Είναι υπέροχο να έχουμε τον Τζέιμς Κόρμπετ πίσω στο kla.TV.
Τζέιμς, σε ευχαριστώ πολύ που συμφώνησες για μια ακόμη συνέντευξη!
Σας ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση.
Θα ήθελα να ακούσω τη γνώμη του James Corbett για την περίεργη συμπεριφορά της Αμερικής απέναντι στο Ιράν, τη
Γροιλανδία, τη Βενεζουέλα, την Κούβα και την Παλαιστίνη.
Το ξέρω, είναι πολλά. Θα μπορούσαμε να μιλάμε γι' αυτά για δύο ώρες.
Αλλά αναρωτιέμαι αν θα μπορούσατε να τα συνοψίσετε όλα αυτά επιγραμματικά για να συνοψίσετε την τρελή, ας πούμε, στάση
των ΗΠΑ, ή θα θέλατε να εξετάσετε το θέμα σημείο προς σημείο;
Ας τους χωρίσουμε σε δύο ομάδες.
Θα έλεγα ότι το Ιράν και η Παλαιστίνη και όσα συμβαίνουν εκεί συνδέονται σίγουρα.
Και ο κοινός παράγοντας στη στάση των ΗΠΑ και στις δύο περιπτώσεις είναι, φυσικά, το Ισραήλ.
Και νομίζω ότι η επιθυμία του Ισραήλ να υπονομεύσει το Ιράν ως δυνητικό περιφερειακό αντίπαλο εξηγεί πλήρως
γιατί οι ΗΠΑ παίρνουν αυτή τη στάση απέναντι στο Ιράν.
Πιστεύει κανείς σε ολόκληρο τον κόσμο ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ εμπλέκεται στην αποσταθεροποίηση του ιρανικού
καθεστώτος επειδή νοιάζεται για τον ιρανικό λαό και θέλει να δει τη δημοκρατία να ανθίζει, μπλα, μπλα, μπλα;
Φυσικά όχι.
Είμαστε αρκετά μεγάλοι για να καταλάβουμε ότι αυτό είναι απόλυτη ανοησία και ανοησίες.
Ποια είναι λοιπόν η πραγματική απάντηση σε αυτό;
Λοιπόν, νομίζω ότι έχει περισσότερο να κάνει με τη σιωνιστική παράταξη που θέλει να δημιουργήσει ένα Μεγάλο
Ισραήλ και αναγνωρίζει ότι το Ιράν θα αποτελούσε προπύργιο ενάντια στη δημιουργία ενός τέτοιου κράτους.
Και, φυσικά, με τη Χεζμπολάχ και άλλες ομάδες που δρουν εναντίον του Ισραήλ και, φυσικά, στην Παλαιστίνη.
Και σε ποιο βαθμό ο Τραμπ είναι τώρα πραγματικά ο ικανός επιχειρηματίας που υποτίθεται ότι τον αντιλαμβανόμαστε δημοσίως
ως τέτοιο, σε ποιο βαθμό μπορεί να προσπαθεί πραγματικά απλώς να κάνει την Τραμπ-Γάζα να λειτουργήσει με αυτά τα καζίνο στην
παραλία - και ό,τι άλλο υποτίθεται ότι θα συμβεί σε αυτές τις φαντασιώσεις τεράτων τεχνητής νοημοσύνης που
κατασκευάζουν οι οπαδοί του Τραμπ στο διαδίκτυο - σε όποιο βαθμό μπορεί να παίζει ρόλο στο μυαλό του.
Βρίσκεται εκεί μόνο και μόνο επειδή, φυσικά, συνεργάζεται στην πραγματικότητα με τον φίλο του, τον συνεργό του, τον κυριολεκτικά
μη καταδικασμένο εγκληματία πολέμου Βενιαμίν Νετανιάχου.
Νομίζω ότι αυτό εξηγεί αυτή την πλευρά του γεωπολιτικού φάσματος.
Αλλά όταν μιλάμε για το "Δόγμα Ντονρόε" και τις διάφορες επιπτώσεις του στη Βενεζουέλα, την Κούβα, τη Γροιλανδία και άλλες
χώρες του δυτικού ημισφαιρίου, νομίζω ότι πρέπει να το δούμε αυτό στο πλαίσιο ενός ενδιαφέροντος
χάρτη που μπορεί να βρεθεί στη βιβλιοθήκη του Κορνέλ.
