Για πολλούς ανθρώπους, το Covid-19 ήταν η αρχή ενός θεμελιώδους σκεπτικισμού απέναντι στους εμβολιασμούς.
Τα αποτελέσματα ήταν τελείως διαφορετικά από αυτά που ανακοίνωσαν οι κατασκευαστές, οι αρχές και οι πολιτικοί.
Γνωρίζουν όμως ότι αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο;
Η ιστορία των προσπαθειών εμβολιασμού μοιάζει με θρίλερ.
Σήμερα έχουμε έναν ντετέκτιβ καλεσμένο στη συνέντευξή μας.
Είναι γιατρός, ακτινολόγος, ιστορικός της ιατρικής και εκπαιδευτικός της ιατρικής.
Εδώ και περίπου δέκα χρόνια επεξεργάζεται ιστορικά αρχεία, γράφει βιβλία και δίνει διαλέξεις.
Καλώς ήρθατε στο στούντιο, Dr Gerd Reuther.
Ναι, γεια σας.
Κύριε Reuther, ας ξεκινήσουμε με τον τίτλο. Γράφετε στο νέο σας βιβλίο "300 χρόνια προσπαθειών ανοσοποίησης" .
Ωστόσο, οι περισσότεροι άνθρωποι θα έχουν στο μυαλό τους τον ευεργέτη Έντουαρντ Τζένερ και τον επιτυχή εμβολιασμό του κατά
της ευλογιάς το 1796. Αλλά αυτό έγινε μόλις πριν από 230 χρόνια.
Δηλαδή δεν εφηύρε τελικά τον εμβολιασμό; Τι το ξεκίνησε; Ποιος το ξεκίνησε;
Ναι, η ιστορία της ανοσοποίησης είναι συχνά συντομευμένη και αρχίζει μόνο με τον Jenner.
Ίσως επίσης επειδή τα πρώτα 80 χρόνια ήταν πραγματικά λίγο αποτυχημένα.
Το γεγονός είναι ότι η παράδοση της προσπάθειας μόλυνσης των παιδιών από μικρή ηλικία είναι
μια παράδοση αιώνων, αν και δεν ήταν επεμβατική.
Έτσι, δεν ήταν το δέρμα που τραυματιζόταν, αλλά, για παράδειγμα, για την ευλογιά χρησιμοποιούνταν είδη ρουχισμού ή, στην περίπτωση
της ιλαράς, χρησιμοποιούνταν η στενή επαφή για να εξασφαλιστεί ότι τα παιδιά θα μολύνονταν σε μια ηλικία που θα είχαν
μια ακίνδυνη ασθένεια και θα είχαν ανοσία για όλη τους τη ζωή.
Πιθανόν υπήρχαν άνθρωποι στη Μέση Ανατολή, ξεκινώντας από την Ελλάδα με μάντεις και θεραπευτές κάθε είδους, που έλεγαν:
"Ναι, το κάνουμε όλο αυτό μαζί με ένα είδος τατουάζ και παίρνουμε λίγο πύον ευλογιάς από άρρωστους ανθρώπους,
το οποίο στη συνέχεια εμβολιάζουμε σε άλλους υγιείς ανθρώπους, ώστε να αποκτήσουν ανοσία".
Και αυτό έχει εξαπλωθεί, όχι μόνο στη Δύση, όπως παρουσιάζεται στην Αγγλία, όπου η ιστορία του εμβολιασμού
ξεκινά πάντα επίσημα, αλλά και στην Ανατολική Ευρώπη.
Η επίσημη αρχή στη Δύση γίνεται μέσω της συζύγου του Άγγλου πρεσβευτή στην Κωνσταντινούπολη, η
οποία διέδωσε τη μέθοδο αυτή στην Αγγλία το 1721.
