Vanessa Beeley është gazetare dhe autore me qendër në Liban.
Vanessa, faleminderit shumë që u rikthye në Kla.TV për një intervistë tjetër.
Faleminderit shumë për ftesën.
A mund ta përmbledhësh shkurtimisht gazetarinë tënde për çdo shikues jashtë vendit që mund të mos të njohë ende dhe të na
tregosh pse e ke bërë Lindjen e Mesme një fokus të punës tënde?
Do të përpiqem të jem e shkurtër.
Unë jam një gazetare plotësisht e pavarur që kam punuar në Lindjen e Mesme për dhjetë vjet.
Nga viti 2019 deri në vitin 2024, jetova në Siri, derisa Damasku ra në duart e forcave të njohura si al-Jolani
ose tani Ahmed al-Sharaa, të cilat dolën nga Al-Kaeda.
Tani jetoj në Bejrut, Liban, i cili sigurisht është gjithashtu nën sulm të përditshëm nga forcat e armatosura izraelite.
Përpara kësaj, kam jetuar dhe punuar në Siri gjatë operacioneve të Ushtrisë Arabe Siriane për të çliruar zona të Sirisë nga
duart e SHBA-së, Izraelit, Turqisë, Britanisë së Madhe dhe BE-së.
Përpara kësaj, kam qenë gjithashtu në Gaza në vitet 2012 dhe 2013.
Në vitin 2012, gjatë njërit prej agresioneve të mëparshme sioniste në Gaza, dhe në vitin 2013, kam kaluar kohë në Gaza, dhe
gjithashtu në Egjipt gjatë epokës së Morsit, dhe më pas gjatë protestave, gjatë të
cilave ai sigurisht u rrëzua në mënyrë efektive.
Përpara kësaj, interesi im për Lindjen e Mesme ndoshta erdhi nga babai im, i cili ishte ambasadori britanik
dhe një nga arabistët më të shquar në qeverinë britanike që nga para Luftës së Dytë Botërore.
Kështu që u rrita me diskutime dhe biseda rreth Lindjes së Mesme rreth tryezës sonë dhe isha i përfshirë pasivisht
në punën e babait tim deri në vdekjen e tij në vitin 2001.
Pra, shkurt, ky është sfondi im.
Faleminderit shumë. Tani, do të doja ta filloja këtë intervistë me një citat nga një artikull që sapo lexova.
Mendoj se ishte një artikull i kohëve të fundit nga Glenn Greenwald. Citimi është kështu:
“Detyrimi moral për të zhvilluar një luftë të re amerikane me qëllim që të arrihet ndryshimi i
regjimit diku tjetër po u hidhet në fytyrë amerikanëve.
Rastësisht, ky është pikërisht lloji i luftës që Presidenti Trump donte të shmangte kur u zgjodh.
Këtë herë në Iran, një vend me një popullsi tre herë më të madhe se Iraku."
A do të ishit dakord me këtë?
Po, patjetër.
Nëse shikoni vitet e para të mijëvjeçarit të ri dhe raportin e Institutit Brookings të titulluar "Rruga drejt Persisë", nëse e
lexoni këtë raport, i cili nuk zgjat shumë, e kuptoni saktësisht se çfarë kanë planifikuar SHBA-të, në bashkëpunim me Izraelin, që
nga, le të themi, Revolucioni Islamik i vitit 1979, i cili në fakt përmbysi Shahun, një
regjim që kontrollohej rëndë nga Perëndimi.
Dhe nëse kthehemi edhe më tej, te përmbysja e Mossadeghut nga CIA dhe MI6, të cilët shtetëzuan industrinë
e naftës në Iran, e kështu me radhë, Operacioni Ajax.
Por duhet të presim që pas rënies së Sirisë, pas Libisë, pas Irakut, do të jetë shumë e qartë se Shtetet e Bashkuara po bëjnë
absolutisht gjithçka që munden për të siguruar në thelb sigurinë kombëtare të Izraelit, jo
domosdoshmërisht sigurinë e Shteteve të Bashkuara.
Në këtë citat ai thotë se ata të godasin në kokë me urdhëra morale.
Pyes veten nëse është në rregull të ndaj një anekdotë personale këtu për diçka që ndodhi në komunitet pardje.
Në kishën time të dielave, gjithmonë ka një kohë për lutje, dhe ne mund të themi të gjitha llojet e lutjeve:
Lutje falënderimi, lutje peticioni, e kështu me radhë.
Gjithsesi, ngrita dorën dhe thashë se doja të lutesha për vendin dhe qeverinë tonë.
Dhe unë thashë: "Dua të lutem që të qetësohen tensionet, që të mbizotërojë një mendje e ftohtë dhe disi të bindë
qeverinë, të bindë luftëdashësit, që ky komb luftarak të vijë në vete para se të përfshihemi në një luftë tjetër në Iran."
Dhe pothuajse menjëherë, dikush nga ana tjetër foli në përgjigje –ai filloi me këto fjalë:
"Kohët e fundit kam lexuar për persekutimin dhe shtypjen e të krishterëve në Iran."
Dhe kështu ai e paraqiti sikur këta njerëz duhej të liroheshin.
Dhe ai tha: "Nëse Zoti e konsideron të nevojshme këtë luftë, dua të lutem për mbrojtjen e ushtarëve tanë, të
gjithë marinarëve dhe pilotëve tanë e kështu me radhë që janë duke shkuar për në Iran tani."
A mendoni se ky është një shembull i një detyrimi moral që u imponohet amerikanëve?
Po bëjmë të njëjtën gjë përsëri, apo jo?
Do të doja të përgjigjesha me një anekdotë që përjetova gjatë qëndrimit tim dhjetëvjeçar në Siri.
Dhe mund të them se Qasem Soleimani, Gjenerali Qasem Soleimani, i cili u vra nga Presidenti Trump në vitin 2020, ishte luftëtari
më i rëndësishëm kundër ISIS-it, jo Shteteve të Bashkuara.
SHBA-të ishin të përfshira në themelimin e ISIS-it. Dua të them, mund të kthehemi tek kjo më vonë.
Jo vetëm kaq, ai ishte gjithashtu përgjegjës për trajnimin e Forcave të Mbrojtjes Kombëtare të Krishtera në Siri për t'u
mbrojtur kundër fanatikëve tekfiristë-vehabistë që pushtojnë shumë komunitete të krishtera, si ortodokse
ashtu edhe katolike, në të gjitha rajonet e Sirisë.
Dhe kur ndodhi një sulm vetëvrasës, një sulm i dyfishtë vetëvrasës, në një fshat libanez maronit në verilindje të
Libanit" në vitin 2016, nëse e mbaj mend mirë, dhe shkova në fshat menjëherë pas kësaj, ishte
Hezbollahu, i cili konsiderohet përfaqësues i Iranit.
Ajo nuk është përfaqësuese e Iranit. Është një lëvizje e pavarur rezistence e lidhur me
Iranin. Kjo është diçka krejtësisht e ndryshme.
Dhe ishte Hezbollahu ai që e mbrojti këtë komunitet të krishterë, rrethoi fshatin dhe e mbrojti atë nga fanatikët e ndryshëm
vehabistë midis refugjatëve që kishin ardhur në Liban nga Siria.
Dhe shpejt përpara në vitin 2022, kur unë vetë kalova shumë kohë në Iran, ku po orkestroheshin
protesta dhe trazira pas vdekjes së Mahsa Amini.
Vizitova komunitetet e krishtera armene në Isfahan. Ata nuk janë të persekutuar, e dini. Irani
është gjithëpërfshirës. Siria është gjithëpërfshirës.
