Op meerdere plaatsen in uw huis zou een telefoon een grote verlichting en een groot gemak voor U en uw gezin kunnen zijn.
Bijvoorbeeld in uw keuken.
Een telefoon op dit punt zou u elke dag talloze stappen besparen. .........
[Het is waarschijnlijk waar wanneer grootouders zeggen: "Vroeger was alles anders en soms moeilijker."
Het succesverhaal van de telefoon is daar een goed voorbeeld van.
Het is ongetwijfeld uniek en fascinerend.
Al in 1928 werd de eerste verbinding over de Atlantische Oceaan tussen Londen en New York tot stand gebracht.
Vervolgens ontwikkelde de communicatietechnologie zich onverbiddelijk over de hele wereld.
Tot ongeveer 1960 vond de toen nog noodzakelijke bemiddeling plaats door vrouwelijke telefonistes.
De "dame van het telefoonkantoor" was een gebruikelijke naam voor de charmante dames.
Tenslotte stelde Motorola in 1983 een verkoopbare mobiele telefoon voor.
Als mobiele telefoon of autotelefoon werd hij aanvankelijk gezien als statussymbool voor belangrijke mensen.
Tegenwoordig worden zelfs de allerkleinsten op speelse wijze in de kleurrijke wereld van mobiele communicatie ingeleid.
Onder het motto "vroeg oefenen loont" bloeit de handel in dit verleidelijke product.
De smartphone is een kleine computer, een alleskunner, met een geïntegreerde videocamera die beelden
van hoge kwaliteit levert, zoals hier te zien is.
Bewegende beelden die dan bijvoorbeeld zonder tijdverlies naar grootouders kunnen worden gestuurd.
Het is dus geen wonder dat de smartphone vaak de hoofdrol speelt in het dagelijks leven van jongeren.
Het leven speelt zich in eerste instantie af via het digitale speelgoed.
Steeds meer jongeren dromen van een online carrière als influencer met miljoenen volgers.
De smartphone is altijd en overal aanwezig en de maatschappij marcheert naar volledige afhankelijkheid.
Getriggerd door het extreme gebruikersgedrag dat overal zichtbaar is, heeft de Hamburgse kunstenaar Thorsten
Kirsch het fenomeen op een vrolijke, zelfs satirische manier vastgelegd in zijn tekeningen.
Zijn interactieve boek "Smartphone Zombies Diary" combineert milieustudies met gepast commentaar.
Zoals ik het zie, is dit een compleet verlies van controle, wat ik alleen zou
verwachten van mensen die drugs en alcohol gebruiken.
En dat werd toen de regel in het dagelijks leven, dat ik bijna van mijn fiets werd gehaald, dat ik omringd werd door mensen die
dit apparaat hadden, en verdwenen, mij niet opmerkten, mij in gevaar brachten, hun kinderen in gevaar brachten, zich niet
langer op een sociaal aangepaste manier door de wereld bewogen.
En toen dacht ik natuurlijk na over dit onderwerp, deze voodoo cultus, dit zombiebestaan, deze afstandsbediening.
Plotseling had zich een ongelooflijk veld geopend.
Ik moest het ook doen uit zelfbescherming, omdat ik inderdaad zelf al een smartphone had en echt voelde wat
voor potentieel het had om me echt verslaafd te maken.
Satire of echte satire lijkt een geschikte formule om om te gaan met digitale waanzin en het sociale dilemma.
Het interactieve boek "Smartphone Zombies Diary" bevat ook audiocommentaar uit de nieuwswereld.
Silicon Valley: Artsen vergelijken smartphoneverslaving met klassieke verslavingen zoals alcohol of nicotine.
Hebben we eigenlijk nog wel controle over ons gedrag?
Of worden onze handelingen al lang van buitenaf gestuurd, van waar dan ook?
Als het gaat om zogenaamd digitaal onderwijs, overheersen politiek verkeerde
beslissingen, die in veel landen al worden gecorrigeerd.
Ten slotte werden tablets in China en Zweden uit het klaslokaal verbannen.
Mobieltjes uit, boeken open! vorderde de Spiegel in September 2023
Digitaal leren is schadelijk voor de leesvaardigheid.
Sydney: In 2012 werd na een slechte plaatsing in de PISA- Score meerdere miljarden Australische dollars
geïnvesteerd in de aanschaf van nieuwe laptops voor scholen.
De apparaten werden echter in 2016 weer ingezameld.
Weliswaar werden ze veel gebruikt, maar zelden voor schooldoeleinden.
Vergelijkbare ervaringen waren er in Zuid-Korea, Thailand, de VS en Turkije.
Ondertussen produceert de digitale wereld steeds absurdere producten.
Als onderdeel van het internet der dingen „Internet of Things“ meldt de babyluier digitaal, wanneer hij verschoond
moet worden, de koelkast wanneer hij bijgevuld moet worden en de digitale vork of we caloriearm eten.
En niet te vergeten de superslimme waterfles, want die regelt ons drinkgedrag.
Onze voorkeuren worden digitaal vastgelegd en marketingstrategen ontwerpen voortdurend nieuwe apps die ons
bijvoorbeeld vertellen of we ons haar wel goed kammen.
Needfull Things, nuttige dingen, noemt tekenaar Kirsch de bloesems van de digitale wereld. Let op: Satire
Ondertussen zijn de grote providers van mobiele telefonie druk bezig met het promoten van een fascinerende digitale toekomst.
5G is het toverwoord. De vijfde generatie mobiele communicatie belooft een mooie nieuwe wereld.
In de Smart City zal er geen sociale ongelijkheid meer zijn, geen conflicten, geen graffiti, geen
criminaliteit, ja eigenlijk helemaal geen sociale wereld.
Het samenleven is alleen nog virtueel.
Technisch gezien is alles al mogelijk, inclusief autonoom rijden.
Het moet alleen nog een beetje beter worden uitgerust, dan heeft de technologie alles onder controle.
Brussel in de zomer van 2023: De Belgische hoofdstad is op veel plaatsen een groot bouwterrein.
Zoals alle metropolen is Brussel ook aan het upgraden voor de toekomst.
Immers, in 2050 zal volgens onderzoek 70 procent van de 10 miljard mensen wereldwijd in de grote steden leven.
De installatie voor de digitale bewaking van de massa's is in volle gang.
De verandering is zichtbaar.
Het Europees Parlement is gevestigd in een representatief glazen paleis in het centrum van Brussel.
Parliament TV verzorgt dagelijks digitaal opgenomen live-uitzendingen.
Actuele politieke kwesties zijn er genoeg.
De schandalen over onmiskenbaar omgekochte parlementariërs, koffers vol contant geld en gemanipuleerde
commissievergaderingen die in december 2022 voor het laatst aan het licht kwamen, zijn sneeuw van gisteren.
Alles lijkt tot nu toe in beweging te zijn gebleven.
De media doen hun werk.
Net alsof het grote corruptie- en omkoopschandaal hier in Brussel nooit had plaatsgevonden. Business as usual.
Critici hebben het al over een cultuur zonder straffen.
Eigenlijk kan niet bestaan wat niet mag bestaan.
Dit geldt blijkbaar ook voor het thema mobiele communicatie.
In 2020 namen twee leden van het Europees Parlement, biologe Michèle Rivasi van de Franse Groene Partij en professor
natuurkunde Klaus Buchner van de Duitse ÖDP, de Internationale Commissie voor de bescherming van niet-ioniserende
straling, d.w.z. straling van mobiele telefoons, onder de loep.
De Commissie voor stralingsbescherming (kortweg ICNIRP) beschermt al sinds het midden van de 90er
jaren de straling, maar helaas niet de consumenten.
Het Rivasi-Buchner Rapport brengt fatale misstanden aan het licht.
Het belangrijkste resultaat was dat deze mensen connecties hebben met de industrie.
Dus dat ze niet onafhankelijk zijn en dat ze soms, je moet altijd aangeven of je zulke
connecties hebt, dat ze die soms niet aangegeven hebben.
Met andere woorden, het was een ontdekking van dingen die anders liepen als het zou moeten.
De twee politici hebben het ontdekt.
Een particuliere lobbyorganisatie met connecties met de mobiele telefoonindustrie, die zich wereldwijd bezighoudt
met consumentenbescherming en daarbij wetenschappelijke bevindingen systematisch bagatelliseert.
Dit zijn mensen die onder elkaar zijn. Het is eigenlijk een groep die ervoor is om de industrie te promoten.
En het lijkt erop dat de industrie het vaststellen van normen en limieten heeft uitbesteed aan een
particuliere organisatie, zodat de industrie kan zeggen: "Ik ben toch niet degene die dit zegt!".
Maar natuurlijk! Het zijn gewoon mensen die afhankelijk zijn van de industrie en altijd naar de industrie verwijzen.
En als ze een rapport maken, leggen ze het eerst voor aan de industrie om te zien of de industrie tevreden is met het rapport.
Er was recent nog een ander onderzoek, dat van ons is van 2020.
Nu is er een ander onderzoek van andere journalisten uit 2022 dat precies hetzelfde laat zien.
Zoals je u kunt zien, blijkt dat een echt, serieus onderzoek, ongeacht uit welk land het komt, dat de ICNIRP niet onafhankelijk
is, maar in feite een indirecte uitloper is van de industrie.
Bovendien ben ik als bioloog geschokt omdat de ICNIRP alleen thermische effecten erkent.
Dit betekent, dat als je een mobiele telefoon tegen je hoofd houdt, je oor warm wordt.
Dit zijn de thermische effecten, maar ze houden op geen enkele manier rekening met de athermische effecten, die het
zenuwstelsel, het endocriene systeem, enz. kunnen beïnvloeden.
Het is echt ongelooflijk dat hier in een wetenschappelijk onderzoek geen rekening mee wordt gehouden.
Dit is wetenschappelijk bedrog!
Het is eigenlijk wetenschappelijke fraude, omdat niet met alle elementen rekening wordt gehouden.
