við það sem framkvæmdastjórnin var að segja.
Í stað þess að biðja aðra vísindamenn um skýrslu reyna þeir að þagga niður Ramazzini-stofnunina.
Taktíkin er að eyðileggja fyrir öllum þeim sem standa gegn, spyrja spurninga eða sýna fram á að umhverfisáhrif séu til staðar.
Þeir þola engin andmæli.
Og það er mjög hættulegt, bæði fyrir lýðræðið en líka fyrir líf okkar í dag, hvort sem um er
að ræða skordýraeitur, rafsegulgeislun eða lyf.
Vísindum er stjórnað af hagsmunahópum.
Svona fer þetta fram: þeir kaupa vísindamenn og láta þá undirrita greinar sem þeir hafa ekki skrifað.
Til dæmis í tilfelli Monsanto þá eru þetta raunveruleg fræðigreinar sem Monsanto býr
til og akademískir vísindamenn undirrituðu.
Þeir eru keyptir. Iðnaðurinn hefur tekið völdin í vísindunum.
Vísindin eiga að leita sannleikans, og auðvitað má gagnrýna rannsóknir.
En í stað þess að framleiða andstæðar skýrslur til að sýna hvers vegna þeir eru ósammála rannsóknum Ramazzini-stofnunarinnar,
gera þeir það ekki, þeir ærumeiða viðkomandi.
Hagfræðiprófessorinn Christian Kreis gefið út nokkrar bækur um þetta efni.
Að lokum er þetta líkt og brandari sem Otto Waalkes sagði einu sinni:
„Vísindin hafa komist að þeirri niðurstöðu að reykingar séu ekki skaðlegar“, undirritað af Dr. Marlboro.
Ég hló jafnvel að þessu sem unglingur.
Auðvitað framkvæmir Dr. Marlboro rannsókn: reykingar eru ekki óholltar.
Og í dag setur maður auðvitað ekki nafn Dr. Marlboro undir hana eða Swisscom undir rannsókn sem þeir styrkja.
Þeir sleppa því að nefna hver fjármagnaði það.
Þeir taka fræga stofnun sem er meðal annars styrkt af símafyrirtæki.
Og það verður erfitt að hrekja hana, því vísindamenn leggja sig hart fram um að tryggja að það sem þeir gera sé nákvæmt.
Þeir gæta þess að gera engin tæknileg mistök eigi sér stað.
Tæknilega séð eru þessar rannsóknir framúrskarandi.
En ég gæti notað þessa sömu verkfærakistu, sama búnaðinn, til að spyrja alveg annarra spurninga.
Og þá myndi ég komast að allt öðrum niðurstöðum.
Bragðið er að við heyrum alltaf tíunda hluta sannleikans eða fimmta hluta sannleikans og ákveðnar
staðreyndir eru kerfisbundið sópað undir teppið.
Og þá höfum skýra rannsókn sem er grundvölluð á vísindum og skýra vísindalega niðurstöðu.
Og okkur er leitt það fyrir augum að þetta sé vísindi og þetta sé staðfest af vísindum.
Jæja, auðvitað voru það vísindamenn.
En þessu er misbeitt í gríðarstórum stíl vegna þess að hinum aðilanum er ekki gefið orðið – og fær hann ekki orðið.
Prófessor Kreiß var áður fjárfestingarbankamaður og veit hvað hann er að tala um.
Í 25 ár hefur hann helgað sig því að afhjúpa misferli og þær aðferðir sem notaðar eru til að þagga niður gagnrýna vísindamenn.
Ef litið er til sögu vísindanna, þarf aðeins fáeina tilvik.
Það dugar að ráðast opinberlega á einn, tvo eða þrjá og eyðileggja allt fyrir þeim og þá munu hinir hugsa sig tvisvar um.
En þetta eru í raun hápunktarnir, að þegar vísindamenn sem eru mjög óþægilegir birtast, þá er allt eyðilagt fyrir þeim.
Fyrsta skrefið er í raun að hunsa þá.
Það er það besta sem hægt er að gera – einfaldlega að fjalla ekki um þá.
En þegar ekki er lengur hægt að hunsa þá, þegar þeir eru orðnir of góðir eða of áberandi út á við,
þá er síðasta úrræðið einfaldlega að ærumeiða þá.
Fara í manninn ekki málefnið: „play the man, not the ball.“
Þannig að þetta snýst ekki um málefnið, heldur um að reyna að ærumeiða eða brjóta á honum – eins og í
fótbolta, af því að hann er of góður í fótboltanum.
Þeir losna ekki við hann.
Það eru nokkur mjög áberandi dæmi um þetta í sögu vísinda síðustu 50 til 70 árin.
En þau eru ekki eins algeng núna.
Því það nægir að ráðast á nokkra til að hinir hugsi sig tvisvar um áður en þeir ráðast gegn stórum andstæðingi í Iðnaðinum.
Þess vegna er framgangur mála mun, mun klókari og hefjast með forvalsferlinu.
Fólk sem kemur fram með yfirlýsingar sem raunverulega gagnrýna efnahag og stjórnmál, ungt
vísindafólk, kemst í raun ekki lengur áfram.
Þannig að það þarf varla að „brjóta á þeim“ lengur.
Þegar fyrstu vísindarannsóknirnar um mögulega heilsufarslega áhættu áttu að birtast um miðjan
tíunda áratuginn fór allt að verða óþægilegt.
Hópur undir forystu prófessors Henry Lai við Washington-háskóla hafði fundið svokallaðar DNA-keðjurof í dýratilraunum.
Undanfari krabbameins var greinilega sjáanlegt undir rafeindasmásjá.
Ein niðurstaða er sú að rafsegulsvið geti skaðað DNA.
Auðvitað, þegar DNA skaðast, reynir fruman að laga skemmdirnar, en þetta ferli veldur villum sem leiða til erfðabreytinga.
Og auðvitað getur þetta leitt til krabbameinsmyndunar.
Þessar vísindalegu niðurstöður sem voru ógnvekjandi frá sjónarhóli fyrsta farsímaframleiðandans Motorola
var síðan á meistarlegan hátt hagrætt iðnaðinum í hag af hagsmunagæslustofunni Burson/Marsteller.
Þeir kynntu fyrir viðskiptavini sínum, Motorola, svokallaða "War Game Memo", stefnumótunarpappír með
leiðbeiningum um hvernig átti að draga úr mikilvægi rannsóknarinnar og ærumeiða vísindamennina.
Í fyrsta lagi ætti að efast um Lai-rannsóknina vegna þess að hún virðist vera ein einangruð rannsókn.
Í þessu samhengi var vísað til dæma úr fortíðinni þar sem lítið var gert úr vísindamönnum vegna þess að ekki var
hægt að endurtaka niðurstöður af öðrum rannsóknarteymum.
Ennfremur myndi iðnaðurinn sjálfur sjá um endurtekninguna og láta framkvæma svipaða rannsókn innan sinna
raða til að fara yfir niðurstöður Lai-rannsóknarinnar.
Um leið og niðurstöður iðnaðarins liggja fyrir verða þær birtar.
Í fyrsta sinn sem ég heyrði af þessu var þegar ráðist á Henry Lai – þ.e. þegar ráðist var á einn vísindamann
af voldugri, margra milljarða dollara iðnaðarsamsteypu.
Það var ráðist á hann áður en hann hafði tækifæri til að birta rannsókn sína um áhrifin á DNA.
Og þetta voru framúrskarandi rannsóknir. Og já, þetta eyðilagði í raun vísinda feril hans.
Þetta er nákvæmlega það sem heldur áfram að gerast, aftur og aftur, í Bandaríkjunum og Evrópu.
Hið mikilsmetna fagtímaritið Microwave News var það fyrsta sem nefndi þetta „War-Gaming“.
Og allt til dagsins í dag rekast rannsóknarblaðamenn áfram á þetta sögulega fyrirbæri og afleiðingar þess sem enn eru til staðar.
