Charles Darwin (1809-1882) wordt beschouwd als een van de grootste natuurwetenschappers aller tijden.
Zijn onderzoek naar de oorsprong van soorten wordt beschouwd als de basis van de evolutietheorie.
Het is wereldwijd bekend en wordt in veel landen op scholen en universiteiten onderwezen.
In zijn tijd betekende Darwins werk een keerpunt, van een geloof in goddelijke schepping
naar een materialistische kijk op de wereld.
Tegenwoordig wordt de evolutietheorie gezien als de volledige verklaring voor de complexiteit van al het leven.
Het stelt dat levende organismen gedurende vele generaties kunnen veranderen door zich aan te passen aan
hun omgeving en dat er nieuwe soorten kunnen ontstaan.
Het publiek wordt door de media en wetenschappelijke rapportages voortdurend aangemoedigd om het darwinisme te ondersteunen.
Er wordt beweerd dat elke wetenschapper ter wereld in deze theorie gelooft.
Het "Darwinistische wereldbeeld" zit stevig verankerd in de gedachten van veel mensen.
Op de website biologie-lernprogramme.de kun je het volgende lezen over de term "evolutietheorie":
"In het dagelijks taalgebruik verwijst de term "theorie" naar een nogal onzekere verklaring; in de
wetenschap zou dit meer overeenkomen met de term "hypothese".
In de wetenschap daarentegen wordt een ‘theorie’ al door veel bevindingen ondersteund, bijna als een ‘natuurwet’.
Als men dus spreekt over de evolutie ‘theorie’, wordt daarmee eigenlijk de zeer goede bewijslast benadrukt!
Maar hoe ziet deze goede bewijslast eruit?
Is er echt eensgezindheid in de wetenschappelijke gemeenschap of wordt deze thematiek, net als vele andere,
gekenmerkt door de onderdrukking van kritische tegenstemmen?
Alle wetenschappers ter wereld geloven in de evolutietheorie - dat is tenminste wat de
tv-zenderketen PBS in de VS in 2001 beweerde.
Dit leidde daarna tot een sterke publieke reactie.
Bruce Chapman, voorzitter van de denktank Discovery Institute, beschuldigde de filmmakers van het "stigmatiseren" van
alle wetenschappers die de evolutietheorie in twijfel trekken.
"Ze willen mensen laten geloven, dat de enige kritiek op de theorie van Darwin tegenwoordig
afkomstig is van religieuze fundamentalisten."
John West, adjunct-directeur, stelde aan de kaak dat Darwinisten opzettelijk de media, politiek en rechtbanken beïnvloeden om
afwijkende meningen te onderdrukken en discussies te voorkomen.
Hij is ervan overtuigd dat deze onderdrukking de mensen alleen maar sceptischer maakt.
Vervolgens publiceerde het instituut een lijst met namen van wetenschappers die er anders over denken.
Ze hadden allemaal de moed om te onderschrijven en daarmee openbaar te maken dat ze twijfelden aan de theorie van Darwin.
Op de lijst vindt men leden van de Amerikaanse Academie van Wetenschappen, de Russische, Poolse en Tsjechische
academies en gerenommeerde universiteiten als Yale, zowel van Princeton, Stanford, MIT, UC Berkeley en UCLA en anderen.
Alle ondertekenaars hebben een doctoraat in hun vakgebied. Dit is een opmerkelijk brede consensus.
"Darwinisten blijven maar beweren dat geen enkele serieuze wetenschapper aan deze theorie twijfelt.
Daarbij zijn er hier tegelijkertijd 500 wetenschappers die bereid zijn om hun scepsis over de evolutietheorie openbaar
te maken," zei Dr. John G. West van het Discovery Institute.
"De pogingen van de Darwinisten om de rechtbanken, media en academische instellingen te gebruiken om afwijkende meningen te
onderdrukken en het debat te smoren, zullen in feite alleen maar leiden tot meer afwijkende meningen en
meer wetenschappers inspireren om zich aan te sluiten bij de lijst van evolutiecritici."
De lijst van Darwin-dissidenten wordt aangevoerd met de volgende verklaring:
"We staan sceptisch tegenover de bewering dat het mogelijk is dat willekeurige mutaties en natuurlijke selectie
verantwoordelijk zijn voor de complexiteit van het leven.
Het bewijs voor Darwins theorie moet zorgvuldig worden onderzocht."
Vandaag de dag bevat deze lijst al meer dan 1000 wetenschappers.
Ik sta sceptisch tegenover deze beweringen.
Ik ben sceptisch. Ik ben sceptisch. Ik ben sceptisch. Wij zijn sceptisch.
Steeds meer wetenschappers trekken de Darwinistische theorie in twijfel.
We staan sceptisch tegenover de bewering dat willekeurige mutatie en natuurlijke selectie
verantwoordelijk kunnen zijn voor de complexiteit van het leven.