Είναι διαθέσιμο στο διαδίκτυο σε πολύ υψηλή ανάλυση, αν θέλετε να το κατεβάσετε.
Ονομάζεται "Technate of America" .
Αυτός ο χάρτης δημιουργήθηκε το 1940 από τον Howard Scott, έναν απόλυτο τσαρλατάνο που κατάφερε με κάποιο τρόπο να εισχωρήσει σε
ακαδημαϊκούς και υψηλόβαθμους κύκλους στις δεκαετίες του 1920 και του 30 για να ιδρύσει κάτι που ονομαζόταν
Technocracy Inc, μια οργάνωση αφιερωμένη στην κοινωνική μηχανική της κοινωνίας από τεχνοκράτες.
Κυρίως μηχανικοί και επιστήμονες που ήξεραν ακριβώς πώς να εξισορροπήσουν τις εισροές και τις εκροές στην
οικονομία, ώστε να σταματήσουν οι μεγάλες διακυμάνσεις της.
Αυτά ήταν, φυσικά, το καθοριστικό χαρακτηριστικό της ζωής των ανθρώπων που έζησαν τη Μεγάλη Ύφεση, οι οποίοι
αναρωτιόντουσαν πώς θα μπορούσαν να λύσουν αυτό το πρόβλημα μπροστά στον αποτυχημένο καπιταλισμό.
Λοιπόν, υπήρχε ο Howard Scott και ο φίλος του M. King Hubbert, ο οποίος είναι γνωστός για την καμπύλη Hubbert ή τη
θεωρία της αιχμής του πετρελαίου, ένας ερευνητής της Shell Oil που εργαζόταν πάνω στο πετρέλαιο και ούτω καθεξής.
Εν πάση περιπτώσει, ανέπτυξε το θέμα της αιχμής του πετρελαίου.
Έγραψε επίσης το 'Technocracy Study Course', ένα ολοκληρωμένο μάθημα μελέτης για το πώς
οι Τεχνοκράτες θα κυβερνούν το Technat τους.
Είπαν λοιπόν: "Δεν θέλουμε κυβερνήσεις. Δεν θέλουμε εκλεγμένους πολιτικούς. Δεν θέλουμε τίποτα από όλα αυτά.
Θα εγκαθιδρύσουμε μια τεχνοκρατία".
Και, όπως μπορείτε να δείτε σε έναν χάρτη στο Διαδίκτυο, η Technat of America θα περιλαμβάνει επίσης τη Γροιλανδία.
Είναι ενδιαφέρον ότι περιλαμβάνει επίσης μέρος της Βενεζουέλας, της Κούβας, του Παναμά, της Κεντρικής Αμερικής κ.ο.κ.
Όλα αυτά συνδυάζονται σε μια ενιαία οντότητα που ονομάζεται Technat of America, η
οποία διοικείται από αυτούς τους τεχνοκράτες.
Λοιπόν, προφανώς η Technocracy Inc. υπάρχει εδώ και πολύ καιρό.
Στην πραγματικότητα εξακολουθεί να υπάρχει, αλλά προς το παρόν είναι μόνο μια υποτυπώδης οργάνωση.
Αλλά η ιδέα της τεχνοκρατίας εξακολουθεί να είναι επίκαιρη στον 21ο αιώνα.
Και υπάρχουν κάποιοι ενδιαφέροντες ιστορικοί παραλληλισμοί με ορισμένους ανθρώπους που εξακολουθούν να είναι παρόντες στη
διεθνή σκηνή σήμερα, όπως ο Elon Musk, του οποίου ο Καναδός παππούς ήταν στην πραγματικότητα μέλος της Technocracy, Inc. στο
Saskatchewan τη δεκαετία του 1930, πριν εκδιωχθεί από τον Καναδά και τελικά καταλήξει στη
Νότια Αφρική, απ' όπου κατάγεται η οικογένεια Musk.
Ο παππούς του είναι ο Joshua Haldeman.
Ρίξτε μια ματιά και ελέγξτε τα στοιχεία μου!
Αλλά είναι αλήθεια. Ο παππούς του ήταν πραγματικός τεχνοκράτης.
Και μετά ο Elon Musk τουιτάρει πράγματα όπως "Προετοιμασίες για την τεχνοκρατία στον Άρη" και ούτω καθεξής.
Νομίζω λοιπόν ότι η τεχνοκρατία είναι ο φακός μέσα από τον οποίο βλέπουμε αυτό το
εξελισσόμενο Δόγμα Donroe . πρέπει να καταλάβετε.