Við skoðuðum rangfærslur og áróðursherferðir atvinnugreinarinnar, sem hafa sannfært almenning
síðastliðin 25 ár um að farsímar séu skaðlausir.
Og sú leið sem þeir notuðu var að beita á vísindin„War Gameing“ , eins og kallað er í innra minnisblaði frá Motorola.
Þeir fjármögnuðu vísindamenn sem voru hliðhollir iðnaðinum, réðust á gagnrýna og sjálfstæða
vísindamenn og smygluðu sínum mönnum inn í ráðgjafaráð.
Allt þetta leiddi til þeirrar niðurstöðu – sem dreift var út um allt af meginstraumsmiðlum – að farsímar væru nægilega öruggir.
Áhrifamikil iðnaðarsamtök CTIA réðu mann sem þeim þótti nægilega hliðhollur iðnaðinum til
að ná tilætluðum niðurstöðum rannsóknarinnar.
Læknirinn og lögfræðingurinn Dr. George Carlo stofnaði WTR (Wireless Technology Research) með fjárveitingum frá iðnaðinum.
Þegar hann uppgvötvaði alvarleg heilsufarsleg áhættu og var svo frakkur að birta þær, fékk hann að kynnast
valdi viðskiptavina sinna og stríðsleikjaáætlunum þeirra.
Í mörgum tilfellum sem WTR lagði fram niðurstöður þá túlkaði iðnaðurinn niðurstöðurnar og mikilvægi þeirra á annan hátt.
Þegar við héldum blaðamannafund hélt iðnaðurinn sínum eigin fundi og sagði síðan fjölmiðlum eitthvað á borð við:
'Þetta var sagt, en þetta er í raun það sem átt er við.'
Sá sem rannsakar farsímasamskipti og mögulega heilsuhættu getur ekki hunsað Alþjóðaheilbrigðismálastofnunina (WHO).
Þessi volduga stofnun Sameinuðu þjóðanna nær til 194 landa og tekur þátt í öllum viðeigandi heilbrigðismálum.
WHO gat ekki hunsað umræðuna um hvort geislun frá farsímum gætu verið skaðleg heilsu okkar.
Enda vinnur hún út frá göfugri sýn:
Heilbrigði er grundvallarmannréttindi.
Allir eiga rétt á sem bestu mögulegu heilsufari.
Ástralski læknirinn Dr. Mike Repacholi var talinn lykilvitni gagnrýnenda farsíma vegna þess að rannsókn hans, sem
birtist árið 1995 hafði sýnt fram á aukna þróun krabbameins hjá músum sem voru útsettar fyrir farsímageislun.
Nú sat þessi maður hjá WHO og lagði fram rannsóknarspurningu sína – og framkvæmdi í raun war-gaming á sér sjálfum.
Rannsókn mín snerist um mýs sem voru með eðlislæga tilhneigingu til eitilfrumukrabbameins.
Og við uppgötvuðum stöðugan vöxt í eitilfrumukrabbameini vegna farsímabylgna.
Við eyddum síðan sex mánuðum í að reyna að komast að því hvað við höfðum gert rangt, því við gátum einfaldlega ekki útskýrt það.
Og við getum það ekki enn þann dag í dag.
Hann finnur vandamál, en til dagsins í dag getur hann ekki komist að því hvaðan
vandamálið kemur – og þess vegna er ekkert vandamál.
Hugtök tengt þessu orðalagi eru í dag samróma um allan heim.
Neytendur farsíma vilja bara vita hvort það sé öruggt að nota farsíma.
Úr öllum þeim sönnunargögnum sem við höfum – og við höfum nú mikið magn af rannsóknum í gangi – getum við sagt:
Við höfum ekki fundið neinar sannanir fyrir því að þessir símar séu ekki öruggir.
Dr. Mike Repacholi var mjög sjálfsöruggur.
Eftir allt saman var hann opinberi talsmaður farsímaiðnaðirns hjá WHO), en hann gerði mistök. Elsku peningarnir.
Sjóðirnir sem koma frá iðnaðinum verða að vera lagðir í sérstakan sjóð áður en þeir eru afhentir WHO.
Og þannig var hinn góði maður var loks afhjúpaður – talsmaður iðnaðarins sem hafði
þegið greiðslur til að gera lítið úr skaðanu.
Hann lét síðan af störfum hjá WHO og hefur síðan þá unnið bak við tjöldin sem ráðgjafi fyrir iðnaðinn.
Á meðan hann starfaði sem verkefnisstjóri í Genf vann hann mikið starf.
Vöxtur farsímafjarskipta var að leggja undir sig heiminn á miklum hraða.
Það tók tólf ár að ná fyrstu milljarð tenginga farsíma í heiminum, en aðeins þrjú ár að ná öðrum
milljarðinum, tvö ár að ná þriðja milljarðinum og svo framvegis.
Í dag eru fleiri farsímakaupsamningar en íbúar í vestræna heiminum.Mission accomplished.
Við þurfum að skoða þetta allt aftur í ljósi niðurstaðna okkar.
Með öðrum orðum, með þá vitneskju að farsímabylgjur geti haft gríðarleg áhrif á heilann og taugakerfið, skaðað DNA frumur
okkar, kallað fram oxunarstreitu sem tengist meirihluta langvinnra sjúkdóma, valdið hormónaviðbrögðum – og geta einnig
haft áhrif á æxlun, sem aftur getur valdið óafturkræfum skaða.
Og spádómur minn er sá að 5G muni auka öll þessi áhrif.
Og svo er það krabbameinið, sem er auðvitað gríðarlegt vandamál.
Samantekt á öllum þessu staðreyndum gera 5G sérstaklega ógnvekjandi.
Nú, eins og kannski er vitað er áætlunin að setja upp margar milljónir af þessum nýju loftnetum án þess að
ein einasta líffræðileg öryggisprófun hafi verið gerð.
Og það er algjört brjálæði
Í yfir 20 ár hefur mál vegna heilakrabbameins verið til meðferðar hjá æðsta borgardómstóli
Bandaríkjanna, Héraðsdómi í Washington, D.C.
Þetta er stærsta skaðabótamál sögunnar.
Fáeinir hugrakkir lögfræðingar hafa tekið upp baráttuna gegn Golíat og njóta stuðnings Dr. George Carlo.
Dr. George Carlo sem áður rannsakaði fyrir iðnaðinn er ráðgjafi lögmanna stefnenda,lögmannsstofunnar Morganroth & Morganroth.
Hún hélt farsíma loftnetinu við höfuðið og nákvæmlega þar óx æxlið.
Þetta var hratt vaxandi æxli.
Læknarnir sögðu að þeir hefðu aldrei séð neitt þessu líkt: æxli sem óx svo hratt.
Ef stefnendurnir vinna málið sitt, verður það dýrt.
"Við erum að krefjast 150 milljóna punda fyrir hverja kröfu."
Af hverju svona mikið?
Þetta eru alvarlegur meiðsl sem hafa valdið verulegum skaða: tekjumissi, læknis- og
sjúkrahúskostnaði, en einnig sársauka og þjáningum.
Í þessum flokki er um að ræða mjög alvarleg meiðsli.
Auk þess krefjumst við sérstaks miskabóta vegna fyrri ásetnings farsímaiðnaðarins.
Við ásökum þá um að hafa vísvitandi blekkt bæði stefnendur og neytendur með því að halda því fram að engin
skaðleg heilsuáhrif fylgdu notkun farsíma – þrátt fyrir að þeir vissu fullvel að svo var ekki.
Við krefjumst því einnig sérstaks skaðabótaábyrgðar vegna vísvitandi þjáninga sem þetta olli.
Bandarísk sjónvarpsstöðvar fjölluðu um þetta.
Hér sjáið þið röntgenmynd af heila Michael Murray.
Hvíta massinn til hægri er krabbameinsæxlið sem var fjarlægt.
Murray var þjónustu-tæknimaður hjá Motorola.