Meer dan 1000 wetenschappers wereldwijd hebben de lijst ondertekend.
Ik ben sceptisch. Ik ben sceptisch. Ik ben sceptisch.
Ik sta sceptisch tegenover de bewering dat het mogelijk is, dat willekeurige mutaties en natuurlijke selectie
verantwoordelijk zijn voor de complexiteit van het leven.
Het zorgvuldig bestuderen van de Darwinistische theorie moet worden aangemoedigd."
Darwin ging er zelf van uit dat de vele luiken in zijn theorie door latere generaties zouden
worden opgevuld door overeenkomstige ontdekkingen.
Daarentegen hebben wetenschappers uit verschillende disciplines herhaaldelijk ontdekkingen gedaan die ertoe
hebben geleid dat zijn theorie van "evolutie door natuurlijke selectie" steeds verder afbrokkelt.
Hieronder hoor je enkele tegengeluiden die de reguliere pers nog niet heeft gepubliceerd.
De Australische moleculair bioloog Michael Denton schreef in zijn boek "Evolutie: een theorie in de crisis":
"Nergens is Darwin in staat geweest om ook maar één echt geval van natuurlijke selectie aan te tonen dat daadwerkelijk
evolutionaire verandering in de natuur heeft veroorzaakt."
"De pioniers van de genetica zoals Karl Curns en Heribert-Nilsson hebben er herhaaldelijk op gewezen dat
selectie op zichzelf niets nieuws kan creëren. Het is slechts een zeef die dingen uitzeeft.
Net zoals een zeef geen nieuwe theeblaadjes creëert, creëert selectie geen nieuwe vormen of nieuwe soorten.
Het kan alleen uitzeven wat er wordt aangeboden, maar kan geen nieuwe vormen en soorten creëren.
"Wat Darwin in zijn boek presenteerde waren denkmogelijkheden: Hoe zou het geweest kunnen zijn?
Hoe zouden de organismen op deze aarde zich ontwikkelen?
Maar noch hij, noch de Darwinisten, noch de neo-Darwinisten, kunnen deze bewering vandaag de dag experimenteel bevestigen."
Naast archeologen en biologen hebben ook enkele wiskundigen de evolutietheorie in twijfel getrokken.
Vanuit wiskundig oogpunt bevat DNA een grote hoeveelheid informatie over het leven, zei
Stanislaw Ulam, een ingenieur van het Manhattan Project.
De natuur kan niet vertrouwen op toevallige processen om zulke informatie te produceren, zoals de theorie van Darwin suggereert.
De Amerikaanse moleculair bioloog Douglas Axe voerde ook berekeningen uit in deze context en kwam tot dezelfde conclusie:
Om een normaal eiwitmolecuul te maken door willekeurige mutaties, zouden 10 triljoen
aardes nodig zijn. Dit is duidelijk onmogelijk.
"In het evolutionaire systeem speelt toeval een vrij grote rol omdat men gelooft dat willekeurige mutaties,
willekeurige veranderingen een concept kunnen creëren.
Daarmee wordt het toeval overbelast, daar is toeval niet toe in staat.
Als dat mogelijk was, dan zouden we de programma's voor onze computers kunnen maken met
willekeurige algoritmes. Maar dat is niet mogelijk.
We hebben gedachten nodig, we hebben ideeën nodig, we hebben intelligentie nodig om complexe programma's te maken."
"Een van de basisproblemen van de evolutietheorie is de overgang van het waterleven naar het landleven.
Hoe kan een vis zich ontwikkelen tot een amfibie?
De overgang tussen de vissen en tussen de amfibieën, de verbindende schakels, zijn
tot op de dag van vandaag niet gevonden."
"De vraag naar de overgangsverbindingen tussen de belangrijkste groepen levende wezens was een brandende vraag voor
Darwin en is vandaag de dag nog steeds een brandende vraag.
Er zijn verrassend weinig fossielen gevonden die geïnterpreteerd kunnen worden in termen van
dergelijke overgangen tussen de grote groepen organismen."
Bewijs voor Darwins afstammingstheorie ontbreekt vandaag de dag nog steeds.
Darwins theorie werd sinds de publicatie verspreid en herhaaldelijk uitgebreid door trouwe aanhangers.
De gaten in de theorie werden soms zelfs verborgen door onjuiste voorstellingen, bijvoorbeeld door de
zoöloog en voorstander van het Darwinisme, Ernst Haeckel.
Halverwege de 19e eeuw veranderde hij afbeeldingen van menselijke en dierlijke embryo's om de evolutiebiologie,
die toen nog in de kinderschoenen stond, populair te maken.
In 1997 bestudeerde een groep wetenschappers onder leiding van embryoloog Michael Richardson het
groeiproces van de embryo's van 50 gewervelde dieren.
Ze bekeken ze nauwkeurig en maakten aantekeningen.