Er is een revolutie op komst: een Europese journalistenvereniging genaamd "Investigate
Europe" formuleert het op de volgende wijze:
Is mobiele communicatie gevaarlijk? De wetenschappelijke gemeenschap is verdeeld.
Sommige experts zeggen dat het veilig is, anderen hebben ernstige bedenkingen.
In 2011 classificeerde de WHO de elektromagnetische velden van mobiele telefoons als mogelijk kankerverwekkend voor mensen.
En onderzoek dat in 2018 werd gepubliceerd, toonde aan dat wanneer ratten aan dergelijke velden werden blootgesteld,
dit het risico op bepaalde soorten kanker verhoogde.
Zelfs onder degenen die geloven dat de technologie veilig is, erkennen velen dat er meer onderzoek
nodig is. En er zijn bijna geen onderzoeken naar 5G.
De telecombedrijven hebben er zelf op gewezen dat elektromagnetische signalen een gezondheidsrisico kunnen vormen.
Waarom sluiten de Europese Commissie en onze regeringen er dan de ogen voor?
Ze halen richtlijnen aan die zijn opgesteld door transnationale wetenschappelijke instanties.
Maar Investigate Europe heeft ontdekt dat deze organen gesloten clubs zijn.
Personen met afwijkende meningen worden niet uitgenodigd om deel te nemen.
En veel van de betrokken wetenschappers hebben smeergeld ontvangen van bedrijven die een
direct belang hebben bij de introductie van 5G.
Een risicoloze samenleving bestaat niet.
Andere dingen die we consumeren zijn ook slecht voor onze gezondheid, van alcohol tot junkfood.
Maar als je geen hamburger wilt, kun je gewoon van de hamburger afzien.
Met 5G is er geen alternatief.
Dus! Aangezien de Commissie geen gezondheids- en milieueffectbeoordeling via het Parlement wilde
uitvoeren, werden er twee studies in opdracht gegeven: een gezondheidsstudie en een milieustudie.
De gezondheidsstudie werd uitgevoerd door het Ramazzini Instituut in Italië en de milieustudie
door wetenschappers van de Universiteit van Gent.
Het Parlement heeft de keuze gemaakt.
We hebben gezegd dat we onafhankelijke instituten willen.
De resultaten werden gepresenteerd aan het Parlement.
In het geval van STOA was het, grofweg gezegd, een commissie in het parlement die alle mensen
samenbrengt die verstand hebben van wetenschap.
En zo werden STOA en de uitwerking ervan op onze gezondheid gepresenteerd.
De directrice van het Ramazzini Instituut heeft aangetoond dat bepaalde frequenties, die
relevant zijn voor 5G invloed hebben op de gezondheid.
Namelijk in de vorm van gliomen, hersentumoren, DNA-strengbreuken, enz.
Daar hebben we intussen bewijs van: Wat het milieu betreft, is aangegeven, dat er helemaal
geen onderzoek is gedaan naar millimetergolven.
Maar we hebben indicatoren, bijvoorbeeld in het geval van insecten, die aangeven, omdat 5G bestaat uit stralingsbundels
, dat deze stralingsvelden onze insecten kunnen vernietigen.
Er zijn dus aanwijzingen dat er niet genoeg studies zijn op deze millimeterfrequenties
om te kunnen zeggen: Er zijn geen problemen.
Het Ramazzini Instituut bij Bologna in Italië:
In dit historische gebouw is sinds de oprichting in 1971 het centrum voor
kankeronderzoek van het Ramazzini Instituut gevestigd.
Een internationaal erkend kenniscentrum dat bekend staat om zijn vele uitmuntende bijdragen aan het onderzoek naar
milieu-, beroepsmatige en chemische oorzaken van kanker.
Het instituut wordt wereldwijd gerespecteerd om zijn integriteit en wetenschappelijke onafhankelijkheid.
De resultaten van langetermijnstudies die zijn uitgevoerd in het Centrum voor Kankeronderzoek van het Ramazzini Instituut hebben
de carcinogeniteit aangetoond van onder andere vinylchloride, benzeen, formaldehyde en zuurstofhoudende benzinetoevoegingen.
Dit onderzoek had een enorme impact op de milieu- en arbeidsgeneeskunde en ontketende de introductie van
preventieprogramma's en het opstellen van gezondheidsnormen.
Het beschermen van de volksgezondheid door middel van preventie is altijd het hoofddoel geweest van het Ramazzini Instituut.
En dankzij de onafhankelijkheid van zijn kankeronderzoekscentrum konden wetenschap en
waarheid zegevieren boven speciale belangen.
Het Centrum voor Kankeronderzoek werd in 2005 opgedragen aan professor Cesare
Maltoni, de oprichter van het Ramazzini Instituut.
Dr. Fiorella Belpoggi, haar opvolger als directeur van het instituut, had deelgenomen aan vele rechtszaken in de VS
dankzij haar expertise als kroongetuige voor de aanklager.
Onlangs onderzocht ze het risico op kanker door hoogfrequente straling van mobiele telefoons, een veelbesproken onderwerp.
Dr. Fiorella Belpoggi heet ons welkom in haar privéwoning.
Ze heeft bijna heel 2022 in het ziekenhuis gelegen, haar leven was in gevaar na een routine hartoperatie.
De grote dame van het kankeronderzoek is terug en zal zeker weer van zich laten horen.
Voor haar zijn de wetenschappelijke resultaten, zowel van haar jarenlange onderzoek op bijna 2500 laboratoriumratten als van het
STOA-onderzoek dat onder haar leiding is uitgevoerd, duidelijk:
Elektromagnetische velden, EMV, zijn zeker niet ongevaarlijk.
Hoogfrequente magnetische velden zijn mogelijk kankerverwekkend.
En ik neem aan dat wanneer het Internationaal Agentschap voor Kankeronderzoek al het nieuwe werk dat beschikbaar is bekijkt,
het eindoordeel zal zijn: "Waarschijnlijk kankerverwekkend!".
Maar er is nog een ander aspect dat erg belangrijk is vanuit gezondheidsperspectief.
Dit is het feit, dat hoogfrequente microgolven zeker een effect heeft op het voortplantingssysteem.
Dat is zeker!
Er zijn veel onderzoeken en de meerderheid van deze onderzoeken is voldoende om te zeggen dat
hoogfrequente straling de kwaliteit van sperma aantast.
Ik denk dat dit heel belangrijk is voor de volksgezondheid, omdat we ons moeten voortplanten.
Anders is het afgelopen met ons als mensheid.
Met al deze aspecten wordt niet voldoende rekening gehouden, zoals ze het zouden verdienen. ...
Ze worden vrijwel genegeerd. En dat is jammer, want we hebben gegevens.
We produceren gegevens.
En onafhankelijke laboratoria hebben deze gegevens geproduceerd.
Dit is heel, heel, heel belangrijk, want in ons geval bijvoorbeeld werd het onderzoek gefinancierd door burgers,
door inwoners van de regio Emilia Romagna, deels door instellingen, de regionale overheid, onze vrijwillige donoren.
Het is een onafhankelijk onderzoek, zeer goed uitgevoerd.
Niemand heeft het studieontwerp bekritiseerd.
De stralingsdosis was vergelijkbaar met die, waaraan wij mensen worden blootgesteld en de bewaking
van het blootstellingssysteem was van hoge kwaliteit.
Deze studie is dus niet te bekritiseren, zoals iemand beweerde.
Ik werk al 45 jaar op dit gebied en ik weet heel goed hoe een biopsie op lange termijn moet worden uitgevoerd.
En ik kan bevestigen dat ons onderzoek zeer goed is uitgevoerd.
Wij mensen worden als embryo al blootgesteld aan straling en onze experimentele ratten ook.
Eerdere blootstelling is de reden waarom we dit type zeldzame tumor hebben gezien, want
hersentumoren en schwannomen zijn zeldzame tumoren.
Maar als je individuen, dieren of mensen, vanaf het embryo blootstelt, kun je de groei van deze tumor
waarnemen voordat de dood door andere oorzaken optreedt.
In de menselijke populatie hebben we nu een probleem omdat we geen controlegroep hebben.
Alle mensen worden overal ter wereld blootgesteld.
Dus hoe kunnen we gegevens vergelijken?
Dit is waarschijnlijk de reden waarom we geen statistische toename van deze tumoren in de menselijke populatie hebben.
Omdat we niet kunnen vergelijken met nul blootstelling, maar alleen met constante blootstelling, die
voor iedereen in de wereld inmiddels gebruikelijk is.
Dat is een groot verschil.
Parallel aan het onderzoek van Ramazzini had het door de overheid gesubsidieerd "National Toxicology Program" (NTP)
in de VS verbazingwekkend vergelijkbare resultaten als die van het onderzoeksteam van Fiorella Belpoggi.
Het toenmalige hoofd van het onderzoek voelde zich gedwongen om de verontrustende
resultaten te combineren met een dringende oproep.
Vanwege het wijdverspreide gebruik van mobiele telefoons zou zelfs een kleine risicotoename
ernstige gevolgen hebben voor de volksgezondheid.
En in de tussentijd, in plaats van mensen te vertellen, "Als je je zorgen maakt, hier is wat je kunt doen",
moeten gezondheidsautoriteiten voorzorgsmaatregelen bevorderen, vooral voor kinderen en vrouwen.
De reden hiervoor is dat de risico's bij kinderen groter kunnen zijn vanwege de grotere penetratie en de gevoeligheid van de zich
ontwikkelende hersenen voor stoffen die het weefsel beschadigen.
Dus wat is de les hier?
We mogen er niet langer van uitgaan dat een huidige of toekomstige draadloze technologie,
inclusief 5G, veilig is zonder de juiste tests.
De tests niet uitvoeren, is onethisch.
Wat mensen niet weten is dat het echte probleem op dit moment de mobiele telefoon is, waar niemand bang voor is.
Ze zijn bang voor gsm-zendmasten, maar niet voor hun eigen telefoons.
Ze dragen het in de buurt van de testikels en we weten dat deze aangetast kunnen worden door hoogfrequente straling.
Als we het dicht bij onze oren houden, weten we dat de hersenen daar zitten.