Ertu þú nokkuð í vafa um að vinnan ykkar með farsíma hafi valdið heilaæxli ykkar?
Ég efast ekki neitt um að notkun farsíma í vinnunni sé orsökin, því ég hélt honum alltaf að vinstra eyranu.
Auk þess prófaði Michael Murray oft farsíma í margar klukkustundir við hámarks útsendingarafköst með merkjaforskeytara.
Þetta á að tryggja að farsíminn starfi á hámarks getu.
Og eins og margir aðrir trúir Michael Murray því að farsímaiðnaðurinn hugsi meira um
hagnaðinn en ábyrgð sína gagnvart almannaheillinum.
Ég held að þeir viti það. Þeir verða að vita þetta.
Heilaæxla tilfellin minna á Big Tobacco.
Slík vandamál getur, eða má iðnaðurinn ekki viðurkenna.
Ef þeir viðurkenna þetta sem fyrirtæki gætu þeir staðið frammi fyrir milljóna- eða milljarða kröfum í skaðabótum.
Það kemur ekki til greina; það myndi gjörsamlega tortíma þeim.
Hvað þetta varðar er einfaldlega innbyggð lygi sem á sér stað.
Vegna þess að ef þeir segja sannleikann gætu þeir tapað tilveru sinni.
Kannski enn fremur efnahagslegri tilvist.
Í þessu tilliti vinnur þetta efnahagskerfi að því að beina okkur í þá átt að við séum einfaldlega freistað eða nánast
neydd til að segja: á sumum sviðum má ég ekki segja sannleikann.
Vegna þess að ef eitthvað hefur farið úrskeiðis eða reynst skaðlegt, máttu ekki segja það.
Í þeim skilningi að efnahagslegar refsingar, en jafnvel einnig lagalegar refsingar, séu einfaldlega of þungar.
Og þess vegna er þetta fyrirbæri nú ekki aðeins að finna í farsímaiðnaðinum, ekki einungis í geislunar- og
rafmagnsgeiranum, heldur er það ríkjandi í öllum greinum.
Og eitthvað eins og farsímar – sem eru svo algengir hjá öllum – myndi auðvitað verða
hörmulegt ef einhvers konar óvissa myndi skapast.
Með öðrum orðum,það er logið að neytendum. Og það hefur víðtækar afleiðingar.
Vegna smánunar og afneitunar atvinnugreinarinnar á heilsufarsáhættu farsímafjarskipta, snjallrar hagsmunagæslu
og atvinnugreinavænnar ráðninga í lykilstöður, hallast flestir læknar einnig að því að fylgja "No-Problem- " möntrunni.
En það eru heildrænt sinnaðir læknar, eins og yfirlæknirinn á Swiss Mountain Clinic, Dr. Petra Wiechel.
Á klínikkinni hennar í Castaneda í kantónunni Graubünden ríkir stafrænt steitleysi vegna umhverfis með litlu
geislunarstigi sem er hannað fyrir starfsfólk og sjúklinga.
Hér eru engir þráðlausar mýs.
Við gerum öllum fyrirfram ljóst að við erum ekki með Wi-Fi á klínikinni nettengingin fer í gegnum snúru.
Við leyfum ekki farsíma, nema þegar hringt er fyrir utan stofnunina.
Þú mátt gera það sem þú vilt.
Og við erum enn með þessa yndislega landlínusíma sem ég hvet sjúklinga alltaf til að nota. Nýttu þér þá.
Þeir eru ennþá í gildi.
Og ef þú setur farsímann þinn á flugstillingu, ert þú aðeins verndaðri.
En seinna verður ekkert af þessu mögulegt í þessum mæli.
Og það er það sem fólkið lærir að skilja.
Og þannig höfum við hagað þessu hér, við höfum hér í raun enn tiltölulega verndað umhverfi þar
sem líkaminn fær einnig tækifæri til að jafna sig.
Ég leyfi mér að nota orðið „að jafna sig“ eða „að læknast“því við innbyrðum engin lyf.
Þetta snýst oft ekki lengur um það. Og fyrir utan er það ekki lengur hægt.
En ef við gefum líkamanum aftur ákveðinn sjálfslækningamátt þá getum við orðið vitni að ótrúlegum hlutum.
Standardinn á sjúkrahúsum er aftur á móti stafræn hátækniþróun.
Aukningin á geislun sem af því leiðir er ekki einu sinni dregin í efa.
Enn sem komið er gæti minnkun geislunar haft jákvæð áhrif, jafnvel heilsubætandi, bæði fyrir sjúklinga og allt starfsfólk.
Ég óska mér meiri meðvitundar. En kannski munum við í þessu tilfelli verða snjöll þegar skaðinn er kominn fram.
Það er það sem gerir okkur mjög döpur í dag og þar sem við segjum: Hey þú þarf að vera læknir til að sjá hvað er að gerast hér.
Ekki fyrir svo löngu vorum við ekki að meðhöndla svona sjúkdómstilfelli með æxli, við vorum ekki að sjá
tvo eða þrjá Parkinsons-sjúklinga, taugahrörnunarsjúkdóma og sjálfsónæmissjúkdóma á hverri viku.
Og nú, vinsamlegast standið ekki bara þarna og segið humm. Nei, þetta höfum við búið til og þetta er summan af öllu.
Það er ekki þetta, og það er heldur ekki hitt.
Það er það sem lífið getur ekki lengur bætt upp.
Og þess vegna er þemað sem við ræðum í dag hvati fyrir mig.
Það er ekki að undra að sífellt fleiri þjáist af svokallaðri EHS, rafsegulsviðs óþoli.
Fyrirbæri sem ekki er viðurkennt í hefðbundinni læknisfræði, þvert á móti.
Stafræna uppbyggingin virðist ganga miskunalaust áfram með banvænum afleiðingum fyrir sífellt fleiri.
Fyrir þessa einstaklinga er það oft mesta niðurlægingin að vera ekki skilin og ekki tekin alvarlega.
Hin fjölmörgu rafsegulsóþols sjúklingar sem hafa í raun enga möguleika á að fá neina raunverulega hjálp í neinu formi.
Og það er gott að ég geti sýnt þeim það með fordæmi, þar sem ég get smám saman byggt upp betri grunn fyrir þau svo að þau
geti öðlast betri sjálfslækningarmátt og aðlagast betur lífinu.
Þetta er allt og sumt.
Og það hefur reyndar reynst nokkuð árangursríkt hér í gegnum árin.
Og, auðvitað að anda djúpt, að vera verndaður frá lífinu þarna fyrir utan.
Þess vegna finnst mér virkilega gott að hér sé ekkert annað en endalaust fallegt líf, náttúra, friður og kyrrð, og tækifæri
til að hugleiða fyrir sjálfan mig og horfa yfir líf mitt:
Hvernig gengur þetta hjá mér út frá einu perspektívi.
Það er að verða erfitt fyrir hina mjög næmu einstaklinga meðal okkar.
Og aðeins hægt og bítandi, eins og nýlega í Hollandi, er rafsegulóþol viðurkennt.
Í Þýskalandi eru engin merki um það.
Ef litið er eingöngu á staðreyndirnar segjast um fimm prósent íbúa vera með rafsegulsóþol.
Það er hægt að efast um hlutleysi, en rétt undir einu prósenti hefur læknisfræðilega marktækan skaða.
Auðvitað er því alltaf neitað að orsökin séu farsímabylgjur.
En þetta er hópur í þjóðfélaginu sem ekki er hægt að hunsa.
Í þessu tilliti – og ég biðst afsökunar á hörðum orðum – tel ég það glæp sem er að gerast hér,
að segja: Við höfum engan áhuga á þessum fólki.
Kesari Reber er farsæl hugleiðslukennari frá München.
Hún er ein af þeim einstaklega næmum einstaklingum sem prófessor Klaus Buchner minntist á.
Þetta byrjaði á nokkuð dæmigerðan máta.
