ونسا بیلی (Vanessa Beeley) خبرنگار و نویسنده‌ای است که در لبنان زندگی می‌کند.
ونسا (Vanessa) ، از اینکه دوباره به Kla.TV آمدید و مصاحبه‌ای دیگر انجام دادید، بسیار سپاسگزارم.
از دعوت شما بسیار سپاسگزارم.
برای بینندگان خارج از کشور که ممکن است با شما آشنا نباشند، آیا می‌توانید به‌طور مختصر فعالیت‌های روزنامه‌نگاری خود را
خلاصه کنید و بگویید چرا خاورمیانه را محور کار خود قرار داده‌اید؟
سعی می‌کنم مختصر باشم.
من یک روزنامه‌نگار کاملاً مستقل هستم که ده سال است در خاورمیانه کار می‌کنم.
از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۴ در سوریه زندگی می‌کردم تا اینکه دمشق به دست نیروهایی افتاد که تحت نام الجولانی (al-Jolani)
یا اخیراً احمد الشعار (Ahmed al-Sharaa) فعالیت می‌کردند و از القاعده (Al-Qaida) برخاسته بودند.
اکنون من در بیروت، لبنان زندگی می‌کنم که البته آن هم روزانه مورد حمله نیروهای مسلح اسرائیل قرار دارد.
پیش از آن، من در سوریه زندگی و کار می‌کردم، در جریان عملیات ارتش عربی سوریه برای آزادسازی مناطقی از سوریه که توسط آمریکا،
اسرائیل، ترکیه، بریتانیا و اتحادیه اروپا اشغال شده بودند.
قبل از آن، من همچنین در سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ در غزه بودم.
در سال ۲۰۱۲، در جریان یکی از تهاجم‌های اولیه صهیونیستی به غزه، و در سال ۲۰۱۳، من مدتی را در غزه و همچنین در مصر
در دوران مرسی (Mursi) و سپس در جریان اعتراضات گذراندم که در طی آن، البته، عملاً برکنار شد.
پیش از آن، علاقه من به خاورمیانه احتمالاً از پدرم نشأت می‌گرفت، کسی که سفیر بریتانیا و از شناخته‌شده‌ترین
عرب‌شناسان دولت بریتانیا از پیش از جنگ جهانی دوم بود.
من در خانوادهٔ خود با بحث‌ها و گفتگوها دربارهٔ خاورمیانه در میز شام بزرگ شدم و تا زمان درگذشت پدرم در
سال ۲۰۰۱ به‌طور غیرمستقیم در کار او مشارکت داشتم.
خب، خلاصه اینکه این پیشینه‌ی من است.
بسیار سپاسگزارم. خب، می‌خواهم این مصاحبه را با نقل‌قولی از مقاله‌ای که همین‌الان خوانده‌ام آغاز کنم.
فکر می‌کنم این آخرین مقاله گلن گرینوالد (GreenwaldGlenn) بود. نقل قول به شرح زیر است:
«وظیفه اخلاقی برای به راه انداختن یک جنگ جدید برای تغییر رژیم در آمریکا، در مقابل آمریکایی‌ها قرار گرفته است.»
اتفاقاً، این دقیقاً همان نوع جنگی است که رئیس جمهور ترامپ هنگام انتخاب شدن می‌خواست از آن جلوگیری کند.
این بار در ایران، کشوری که جمعیتش سه برابر عراق است.
آیا با این گفته موافقید؟
بله، قطعاً.
اگر به سال‌های اولیه هزاره جدید و گزارش موسسه بروکینگز (Brookings Institution) با عنوان «مسیری به سوی ایران» (The Path to Persia“)
نگاهی بیندازید، و اگر این گزارش را که زمان زیادی نمی‌برد بخوانید، دقیقاً متوجه خواهید شد که ایالات متحده، با همکاری اسرائیل، از
حدود زمان انقلاب اسلامی ۱۹۷۹ که عملاً شاه، رژیمی که به شدت تحت کنترل غرب بود را سرنگون کرد، چه نقشه‌ای در سر می‌پروراند.
و اگر حتی بیشتر به عقب برگردید، به سرنگونی مصدق (Mossadegh) توسط سیا (CIA) و ام‌آی۶، که صنعت نفت را در
ایران ملی کردند، و غیره، عملیات آژاکس (Operation Ajax).
اما ما واقعاً باید انتظار این را پس از سقوط سوریه، پس از لیبی، پس از عراق داشته باشیم؛ کاملاً واضح است که ایالات متحده
تمام تلاش خود را می‌کند تا در اصل، امنیت ملی اسرائیل را تضمین کند، نه لزوماً امنیت ملی ایالات متحده را.
در این نقل قول او می‌گوید که فرد غرق در الزامات اخلاقی است.
نمی‌دونم اشکالی نداره یه خاطره شخصی از اتفاقی که پریروز تو کلیسا افتاد تعریف کنم یا نه.
در کلیسای یکشنبه من همیشه زمانی برای دعا وجود دارد و ما می‌توانیم انواع دعاها را بخوانیم: دعای شکرگزاری، دعای تضرع و غیره.
به هر حال، دستم را بالا بردم و گفتم می‌خواهم برای کشور و دولتمان دعا کنم.
و گفتم: «می‌خواهم دعا کنم که خشم‌ها فروکش کند، خونسردی‌ها غالب شود، و دولت به نحوی متقاعد شود، جنگ‌طلبان
متقاعد شوند، و این ملت جنگجو قبل از اینکه اجازه دهیم درگیر جنگ دیگری در ایران شویم، سر عقل بیاید.»
و تقریباً بلافاصله کسی از آن طرف راهرو پاسخ داد - او این کلمات را با مقدمه‌ای کوتاه بیان کرد:
«من اخیراً در مورد آزار و اذیت و ظلم به مسیحیان در ایران مطالبی خوانده‌ام.»
و بنابراین او طوری وانمود کرد که انگار این افراد باید آزاد شوند.
و او گفت: «اگر خدا این جنگ را ضروری بداند، می‌خواهم برای محافظت از سربازانمان، همه ملوانان و خلبانان
و غیره که در حال حاضر در راه ایران هستند، دعا کنم.»
آیا معتقدید که این نمونه‌ای از یک تعهد اخلاقی است که بر آمریکایی‌ها تحمیل می‌شود؟
ما فقط داریم دوباره همون کار قبلی رو انجام میدیم، مگه نه؟
دوست دارم با حکایتی که در طول ده سال حضورم در سوریه تجربه کردم، به این سوال پاسخ دهم.
و می‌توانم بگویم که قاسم سلیمانی (Qasem Soleimani)، ژنرال قاسم سلیمانی (Qasem Soleimani)، که در سال ۲۰۲۰ توسط
رئیس جمهور ترامپ (Trump) ترور شد، مهمترین مبارز علیه داعش (IS) بود، نه ایالات متحده آمریکا.
ایالات متحده در تأسیس داعش (IS) نقش داشت. فکر می‌کنم می‌توانیم بعداً به این موضوع برگردیم.
نه تنها این، بلکه او مسئول آموزش نیروهای دفاع ملی مسیحی در سوریه نیز بود تا از خود در برابر متعصبان وهابی تکفیری
(Takfiri-Wahhabi) که بسیاری از جوامع مسیحی، چه ارتدکس و چه کاتولیک، را در تمام مناطق سوریه محاصره کرده بودند، دفاع کنند.
و وقتی در سال ۲۰۱۶، اگر درست یادم باشد، یک حمله انتحاری، یک حمله انتحاری دوگانه، در یک روستای مارونی لبنانی در شمال
شرقی لبنان رخ داد و من بلافاصله بعد از آن به روستا رفتم، حزب‌الله بود که نماینده ایران محسوب می‌شود.
این گروه نماینده ایران نیست. این یک جنبش مقاومت مستقل متحد با ایران است. این چیزی کاملاً متفاوت است.
و این حزب‌الله بود که از این جامعه مسیحی دفاع کرد، روستا را محاصره کرد و آن را از متعصبان وهابی مختلف در میان
پناهندگانی که از سوریه به لبنان آمده بودند، محافظت کرد.
و بیایید به سال ۲۰۲۲ برگردیم، زمانی که خودم مدت زیادی را در ایران گذراندم، جایی که اعتراضات و ناآرامی‌ها
پس از مرگ مهسا امینی (Mahsa Amini) سازماندهی شده بود.
من از جوامع مسیحی ارمنی در اصفهان بازدید کردم (Isfahan). می‌دانید، آنها مورد آزار و اذیت قرار
نمی‌گیرند. ایران فراگیر است. سوریه هم فراگیر بود.
چه کسی مسئول آزار و اذیت و اخراج مسیحیان از این منطقه است؟ غرب، و از جمله ایالات متحده آمریکا.
