Mnamo tarehe 1 Machi 2025, Dkt. Regina Möckli, daktari wa magonjwa ya akili mwenye uzoefu wa vitendo wa zaidi ya miaka 40,
alifichua bila huruma mapungufu makubwa ya tiba ya kisasa ya magonjwa ya akili na mfumo wa afya
duniani katika kongamano la WHO huko Winterthur, Uswisi.
Uwasilishaji wake haukuwa tu kufichua unyanyasaji ndani ya mfumo, bali pia ulihoji jukumu kuu la Shirika la Afya
Duniani (WHO) kama nguvu inayosukuma mbele maendeleo hatari.
"Alizungumza waziwazi kuhusu jinsi watoto, madaktari na jamii kwa ujumla wanavyodanganywa na mfumo ambao muda mrefu umeacha
kuwahudumia watu," alisema Nicole Hammer wa Wissensgeist.TV.
Katika sehemu ya pili ya mhadhara wake, Dkt. Möckli anahoji, miongoni mwa mambo mengine, jukumu
la WHO kama mlinzi anayedaiwa wa afya duniani.
Pia anajadili ICD, au Uainishaji wa Kimataifa wa Takwimu za Magonjwa na Matatizo Husika ya
Afya , ambao WHO huuchapisha upya mara kwa mara.
Hata hivyo, kwa maoni yake, hizi si tena marekebisho kulingana na maendeleo ya kimatibabu, bali ni mchezo wa udanganyifu.
Wissensgeist.tv inatoa muhtasari wake kama ifuatavyo: "Hali hutambuliwa – lakini si kwa
ajili ya kuwaponya kweli wale walioathirika.
Badala yake, lengo ni kuwashirikisha katika mfumo unaolenga huduma badala ya matibabu."
Ukosoaji wa Dkt. Möckli kuhusu WHO ni kipande kimoja cha fumbo katika picha pana zaidi.
Kwa hiyo, inapendekezwa sana kutazama vipindi "WHO: Shirika la Kijinai?" na "WHO Yapanga Mapinduzi ya
Siri katika Nchi 194" ili kupata picha kamili zaidi.
Baada ya kukosoa taasisi na miundo, Dkt. Möckli anahitimisha hotuba yake kwa kuomba nguvu za watu binafsi na uwezo wa jamii.
Alisisitiza kuwa ni muhimu sana kutakatishwa tamaa, hasa katika nyakati ngumu: watoto
wanahitaji msaada wetu – bila kujali wanachopitia.
Hata tukashambuliwa kibinafsi au kutengwa kijamii, hatupaswi kuwatupa.
Hotuba yake haikuacha shaka yoyote kwamba mustakabali wa afya hauko mikononi mwa mifumo mikubwa, bali
katika ujasiri wetu wa kuchukua jukumu na kudai mabadiliko.
Nitajiitambulisha kwa haraka.
Nimekuwa daktari wa magonjwa ya akili na daktari kwa miaka 40.
Mnamo 1992, nilifanya utaalamu katika utafiti wa Mfuko wa Kitaifa kuhusu ukosefu wa uhusiano
kijamii katika ujana na tathmini tofauti ya vijana.
Watoto na maendeleo yao ndio rasilimali kubwa zaidi ya jamii yetu.
Kheri kuu ni mtoto na maendeleo yake chanya.
Nani katika chumba hiki ana wasiwasi juu ya mtoto wake?
Nani? Kila mtu ana mtoto ndani yake. Na kuwa na wasiwasi kwa kila mtoto hapa ni sahihi.
Niliona hilo nilipokuwa nikijiandaa kwa mhadhara huu.
Shirika la Afya Ulimwenguni - habari mbaya ni kwamba hii sio mazoezi mapya tangu chanjo.
Kwa kweli iliendelea bila mshono katika utafiti uliokuwa ukifanywa katika tiba, na WHO ilichapisha
misimbo ya ICD kwa ajili ya picha za kliniki na, tangu 1948, pia ile ya utambuzi wa magonjwa ya akili.