Ég var á hugleiðslunámskeiði í um þrjár vikur, kom til baka og leið allt í einu mjög illa í
íbúðinni minn. Þar að segja virkilega veikburða.
Síðan fór ég í heilsubúðina handan við hornið til að versla, bara tveimur götum í burtu, og
skyndilega tók ég eftir: Hey, hvað er þetta?
Hér leið mér allt í einu aftur vel.
Ég hafði aftur kraft og ég hugsaði: Hvað er eiginlega í gangi?
Síðan gekk ég sömu götur aftur heim til mín og tók eftir: hnéin gefa sig alltaf á ákveðnum stað og ég verð algjörlega máttlaus.
Og svo gekk ég bara hringinn og leitaði eftir því hvað væri eiginlega í gangi.
En í fyrstu sá ég ekkert.
Þangað til að tveimur vikum seinna, tók ég eftir að farsímamastur hafði verið reist á þaki annarrar byggingar fyrir aftan húsið.
Þá vissi ég: Ókey, þetta virðist vera ástæðan.
Þegar ég flutti inn fékk ég minn fyrsta rauterinn og kveikti á honum. Á þeim tíma vissi ég ekki einu sinni hvað Wi-Fi
var, og ég fékk hræðilega mikinn hausverk, virkilega slæman.
Ég flúði bara, hljóp út úr íbúðinni minni, og var enn með öflugan hausverk klukkutímum síðar.
Og þá tók ég eftir: Það er hnappur á leiðinni sem hægt er að kveikja og slökkva á.
Þá er WiFi-ið annaðhvort kveikt eða slökkt, og ég er með höfuðverk eða ekki.
Og á þeim tíma átti ég kærasta sem var vísindamaður, sem gerði margar tilraunir með mér og prófaði allt.
Tek ég eftir því, tek ég ekki eftir því o.s.frv. Þannig hófst allt.
Umhverfisverkfræðingur og byggingarlíffræðingur, Dr. Dietrich Moldan, er sífellt eftirsóttari meðal
fólks sem veit ekki alveg hvaðan vandamál þeirrra koma.
Mælingar hans með nákvæmu búnaði geta hjálpað til við að greina orsökina.
Hann er meðvitaður um þetta banvæna vandamál.
Með því að neita fjölmörgum vandamálum sem tengjast farsímageislun frá farsímum eru
einstaklingar með rafsegulóþol oft róaðir með geðlyfjum.
Ég leitaði ráða hjá lækni. Allt sem þeir sögðu var: "Ó, farðu bara í geðveikrahælið hérna við hliðina."
Já, það var í raun svarið.
Og já, auðvitað getur það verið sálfrænt í sumum tilvikum, þegar ég sé farsímamöstur og finn ótta við það.
En þegar einkenni mín hverfa alveg þegar ég er á góðum stað – án þess að vita hvað er góður staður og hvað ekki.
Því maður getur ekki endilega séð það á staðnum, þá getur það ekki verið sálfræðilegt.
Þar sem hún þoldi ekki lengur lífið í stórborginni flutti Kesari Reber til Mohrenweis, lítillar
þorps í Bæjaralandi milli Augsburg og München.
Í gegnum árin hefur hún skapað sér notalega paradís og gert stærsta hæfileikann sinn
að atvinnu, að kenna list hugleiðslunnar.
Við vorum reyndar að leita sérstaklega að stað með mjög, mjög lítilli geislun.
Við höfum ekki einu sinni farsímasamband hér.
Þannig að maður getur ekki notað farsímann sinn hér inni í húsinu.
Sem er dásamlegt fyrir mig og auðvitað fyrir alla sem vilja koma og upplifa það.
Að komast undan geislun?
Verður það mögulegt með þeirri útbreiddu uppbyggingu sendimasta sem nú stendur yfir?
Nú er risastórt mastur í nágrenninu hvað stærð varðar – og þrjú slík möstur eiga að vera sett upp hér fyrir 4.200 manns.
Ég myndi segja að það sé óhóflega ýkt.
Það er einfaldlega mikilvægt að vita að þetta getur haft áhrif á hvern sem er.
Að þeir þoli farsímageislun allan tímann, eða að minnsta kosti haldi að þeir þoli hana vel.
Og allt í einu frá einum degi ter mælirinn fullur innan frá.
Og allt í einu líður þér illa.
Dietrich Moldan, sem vel metinn verkfræðingur hefur starfað sem umhverfisgreiningaraðili síðan 2002.
Meðal viðskiptavina hans eru fjöldi byggingarsmiða, yfirvalda, borga og sveitarfélaga, iðnaðar- og viðskiptafyrirtækja, sem og
skipulagsfulltrúa og arkitekta, en einnig læknar og náttúrulækna.
Mælingar á sviði rafsegulsviða geta hjálpað til við að finna hagnýtar byggingarvistfræðilausnir fyrir heilbrigt líferni.
Ég tel að áhyggjuefni byggingarvistfræði sé að í framtíðinni munum við standa frammi fyrir gríðarlegum
fjölgun þeirra sem veikjast, vita ekki af hverju þeir eru veikir og eru byrði á heilbrigðiskerfinu.
Að mínu mati skortir hér einfaldlega fræðslu, sem byggingarvistfræðingar geta ekki veitt einir og sér.
Í staðinn þurfa löggjafarvaldið eða sjúkratryggingafélögin að veita upplýsingar einhvers
staðar: verið varkár, takmarkið útsetningu.
En ég sé það þegar ég skoða fréttirnar – það er að segja, upplýsingabæklinga frá sjúkratryggingafélögum – að
það eru fá varnaðarorð um rafsegulmengun, þvert á móti.
Ég man ennþá eftir því þegar sjúkratryggingafélagið Techniker- sagði: Finndu fyrir okkur
nýjan viðskiptavin og við gefum þér DECT-síma.
Gáleysi og því miður, oft fáfræði okkar í umferð með þráðlausa samskiptatækni er oft orsök ýmissa heilsubresta.
Þar sem Kesari Reber er meðvituð um rafsegulóþol sitt hefur hún gripið til ýmissa ráðstafana.
Svo hér heima notum við alls ekki WiFi né DECT-símtól né neitt slíkt.
Það þýðir að ég er enn með venjulegan, gamaldags mús með snúru sem geislar ekki og tengt lyklaborð án Bluetooth.
Síminn er venjulegur analogsími.
Stundum eru líka til snúrur sem hafa þríhyrning, eins konar loftnet.
Þessi hefur það ekki, hún er geislunarfrí.
Og það sem ég geri líka: ég slökkvi á Wi-Fi og Bluetooth á tölvunni.
Það þýðir að við reynum virkilega að útrýma öllu sem við getum hér.
Frábært! Ég er hrifinn.
Það sem ég óska mér er í grundvallaratriðum geislunarhreinlæti.
Ekki gefast upp fyrir tækninni, heldur einfaldlega – þú getur notað tækni ef þú notar hana meðvitað.
Leyfðu mér að gefa þér dæmi: þegar þú kemur heim um kvöldið og ekur bílnum inn í bílskúrinn.
Þú skilur ekki vélina eftir gangandi svo þú getir ekið til vinnu aftur næsta dag.
Og þetta er nákvæmlega það sama hér. Slökkvið á því sem ekki er nauðsynlegt.
Og þið verðið að sneiða hjá þráðlausri tækni, þið verðið að sneiða hjá Wi-Fi.
Bonn. Telekom bendir á heilsufarsáhættu útvarpsbylgna.
Í 61 síðna leiðbeiningabæklingi fyrir Speedport Wi-Fi beinir frá Telekom Deutschland á
blaðsíðu 21 undir öryggisráðleggingum, segir:
Innbyggðu loftnetin á Speedport-tækinu þínu senda út og taka á móti útvarpsmerkjum, til dæmis til að veita þér Wi-Fi.
Forðastu að setja Speedport-beininn þitt í beina nánd við svefnherbergi, barnaherbergi og stofur til að halda
útsetningu fyrir rafsegulsviðum eins lágri og kostur er.