چرا؟ چون آنها می‌خواهند میدان را برای سناریویی باز بگذارند که اساساً شبیه به کربلا (Kerbela) است، جایی که
مسلمانان شیعه در مقابل گروه‌های افراطی سنی قرار می‌گیرند.
آنها نمی‌خواهند مسیحیان به عنوان یک حائل در منطقه عمل کنند، و این موضوع دهه‌هاست که وجود دارد. اسناد
و مطالعات دانشگاهی متعددی در این زمینه وجود دارد.
برای مثال، چرا کانادا ویزای تسریع‌شده‌ای را برای مسیحیان سوریه ارائه داد و چرا کشورهای اروپایی هم همین کار را کردند؟
چون آنها میخواهند مسیحیان منطقه را ترک کنند. پس چه کسی مسیحیان این منطقه را آزار و اذیت میکند؟
ما اینجا درباره مسیحیان عرب صحبت میکنیم. آنها مسیحیان غربی نیستند. آنها به این منطقه تعلق دارند و میخواهند در این منطقه بمانند.
آنها خود را بخشی از تار و پود این منطقه می‌دانند، اما به معنای واقعی کلمه توسط پروژه‌های تغییر رژیم که این
عناصر شبیه القاعده را معرفی می‌کند، که البته مسیحیان را کافر می‌دانند، از منطقه بیرون رانده می‌شوند.
به آنچه در حال حاضر در سوریه اتفاق می‌افتد نگاه کنید. مسیحیان تحت آزار و اذیت دولت جولانی
(Jolani) قرار دارند که توسط ترامپ (Trump) حمایت می‌شود.
و ترامپ (Trump) اخیراً، ظرف ۴۸ ساعت گذشته، اعتراف کرد که او جولانی (Jolani) را به قدرت رسانده است.
من با این نظر مخالفم، چرا که MI6 به ​​شدت درگیر بود و تعدادی از کشورهای دیگر نیز به طور قابل توجهی در سرنگونی
نهایی دمشق و سوریه به عنوان یک کشور مستقل نقش داشتند.
نه، من کاملاً با این جمله مخالفم.
من پیشینه مسیحی این شخص را زیر سوال می‌برم، زیرا تعدادی، مثلاً، مسیحی با گرایش صهیونیستی در ایالات متحده وجود دارند که
بسیاری از آنها در دولت ترامپ (Trump) هستند و به دلیل وفاداری خود به اسرائیل، این نوع روایت را تداوم می‌بخشند.
، اما می‌گویم که این یک الگوی فکری آشنا است که از این جناح در ایالات متحده می‌شنوم.
بله، و به نظر می‌رسد این یک الگوی فکری است که کمی از تاریخ و جنگ‌های قبلی ما غافل است، زیرا فکر نمی‌کنم که
مسیحیان پس از اقدامات ما در افغانستان، لیبی، لبنان، عراق و غزه، افزایش خالص امنیت و غیره را تجربه کرده باشند.
اگر بگویید که آنها می‌خواهند از شر مسیحیان خلاص شوند، آیا این با تمایل اسرائیل برای
اخراج یهودیان از کشورهای اطراف قابل مقایسه است؟
و مگر نه اینکه یهودیان قرن‌هاست که در ایران در آرامش نسبی زندگی می‌کنند؟
بله، و این واقعاً نکته‌ی جالبی است، چون من در سال ۲۰۲۲ از جوامع یهودی در اصفهان هم بازدید کردم (Isfahan).
و از آنها پرسیدم که چرا در زمان تأسیس کشور اسرائیل به اسرائیل نقل مکان نکرده‌اند. و آنها گفتند، چون ما به اینجا تعلق داریم.
ما اساساً یهودی‌های ایرانی هستیم. ایران کشور ماست و ما اینجا احساس امنیت و آرامش می‌کنیم. بنابراین، کاملاً برعکس.
و فکر می‌کنم، دقیقاً یادم نیست چه زمانی، اما انگیزه‌ای از سوی اسرائیل وجود داشت که در واقع مشوق‌های مالی را
برای یهودیان ایرانی برای مهاجرت به اسرائیل ارائه می‌داد.
و این رد شد. آنها نمی‌خواستند آنجا را ترک کنند. و من معتقدم که این دومین جمعیت بزرگ یهودی در جهان پس از اسرائیل است.
وای. این فوق‌العاده‌ست. اگه حتی از جمعیت یهودیان ایالات متحده هم بیشتر باشه، تعجب می‌کنم.
داری در مورد اعداد مطلق صحبت می‌کنی؟
تا جایی که من می‌دانم - دوباره بررسی کنید.
اما این چیزی بود که وقتی در ایران بودم به من گفته شد. این یک گروه جمعیتی بسیار بزرگ است.
این فوق‌العاده‌ست. خیلی ممنون بابت این اطلاعات پیش‌زمینه!
حالا بیایید در مورد وضعیت فعلی صحبت کنیم.
مایلم از شما در مورد تظاهرات در ایران بپرسم، که به طور گسترده در اخبار گزارش شده است، و به نظر می‌رسد
این موضوع هنوز هم توجه زیادی را به خود جلب می‌کند.
رقم ۳۶۰۰۰ ایرانی مقتول در حال انتشار است.
آیا پشت تظاهرات در ایران تأثیرات خارجی وجود دارد؟ یا اینکه این اعتراضات ریشه در دموکراسی مردمی و کاملاً ایرانی دارند؟
می‌دونی، این، به اصطلاح، یه استراتژیِ کلیشه‌ای برای سازمان‌های اطلاعاتی غربیه.
ما این را در سوریه دیدیم، جایی که نیروهای امنیتی ظاهراً اعتراضات مسالمت‌آمیز را سرکوب کردند، در حالی که در واقع تظاهرکنندگان به
اصطلاح مسالمت‌آمیز نه تنها نیروهای امنیتی را کشتند - که در شش ماه اول این اعتراضات، به دستور رئیس جمهور و دولت سوریه غیرمسلح بودند
تا به مردم خود در سوریه آسیب نرسانند - بلکه حتی آتش نشانان و کارکنان دفاع مدنی نیز صرفاً به دلیل تلاش برای حفظ صلح بین
جناح‌های مختلف در طول اعتراضات سوریه مورد حمله قرار گرفتند.
و از آنچه من از گفتگو با افراد مختلف در ایران فهمیدم، اعتراضات در اوایل ژانویه ۲۰۲۶ به طور مسالمت‌آمیز آغاز شد.
آنها واقعاً در میان «بازاری‌ها» - آنطور که نامیده می‌شوند - رخ دادند. یعنی مردمی که بازارها را اداره می‌کنند،
کسانی که صاحب مغازه‌های بازارهای تهران و سراسر ایران هستند.
من بسیاری از آنها را ملاقات کردم. فکر می‌کنم در اصفهان و شیراز بود.
و تا سال ۲۰۲۲، آنها طبیعتاً از اقتصاد خسته شده بودند.
آنها تا حدودی از انزواطلبی و از این واقعیت که نمی‌توانند به همه جای دنیا محصول صادر کنند، خسته شده بودند.
آنها فرصت‌های تجاری و خریداران بسیار محدودی برای محصولات خود داشتند، درست است؟
و گردشگری که مدت‌ها به آن وابسته بودند، بسیار کم بود.
به خاطر تحریم‌ها، درسته؟
بله، البته. چه کسی ایران را منزوی می‌کند؟
این ایالات متحده و کل گروه هستند که از طریق تحریم‌ها، و همچنین از طریق انزواطلبی - و از طریق ترامپ (Trump) - بر هر
کسی که نفت ایران را می‌خرد تعرفه وضع می‌کنند و غیره و غیره.
و بنابراین فشار اقتصادی به جایی رسید که «بازاری‌ها» واقعاً به خیابان‌ها ریختند و گفتند: ما به
کمک نیاز داریم زیرا از نظر اقتصادی در مضیقه هستیم.
در این زمان، نیروهای امنیتی، پلیس و بسیج، همانطور که نامیده می‌شوند، یعنی نیروهای امنیتی محلی، در واقع نیروهای
امنیتی داوطلب، در واقع با «بازاری‌ها» راهپیمایی کردند زیرا آنها نیز به اقشار کم‌درآمد ایران تعلق دارند.
اگر ویدیوهای اولین اعتراضات را تماشا کنید، می‌توانید ببینید که همه آنها چقدر دوستانه و شاد بودند.
و حق با آنهاست. همه قبول دارند که آنها درست می‌گویند.
اما البته، هدف تحریم‌ها جلوگیری از بهبود شرایط زندگی در ایران توسط دولت است.