Αυτό που πραγματικά θα αναπτυχθεί από αυτό είναι η ενοποίηση του Δυτικού Ημισφαιρίου σε αυτό το Τεχνοκράτος της Αμερικής.
Λοιπόν, αυτή η ενοποίηση, εννοώ, είναι πολύ τραβηγμένο να φανταστεί κανείς ότι θα πραγματοποιηθεί
στο εγγύς μέλλον ως εισβολή σε αυτές τις χώρες.
Εννοώ, δεν μπορείτε να φανταστείτε στρατεύματα να σταθμεύουν στη Γροιλανδία, τη Βενεζουέλα ή την Κούβα, έτσι δεν είναι;
Όχι. Θέλω να το θέσω αυτό σε προοπτική.
Ας πάρουμε ως παράδειγμα τη Γροιλανδία.
Αυτό το είδαμε πολύ καθαρά τον τελευταίο μήνα.
Ναι.
Ξαφνικά είναι το κύριο θέμα συζήτησης στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ: Θα εισβάλει ο Τραμπ στη Γροιλανδία;
Και μετά το ΝΑΤΟ μιλάει για τη στάθμευση στρατευμάτων εκεί, και ο Καναδάς ήθελε να έρθει
σε βοήθεια της Γροιλανδίας - όλη αυτή η τρέλα.
Και μετά ήρθε η στιγμή που ο Τραμπ ανακοίνωσε: "Λοιπόν, δεν πρόκειται να το πάρουμε με τη βία".
Και έτσι φάνηκε να είναι απλώς μια άλλη διαπραγματευτική στρατηγική.
Ο Τραμπ προφανώς κάνει τους ανθρώπους να σκέφτονται και να μιλούν με έναν τρόπο και στη συνέχεια υποχωρεί για
να φανεί ότι μπορούμε να κάνουμε μια συμφωνία μαζί τώρα.
Αλλά φυσικά όλα αυτά ήταν απλώς ένας αντιπερισπασμός, επειδή στην πραγματικότητα οι ΗΠΑ έχουν ήδη
μια στρατιωτική βάση στη Γροιλανδία που λειτουργεί.
Από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, υπάρχει μια μακροχρόνια συμφωνία με τη Δανία για τη στάθμευση αμερικανικών
δυνάμεων στη Γροιλανδία, οι οποίες έχουν αναπτυχθεί εκεί για πάνω από μισό αιώνα, δηλαδή για περίπου 80 χρόνια.
Έτσι, η ιδέα ότι θα χρειαζόταν ποτέ μια αμερικανική εισβολή πλήρους κλίμακας για να συμβούν αυτά τα
πράγματα μοιάζει αφηρημένη, αλλά ίσως αυτό να είναι το νόημα.
Όχι, η στρατιωτική πλευρά δεν είναι το επιχειρησιακό μέρος της.
Κατά κάποιον τρόπο, πρόκειται για την εξασφάλιση πόρων, συμπεριλαμβανομένων, φυσικά, των κοιτασμάτων σπάνιων γαιών και
άλλων πραγμάτων που η Γροιλανδία προφανώς διαθέτει σε αφθονία, περιμένοντας να εξορύξουν σε αυτόν τον
νέο, γεωπολιτικά υποκινούμενο αγώνα για την Αρκτική.
Πιο συγκεκριμένα, όμως, πρόκειται για την εξασφάλιση πόρων για την Technat of America,
δηλαδή για την πολιτική δομή που αναδύεται σήμερα.
Και νομίζω ότι είμαστε προετοιμασμένοι για την εδραίωση αυτών των μεγαλύτερων γεωπολιτικών περιφερειακών οντοτήτων εδώ και αρκετό
καιρό, διότι εδώ και αρκετό καιρό βλέπουμε ένα είδος πολυπολικής μάχης μεταξύ του ΝΑΤΟ και των
χωρών BRICS στη μεγάλη σκακιέρα της γεωπολιτικής.
Νομίζω ότι έχουμε προετοιμαστεί για την ιδέα ότι θα υπάρξει συγχώνευση ενός βορειοαμερικανικού ή δυτικού
ημισφαιρικού, ηπειρωτικού, περιφερειακού μηχανισμού ασφαλείας.
Θα είναι κυριολεκτικά μια κυβέρνηση που θα τα εφαρμόσει όλα αυτά με στρατεύματα στο έδαφος;
Δεν νομίζω ότι αυτή είναι η πιο πιθανή οδός.
