[Ο Κάρολος Δαρβίνος (1809-1882) θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους φυσικούς επιστήμονες όλων των εποχών.
Η έρευνά του για την προέλευση των ειδών θεωρείται ως η βάση της θεωρίας της εξέλιξης.
Είναι γνωστή παγκοσμίως και διδάσκεται σε σχολεία και πανεπιστήμια σε πολλές χώρες.
Στην εποχή του, το έργο του Δαρβίνου αντιπροσώπευε ένα σημείο καμπής, από την πίστη στη θεϊκή
δημιουργία σε μια υλιστική θεώρηση του κόσμου.
Σήμερα, η θεωρία της εξέλιξης θεωρείται ως η πλήρης εξήγηση για την πολυπλοκότητα όλων των ειδών ζωής.
Δηλώνει ότι οι ζωντανοί οργανισμοί μπορούν να αλλάξουν σε πολλές γενιές, προσαρμοζόμενοι στο
περιβάλλον τους, και ότι μπορούν να αναδυθούν νέα είδη.
Το κοινό ενθαρρύνεται συνεχώς να υποστηρίζει τον δαρβινισμό μέσω των μέσων ενημέρωσης και της επιστημονικής πληροφόρησης.
Διαδίδεται ότι κάθε επιστήμονας στον κόσμο πιστεύει σε αυτή τη θεωρία.
Η "δαρβινική κοσμοθεωρία" έχει εδραιωθεί στο μυαλό πολλών ανθρώπων.
Στον ιστότοπο biologie-lernprogramme.de μπορείτε να διαβάσετε τα εξής σχετικά με τον όρο "θεωρία της εξέλιξης":
"Στην καθημερινή γλώσσα, ο όρος "θεωρία" αναφέρεται σε μια μάλλον αβέβαιη δήλωση- στην επιστήμη,
θα αντιστοιχούσε περισσότερο στον όρο "υπόθεση".
Στην επιστήμη, από την άλλη πλευρά, μια "θεωρία" υποστηρίζεται ήδη από πολλά ευρήματα, σχεδόν σαν ένας "νόμος της φύσης".
Έτσι, όταν μιλάμε για εξελικτική "θεωρία", στην πραγματικότητα δίνουμε έμφαση στις πολύ καλές αποδείξεις!"
Αλλά πώς μοιάζουν αυτά τα καλά στοιχεία;
Υπάρχει πράγματι συναίνεση στην επιστημονική κοινότητα ή το θέμα αυτό, όπως και πολλά άλλα,
χαρακτηρίζεται από την καταστολή των κριτικών αντίθετων φωνών;
Όλοι οι επιστήμονες στον κόσμο πιστεύουν στη θεωρία της εξέλιξης - τουλάχιστον αυτό ισχυρίστηκε η
αλυσίδα του τηλεοπτικού σταθμού PBS στις ΗΠΑ το 2001.
Αυτό οδήγησε σε έντονες αντιδράσεις της κοινής γνώμης.
Ο Bruce Chapman, πρόεδρος της δεξαμενής σκέψης Discovery Institute, κατηγόρησε τους κινηματογραφιστές ότι "στιγματίζουν"
όλους τους επιστήμονες που αμφισβητούν τη θεωρία της εξέλιξης.
"Θέλουν οι άνθρωποι να πιστεύουν ότι η μόνη κριτική της θεωρίας του Δαρβίνου σήμερα
προέρχεται από τους θρησκευτικούς φονταμενταλιστές".
Ο John West, αναπληρωτής διευθυντής, κατήγγειλε ότι οι δαρβινιστές επηρεάζουν σκόπιμα τα μέσα μαζικής
ενημέρωσης, την πολιτική και τα δικαστήρια για να καταστείλουν τις αντίθετες απόψεις και να αποτρέψουν τη συζήτηση.
Είναι πεπεισμένος ότι αυτή η καταπίεση κάνει τους ανθρώπους πιο δύσπιστους.
Το Ινστιτούτο δημοσίευσε στη συνέχεια έναν κατάλογο με ονόματα επιστημόνων που σκέφτονται διαφορετικά.
Όλοι τους είχαν το θάρρος να υπογράψουν και έτσι να δημοσιοποιήσουν ότι αμφισβητούν τη θεωρία του Δαρβίνου.