Ilianza kwa njia isiyo na hatia kwa wanajeshi wastaafu waliougua, na ikasababisha kwamba, bila kuonekana, kwa kisingizio cha
msaada, utafiti uliweza kufanywa kila wakati kwa wagonjwa wa akili, watoto wadogo, yatima, yatima wa nusu, na watu wazima.
Kwa kweli, kwa wagonjwa wote wa akili, iwe wako hospitalini au wanapata huduma za nje.
Kwa sababu – nini hutokea ndani yetu?
Wapi tunathubutu kusimama mbele ya madaktari wetu na kusema, samahani, sielewi hili.
Siwezi kujiondoa katika hilo.
Unaweza tafadhali kunielezea tena na tena.
Na hadi nitakapoelewa mwenyewe, jambo lolote linawezaje kunisaidia?
Hakuna kinachoweza kunisaidia ikiwa sina katika ufahamu wangu.
Turejee kwa watoto.
Jambo la kusikitisha lililotokea katika uainishaji huu wa magonjwa kwa kweli lilisababisha
ufundishaji, utafiti na mazoezi kutenganishwa.
Katika tiba ya akili, husema "fragment", kila kitu kinavunjika.
Hilo lenyewe ni kichaa.
Na nikatambua hili kwa sababu wenzangu ghafla walipata wazo kwamba nilikuwa hatari.
Hasa, kwa sababu nilitaka habari na ufafanuzi juu ya matibabu ya jamaa katika uchunguzi wa akili.
Na kisha nikagundua kilichokuwa kinaendelea hasa.
Kwa utambuzi huu, matibabu ya kisheria huchukuliwa na kulipwa na kampuni ya bima ya afya,
na umma haujui chochote kuhusu hilo, kabisa.
Na baada ya hatua hizi za kulazimisha zilizotokea katika wodi ya wagonjwa wa akili, watoto ghafla
wanakandamizwa katika asili yao, katika kupumua kwao.
Kwa hiyo walengwa walikuwa watoto.
Kwa sababu nini hutokea kwa mtoto asiyeweza kupumua?
Kama siwezi kupumua, kama siwezi kusogea kwa uhuru, nini hutokea kwa akili zangu?
Kisha ninaachwa nimesimama pale, nikilazimika kujifunza, kukumbuka, na kurudia. Na
kama sitafanya hivyo vizuri, mimi ni mbaya.
Na yule anayeweza kufanya hivyo vizuri zaidi ndiye bora.
Kuna ushindani tu. Na hazina kubwa ya hekima, ya hekima ya mwili inayotokana na hisia za ndani, inapotea.
Inajulikana vyema kwamba mtoto, ikiwemo mtoto aliye ndani yetu, kwa kweli ana takriban baiti bilioni 4 za taarifa
anazoweza kutumia, ilhali katika uwanja wa kiakili tunaweza tu kufyonza, kuchakata na kurudisha baiti 2,000 za taarifa.
Lengo kuu la WHO lazima liwe kuhakikisha kuwa kila mtoto anapata maji safi na chakula.
Ndivyo ingekuwa hivyo ikiwa angehisi kuwajibika kwa afya ya ulimwengu, kwa viumbe vyote vilivyo hai.
Na badala yake, tangu 1948 imekuwa maalumu katika uainishaji huu wa uchunguzi.
Utambuzi wetu ulianza katika karne ya 19 kutokana na takwimu za vifo.
Hii ilionekana kuwa ya kusisimua na iliendelezwa zaidi katika muktadha wa viwanda.
Na kisha, tangu 1996, Uswisi pia imekuwa na sheria ya bima ya afya ya lazima.
Sheria hii ya bima ya afya inaruhusu kujitajirisha, na inaruhusu ghiliba na kufanya maamuzi
kuhusu kile kinachojumuisha ugonjwa na nini sio.