We moeten mensen beter informeren over de technologie.
Voordat we deze technologieën overal verspreiden, moet iedereen zich bewust zijn van de risico's voor de gezondheid.
Want zo kunnen we voorkomen dat er opstanden ontstaan, dat masten in brand worden gestoken, dat er angst
ontstaat, dat er problemen ontstaan die niet nodig zijn.
Maar we kunnen ook voorkomen dat mensen de telefoon dicht bij hun hersenen houden als ze weten dat het heel gevaarlijk is.
Informatie is daarom de basis om op de juiste manier met gevaren om te gaan.
Het was niet meer dan logisch dat het Europees Parlement Dr. Fiorella Belpoggi de opdracht gaf
om een technologische evaluatie uit te voeren.
Na een analyse van meer dan 800 studies waren de eisen aan politici duidelijk:
5G-uitbreidingsstop, onafhankelijk onderzoek en eerlijke en uitgebreide voorlichting
van de bevolking over de gezondheidsrisico's.
Dit heeft veel parlementsleden gestoord en door het STOA-rapport zijn er nu mensen die soortgelijke vragen aan ons stellen.
Maar er zijn mensen, een van de vicevoorzitters in het bijzonder, die zei: "Waarom stel je
deze vragen? We moeten de handel bevorderen!"
Dat was dus verontrustend omdat het in tegenspraak was met wat de Commissie zei.
In plaats van andere wetenschappers om een rapport te vragen, probeert men het Ramazzini Instituut de mond te snoeren.
De tactiek is om iedereen te vernietigen die zich verzet, vragen stelt of laat zien dat er een impact is op het milieu.
Ze kunnen geen tegenspraak aanvaarden.
En dat is heel gevaarlijk, voor de democratie, maar ook voor ons leven vandaag de dag, of we het nu hebben over
pesticiden, elektromagnetische straling of medicijnen.
De wetenschap wordt gemanipuleerd door de lobby's.
Zo werkt het: men koopt wetenschappers en laat ze artikelen ondertekenen die niet van henzelf zijn.
In het geval van Monsanto, bijvoorbeeld, zijn er feitelijke papieren geschreven door Monsanto
en ondertekend door academische wetenschappers.
Ze worden omgekocht. De industrie heeft de controle over de wetenschap overgenommen.
Wetenschap is er om de waarheid te achterhalen en natuurlijk mogen studies ook bekritiseerd worden.
Maar in plaats van met en tegenadvies te komen, om aan te tonen waarom ze het niet eens zijn met de studies
van het Ramazzini Instituut, doen ze dat niet, maar brengen ze de persoon in diskrediet.
De econoom professor Christian Kreiß heeft verschillende boeken aan dit onderwerp gewijd.
Uiteindelijk is het echter hetzelfde als Otto Waalkes destijds grapte:
"De wetenschap heeft vastgesteld dat roken toch niet schadelijk is," zei Dr. Marlboro.
Daar moest ik als tiener al om lachen.
Logisch, Dr. Marlboro voert een onderzoek uit: roken is niet ongezond.
En vandaag de dag schrijf je natuurlijk geen Dr. Marlboro of Swisscom onder de studie die ondersteunt.
Ze laten dat weg, wie er ondersteunt heeft.
Ze nemen een gerenommeerd instituut, dat onder andere ook door een telefoonbedrijf gesponsord wordt.
Tegenwoordig maakt dit bijna deel uit van „de goede toon“ van de wetenschap.
En dan krijgen ze een onderzoek dat heel gunstig uitpakt.
En ze zullen het moeilijk vinden om ze te weerleggen, want de wetenschappers letten
er heel goed op dat wat ze doen accuraat is.
Dat ze geen technische fouten maken.
Het vakmanschap van deze studies is uitstekend.
Ik zou dezelfde gereedschapskist kunnen gebruiken, hetzelfde apparaat, met een heel andere vraag.
En dan zou ik tot heel andere resultaten komen.
De truc is eigenlijk, dat we altijd een tiende of een vijfde van de waarheid horen en bepaalde
dingen systematisch in de doofpot gestopt worden.
En dan hebben we een wetenschappelijk verantwoord, duidelijk onderzoek, een duidelijk wetenschappelijk resultaat.
En ons wordt wijsgemaakt dat het wetenschap is en dat de wetenschap dit heeft vastgesteld.
Naja, het waren natuurlijk wetenschappers.
Maar daar wordt op grote schaal misbruik van gemaakt, omdat de tegenpartij niet aan het woord komt – en dat is ook bewust zo.
Professor Kreiß was een investeringsbankier en weet waar hij het over heeft.
Al 25 jaar wijdt hij zich aan het onthullen van manipulatie en de methoden die worden
gebruikt om kritische wetenschappers te vernietigen.
Als je naar de geschiedenis van de wetenschap kijkt, heb je maar een paar gevallen nodig.
Het is genoeg als je er één, twee of drie in het openbaar verslaat en afmaakt, dan zullen de anderen wel twee keer nadenken.
Maar dit zijn zo echt de hoogtepunten, zodat wanneer er echt ongemakkelijke wetenschappers opduiken, ze worden kapot gemaakt.
De eerste stap is eigenlijk om te negeren.
Dat is het allerbeste – er gewoon niet over berichten.
Maar als je ze niet meer negeren kunnen, als ze te goed zijn of te veel publiciteit krijgen, dan is het
laatste redmiddel om ze gewoon in diskrediet te brengen.
Niet meer over de kwestie: "speel de man, niet de bal".
Het gaat dus niet om de zaak, het gaat erom dat je probeert de persoon, die het gezegd heeft, te
tackelen, net als bij voetbal, omdat hij te goed voetbalt.
Ze krijgen hem niet meer weg.
Er zijn enkele zeer prominente voorbeelden in de wetenschapsgeschiedenis van de afgelopen 50, 70 jaar.
Maar ze komen nu niet meer zo vaak voor.
Omdat het voldoende is dat er maar een paar van hen "op hun nummer gezet" hoeven te worden en de anderen
zich wel twee keer bedenken voordat ze met een grote tegenstander uit de industrie in zee gaan.
Dus de meeste procedures zijn veel, veel subtieler, zelfs in de voorselectiefase.
Het feit dat mensen die echt kritische uitspraken doen over economie en politiek, jonge academici,
tegenwoordig eigenlijk helemaal niet meer aan bod komen.
Dus zo echt „iemand op zijn nummer zetten“ hoeven ze tegenwoordig niet echt meer.
Toen halverwege de jaren negentig de eerste wetenschappelijke onderzoeken naar mogelijke gezondheidsrisico's
gepubliceerd moesten worden, werd het ongemakkelijk.
Een team onder leiding van professor Henry Lai van de Universiteit van Washington vond
zogenaamde DNA-strengbreuken in dierproeven.
De voorloper van kanker werd duidelijk zichtbaar onder de elektronenmicroscoop.
Eén conclusie is dat microgolfvelden DNA kunnen beschadigen.
Natuurlijk, als het DNA beschadigd is, probeert de cel de schade te repareren, maar dit proces leidt
tot fouten die resulteren in genetische mutaties.
En natuurlijk kan dit leiden tot de ontwikkeling van kanker.
De wetenschappelijke bevindingen, die bedreigend waren vanuit het standpunt van de eerste fabrikant van mobiele telefoons Motorola,
werden op een industrievriendelijke manier gepresenteerd door de meestermanipulatoren van het lobbybureau Burson/Marsteller.
Ze presenteerden hun klant Motorola de zogenaamde "War Game Memo", een strategiedocument met instructies over
hoe het onderzoek kon worden gebagatelliseerd en de wetenschappers in diskrediet konden worden gebracht.
Bijvoorbeeld, de studie van Lai moet eerst en vooral in twijfel worden getrokken, aangezien
het enkel verschijnt als een individuele studie.
In deze context verwees het papier naar voorbeelden uit het verleden waarin wetenschappers in diskrediet
werden gebracht omdat hun resultaten niet konden worden herhaald door andere onderzoeksteams.
Bovendien zal de industrie zelf voor reproductie zorgen en een overeenkomstig onderzoek binnen haar eigen gelederen laten
uitvoeren om de resultaten van het Lai onderzoek te verifiëren.
Zodra dit resultaat beschikbaar is, wordt het gepubliceerd.
De eerste keer dat ik hier iets mee kreeg, waren de aanvallen op Henry Lai – dus hoe een enkele wetenschapper werkelijk werd
aangevallen door een machtige multi miljarden,Dollar- industrie.
Hij werd zelfs al aangevallen voordat hij de studie over DNA-effecten had gepubliceerd.
En het waren uitstekende studies. En ja, daarmee was zijn wetenschappelijke carrière in feite vernietigd.
Ja, en dat is precies wat er steeds weer gebeurt, keer op keer in de VS en Europa.
Het zeer gerespecteerde vakblad "Microwave News" sprak voor het eerst over "War Gaming".
En onderzoeksjournalisten komen dit historische fenomeen en de gevolgen ervan vandaag de dag nog steeds tegen.
We hebben gekeken naar de misinformatie- en propagandacampagnes van de industrie die het publiek er de afgelopen 25
jaar van hebben overtuigd dat mobiele telefoons veilig zijn.
En de manier waarop ze dat deden is de wetenschap te "wargamen", zoals het in een interne memo van Motorola wordt genoemd.
Ze financierden industrievriendelijken en vielen kritische en onafhankelijke wetenschappers
aan en zetten hun eigen mensen in de adviesraden.
Al met al heeft dit geleid tot de boodschap, verspreid door de mainstreammedia, dat mobiele telefoons veilig genoeg zijn.
De machtige branchevereniging CTIA gaf opdracht aan een man die hen industrievriendelijk genoeg
leek om de juiste studieresultaten te behalen.
De arts en advocaat Dr. George Carlo richtte WTR (Wireless Technology Research) op met geld van de industrie.
Toen hij alarmerende gezondheidsrisico's vond en deze brutaal publiceerde, kwam hij de macht- en de
oorlogsstrategie van zijn opdrachtgever te voelen.