Και στη συνέχεια σταδιακά απογειώθηκε, έτσι ώστε τα επόμενα 80 χρόνια αυτή η επεμβατική μόλυνση με ευλογιά γινόταν όλο και
περισσότερο στην Αγγλία, αλλά και στην ήπειρο, και παρόλο που διαδόθηκε για 80 χρόνια, απαγορεύτηκε ακόμη και
τον 19ο αιώνα, επειδή ήταν απλώς απειλητική για τη ζωή.
Και κάποιος που μολύνθηκε εν γνώσει του με ευλογιά θα μπορούσε φυσικά να υποστεί σοβαρή ασθένεια και να πεθάνει.
Και αυτό ήταν πάντα μια από τις επιπλοκές που έπρεπε να πούμε, ότι δεν έπαθαν όλοι και
σε καμία περίπτωση δεν έπαθαν όλοι ευλογιά.
Και αν απλά μολύνθηκε τυχαία, θανατώθηκε.
Από την άλλη πλευρά, η εξάλειψη της ευλογιάς αποδίδεται στον εμβολιασμό ως μια μεγάλη ιστορία
επιτυχίας. Τι είναι αλήθεια από ιστορική άποψη;
Ναι, δεν υπάρχει τίποτα κακό σε αυτό, διότι δεν μπορείτε να εξαλείψετε τις ασθένειες. Ούτε μία ασθένεια.
Και στην περίπτωση της ευλογιάς, είναι επίσης γνωστό ότι η ασθένεια αυτή υπάρχει στην Ευρώπη, τη Βόρεια
Αφρική και τη Μέση Ανατολή εδώ και τουλάχιστον 1000 χρόνια.
Και μια τέτοια ασθένεια μπορεί να εμφανίζεται πιο συχνά ή λιγότερο συχνά, αλλά δεν θα εξαφανιστεί ποτέ εντελώς, ιδίως επειδή
η προέλευση της ευλογιάς δεν έχει αποσαφηνιστεί μέχρι σήμερα.
Έτσι, αυτός ο ιός της ευλογιάς παρέμενε πάντα κάτι σαν φάντασμα.
Και υπάρχουν και άλλες εξηγήσεις που οδήγησαν σε αυτές τις ασθένειες που μοιάζουν με ευλογιά.
Αυτό σημαίνει ότι οι ασθένειες δεν μπορούν πραγματικά να εξαλειφθούν.
Αυτό εξηγήθηκε το 1980. Αλλά ο λόγος ήταν ότι ο εμβολιασμός κατά της ευλογιάς έπρεπε να αποσυρθεί από τη σκηνή.
Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο εμβολιασμός κατά της ευλογιάς προκάλεσε σχετικά υψηλό αριθμό θανάτων και σοβαρών αναπηριών
εκείνη την εποχή, παρόλο που δεν υπήρχαν σχεδόν καθόλου κρούσματα ευλογιάς στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.
Η διαφορά ήταν τόσο κραυγαλέα που ο εμβολιασμός αυτός έπρεπε να διακοπεί.
Και για να μην χρειαστεί να παραδεχτούν ότι ο εμβολιασμός ήταν στην πραγματικότητα ένα ιατρικό λάθος, είπαν ότι η ασθένεια δεν
υπάρχει πλέον και τότε δεν χρειαζόμαστε πλέον τον εμβολιασμό.
Αλλά αυτή τη φορά από τον 18ο αιώνα, με φρικτές περιγραφές ασθενών με ευλογιά, καλυμμένων με
φλύκταινες, οι οποίοι βασανίζονται μέχρι θανάτου.
Ωστόσο, λέτε ότι αυτή η ασθένεια ήταν ήδη γνωστή εκ των προτέρων. Ήταν πάντα έτσι;
Ναι, ήταν πάντα μια παιδική ασθένεια, και ακόμη και τον 17ο και 18ο αιώνα ήταν κυρίως μια ασθένεια των παιδιών και των
εφήβων και κυρίως των ανθρώπων που ζούσαν σε φτωχές συνθήκες.
Και έχει να κάνει με τα μάλλινα υφάσματα, τα μάλλινα ρούχα και με το γεγονός ότι οι άνθρωποι που σπάνια ή ποτέ
δεν μπορούσαν να αλλάξουν τα εσώρουχά τους αρρώσταιναν.