Ο κατάλογος περιλαμβάνει μέλη της Αμερικανικής Ακαδημίας Επιστημών, της Ρωσικής, της Πολωνικής και της Τσεχικής Ακαδημίας,
καθώς και διάσημα πανεπιστήμια όπως το Yale, το Princeton, το Stanford, το MIT, το UC Berkeley, το UCLA και άλλα.
Όλοι οι υπογράφοντες έχουν διδακτορικό τίτλο στο αντικείμενό τους. Πρόκειται για μια αξιοσημείωτα ευρεία συναίνεση.
[Ομιλητής 2: "Οι δαρβινιστές δεν σταματούν ποτέ να ισχυρίζονται ότι κανένας σοβαρός επιστήμονας δεν αμφισβητεί αυτή τη θεωρία.
Υπάρχουν 500 επιστήμονες εδώ που είναι έτοιμοι να δημοσιοποιήσουν τον σκεπτικισμό τους για τη θεωρία της
εξέλιξης", δήλωσε ο δρ John G. West του Discovery Institute.
"Οι προσπάθειες των δαρβινιστών να χρησιμοποιήσουν τα δικαστήρια, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τα ακαδημαϊκά ιδρύματα για να
καταστείλουν τη διαφωνία και να καταπνίξουν τη συζήτηση, στην πραγματικότητα, θα οδηγήσουν μόνο σε περισσότερη
διαφωνία και θα εμπνεύσουν περισσότερους επιστήμονες να ενταχθούν στον κατάλογο των επικριτών της εξέλιξης".
Ο κατάλογος των αντιφρονούντων του Δαρβίνου έχει ως επικεφαλίδα την ακόλουθη δήλωση:
"Είμαστε επιφυλακτικοί απέναντι στον ισχυρισμό ότι είναι δυνατόν οι τυχαίες μεταλλάξεις και η φυσική
επιλογή να ευθύνονται για την πολυπλοκότητα της ζωής.
Θα πρέπει να γίνει προσεκτική εξέταση των αποδεικτικών στοιχείων για τη θεωρία του Δαρβίνου".
Σήμερα, ο κατάλογος αυτός περιλαμβάνει ήδη περισσότερους από 1000 επιστήμονες.
Είμαι επιφυλακτικός σχετικά με τους ισχυρισμούς.
Είμαι επιφυλακτικός. Είμαι επιφυλακτικός. Είμαι επιφυλακτικός. Είμαστε επιφυλακτικοί.
Όλο και περισσότεροι επιστήμονες αμφισβητούν τη δαρβινική θεωρία.
Είμαστε επιφυλακτικοί απέναντι στους ισχυρισμούς ότι η τυχαία μετάλλαξη και η φυσική επιλογή
μπορούν να ευθύνονται για την πολυπλοκότητα της ζωής.
Πάνω από 1000 διδακτορικοί επιστήμονες παγκοσμίως έχουν υπογράψει τη λίστα.
Είμαι επιφυλακτικός. Είμαι επιφυλακτικός. Είμαι επιφυλακτικός.
Είμαι επιφυλακτικός απέναντι στους ισχυρισμούς ότι είναι δυνατόν οι τυχαίες μεταλλάξεις και η φυσική
επιλογή να ευθύνονται για την πολυπλοκότητα της ζωής.
Η προσεκτική μελέτη της δαρβινικής θεωρίας θα πρέπει να ενθαρρύνεται".
Ο ίδιος ο Δαρβίνος υπέθεσε ότι τα πολλά κενά της θεωρίας του θα καλύπτονταν από τις επόμενες γενιές μέσω αντίστοιχων ανακαλύψεων.
Αντίθετα, επιστήμονες από διάφορους κλάδους έχουν επανειλημμένα κάνει ανακαλύψεις που έχουν οδηγήσει στο να συνεχίζει να καταρρέει
η θεωρία του για την "εξέλιξη μέσω της φυσικής επιλογής".
Παρακάτω θα ακούσετε κάποιες αντίθετες φωνές που δεν έχουν δημοσιευτεί ακόμη στον κύριο τύπο.