Αλλά ένα είδος ένωσης από πολιτική και οικονομική άποψη, καθώς και από άποψη γραμμών και αλυσίδων εφοδιασμού, που θα είναι πιθανώς
ο καθοριστικός παράγοντας για την ανάπτυξη στον 21ο αιώνα.
Θα ήθελα να προλογίσω την ερώτηση αυτή με τα εξής:
Κοιτάξτε τους δύο πολέμους στο Ιράκ και την ενδιάμεση περίοδο όταν ο Πρόεδρος Κλίντον ήταν στην εξουσία στις Ηνωμένες Πολιτείες
και εξακολουθούσαμε να έχουμε οικονομικό εμπάργκο στο Ιράκ.
Είχαμε ακόμα μια ζώνη απαγόρευσης πτήσεων.
Νομίζω ότι εξακολουθούσαμε να τους βομβαρδίζουμε.
Σίγουρα έχουμε αποκλείσει πολλά είδη προμηθειών, συμπεριλαμβανομένων, απ' όσο γνωρίζω, φαρμάκων και τροφίμων.
Θα μπορούσατε λοιπόν να πείτε ότι αυτή η ενδιάμεση περίοδος ήταν απλώς μια συνέχεια του πολέμου και
ότι ο πόλεμος δεν είχε τελειώσει στην πραγματικότητα;
Απολύτως, ναι.
Όχι, φυσικά ο πόλεμος πήρε διαφορετική μορφή.
Και τότε, φυσικά, επικεντρώθηκε στον άμαχο πληθυσμό.
Και αυτό ήταν πράγματι γνωστό και επιδιωκόμενο.
Επειδή φυσικά υπάρχει εκείνο το διαβόητο απόσπασμα της Μαντλίν Ολμπράιτ από τη δεκαετία του 1990 στο 60
Minutes που μιλάει για το μισό εκατομμύριο παιδιά του Ιράκ που πέθαναν ως αποτέλεσμα των κυρώσεων.
Και μου είπε: "Λοιπόν, ξέρεις, η τιμή αξίζει τον κόπο".
Αυτό είναι, φυσικά, το περιβόητο κλιπ που ελπίζω να έχει δει ο κόσμος μέχρι τώρα.
Επομένως, ναι, αυτό ήταν απλώς πόλεμος με άλλα μέσα.
Πόλεμος με άλλα μέσα.
Έτσι, αν δούμε τον οικονομικό στραγγαλισμό ως πόλεμο και στη συνέχεια δούμε την περίπτωση της Βενεζουέλας και της Κούβας.
Και σκέφτομαι μόνο το κατασχεμένο πετρελαιοφόρο που ταξίδευε από τη Βενεζουέλα προς την Κούβα.
Μια χώρα που βρίσκεται ήδη σε δύσκολη κατάσταση.
Και νομίζω ότι γι' αυτούς, η απώλεια ενός πετρελαιοφόρου θα μπορούσε να είναι αρκετά σημαντική.
Βρισκόμαστε λοιπόν σε πόλεμο με τη Βενεζουέλα και την Κούβα με την έννοια ότι στραγγαλίζουμε οικονομικά αυτές τις χώρες;
Βρίσκονται οι ΗΠΑ σε πόλεμο με τη Βενεζουέλα και την Κούβα;
Θεωρώ ότι τους τελευταίους μήνες υπήρξε σαφώς κατάσταση πολέμου με τη Βενεζουέλα.
Ίσως αυτή η κατάσταση πολέμου να μην υφίσταται πλέον απλώς και μόνο επειδή η Αμερική έχει προφανώς επιτύχει
τον στόχο της να μπορεί να ελέγχει την τρέχουσα κυβέρνηση της Βενεζουέλας κατά βούληση.
Στο βαθμό που η κυβέρνηση της Βενεζουέλας συμμορφώνεται τώρα με τις αμερικανικές
απαιτήσεις, υποθέτω ότι δεν υπάρχει κατάσταση πολέμου.
Αλλά φυσικά υπάρχει πραγματικός κίνδυνος πολέμου.
Και ναι, εξακολουθούν να υπάρχουν στοιχεία οικονομικού αποκλεισμού, αλλά νομίζω ότι πρόκειται απλώς για τοποθέτηση
για την εδραίωση αμερικανικών εταιρικών συμφερόντων εκεί, ώστε να αναλάβουν ουσιαστικά την πετρελαϊκή βιομηχανία κ.λπ. εκεί.