Οι λεγόμενοι καλύτεροι κύκλοι δεν είχαν στην πραγματικότητα σχεδόν καμία σχέση με την ευλογιά και επομένως δεν υπήρξε ποτέ
κανένας κίνδυνος για τον πληθυσμό, ώστε να γίνει τέτοια φασαρία για την ασθένεια της ευλογιάς και
στη συνέχεια για τον εμβολιασμό κατά της ευλογιάς.
Και υπάρχουν αρκετοί σύγχρονοι που περιγράφουν ότι υπήρχαν πάντα κρούσματα μεταξύ παιδιών και εφήβων και
περιστασιακά ένα παιδί πέθαινε ως αποτέλεσμα, αλλά αυτό δεν ήταν συχνό, ήταν μάλλον η εξαίρεση παρά ο κανόνας.
Και πολλά από αυτά είχαν απλά να κάνουν με τη γενική παραμέληση, τον υποσιτισμό, την έλλειψη βιταμινών και όλα αυτά τα πράγματα.
Αυτό σημαίνει ότι αν ένα παιδί έχει πεθάνει από ευλογιά, δεν μπορείτε να πάτε εκεί και να πείτε ότι είναι αιτιώδης, ότι έχει
σχέση με τη συγκεκριμένη ασθένεια, αλλά ότι είναι ένα γενικό φαινόμενο και ότι πολλά έχουν να κάνουν με την κακή
γενική κατάσταση με ένα πολύ κατεστραμμένο ανοσοποιητικό σύστημα των πασχόντων - κυρίως λόγω υποσιτισμού.
Και όμως, η ιστορία της επιτυχίας αυτού του εμβολιασμού κατά της ευλογιάς ξεκίνησε από τη βασιλική οικογένεια, από
αριστοκρατικούς κύκλους. Πώς ταιριάζουν όλα αυτά μεταξύ τους;
Ναι, τότε, το 1721, η βασιλική οικογένεια της Αγγλίας θεωρήθηκε ως οικογένεια-πρότυπο, επειδή εκείνη την
εποχή η συμπεριφορά ως πρότυπο ήταν εξαιρετικά σημαντική.
Με άλλα λόγια, όταν τα ανώτατα κλιμάκια μιας εταιρείας έκαναν κάτι, η υπόλοιπη κοινωνία - ιδίως η μεσαία τάξη, η ανώτερη
μεσαία τάξη - είπε, ναι, πρέπει να το κάνουμε κι εμείς αυτό.
Επειδή δίνουν τον τόνο πολιτικά, έτσι θα κάνουν το σωστό και σε άλλους τομείς της κοινωνίας.
Και αυτό κράτησε για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Έτσι, ακόμη και αργότερα, κατά τη διάρκεια του εμβολιασμού κατά της
πολιομυελίτιδας το 1957, η βασίλισσα Ελισάβετ στην Αγγλία εμβολίασε επιδεικτικά τα δύο πρωτότοκα παιδιά της -
τότε ήταν τα μοναδικά της παιδιά - κατά της πολιομυελίτιδας.
Με άλλα λόγια, αυτή η συμπεριφορά προτύπου αποτελούσε ανέκαθεν μια κρίσιμη μέθοδο για να διαδοθεί
κάτι και να γίνει αποδεκτό από το γενικό πληθυσμό.
Αλλά έγινε επίσης αποδεκτή με την παρουσίαση της ασθένειας με έναν ιδιαίτερα επικίνδυνο, ιδιαίτερα δραματικό τρόπο.
Η πολιομυελίτιδα ήταν μια δικαίως φοβερή ασθένεια. Τα παιδιά δεν μπορούσαν πλέον να σταθούν όρθια.