WHO ina kauli ya mwisho, kimatibabu na, katika fani yangu, kisaikiyatri.
Kwa nini mimi, kama daktari wa magonjwa ya akili ya watu wazima, ninathubutu kuzungumzia watoto na tiba ya akili ya watoto hapa?
Ningesema kwamba saikaitria ya watoto ni ugonjwa, imekuwa ugonjwa daima, kwa sababu inachunguza watoto
kutoka kwa mtazamo wa kisaikolojia wa mtu binafsi.
Haizingatii mazingira ya mtoto.
Mtoto bila mazingira yake daima ni mwathirika.
Bila mazingira yetu, sisi pia ni waathirika.
Hii imethibitishwa kwangu.
Sasa kwa mabadiliko muhimu kutoka ICD 10 hadi ICD 11 :
Niliona tangu mwanzo - na sasa, baada ya kusoma tena majarida yote ya kitaalamu katika siku chache
zilizopita - kwamba hakuna mtu anayeelewa chochote tena.
Lakini nilisoma kuhusu hilo mwanzoni kabisa, mwaka 2023. Na niliona mabadiliko makubwa katika matatizo ya utu.
Matatizo ya utu yaligawanywa katika makundi kumi, ambayo yalipaswa kuwepo kuanzia ujana na kuendelea ili kuainishwa hivyo.
Cha kushangaza, sasa, mara tu baada ya janga ambalo limeendelea kwa takriban miaka miwili, itachukua miaka miwili mingine, na
kama daktari wa magonjwa ya akili, unahitaji tu kusema kwamba ni ugonjwa wa utu, kwamba ni mdogo, wa
wastani au mbaya, na kisha matibabu yanahitajika.
Nilipoanza kufanya kazi katika saikaitria, matatizo ya utu yalikuwa marufuku kwa dawa.
Hiyo ilimaanisha haukuweza kuwatibu, ilibidi utibu skizofrenia.
Skizofrenia, watu wazimu wanaozungumzia majeraha waliyoyapata, ubakaji walioupitia au Mungu anajua nini.
Wako wazimu, wanahitaji kutibiwa, kisha hawatazungumzia tena.
Hilo halionekani kuwa la kuvutia sana tangu Corona. Na pia inavutia kwamba ilichukua miaka 40
kwa mabadiliko kutoka ICD 10 hadi ICD 11 kutokea.
Kwa kawaida, ilichukua miaka 10 hadi 15 kwa mabadiliko kutokea.
Kwa hivyo mabadiliko haya sasa ni ya mwisho, tuseme.
Kimsingi ni kengele ya kifo kwa wote wanaoamini nadharia za njama.
Lakini sasa nimekuwa nikifikiria, tiba kwa kweli imepoteza akili.
Saikiyatri imepagawa.
Nimesema hili tayari mwaka 2011, katika mahojiano kuhusu tiba ya akili ya uchunguzi wa jinai.
Kama jamaa aliyeathirika binafsi, nilitambua maana ya jamaa yangu kunyanyaswa katika wodi ya wagonjwa wa akili.
Kama ningewaambia umma wakati huo kwamba mateso na matibabu ya kulazimishwa vipo Uswisi, kila mtu angefikiri,
eh, amepagawa, ana skizofrenia, anahitaji kutibiwa, anapaswa kuchukua dawa ili apate nafuu.
Sikufanya lolote kati ya hayo. Na ndio maana karibu niishie kwenye ukurasa wa mbele wa Tagesanzeiger, kama
daktari wa magonjwa ya akili kutoka mashariki mwa Uswizi ambaye alimtishia Frank Urbaniok na baraza la cantonal.
Bila shaka, nilipatikana huru kwa yote, lakini hilo halina umuhimu linapokuja suala la kutishia uwepo wangu.