Kush është përgjegjës për persekutimin e të krishterëve dhe dëbimin e të krishterëve nga ky
rajon? Është Perëndimi, dhe kjo përfshin SHBA-në.
Pse? Sepse ata duan të lënë fushën e hapur për një skenar që është në thelb i ngjashëm me atë në Qerbela, ku myslimanët
shiitë janë përballur me fraksionet ekstremiste sunite myslimane.
Ata nuk i duan të krishterët si një tampon në rajon, dhe nuk e kanë bërë për dekada të tëra. Ka
dokumente dhe studime të shumta akademike për këtë.
Pse, për shembull, Kanadaja ofroi viza të përshpejtuara për të krishterët nga Siria,
dhe pse vendet evropiane bënë të njëjtën gjë?
Sepse ata duan që të krishterët të largohen nga rajoni. Pra, kush po i persekuton të krishterët në këtë rajon?
Po flasim këtu për të krishterët arabë. Ata nuk janë të krishterë perëndimorë. Ata i përkasin
këtij rajoni dhe duan të qëndrojnë në këtë rajon.
Ata e shohin veten si pjesë të strukturës së këtij rajoni, por po dëbohen fjalë për fjalë nga projektet e ndryshimit të regjimit
që po prezantojnë këta elementë të ngjashëm me al-Kaedën, të cilët, sigurisht, i konsiderojnë të krishterët të pafe.
Shikoni çfarë po ndodh aktualisht në Siri. Të krishterët po persekutohen nën qeverinë Jolani, e cila u mbështet nga Trump.
Dhe Trump kohët e fundit pranoi, brenda 48 orëve të fundit, se ai e solli Jolanin në pushtet.
Nuk do të pajtohesha me këtë, pasi MI6 ishte shumë e përfshirë, dhe një numër vendesh të tjera ishin
gjithashtu instrumentale në përmbysjen përfundimtare të Damaskut dhe Sirisë si një komb sovran.
Pra, jo, nuk pajtohem fare me këtë deklaratë.
Do të vija në dyshim prejardhjen e krishterë të këtij personi, sepse ka një numër, le të themi, të krishterësh të orientuar nga
sionistët në Shtetet e Bashkuara, shumë prej të cilëve janë në administratën e Trump, të cilët e përjetësojnë këtë
lloj narrative për shkak të besnikërisë së tyre ndaj Izraelit.
Nuk po them se është kështu, por po them se kjo është një mënyrë e njohur e të menduarit që
dëgjoj nga ky fraksion në Shtetet e Bashkuara.
Po, dhe duket të jetë një mënyrë e të menduarit që është paksa injorante ndaj historisë dhe luftërave tona të kaluara, sepse nuk
mendoj se të krishterët kanë përjetuar një rritje neto të sigurisë e kështu me radhë pas
veprimeve tona në Afganistan, Libi, Liban, Irak dhe Gaza.
Kur thoni se ata duan të heqin qafe të krishterët, a është kjo e krahasueshme me dëshirën e
Izraelit për të dëbuar hebrenjtë nga kombet përreth?
Dhe a nuk kanë jetuar hebrenjtë në paqe relative në Iran për shekuj me radhë?
Po, dhe kjo është në të vërtetë një pikë interesante, sepse në vitin 2022 vizitova edhe komunitetet hebraike në Isfahan.
Dhe i pyeta pse nuk u zhvendosën në Izrael gjatë themelimit të Shtetit të Izraelit. Dhe ata thanë, sepse ne i përkasim këtu.
Ne jemi në thelb hebrenj iranianë. Irani është vendi ynë dhe ndihemi të sigurt dhe të mbrojtur këtu. Pra, krejt e kundërta.
Dhe mendoj, nuk më kujtohet saktësisht kur, por pati një nxitje nga Izraeli që në fakt u ofroi stimuj
financiarë hebrenjve iranianë për t'u zhvendosur në Izrael.
Dhe kjo u refuzua. Ata nuk donin të largoheshin. Dhe besoj se është popullsia e dytë më e madhe hebraike në botë pas Izraelit.
Uau. Kjo është e mahnitshme. Do të habitesha nëse do të ishte edhe më e madhe se popullsia hebraike në Shtetet e Bashkuara.
Po flet për numra absolutë?
Për aq sa di unë, ju lutem verifikojeni dy herë.
Por kjo është ajo që më thanë kur isha në Iran. Është një grup shumë i madh popullsie.
Kjo është e mrekullueshme. Faleminderit shumë për këtë informacion!
Tani, le të flasim për situatën aktuale.
Do të doja t'ju pyesja për demonstratat në Iran, të cilat janë raportuar kaq gjerësisht në
lajme, dhe tema ende duket se po merr shumë vëmendje.
Ekziston kjo shifër prej 36,000 iranianësh të vrarë.
A ka ndikime të huaja pas demonstratave në Iran? Apo janë ato demokratike nga baza dhe thjesht iraniane?
E dini, kjo është, si të thuash, një strategji shkollore për agjencitë perëndimore të inteligjencës.
E pamë në Siri, ku thuhet se forcat e sigurisë shtypën protestat paqësore, ndërsa në realitet të ashtuquajturit demonstrues
paqësorë jo vetëm që vranë forcat e sigurisë - të cilat, për gjashtë muajt e parë të këtyre protestave, ishin të paarmatosura
me urdhër të Presidentit dhe qeverisë në Siri në mënyrë që të mos dëmtonin popullin e tyre në Siri - por edhe zjarrfikësit dhe
punonjësit e mbrojtjes civile u sulmuan thjesht sepse u përpoqën të ruanin paqen midis
fraksioneve të ndryshme gjatë protestave në Siri.
Dhe nga ajo që mblodha nga bisedat me shumë njerëz të ndryshëm në Iran, protestat filluan paqësisht në fillim të janarit 2026.
Ato në të vërtetë u zhvilluan midis "Bazaaries", siç quhen. Domethënë, njerëzit që drejtojnë pazaret, që
zotërojnë dyqanet në pazaret në Teheran dhe në të gjithë Iranin.
Takova shumë prej tyre. Besoj se ishte në Isfahan dhe Shiraz.
Dhe deri në vitin 2022, ata, sigurisht, ishin të ngopur me ekonominë.
Ata ishin lodhur, deri në një farë mase, nga izolacionizmi, nga fakti që nuk mund të eksportonin kudo në botë.
Ata kishin mundësi shumë të kufizuara tregtare dhe blerës për produktet e tyre, apo jo?
Dhe kishte shumë pak turizëm, nga i cili ata ishin varur prej kohësh.
Për shkak të sanksioneve, apo jo?
Po, sigurisht. Kush po e izolon Iranin?
Janë Shtetet e Bashkuara dhe i gjithë kabali përmes sanksioneve, por edhe përmes izolacionizmit – dhe përmes Trump, i cili vendos
tarifa për këdo që blen naftë iraniane, e kështu me radhë.
Dhe kështu presioni ekonomik kishte arritur në një pikë ku tregtarët e "bazarit" në fakt dolën në rrugë dhe
thanë: Na duhet ndihmë sepse po vuajmë ekonomikisht.
Në atë pikë, forcat e sigurisë, policia dhe Basij, siç i quajnë, pra forcat lokale të sigurisë, të cilat në të vërtetë janë forca
vullnetare të sigurisë, po marshonin së bashku me "bazaarët", sepse edhe ata janë ndër të ardhurat e ulëta në Iran.
Nëse shikoni videot e protestave të para, mund të shihni sa miqësorë dhe të gëzuar ishin të gjithë.
Dhe ata kanë të drejtë. Të gjithë pranojnë se ata kanë të drejtë.