Και τότε έγινε αυτή η μαζική ανοσοποίηση μεγάλης κλίμακας και η πολιομυελίτιδα εξαφανίστηκε. Δεν έχουν ειπωθεί όλα;
Όχι, το γεγονός είναι ότι η πολιομυελίτιδα είναι ένας πολύ επιδεικτικός όρος, και όπως σωστά λέτε, είναι ένας όρος
που επιλέχθηκε για να συνδεθεί με το φόβο και τον πανικό.
Αλλά στην πραγματικότητα είναι απλώς μια λέξη για μια ολόκληρη σειρά ασθενειών που μπορούν να οδηγήσουν σε παράλυση.
Έτσι, υπάρχουν παθογόνοι μικροοργανισμοί, βακτήρια ή ακόμη και ιοί, αν θέλετε, που μπορούν να προκαλέσουν σε κάποιον
χαλαρή παράλυση του χεριού ή του ποδιού, για παράδειγμα, ή σε ακραίες περιπτώσεις ίσως ακόμη και αναπνευστική παράλυση.
Υπάρχουν όμως πολλές άλλες τοξίνες. Τα ζιζανιοκτόνα και τα φυτοφάρμακα είναι διαβόητα γι' αυτό, αλλά και
μέταλλα όπως ο μόλυβδος, ο χαλκός και ο υδράργυρος.
Όλες αυτές οι ουσίες μπορούν να οδηγήσουν σε παράλυση σε περίπτωση δηλητηρίασης. Δεν
μπορείτε να διακρίνετε τη διαφορά από το εξωτερικό.
Και γι' αυτό είναι φυσικά εντελώς λάθος να λέμε ότι υπήρχε ένα παθογόνο και ότι αυτό το παθογόνο προκάλεσε την πολιομυελίτιδα.
Αν χρησιμοποιείτε τον όρο πολιομυελίτιδα, τότε πρέπει να τον χρησιμοποιείτε για όλα τα
συμπτώματα παράλυσης και επίσης για δηλητηρίαση.
Γι' αυτό λοιπόν σήμερα είναι πιο ευνοϊκή η κατάσταση, οι άνθρωποι μιλούν μόνο για συμπτώματα παράλυσης ή για
το σύνδρομο Guillain-Barré, για παράδειγμα, αλλά όχι πλέον για την πολιομυελίτιδα.
Και η πολιομυελίτιδα εξαφανίστηκε επειδή ο όρος απλά εγκαταλείφθηκε και η ίδια ασθένεια ονομάστηκε
διαφορετικά, χρησιμοποιώντας τις λέξεις που μόλις ανέφερα και επίσης τον όρο μηνιγγίτιδα, για παράδειγμα.
Και είναι πλέον γεγονός ότι στις ΗΠΑ παραδέχονται ότι κάθε χρόνο συμβαίνουν 30.000 έως 50.000 περιπτώσεις μηνιγγίτιδας,
οι οποίες δεν υπήρχαν καν πριν από την εποχή που η πολιομυελίτιδα διαφημιζόταν ευρέως ως τρομακτική ασθένεια.
Στο βαθμό που η πολιομυελίτιδα έχει εξαφανιστεί, οι όροι που χρησιμοποιούνται για την περιγραφή της νόσου έχουν απλώς αλλάξει.
Και σε αντίθεση με το παρελθόν, όταν λεγόταν ότι η πολιομυελίτιδα ήταν τόσο συχνή -στην πραγματικότητα ήταν μόνο μερικές χιλιάδες
περιπτώσεις, ακόμη και σε μεγάλες χώρες-, σήμερα έχουμε πολλές χιλιάδες περιπτώσεις με παρόμοια
συμπτώματα, τις οποίες απλώς αποκαλούμε με διαφορετικά ονόματα.
Πρόκειται για στατιστική απάτη;
Ναι, πρόκειται φυσικά για στατιστική απάτη, διότι οι ίδιες περιπτώσεις νόσου εμφανίζονται με διαφορετικό όνομα και δεν
παραδέχεται κανείς ότι αυτές οι νέες ονομασίες που έχουν βρεθεί, όπως η
μηνιγγοεγκεφαλίτιδα ή το Guillain-Barré , δεν θα υπήρχαν πριν.