حالا می‌خواهم به طور خلاصه به نکته‌ای اشاره کنم. وقتی در سال ۲۰۲۲ به ایران سفر کردم، اهل سوریه بودم، کشوری که به
دلیل تحریم‌های اقتصادی، جنگ و اشغال ذخایر نفتی و مناطق کشاورزی‌اش توسط آمریکا فلج شده بود.
من از اینکه ایرانی‌ها چقدر خوب زندگی می‌کنند شگفت‌زده شدم. من از برخی از فقیرترین مناطق تهران
بازدید کردم. خانه‌ها در وسط زمستان به شدت گرم بودند.
آنها گاز و برق رایگان شبانه‌روزی داشتند. خیابان‌ها فوق‌العاده تمیز بودند.
البته سوخت ماشین شما به طرز مسخره‌ای ارزان بود. فکر کنم باک ماشین کمپری که با آن سفر می‌کردیم را حدود ۳ دلار پر کردیم.
و برق، گاز و آب توسط دولت برای همه تأمین شد.
در حال حاضر مشکلاتی در زمینه تامین آب وجود دارد. می‌توانیم وقتی وقت داشتیم دوباره به این موضوع بپردازیم، زیرا من
در واقع معتقدم که این بخشی از جنگ ترکیبی علیه ایران است.
و بعد اساساً این اتفاق افتاد: فکر می‌کنم به مدت سه روز، در هشتم، نهم و دهم ژانویه، شورشیان خشونت‌طلب به
معترضان پیوستند، اما آنها به تظاهرکنندگان نیز حمله کردند.
آنها به هر کسی که با آنها مخالف بود حمله می‌کردند. بسیاری از آنها به شدت مسلح بودند.
بسیاری از آنها حملات واقعاً وحشتناکی علیه نیروهای امنیتی انجام دادند.
چندین مورد چاقوکشی، مثله کردن اجساد، سوزاندن اجساد، سوزاندن مساجد، سوزاندن زیرساخت‌های مهم، قتل پزشکان،
پرستاران، کادر پزشکی و سوزاندن بیمارستان‌ها رخ داد.
منظورم این است که کدام ایرانی عاقلی به خیابان‌ها می‌رود و زیرساخت‌های مورد نیازش را نابود
می‌کند؟ این اصلاً منطقی نیست، درست مثل سوریه.
پس آیا این به عنوان یک تحریک منطقی است؟
درست مثل ۲۵ سال پیش در جریان اعتراضات سازمان تجارت جهانی در سیاتل، جایی که بلوک سیاه برای تحریک خشونت مداخله کرد.
آیا آنها سعی دارند رژیم ایران را به واکنش وادارند تا لحظه‌ای ارزشمند برای رسانه‌های بین‌المللی رقم بزنند؟
خب، اساساً آنها سعی داشتند ایران را از نظر داخلی بی‌ثبات کنند و مردم را علیه رژیم یا دولت بشورانند.
بله. بله.
و اینکه واقعاً چه اتفاقی افتاد، اگر به اعدادی که در موردشان صحبت می‌کنید نگاه کنید، که دیوانه‌کننده هستند، مثلاً ۳۶۰۰۰
نفر، من اعداد مختلفی را در رسانه‌های اجتماعی و رسانه‌ها دیده‌ام.
اما بیایید نگاهی به سازمانی که این ارقام از آن می‌آیند، بیندازیم.
سازمان اصلی که این اطلاعات را تولید می‌کند، سازمانی به نام «فعالان حقوق بشر در ایران» (Human Rights
Activists in Iran) یا «از ایران» (of Iran) و خبرگزاری فعالان حقوق بشر آن، یعنی H-R-A-I و H-R-A-N-A، است.
و من دیده‌ام که تک تک سازمان‌های رسانه‌ای - از ایالات متحده، از بریتانیای کبیر، بی‌بی‌سی (BBC)، کانال ۴ (Channel 4) - همگی به
این سازمان استناد می‌کنند و سپس آمار و ارقام آن را منتشر می‌کنند.
حالا، می‌توان فرض کرد که فعالان حقوق بشر از ایران در ایران مستقر هستند و از خیابان‌های ایران گزارش
می‌دهند. این یک فرض قابل قبول برای همه خواهد بود.
اما هیچ یک از این رسانه‌ها به تعهدات خود در زمینه دقت و بررسی لازم عمل نکرده‌اند، زیرا حدس بزنید این سازمان کجا مستقر است؟
در فیرفکس (Fairfax)، ویرجینیا (ایالات متحده آمریکا). و توسط بنیاد ملی دموکراسی (National Endowment for Democracy,
NED) تأمین مالی می‌شود، که به عنوان یک عامل سیا (CIA-Asset) و عامل سیا (CIA-Agent) شناخته می‌شود.
بله، مگر فیرفکس، ویرجینیا، مرکز سرویس‌های اطلاعاتی در ایالات متحده نیست؟
بله، بله، دقیقاً. بله، دقیقاً.
بله. بله. (مصاحبه‌کننده: بله. بله.)
اما مردم فقط... و این مسئولیت رسانه‌هاست. منظورم این است که هر رسانه‌ای باید اول منبع را بررسی کند.
اما البته که این کار را نمی‌کنند، همانطور که در سوریه این کار را نکردند، همانطور که در سوریه به اطلاعات کارمندان سیا و ام‌آی۶
تکیه کردند که آنها را بدون هیچ گونه تأییدی به سادگی منتقل کردند.
این دقیقاً همان کاری است که آنها در ایران انجام می‌دهند. و حتی اگر به رسانه‌هایی مانند «ایران اینترنشنال» نگاه
کنید، فکر می‌کنید که «ایران اینترنشنال» در ایران مستقر است.
نه، توسط عربستان سعودی تأمین مالی می‌شود. این فیلم در اسرائیل استودیو دارد و در واقع متعلق به
عربستان سعودی است. کارگردان در لندن مستقر است.
این فوق‌العاده‌ست.
می‌دونی، من توی اینترنت دنبال اتفاقات امروز ایران گشتم، و مجله تایم و تعدادی از شبکه‌های تلویزیونی محلی در
سراسر کشور، همگی «ایران اینترنشنال» رو به عنوان منبع معتبر برای همه این‌ها ذکر کردن.
بله. بله، یا ایران اینترنشنال است یا بی‌بی‌سی فارسی، و لازم نیست چیز زیادی در مورد بی‌بی‌سی بگویم، چون به نظر من، آنها هم به
اندازه دولت‌های بریتانیا و آمریکا مسئول اتفاقات فعلی سوریه هستند، چون رسانه‌ها عملاً امتداد
دستگاه‌های اطلاعاتی در همه این کشورها هستند.
و اساساً، آنها استراتژی سیاست خارجی و عملیات اطلاعاتی خود را از طریق رسانه‌هایشان هدایت می‌کنند تا، همانطور که شما گفتید، مردم را
شستشوی مغزی دهند تا باور کنند که در کشوری که هیچ چیز در مورد آن نمی‌دانند، در منطقه‌ای که احتمالاً اکثر آنها حتی نمی‌توانند
آن را روی نقشه پیدا کنند، در حال جنگیدن در یک جنگ عادلانه هستند.
بله. می‌دونید، یه اتفاق خیلی عجیب تو این گزارش‌ها در مورد ایران افتاده.
و من خودم این را تحقیق نکردم، بلکه از تیمم در KLA.TV فهمیدم، و آنها گفتند که موساد (Mossad)، در واقع موساد
(Mossad)، به ایرانی‌ها گفته است که طرف آنها هستند، که، نقل قول می‌کنم، "با آنها در میدان کار می‌کنند".
بله.
در کدام دنیا فکر می‌کنید که این می‌تواند مثبت باشد؟
منظورم این است که آیا ایرانی‌ها چیزی در مورد موساد (Mossad) نمی‌دانند؟ آیا واقعاً این اتفاق افتاده است؟
و چه اتفاقی دارد می‌افتد؟ چرا باید این کار را بکنند؟
بله، موساد خیلی علنی صحبت کرده است.
و اگر به سخنرانی‌های (Netanjahu) نتانیاهو در ده سال گذشته نگاه کنید او واقعاً خواستار تغییر رژیم در ایران شده است.
او به ایرانی‌ها می‌گوید: اگر شما رژیم را سرنگون کنید، ما تحریم‌ها را لغو خواهیم کرد، به شما در توسعه کمک خواهیم کرد، ما X، Y،
Z را انجام خواهیم داد تا زندگی شما بسیار بهتر شود، زیرا رژیم شما دیگر این همه پول را صرف جنگ‌های خارج از کشور نخواهد کرد.
یک لحظه صبر کنید، آیا اسرائیل احتمالاً متخاصم‌ترین نهاد در کل این منطقه نیست که از زمان تأسیس خود، کل
منطقه را در حالت جنگ، هرج و مرج و بی‌ثباتی نگه داشته است؟
درست است. اما همه اینها به ایران نسبت داده می‌شود.