Ο Αυστραλός μοριακός βιολόγος Michael Denton έγραψε στο βιβλίο του "Evolution: A Theory in Crisis":
"Πουθενά δεν μπόρεσε ο Δαρβίνος να δείξει ούτε μία πραγματική περίπτωση φυσικής επιλογής που να έχει
προκαλέσει πραγματικά εξελικτική αλλαγή στη φύση."
"Οι πρωτοπόροι της γενετικής, όπως ο Karl Curns και ο Heribert-Nilsson, έχουν επανειλημμένα επισημάνει ότι η
επιλογή από μόνη της δεν μπορεί να δημιουργήσει κάτι νέο. Είναι απλώς ένα κόσκινο που κοσκινίζει τα πράγματα.
Όπως ένα κόσκινο δεν δημιουργεί νέα φύλλα τσαγιού, έτσι και η επιλογή δεν δημιουργεί νέες μορφές ή νέα είδη.
Μπορεί μόνο να διαλέξει ό,τι προσφέρεται, αλλά δεν μπορεί να δημιουργήσει νέες μορφές και είδη.
"Αυτό που παρουσίασε ο Δαρβίνος στο βιβλίο του ήταν δυνατότητες σκέψης: Πώς θα μπορούσε να ήταν;
Πώς μπόρεσαν να αναπτυχθούν οι οργανισμοί σε αυτή τη γη;
Αλλά ούτε αυτός ούτε οι δαρβινιστές, ούτε οι νεοδαρβινιστές, μπορούν σήμερα να επιβεβαιώσουν πειραματικά αυτή τη δήλωση".
Εκτός από τους αρχαιολόγους και τους βιολόγους, ορισμένοι μαθηματικοί έχουν επίσης αμφισβητήσει τη θεωρία της εξέλιξης.
Από μαθηματικής άποψης, το DNA περιέχει μεγάλο όγκο πληροφοριών για τη ζωή, δήλωσε ο
Stanislaw Ulam, μηχανικός του προγράμματος Μανχάταν.
Η φύση δεν μπορεί να βασίζεται σε τυχαίες διαδικασίες για τη δημιουργία τέτοιων
πληροφοριών, όπως υποδηλώνει η θεωρία του Δαρβίνου.
Ο Αμερικανός μοριακός βιολόγος Douglas Axe πραγματοποίησε επίσης υπολογισμούς σε αυτό
το πλαίσιο και κατέληξε στο ίδιο συμπέρασμα:
Θα χρειάζονταν 10 τρισεκατομμύρια Γη για να δημιουργηθεί ένα κανονικό πρωτεϊνικό μόριο μέσω
τυχαίων μεταλλάξεων. Αυτό είναι προφανώς αδύνατο.
"Στο εξελικτικό σύστημα, η τύχη παίζει έναν αρκετά ισχυρό ρόλο, επειδή πιστεύεται ότι οι τυχαίες μεταλλάξεις,
οι τυχαίες αλλαγές μπορούν να δημιουργήσουν μια έννοια.
Αυτό υπερφορτώνει την τύχη, πράγμα που δεν είναι τυχαίο.
Αν αυτό ήταν εφικτό, τότε θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε τα προγράμματα για τους υπολογιστές μας χρησιμοποιώντας
τυχαίους αλγόριθμους. Αλλά αυτό δεν είναι δυνατόν.
Χρειαζόμαστε σκέψεις, χρειαζόμαστε ιδέες, χρειαζόμαστε ευφυΐα για να δημιουργήσουμε σύνθετα προγράμματα".
"Ένα από τα βασικά προβλήματα της εξελικτικής θεωρίας είναι η μετάβαση από την υδρόβια στη χερσαία ζωή.
Πώς μπορεί ένα ψάρι να εξελιχθεί σε αμφίβιο;
Η μετάβαση μεταξύ των ψαριών και των αμφιβίων, οι συνδετικοί κρίκοι, δεν έχουν βρεθεί μέχρι σήμερα".
"Το ερώτημα των μεταβατικών δεσμών μεταξύ των μεγάλων ομάδων έμβιων όντων ήταν ένα καυτό ερώτημα για τον
Δαρβίνο και εξακολουθεί να είναι ένα καυτό ερώτημα σήμερα.
Παραδόξως λίγα απολιθώματα έχουν βρεθεί που μπορούν να ερμηνευθούν με όρους τέτοιων
μεταβάσεων μεταξύ των μεγάλων ομάδων οργανισμών".