Ni muhimu sana kwamba tuwe tunatambua kila wakati kwamba tuna taarifa nyingi hapa na kwamba tunathubutu kusema kwamba ikiwa
kitu kinaathiri mwili wangu mwenyewe, nafasi yangu mwenyewe, nataka kila kitu nisichokielewa
kiwezwe kufafanuliwa kwangu hadi niweze kukielewa.
Na mwili wangu hauishii hapa.
Kila sindano inayoingia katika eneo langu, mimi ni mtoto mchanga, mtoto mchanga anayetambaa, naihisi kwa undani sana.
Kipande cha taarifa bilioni nne huathiriwa na hilo.
Na maendeleo yangu yote yanaathiriwa na hilo.
Ukiniwekea nyingine sasa, hakuna mengi yatakayotokea. Nimekaleta sana.
Nimehainiwa mara nyingi sana au kusimuliwa upuuzi.
Lakini kwa maendeleo ya mtoto, udadisi, furaha maishani, raha, amani, uhuru – hayo ndiyo anayoyataka mtoto ndani yetu na
watoto. Wanayataka na wanayahitaji, na wana haki ya kuyapata.
Na WHO ingekuwa pale kuhakikisha hili na hili pekee.
Badala yake . Kwa hivyo, ni jambo la kusikitisha sana, kwa sababu hivi karibuni nimekuwa nikiona visa vingi zaidi
ambapo wazazi wanapoteza watoto wao kwa sababu hawakushiriki.
Wenzetu wanatibiwa kama wagonjwa wa akili kwa sababu hawakukubaliana na hilo.
Hivyo ndivyo inavyotokea.
Na ni nini kingine cha kuvutia katika ICD 11?
Matatizo ya tabia na hisia yanayoanza utotoni na ujana hayapo tena kwenye orodha tofauti.
Sasa zimejumuishwa katika sura za watu wazima.
Hivyo inamaanisha mtoto tayari ameondolewa!
Hiyo inamaanisha sisi sote hapa - Mama ni nani?
Sote hapa tunapigana kama simba kwa ajili ya watoto na wajukuu wetu.
Na tunasimama hapo na hatutaki hilo, kwa sababu si sahihi kwa mtoto wetu na pia si kwa jamii yetu, inayotaka kuishi kwa amani.
Kitu kinachofuata kitakachotokea ni ugonjwa wa msongo wa mawazo baada ya kiwewe.
Watu wengi zaidi na zaidi wanapata mshtuko wa akili kutokana na uingiliaji mkubwa wa polisi na serikali.
Sasa hatimaye wamejumuisha magonjwa haya magumu ya msongo wa mawazo katika katalogi.
Kwa ajili gani?
Kwa sababu basi wao ndio watakaofuata ambao wanaweza kutunzwa vizuri.
Hivyo WHO imekuwa hatari sana kwa muda mrefu.
Ukikumbuka, ilitokana na Shirikisho la Mataifa.
Ligi ya Mataifa ilianzishwa baada ya Vita vya Kwanza vya Dunia.
Shirika la Afya Duniani lilichukua mamlaka baada ya Vita vya Pili vya Dunia.
Baada ya Vita vya Kwanza vya Dunia, kulikuwa na maslahi tofauti kabisa.
Ilianzishwa Katiba ya Haki za Watoto.
Na hilo lilibadilika kabisa baada ya Vita vya Pili vya Dunia.
Ah, ndiyo. Swali linajitokeza kama ni marekebisho, kama inavyodaiwa, kwamba kanuni hizi, uainishaji huu,
hubadilika kutokana na maendeleo ya tiba au malengo ya kisiasa.
Wazungumzaji waliotangulia waliwasilisha hili kwa namna kwamba nilisimama hapo karibu
nimeshtuka, nikifikiri kwamba haiwezekani kuwa kweli.
Tunaweza kufanya nini ili wale wanaotetea hili waache?
Sisi ni wachache, ni kama kipambanisho tu, na hilo ni jambo jema, lakini tunawezaje kuwafanya wengine wamke?