Ze ontdekten dat Haeckel niet alleen structuren in de embryo's had toegevoegd en verwijderd, maar ze ook had veranderd.
Hij schilderde menselijke embryo's die meer op vissen leken en veranderde embryo's van mensen en honden.
Sommige wetenschappers spreken in deze context van opzettelijke vervalsing.
Haeckels afbeeldingen werden later gebruikt in biologieboeken en misleidden generaties studenten die de
waarheid niet kenden en blind geloofden in de evolutietheorie.
Hierdoor werd het idee dat de mens van de aap afstamt nog sterker in de hoofden van jonge mensen verankerd.
In zijn boek "The Beginning of Human Life" bewees de Duitse embryoloog Erich Blechschmidt met gedetailleerde
gegevens dat menselijke foetussen vanaf het allereerste begin alleen menselijke structuren hebben.
De Finse hoogleraar voor bioprocestechniek Matti Leisola had met betrekking tot „ kritiek
op de evolutie“ zijn eigen ervaringen opgedaan.
Sinds 40 jaar werkt de Christ in het onderzoek.
In zijn boek "Evolutie – Kritiek niet gewenst: Ervaringen van een wetenschapper” beschrijft hij hoe de
wetenschap al lang geen neutraal speelveld meer is.
Dit werd hem vooral bij het thema evolutie duidelijk.
Wie zich in het openbaar uitspreekt tegen het heersende evolutionaire paradigma en het naturalistische wereldbeeld dat
daarachter schuilgaat, moet rekening houden met desinteresse voor bewijsmateriaal, met afwijzing van een open discussie, met
hardnekkige vooroordelen, kleineringen, beledigingen, pogingen tot censuur en zelfs haat – want Darwins hypothesen worden al
lang als feiten beschouwd, zo beschrijft Leisola in zijn boek.
Dr. Hans-Joachim Zillmer, een expert op het gebied van evolutie, bekritiseert Darwin ook in zijn boek
"Die Evolutionslüge" (De leugen van de evolutie).
Op de achterkant van zijn boek staat:
"Zijn huidige boek illustreert de ineenstorting van deze doctrine als een pak leugens.
Het documenteert talrijke, voorheen onderdrukte, sensationele vondsten die bewijzen dat de geschiedenis van de
menselijke evolutie, die systematisch vervalst is door het wetenschappelijk establishment, herschreven moet worden.
En het laat ook zien dat de Darwinistische principes van rivaliteit en genadeloze strijd niet de
succesvolle strategieën zijn voor de ontwikkeling van het leven.
De principes van de evolutietheorie leiden niet tot verdere ontwikkeling, maar tot confrontatie en oorlog in plaats van
noodzakelijke samenwerking - toen net zo als tegenwoordig."
Conclusie: Deze verschillende stemmen laten zien dat Darwins leer over de evolutietheorie
geenszins fundeert op een goede bewijslast.
Integendeel, de kritische stemmen die een echte wetenschappelijke controle eisen, worden met de dag luider, omdat er ook op dit
gebied geen open discussie en zorgvuldig onderzoek naar het zogenaamd onomstotelijke bewijs
plaatsvindt, maar dit zelfs bewust wordt gecensureerd.
Anke Uhlenwinkel, universiteitsprofessor voor de didactiek van aardrijkskunde en economie, heeft onlangs een boek gepubliceerd:
"Wie stoort moet weg“ - het verwijderen van kritische professoren van universiteiten".
In een interview met AUF 1 beschrijft ze hoe steeds meer professoren hun baan verliezen - niet vanwege slecht
academisch werk, maar omdat ze ongemakkelijke vragen stellen.
Wat ooit plaatsen van vrij debat waren, zijn nu instellingen van angst, censuur en politieke conformiteit. Iedereen die
niet past in het heersende narratief wordt de laan uitgestuurd.
Ze heeft het over machtsmisbruik, conformisme en het verraad van het idee van wetenschap.
Zij is van mening dat elke burger alleen zijn eigen mening kan vormen als hij toegang krijgt tot
het volledige scala aan wetenschappelijke feiten.
"... en hoe beter je op de hoogte bent van de dingen die je eigenlijk allemaal zou kunnen weten, en dat is veel meer dan
wat er normaal gesproken in de publieke sfeer wordt besproken.
Hoe meer je weet, hoe beter je natuurlijk een redelijk gefundeerde eigen mening kunt vormen
en ook een maatschappelijke mening kunt vormen.
Laten we tot slot de bemoedigende woorden van Dr. John G. West van het Discovery Institute in herinnering roepen. Hij zei:
"De pogingen van de Darwinisten om de rechtbanken, media en academische instellingen te gebruiken om afwijkende meningen te
onderdrukken en het debat te smoren zullen in feite alleen maar leiden tot meer afwijkende meningen en
meer wetenschappers inspireren om zich aan te sluiten bij de lijst van evolutiecritici."