Por natyrisht, qëllimi i sanksioneve është të parandalojë shtetin të përmirësojë kushtet e jetesës në Iran.
Tani do të doja të theksoja diçka shkurtimisht. Kur udhëtova në Iran në vitin 2022, erdha nga Siria, e cila ishte paralizuar
nga sanksionet ekonomike, lufta dhe okupimi i rezervave të saj të naftës dhe zonave bujqësore nga Shtetet e Bashkuara.
U mahnita nga sa mirë po ia dilnin iranianët. Vizitova disa nga zonat më të varfra të Teheranit.
Shtëpitë ishin të nxehta si ferri në mes të dimrit.
Kishin gaz dhe energji elektrike falas 24 orë në ditë. Rrugët ishin jashtëzakonisht të pastra.
Karburanti për makinën tuaj ishte, natyrisht, qesharisht i lirë. Mendoj se mbushëm kamperin
me të cilin po udhëtonim për rreth 3 dollarë.
Dhe të gjithëve u siguroheshin elektriciteti, gazi dhe uji nga shteti.
Në momentin e tanishëm, ka probleme me ujin. Nëse kemi kohë, mund t'i kthehemi kësaj, sepse unë me të vërtetë
besoj se kjo është pjesë e luftës hibride kundër Iranit.
Dhe pastaj, në thelb, ndodhi kjo: Besoj se për tre ditë, më 8, 9 dhe 10 janar, trazues të dhunshëm iu
bashkuan protestave, por ata gjithashtu sulmuan demonstruesit.
Ata sulmonin këdo që nuk ndante të njëjtat pikëpamje me ta. Shumë prej tyre ishin rëndë të armatosur.
Shumë prej tyre kryen sulme me të vërtetë të tmerrshme ndaj forcave të sigurisë.
Kishte disa raste therjesh me thikë, gjymtime të kufomave, djegie të kufomave, djegie xhamish, djegie
infrastrukturash të rëndësishme, vrasje mjekësh, infermierësh, personeli mjekësor, dhe djegie spitalesh.
Domethënë, cili iranian me mendje të kthjellët do të dilte në rrugë dhe do të shkatërronte infrastrukturën që të
gjithë kanë nevojë? Thjesht nuk ka kuptim, ashtu si në Siri.
Pra, a ka kuptim si provokim?
Si 25 vjet më parë në protestat e OMT-së në Seattle, ku Blloku i Zi ndërhyri për të nxitur dhunë.
A po përpiqen të provokojnë një reagim nga regjimi iranian për të arritur një moment që të jetë lajm për mediat ndërkombëtare?
Epo, në thelb, ata po përpiqeshin të ç'stabilizonin Iranin nga brenda dhe të kthenin
popullsinë kundër regjimit ose kundër qeverisë.
Po. Po.
Dhe çfarë ndodhi në të vërtetë, nëse shikoni shifrat për të cilat po flisni, që janë të çmendura, si 36,000, kam
parë shifra të ndryshme në mediat sociale dhe në media.
Por le të shikojmë organizatën aktuale nga e cila vijnë këto shifra.
Organizata kryesore që prodhon këto informacione është një organizatë e quajtur "Aktivistët për të Drejtat e Njeriut
në Iran" ose "të Iranit" dhe agjencia e saj e lajmeve për aktivistët e të drejtave të njeriut, H-R-A-I dhe H-R-A-N-A.
Dhe kam parë që çdo organizatë mediatike – nga Shtetet e Bashkuara, nga Mbretëria e Bashkuar, BBC, Channel 4 – të gjitha
citojnë këtë organizatë, të dhënat e së cilës më pas i përhapin.
Tani, dikush do të supozojë se aktivistët për të drejtat e njeriut nga Irani banojnë në Iran dhe raportojnë nga rrugët
e Iranit. Kjo do të ishte një supozim i pranueshëm për këdo.
Por asnjë nga këto kompani mediatike nuk bëri verifikimet e duhura, sepse mendoni pak ku bazohet kjo organizatë?
Në Fairfax, Virxhinia (SHBA). Dhe ajo financohet nga Fondacioni Kombëtar për Demokraci (NED),
i cili njihet si një aset dhe agjent i CIA-s.
Po, a nuk është Fairfax, Virginia, qendra e shërbimeve të inteligjencës në Shtetet e Bashkuara?
Po, po, saktësisht.
Po. Po.
Por njerëzit thjesht... dhe kjo është përgjegjësia e mediave. Domethënë, çdo organizatë
mediatike duhet të kontrollojë së pari burimin.
Por natyrisht që nuk e bëjnë, ashtu si nuk e bënë në Siri, ashtu si u mbështetën në informacionet e operativëve të CIA-s dhe MI6-së
në Siri, të cilat thjesht i transmetuan pa asnjë verifikim.
Kjo është pikërisht ajo që po bëjnë në Iran. Dhe madje edhe nëse shikoni media si Iran International,
do të mendonit se Iran International ka bazë në Iran.
Jo, ajo financohet nga Arabia Saudite. Ka studio në Izrael dhe në të vërtetë i përket
Arabisë Saudite. Drejtori ka bazë në Londër.
Kjo është e mahnitshme.
E dini, kërkova në internet se çfarë po ndodh në Iran sot, dhe revista Time dhe një numër stacionesh televizive
lokale në të gjithë vendin e kanë cituar "Iran International" si burimin autoritar për të gjitha këto.
Po. Po, është ose Iran International ose BBC Persia, dhe nuk kam nevojë të them shumë për BBC-n sepse, sipas mendimit tim, ata
janë po aq përgjegjës për atë që po ndodh aktualisht në Siri sa qeveria britanike dhe qeveria amerikane,
sepse media është praktikisht një zgjatje e aparatit të inteligjencës në të gjitha këto vende.
Dhe në thelb, ata e kanalizojnë strategjinë e tyre të politikës së jashtme dhe operacionet e inteligjencës përmes mediave të
tyre, siç thatë edhe ju, për t'i bërë njerëzit të besojnë se po luftojnë një luftë të drejtë në një vend për të cilin
nuk dinë asgjë, në një rajon që shumica e tyre ndoshta nuk mund ta gjejnë as në hartë, për të qenë të sinqertë.
Po. E dini, ka një zhvillim vërtet të çuditshëm në këtë raportim për Iranin.
Unë vetë nuk kam kryer ndonjë kërkim mbi këtë. E mësova nga ekipi im në KLA.TV. Ata thanë se Mossadi, në fakt Mossadi,
kishte folur hapur dhe i kishte siguruar iranianët se ishte në anën e tyre dhe, citoj, "po punonte me ta në terren."
Po.
Në çfarë bote mendoni se mund të jetë pozitive kjo?
Domethënë, a nuk dinë asgjë iranianët për Mossad-in? A ndodhi vërtet kështu? Dhe çfarë po ndodh atje? Pse do ta bënin këtë?
Po, Mossad ka qenë shumë publik për këtë.
Dhe nëse shikoni fjalimet e Netanjahut gjatë dhjetë viteve të fundit, ai në fakt ka
bërë thirrje për ndryshim të regjimit në Iran.
Ai u thotë iranianëve: nëse rrëzoni regjimin, ne do të heqim sanksionet, do t'ju ndihmojmë të zhvilloheni, do të bëjmë X, Y, Z
për t'i bërë jetët tuaja shumë më të mira, sepse regjimi juaj nuk do të shpenzojë më gjithë këto para për luftëra jashtë vendit.
Prit një minutë, a nuk është Izraeli ndoshta entiteti më luftarak në të gjithë rajonin, i cili që nga
themelimi i tij e ka mbajtur të gjithë rajonin në një gjendje lufte, kaosi dhe paqëndrueshmërie?