In veel gevallen die door de WTR werden gepresenteerd, in termen van de bevindingen en hun
betekenis, werd dit anders gepresenteerd door de industrie.
Toen wij een persconferentie hielden, hield de industrie er zelf ook een en zei vervolgens tegen de media: "Dat
is wat ze zeiden, maar dit is wat ze eigenlijk bedoelden.”
Iedereen die onderzoek doet naar mobiele communicatie en mogelijke gezondheidsrisico's kan niet
om de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) heen.
Het machtige agentschap van de Verenigde Naties bestrijkt 194 landen en is betrokken bij alle relevante gezondheidskwesties.
De WHO kon de discussie over de vraag of straling van mobiele telefoons mogelijk
schadelijk is voor onze gezondheid niet negeren.
Uiteindelijk streeft ze immers een nobele visie na:
Gezondheid is een fundamenteel mensenrecht.
Iedereen heeft recht op de best mogelijke gezondheid.
De Australische dr. Mike Repacholi werd beschouwd als de kroongetuige van de gsm-critici omdat hij in zijn in 1995
gepubliceerde studie een verhoogde ontwikkeling van kanker had gezien bij muizen die werden blootgesteld aan gsm-straling.
Nu zat de man bij de WHO en stelde zijn studievraag, wargaming, aan zichzelf.
Mijn onderzoek betrof muizen die aanleg hadden voor lymfeklierkanker.
En we ontdekten een gestage groei van lymfomen door de hoogfrequente golfsignalen.
We zijn toen zes maanden bezig geweest om uit te zoeken wat we verkeerd hadden gedaan,
omdat we het gewoon niet konden verklaren.
En dat kunnen we vandaag de dag nog steeds niet.
Hij vindt een probleem, maar kan nog steeds niet achterhalen waar het probleem vandaan komt, en daarom is er geen probleem.
Het bijbehorende taalgebruik werd wereldwijd gestandaardiseerd en voorgeschreven.
Gebruikers van mobiele telefoons willen gewoon weten of het veilig is om een mobiele telefoon te gebruiken.
Op basis van alle kennis die we hebben, en we hebben nu een grote hoeveelheid lopend onderzoek, kunnen we zeggen:
We hebben geen bewijs gevonden dat deze telefoons niet veilig zijn.
Dr. Mike Repacholi voelde zich erg zelfverzekerd.
Hij was tenslotte de officiële mobiele telefoonstem van de WHO, maar hij maakte fouten. Het lieve geld.
Het geld dat van de industrie komt, moet in een aparte pot gaan voordat het aan de WHO wordt gegeven.
En zo werd de goede man uiteindelijk ontmaskerd, als een voorvechter en bagatellisator betaald door de industrie.
Daarna ging hij met pensioen bij de WHO en sindsdien werkt hij achter de schermen als industrieconsultant.
Tijdens zijn periode als projectmanager in Genève had hij geweldig werk geleverd.
De groeisector van de mobiele communicatie veroverde de wereld in een snel tempo.
Terwijl het twaalf jaar duurde om het eerste miljard mobiele telefoonaansluitingen wereldwijd te bereiken, duurde het
tweede slechts drie jaar, het derde miljard twee jaar enzovoort.
Vandaag de dag zijn er meer mobiele telefooncontracten in de westerse wereld dan inwoners. Missie volbracht.
We moeten de hele zaak opnieuw bekijken in het licht van onze bevindingen.
Dus wetende dat de microgolven enorme effecten kunnen hebben op de hersenen en het zenuwstelsel, het DNA van onze cellen kunnen
beschadigen, oxidatieve stress kunnen veroorzaken die in verband wordt gebracht met een aantal chronische ziekten, hormonale
reacties kunnen veroorzaken, en ook dat er voortplantingseffecten kunnen optreden die op hun
beurt verwoestende schade kunnen veroorzaken.
En mijn voorspelling is dat 5G al deze effecten zal verergeren.
En dan is er nog kanker, wat natuurlijk een enorm probleem is.
In de optelsom van de beschreven feiten is 5G bijzonder beangstigend.
Zoals u wellicht weet, is het plan om vele miljoenen van deze nieuwe antennes te installeren zonder ook maar
één biologische veiligheidstest te hebben uitgevoerd.
En dat is absoluut krankzinnig.
De hoogste burgerlijke rechtbank in de VS, het Superior Court in Washington, D.C., behandelt
al meer dan 20 jaar zogenaamde hersentumorzaken.
Dit is de grootste compensatiezaak aller tijden.
Enkele moedige advocaten zijn de strijd tegen Goliath aangegaan en worden gesteund door Dr. George Carlo.
De voormalige industrieel onderzoeker Dr. George Carlo adviseert de advocaten van de eisers, het
vooraanstaande advocatenkantoor Morganroth & Morganroth.
Ze hield de antenne van de mobiele telefoon tegen haar hoofd en daar groeide de tumor.
Het was een snelgroeiende tumor.
De artsen zeiden dat ze nog nooit zoiets hadden gezien: Een tumor die zo snel groeit.
Als de aanklagers gelijk krijgen, zal het duur worden.
"We vragen $150 miljoen per zaak."
Waarom zo veel?
"We hebben het over ernstig letsel dat veel schade heeft veroorzaakt: Inkomensverlies,
medische en ziekenhuiskosten, maar ook pijn en lijden.
In deze categorieën gaat het om zeer ernstig letsel.
Daarnaast eisen wij speciale schadevergoedingen wegens het opzettelijk handelen van de mobiele telefoonindustrie.
We verwijten hun het opzettelijk misleiden van zowel de aanklagers als de consumenten omdat ze beweerden, dat er geen
schadelijk effect op de gezondheid zou bestaan door het gebruik van mobiele telefoons,
ook al wisten ze heel goed dat dit niet klopte.
We eisen daarom ook speciale schadevergoeding voor de opzettelijk aangedane kwellingen."
De Amerikaanse televisie deed hiervan verslag.
Hier zie je een röntgenfoto van de hersenen van Michael Murray.
De witte massa rechts is de kankergezwel dat verwijderd werd.
Murray was onderhoudsmonteur bij Motorola.
Twijfelt u eraan dat uw werk met mobiele telefoons uw hersentumor heeft veroorzaakt?
Ik twijfel er überhaupt niet aan dat het gebruik van de mobiele telefoon op het werk de oorzaak
is, want ik hield hem altijd aan mijn linkeroor.
Daarnaast testte Michael Murray de mobiele telefoons vaak urenlang met een signaalversterker op maximaal zendvermogen
Deze zorgen ervoor dat de mobiele telefoon op maximaal vermogen werkt.
En net als vele anderen gelooft ook Michael Murray dat de mobiele telefoonindustrie de winst belangrijker
vindt dan verantwoordelijkheid voor het algemeen welzijn.
Ik denk dat ze het weten. Ze moeten het weten.
De hersentumorzaken doen denken aan Big Tobacco.
De industrie kan en mag een dergelijk probleem niet toegeven.
Als ze dit als bedrijf toegeven, dan krijgen ze mogelijkerwijze miljoenen of miljarden aan schadeclaims.
Dat gaat helemaal niet, dan zijn ze geruïneerd.
In dit opzicht is er gewoon sprake van structurele onwaarheid.
Want als ze de waarheid vertellen, kunnen ze hun bestaan verliezen.
Dus het economische bestaan misschien nog wel meer.
In dit opzicht speelt dit economische systeem in een richting die ons eenvoudigweg verleidt of bijna dwingt om dit te
doen: Op sommige gebieden mag ik de waarheid niet vertellen.
Want als er iets fout is gegaan of schadelijk is geweest, dan mag je dat niet zeggen.
Dus in de zin, dat de economische sancties, maar ook de gerechtelijke sancties gewoon veel te groot zijn.
En daarom doet dit fenomeen zich nu niet alleen voor in de mobiele telefoonbranche, niet alleen in de stralingsbranche,
maar het is een fenomeen dat zich in alle branches voordoet.
En juist zoiets als de mobiele telefonie, dat zo gemeengoed is voor iedereen, zou natuurlijk fataal
zijn als er enige vorm van onzekerheid zou optreden.
Met andere woorden, de consumenten worden voorgelogen. En dat heeft gote gevolgen.
De door de industrie gestuurde banalisering en ontkenning van de gezondheidsrisico's van mobiele telefonie, door slim lobbywerk en
branchevriendelijke benoemingen op belangrijke strategische posities zorgen ervoor dat de meeste artsen
ook geneigd zijn om de no-problem-slogan te volgen.
Maar er zijn ook holistisch georiënteerde artsen, zoals de hoofdarts van de Zwitserse Bergkliniek, dr. Petra Wiechel.
In haar kliniek in Castaneda in het kanton Graubünden heerst een digitale stressvrijheid, door een voor
medewerkers en patienten ontworpen stralingsarme omgeving.
Er zijn hier geen draadloze muizen.
Er is hier een grote aankondiging vooraf gegaan, dat we geen Wifi hebben in de zin van Wifi op elk
punt in de kliniek, alleen via een netwerkverbinding.
Dat we uiteindelijk geen mobiele telefoons toestaan, tenzij je buiten de kliniek belt.
Je kunt dit doen zoals je wilt.
En we hebben nog steeds de mooie vaste telefoons, waarbij ik altijd tegen de patiënten zeg: Waarom gebruik je die niet?
Nu kunt u het nog waarnemen.
En als u uw mobiele telefoon in de vliegtuigmodus zet, bent u al een beetje beter beschermd.
Maar niets van dit alles zal later op deze schaal mogelijk zijn.
En mensen leren dat gewoon te begrijpen.
En dus zijn we hier gestopt, dat we eigenlijk nog steeds een relatief beschermde omgeving hebben waarin
een lichaam ook de kans krijgt om gezond te worden.
Als ik het woord gezond of genezen mag gebruiken, we gebruiken niet langer het woord medisch.
Vaak gaat het daar niet eens meer om. En we kunnen het toch niet van buitenaf doen.