Kwa maneno mengine, kile ambacho tayari kimetokea lazima kitambuliwe waziwazi.
Katika taasisi zetu zote za serikali, mifumo hii ya kurekodi ya tiba ya akili ya uchunguzi inayohusu ghasia na
mambo mengine ya kila aina tayari imefundishwa, kwa msaada wa kompyuta, katika maeneo yote muhimu.
Hii ina maana kwamba imejikita imara kiasi kwamba sisi kama watu binafsi hatuna nafasi katika hali hii.
Kile tunachofanya hapa sasa – kuungana pamoja, pia katika maeneo mengine, na kutoachana tunapokumbana na changamoto – ndiyo
njia ya kusonga mbele na pia ni mfano wanaouhitaji watoto wetu.
Haijalishi mtoto anapitia nini, anahitaji msaada wetu.
Na tukiachwa kando na kila mtu mwingine baadaye na tukanyanyaswa, hata uonevu huu utatusaidia kuamka na kuchangia
ustawi wa familia yetu na wa watu wote na wanyama duniani.
Pia nilifikiria kama ningeweka makala zote kutoka Blick na Tagesanzeiger kwenye slaidi hapa.
Haikustahili muda wangu.
Mtu yeyote anaweza kuzitazama wakati wowote.
Kwa miaka sasa, kumekuwa na mazungumzo kuhusu jinsi vituo vingi vya tiba ya akili kwa watoto
vinavyokosekana na kwamba muda wa kusubiri ni hadi mwaka mmoja.
Ninajua kesi ambapo mlezi angehitaji kufanya hivi.
Sasa imekuwa mwaka mmoja na nusu.
Ama hataki mtoto apate matibabu au hakuna yanayopatikana. Hakuna matibabu.
Kwa nini?
Nini kimetokea Uswisi?
Na uwajibikaji unapaswa kuchukuliwa wapi?
Hadi leo, bado hatuna nafasi za kutosha chuoni.
Hilo ndilo jambo pekee ambalo hatimaye limekubaliwa rasmi.
Tumekuwa tukijua kwa muda mrefu kwamba si tu kwa sababu ya numerus clausus. Hali hii ilikuwa tayari ipo nilipokuwa mwanafunzi,
lakini pia inatokana na ukosefu wa nafasi za chuo kikuu.
Kwa nini hatukutengeneza nafasi za chuo kikuu kwa madaktari wetu?
Ni ghali mno.
Sasa tunahitaji mfumo wa afya unaogharamia na bora, na tumekuwa na bima hii ya afya ya lazima
tangu 1996, lakini bado tuna uhaba wa madaktari.
Na serikali inafanya nini?
Wataalamu wa tiba na serikali? Wanaizuia madaktari kufanya kazi.
Hii imesababisha uhaba wa madaktari, hasa katika saikaitria ya watoto, ambao unaendelea hadi leo.
Na kuhusu malipo ya bima, haijalishi nini kifanyike, yanaongezeka bila kiasi.
Na hilo husababisha nini?
Hii inasababisha hali ambapo, bila mtu yeyote kugundua, asilimia 75 ya watu walio na bima hawatoweza tena kuchagua daktari
wao wenyewe mwaka wa 2024 ili kulipia malipo ya chini ya bima.
Kwa maneno mengine, hakuna jipya linalotokea isipokuwa kile ambacho kimekuwa kikifanyika tangu viwanda vilipoanza, yaani
kwamba tumefanywa watumwa hapa na hatuna uhuru kabisa isipokuwa tukipewa haki ya karibu-veto na kuitumia na kuitegemeza.
Na kwa hilo, asanteni nyote mliopo hapa.
Kwa hisani ya Nicole Hammer, Wissensgeist.TV. Uhariri wa filamu: Paul Fehr. Tungetaka
kuwashukuru kwa ushirikiano wenu mzuri sana.