Saktë. Por e gjithë kjo po projektohet te Irani.
Pra, kjo është mjaft e qartë. Sigurisht që është e qartë. Domethënë, ata së fundmi publikuan një
dokumentar për mënyrën se si Mossad stërviti separatistët kurdë për të rrëzuar qeverinë në Iran.
Pra, ata nuk e fshehin këtë. Ata nuk kanë absolutisht asnjë hezitim për të thënë se duan t'i heqin qafe kësaj qeverie.
Dhe plani i tyre është që Irani në thelb të balkanizohet në vitet 1996 dhe 1997, duke ndjekur modelin e doktrinës "Clean Break" .
Ata duan që i gjithë rajoni, përfshirë Iranin, të fragmentohet, të ballkanizohet dhe të përçahet, sepse kjo lehtëson ndjeshëm
zgjerimin e Izraelit, jo vetëm në aspektin e vendbanimeve, por edhe ekonomikisht dhe në aspektin e sferës së ndikimit.
Domethënë, po i përgjigjeni pyetjes që do të vinte më pas, e cila është: Çfarë duan saktësisht
Izraeli dhe qeveria amerikane në Uashington, D.C.?
Në thelb, dhe mendoj se sapo i keni përgjigjur një pjese të kësaj, ata nuk duan një qeveri të
qëndrueshme apo një vend të qëndrueshëm me fuqi ushtarake.
Nëse nuk mund ta kenë vendin, ata në thelb duan që njerëzit përreth tyre të jenë të pambrojtur dhe të dobët, apo jo?
Po, po. Ata nuk duan kombe të pavarura e sovrane.
Dhe për këtë arsye shkatërruan Irakun, natyrisht. Dhe nëse i kthehemi Gjeneralit Wesley
Clark, ai përmendi shtatë vendet, me Iranin në fund.
Siria është thelbësore për të thyer boshtin e rezistencës.
Çfarë dua të them me boshtin e rezistencës? Po flas për boshtin pro-palestinez, antikolonialist, antiimperialist që shtrihet nga
Irani në Jemen, të cilët të dy janë, natyrisht, aktorë shtetërorë të rezistencës, në Irak, ku ka aktorë jostetërorë dhe
disa aktorë shtetërorë, sepse Forcat e Mobilizimit Popullor janë integruar në ushtrinë zyrtare irakiane.
Siria ishte, natyrisht, një shtet në rezistencë; më parë, ishte një komb sovran, kishte një sistem bankar të
pavarur, nuk kishte borxhe ndaj FMN-së apo Bankës Botërore.
Dhe ndoqi një politikë që në thelb refuzonte të hiqte dorë nga drejtësia për Palestinën.
Pastaj është aktori jo-shtetëror në Liban, përkatësisht Hezbollahu dhe Lëvizja Amal.
Ata janë gjithashtu shumë të hapur ndaj lëvizjeve të tjera të rezistencës, madje edhe ndaj lëvizjeve kristiane këtu në Liban.
Prandaj, nuk dua që njerëzit të krijojnë përshtypjen se kjo është thjesht një lëvizje rezistence islame.
Nuk është kështu. Në të gjitha këto vende, të gjithë sektorët e shoqërisë janë të përfshirë nëse janë kundër Izraelit,
okupimit të Palestinës dhe të gjitha projekteve imperialiste.
Dhe pastaj, sigurisht, është Palestina. Nëse thoni se kjo është rezistencë nga Islami Shiit, atëherë mund
të them vetëm: rezistenca në Palestinë është Sunite.
Absolutisht kryesisht sunitë. Megjithatë, Irani mbron Palestinën sepse Palestina është në thelb çështja
qendrore e politikës së tij të jashtme. Po, apo jo?
Dhe çfarë dëshiron Izraeli? Ke plotësisht të drejtë. Ke plotësisht të drejtë. E ke pranuar saktë se
Izraeli nuk dëshiron shtete të pavarura apo edhe jo të pavarura, por në thelb aleatë si Arabia Saudite.
Mund të mos i ketë nënshkruar Marrëveshjet e Abrahamit, por prapë funksionon.
Ai u themelua nga britanikët për të punuar ngushtë me Izraelin, ashtu si Emiratet e Bashkuara
Arabe dhe, në një shkallë më të vogël, Katari.
Katari është më i lidhur ngushtë me Turqinë, por megjithatë ka investuar shumë në rrëzimin e Sirisë.
Më tha dikush, në fakt ishte ambasadori venezuelian, i cili ka punuar më parë në Siri dhe tani punon në Liban.
Dhe ai më tha se mbante mend – mendoj se ishte rreth 20 vjet më parë, nuk më kujtohet emri i drejtuesit të
Mossad-it që foli për këtë, ai tha se dikush i kishte thënë se duhej ta eleminonim Libanin.
Ai tha, "Jo, jo, jo, ne duhet ta eliminojmë Sirinë, sepse nëse e eliminojmë Sirinë, e gjithë boshti do të
dobësohet në një shkallë të tillë që më pas të mund ta eliminojmë Libanin. Kjo nuk është problem."
Pra, ky ka qenë gjithmonë plani, ta shkatërrosh plotësisht Sirinë.
Dhe çfarë ndodhi më pas: Isha ende në Damask kur trupat e Jolanit pushtuan Damaskun dhe rrethuan shtëpinë time.
Në atë pikë, Izraeli filloi të bombardonte të gjitha instalimet ushtarake të Sirisë me bomba bunker-buster,
sepse nuk kishte ushtri siriane që të gjuanin me raketa kundërajrore ndaj raketave që po vinin.
Tani ata mund të bënin çfarë të donin. Shkatërruan flotën, shkatërruan forcën ajrore, shkatërruan
mbrojtjet ajrore, duke e lënë Sirinë krejtësisht të pambrojtur ndaj çdo lloj lufte kinetike.
Në njëfarë mënyre, ata normalizuan marrëdhëniet me Egjiptin në vitin 1979 dhe kanë siguruar që Egjipti
të qëndrojë ushtarakisht jashtë Sinait deri më sot.
Jordania, natyrisht, mbetet njëfarë shteti vasal i Britanisë, kështu që nuk paraqet
domosdoshmërisht një kërcënim të madh për Izraelin.
Arabia Saudite, sipas mendimit tim, në fund do të vihet nën vëzhgim sepse po bën këto marrëveshje të dukshme me Trump për të
furnizuar jo vetëm me armë mbrojtëse, por edhe me armë sulmuese, gjë që nuk do të jetë
e pranueshme për Izraelin në afat të gjatë.
Sipas mendimit tim, Turqia gjithashtu do të bëhet një objektiv.
Ne tashmë po shohim një lloj prishjeje dhe çarjesh në marrëdhëniet midis Turqisë dhe Izraelit sepse ekziston një
konflikt midis Perandorisë Osmane të Erdoganit, ambicieve të tij neo-osmane dhe aspiratave ekspansioniste të Izraelit.
Pra, sipas mendimit tim, në një moment do të ketë një lloj konflikti ose ndryshim regjimi në Turqi, ose një lloj rezistence
kundër Turqisë për ta mbajtur atë brenda kufijve të saj dhe për të reduktuar aftësinë e saj për të
sfiduar ushtarakisht Izraelin, jo tani, por në të ardhmen.
Dhe po, kjo është jashtëzakonisht e rëndësishme për ta.
Prandaj ata po ushtrojnë presion mbi Izraelin për të çarmatosur Hezbollahun dhe po shantazhojnë qeverinë libaneze.
Të dyja, shantazhi dhe nxitjet, vijnë nga Arabia Saudite.