خب، این کاملاً واضح است. البته که واضح است. منظورم این است که آنها اخیراً مستندی منتشر کرده‌اند در مورد اینکه چگونه موساد (Mossad)
جدایی‌طلبان کرد را برای سرنگونی دولت در ایران آموزش داده است.
بنابراین آنها این را پنهان نمی‌کنند. آنها مطلقاً هیچ ابایی از گفتن اینکه می‌خواهند از شر این دولت خلاص شوند، ندارند.
و نقشه آنها این است که ایران اساساً طبق مدل دکترین «گسست کامل» مربوط به سال‌های ۱۹۹۶ و ۱۹۹۷، بالکانیزه شود.
آنها می‌خواهند کل منطقه، از جمله ایران، تکه‌تکه، بالکانیزه و تجزیه شود، زیرا این امر به طور قابل توجهی
گسترش اسرائیل را نه تنها از نظر شهرک‌سازی، بلکه از نظر اقتصادی و حوزه نفوذ نیز تسهیل می‌کند.
منظورم این است که شما دارید به سوال بعدی که مطرح می‌شود پاسخ می‌دهید، که این است: اسرائیل و
دولت آمریکا دقیقاً در واشنگتن دی سی چه می‌خواهند؟
اساساً، و من فکر می‌کنم شما به بخشی از این پاسخ دادید، آنها یک دولت باثبات یا یک کشور باثبات با قدرت نظامی نمی‌خواهند.
اگر آنها نتوانند کشور را در اختیار داشته باشند، اساساً می‌خواهند مردم اطرافشان بی‌دفاع و ضعیف باشند، درست است؟
بله، بله. آنها کشورهای مستقل و دارای حاکمیت ملی نمی‌خواهند.
و البته به همین دلیل است که آنها عراق را نابود کردند. و اگر به ژنرال وسلی کلارک (Wesley Clark) برگردیم،
او هفت کشور را نام برد و ایران در انتها قرار داشت.
سوریه اساساً برای فروپاشی محور مقاومت حیاتی است.
منظور من از محور مقاومت چیست؟ من از محور طرفدار فلسطین، ضد استعمار و ضد امپریالیست صحبت می‌کنم که از ایران تا یمن، جایی که
این دو البته بازیگران مقاومت دولتی هستند، و تا عراق، جایی که بازیگران غیردولتی و برخی بازیگران دولتی وجود دارند، امتداد
دارد، زیرا نیروهای بسیج مردمی در ارتش رسمی عراق ادغام شده‌اند.
سوریه البته کشوری در حال مقاومت بود؛ پیش از این یک ملت مستقل بود، سیستم بانکی مستقلی داشت، هیچ
بدهی به صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی نداشت.
و سیاستی را دنبال کرد که اساساً از کنار گذاشتن عدالت برای فلسطین امتناع ورزید.
سپس بازیگر غیردولتی در لبنان، یعنی حزب‌الله و جنبش امل وجود دارد.
آنها همچنین نسبت به سایر جنبش‌های مقاومت، حتی جنبش‌های مسیحی اینجا در لبنان، بسیار پذیرا هستند.
نمی‌خواهم مردم این برداشت را داشته باشند که این فقط یک جنبش مقاومت اسلامی است.
این تمام ماجرا نیست. در تمام این کشورها، تمام بخش‌های جامعه وقتی با اسرائیل، اشغال فلسطین و تمام
پروژه‌های امپریالیستی مخالفت می‌کنند، درگیر می‌شوند.
و البته، فلسطین هم هست. اگر مردم می‌گویند که این مقاومت از جانب اسلام شیعه است، من فقط
می‌توانم بگویم: مقاومت در فلسطین از جانب اهل سنت است.
عمدتاً سنی. و با این حال ایران از فلسطین دفاع می‌کند زیرا فلسطین اساساً موضوع اصلی سیاست خارجی آن است. درست است؟
و اسرائیل چه می‌خواهد؟ شما کاملاً درست می‌گویید. کاملاً درست می‌گویید. شما به درستی تشخیص داده‌اید که
اسرائیل کشورهای مستقل یا حتی غیرمستقل نمی‌خواهد، بلکه اساساً متحدانی مانند عربستان سعودی می‌خواهد.
شاید توافق‌نامه ابراهیم را امضا نکرده باشد، اما هنوز هم کار می‌کند.
این سازمان توسط بریتانیایی‌ها برای همکاری نزدیک با اسرائیل تأسیس شد، درست مانند امارات متحده عربی و تا حد کمتری قطر.
قطر ارتباط نزدیک‌تری با ترکیه دارد، اما با این وجود سرمایه‌گذاری زیادی در سرنگونی سوریه انجام داده است.
یک نفر به من گفت که در واقع سفیر ونزوئلا بوده که قبلاً در سوریه کار می‌کرده و حالا در لبنان است.
و او به من گفت که به یاد دارد - فکر می‌کنم حدود ۲۰ سال پیش بود، اسم رئیس موساد که در مورد آن صحبت کرد را به خاطر نمی‌آورم -
او گفته بود که کسی به او گفته است که باید لبنان را تصرف کنیم.
او گفت: «نه، نه، نه، ما باید سوریه را از بین ببریم، زیرا اگر سوریه را از بین ببریم، کل محور مقاومت آنقدر ضعیف
می‌شود که می‌توانیم لبنان را از بین ببریم. این مشکلی نیست.»
بنابراین این همیشه نقشه بود، برای نابودی کامل سوریه.
و اما اتفاق بعدی: من هنوز در دمشق بودم که نیروهای جولانی (Jolani) به دمشق حمله کردند و خانه‌ام را محاصره کردند.
در آن زمان، اسرائیل بمباران تمام تأسیسات نظامی سوریه را با بمب‌های سنگرشکن آغاز کرد، زیرا هیچ ارتش سوری
قادر به شلیک موشک‌های ضدهوایی به سمت موشک‌های مهاجم نبود.
حالا آنها می‌توانستند هر کاری که می‌خواستند انجام دهند. آنها نیروی دریایی، نیروی هوایی و پدافند هوایی را نابود کردند
و سوریه را عملاً در برابر هر نوع جنگ جنبشی بی‌دفاع گذاشتند.
به یک معنا، آنها روابط خود را با مصر در سال ۱۹۷۹ عادی‌سازی کردند و تا به امروز تضمین
کرده‌اند که مصر از نظر نظامی از سینا دور بماند.
البته اردن هنوز هم تا حدودی یک کشور دست نشانده بریتانیای کبیر است، بنابراین لزوماً تهدید بزرگی برای اسرائیل محسوب نمی‌شود.
به نظر من، عربستان سعودی در نهایت به دلیل این توافقات آشکار با ترامپ (Trump) در مورد تأمین نه تنها سلاح‌های
دفاعی، بلکه سلاح‌های تهاجمی نیز هدف قرار خواهد گرفت، که در درازمدت برای اسرائیل قابل قبول نخواهد بود.
به نظر من، ترکیه نیز به یک هدف تبدیل خواهد شد.
ما همین الان هم شاهد نوعی شکاف و اختلاف در روابط بین ترکیه و اسرائیل هستیم، زیرا بین امپراتوری عثمانی
اردوغان (Erdogan)، جاه‌طلبی‌های نئوعثمانی او و آرمان‌های توسعه‌طلبانه اسرائیل تضاد وجود دارد.
بنابراین، به نظر من، در برهه‌ای از زمان، نوعی درگیری یا تغییر رژیم در ترکیه یا نوعی مقاومت علیه ترکیه رخ خواهد داد تا
آن را در مرزهای خود نگه دارد و توانایی آن را برای به چالش کشیدن نظامی اسرائیل کاهش دهد، نه اکنون، بلکه در آینده.
و بله، این برای او فوق‌العاده مهم است.
بنابراین، آنها به اسرائیل فشار می‌آورند تا حزب‌الله را خلع سلاح کند و از دولت لبنان باج‌گیری می‌کنند. هم
باج‌گیری و هم مشوق‌ها از جانب عربستان سعودی می‌آید.
این باج‌گیری از سوی اسرائیل و ایالات متحده آمریکا با هدف خلع سلاح مقاومت صورت می‌گیرد. همین امر در مورد عراق نیز صدق می‌کند.
در یمن، ترامپ (Trump) سعی کرد علیه آنها اقدام کند، و در واقع او مجبور شد پس از حدود سه روز عقب‌نشینی کند، زیرا پنتاگون با وحشت
دستانش را بالا برد و گفت: «شما پول زیادی خرج می‌کنید و هیچ دستاوردی ندارید. پس از اینجا بروید، زیرا ما به این
موشک‌ها نیاز داریم، چه برای ایران باشد چه برای چین، نمی‌دانیم.»
