Niemcy przeżywają głęboki kryzys edukacyjny.
"Sytuacja w niemieckich szkołach pozostaje zła.
Sytuacja uległa dalszemu pogorszeniu w porównaniu z rokiem 2024", mówi prof. dr Axel Plünnecke. .
Potwierdzają to obecne oceny ze strony nauki, polityki i organizacji edukacyjnych.
Nawet nauczyciele szkół podstawowych biją na alarm: coraz więcej dzieci nie nadąża już w pierwszej klasie.
Niektórzy z nich nie potrafią nawet prawidłowo trzymać ołówka, a cięcie i klejenie jest również trudne dla niektórych.
Według Niemieckiego Instytutu Ekonomicznego od 2015 r. szkoły "wymiernie straciły na jakości".
W 30-40% szkół dzieci wykazują wyraźne braki w umiejętnościach.
"Nastąpił ogromny spadek podstawowych umiejętności wśród uczniów, zwłaszcza w zakresie czytania i matematyki".
"Jedna czwarta dzieci nie potrafi czytać, pisać, wykonywać działań matematycznych i komunikować się
wystarczająco dobrze pod koniec szkoły podstawowej.
W rezultacie co szesnasty uczeń kończy szkołę bez kwalifikacji".
"Odsetek absolwentów szkół bez kwalifikacji rośnie, co szósty z nich jest ledwo zatrudnialny na rynku pracy." .
Rozwój sytuacji budzi wątpliwości co do przyszłej rentowności niemieckiego systemu edukacji.
Problemu braku nabywania umiejętności nie można tłumaczyć wyłącznie odsetkiem uczniów ze środowisk migracyjnych.
Ponadto coraz częściej pojawiają się problemy ze zdrowiem psychicznym, co oznacza, że rosnąca grupa dzieci i młodzieży
nie jest już w stanie stale uczestniczyć w życiu szkolnym.
Edukatorzy uważają, że jednym z powodów jest nadmierne korzystanie ze smartfonów.
Stałe rozproszenie uwagi znacznie utrudnia koncentrację i przetwarzanie treści nauczania, dlatego niektóre szkoły lub
nauczyciele czują się zmuszeni do wprowadzenia sejfów na telefony komórkowe lub zakazów
korzystania z telefonów komórkowych podczas lekcji.
Teraz dotyczy to również studentów:
Prof. dr Michael Sommer z Uniwersytetu w Oldenburgu mówi o "ogromnych deficytach" w czytaniu i ostrzega
przed "społeczeństwem strukturalnych analfabetów".
Kla.TV informowała już o niezwykle niebezpiecznie negatywnym i zagrażającym zdrowiu wpływie cyfryzacji,
a w szczególności smartfonów, na dzieci i młodzież.
Odpowiednie programy można znaleźć pod #DigitaleBildung.
Wielu nauczycieli w Niemczech nadal rezygnuje z pracy.
Każdego roku ponad pięć procent nauczycieli odchodzi na stałe z zawodu - trzy czwarte z nich przedwcześnie.
Od 2015 r. liczba osób przedwcześnie kończących służbę z powodów psychologicznych lub społecznych wzrosła ponad dwukrotnie.
Odpowiedź rządu federalnego na trudną sytuację w edukacji jest więcej niż interesująca, by nie powiedzieć skrajnie sprzeczna:
Chociaż jest coraz mniej wykwalifikowanego personelu, a nauczyciele narzekają na
przepracowanie, całodzienna opieka ma być dalej rozwijana.
"Ustawa o całodziennym wsparciu dla dzieci w wieku szkolnym" początkowo zapewni pierwszoklasistom ustawowe prawo do
całodziennej opieki nad dziećmi od roku 2026/27, a następnie wszystkim dzieciom w wieku szkolnym od roku 2029/30.
Ekonomistka prof. dr Ulrike Malmendier mówi: "To, co naprawdę by pomogło, to gdybyśmy uatrakcyjnili zwłaszcza dla kobiet
przejście na pełny etat lub pracę w większym wymiarze godzin".
Wielu rodziców zostawało w domu tylko dlatego, że nie mieli możliwości całodziennej opieki nad dziećmi.
Jednocześnie SPD naciska na zniesienie wspólnego opodatkowania małżeństw, gdyż stwarza
ono „negatywne bodźce do pracy dla kobiet”.
Czy nadal chodzi o promowanie edukacji dzieci?
Powstaje wrażenie, że pod pretekstem wyzwań szkolnych głównym celem jest wcześniejszy i silniejszy powrót kobiet na rynek
pracy, a tym samym jeszcze wcześniejsze usunięcie dzieci ze środowiska domowego, tak aby państwo mogło jak najwcześniej
rozpocząć manipulacyjny wpływ na nasze dzieci poprzez cyfryzację, wczesną seksualizację, fałszywe umiejętności
korzystania z mediów, alienację itp. i tym samym przyciągnąć posłusznych i rozproszonych podatników.
Jednak dokładne przeciwieństwo byłoby krokiem we właściwym kierunku, aby uciec od trudnej sytuacji edukacyjnej.
Badania naukowe wielokrotnie wykazały, że wczesne wsparcie rodziny ma kluczowe znaczenie dla późniejszego sukcesu edukacyjnego.
Dzieci, które doświadczają dużo języka i uwagi w domu, mają znacznie większe szanse.
Do trzeciego roku życia dzieci słyszą do 30 milionów słów więcej w środowisku rodzinnym niż na przykład w żłobku lub przedszkolu.
Edukacja zaczyna się w rodzinie.
Rodzice są najważniejszymi nauczycielami swoich dzieci w pierwszych latach ich życia.
Ani przedszkola, ani szkoły podstawowe nie mogą nawet zbliżyć się do spełnienia tej roli.
Zamiast zmuszać kobiety do podejmowania pracy i rozszerzać całodzienną opiekę nad
dziećmi, należy wzmocnić wczesną edukację w domu.
Kreatywność, doświadczanie natury, wspólne rytuały i pozytywna atmosfera nauki w domu powinny ponownie zająć centralne miejsce.
Na koniec apel do wszystkich rodziców i dziadków, którzy chcą świadomie przeciwdziałać
temu zjawisku: Znajdźcie czas dla swoich dzieci.
Wykorzystaj fazę, w której dzieci nadal mogą pozostać w domu.
Wyłącz telewizor, odłóż telefony komórkowe i pomóż swoim dzieciom rozwijać wszystkie umiejętności, które w nich drzemią.
Te skarby muszą być odkrywane i promowane, a nie zakopywane przez nadmierną konsumpcję mediów.