Αλλά αυτές οι ασθένειες θα έπρεπε να είχαν ονομαστεί με τον ίδιο τρόπο στο παρελθόν, και θα είχαμε
συνειδητοποιήσει ότι αυτές οι ασθένειες είναι πολύ πιο συχνές σήμερα απ' ό,τι ήταν πριν από 50 ή 100 χρόνια.
Αλλά θα πρέπει να το εξηγήσετε ξανά, διότι οι καμπύλες για όλες τις μολυσματικές ασθένειες
μειώνονται σημαντικά μετά τα χρόνια του πολέμου.
Ναι. Τότε πώς μπορείτε να πείτε ότι η ασθένεια έχει αυξηθεί;
Ναι, αυτές οι ασθένειες έχουν αυξηθεί, επειδή δεν προκαλούνται μόνο από λοιμώξεις, ιδίως μόνο σε πολύ μικρό
βαθμό από λοιμώξεις, αλλά σε μεγάλο βαθμό από δηλητηριάσεις.
Αυτό συνέβαινε ήδη τότε με την πολιομυελίτιδα, ότι ήταν τα φυτοφάρμακα και τα ζιζανιοκτόνα, το DDT, που
χρησιμοποιούνταν όχι μόνο στη γεωργία, αλλά και στους ανθρώπους για να βοηθήσουν στην απολύμανσή τους.
Και σήμερα έχουμε αυτές τις περιπτώσεις όπου οι εμβολιασμοί μπορούν επίσης να οδηγήσουν σε σύνδρομο Guillain-Barré, παράλυση
και μηνιγγίτιδα, οι οποίοι χορηγούνται πλέον εκατομμύρια φορές το χρόνο, δισεκατομμύρια φορές παγκοσμίως,
και μπορούν να προκαλέσουν αυτή την κλινική εικόνα.
Αλλά δεν είναι ένα παθογόνο που τα κάνει όλα.
Αλλά οι υποστηρικτές του εμβολιασμού λένε ότι το DDT εξακολουθούσε να χρησιμοποιείται και παρόλα αυτά τα κρούσματα μειώθηκαν;
Ναι, όπως είπα, οι περιπτώσεις μειώθηκαν μόνο επειδή δεν ονομάζονταν πλέον έτσι.
Μπορείτε να δείτε πολύ καθαρά στις στατιστικές ότι άλλες ασθένειες, όπως η χαλαρή παράλυση, το
Guillain-Barré και η μηνιγγοεγκεφαλίτιδα, αυξήθηκαν με την ίδια αναλογία που μειώθηκε ο αριθμός των κρουσμάτων.
Με άλλα λόγια, στην πραγματικότητα ήταν απλώς ένα ταχυδακτυλουργικό τέχνασμα για να εξαφανιστεί μια ασθένεια.
Αλλά οι περιπτώσεις δεν έχουν μειωθεί, αντιθέτως. Τις επόμενες δεκαετίες - όπως είπα - οι διαγνώσεις
αυτές έγιναν πολύ, πολύ πιο συχνές από ό,τι πριν.
Αυτή η απόκρυψη των διαγνώσεων είναι πλέον επίσης γνωστή. Έτσι είδαμε με το HIV-AIDS, παρόμοιοι μηχανισμοί
φαίνεται να έχουν προκύψει εκεί και επίσης με το Covid. Δεν υπήρχε πια γρίπη, υπήρχε μόνο το Covid.
Ακριβώς, αυτή ήταν η ιστορία που η γρίπη εξαφανίστηκε εντελώς στη Γερμανία για τρία χρόνια.
Και σε άλλες χώρες, αλλά στη Γερμανία για ιδιαίτερα μεγάλο χρονικό διάστημα αυτά τα τρία χρόνια.
Και τότε ξαφνικά η γρίπη επέστρεψε στον ίδιο βαθμό που είχε εξαφανιστεί το Covid.