و البته اکنون در حال بررسی این موضوع هستند که آیا می‌توانند ایران را آنقدر تضعیف یا نابود کنند
که بتوانند سر این محور مقاومت را از بدن جدا کنند.
منظورم این نیست که همه این بازیگران مقاومت تحت فرماندهی ایران هستند. این نکته بسیار مهمی است.
آنها متحد ایران هستند. اما ایران کشور بزرگی است. پهناور است. از قابلیت‌های عظیمی برای تولید سلاح، توسعه موشک
و غیره برخوردار است. و به همین دلیل است که به نوعی، ایران در رأس این محور مقاومت قرار دارد.
و این دقیقاً همان چیزی است که آنها اکنون باید به آن دست یابند، زیرا به محض اینکه ایران از نظر آنها سقوط
کند، می‌توانند به راحتی بقیه خاورمیانه یا غرب آسیا را از این بازیگران مقاومت پاکسازی کنند.
فوق‌العاده‌ست. خب، ونسا، تو واقعاً در پیش‌بینی سوالات من مهارت داری.
شما قبلاً از وسلی کلارک (WesleyClark) نام بردید. و ایران اتفاقاً آخرین کشور از این هفت کشور است، اینطور نیست؟
بله. منظورم این است که شش تای دیگر قبلاً انجام شده‌اند.
بنابراین، شما همین الان پاسخ دادید که چرا آنها می‌خواهند ایران را به عنوان آخرین، هفتمین کشور هدف قرار دهند.
فراتر از آنچه که شما اشاره کردید، آیا مقاومت بیشتری در برابر چیزی که آن را «بورگ» (Borg) می‌نامیم (به انگلیسی
تلفظ می‌شود) وجود خواهد داشت؟ «فرقه»، همانطور که دیوید آیک (DavidIcke) آن را می‌نامد.
اگر ایران سقوط کند و دیگر هیچ مقاومتی در برابر آمریکا و اسرائیل در خاورمیانه وجود نداشته باشد، آن وقت چه اتفاقی می‌افتد؟ br]
بله، فکر می‌کنم این سوال میلیون دلاری است. این دلیل ترس مردم اینجا در لبنان، مردم عراق، و تا حدودی در یمن است.
یمن به نوعی در دسته متفاوتی قرار می‌گیرد، زیرا انصارالله به عنوان یک جنبش، استثنایی است.
آنچه آنها به دست آورده‌اند، علیرغم اینکه از سال ۲۰۱۵ - به مدت یازده سال - تحت تجاوز بوده‌اند و از تحریم‌های
شدید، گرسنگی، کمبود مراقبت‌های پزشکی و غیره رنج برده‌اند.
و با این حال، آنها توانستند دریای سرخ را به روی کشتیرانی به سمت رژیم صهیونیستی ببندند، در حالی که نسل‌کشی ادامه داشت.
این ماجرا ۱۰۰ سال است که ادامه دارد، اما ما داریم درباره زمانی از ۷ اکتبر به بعد صحبت می‌کنیم. و هنوز هم ادامه دارد.
مردم هنوز قتل عام می‌شوند، فلسطینی‌ها هنوز در غزه و کرانه باختری قتل عام می‌شوند، اما
شاید بتوانیم بعداً در این گفتگو به آن برگردیم.
اما فکر می‌کنم چیزی که برای من ترسناک است - و این چیزی است که من به شدت در حال مطالعه و تحقیق در مورد آن هستم - نفوذ، به عنوان
مثال توسط واحد ۸۲۰۰، واحد جاسوسی صهیونیستی، در تمام حوزه‌های جامعه بریتانیا - چه مراقبت‌های بهداشتی، امنیت سایبری،
ارتش یا وزارت دفاع - است که تمام اطلاعات خود را در اوراکل ذخیره می‌کند، که اساساً متعلق به صهیونیست‌ها است .
یوسی کوهن (YossiCohen)، رئیس سابق موساد، گفته است که هر تلفنی در جهان امروز کمی از اسرائیل در خود دارد.
و این پس از آن اتفاق می‌افتد که آنها ۳۰۰۰ نفر را اینجا در لبنان، که بیشتر آنها غیرنظامیان، کودکان و زنان در
خانه‌هایشان بودند، از طریق حمله با پیجر کشته و زخمی کردند.
و بعد به ترامپ (Trump) «جایزه پیجر طلایی» دادند. منظورم این است که، به نظر من، این یک جامعه‌ستیزی محض است.
آیا آن پیجر طلایی هشداری برای او بود؟ اوه، شاید. نمی‌دانم.
منظورم این است که نمی‌توانم در مورد آن حدس بزنم. منظورم این است که او از دریافت آن بسیار خوشحال به نظر می‌رسید. و من ندیدم
که او به مثله کردن ۳۰۰۰ نفر اینجا در لبنان اعتراضی داشته باشد.
و باید بگویم، آن وحشتناک بود، زیرا بسیاری از آنها در آن زمان به بیمارستان‌های دمشق منتقل شدند.
و من پزشکانی را می‌شناسم که ۱۴ سال جنگ را تجربه کردند و مجبور شدند جراحات وحشتناکی ببینند، و حالا به خاطر آن گریه می‌کنند.
می‌دونی، یه مادری بود که از دکتر التماس می‌کرد که چشم‌هاش رو برداره تا به دخترش بده، چون
تمام عمرش رو در پیش داشت و کاملاً نابینا بود.
می دونی، من خیلی همدردی ندارم، چه این هشدار بوده باشه چه نه، برام مهم نیست.
واقعیت این است که ترامپ (Trump) هر اتفاقی که برای مردم این منطقه افتاد را تحریم کرد، چه در دولت باشد چه نباشد. او در دوره اول ریاست
جمهوری خود، راه را برای آنچه در سوریه اتفاق افتاد، هموار کرد.
او از جایی که بایدن (Biden) متوقف شده بود، ادامه داد. و در واقع، اوضاع در دوره دوم ریاست جمهوری او حتی بدتر هم شد،
زیرا او تمام محدودیت‌ها بر ارسال سلاح و حمایت از اسرائیل را لغو کرد، که این امر باعث قتل عام بیشتر شد.
منظورم این است که داستان دیگری از سه روز گذشته را برایتان تعریف کنم: داستان درباره مردی است که در حال حاضر غیرنظامی است.
او در جنوب زندگی می‌کند، و البته هر کسی که در جنوب لبنان زندگی می‌کند، حامی حزب‌الله است یا با حزب‌الله ارتباط دارد و بنابراین
هدف مشروعی برای حمله است - همانطور که همه در غزه حامی حماس هستند.
او و همسرش با ماشین به خانه‌ی خانواده‌ی همسرش رفته بودند. در آنجا، یک اسرائیلی با او تماس گرفت و به او گفت:
«بسیار خب، تو حق انتخاب داری. یا با خانواده‌ات می‌میری یا تنها، اما بالاخره می‌میری. پس تصمیمت را بگیر.»
او اساساً تصمیمش را گرفت. خانواده‌اش را در خانه گذاشت. سوار ماشینش شد، فرار کرد و آنها او را کشتند.
این طرز فکری است که ما با آن مواجه هستیم و مردم باید این را درک کنند. این فقط یک گزارش است.
و سپس ببینید که تکفیری‌ها (Takfiris) با اقلیت‌های سوریه، علوی‌ها (Alawiten) ، یهودیان، مسیحیان و اکنون غیرنظامیان کرد چه می‌کنند.
فکر می‌کنم اگر دیگر مقاومتی در غرب آسیا وجود نداشته باشد، دیگر هیچ مانعی در برابر این موج شیطان‌پرستی روان‌پریشانه
وجود نخواهد داشت؛ نمی‌توانم آن را به شکل دیگری توصیف کنم.
بله. می‌توانم یک میلیون داستان از سوریه برایت تعریف کنم.
و فقط در نظر بگیرید که ترامپ به تازگی امکان آزادسازی داعش (IS) را در شمال شرقی سوریه فراهم کرده است. این امر
تعداد تروریست‌ها در سوریه را تقریباً 20،000 نفر افزایش داده است. و این یک تخمین محافظه‌کارانه است.
بله. و اینها توسط ایالات متحده حمایت، مسلح و تجهیز می‌شوند.
اگر این منطقه، در صورت وقوع، به دست اسرائیل و ایالات متحده بیفتد چه اتفاقی می‌افتد؟ آن وقت آنها کجا خواهند رفت؟ بله.
چه کسی عواقب این همه دخالت در این منطقه را احساس خواهد کرد؟
بله، بله... و می‌دانید، کلمه «تغییر رژیم» را از دولت ایالات متحده می‌شنوید.