Maar als we het lichaam een zekere zelfregulerende kracht teruggeven, kunnen we ongelooflijke dingen waarnemen.
De standaard is echter de digitale hoogwaardige apparatuur in de ziekenhuizen.
De daardoor resulterende toename van stralingsblootstelling wordt al helemaal niet in twijfel getrokken.
Daarbij zouden zowel de patienten als ook de medewerkers een positieve vermindering van straling,
ja, een gezondheidsbevorderend effect kunnen hebben.
Ik zou graag meer bewustzijn wensen. Maar misschien worden we hier ook door de schade, verstandig.
Dat is wat ons vandaag de dag erg verdrietig maakt en waarvan we zeggen: "Je moet al een arts zijn om te zien wat hier gebeurt.
Het was niet in deze dimensie, nog niet zo lang geleden, dat we hier zoveel tumorziekten begeleiden, dat we elke week twee of
drie Parkinson-patiënten, neurodegeneratie en auto-immuunzieken begeleiden. De auto-immuunziekten schieten omhoog.
En nu alsjeblieft niet allemaal gaan staan en hmm zeggen. Nee, het is zelfgemaakt en het is de samenvatting.
Dat is het niet en dit is het ook niet.
Het is dat, wat een leven niet meer kan compenseren.
En dat is het onderwerp waarover we vandaag spreken, voor mij een brandversneller.
Geen wonder dat steeds meer mensen lijden aan zogenaamde EHS, elektrohypersensitiviteit.
Een fenomeen dat in de klassieke geneeskunde niet als ziekte wordt erkend, integendeel.
De digitale bewapening lijkt roekeloos en de fatale gevolgen voor steeds meer mensen nemen sterk toe.
Dat is vaak de grootste vernedering voor deze mensen, niet begrepen te worden en niet serieus genomen te worden.
De vele, vele elektro-hypersensitieven, die dan uiteindelijk geen enkele kans hebben om enige vorm van echte hulp te krijgen.
En dat is mooi, wat ik hen voorleven kan, waarbij ik langzaam een betere basis voor hen kan opbouwen, hen weer
een beter reguleringsvermogen kan geven en hen weer beter aanpasbaar kan maken aan het leven.
Dat is alles wat het is.
En dat heeft zich hier in de loop der jaren eigenlijk heel goed bewezen.
En natuurlijk de opluchting , een beetje meer beschermd te zijn tegen het leven daarbuiten.
Daarom vind ik het heel mooi, dat er niets anders is als een gewoon oneindig mooi leven,
natuur, de rust en een kijkje in mijn leven:
Hoe werkt het eenvoudig voor mij vanuit één perspectief.
Het wordt krap voor de hooggevoelige mensen onder ons.
Maar heel langzaam, zoals onlangs in Nederland, wordt elektrohypersensitiviteit erkend.
Tot nu toe is dit niet het geval in Duitsland.
Als je het gewoon afleest aan de feiten, zegt ongeveer vijf procent van de bevolking dat ze elektrosensitief zijn.
Subjectief kun je er vraagtekens bij zetten, maar medisch relevante schade is aanwezig bij iets minder dan één procent.
Hoewel natuurlijk altijd wordt ontkend, dat dit wordt veroorzaakt door straling.
Maar dat is een deel van de bevolking dat niet zomaar verwaarloosd kan worden.
In dit opzicht, mijn excuses voor het harde woord – maar ik vind dat het een misdaad is, wat hier gebeurt:
door te zeggen, we zijn niet geïnteresseerd in de mensen.
Kesari Reber is een succesvolle meditatielerares uit München.
Zij is een van de extreem gevoelige mensen waar professor Klaus Buchner mee sprak.
Het begon op een typische manier.
Ik was dus ongeveer drie weken op een meditatieseminar en kwam terug en voelde me
plotseling ongewoon onwel in mijn woning. Echt slap.
En toen ging ik boodschappen doen in een natuurvoedingswinkel om de hoek, twee straten verderop, en opeens
realiseerde ik me in de natuurvoedingswinkel: Oeps, wat is dat?
Ik voel me hier ineens weer prima.
Dus mijn kracht was ineens terug en ik had zoiets van, wat is dit?
En toen liep ik gewoon door allerlei straten in de buurt naar huis en realiseerde me dat mijn knieën altijd op
een bepaald punt kraakten en ik dan heel krachteloos werd.
En toen heb ik hier gewoon heen en weer rondgelopen en heb gekeken, wat is dat?
En zag het in eerste instantie niet.
Tot ik me dan op een gegeven moment, twee weken later, realiseerde, dat er achter, op een ander
dak, een zendmast voor mobiele telefonie was gebouwd.
Maar toen wist ik het: Ah, oké, daaraan blijkt het te liggen.
Toen ik verhuisde, had ik ook mijn eerste router en heb hem aangezet. Ik wist toen nog niet eens wat Wifi was
en ik kreeg vreselijke hoofdpijn, het was echt heel erg.
Ik vluchtte gewoon, rende mijn woning uit en had daarna nog urenlang extreme hoofdpijn.
En toen realiseerde ik me: Ah, er zit een klein knopje op de router dat je aan en uit kunt zetten.
Dan is Wifi aan of uit, en hoofdpijn is er wel of niet.
Ik had toen een partner die wetenschapper was, die veel tests met mij gedaan heeft.
Merk ik dat? Merk ik dat niet? Enz. En ja, zo is het allemaal begonnen.
De milieuingenieur en bouwbioloog Dr. Dietrich Moldan krijgt steeds vaker vragen van mensen die
niet echt weten waar hun problemen vandaan komen.
Zijn metingen met zeer nauwkeurige apparaten kunnen helpen om de oorzaak vast te stellen.
Hij herkent een fatale fout.
Door de ontkenning van de vele problemen die gepaard gaan met de straling van mobiele telefoons, worden
elektrogevoelige mensen vaak verdoofd met psychopharmaka.
Ik zocht medisch advies. Ze zeiden alleen maar: Oh, waarom ga je niet naar de psychiatrische kliniek hiernaast?
Ja, dat was echt het antwoord.
En ja, natuurlijk kan het onder bepaalde omstandigheden psychologisch zijn als ik het nu zie: Ah, daar staat een zendmast
voor mobiele telefonie, dan zou ik er bang voor kunnen zijn.
Maar als mijn symptomen verdwijnen, helemaal weg zijn, als ik op een goede plek ben, zonder
te weten wat wel of niet een goede plaats is.
Omdat je niet perse aan de plaats kunt zien dat het psychisch is.
Omdat ze het leven in de grote stad niet langer kon verdragen, verhuisde Kesari Reber naar Mohrenweis,
een klein Beiers dorpje tussen Augsburg en München.
In de loop der jaren heeft ze een gezellig paradijs voor zichzelf gecreëerd en heeft ze van haar grootste talent haar
beroep gemaakt: ze onderwijst de kunst van het mediteren.
We waren eigenlijk expliciet op zoek naar een plek met heel, heel weinig straling.
We hebben hier inderdaad geen ontvangst voor mobiele telefoons.
Je kunt hier in huis inderdaad niet bellen met je mobiele telefoon.
Dat is geweldig voor mij en natuurlijk voor iedereen die het wil meemaken.
Weg uit deze blootstelling?
Zal dit nog steeds mogelijk zijn met de grootschalige bouw van zenders, die nu plaatsvindt?
We hebben nu een enorme mast in de buurt, en er komen hier drie van zulke masten voor 4200 mensen.
Latente overdrijving, zou ik zeggen.
Het is belangrijk om te beseffen dat het iedereen kan overkomen.
Dat hij de hele tijd straling van mobiele telefoons verdraagt, of in ieder geval denkt dat hij het goed verdraagt.
En plotseling, van de ene dag op de andere, loopt het vat over.
En opeens voel je je slecht.
Dietrich Moldan, die een doctoraat in engineering heeft, is sinds 2002 als gepromoveerde milieuanalist onderweg.
Tot zijn klanten behoren talrijke eigenaars van gebouwen, overheden, steden en gemeenten, industriële
bedrijven en commerciële ondernemingen, planners en architecten, maar ook artsen en alternatieve therapeuten.
De metingen op het gebied van elektromagnetische velden kunnen helpen bij het vinden van
praktische bouwbiologische oplossingen voor gezond leven.
Ik zie de zorg van de bouwbiologie in het feit, dat we in de toekomst te maken zullen krijgen met een enorme toename
van het aantal mensen die niet weten waarom ze ziek zijn en een belasting vormen voor het gezondheidssysteem.
En volgens mij is dit gewoon een gebrek aan voorlichting, waar bouwbiologen alleen, niet voor kunnen zorgen.
Maar dat de wetgever of de zorgverzekeraars ergens informatie verstrekken: Let op, verminder.
Maar als je naar het nieuws kijkt, de informatiefolders van de ziektekostenverzekeraars, wordt er
weinig gewaarschuwd voor elektrosmog, integendeel.
Ik kan me nog herinneren dat de zorgverzekeraar Techniker zei: Breng ons een nieuwe klant en je krijgt gratis een DECT-telefoon.
De onzorgvuldigheid en helaas vaak ook onze onwetendheid in het omgaan met draadloze communicatie is
vaak de oorzaak van verschillende gezondheidsproblemen.
Omdat Kesari Reber zich bewust is van haar elektrosensitiviteit, heeft ze verschillende conclusies getrokken.
Nou, we gebruiken in ieder geval geen Wifi of DECT-telefoons of iets anders hier in huis.
Dit betekent dat ik nog steeds een oude verkabelde muis heb die niet straalt en een verkabeld toetsenbord zonder Bluetooth.
De telefoon is volledig analoog.
Soms zijn er ook enige met kabels, die hier een driehoek hebben, zo’n antenne.
Dat heeft deze niet, het is stralingsvrij.
En wat ik ook heb: Wifi en Bluetooth zijn uitgeschakeld op de computer.
Met andere woorden, we proberen echt alles weg te laten wat we kunnen.
Geweldig! Dus ik ben onder de indruk.