Shantazhi vjen nga Izraeli dhe SHBA-ja për të çarmatosur rezistencën. E njëjta gjë vlen edhe për Irakun.
Në Jemen, Trumpi u përpoq të vepronte kundër tyre, dhe në fakt u detyrua të tërhiqej pas rreth tre ditësh sepse Pentagoni ngriti
duart në shenjë tmerri dhe tha: "Po shpenzoni shumë para dhe nuk po arrini asgjë. Prandaj largohuni nga aty, sepse na
duhen ato raketa, qoftë për Iranin apo Kinën, nuk e dimë."
Dhe tani, natyrisht, ata po shqyrtojnë nëse mund të dobësojnë ose shkatërrojnë Iranin në një shkallë të tillë
që të mund t'i presin kokën këtij boshti të rezistencës.
Nuk po them që të gjithë këta aktorë të rezistencës janë nën komandën e Iranit. Kjo është një pikë shumë e rëndësishme.
Ata janë aleatë të Iranit. Por Irani është i madh. Është i gjerë. Ka kapacitete të mëdha për prodhimin e armëve, zhvillimin
e raketave e kështu me radhë. Dhe për këtë arsye, në njëfarë kuptimi, ai është kreu i këtij boshti të rezistencës.
Dhe kjo është pikërisht ajo që ata duhet të arrijnë tani, sepse sapo Irani të bjerë në sytë e tyre, ata mund të
pastrojnë lehtësisht pjesën tjetër të Lindjes së Mesme ose Azi Perëndimore nga këta aktorë të rezistencës.
E mahnitshme. Epo, Vanessa, ti je vërtet e mirë në parashikimin e pyetjeve të mia.
Më parë përmendët Wesley Clark. Dhe rastësisht Irani është i fundit nga këto shtatë vende, apo jo?
Po. Domethënë, me gjashtë të tjerat kanë përfunduar tashmë.
Pra, sapo ke përgjigjur pse duan ta kenë si objektiv Iranin si vendin e fundit, të shtatin.
Përtej asaj që sapo përmende, a do të ketë ende rezistencë ndaj, le ta quajmë "Borg" (thuhet
në anglisht)? "Sekti", siç e quan David Icke.
Nëse Irani bie dhe nuk ka më rezistencë ndaj Amerikës dhe Izraelit në Lindjen e Mesme, çfarë do të ndodhë atëherë?
Po, mendoj se kjo është pyetja e një milion. Kjo është arsyeja e frikës së njerëzve këtu në Liban, të
njerëzve në Irak, të Jemenit, deri në një farë mase.
Jemeni është në njëfarë mënyre në një kategori tjetër sepse Ansar Allah është një lëvizje e jashtëzakonshme.
Ajo që ata kanë arritur, edhe pse vetë kanë qenë nën agresion që nga viti 2015 – për njëmbëdhjetë vjet – dhe
kanë vuajtur nga sanksionet e ashpra, uria, mungesa e kujdesit mjekësor e kështu me radhë.
Dhe megjithatë ata arritën të mbyllin Detin e Kuq për anijet drejt entitetit sionist ndërsa gjenocidi po vazhdonte.
Kjo ka vazhduar për 100 vjet, por këtu po flasim për periudhën që nga 7 tetori. Dhe ende vazhdon.
Njerëzit ende po masakrohen, palestinezët ende po masakrohen në Gaza dhe Bregun Perëndimor, por
ndoshta mund t'i kthehemi kësaj më vonë gjatë bisedës.
Por mendoj se ajo që më tremb – dhe kjo është diçka me të cilën jam angazhuar intensivisht dhe po hulumtoj gjerësisht – është
infiltrimi, për shembull nga Njësia 8.200, njësia zioniste e spiunazhit, në të gjitha fushat e shoqërisë britanike – qoftë
kujdesi shëndetësor, siguria kibernetike, ushtria apo Ministria e Mbrojtjes – të gjitha këto ruajnë informacionet e
tyre me Oracle, e cila në thelb zotërohet nga sionistët.
Yossi Cohen, ish-drejtori i Mossad-it, ka thënë se çdo telefon në botë sot ka pak nga Izraeli brenda.
Dhe kjo vjen pasi ata vranë dhe gjymtuan 3,000 njerëz këtu në Liban, shumica e tyre civilë, fëmijë
dhe gra në shtëpitë e tyre, përmes sulmit me pieper.
Dhe pastaj i dhanë Trumpit "Çmimin Pejxher i Artë" . Domethënë, sipas mendimit tim, kjo është psikopati e pastër.
A ishte ky pager i artë një paralajmërim për të? Oh, ndoshta. Nuk e di.
Domethënë, nuk mund të spekuloj për këtë. Domethënë, ai dukej shumë i lumtur që e mori. Dhe nuk e pashë të
kundërshtonte mutilatimin e 3,000 njerëzve këtu në Liban.
Dhe duhet të them, që ishte e tmerrshme, sepse shumë prej tyre u dërguan në spitalet e Damaskut në atë kohë.
Dhe njoh mjekë që kishin kaluar 14 vjet luftë dhe kishin parë plagë të tmerrshme, të cilët u shembën në lot për këtë.
E dini, një nënë i lutej mjekut t'i merrte sytë e saj për t'ia dhënë vajzës së saj, sepse ajo kishte
gjithë jetën përpara dhe ishte krejtësisht e verbër.
E dini, nuk kam shumë dhembshuri, qoftë se ishte menduar si paralajmërim apo jo, nuk më intereson.
Fakti është se Trump miratoi gjithçka që ndodhi me njerëzit e atij rajoni, pavarësisht nëse ai ishte në qeveri apo jo. Në
mandatin e tij të parë, ai hapi rrugën për atë që ndodhi në Siri.
Ai vazhdoi aty ku la Biden. Dhe në fakt, gjërat u përkeqësuan gjatë mandatit të tij të dytë sepse ai hoqi të
gjitha bllokimet mbi dërgesat e armëve dhe mbështetjen për Izraelin, gjë që lejoi më shumë masakra.
Domethënë, për t'ju treguar një histori tjetër nga këtu nga tre ditët e fundit: bëhet
fjalë për një burrë që aktualisht është civil.
Ai jeton në jug, dhe natyrisht çdo njeri që jeton në jug të Libanit është mbështetës i Hezbollahut ose ka lidhje me
Hezbollahun dhe për rrjedhojë është një objektiv legjitim – ashtu si çdo njeri në Gaza është mbështetës i Hamasit.
Ai kishte shkuar me makinën e tij me gruan te shtëpia e prindërve të saj. Dhe ndërsa ishte atje, mori një telefonatë nga një
izraelit që i tha: "Mirë, ke një zgjedhje. Vdes me familjen tënde, ose vdes vetëm, por do të vdesësh. Prandaj, merr një vendim."
Ai në thelb mori vendimin. Ai la familjen në shtëpi. Hyri në makinën e tij, u largua, dhe ata e vranë.
Ky është mentaliteti me të cilin kemi të bëjmë, dhe njerëzit duhet ta kuptojnë këtë. Kjo është vetëm një histori.
Dhe pastaj shikoni çfarë po bëjnë Takfiristët në Siri ndaj pakicave atje, Alauitëve,
Hebrenjve, të Krishterëve dhe tani civilëve kurdë.
Mendoj se nëse nuk ka më rezistencë në Azi të Perëndshme, atëherë nuk do të ketë asnjë pengesë për këtë
valë satanizmi psikopat; nuk mund ta përshkruaj ndryshe.
Po. Ka një milion historish që mund t'ju tregoj nga Siria.