[Τα αποδεικτικά στοιχεία για τη θεωρία του Δαρβίνου για την καταγωγή λείπουν ακόμη και σήμερα.
Από τη δημοσίευσή της, η θεωρία του Δαρβίνου διαδόθηκε και επεκτάθηκε επανειλημμένα από πιστούς υποστηρικτές.
Τα κενά της θεωρίας μερικές φορές αποκρύπτονταν ακόμη και με παραποιήσεις, όπως για παράδειγμα από τον
ζωολόγο και υποστηρικτή του δαρβινισμού Ernst Haeckel.
Στα μέσα του 19ου αιώνα, άλλαξε εικόνες ανθρώπινων και ζωικών εμβρύων προκειμένου να εκλαϊκεύσει την
εξελικτική βιολογία, η οποία τότε βρισκόταν ακόμη στα σπάργανα.
Το 1997, μια ομάδα επιστημόνων με επικεφαλής τον εμβρυολόγο Michael Richardson μελέτησε τη
διαδικασία ανάπτυξης των εμβρύων 50 σπονδυλωτών.
Τα εξέτασαν προσεκτικά και έκαναν σημειώσεις.
Ανακάλυψαν ότι ο Haeckel όχι μόνο είχε προσθέσει και διαγράψει δομές στα έμβρυα, αλλά και τις είχε αλλάξει.
Ζωγράφισε ανθρώπινα έμβρυα που έμοιαζαν περισσότερο με ψάρια και αλλοίωσε έμβρυα ανθρώπων και σκύλων.
Ορισμένοι επιστήμονες μιλούν για σκόπιμη παραποίηση σε αυτό το πλαίσιο.
Οι εικόνες του Haeckel χρησιμοποιήθηκαν αργότερα στα εγχειρίδια βιολογίας, παραπλανώντας γενιές μαθητών που δεν
γνώριζαν την αλήθεια και πίστεψαν τυφλά στη θεωρία της εξέλιξης.
Ως αποτέλεσμα, η ιδέα ότι οι άνθρωποι κατάγονται από τους πιθήκους αποτυπώθηκε όλο και περισσότερο στο μυαλό των νέων.
Στο βιβλίο του "Η αρχή της ανθρώπινης ζωής", ο Γερμανός εμβρυολόγος Erich Blechschmidt απέδειξε με λεπτομερή στοιχεία ότι
τα ανθρώπινα έμβρυα έχουν από την αρχή μόνο ανθρώπινες δομές.
Ο Φινλανδός καθηγητής μηχανικής βιολογικών διεργασιών Matti Leisola έχει τις δικές του
εμπειρίες όσον αφορά την κριτική της εξέλιξης.
Ο χριστιανός εργάζεται στην έρευνα εδώ και 40 χρόνια.
Στο βιβλίο του "Evolution - Criticism Unwanted: Experiences of a Scientist" (Εξέλιξη - ανεπιθύμητη κριτική: εμπειρίες
ενός επιστήμονα), περιγράφει πώς η επιστήμη έχει πάψει προ πολλού να είναι ένας ουδέτερος αγωνιστικός χώρος.
Αυτό του έγινε ιδιαίτερα σαφές όταν επρόκειτο για την εξέλιξη.
Όποιος μιλάει δημοσίως ενάντια στο κυρίαρχο εξελικτικό παράδειγμα και τη νατουραλιστική θεώρηση του κόσμου στο παρασκήνιο, πρέπει
να αναμένει έλλειψη ενδιαφέροντος για τα στοιχεία, απόρριψη της ανοιχτής συζήτησης, επίμονες προκαταλήψεις, υποτιμήσεις,
μειώσεις, προσπάθειες λογοκρισίας, ακόμη και μίσος - επειδή οι υποθέσεις του Δαρβίνου έχουν από καιρό θεωρηθεί
δεδομένες ως γεγονότα, περιγράφει ο Leisola στο βιβλίο του.
Ο Δρ Hans-Joachim Zillmer, ειδικός στην εξέλιξη, επικρίνει επίσης τον Δαρβίνο στο βιβλίο
του "Die Evolutionslüge" (Το ψέμα της εξέλιξης).