Önnur stafræn krísa er þekkt úr heilarrannsóknum:
Fíkniáhrifin og afleiðinga fyrir börnin okkar.
Í áhrifamikilli kynningu á 5G-þinginu hjá Competence Initiative í lok árs 2019 í „kurfürstlichen Schloss zu
Mainz“ tók prófessor Dr. Gertraud Teuchert-Noodt áhorfendur með sér í ferðalag inn í heilann.
Niðurstöður hennar?
Þegar of-örvun á sér stað í sjón- eða heyrnarbörkum styrkist þessi taugabraut.
Ópíóð verða ákafari og það er ekki hægt að draga úr þeim aftur.
Við þekkjum einkenni ópíatviðtakanna.
Þannig að það skiptir engu máli hvort ég gef barninu of mikið áfengi eða gef því áfengi á
hverjum morgni, eða gef því töflu á hverjum morgni.
Það skiptir engu máli hvort um er að ræða líkamlegt vímuefni eða sýnilega ólíkamlegt vímuefni.
Barnið verður heillað og verður háð.
Það er óhjákvæmilegt. Þetta er sjálfvirk ferli.
Ég get ekki sagt: Jæja, smá, kannski geta þau notað þessi tæki klukkutíma á dag.
Það virkar ekki!
Aftur til náttúrunnar, til hreyfingar, til leiks, í stað þess að vera stöðugt á netinu.
Notkun spjaldtölva og snjallsíma er að breyta vitsmunalegu, félagslegu og tilfinningalegu lífi barna okkar.
Það eru þegar komnar fram áhyggjuvaldandi kringumstæður sem við þurfum að breyta.
Já, þau þurfa að vakna.
Já, ég sé tækifæri. Ég sé möguleika á því að núverandi kynslóð barna sé að lenda í vandræðum.
Á átta eða níu ára aldri erum við þegar farin að heyra fyrstu viðvörunarbjöllurnar um að þau geti ekki lengur haldið á
blýanti rétt þegar þau byrja í skóla – vegna þess að þau hafa aðeins notað snertiskjá og ekki æft fínhreyfingar.
Þau þurfa að læra þetta í gegnum barnaleiki, fingraleiki, byggingarleiki og Lego-kubba.
Þessi fínhreyfifærni er lærð.
Nákvæmt grip kemur þá sjálfkrafa og barnið tekur upp blýantinn rétt með nákvæmu gripi.
Og ef þau geta ekki gert það í dag vegna þess að þau hafa eingöngu notað snertiskjái og taka upp ritfærinn þannig, þá er það
skerðing sem ég, sem meðferðaraðili, þarf nú að takast á við.
Þar sem börn með þessi sjúkdómseinkenni sjást í sífellt fleiri bekkjum, þarf ég að ráða meðferðaraðila – í stórum stíl.
Og við höfum lengi séð að málþroskinn er heldur ekki almennilegur.
Þau þurfa aukatíma svo þau geti fylgt málinu yfir höfuð.
Þetta eru annmarkar af versta tagi, sem við höfum löngu tekið eftir að eitthvað hefur
verið að síðan sjónvarpið kom inn í stofur okkar.
Vegna þess að börn horfa sjálfkrafa á sjónvarpið og skilja það ekki – en þau sitja þarna og eru róleg.
Og svo taka þau þessa sjónvarpsmarionettu með sér í skólann, þar sem kennarinn stendur
fyrir framan mig eins og sjónvarpsmarionetta.
Smám saman virðist krísan sem við stöndum frammi fyrir hvað börnin okkar varðar berast út.
Norrænu ríkin eru þegar að gera róttækar breytingar.
Mælt er með bannheimildum stjórnvalda og í Þýskalandi er málið til umræðu – það er þó í áttina.
Hvernig lítur þetta út með náttúruna okkar ef við höldum ábyrgðarlaust áfram að uppfæra tækni okkar?
Hér skortir einnig óháðar vísindalegar niðurstöður.
Býflugnabóndi greinir frá reynslu sinni.
Í um þrjú ár höfum við upplifað fyrirbæri hér í norðurhluta Svartaskógar, innan 20 kílómetra radíus frá
Karlsruhe til Pforzheim og síðan frá Wurzach í átt að Stuttgart: býflugur hverfa einfaldlega í nóvember.
Og ekki bara einstakar býflugnabú, heldur hér í býflugnaræktarfélaginu í Neuhausen – 90 prósent
býflugnaræktenda hafa misst allar býflugurnar sínar.
Og það eru býflugnaræktendur á meðal þeirra sem hafa haldið býflugur í 50 ár og hafa aldrei séð neitt þessu líkt.
Ég talaði við einn þeirra á sunnudaginn sem missti nokkrar býflugnabú.
Þegar hann athugaði í nóvember voru þær allar horfnar.
Athyglisvert er að þar sem býflugurnar væru venjulega – hvort það er eða var
býflugnasjúkdómur – er ekki ein einasta býfluga að sjá.
Svo, fyrir mig persónulega, var niðurstaðan skýr: eitthvað annað bættist við öll hin vandamálin sem snýr að býflugunum.
Og það er einmitt þessi geislun sem hefur nú gríðarleg áhrif á býflugurnar. Líkt og gerðist með glýfosat þá missa
býflugurnar skynjun á áttinni í flugi og finna síðan ekki leið sína aftur í býflugnabúið og deyja einhvers staðar þarna úti.
Þær geta flogið þrjá kílómetra.
Hvað gera farsímasendar við trén okkar?
Í næstum 20 ár hefur áhugasamur læknir rannsakað þessa spurningu og jafnvel efasemdarmenn
eru smám saman farnir að taka hana alvarlega.
Frá og með 2005 fylgdist ég, ásamt öðru fólki, með skaða á trjám nálægt farsímasendrum.
Hvatinn var heimsóknir til íbúa sem bjuggu nálægt farsímasendrum og voru með langvinnan sjúkdóma.
Við vorum sérstaklega áhyggjufull vegna skaða á trjákrónum sem hófust á annarri hlið trésins.
Skaðinn hófst á þeirri hlið sem snýr að mastrinu.
Það var það sem leiddi til þess að við gerðum skráningar á þeim trjám við marga farsímasenda, ásamt mælingum.
Hér er dæmi.
Þú getur séð tvö lindartré. Á þeirri hlið sem snýr að sendinum í fjarska hefur hægri hliðin misst mörg lauf.
Ef þú horfir vel þá sést að greinarnar eru þegar dauðar – og á þeirri hlið sem snýr frá sendinum eru þessi lindtré enn með lauf.
Á yngra lindtrénu hægra megin geturðu líka séð muninn: efri hluti trésins er strjáll hægra megin en hin hliðin er þétt með laufi.
Ótrúlega mikill fjöldi trjáa í nágrenni tveggja senda hafa verið rauðmerkt, sem þýðir að það á að fella þau.
Dr. Waldman-Selsam hefur skjalfest hugsanlegt tjón á trjám af svo mikilli nákvæmni að verk hennar
eru nú rædd á alþjóðavettvangi í sérfræðihópum.
Læknirinn er óþreytandi og það af góðri ástæðu.
Við heimsóttum og skjalfestum yfir 1.000 sendistöðvar.
Það er einmitt það sem hvetur mig.
Við fundum breytingar á trjánum við hvern sendi sem ekki er hægt að útskýra með öðrum hætit nema í samhengi við við sendinn.
Og sú staðreynd að þú finnur þessar breytingar við hvern sendi, og samtímis - þegar þú færir þig síðan inn í
geislunarskuggann – þá finnur þú heilbrigð tré aftur.
Svo jafnvel núna, í október, tek ég eftir því að þegar ég geng um Hamborg eða annars staðar ef út í það er farið, finn ég
ekki heilbrigð tré, en í geislunarskugga finn ég þéttvaxin tré.
Og margir taka núna eftir þessum mun.