Και αυτό δείχνει ότι - και αυτό μας φέρνει πίσω στο θέμα της ιστορίας των εμβολιασμών - το ίδιο τέχνασμα χρησιμοποιείται εδώ
και 300 χρόνια, με την αλλαγή της ετικέτας της ίδιας ασθένειας και την προσομοίωση της
επανεμφάνισης ή της εξαφάνισης μιας ασθένειας.
Οι εμβολιασμοί δεν έτυχαν εξαρχής ιδιαίτερα καλής υποδοχής από τον πληθυσμό.
Είπαν ότι υπήρχαν παράπονα και μάλιστα καταργήθηκε.
Γιατί, κατά τη γνώμη σας, αυτή η ιδέα -που εξακολουθεί να υπάρχει στα εγχειρίδια σήμερα- εξακολουθεί να είναι η μεγαλύτερη
εφεύρεση στην ιστορία της ιατρικής όταν ανοίγετε το Διαδίκτυο;
Ναι, αυτή είναι μια πολύ καλή ερώτηση, διότι είναι τόσο τραγελαφικό ότι όλοι οι εμβολιασμοί, είτε ήταν ο πρώτος, το
εμβόλιο της ευλογιάς, είτε το εμβόλιο της αγελαδοπανώλης, είτε τα μεταγενέστερα εμβόλια του Παστέρ και του Κοχ,
κάθε άλλο παρά επιτυχημένοι ήταν, αλλά έδειξαν από νωρίς ότι το όλο πράγμα δεν λειτουργούσε.
Και παρόλα αυτά συνέχισαν να το κάνουν, και στη συνέχεια πρέπει στην πραγματικότητα να αντιστρέψετε την προσέγγιση και να
πείτε ότι δεν θα μπορούσε να έχει σχέση με τα οφέλη, επειδή οι βλαβερές συνέπειες που συνέβησαν ήταν προφανώς πιο σημαντικές.
Στη συνέχεια, πρέπει να θέσετε το θέμα της μείωσης του πληθυσμού στη συζήτηση.
Έχουν πράγματι οι εμβολιασμοί κάνει τον πληθυσμό πιο υγιή; Έχουν γεννηθεί περισσότεροι άνθρωποι ως αποτέλεσμα;
Δεν θα μπορούσατε να το πείτε αυτό για οποιονδήποτε εμβολιασμό, αλλά υπήρχαν θάνατοι, υπήρχαν περιπτώσεις ασθενειών.
Και αν έφτασαν ακόμη και σε αναγκαστικούς εμβολιασμούς ενάντια στη θέληση του πληθυσμού, τότε το μόνο που απομένει
είναι να πούμε ότι η ασθένεια και ο θάνατος ήταν προφανώς επιθυμητά από ένα σημαντικό αριθμό ανθρώπων.
Αλλά αυτή είναι μια αρκετά σκληρή κατηγορία. Έχετε κάποια απόδειξη γι' αυτό;
Λοιπόν, διαφορετικά θα έπρεπε να σταματήσουμε τους εμβολιασμούς.
Κατά καιρούς, πολλοί σύγχρονοι της εποχής έλεγαν ότι υπήρχε μαζικός αριθμός θανάτων, ότι πολλά παιδιά αρρώστησαν
και στη συνέχεια πέθαναν ως αποτέλεσμα. Όλα αυτά αγνοήθηκαν.
Και αν αγνοήσετε όλα αυτά τα προειδοποιητικά σημάδια, όπως είδαμε τώρα ξανά ζωντανά με το
Covid-19 - υπήρχαν πολλά προειδοποιητικά σημάδια.
Στάλθηκαν επιστολές με κόκκινο χέρι στους γιατρούς που έλεγαν ότι αυτά τα εμβόλια δεν κάνουν αυτό που υποτίθεται ότι
κάνουν και έχουν υψηλό κίνδυνο. Και όμως όλα αυτά αγνοήθηκαν.
Και αν το κάνετε αυτό, τότε δεν μπορώ πραγματικά να σκεφτώ κάποια άλλη εξήγηση.