Wat mijn wens is, dat is praktisch een stralingshygiëne.
Geen afstand doen van technologie, maar eenvoudig, je kunt technologie gebruiken als je er bewust mee omgaat.
Neem het voorbeeld van, wanneer je 's avonds thuiskomt en je auto de garage inrijdt.
Je laat de motor niet draaien om de volgende dag weer naar je werk te rijden.
En hier is het precies hetzelfde. Schakel uit wat niet nodig is.
En je hebt hier afstand genomen van DECT en van Wifi.
Bonn. Telekom vestigt de aandacht op het gezondheidsrisico van straling.
Op pagina 21 van de 61 pagina's tellende gebruiksaanwijzing van de Speedport Wifi-router van
Telekom Deutschland, staat onder Veiligheidsinstructies:
De geïntegreerde antennes van je Speedport, zenden en ontvangen hoogfequente signalen,
bijvoorbeeld voor het beschikbaar stellen van uw Wifi.
Plaats je Speedport niet in de directe omgeving van slaapkamers, kinderkamers en recreatieruimtes om
blootstelling aan elektromagnetische velden te minimaliseren.
Een ander digitaal dilemma is bekend uit hersenonderzoek:
De mechanismen van verslaving en de daaruit voortvloeiende gevaren voor onze kinderen.
In een indrukwekkende lezing, tijdens het 5G-congres van het Competence Initiative eind 2019 in het
keurvorstelijke paleis in Mainz, nam prof. dr. Gertraud Teuchert-Noodt het publiek mee op een reis door het brein.
Uw conclusie?
Wanneer de overacceleratie begint vanuit de visuele cortex of onder het gehoor, wordt dit circuit versterkt.
Opiaten worden opgevoerd en kunnen niet meer worden afgebouwd.
We kennen de speciale eigenschappen van opiaatreceptoren. .
Het maakt dus helemaal niet uit of ik het kind elke ochtend te veel alcohol geef of helemaal
geen alcohol, of het elke ochtend de tablet geef.
Het maakt niet uit of het een materiële of een schijnbaar geïdealiseerde drug is.
Het kind wordt hypernerveus en wordt afhankelijk.
Het kan niet anders. Het is een automatisme.
Ik kan niet zeggen: Nou ja, een beetje, ik kan een uur per dag digitaal kijken.
Het is niet mogelijk!
Terug naar de natuur, sporten, spelen, in plaats van de hele tijd online te zijn.
Het gebruik van tablets en smartphones verandert het mentale, sociale en emotionele leven van onze kinderen.
De situatie is nu al verschrikkelijk en daar moeten we verandering in brengen.
Ja, ze moeten wakker worden.
Ja, ik zie een kans. Ik zie een kans dat de huidige generatie kinderen op deze manier zal falen.
Als ze acht of negen jaar oud zijn, horen we al de eerste alarmreacties, dat ze hun potlood niet meer goed kunnen
vasthouden in school, omdat ze alleen het touchscreen hebben gebruikt en niet hebben geoefend in de precisiegreep.
Ze moeten dit leren door kinderspelletjes, vingerspelletjes, blokken en Legoblokjes.
Al deze fijnmotorische voorformuleringen moeten vakkundig worden uitgevoerd.
De precisiegreep is er dan automatisch en het kind pakt het potlood correct met een precisiegreep op .
En als ze dat vandaag niet kunnen omdat ze alleen maar een touchscreen hanteren en het potlood zo gebruiken, dan is dat
een vertraging, waar ik me nu als therapeut mee moet bemoeien.
Overal waar kinderen steeds vaker met dit pathologische syndroom in klassen opduiken , moet ik therapeuten inzetten – massaal.
En het is al lang duidelijk dat ze ook niet meer juist kunnen praten.
Je moet ze bijles geven zodat ze de taal überhaupt kunnen bijhouden.
Dit zijn tekortkomingen van de bovenste plank, die ons allang doen beseffen dat er iets
misgaat sinds de televisie in onze huiskamers is.
Omdat de kinderen automatisch naar de televisie kijken en het niet begrijpen, maar ze zitten daar en zijn rustig.
En dat ze dan deze TV-pop meenemen naar school, waar de leraar als TV-pop voor me staat.
Het dilemma met onze kinderen lijkt langzaam door te dringen.
Scandinavische landen voeren al drastische correcties door.
Er worden verbodsaanbevelingen door de overheid gedaan en Duitsland discussieert hierover – dat is in ieder geval iets.
Wat zal er met onze natuur gebeuren als we onze technologie roekeloos blijven upgraden?
Ook hier is er een gebrek aan onafhankelijk wetenschappelijk bewijs.
Een imker doet verslag van zijn ervaringen.
Sinds een jaar of drie maken we het hier in het noordelijke Schwartzwald, binnen een straal van 20 kilometer van
Karlsruhe tot Pforzheim en dan van Wurzach richting Stuttgart, mee dat de bijen in november gewoon verdwijnen.
En niet alleen individuele bijenvolken, maar hier in de imkervereniging hier in Neuhausen, 90 procent
van de imkers hebben werkelijk al hun bijen verloren.
En er zijn imkers die al 50 jaar bijen houden en nog nooit zoiets hebben meegemaakt.
Ik sprak zondag iemand, die een paar bijenvolken is kwijtgeraakt.
Toen hij het in november controleerde, waren ze allemaal weg.
Het is interessant dat daar zuidelijk, waar de bijen normaal gesproken zouden zijn, als het
een bijenziekte is of was, geen bij te zien is.
Dus voor mij persoonlijk was de conclusie duidelijk dat er iets bijgekomen was naast alle
andere problemen die we met de bijen hebben.
En het is precies deze straling, die nu een enorm effect heeft op de bijen. Vergelijkbaar met glyfosaat destijds, dat de
bijen hun oriëntatie tijdens de vlucht verliezen en dan niet meer in de bijenkorf terugkomen en buiten ergens sterven.
Ze vliegen immers drie kilometer.
Wat doen de zendinstallaties met onze bomen?
Al bijna 20 jaar onderzoekt een toegewijde arts deze vraag en langzaamaan nemen zelfs sceptici haar serieus.
Sinds 2005 observeer ik samen met andere mensen de schade aan bomen in de buurt van basisstations voor mobiele telefonie.
De aanleiding daarvan was, het bezoeken van langdurig zieke bewoners die in de buurt van
basisstations voor mobiele telefonie wonen.
We maakten ons vooral zorgen over de beginnende eenzijdige schade aan de kroon .
Schade die begon, aan de kant, waar de zender staat.
Dit was de reden waarom we vervolgens bij veel zenders bomen documenteerden, begeleid door metingen.
Hier is een voorbeeld.
Hier zie je twee lindebomen, de linde aan de kant die naar de zender is gericht, heeft
aan de rechterzijde veel bladeren verloren.
Als je goed kijkt, zijn de takken al afgestorven, en aan de zijde die van de zender is
afgewend, hebben deze linden nog steeds bladeren.
Bij de jongere linde aan de rechterzijde kun je ook het verschil zien. De boom aan de rechterzijde is kaal in het bovenste
gedeelte, aan de andere kant is hij nog dichter begroeid.
Beangstigend veel bomen in de buurt van de twee zenders zijn rood gemarkeerd, dus vrij gegeven om te kappen.
Dat de mobiele straling verantwoordelijk zou kunnen zijn voor schade aan bomen, heeft Dr. Waldman-Selsam zo
indrukwekkend en continu gedocumenteerd zodat haar werk nu internationaal wordt besproken door experts.
De arts wordt niet moe, en daar is een goede reden voor.
We zijn bij meer dan 1000 zenders geweest en hebben ze gedocumenteerd.
Dat is wat me zo motiveert.
Bij elke zender vonden we veranderingen aan de bomen die niet door andere factoren verklaard konden
worden, maar die wezen op een verband met de zender.
En het feit, dat je het bij elke zender kunt vinden en dat je tegelijkertijd, als je dan in de schaduw van
de straling gaat staan, weer gezonde bomen kunt vinden.
Dus tot op de dag van vandaag, zelfs nu in oktober, als ik in Hamburg of waar ik ook loop, ik vind geen gezonde bomen,
maar in stralingsarm gebied vind ik wel dichtbegroeide bomen.
En veel mensen merken dit contrast nu op.
Het was tot nu toe gewoon zo, dat was de tekortkoming, dat de experts tot nu toe nooit met de zenders rekening hielden.
Daarom waren ze vaak ten einde raad, maar ze vroegen nooit: Ligt het aan de zender?
Omdat ze niet eens keken waar de zender was.
En nu, als je daar rekening mee houdt en kaarten bekijkt waarop te zien is waar de zenders zich bevinden en hoe de de
straalrichting loopt, dan beginnen veel experts na te denken.
Hoe komen we uit het digitale dilemma?
Een aantal knappe koppen hebben daar zeker iets aan te bieden.
Hier hebben we alle elementen die nodig zijn om een internetverbinding tot stand te brengen
met Li-Fi , d.w.z. zonder hoogfrequente straling.
Ten eerste is hier een plafondlamp die verbonden is met het internet en die licht uitzendt in het
onzichtbare deel van het spectrum, dat het oog niet kan zien.
En zo wordt de informatie die van het internet komt overgebracht naar deze sleutel, die binnenkort zo
klein zal zijn dat hij in een mobiele telefoon past.
En hier hebben we de computer. Deze computer staat in vliegtuigmodus.
Hij is niet verbonden met een Wifi-netwerk. Deze computer is dus stralingsvrij.
Als ik een zoekopdracht wil uitvoeren, voer ik een trefwoord in en realiseer ik me natuurlijk
dat er geen internettoegang is op dit apparaat.
Ik sluit nu gewoon de Li-Fi-ontvanger aan.
De pc communiceert nu met het internet via deze kleine ontvanger.
De ontvanger stuurt een licht naar de plafondlamp om hem te vertellen, dat hij me met het internet moet verbinden.
Nu de pc verbonden is met het internet, maak ik nog een zoekopdracht.