Vandamálið hingað til, og þetta hefur verið gallinn, er að sérfræðingar hafa aldrei tekið sendana inn í myndina.
Þess vegna hafa þeir oft verið algjörlega ráðalausir, en spurðu aldrei: Er sendinn að valda þessu?
Vegna þess að þeir skoðuðu aldrei hvar sendirinn var staðsettur.
Og nú, þegar þetta er skoðað, tekið með í reikninginn og skoðar kort sem sýna hvar sendarnir eru staðsettir og hvar aðalgeislarnir
liggja, fara margir sérfræðingar að velta þessu fyrir sér.
Hvernig komumst við út úr þessari stafrænu krísu?
Sumir snjallir hugsuðir hafa vissulega eitthvað fram að færa.
Hér höfum við alla þá þætti sem þarf til að koma á nettengingu með Li-Fi , þ.e.a.s. án útvarpsbylgna.
Í fyrsta lagi er hér loftljós tengt internetinu; og það gefur frá sér ljós í ósýnilega hluta litrófsins, sem augað sér ekki.
Og þannig eru upplýsingarnar sem koma frá internetinu sendar á þennan lykil, sem verður
brátt svo lítill að hann passar í farsíma.
Og hér höfum við tölvuna. Þessi tölva er á flugstillingu.
Hún er ekki tengd neinu Wi-Fi neti. Þessi tölva er því geislunarlaus.
Ef ég vil framkvæma leit, slæ ég inn leitarorð og uppgötva auðvitað að það er enginn aðgangur að internetinu á þessu tæki.
Þannig að ég tengi einfaldlega Li-Fi móttakarann.
Tölvan mun nú eiga samskipti við internetið í gegnum þennan litla móttakara.
Móttakarinn sendir merki til loftljóssins til að segja því að tengja mig við internetið.
Þessi tölva er nú tengd internetinu og ég slæ aftur inn leitarorð.
Ég get fengið aðgang að internetinu og til dæmis horft á myndband - til dæmis „Li-Fi verstehen“
Eftir nokkrar sekúndur sjáum við tengingarhraðann.
Við getum framkvæmt próf á nethraðanum.
Slökkvið á hljóðinu svo við verðum ekki fyrir truflunum.
Og þegar við byrjum Li-Fi tengingarhraðaprófið erum við komin á næstum 75 megabite á sekúndu
frá einum lampa - og við erum í flugstillingu.
Þannig að ég er með þráðlausa internettengingu með hraðanum 80 megabite á sekúndu.
Þetta þýðir að ég get vafrað um á internetinu og leitað að upplýsingum án þess að verða fyrir áhrifum farsímabylgna.
Vinnan við að bæta tæknina heldur áfram.
Eftir að hafa kynnt markaðshæft Li-Fi kerfi árið 2008 ferðaðist prófessor Suat Topsu um heiminn frá París
- sem einskonar sendiherra ljóss frá borg ástarinnar.
Suat Topsu var þegar orðinn eðlisfræðiprófessor 28 ára gamall og síðar margfaldur nýsköpunarverðlaunahafi.
En endanlegt gegnumbrot með lýsingartæknilausn sinni vantar enn.
Árið 2022 tók hann sér leyfi og hefur síðan þá rekið sögulegan bát á Signu með vini sínum.
Fjölskyldumaðurinn er að hlaða batteríin. Jarðbundin vinna í frábæru umhverfi hjálpar honum.
Hann er meðvitaður um hversu erfitt verkefnið hans er, því með nýsköpun sinni keppir hann við grein sem virðist
almáttugt og treystir með góðum árangri á áhættusama tækni.
Hvers vegna ættu þeir sem fjárfesta mikið í að breyta stefnu sinni?
Kveikjan er sú að fólk er farið að segja: Já, rafsegulsbylgjur eru hættulegar.
Spurningin er: Hvert er ásættanlegt viðmið svo það haldist öruggt alla ævi?
Þannig að tæknin sé ekki hættulegt fyrir mann alla ævi?
Þegar ég fékk hugmyndina með Li-Fi, að nota lýsinguna sem hefur alltaf fylgt okkur – frá sólinni til ljósaperna –
hugsaði ég með mér: Allt í lagi, nú höfum við valkosti.
Þú getur gagnrýnt, en að bjóða upp á lausnir er betra því þá eru engar fleiri mótbárur.
Og voilà, þú getur gert þetta öðruvísi.
Það er til tækni sem hægt er að nota til að leysa áskoranirnar sem mannkynið stendur frammi fyrir.
Það þarf viljann, það þarf raunverulegan pólitískan og efnahagslegan vilja til
breytinga. Og það er það sem vantar í dag.
Það er ekki tæknin.
Mjög hæfur sérfræðingur á sviði umhverfisverndar er prófessor Wilfried Kühling.
Hann hefur unnið við þetta viðfangsefni í áratugi og einbeitir sér í auknum mæli að rafsegulsviði – af góðri ástæðu:
Þegar maður kafar djúpt í þetta efni, þá áttar maður sig á því að þetta er general árás á lífið, á lífsferlana sjálfa.
Þar sem frumubyggingin verða fyrir áhrifum, þá er frumustarfsemi tekin fyrir og breytt, því taugafrumur eiga
samskipti með rafstraumum og heilabylgjur verða fyrir áhrifum.
Og nánast alls staðar eiga sér stað breytingar á þróunar aðstæðum.
Og þegar maður ímyndar sér hvaða ferli eru að eiga sér stað, hvaða áhrif eru framkölluð - litningaskemmdir og annað - þá
veltir maður fyrir sér hvernig þróunin á að halda áfram ef manneskja hefur nú svo mikil áhrif á
þessi lífsferli sem hafa mótað þau í milljónir ára.
Prófessor Kühling sér einnig mikla möguleika í ljóstækni.
Þó að stóru fyrirtækin þrjú - Apple, Samsung og Qualcomm - eigi nú þrjá fjórðu hluta af geislunartengdu Wi-Fi markaðnum
þá eru lausnamiðaðar rannsóknir einnig í gangi í Þýskalandi.
Prófessor Kühling trúir á þráðlausa byltingu og er bjartsýnn.
Ég hef það á tilfinningunni að fyrirtækin séu löngu farin að vinna að því að nýta ljóstíðni frekar.
Vegna þess að þau bjóða upp á þessa kosti fyrir framtíðina mikla aukningu í samskiptum, þetta
gríðarlega vaxandi magn gagna sem verða send.
Þeir hafa spáð vexti upp á yfir 80 prósent árlega, og það er þegar vitað að fyrir mörgum árum gekk einn helsti netrekstraraðili
til samstarfs við stærsta lýsingarfyrirtæki heims.
Ég held að margt sé í þróun og muni örugglega ná gegnumbroti einn daginn.
Büren an der Aare – svissneskur myndarbókar-bær skammt frá höfuðborginni Bern.
Frá því um haustið 2023 hefur þessi friðsæli staður fært gagnrýnendum farsímakerfa kærkomin tíðindi.
Fyrrverandi atvinnuskíðamaðurinn Christian Oesch og arkitektinn og borgarskipulagsmaðurinn Daniel Laubscher ráðast á yfirvöld og
greinina, skipuleggja málsóknir og fara með þau fyrir dómstóla og upplýsa svissneska almenning um að
nýuppsettar 5G loftnetsuppsetningar séu blekking.
Já, ég hef fréttir.
– Við skulum heyra hvað þeir segja
Hæstiréttur sambandsríkisins – áfrýjun okkar hefur verið móttekin og samþykkt.
Nú viljum við vita það með vissu.
Ég tel að löggæsluyfirvöld kantónunnar hafi nú lagt fram sönnun fyrir því að þau séu kerfisbundið spillt.
Núna getur við sýnt þeim fram á það.
Þessi loftnet gefa ekki frá sér minni geislun, eins og löggæsluyfirvöldin halda alltaf fram.
Geislunin er meiri. Við höfum nú getað sýnt fram á þetta.