Έχω μια ενδιάμεση ερώτηση. Χρειαζόμαστε καθόλου εμβολιασμούς;
Αυτή είναι επίσης μια πολύ καλή ερώτηση, η οποία δεν τίθεται σχεδόν ποτέ δημοσίως. Αν και
αυτό είναι στην πραγματικότητα το κρίσιμο ερώτημα.
Θεωρείται δεδομένο ότι οι εμβολιασμοί αποτελούν μέρος της υγείας.
Αλλά η ανθρωπότητα έχει ζήσει χωρίς εμβολιασμούς για πολύ καιρό και δεν έχει πεθάνει καθόλου.
Αντιθέτως, έχουμε μια ιστορία άνω των 100.000 ετών ή και πολύ περισσότερο, κατά την οποία το ανοσοποιητικό σύστημα έχει
βομβαρδιστεί με διάφορες τοξίνες, βακτήρια, ιούς, παθογόνα, όπου το ανοσοποιητικό μας σύστημα έχει προετοιμαστεί γι' αυτό.
Αυτό σημαίνει ότι το ανοσοποιητικό μας σύστημα είναι καλά εκπαιδευμένο και δεν χρειάζεται πρόσθετη εκπαίδευση.
Αντίθετα, πρέπει να πούμε ότι αν εισάγουμε επιπλέον τοξίνες, αυτό οδηγεί σε μεγαλύτερη καταπόνηση του ανοσοποιητικού συστήματος.
Εκτός από αυτό, εργαζόμαστε επίσης κοινωνικά για να προσπαθήσουμε να εξαλείψουμε τις
περιβαλλοντικές τοξίνες όσο το δυνατόν περισσότερο.
Και αν με άλλο τρόπο μειώνουμε αυτές τις περιβαλλοντικές τοξίνες, γιατί βάζουμε επιπλέον τοξίνες στον
οργανισμό με την υπόθεση ότι αυτό θα μας κάνει πιο υγιείς;
Αυτή είναι στην πραγματικότητα ήδη μια εντελώς λανθασμένη βασική υπόθεση όσον αφορά την έννοια.
Λέτε επίσης στο βιβλίο σας ότι ο εμβολιασμός χρησιμοποιείται κυρίως κατά των σπάνιων ασθενειών.
Μπορείτε να το αναλύσετε αυτό λίγο περισσότερο;
Ναι, το βλέπουμε αυτό σήμερα. Γρίπη, υπάρχουν εμβόλια.
Υπάρχουν εμβόλια κατά ακίνδυνων παιδικών ασθενειών όπως η ιλαρά.
Αλλά πού είναι τα εμβόλια κατά της φυματίωσης και της ελονοσίας; Πρόσφατα διαδόθηκε ένα που δεν λειτουργεί.
Δεν έχουμε εμβολιασμό κατά των νοροϊών, οι οποίοι παίζουν πλέον ξανά και ξανά ρόλο σε παιδικούς
σταθμούς και σχολεία μέσω της κοινής εστίασης.
Οι υποστηρικτές του εμβολιασμού θα έπρεπε στην πραγματικότητα να λένε ότι μπορούμε να το λύσουμε αυτό πολύ
γρήγορα, επειδή γνωρίζουμε κάτι για τον εμβολιασμό και έχουμε την τεχνολογία εμβολιασμού υπό έλεγχο.
Και αν δεν έχει προκύψει τίποτα εδώ και 150 χρόνια, αυτό είναι στην πραγματικότητα μια παραδοχή ότι η αρχή του
εμβολιασμού και η τεχνική του εμβολιασμού δεν λειτουργούν.
Και αν η αρχή του εμβολιασμού δεν λειτουργεί στην πραγματικότητα, τότε η ασφαλής εξήγηση είναι ότι οι εμβολιασμοί χρησιμοποιούνται
για ασθένειες που δεν είναι ιδιαίτερα επικίνδυνες και οι οποίες γίνονται ούτως ή άλλως όλο και πιο σπάνιες.