Ik heb toegang tot internet en kan een video bekijken, bijvoorbeeld "Li-Fi begrijpen".
In een paar seconden kunnen we de snelheid van de verbinding zien.
We kunnen ook een snelheidstest doen.
Demp het geluid om niet gestoord te worden.
En als we de snelheidstest van de Li-Fi-verbinding starten, zitten we op bijna 75 megabits per
seconde met één lampje, en we zijn in de vliegmodus.
Ik heb dus een internetverbinding zonder straling met een snelheid van 80 megabit per seconde.
Dit betekent dat ik kan surfen op het internet en informatie kan zoeken zonder blootgesteld te worden aan straling.
Er wordt nog steeds gewerkt aan het optimaliseren van de technologie.
Nadat Prof. Dr. Suat Topsu in 2008 een verkoopbaar Li-Fi systeem kon presenteren, reisde hij vanuit Parijs de wereld rond, als
een ambassadeur van licht uit de stad van de liefde, zeg maar.
Suat Topsu was op 28-jarige leeftijd al professor in de natuurkunde en won verschillende innovatieprijzen.
Maar de absolute doorbraak met zijn oplossing voor verlichtingstechnologie ontbreekt nog.
In 2022 nam hij een pauze en sindsdien exploiteert hij samen met een vriend een historische boot op de Seine.
De familie vader tankt bij. Een nuchtere baan in een prachtige omgeving helpt hem daarbij.
Hij is zich bewust van zijn moeilijke missie, want zijn innovatie plaatst hem in concurrentie met een schijnbaar allesoverheersende
industrie die succesvol vertrouwt op riskante technologie.
Waarom zouden degenen, die omslachtig upgraden, hun beleid moeten corrigeren?
De aanleiding is dat men zegt: Ja, straling is gevaarlijk.
De vraag is: wat is een acceptabel niveau zodat het een leven lang ongevaarlijk blijft?
Zodat het niet gevaarlijk is voor een persoon gedurende zijn hele leven?
Toen ik op het idee kwam om met Li-Fi, de verlichting te gebruiken die we altijd al hadden, van de zon tot
gloeilampen, dacht ik bij mezelf: nu hebben we alternatieven.
Je kunt kritiek hebben, maar het is beter om met oplossingen te komen, want dan zijn er geen bezwaren meer.
En voilà, je kunt het anders doen.
Er zijn technologieën die gebruikt kunnen worden om de uitdagingen waar de mensheid voor staat op te lossen.
Het heeft de wil nodig, het heeft een echte politieke en economische wil nodig om te
veranderen. En daar ontbreekt het vandaag aan.
Het is niet de technologie.
Prof. Wilfried Kühling is een zeer deskundige expert op het gebied van milieubescherming.
Hij werkt al tientallen jaren op dit gebied en richt zijn werk steeds meer op elektromagnetische velden, en terecht:
Als je je in het onderwerp verdiept, realiseer je je dat er een algemene aanval is op het leven, op de levensprocessen zelf.
Omdat de celstructuren worden beïnvloed, worden de celfuncties aangetast en veranderd, omdat de zenuwcellen via
stroom communiceren en de hersengolven worden beïnvloed.
En een verandering in evolutionaire toestanden vindt praktisch overal plaats.
En als je je de processen voorstelt die plaatsvinden, de effecten die worden veroorzaakt, chromosomale schade en andere dingen, dan
vraag je je af hoe de evolutie moet doorgaan, als een persoon nu zo'n drastisch effect heeft op deze levensprocessen
die hen gedurende miljoenen jaren hebben gevormd.
Prof. Kühling ziet ook een grote kans in de licht- technologie.
Hoewel de grote drie, Apple, Samsung en Qualcomm, momenteel driekwart van de stralingsgeoriënteerde Wifi-markt delen,
wordt er in Duitsland ook oplossingsgericht onderzoek gedaan.
Prof. Kühling gelooft in een ommekeer van de straling en is optimistisch.
Mijn indruk is dat bedrijven al lang bezig zijn, de lichtfrequenties verder te gebruiken.
Omdat ze nu eenmaal deze voordelen bieden voor de toekomstige massaal toenemende communicatie, deze enorm
toenemende hoeveelheden gegevens, die zullen worden verzonden.
Ze voorspellen jaarlijkse groeipercentages van meer dan 80 procent en het is al bekend, dat een van de grote
exploitanten, jaren geleden de krachten heeft gebundeld met 's werelds grootste verlichtingsindustrie.
Ik denk dat er veel achter de schermen gebeurt en dat er zeker op een dag een doorbraak zal moeten komen.
Büren an der Aare, een schilderachtig Zwitsers stadje niet ver van de hoofdstad Bern.
Sinds ongeveer de herfst van 2023 is deze idyllische plaats een bron van goed nieuws voor critici van mobiele communicatie.
Voormalig professioneel skiër Christian Oesch en architect en ruimtelijk planner Daniel Laubscher vallen de autoriteiten en de
industrie aan, organiseren rechtszaken en dagen hen voor de rechter, en informeren het Zwitserse publiek dat het bij de
nieuw opgerichte 5G-antennesystemen om misleiding handelt.
Ja, ik heb nieuws.
- Laat eens horen.
Federale rechtbank, onze klacht is ontvangen en zal worden aanvaard.
Nu willen we het weten.
Ik denk dat de kantonnale handhavingsautoriteit nu het bewijs heeft geleverd, dat ze systematisch corrupt onderweg zijn.
Dat kunnen we ze nu aantonen.
Deze antennes zenden niet minder straling uit, zoals altijd wordt beweerd door de handhavingsinstantie.
Ze stralen sterker. We hebben dit nu kunnen aantonen.
En samen met de Zwitserse vereniging WIR hebben we nu aangetoond dat in Zwitserland in het algemeen, maar alleen al in het kanton
Bern, 386 antennes in 127 gemeenten illegaal te veel straling uitzenden door meer zendvermogen te gebruiken dan toegestaan.
We delen dit met de samenleving, met de getroffenen.
Dit heeft nu ook geleid tot aangiftes.
Zodat we deze gemeenten kunnen vragen een procedure te starten om de rechtsmatige situatie te herstellen.
Dat betekent dan uitschakelen en kijken of het überhaupt goedgekeurd kan worden.
Maar logischerwijs is er nu grote weerstand van de mobiele telefoon providers, omdat het netwerk dan zou instorten.
En ze vechten nog steeds terug en willen helemaal naar het Federale Hooggerechtshof, ook al heeft het
Federale Hooggerechtshof al meerdere uitspraken gedaan over deze juridische kwestie.
Maar dat is het rechtssysteem.
Gelijk hebben en gelijk krijgen zijn twee verschillende dingen en vereisen gewoon geduld, moed en ook de
nodige financiën zodat je echt voor je rechten kunt vechten.
Sinds de discussie over de nieuwe 5G-generatie mobiele telefoons in 2019 begon, zijn er georganiseerde
protesten geweest, vooral vanuit het natuurverbonden Zwitserland, zoals hier in de hoofdstad Bern.
Maar toen individuele kantons op politiek vlak een moratorium eisten, een stop op de
uitbreiding, schrapte de nationale regering dit moratorium.
De economische belangen waren duidelijk belangrijker voor hen dan de zorgen van de burgers.
Sindsdien probeert de non-profitorganisatie, de Zwitsers wakker te schudden met op consumentenbescherming gerichte
informatie en lezingen, om hen te informeren over hun rechten op stralingsbescherming en hen aan te moedigen om te protesteren.
Beide partners zijn onvermoeibaar actief en succesvol.
Bij elke lezing die Daniel en ik samen geven, plaatsen we de dia's ook op de website van het evenement.
Alles staat altijd op onze website, met volledige transparantie, zodat mensen elke stap in het proces
kunnen volgen en zelf elke bron kunnen onderzoeken.
Wij willen dat je ons niet zomaar gelooft, maar dat je zelf onderzoek doet en het voor jezelf bevestigt.
En ik denk dat we daar de afgelopen drie of vier jaar zeer, zeer grote vooruitgang hebben geboekt,
zodat mensen het voor zichzelf zeker kunnen weten.
We zijn echt in staat geweest om een zeer, zeer grote golf te starten in Zwitserland.
Ik hoop dat het werk, dat we hier in Zwitserland kunnen doen en met deze eerste succesverhalen die echt door de rechtbanken
zijn bevestigd, ook internationaal kan worden overgedragen.
Het concept dat we hier in Zwitserland toepassen, kan ook overal worden toegepast, tot en met Amerika en Australië enzovoort.
Een blik op de website onthult nog een bondgenoot in het "Gigaherz.ch" netwerk.
Dit bestaat al sinds het begin van de kritiek op het onderwijs over mobiele telefoons, dat wil zeggen al meer dan 30 jaar.
Samen staan ze nu sterk.
Maar in deze tijd hebben mensen die niet overal ja en amen op zeggen het vaak moeilijk, zelfs binnen hun eigen gelederen.
Corona heeft vooral een tweedeling in de samenleving veroorzaakt.
Er was dus alleen goed en kwaad. De media moraliseerden ook.
Je was dus een voorstander of een tegenstander.
Maar het was bijna onmogelijk om de andere partij te overtuigen met objectieve, wetenschappelijke argumenten.
Want in die tijd moest ik me veel uitroepen laten welgevallen, zoals "praatjesmakers",
samenzweringstheoretici en ik weet niet wat nog meer.
Hoewel we het altijd konden bewijzen, werd het helemaal niet beoordeeld.
En de rechtbanken en de media hebben het met voeten getreden.
Ja, Laubscher, hij is gewoon een tegenstander.
Maar ik heb altijd gezegd: ik gebruik mobiele telefoons bijna elke dag, omdat ik er ook afhankelijk van ben.
Maar ik wil ervoor zorgen dat we niet steeds meer straling hebben en dat steeds meer gegevens steeds sneller worden verzonden.
En dat is precies wat 5G zou moeten doen, honderd keer meer gegevens verzenden, honderd keer sneller.
Dat zeg ik niet, dat zegt het lieve Swisscom.