ما به تغییر رژیم در ایران نیاز داریم. آیا سوریه نمونه‌ای از آن نیست؟
منظورم این است که این باید استدلال دوستداران صلح مثل من و شما باشد.
استدلال این است: اینجا می‌توانید نتیجه تغییر رژیم را ببینید. آیا این درست نیست؟
قبل از اینکه به ایران حمله کنیم، فقط به سوریه اشاره کنید.
بله، و حتی بیشتر از سوریه: وضعیت حقوق زنان در افغانستان چگونه است؟ بله…
این دلیل اصلی حمله آمریکا به افغانستان بود.
آیا تمام تبلیغات Avaaz برای حقوق زنان را که می‌توانستید در اتوبوس‌ها و همه جا ببینید، به خاطر دارید؟
«ما زنان افغانستان را آزاد خواهیم کرد!» اکنون آنها تحت سلطه طالبان چه وضعیتی دارند؟
با نگاهی به لیبی، اکنون فقط به مرکزی برای برده‌داری جنسی و قاچاق جنسی تبدیل شده است،
جایی که مواد مخدر هم در آن دخیل است، درست است؟
عراق - اوضاع اقتصادی عراق چگونه است؟ و این علیرغم کمک‌های میلیاردی ادعایی است که پس از حمله دوم خلیج
فارس، پس از حمله دوم به عراق، به این کشور سرازیر شد؟
کاری که (Paul Bremer) پل برمر انجام داد، مسلماً برای هر کسی قابل خواندن است.
و تمام این پولی که وارد شد به مردم نرسید، بلکه به نخبگان حاکم در عراق رسید تا آنها را راضی نگه دارد، آنها را در
جیب ایالات متحده نگه دارد و به ایالات متحده اجازه دهد تا به اشغال نظامی خاک عراق ادامه دهد.
و بعد به سوریه نگاه می‌کنید، آنجا دقیقاً همین‌طور است. تام باراک (Tom Barrack) دقیقاً همین کار را می‌کند.
این همه وعده‌های شوم و سرمایه‌گذاری‌های مالی که به سوریه سرازیر می‌شود، کجا می‌رود؟
هیچ‌کس برق ندارد. همه بیکارند. همه گرسنه‌اند. هیچ‌کس ذره‌ای آبرو ندارد. هیچ امنیتی وجود
ندارد. هیچ قانونی وجود ندارد. هیچ ایمنی وجود ندارد.
و همه چیز طبق نقشه پیش می‌رود. بله.
بله. بله، چون آنها این را نمی‌خواهند، و این نکته‌ای است که می‌خواهم بگویم.
اینجا چه اتفاقی دارد می‌افتد؟ در غزه چه اتفاقی دارد می‌افتد؟
منظورم این است که حالا آنها دارند نظارت دیجیتال را معرفی می‌کنند، بنابراین دارند تکنوکراسی را به غزه می‌آورند.
اینها از قبل در الخلیل، در کرانه باختری، یکی از مناطق فلسطین که به شدت تحت نظارت است، وجود
داشتند - و به شیوه‌ای انتقام‌جویانه، اینطور نیست؟
مخرب. این برای امنیت نیست. این برای کشتن فلسطینی‌هاست. بله.
این اتفاق در همه جای دنیا خواهد افتاد. همین الان هم می‌توانید شاهد ورود پالانتیر به سیستم‌های امنیتی آمریکا، به ICE باشید.
آنها توسط ترامپ (Trump) معرفی شدند و صهیونیست مقامات متمایل به هستند.
بسیار خب. برای نتیجه‌گیری در مورد ایران، آخرین سوال من در مورد ایران این است: دولت ایران چقدر از حمایت مردم ایران برخوردار است؟
آنها می‌خواهند ما باور کنیم که آنها مخالفند.
همه باید یک کانال معتبر رسانه‌های اجتماعی ایرانی را تماشا کنند و به جشن‌های چهل و هفتمین سالگرد انقلاب اسلامی و میلیون‌ها نفری که
به خیابان‌ها آمدند - دانشجویان، کارگران، حتی افرادی که مخالف دولت هستند - برای حمایت از دولت نگاه
کنند، زیرا آنها می‌دانند که ایران هدف قرار گرفته است.
همین اتفاق در چند روز اول در سوریه افتاد. هیچ کس از صدها هزار نفری که در حمایت از رئیس جمهور
اسد به خیابان‌ها آمدند، فیلمبرداری نکرد (Assad).
البته که نه. این ارزش خبری ندارد. از سیاست خارجی ایالات متحده و اسرائیل حمایت نمی‌کند. بنابراین آنها آن را نشان نمی‌دهند.
اما تصاویر بی‌شماری، حتی پس از اعتراضات یا در حین آنها، وجود دارد که جمعیت عظیمی از مردم را نشان می‌دهد.
من در مورد میلیون‌ها نفر در تهران و شهرهای سراسر ایران صحبت می‌کنم، حتی در برخی مناطق که مردم به من
گفته‌اند مردم آنجا معمولاً حتی خانه‌هایشان را ترک نمی‌کنند.
هوا سرد است و آنها نمی‌خواهند به خیابان‌ها بروند. اما حتی در این شهرها و روستاها، مانند مشهد، ده‌ها هزار
نفر برای حمایت از دولت و ارتش به خیابان‌ها آمده بودند.
بله، باشه. بریم سراغ ادامه، ونسا. خلاصه، انگار غزه در پس‌زمینه محو شده.
الان همه ما روی ایران تمرکز کرده‌ایم. به همین دلیل موقتاً غزه را فراموش کرده‌ایم.
و با این اوصاف، ما کرانه باختری را نیز فراموش کردیم، جایی که اتفاقات بسیار مشابهی مانند غزه در حال رخ دادن است.
لطفا حواسمان را جمع کنیم. علاوه بر آماده‌سازی برای جنگ با ایران، در مورد غزه و کرانه باختری باید روی چه چیز دیگری تمرکز کنیم؟
می‌دونی، منظورم اینه که مردم دارن در مورد راه حل دو کشور صحبت می‌کنن، و من همیشه مخالفش بودم. همیشه گفتم که این کار شدنی نیست.
حتی در سال ۱۹۳۶، کمیسیون پیل آن را کاملاً غیرقابل اجرا دانست، اگرچه البته در آن زمان با سیاست بریتانیا همسو بود. بله.
اما چه منطقه ای باقی مانده است؟ می خواهی آن را روی کدام سنگ بگذاری؟ بر کدام بقایای
فلسطینی ها می خواهیم راه حل دو دولتی بسازیم؟
ما اکنون به غزه نگاه می‌کنیم. و از زمان شورای صلح مسخره ترامپ (Trump) - که به وضوح قصد دارد تا حدودی جایگزین سازمان
ملل شود - اگر به طرح به اصطلاح صلح نگاه کنیم، معنی آن چیست؟
این اساساً فقط به معنای راه حل نهایی، یعنی نابودی تمام مقاومت‌ها، و همچنین اکثریت فلسطینی‌ها، است.
اسرائیل بمباران را متوقف نکرده است. از گرسنگی دادن به آنها دست نکشیده است. فقط اجازه عبور بخشی از کمک‌های بشردوستانه را می‌دهد
و تا جایی که من می‌دانم، هیچ کمکی از طریق رفح وارد نشده است.
و نیت شورای صلح و اعضای به اصطلاح شورای صلح که به نوعی یکی از نهادهای اجرایی است و به گمان من،
ریاست آن را تونی بلر (TonyBlair) بر عهده دارد، چیست؟
او به همراه بوش (Bush) مسئول نابودی عراق و یوگسلاوی سابق بود و به طرز مسخره‌ای چندین سال به عنوان به اصطلاح
فرستاده صلح خاورمیانه منصوب شد و مورد نفرت جهانی است.
بله، مگر تونی بلر (TonyBlair) هم عضو شورای صلح غزه نیست؟
بله، دقیقاً. و این نقشه دقیقاً چه شکلی است؟
من از همان ابتدا این را گفته‌ام و دوباره تکرار می‌کنم: مردم باید بدانند که به نظر من، مدل غزه با
ظهور تکنوکراسی در آینده به سراسر جهان معرفی خواهد شد.
به طور خاص، این بدان معناست که غزه به حلقه‌ای در کریدور اقتصادی هند-خاورمیانه تبدیل خواهد شد که از
بمبئی و از طریق کشورهای عربی خلیج فارس امتداد دارد.
غزه در حال تبدیل شدن به نوعی منطقه آزاد تجاری با الگوبرداری از دبی است. فلسطینی‌های باقی‌مانده در
اردوگاه‌های کار اجباری اسکان داده شده‌اند. آنها اساساً در اردوگاه‌های کار اجباری نگهداری می‌شوند.