Dhe mjafton të merrni parasysh që Trump sapo ka mundësuar lirimin e ISIS-it në veri-lindje të Sirisë. Duke vepruar
kështu, ai ka rritur numrin e terroristëve në Siri me rreth 20,000. Dhe kjo është një vlerësim konservator.
Po. Dhe këta po mbështeten, armatosen dhe pajisen nga Shtetet e Bashkuara.
Çfarë ndodh nëse ky rajon bie në duart e Izraelit dhe Shteteve të Bashkuara, nëse ndodh kjo? Ku shkojnë ata atëherë? Po.
Kush do të vuajë pasojat e gjithë kësaj ndërhyrjeje në rajon?
Po, po... Dhe e dini, dëgjoni fjalën "ndryshim i regjimit" që del nga goja e qeverisë amerikane.
Ne na duhet ndryshim i regjimit në Iran. A nuk është Siria një shembull i kësaj?
Domethënë, ky duhet të jetë argumenti për dashamirësit e paqes si ti dhe unë.
Argumenti është: këtu mund të shihni rezultatin e ndryshimit të regjimit. Po, apo jo?
Vetëm tregojini me gisht Sirinë para se të pushtojmë Iranin.
Po, dhe edhe më shumë se Siria: çfarë ndodh me të drejtat e grave në Afganistan? Po...
Kjo ishte arsyeja kryesore pse SHBA-të pushtuan Afganistanin.
Mbani mend të gjitha ato reklama të Avaaz-it për të drejtat e grave që ishin ngjitur në autobusë dhe kudo tjetër?
"Ne do t'i çlirojmë gratë e Afganistanit!" Si po ia dalin tani nën Talibanë?
Nëse shikon Libinë, tani është thjesht një qendër e mbushur me drogë për skllavë seksi dhe trafikim seksi, apo jo?
Iraku – si po shkon Iraku ekonomikisht? Dhe kjo pavarësisht ndihmave të supozuara prej miliarda që erdhën pas
pushtimit të dytë të Gjirit, pas pushtimit të dytë të Irakut?
Sigurisht, kushdo mund të lexojë për atë që bëri Paul Bremer.
Dhe të gjitha ato para që erdhën nuk shkuan te popullsia, por te elita sunduese në Irak, për t'i mbajtur të lumtur, për
t'i mbajtur në xhepin e SHBA-së dhe për t'i lejuar SHBA-së të vazhdojë të okupojë territorin irakian ushtarakisht.
Dhe pastaj shikoni Sirinë, saktësisht e njëjta gjë. Tom Barrack po bën saktësisht të njëjtën gjë.
Të gjitha këto premtime të papranueshme dhe investime financiare që rrjedhin në Siri, ku shkojnë ato?
Askush nuk ka elektricitet. Të gjithë janë të papunë. Të gjithë po vdesin nga uria. Askush nuk ka asnjë grimcë
dinjiteti. Nuk ka siguri. Nuk ka ligj. Nuk ka sigurtësi.
Dhe gjithçka po shkon sipas planit. Po.
Po. Po, sepse ata nuk e duan këtë, dhe ky është gjithashtu pika që dua të trajtoj.
Çfarë po ndodh këtu? Çfarë po ndodh në Gaza?
Dua të them, tani po prezantojnë mbikëqyrjen dixhitale, pra po sjellin teknokraci në Gaza.
Këto ekzistonin tashmë në Hebron, në Bregun Perëndimor, një nga zonat më të monitoruara të
Palestinës - dhe në një mënyrë hakmarrëse, apo jo?
Me keqdashje. Nuk është për siguri. Është për të vrarë palestinezë. Po.
Kjo do të ndodhë në të gjithë botën. Mund ta shihni tani me integrimin e Palantir në sistemet amerikane të sigurisë, në ICE.
Ato u prezantuan nga Trump, dhe këto janë agjenci të orientuara drejt sionistëve.
Është ftohtë dhe ata nuk duan të dalin në rrugë. Por edhe në këto qytete dhe fshatra, si Mashhadi, për shembull, kishte dhjetëra
mijëra në rrugë për të mbështetur qeverinë dhe ushtrinë.
Po, në rregull. Le të vazhdojmë, Vanessa. Shkurt, duket sikur Gaza është zbehur në sfond.
Ne të gjithë jemi të përqendruar te Irani tani. Kjo është arsyeja pse e kemi harruar përkohësisht Gazën.
Dhe me këtë, kemi harruar edhe Bregun Perëndimor, ku po ndodhin gjëra shumë të ngjashme me ato në Gaza.
Ju lutem, theksojeni fokusin tonë këtu. Përveç përgatitjeve për luftë në Iran, në çfarë tjetër duhet të
përqendrohemi në lidhje me Gazën dhe Bregun Perëndimor?
E dini, dua të them, njerëzit po flasin për një zgjidhje me dy shtete dhe unë gjithmonë kam qenë kundër
saj. Gjithmonë kam thënë se nuk është e realizueshme.
Edhe në vitin 1936, Komisioni Peel e hodhi poshtë atë si krejtësisht të pazbatueshme, megjithëse, sigurisht,
ishte në përputhje me politikën britanike në atë kohë. Po.
Por çfarë territori ka mbetur? Mbi çfarë themeli do ta ndërtojnë? Mbi cilat mbetje
palestineze do të ndërtojnë një zgjidhje me dy shtete?
Tani po shohim Gazën. Dhe meqenëse Këshilli qesharak i Paqes i Trump – i cili synon qartë të zëvendësojë Kombet e
Bashkuara në një farë mase - nëse shohim të ashtuquajturin plan paqeje, çfarë do të thotë në të vërtetë?
Në thelb do të thotë vetëm zgjidhje përfundimtare, eliminimin e çdo rezistence, por edhe të shumicës së palestinezëve.
Izraeli nuk ka ndaluar bombardimet. Nuk ka ndaluar së urituri ata. Ai lejon vetëm një pjesë të ndihmës humanitare të
kalojë, dhe për sa di unë, asgjë nuk ka ardhur nëpërmjet Rafah.
Dhe cili është qëllimi i Këshillit të Paqes dhe anëtarëve të të ashtuquajturit Këshill Paqeje, i cili është, në një farë mënyre,
një nga organet ekzekutive dhe, besoj, drejtohet nga Tony Blair?
Ai ishte përgjegjës, së bashku me Bushin, për shkatërrimin e Irakut dhe ish-Jugosllavisë dhe u emërua në mënyrë
qesharake për disa vite si i ashtuquajturi i Dërguari i Paqes në Lindjen e Mesme dhe urrehet universalisht.
Po, a nuk është Tony Blair gjithashtu anëtar i Këshillit të Paqes në Gaza?
Po, pikërisht. Dhe cili është saktësisht plani?
E kam thënë këtë që nga fillimi dhe e përsëris përsëri: Njerëzit duhet të jenë të vetëdijshëm se, sipas mendimit
tim, modeli i Gazës do të prezantohet në të gjithë botën me ngritjen e ardhshme të teknokracisë.
Në mënyrë specifike, kjo do të thotë që Gaza do të bëhet një lidhje në korridorin ekonomik Indo-Lindjen e Mesme
që shtrihet nga Mumbai përmes shteteve arabe të Gjirit.
Gaza do të shndërrohet në një lloj zone të tregtisë së lirë, të modeluar sipas Dubait. Palestinezët e mbetur do të vendosen në
kampe pune. Pra, në thelb, ata do të mbahen në kampe përqendrimi.
Dhe mbikëqyrja dixhitale do të sigurojë që ata të marrin ushqim vetëm nëse paraqesin identifikim biometrik sigurie.