En dan wordt het gewoon gevaarlijk voor mensen en is het schadelijk voor hun gezondheid.
Ik heb al gemerkt dat dit een soort polarisatie of polemiek is.
Je was dan gewoon een "praatjesmaker", een slechte, of je was een goede.
En vandaag de dag neemt dit helaas nog meer toe, als je het recht opeist, de geschreven geldige
wet, word je heel vaak bestempeld als "rechts".
Het één heeft met het ander niets te maken .
Maar dat heb ik vastgesteld, dat je weer in een politieke hoek wordt gedrukt, en ik ben politiek onafhankelijk.
Als het dan toch om pragmatische politiek gaat, dan liever evidence-based wetenschap dan wetenschap.
Ik probeer aan te tonen dat we echt systematisch worden voorgelogen door de handhavingsinstanties.
En het is moeilijk om de rechtbank daarvan te overtuigen, omdat de bewijslast bij jou ligt.
Nou, als de sociale ontwikkeling zo doorgaat, zal het woord samenzweerder een eer worden.
Het ontbreekt deze twee heren zeker niet aan uithoudingsvermogen.
Architect Laubscher heeft de legendarische 100-kilometerloop in Biel al verschillende keren voltooid.
Een woonwijk in het noorden van Beieren. Er zijn vrijstaande huizen en appartementencomplexen in de buurt van een
basisstation voor mobiele telefonie op het dak van een huis.
Een veelvoorkomend beeld overal in Europa.
Een internationale groep van gerenommeerde wetenschappers heeft zich tot taak gesteld om te onderzoeken in hoeverre bewoners
die dichter bij de zender wonen, worden blootgesteld aan hogere gezondheidsrisico's dan bewoners die op enige afstand wonen.
Alle proefpersonen uit de nederzetting werden uitgerust met zogenaamde hartslagvariabiliteitsmeters (HRV) .
Een 24-uurs ECG en HRV-analyse worden gebruikt om de status van het autonome systeem vast te leggen.
Tests en metingen werden uitgevoerd in een speciaal opgezette tent in de buurt van de zender, en fasen van hoge en
lage emissies werden gesimuleerd met stralingsafscherming.
Nieuw in dit onderzoek, getiteld "Athermal biological effects of electromagnetic fields on the autonomic nervous system
and gene integrity", was het gebruik van bloedmonsters, die specifiek van alle proefpersonen waren genomen.
Zeven uur nadat ze waren genomen, waren de monsters in het gerenommeerde instituut van professor Igor
Belyaev van het Instituut voor Kankeronderzoek van de Slowaakse Academie van Wetenschappen in Bratislava.
Zijn onderzoeksteam gebruikte de meest gevoelige celbiologische methoden die wereldwijd beschikbaar zijn.
De resultaten zijn waarschijnlijk een wetenschappelijke mijlpaal in de correctie van de omgang met elektromagnetische velden.
We onderzoeken hier de chromosomen. We leggen de chromosoommetafysen vast.
Nadat alle metafyse zijn opgenomen, exporteer ik ze naar mijn computers en analyseer ik voor elke metafyse
hoeveel dicentriciteit en hoeveel ringen er aanwezig zijn.
Op basis van de frequentie van aberraties kunnen we herkennen of er schade is of niet.
Concluderend toonden de celbiologische onderzoeken van de chromosoomstructuur aan, dat veranderingen in het genoom
mogelijk zijn na jaren van bovengemiddelde blootstelling .
De toename van chromosoomafwijkingen die werd waargenomen in groep V, d.w.z. de blootgestelde groep, wijst op chromosoomafwijkingen
die zich in de loop der jaren waarschijnlijk hebben opgehoopt.
Professor Belyaev vat het belangrijkste punt van het onderzoek als volgt samen:
Bij de analyse van het totale aantal chromosoomafwijkingen bleek er een extreem groot, statistisch significant verschil te
bestaan tussen de blootgestelde en de niet-blootgestelde groep.
Het ATHEM-3 onderzoek zorgt wereldwijd voor veel discussie.
De onderzoekers baseerden de waargenomen percentages chromosoombeschadiging op de voorschriften van de Internationale
Organisatie voor Atoomenergie (IAEA) en ontdekten dat de gebruikelijke
grenswaarden met een factor 7,6 werden overschreden.
ATHEM-3 kan de basis zijn voor een nieuw tijdperk.
Beste medeburgers, kijk, stel vragen, kijk niet weg, kijk naar de onplezierige dingen, voor zover men het kan verdragen,
en trek dan de consequenties en breng veranderingen aan.
Mijn hoop heeft te maken met kennis en met de vraag: "Wat is de zin van mijn leven?"
We zien nu al, zelfs onder jonge mensen, ook al spelen ze graag met hun mobiele telefoons enz., dat veel mensen
zich op dit moment afvragen wat de zin van hun leven is.
Ik hoop dat we terugkeren naar het wezenlijke.
... om Wifi uit huizen te verbannen, DECT-telefoons te verbieden en zo, maar om het te doen door middel van lichttechnologie.
En waar het niet mogelijk is, buiten, om de straling zorgvuldig te plannen zodat we tot 100 microwatt komen.
Dat is mijn doel en het is zelfs juridisch bewezen, dat het als doel is bevestigd door de rechtbanken.
Mijn droom is dat de wetenschap terugkeert naar het verleden en dat wetenschappers weer artsen
worden, die iets weten en hun kennis doorgeven.
Ik heb er dus vertrouwen in en hoop echt, dat er wetenschappers zijn die zich nu heel snel over
deze zaak buigen en dat het erkend zal worden.
Het inspireert me ook, dit vertrouwen.
Ja, het is duidelijk dat we technologie eindelijk verstandig moeten gaan gebruiken, dat we onze apparaten
zinvol moeten gebruiken, dat we technologieën moeten gebruiken die niet schadelijk zijn.
Mijn droom is dat technologieën en innovaties daadwerkelijk sociale en menselijke vooruitgang mogelijk maken.
Ik zeg altijd, dat innovatie de mensheid in staat moet stellen om verder te gaan dan de grenzen die ze vandaag de
dag heeft, naar het onbekende, maar met respect voor de natuur en niet om de toekomst te verduisteren.
Li-Fi is een technologie die connectiviteit echt kan verrijken.
Je leert veel, je bent met elkaar verbonden en je kunt connectiviteit gebruiken zonder straling, zonder risico.
En dus is mijn droom dat het ook echt gebeurt.
Deze technologie zal zinvol worden gebruikt voor vooruitgang. Voor de vooruitgang van de mensheid.
We zien eenvoudigweg een wereldwijde toename van kritische ziekten, slaapproblemen en
kanker, die in de toekomst alleen maar zal toenemen.
Daar moet men gaan nadenken over de oorzaak en in staat zijn, om de dingen die leiden tot deze
hele ontwikkeling, te onderzoeken en te benoemen.
En helaas wordt dit uiteindelijk genegeerd door te zeggen: Wat zijn de symptomen en wat kan een symptoom doen?
Het is altijd duidelijk geweest dat we de oorzaken moeten vinden en niet de symptomen moeten genezen.
Mijn droom is, ik probeer het mijn familie altijd te vertellen, dat ik het eigenlijk niet wilde.
Ik heb het onderwerp nooit echt willen aanpakken.
Mijn droom is, dat ik me hier niet meer mee bezig hoef te houden, omdat gerechtigheid en recht zegevieren.
Dat is mijn droom, en dan is 5G zoals zij het willen, niet mogelijk.
Dus daar droom ik van.
Maar soms weet ik niet zeker of het echt alleen maar een droom is of wat de kansen zijn.
Ik heb de hoop nog niet opgegeven.
Mijn droom is dat iedereen in de hele wereld beter zal begrijpen wat mobiele telefonie eigenlijk is.
En hoe dat ook persoonlijk merkbaar is wanneer we de mobiele telefoon aan ons oor
houden en hoe we het apparaat hier gebruiken.
Het is heel, heel belangrijk dat iedereen het begrijpt: Dit is niet zomaar een apparaat, het is werkelijk ook een wapen.
En we moeten weten hoe je met een wapen omgaat.
En hiermee wil ik echt zoveel mogelijk geven.
Zo snel mogelijk, zodat mensen begrijpen hoe gevaarlijk dit eigenlijk is.
Vooral als we denken dat we de telefoon, de mobiele telefoon aan een kind geven en als een
soort babysitter gebruiken. Dat is verschrikkelijk.
Het is heel zinvol om de gevaren van het leven te gaan begrijpen, ze serieus te nemen en
alsjeblieft: begin altijd eerst bij jezelf.
Omdat ik dan de extra belasting die ik mijn lichaam opleg heel goed kan minimaliseren
als ik begrijp wat ik daarmee met mezelf doe.
Weet je, ik denk nu verder: ik denk na over wat we eten, ik denk na over de tatoeages, ik denk natuurlijk na over de omgang,
de hygiënische en gezonde omgang met deze mobiele telefoon.
Kan ik het verdragen om het een tijdje rustiger aan te doen? Kan ik een gsm-vrije dag verdragen?
Dat zou een geschenk aan het leven zijn en een geschenk aan jezelf.
En ik geloof, dat als we deze liefde voor onszelf mogen ontwikkelen, en daarvoor zijn we hier, wij
artsen, dan kunnen we mensen meenemen in dit bewustzijn.
Het gaat er niet om het te verbieden, het gaat erom, een voorbeeld te zijn, en het in eigen handen te nemen.
Want het is echt niet leuk om daar te staan en te zeggen:
Het treft kinderen, het treft jongeren, het treft volwassenen.
We halen ziekten naar voren die daar niet thuishoren, in het leven van een mens.
Ik denk dat het enige wat we kunnen doen is, ze naar de hel sturen.
Maar, ... kan ik dat zeggen in een interview?
Ik zou niet weten wat wij anders zouden moeten doen.
Weet je, het politieke systeem is corrupt. De media is bijna volledig corrupt.
Dus wat moeten we doen? We moeten onszelf beschermen.