و نظارت دیجیتال تضمین می‌کند که آنها فقط در صورت ارائه کارت شناسایی بیومتریک، غذا دریافت کنند.
پیشنهاد این است که غزه به مناطق امنیتی تقسیم شود، که عملاً توسط تعدادی از کشورها کنترل می‌شوند، که اکثر آنها طبیعتاً به آنچه من
نیروهای نظامی متعصب وهابی می‌نامم، دسترسی دارند، چه در کوزوو، چه در اندونزی - من نمی‌توانم تمام کشورهایی را که
قرار است نیروهای امنیتی را تشکیل دهند، به خاطر بیاورم.
بنابراین، آنها عملاً متحد قوی اسرائیل خواهند بود، زیرا همانطور که می‌دانیم، اسرائیل عناصر داعش را در غزه تأمین
مالی و مسلح کرده است تا به حماس و غیرنظامیان آنجا حمله کنند.
بنابراین، آنها از آنها به عنوان نیروهای نیابتی، چه در سوریه و چه در آینده علیه ایران و غزه، استفاده می‌کنند.
و بنابراین فلسطینی‌ها هیچ اختیاری نخواهند داشت. آنها عملاً به نیروی کار ارزان تبدیل خواهند شد، در حالی که
اسرائیل، ایالات متحده و کل کارتل، البته، گاز فلسطینی را که هنوز توسعه نیافته است، خواهند دزدید.
و شما کاملاً درست می‌گویید که آنچه در کرانه باختری اتفاق می‌افتد دقیقاً یکسان است و از ۷ اکتبر تاکنون ادامه داشته است.
اکنون اسرائیل این قانون جدید را معرفی کرده است که به آن اجازه می‌دهد زمین‌های فلسطینیان را در منطقه C، بزرگترین بخش
کرانه باختری که به مناطق A، B و C تقسیم شده است، تصاحب کند.
و آنها سرزمین فلسطین را به عنوان قلمرو دولتی تصرف خواهند کرد. به این ترتیب، آنها عملاً
تقریباً ۸۳٪ از منطقه ۳ را ضمیمه خواهند کرد.
در عین حال، ساخت و ساز شهرک‌ها در مناطق A و B مسلماً به صورت تصاعدی در حال افزایش است.
و حالا تانک‌ها و جت‌های جنگنده، نظامی و غیره در حال اعزام هستند.
این آغاز نسل‌کشی است. این نسل‌کشی از قبل در جریان بود، اما اکنون در کرانه باختری شدت گرفته است.
همانطور که قبلاً گفتم: این راه حل دو کشوری به کجا ختم خواهد شد؟ منظور من تشکیلات خودگردان فلسطین است، حتی روسیه هم با تشکیلات
خودگردان فلسطین در حال مذاکره است و روسیه در مورد اعطای یک میلیارد دلار برای بازسازی نوار غزه صحبت می‌کند - به چه کسی؟
به اسرائیل، به تشکیلات خودگردان فلسطین - که نوکر اسرائیل است، به شورای صلح ترامپ (Trump)؟
همه آنها یک نیت دارند. همه آنها یک هدف مشترک دارند، یعنی از بین بردن مقاومت - اساساً از بین بردن فلسطینی‌ها، از بین بردن آرمان
فلسطین و ادغام فلسطین در نوعی کشور ترکیبی که در آن جنبش صهیونیستی با حمایت ایالات متحده و بریتانیای کبیر و غیره، قدرت و
سلطه را در منطقه اعمال می‌کند و فلسطینی‌ها را ناپدید می‌سازد.
فوق‌العاده‌ست. شما اشاره کردید که می‌خواهید آن را به ایالتی با الگوبرداری از دبی تبدیل کنید، و به گاز هم اشاره کردید.
من خوانده‌ام که ممکن است ذخایر عظیم گاز طبیعی در سواحل غزه وجود داشته باشد. آیا شما چیزی در این مورد می‌دانید؟
بله، بله. اوه، الان اعداد دقیق را فراموش کرده‌ام. اما بله، خیلی بزرگ است.
و البته آنها همین الان هم از این گاز استفاده می‌کنند، نه در سواحل غزه، اما گازی که در سواحل
اسرائیل استفاده می‌کنند، مسلماً گاز فلسطینی است.
همچنین در سواحل لبنان گاز وجود دارد، جایی که اگر درست به خاطر بیاورم، در حال حاضر بین
اسرائیل و لبنان در مورد اکتشاف توافقی وجود دارد.
همچنین میدان‌های گازی در سواحل مدیترانه‌ای سوریه وجود دارد. بنابراین وقتی در مورد منابع صحبت
می‌کنیم، آب نیز یکی از مهمترین منابع برای اسرائیل است.
و البته، 30 درصد از آب مورد نیاز آنها از بلندی‌های جولان اشغالی سوریه تأمین می‌شود، که ترامپ (Trump) اکنون
طبیعتاً آن را به اسرائیل هدیه داده است، هرچند که خاک سوریه است.
بله. و منطقه‌ای در جنوب سوریه که اسرائیل اشغال کرده است، شامل برخی از بزرگترین منابع آبی منطقه نیز می‌شود
که نه تنها سوریه، بلکه مثلاً اردن را نیز تأمین می‌کند.
بله. بنابراین آب یک منبع بسیار بسیار مهم در این فهرست است.
چه ناجی‌ای است ترامپ (Trump)! او به اسرائیل آب داد. جای تعجب نیست که آنها سکه‌ای طلا ضرب کردند که یک طرف آن او و طرف
دیگرش کوروش کبیر (Cyrus)، کسی که مردم اسرائیل را آزاد کرد، بود.
آنها گاهی اوقات از آن به عنوان تله مذاکره یاد می‌کنند.
و اگر به نظر من، ما در مورد اختلافات آشتی‌ناپذیر بین دو طرف صحبت می‌کنیم، پس فکر می‌کنم
که این مذاکرات باید دقیقاً به همین شکل باشد.
آنها فلسطینی‌ها را در موقعیتی قرار می‌دهند که هیچ یک از پیشنهادهای متحدانشان مورد توجه
آنها نباشد. همه این کارها عمداً انجام می‌شود.
آیا مذاکرات، مانند کمپ دیوید (Camp David) هرگز مشروع بودند؟ آیا طرف‌های آمریکایی-اسرائیلی هرگز با نیت خیر پای میز مذاکره آمدند؟
نه، به نظر من نه. چون اگر به روند صلح اسلو و آنچه در آنجا اتفاق افتاد نگاه کنید، می‌بینید که هر گام یا مرحله مذاکره، توانایی
فلسطینی‌ها برای اقدام و فرصت‌های آنها برای دستیابی به عدالت، جبران خسارت، استقلال و
آزادی از اشغال ظالمانه را بیشتر محدود کرده است.
آیا اوضاع از زمان توافق اسلو، از زمان کمپ دیوید (Camp David) بهتر شده است؟ نه، واقعاً نه. در واقع بدتر هم شده است.
و نکته همین است. من معتقدم که این رئیس جمهور اسد (Assad) بود که در واقع در اجلاس اضطراری اعراب قبل از سقوط سوریه گفت
که هیچ فایده‌ای در مذاکره با اسرائیل، سازش یا امتیاز دادن وجود ندارد، زیرا این سازش‌ها رعایت نخواهند شد.
این مصالحه‌ها رعایت نمی‌شوند؛ آنها صرفاً بیشتر می‌گیرند.
و این برای هر کسی که از نزدیک نگاه کند کاملاً واضح است.
بله. و این واقعیت که جنگ دوازده روزه، البته، یک تله بود.
ترور ژنرال قاسم سلیمانی (QasemSoleimani) و اتفاقاً، همچنین ترور فرمانده نیروهای مقاومت در عراق که در آن زمان علیه داعش
می‌جنگیدند... (AbuMahdial-Muhandis) ابومهدی المهندس، که من در سال ۲۰۱۷ در عراق با او ملاقات کردم، نیز ترور شد.
آنها به بهانه مذاکره با عربستان سعودی به بغداد کشانده شدند.
بنابراین وقتی مردم می‌گویند مذاکرات یک تله است، دقیقاً همین‌طور است.
جنگ ۱۲ روزه زمانی آغاز شد که ایرانی‌ها معتقد بودند هنوز در حال مذاکره هستند، زمانی که فکر
می‌کردند از طریق مذاکره به چیزی دست خواهند یافت.
خب، به نظر من مذاکرات برای خرید زمان هم مفید است. شاید ایران هم نیاز به خرید زمان داشته باشد.
تجهیزات دفاع هوایی از چین می‌آید، نه در حدی که مردم واقعاً آن را ببینند یا بگویند که در حال وقوع است، اما دارد می‌آید. باشه.