Og ásamt svissneska samtökunum WIR höfum við nú sýnt fram á að í Sviss almennt,að almennt í kantónunni Bern, gefa 386 loftnet í
127 sveitarfélögum frá sér ólöglega og of sterka geislun með því að fullyrða að þau hafi
meiri sendiafl en þeim hefur verið heimilað.
Við deilum þessu með almenningi, með þeim sem verða fyrir áhrifum.
Þetta hefur nú leitt til ákæru.
Svo við getum krafist þess að þessi sveitarfélög hefji málsmeðferð til að endurreisa lagalega stöðu.
Þetta myndi þýða að slökkt verður á þeim og sjá síðan hvort það sé yfirhöfðu hægt að leyfa þau.
En það kemur ekki á óvart að það sé mótspyrna frá farsímafyrirtækjunum, því netið myndi hrynja.
Og þess vegna eru þeir enn að berjast á móti og vilja fara alla leið til Hæstaréttar sambandsríkisins, jafnvel þó
að Hæstiréttur sambandsríkisins hafi þegar úrskurðað um þessa lagalegu spurningu nokkrum sinnum.
En þannig eru lögin.
Að eiga rétt og að ná fram réttlæti eru tveir ólíkir hlutir og það þarf einfaldlega þolinmæði, hugrekki og
nauðsynlega fjármuni til að berjast fyrir réttindum sínum.
Frá því að umræðan um nýja kynslóð 5G farsímanetsins hófst árið 2019 hefur verið skipulögð mótmæli, sérstaklega hér frá
náttúruelskandi Sviss, eins og sést hér í höfuðborginni Bern.
En þegar einstakar kantónur kröfðust stöðvunar, stöðvunar á uppbyggingarinnar, þá felldi ríkisstjórnin hana úr gildi.
Efnahagslegir hagsmunir voru þeim greinilega mikilvægari en áhyggjur borgaranna.
Síðan þá hefur hagnaðarlausa félagið reynt að vekja athygli meðal svissneskrar almennings með upplýsingum og
fyrirlestrum um neytendavernd, fræða þá um réttindi sín varðandi geislunarvarnir og hvetja til mótmæla.
Báðir aðilar eru óþreytandi virkir og farsælir.
Fyrir hvern fyrirlestur sem ég og Daniel höldum sýnum við alltaf glærur.
Allt er mjög aðgengilegt á vefsíðu okkar og með fullkomnu gagnsæi, svo fólk getur fylgst með hverju
skrefi og rannsakað sjálft hvaða heimild sem er.
Við viljum hvetja fólk til að „ekki trúa okkur“, að staðfesta upplýsingarnar sjálft með
eigin rannsóknum og fá þær sjálft staðfestar.
Og þar tel ég að við höfum náð mjög, mjög miklum árangri á síðustu þremur eða fjórum
árum, þannig að fólk geti sjálft fullvissað sig.
Við höfum sannarlega getað hrundið af stað mjög, mjög stórri bylgju í Sviss.
Ég vona að það verk sem við getum unnið hér í Sviss, með þessum fyrstu velgengnissögum sem hafa í raun verið staðfestar
af dómstólum, geti einnig verið yfirfært á alþjóðavettvang.
Hugmyndin sem við erum að nota hér í Sviss er hægt að heimfæra alls staðar, jafnvel til Ameríku og Ástralíu.
Ef litið er á vefsíðuna kemur í ljós annar bandamaður sem er „Gigaherz.ch“.
Þetta net hefur verið til frá upphafi farsímagagnrýninnar og vitundarvakningarherferða almennings, þ.e.a.s. í góð 30 ár.
Saman eru þau nú sterk.
En nú til dags á fólk sem segir ekki bara já og amen við öllu erfitt uppdráttar jafnvel innan sinna eigin raða.
Með Covid hefur fyrst og fremst átt sér stað klofningur í samfélaginu.
Þannig að það var barat il gott og illt. Fjölmiðlarnir reyndu líka að aðgreina.
Svo þú varst annað hvort stuðningsmaður eða andstæðingur.
Þannig að það var næstum ómögulegt að sannfæra hinn aðilann með staðreyndum eða vísindalegum rökum.
Því ég þurfti að hlusta á mjög margt á þessum tíma, eins og að vera kallaður „álhattur“,
samsæriskenningasmiður og hver veit hvað annað.
Þótt við gætum alltaf sannað og rökstutt fullyrðingar okkar, var það ekki einu sinni tekið til greina.
Og það var allt bara hunsað, bæði fyrir dómstólum og í fjölmiðlum.
Hann Laubscher, hann er nú bara andstæðingur.
En ég hef alltaf sagt: Ég nota farsímann minn næstum á hverjum degi vegna þess að ég er háður honum.
En ég er staðráðinn í að koma í veg fyrir sívaxandi og sífellt sterkari geislun, sívaxandi gagnaflutning á sífellt meiri hraða.
Og það er nákvæmlega það sem 5G á að gera – senda hundrað sinnum meiri gögn, hundrað sinnum hraðar.
Það er ekki ég sem segi þetta hið kæra fyrirtæki Swisscom.
Og þá verður það einfaldlega hættulegt fyrir fólk og hefur áhrif á heilsu þeirra.
Ég hef þegar tekið eftir því að þessi pólarísering eða deila er útbreidd.
Þú varst einfaldlega stimplaður sem „samsæriskenningasmiður“, vondur gaur eða góður gaur.
Og því miður er þetta enn algengara í dag. Ef þú krefst réttinda þinna, skriflegra, gildra laga,
þá ert þú mjög oft stimplaður sem „hægrisinnaður“.
Þessir tveir hlutir hafa ekkert með hvort annað að gera.
En þetta er svona staðreynd sem ég hef komist að: að þér er enn og aftur ýtt í pólitískt horn - og ég er pólitískt óháður.
Ef um er að ræða fagpólítik þá ræðum við um gagnreynd vísindi ekki vísindin sjálf.
Ég er að reyna að sýna fram á að löggæsluyfirvöld eru kerfisbundið að ljúga að okkur.
Og það er erfitt að sanna fyrir dómi því sönnunarbyrðin er lögð á þig.
Jæja, ef samfélagsþróunin heldur svona áfram, þá verður orðið „samsærismaður“ heiðursmerki.
Þessir tveir herrar skortir alls ekki þrek.
Arkitektinn Laubscher hefur lokið hinu goðsagnakennda 100 kílómetra hlaupi í Biel nokkrum sinnum.
Húsnæðisþróun í norðurhluta Bæjaralands. Einbýlishús og fjölbýlishús eru nálægt húsi þar sem
farsímasendi hefur verið komið fyrir á þakinu.
Algeng sjón um alla Evrópu.
Alþjóðlegur hópur þekktra vísindamanna settist að því að rannsaka hvort íbúar sem búa nær sendinum væru í
meiri heilsufarsáhættu en þeir sem búa nokkuð í burtu.
Allir þátttakendur í hverfinu vou útbúnir með mælitækjum sem mæla hjartsláttartíðni (HRV) .
Yfirlit á 24 tíma hjartalínuriti og HRV greiningu voru gerðar til að meta ástand sjálfvirka taugakerfisins.
Prófanir og mælingar voru gerðar í sérstaklega reistu tjaldi nálægt sendinum, þar sem tímabil mikillar og
lágrar geislunar voru hermt eftir með geislunarvörn.
Nýstárlegur þáttur í þessari rannsókn, sem ber heitið „Áhrif rafsegulsviða á sjálfvirka taugakerfið og
heilindi gena“, var notkun blóðsýna sem tekin voru sérstaklega frá öllum þátttakendum.
Sjö klukkustundum eftir söfnun komu sýnin til hinnar þekktu stofnunar prófessors Igor Belyaev við Krabbameinsrannsóknarstofnun
Slóvakísku vísindaakademíunnar í Bratislava.
Rannsóknarteymi hans notaði næmustu frumulíffræðiaðferðir sem völ er á um allan heim.