Propozimi është që Gaza të ndahet në zona sigurie, të kontrolluara në mënyrë efektive nga një numër vendesh, shumica e
të cilave, sigurisht, kanë qasje në atë që unë e quaj forca ushtarake fanatike vehabiste, qoftë në Kosovë,
Indonezi – nuk mund t'i kujtoj të gjitha vendet që supozohet të ofrojnë forcat e sigurisë.
Në fakt, ata do të jenë shumë të lidhur me Izraelin, sepse, siç e dimë, Izraeli ka financuar dhe armatosur elementë
të ISIS-it në Gaza për të sulmuar Hamasin dhe civilët atje.
Pra, ata po i përdorin ata si përfaqësues, si në Siri ashtu edhe në të ardhmen kundër Iranit dhe në Gaza.
Dhe kështu palestinezët nuk do të kenë asnjë mundësi veprimi. Ata praktikisht do të bëhen fuqi punëtore e lirë, ndërsa
Izraeli, Shtetet e Bashkuara dhe i gjithë karteli, natyrisht, do të vjedhin gazin palestinez që ende nuk është zhvilluar.
Dhe keni absolutisht të drejtë kur thoni se ajo që po ndodh në Bregun Perëndimor është
saktësisht e njëjta gjë, dhe ka qenë që nga 7 tetori.
Tani Izraeli ka prezantuar këtë ligj të ri që i lejon asaj të pretendojë tokën palestineze në Zonën C, pjesa më e madhe e
Bregut Perëndimor, e cila është e ndarë në Zonat A, B dhe C.
Dhe ata do të sekuestrojnë tokën palestineze si tokë shtetërore. Në këtë mënyrë, ata në
fakt do të aneksojnë afërsisht 83% të Zonës 3.
Në të njëjtën kohë, ndërtimi i vendbanimeve në Zonat A dhe B, natyrisht, do të përshpejtohet në mënyrë eksponenciale.
Dhe tani po vendosen tanke dhe avionë luftarakë, forca ushtarake e kështu me radhë.
Kjo shënon fillimin e gjenocidit. Ai tashmë kishte filluar, por tani po intensifikohet në Bregun Perëndimor.
Siç e thashë edhe më parë: Ku do të përfundojë kjo zgjidhje me dy shtete? Autoriteti Palestinez, dua të them, madje edhe Rusia
po negocion me Autoritetin Palestinez, dhe Rusia po flet për dhënien e një miliardi për rindërtimin e Rripit të Gazës – kujt?
Për Izraelin, për Autoritetin Palestinez – i cili është një ndihmës i Izraelit, për këshillin e paqes të Trumpit?
Të gjithë ndajnë të njëjtin qëllim.Të eliminojnë rezistencën – në thelb, të eliminojnë palestinezët, të eliminojnë kauzën
palestineze dhe të integrojnë Palestinën në një lloj shteti hibrid në të cilin lëvizja sioniste ushtron pushtet dhe dominim
në rajon, të mbështetur nga Shtetet e Bashkuara dhe Britania e Madhe, e kështu me radhë, dhe t'i zhdukë palestinezët.
Çuditërisht. Përmendët se doni ta transformoni atë në një shtet në stilin e Dubait dhe përmendët gazin.
Lexova se mund të ketë rezerva të mëdha gazi natyror pranë brigjeve të Gazës. A dini diçka për këtë?
Po, po. Oh, tani i kam harruar shifrat e sakta. Por po, është shumë i madh.
Dhe sigurisht, ata tashmë po e përdorin gazin, jo pranë brigjeve të Gazës, por gazi që po përdorin pranë
brigjeve izraelite është, sigurisht, gaz palestinez.
Ka edhe gaz pranë brigjeve të Libanit, ku, nëse mbaj mend mirë, aktualisht ekziston një
marrëveshje eksplorimi midis Izraelit dhe Libanit.
Gjithashtu, ka fusha gazi pranë bregdetit mesdhetar të Sirisë. Pra, kur flasim për burime, uji është
gjithashtu një nga burimet më të rëndësishme për Izraelin.
Dhe sigurisht, 30% e furnizimit të tyre me ujë vjen nga Lartësitë e pushtuara të Golanit në Siri, të cilat Trump tani,
sigurisht, ia ka dhënë Izraelit, edhe pse është territor sirian.
Po. Dhe zona në Sirinë jugore që Izraeli e ka pushtuar gjithashtu përmban disa nga burimet më të mëdha ujore të rajonit, të cilat
furnizojnë jo vetëm Sirinë, por edhe, për shembull, Jordaninë.
Po. Pra, uji është një burim shumë, shumë i rëndësishëm në listë.
Çfarë shpëtimtari është Trump. Ai i dha ujë Izraelit. Nuk është çudi që ata prenë një monedhë ari me të në njërën anë dhe
Mbretin Kir, i cili çliroi popullin e Izraelit, në anën tjetër.
Ata ndonjëherë i referohen asaj si një "kurth negociatash."
Dhe kur flet për ato që unë besoj se janë dallime të papajtueshme midis dy palëve – mendoj
se këto negociata janë hartuar në këtë mënyrë.
Ata i vunë palestinezët në një situatë ku asgjë nga ato që ofrojnë aleatët nuk është në interesin e
tyre më të mirë. E gjithë kjo është bërë me qëllim.
A kanë qenë ndonjëherë negociatat legjitime, si ato në Camp David? A ka ardhur ndonjëherë pala
amerikano-izraelite në tryezën e negociatave me qëllime të mira?
Jo, sipas mendimit tim jo. Sepse nëse shikoni Procesin e Paqes së Oslos , dhe çfarë ndodhi atje, atëherë çdo hap i vetëm ose hap
negociues ka kufizuar më tej aftësinë e palestinezëve për të vepruar dhe mundësitë e tyre për të arritur drejtësi,
dëmshpërblime, pavarësi dhe liri nga një pushtim shtypës.
A është përmirësuar situata që nga Marrëveshjet e Oslos, që nga Kampi David? Jo, jo tamam. Në fakt është përkeqësuar.
Dhe kjo është çështja. Unë besoj se ishte Presidenti Assad ai që, në samitin e jashtëzakonshëm arab para rënies së Sirisë, tha në
fakt se nuk kishte kuptim të negociohej me Izraelin, të bëheshin kompromise apo lëshime,
sepse ato kompromise nuk do të respektoheshin.
Ato lëshime nuk respektohen. Ato thjesht kërkojnë më shumë.
Dhe kjo është absolutisht e qartë për këdo që po i kushton vëmendje.
Po. Dhe fakti që lufta 12-ditore ishte, sigurisht, një kurth.
Vrasja e Gjeneral Qasem Soleimani, dhe gjithashtu, rastësisht, e komandantit të forcave të rezistencës në Irak që po
luftonin ISIS-in në atë kohë… Abu Mahdi al-Muhandis, të cilin e takova në Irak në vitin 2017, u vra gjithashtu.
Ata u joshën në Bagdad me pretekstin e negociatave me Arabinë Saudite.
Pra, kur njerëzit thonë se negociatat janë një kurth, kjo është pikërisht ajo që janë.
Lufta 12-ditore filloi kur iranianët besonin se ende po negocionin, kur menduan
se do të arrinin diçka përmes negociatave.
Epo, unë do të thoja se negociatat shërbejnë gjithashtu për të blerë kohë. Mund të jetë që edhe Irani duhet të blejë kohë.
Pajisjet e mbrojtjes ajrore po vijnë nga Kina, jo në masën që njerëzit i shohin ose
thonë se po ndodhin, por po vijnë. Në rregull.
Dhe Irani ka nevojë për kohë për t'u përgatitur sepse nuk po përballet vetëm me një luftë kinetike, por me një luftë hibride.