و ایران برای آماده شدن به زمان نیاز دارد، زیرا نه تنها با یک جنگ جنبشی، بلکه با یک جنگ ترکیبی روبرو است.
همانطور که قبلاً گفتم، اسرائیل در حال آموزش جدایی‌طلبان کرد در مرز با ایران است، زیرا آنها می‌توانند به
راحتی از شمال و غرب از مرز عبور کرده و وارد ایران شوند.
بنابراین خطر حملات به مرزهای ایران از غرب و شمال غربی وجود دارد.
و سپس ترامپ (Trump) در حال ساختن چیزی است که به اعتقاد من به طور بالقوه به بزرگی مقدمات حمله به عراق در سال ۲۰۰۳ است.
این فقط برای نمایش نیست. بسیاری از مردم می‌گویند که او ممکن است فقط برای اعمال فشار بر مذاکرات این کار را انجام دهد. نه، او این
کار را نمی‌کند، زیرا نمی‌خواهد از طریق مذاکرات به چیزی دست یابد.
در نهایت، ایران می‌تواند با غنی‌سازی اورانیوم تنها تا حدی که برای تأمین برق غیرنظامی لازم است، موافقت کند، که از قبل هم قصد آن
را داشت، زیرا تأمین برق در ایران به دلیل تحریم‌ها تحت فشار است.
تامین انرژی ایران تحت فشار است و این کشور باید جایگزینی برای آن پیدا کند. به یک معنا، آمریکا در حال ایجاد
فضایی است که در آن ایران باید سعی کند راه‌های جایگزینی برای تامین انرژی جمعیت خود پیدا کند.
سپس اسرائیل درخواست می‌کند که برد موشک به ۳۰۰ کیلومتر کاهش یابد، که عملاً هیچ است. به عبارت
دیگر، هیچ تهدیدی برای اسرائیل ایجاد نمی‌کند.
خب، آنها این کار را نخواهند کرد. هیچ کشوری داوطلبانه توانایی‌های دفاعی خود را از بین نمی‌برد، درست است؟
و بنابراین، یک بار دیگر، درست مانند حماس، آنها به گوشه‌ای رانده می‌شوند که در آن خواسته‌های مذاکره طرف
اسرائیلی-آمریکایی هر بار از خط قرمز ایران عبور می‌کند.
اما این یک ترفند است که بعد بگویند: خب، می‌دانید، ایران از مذاکرات خارج شده است. آنها خیلی
انعطاف‌ناپذیر هستند. آنها مصالحه نخواهند کرد و غیره.
خب، چرا باید سازش کنند؟ آنها می‌دانند که جنگ در راه است.
این متوقف نخواهد شد. آنها می‌دانند که جنگ در راه است. بنابراین، البته، آنها در مورد تعدادی از مسائل کوتاه نخواهند
آمد. و چرا باید کوتاه بیایند؟ آمریکا هم کوتاه نخواهد آمد.
تصور کنید اگر اوضاع برعکس می‌شد و چین خود را در سواحل آمریکا مسلح می‌کرد.
و آنها خواستار مذاکره با آمریکا برای کاهش قابلیت‌های موشکی، قابلیت‌های دفاعی و پیشرفت و توسعه
قابلیت‌های فناوری خود خواهند شد. آمریکا چه خواهد گفت؟
اما این موضوع دارد خیلی نگران‌کننده می‌شود، و من می‌خواستم به آمریکای لاتین اشاره کنم چون داشتیم درباره توافق‌نامه‌های ابراهیم
که توسط جرد کوشنر (JaredKushner) معرفی شد، صحبت می‌کردیم.
و البته، جارد کوشنر (JaredKushner) به شدت درگیر توسعه املاک ساحلی در غزه است.
او در ابتدا توافق‌نامه‌های ابراهیم را به منظور فتح اساسی کشورهای عربی خلیج فارس در این منطقه به پیش برد.
و من معتقدم مراکش یکی از اولین امضاکنندگان بود. اما بیایید نگاهی به آمریکای لاتین و آنچه در آنجا اتفاق می‌افتد بیندازیم.
این یک واقعیت است که ترامپ (Trump) یک رئیس جمهور شناخته شده ونزوئلا را ربود. اکنون او
کوبا را محاصره کرده و به آن گرسنگی می‌دهد.
و در همین حال، مایلی (Milei) از آرژانتین، توافق‌نامه‌های اسحاق را در آمریکای لاتین معرفی کرد، درست است؟
و آمریکا تضمین می‌کند که تقریباً هر دولت جدید در آمریکای لاتین راست‌گرا، فاشیست و صهیونیست باشد
و آتش‌سوزی‌های اخیر جنگل‌ها در پاتاگونیا، آرژانتین را در نظر بگیرید که مردم محلی، شهرک‌نشینان اسرائیلی را مقصر آن می‌دانند.
برای بازگشت دوباره به آغاز صهیونیسم: تئودور هرتزل (TheodorHerzl) در واقع پس از جنگ جهانی دوم، تعدادی کشور
دیگر غیر از فلسطین را برای مهاجران یهودی در نظر داشت.
یکی از آنها پاتاگونیا یا منطقه‌ای در پاتاگونیا بین شیلی و آرژانتین بود.
درست است. و قبرس - البته، اسرائیل اکنون عملاً قبرس را اشغال کرده و با دولت یونانی قبرس در آنجا متحد
شده است و اکنون ترکیه را در قبرس شمالی عقب می‌راند.
به نظر من، ما قبلاً به آن نقطه رسیده‌ایم. فقط هنوز رسمی نشده است، زیرا اسرائیل هنوز به نوعی جنگ‌هایی برای جنگیدن در اینجا دارد.
هنوز باید از شر ایران خلاص شود. بنابراین هنوز در حال توسعه است. اما وقتی این کار انجام شود، هیچ چیز نمی‌تواند جلوی آن را بگیرد.
به نظر من، ما در حال حاضر در آن وضعیت هستیم. و اگر به نظارت و CBDC که معرفی می‌شوند نگاه کنیم، و این
واقعیت که قرار است همه چیز به صورت مرکزی نظارت شود...
اساساً، دیگر هیچ چیزی بدون نظارت دولت امکان‌پذیر نخواهد بود. چه کسی همه اینها را اجرا می‌کند؟
اگر به تک تک سازمان‌ها نگاه کنید، چه پالانتیر (Palantir)، بلک‌راک (BlackRock)، اوراکل (Oracle) یا تعدادی دیگر باشد.
همه آنها توسط اعضای سابق واحد جاسوسی اسرائیل ۸۲۰۰ (8.200) نفوذی شده‌اند.
و مدیران یا بنیانگذارانی مانند پیتر تیل (Peter Thiel) از پالانتیر (Palantir)، الکس کارپ (Alex Karp)، لری فینک (Larry
Fink)، لری الیسون (Larry Ellison) - همه صهیونیست‌های قسم‌خورده، طرفدار صهیونیسم و ​​طرفدار اسرائیل هستند.
من فکر می‌کنم ما اکنون در مورد نوعی از نخبگان حاکم فراملی صحبت می‌کنیم که در هر کشوری وجود دارند و در
مناطق خاصی با هم متحد می‌شوند، حتی چین با آمریکا.
برای مثال، صنعت دفاعی آمریکا به چین وابسته است که انحصار فلزات خاکی کمیاب را در اختیار دارد.
در دوران ترامپ، روسیه اکنون در حال تغییر جهت خود به سمت ایالات متحده است. این کاملاً واضح است.
و من فکر می‌کنم این یکی از دلایلی بود که سوریه رها و کنار گذاشته شد، زیرا ترامپ (Trump) به قدرت بازگشت.
و من در آن زمان گفتم، همین است. روسیه فرض خواهد کرد که اکنون فرصتی برای مذاکره برای پایان
دادن به جنگ در اوکراین دارد و عقب‌نشینی خواهد کرد.
فکر نمی‌کردم اوضاع به این شکل پیش برود، اما از قبل پیش‌بینی کرده بودم که احتمالاً در این برهه از زمان،
آنها شروع به دست کشیدن از حمایت خود از سوریه خواهند کرد.
و همینطور هم شد. اما راستش را بخواهید، به شکلی بسیار دراماتیک‌تر از آنچه فکر می‌کردم، از آنچه هر کسی انتظار داشت، اتفاق افتاد.
باشه. بله، ونسا بیلی، شما کار فوق‌العاده‌ای در توضیح اینکه چه اتفاقی دارد می‌افتد و به کجا می‌رویم، انجام دادید.
از وقتی که در اختیار ما گذاشتید بسیار سپاسگزارم و برای کارهای آینده‌تان بهترین‌ها را آرزو می‌کنم!
خیلی ممنونم! ممنونم که اجازه دادید بخشی از این باشم، همیشه از صحبت کردن با شما لذت می‌برم.