Niðurstöðurnar eru líklega vísindalegur áfangi í að leiðrétta hvernig við meðhöndlum rafsegulsvið.
Hér erum við að skoða litningana. Við erum að skrá litningamyndunina.
Eftir að öll Metaphysen hafa verið skráð flyt ég þau út í tölvuna mína og greini, fyrir hvert frumbein, hversu
marga tvímiðja og hversu margir hringir eru til staðar.
Byggt á tíðni frávika getum við ákvarðað hvort skemmdir eru til staðar eða ekki.
Að lokum sýndu frumulíffræðilegar rannsóknir á litningabyggingu að eftir ára langaútsetningu yfir
meðallagi eru breytingar á erfðamenginu mögulegar.
Aukning á litningafrávikum sem komu fram í hópi V, hópnum sem varð fyrir áhrifum, bendir til
litningafrávika sem líklega hafa safnast upp í mörg ár.
Prófessor Belyaev dregur saman aðalatriði rannsóknarinnar á eftirfarandi hátt:
Greining á heildarfjölda litningafrávika leiddi í ljós afar mikinn, tölfræðilega marktækan mun á hópnum sem varð fyrir
áhrifum og þeim sem ekki varð fyrir áhrifum: Litningafrávik komu næstum tvöfalt oftar fyrir í frumum hópsins sem varð
fyrir áhrifum en í frumum hópsins sem ekki varð fyrir áhrifum.
ATHEM-3 rannsóknin hefur vakið mikla umræðu um allan heim.
Rannsakendurnir báru saman tíðni litningaskemmda sem komu fram við reglugerðir Alþjóðakjarnorkumálastofnunarinnar
(IAEA) og komust að því að sett mörk voru 7,6 sinnum hærri.
ATHEM-3 gæti verið grunnurinn að nýju tímabili.
Kæru samborgarar, skoðið vel, spyrjið spurninga, lítið ekki undan, jafnvel ekki á það sem er óþægilegt,
eins langt og þið getið þolað það – og dragið síðan nauðsynlegar ályktanir og gerið breytingar.
Von mín liggur í þekkingu og í spurningunni: „Hver er tilgangur lífs míns?“
Við sjáum nú þegar, jafnvel meðal ungs fólks – jafnvel þótt þeim líki að leika sér í símanum sínum
o.s.frv. – að margir spyrja sig hver sé tilgangur lífisins.
Von mín er sú að við munum snúa aftur til þess sem er nauðsynlegt.
...að banna Wi-Fi, DECT síma og allt það í íbúðum heldur gera það með lýsingartækni.
Og þar sem það er ekki mögulegt – úti – að skipuleggja útvarpsbylgjur vandlega þannig
að við höldum okkur undir 100 míkróvöttum.
Það er markmið mitt, og það er jafnvel löglega rökstutt, staðfest sem markmið fyrir dómi.
Draumur minn er að vísindin snúi aftur að rótum sínum og vísindamenn verði aftur
læknar, sem vita eitthvað og deila þekkingu sinni.
Þannig að ég hef trú og von um að það séu til vísindamenn sem munu nú fara að rannsaka
þetta mál fljótt og að það verði viðurkennt.
Þessi fullvissa veitir mér einnig innblástur.
Já, algjörlega, að við byrjum loksins að nota tækni skynsamlega, að við notum tækin okkar
skynsamlega, að við notum tækni sem er ekki skaðleg.
Draumur minn er að tækni og nýjungar geri í raun kleift að ná samfélagslegum og mannlegum framförum.
Ég segi alltaf að nýjungar ættu að gera mannkyninu kleift að fara út fyrir þau mörk sem það stendur frammi fyrir
í dag inn í hið óþekkta – en með virðingu fyrir náttúrunni og ekki til að skyggja á framtíðina.
Li-Fi er tækni sem getur sannarlega auðgað tengingar.
Við lærum mikið, við erum nettengd og við getum notað tengingar án útvarpsbylgna, án áhættu.
Og þess vegna er draumur minn að þetti verði að veruleika.
Þessi tækni verður notuð á þýðingarmikinn hátt til framfara. Til framfara mannkynsins.
Við erum einfaldlega að fylgjast með alþjóðlegri aukningu á alvarlegum sjúkdómum, svefnvandamálum
og krabbameinstíðni, sem mun halda áfram að hækka.
Við þurfum að huga að orsökum og rannsaka og bera kennsl á þætti sem leiða til allrar þessarar þróunar.
Og því miður er farið yfir þetta með því að einbeita sér að einkennunum og hvað er hægt að gera gagnvart einkennum.
Það hefur alltaf verið ljóst: við verðum að finna orsakirnar, ekki bara meðhöndla einkennin.
Draumur minn er og ég reyni alltaf að segja fjölskyldu minni, að ég vildi það ekki í raun og veru.
Ég vildi í raun aldrei takast á við þetta mál.
Draumur minn er að ég þurfi ekki að takast á við þetta lengur því réttlætið og lögin munu sigra.
Það er draumur minn - og þá verður 5G, eins og þau vilja það, ekki mögulegt.
Þannig að mig dreymir það.
En stundum er ég ekki viss um hvort þetta sé í raun bara draumur, eða hverjar líkurnar eru.
Ég hef ennþá ekki gefist upp á vonina.
Draumur minn er að hver einasti einstaklingur í heiminum skilji betur hvað farsímasgeislun er í raun og veru.
Og hvernig það mætir okkur persónulega þegar við höfum farsíma við höfuðið og hvernig við notum þetta tæki.
Það verður mjög, mjög mikilvægt að allir skilji: Þetta er ekki bara tæki, það er líka vopn.
Og við þurfum að vita hvernig á að meðhöndla vopn.
Og ég vil virkilega leggja mitt af mörkum til þess.
Eins fljótt og auðið er, svo að fólk skilji hversu hættulegt þetta í raun er.
Sérstaklega þegar við höldum að við getum gefið barni síma, farsíma, og notað hann sem eins konar barnapíu. Það er hræðilegt.
br] Það er mjög skynsamlegt að byrja að skilja hættur lífsins, taka þær alvarlega og vinsamlegast: byrjaðu alltaf á sjálfum þér.
Vegna þess að ég get lágmarkað mikið af því aukaálagi sem ég set á líkama minn mjög, mjög vel
ef ég skil hvað ég er að gera við sjálfa mig.
Þú veist, ég er að hugsa lengra: Ég er að hugsa um hvað við borðum, ég er að hugsa um húðflúr, ég er líka að
hugsa um hvernig við meðhöndlum þessa farsímatækni, hvernig á að nota hana á hreinlegan og heilbrigðan hátt.
Get ég höndlað að hægja á mér um stund? Get ég höndlað að hafa símalausa daga?
Það væri gjöf til lífsins og gjöf til sjálfrar mín.
Og ég trúi því að ef við þroskum þennan kærleika til okkar sjálfra og til þess erum við -læknarnir –
þá getum við leiðbeint öðrum inn í þessa meðvitund.
Þetta snýst ekki um að banna hluti; þetta snýst um að vera góð fyrirmynd og taka þetta í okkar eigin hendur.
Því þetta er að komast á alvarlegt stig að við getum staðið hér og sagt:
„Þetta hefur þegar áhrif á börn, þetta hefur áhrif á unglinga í dag, þetta hefur áhrif á fullorðna.“
Við eru sjúkdómar að koma fram sem eiga ekki heima þar, ef yfirhöfuð, í lífi manns.
Prófessor Dr. Martin L. Pall:] Ég tel að það eina sem við getum gert sé að senda þá til helvítis.
En ... get ég sagt þetta í viðtali?
Ég veit ekki hvað annað við ættum að gera.
Þú veist, stjórnmálakerfið er spillt. Fjölmiðlarnir eru næstum alveg gjörsamlega spilltir.
Svo hvað ættum við að gera? Við verðum að vernda okkur sjálf.