Στο οπισθόφυλλο του βιβλίου του λέει:
[Ομιλητής 2: "Το τρέχον βιβλίο του απεικονίζει την κατάρρευση αυτού του δόγματος ως πακέτο ψεμάτων.
Καταγράφει πολυάριθμα, προηγουμένως αποσιωπημένα, εντυπωσιακά ευρήματα που αποδεικνύουν ότι η ιστορία της
ανθρώπινης εξέλιξης, η οποία έχει συστηματικά παραποιηθεί από το επιστημονικό κατεστημένο, πρέπει να ξαναγραφτεί.
Και δείχνει επίσης ότι οι δαρβινικές αρχές της αντιπαλότητας και της ανελέητης πάλης δεν είναι οι
επιτυχημένες στρατηγικές για την ανάπτυξη της ζωής.
Οι αρχές της θεωρίας της εξέλιξης δεν οδηγούν στην περαιτέρω ανάπτυξη, αλλά στην αντιπαράθεση και τον πόλεμο
αντί της αναγκαίας συνεργασίας - τότε όπως και τώρα".
Συμπέρασμα: Αυτές οι διαφορετικές φωνές δείχνουν ότι η διδασκαλία του Δαρβίνου για τη θεωρία της εξέλιξης
δεν βασίζεται σε καμία περίπτωση σε πολύ καλά στοιχεία.
Αντιθέτως, ο αριθμός των επικριτικών φωνών που ζητούν μια πραγματική επιστημονική αναθεώρηση αυξάνεται μέρα με τη μέρα,
επειδή ούτε σε αυτόν τον τομέα διεξάγεται ένας ανοιχτός διάλογος και προσεκτικές έρευνες για τα υποτιθέμενα
αξιόπιστα στοιχεία, και μάλιστα λογοκρίνονται σκόπιμα.
Η Anke Uhlenwinkel, καθηγήτρια πανεπιστημίου για τη διδακτική της γεωγραφίας και των οικονομικών, δημοσίευσε πρόσφατα ένα βιβλίο:
"Αυτοί που διαταράσσουν πρέπει να φύγουν - η απομάκρυνση των επικριτικών καθηγητών από τα πανεπιστήμια".
Σε συνέντευξή της στην AUF 1, περιγράφει πώς όλο και περισσότεροι καθηγητές χάνουν τη δουλειά τους - όχι λόγω κακής
ακαδημαϊκής εργασίας, αλλά επειδή κάνουν άβολες ερωτήσεις.
Αυτοί που κάποτε ήταν χώροι ελεύθερης συζήτησης είναι τώρα θεσμοί φόβου, λογοκρισίας και πολιτικής συμμόρφωσης. Όποιος
δεν ταιριάζει με την κυρίαρχη αφήγηση παίρνει την κάτω βόλτα.
Μιλάει για την κατάχρηση της εξουσίας, τη συμμόρφωση και την προδοσία της ιδέας της επιστήμης.
Πιστεύει ότι κάθε πολίτης μπορεί να διαμορφώσει τη δική του γνώμη μόνο αν έχει πρόσβαση
σε όλο το φάσμα των επιστημονικών δεδομένων.
"... και όσο καλύτερα γνωρίζετε για τα πράγματα που θα μπορούσατε στην πραγματικότητα όλοι να γνωρίζετε, και αυτά είναι πολύ
περισσότερα από αυτά που συνήθως συζητούνται στη δημόσια σφαίρα.
Βέβαια, όσο περισσότερα γνωρίζεις, τόσο περισσότερο μπορείς να σχηματίσεις τη δική σου λογικά
τεκμηριωμένη γνώμη και να διαμορφώσεις και μια κοινωνική γνώμη".
Τέλος, ας θυμηθούμε τα ενθαρρυντικά λόγια του Dr John G. West του Discovery Institute.
"Οι προσπάθειες των δαρβινιστών να χρησιμοποιήσουν τα δικαστήρια, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τα ακαδημαϊκά ιδρύματα για να
καταστείλουν τη διαφωνία και να καταπνίξουν τη συζήτηση, στην πραγματικότητα, θα οδηγήσουν μόνο σε περισσότερη
διαφωνία και θα εμπνεύσουν περισσότερους επιστήμονες να ενταχθούν στον κατάλογο των επικριτών της εξέλιξης."