Siç thashë më parë, Izraeli po stërvit separatistët kurdë në kufirin me Iranin sepse, sigurisht, ata mund ta
kalojnë lehtësisht kufirin me Iranin nga veriu dhe perëndimi.
Pra, ekziston rreziku i sulmeve në kufijtë e Iranit nga perëndimi dhe veriperëndimi.
Dhe pastaj Trump po ndërton diçka që, sipas mendimit tim, është potencialisht aq e madhe sa
përgatitjet për pushtimin e Irakut në vitin 2003.
Kjo nuk është vetëm për shfaqje. Shumë njerëz thonë se ai mund ta bëjë këtë vetëm për të ushtruar presion mbi negociatat.
Jo, nuk po, sepse nuk dëshiron të arrijë asgjë me negociatat.
Sepse në fund të fundit, Irani mund të bjerë dakord të pasurojë uraniumin vetëm në masën e nevojshme për furnizimin civil me
energji elektrike e kështu me radhë, gjë që ishte tashmë qëllimi i tij gjithsesi, pasi, sigurisht, sanksionet po
ushtrojnë presion mbi furnizimin me energji elektrike të Iranit.
Furnizimi me energji i Iranit është nën presion dhe vendi duhet të gjejë një zëvendësim. Në një farë mënyre, Amerika po
krijon një mjedis në të cilin Irani duhet të përpiqet të gjejë mënyra alternative për të furnizuar popullsinë e tij me energji.
Izraeli më pas kërkon që rrezja e veprimit të raketave të reduktohet në 300 kilometra, që praktikisht nuk është asgjë. Me
fjalë të tjera, ato nuk përbëjnë asnjë kërcënim për Izraelin.
Epo, ata nuk do ta bëjnë këtë. Asnjë vend nuk i zvogëlon me dëshirë aftësitë e veta mbrojtëse, apo jo?
Dhe kështu, edhe një herë, njësoj si Hamasi, ata shtyhen në një cep ku kërkesat negociuese të palës
izraelito-amerikane kalojnë vijën e kuqe të Iranit çdo herë.
Por kjo është një dredhi për të thënë pastaj: Epo, e dini, Irani është tërhequr nga negociatat. Ata janë kaq të
paepur. Ata nuk do të bëjnë kompromis e kështu me radhë.
Epo, pse duhet të bëjnë kompromis? Ata e dinë se lufta po vjen.
Kjo nuk do të ndalet. Ata e dinë se lufta po afron. Pra, sigurisht, ata nuk do të tërhiqen në një numër çështjesh.
Dhe pse duhet ta bëjnë këtë? As Amerika nuk do të tërhiqet.
Imagjinoni sikur situata të ishte e kundërta dhe Kina të ndërtonte ushtrinë e saj në bregdetin e Amerikës.
Dhe ata kërkonin negociata me Amerikën për të zvogëluar aftësitë e tyre raketore, aftësitë e tyre mbrojtëse, përparimet
dhe zhvillimin e tyre teknologjik. Çfarë do të thoshte Amerika?
Por po bëhet shumë shqetësuese dhe doja të përmendja Amerikën Latine sepse po flisnim për Marrëveshjet e
Abrahamit, të cilat u prezantuan nga Jared Kushner.
Dhe, sigurisht, Jared Kushner është shumë i përfshirë në zhvillimin e pasurive të patundshme bregdetare në Gaza.
Fillimisht, ai nxiti Marrëveshjet e Abrahamit me qëllim që në thelb të pushtonte shtetet arabe të Gjirit në këtë rajon.
Dhe Maroku ishte, besoj, një nga nënshkruesit e parë. Por le të shohim Amerikën Latine dhe çfarë po ndodh atje.
Është fakt që Trump rrëmbeu një president të njohur të Venezuelës. Tani ai po e rrethon Kubën dhe po e lë të uritur.
Ndërkohë, Milei në Argjentinë prezantoi Marrëveshjet e Isakut në Amerikën Latine, apo jo?
Dhe Amerika siguron që pothuajse çdo qeveri e re në Amerikën Latine të jetë e krahut të djathtë, fashiste dhe sioniste.
Dhe shikoni zjarret e fundit në pyje në Patagoni, Argjentinë, për të cilat vendasit ua hedhin fajin kolonëve izraelitë.
Për t'u kthyer te fillimet e sionizmit: Pas Luftës së Dytë Botërore, Theodor Herzl kishte në mendje një numër
Vendesh të tjera përveç Palestinës për kolonët hebrenj.
Njëra prej tyre ishte Patagonia, ose një rajon në Patagoni midis Kilit dhe Argjentinës.
Kjo është e vërtetë. Dhe Qiproja – sigurisht, Izraeli tani në fakt e ka pushtuar Qipron, është bashkuar me qeverinë
grekoqipriote atje dhe po e shtyn Turqinë në Qipron Veriore.
Sipas mendimit tim, ne e kemi arritur tashmë atë pikë. Thjesht nuk është zyrtarizuar ende sepse Izraeli
ende ka luftëra për të luftuar këtu, në një farë mënyre.
Pra ende duhet të heqë qafe Iranin. Pra, është ende në zhvillim e sipër. Por pasi të bëhet
kjo, nuk ka mbetur asgjë që mund ta ndalojë atë.
Sipas mendimit tim, ne tashmë ndodhemi në këtë gjendje. Dhe nëse shikojmë mbikëqyrjen dhe CBDC-të e
futur, dhe se gjithçka duhet të monitorohet qendrorisht.
Në thelb, asgjë nuk do të jetë e mundur më që nuk monitorohet nga qeveria. Kush po i zbaton të gjitha këto?
Nëse shikoni secilën organizatë individuale, qoftë Palantir, BlackRock, Oracle apo një numër të tjerësh.
Të gjithë janë infiltruar nga ish-anëtarë të njësisë izraelite të spiunazhit 8.200.
Dhe drejtorët ose themeluesit, si Peter Thiel i Palantir, Alex Karp, Larry Fink, Larry Ellison - të gjithë
janë sionistë të deklaruar, pro-sionistë, pro-Izrael.
Mendoj se tani po flasim për një lloj elite sunduese transnacionale që ekziston në çdo vend të vetëm dhe bën
aleancë në fusha të caktuara, siç është Kina me Amerikën.
Industria amerikane e mbrojtjes, për shembull, varet nga Kina, e cila ka monopolin mbi metalet e rralla të tokës.
Nën Trumpin, Rusia tani po e riorienton veten drejt Shteteve të Bashkuara. Kjo është shumë e qartë.
Dhe mendoj se kjo ishte një nga arsyet pse Siria u braktis dhe u la mënjanë, sepse Trump u rikthye në pushtet.
Dhe unë thashë atëherë. Kaq ishte. Rusia do të supozojë se tani ka mundësinë të negociojë
përfundimin e luftës në Ukrainë dhe do të tërhiqet.
Nuk mendoja se do të ndodhte kështu, por kisha parashikuar që ata ndoshta do të fillonin të
tërhiqnin mbështetjen e tyre për Sirinë në këtë pikë.
Dhe pikërisht kjo ndodhi. Por ndodhi në një mënyrë shumë më dramatike nga sa e kisha imagjinuar, nga
sa e kishte pritur kushdo, për të qenë i sinqertë.
Në rregull. Po, Vanessa Beeley, ke bërë një punë të shkëlqyer duke na shpjeguar se çfarë po ndodh dhe ku po shkojmë.
Faleminderit shumë për orën që na kushtuat dhe ju uroj gjithë të mirat në punën tuaj të ardhshme!
Faleminderit shumë! Faleminderit që më le të jem pjesë e kësaj, është gjithmonë kënaqësi të flas me ty.