Φυσικά, έχουμε ήδη δει ότι αυτό αναφέρθηκε ρητά ως ο λόγος για την κατάληψη της Βενεζουέλας.
Δεν νομίζω ότι αυτό είναι όλη η ιστορία, αλλά σίγουρα συνέβαλε σε αυτήν.
Όσο η σημερινή κυβέρνηση της Βενεζουέλας συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις των ΗΠΑ, νομίζω ότι η Αμερική
είναι ευτυχής που δεν εμπλέκεται σε αυτόν τον πόλεμο.
Ναι. Πιστεύετε ότι αυτά τα εταιρικά συμφέροντα θα επιτύχουν και στην Κούβα;
Πιστεύετε ότι ο λαός της Κούβας θα μπορεί σύντομα να απολαμβάνει τα McDonald's, την BlackRock και όλα τα άλλα
πράγματα που απολαμβάνουμε εμείς στις Ηνωμένες Πολιτείες;
Αν η σημερινή κυβέρνηση κάνει ό,τι θέλει, φαίνεται ότι τα πράγματα οδηγούνται προς τα εκεί.
Και αν δεν μπορεί να περάσει το δικό της, τουλάχιστον όχι με τον τρόπο που θέλει, θα μπορούσε να υπάρξει ένα είδος αυθόρμητης
λαϊκής εξέγερσης, όταν οι άνθρωποι αρχίσουν να ξεσηκώνονται εναντίον της κυβέρνησής τους εξαιτίας αυτών των ασφυκτικών
αποκλεισμών, οι οποίοι τελικά έχουν το πολιτικό τους αποτέλεσμα.
Αν αυτό δεν συμβεί, τότε έχουμε ήδη δει ότι είναι σύνηθες για τον πρόεδρο των ΗΠΑ να στέλνει την Ομάδα 6 των Navy SEAL ή
οποιονδήποτε άλλον να απαγάγει αυτούς που ισχυρίζονται ότι βρίσκονται σήμερα στην εξουσία
και να κάνει ό,τι άλλο χρειάζεται να γίνει.
Μπορούμε να πούμε ότι κάτι θα αποκλειόταν;
Όχι, φυσικά όχι.
Νομίζω ότι όλα όσα έχουμε ήδη δει, για παράδειγμα στη Βενεζουέλα, είναι αρκετά πιθανά και για την Κούβα.
Λοιπόν, James Corbett, σας ευχαριστώ πολύ!
Σας εύχομαι τα καλύτερα! Και παρακαλώ επιστρέψτε στο Kla.TV κάποια στιγμή.
Σας ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση!
Ουκρανία, Ρωσία, Ισραήλ, Γάζα, ΗΠΑ, Ιράν.
Βρισκόμαστε στα πρόθυρα ενός τρίτου παγκόσμιου πολέμου;
Το πρώτο πράγμα που πεθαίνει σε έναν πόλεμο είναι η αλήθεια και μαζί της η αληθινή γραφή της ιστορίας.
Ενώ οι κυβερνήσεις της Ευρώπης επενδύουν απεριόριστα ποσά σε όπλα και εξοπλισμούς, η Kla.tv έχει αποκαλύψει τους πολεμοκάπηλους
και τις ύπουλες μεθόδους τους σε πάνω από 25.000 εκπομπές.
Ασφαλής, αληθινή ιστοριογραφία, πριν διαψευστεί για άλλη μια φορά.
Πώς;
Κάντε κλικ τώρα στον σύνδεσμο στην περιγραφή του βίντεο www.kla.tv/2plus και εξασφαλίστε το δωρεάν
ιστορικό αρχείο με αξία εργασίας ένα δισεκατομμύριο φράγκα.
Συμπληρώστε τη φόρμα αυτή τη στιγμή και θα λάβετε έναν αποκλειστικό δωρεάν σκληρό δίσκο απευθείας από
τα χέρια του υπαλλήλου της Kla.tv της περιοχής σας.
Πραγματικά δωρεάν;
Απολύτως.
Το μόνο τίμημα είναι να βοηθήσετε να αντιγραφεί αυτό το μοναδικό ιστορικό αρχείο και να
το μεταβιβάσετε δωρεάν σε δύο άλλες επαφές.
Σώστε αυτόν τον κόσμο μαζί μας.