Γιατί τότε, φυσικά, μπορείτε να ισχυριστείτε ότι η μείωση των ασθενειών αποτελεί επιτυχία του εμβολιασμού.
Ενώ στην περίπτωση ασθενειών που είναι συχνά επικίνδυνες, θα γινόταν πολύ γρήγορα αντιληπτό ότι ένας
εμβολιασμός έχει αποτύχει, εάν είναι αναποτελεσματικός. Και αυτό πρέπει φυσικά να αποφευχθεί.
Η άλλη επιλογή, όπως έγινε με το Covid-19, είναι να ληφθεί μια κοινή αλλά συνήθως ακίνδυνη ασθένεια, όπως η γρίπη,
η οποία είναι τόσο κοινή ώστε να μην γίνεται αντιληπτή ακόμη και αν ο εμβολιασμός δεν είναι επιτυχής.
Επειδή, σύμφωνα με την εμπειρία όλων μας, οι ασθένειες εμφανίζονται ξανά και ξανά ούτως ή άλλως.
Νομίζω όμως ότι οι άνθρωποι έδειξαν πολύ λίγη ικανότητα κριτικής, διότι θα έπρεπε να συνεχίσουν να
ρωτούν, αν έχουμε εμβολιαστεί, γιατί αρρωσταίνουμε ξανά;
Μετά το Covid-19, μετά την ευλογιά, συνέβη πάντα το ίδιο πράγμα: οι εμβολιασμένοι άνθρωποι αρρώστησαν ξανά.
Και στη συνέχεια το θέμα των ενισχυτών επανήλθε ξανά και ξανά.
Ναι, στην πραγματικότητα ήταν πάντα η ίδια στρατηγική.
Στη συνέχεια ειπώθηκε ότι, ακόμη και με τους εμβολιασμούς κατά της ευλογιάς πριν από 200 χρόνια, τότε απλά πρέπει
να επανεμβολιάζετε, όπου και πάλι η λογική δεν υπάρχει.
Εάν ένας εμβολιασμός δεν είχε το επιθυμητό αποτέλεσμα μία ή δύο φορές, γιατί να έχει το
επιθυμητό αποτέλεσμα την τρίτη ή τέταρτη φορά;
Το ίδιο θα συνέβαινε αν δίναμε λάθος αντιβιοτικό για μια λοίμωξη, για παράδειγμα, και πάλι θα δίναμε
το λάθος αντιβιοτικό μια δεύτερη και μια τρίτη φορά.
Όλοι θα έλεγαν, λοιπόν, ότι θα πρέπει να δώσουμε ένα διαφορετικό αντιβιοτικό, επειδή ήταν το λάθος αντιβιοτικό.
Αλλά όταν πρόκειται για τον εμβολιασμό, απλά επαναλαμβάνουμε.
Αυτός είναι ο ορισμός της τρέλας που αποδίδεται στον Άλμπερτ Αϊνστάιν, ο οποίος είπε ότι τρέλα είναι
όταν συνεχίζεις να δοκιμάζεις κάτι που δεν λειτουργεί.
Γράφετε επίσης στο βιβλίο σας ότι η ιστορία του εμβολιασμού είναι επίσης μια ιστορία ανήθικων πειραμάτων σε ανθρώπους.
Και η Covid και αυτή η απροκάλυπτη έγχυση mRNA δεν ήταν τίποτα περισσότερο από ένα ανθρώπινο πείραμα.
Με άλλα λόγια, αυτή η θλιβερή εξέλιξη δεν είναι κάτι καινούργιο;
Ναι! Αυτό συχνά αποκρύπτεται στην ιστορία του εμβολιασμού.
Αλλά αν ξεκινήσουμε πάλι με τον εμβολιασμό κατά της ευλογιάς μέσω του πύου της ευλογιάς, τότε
έπρεπε να πάρετε από κάπου αυτόν τον πύον της ευλογιάς.
Και αυτό το πύον της ευλογιάς έπρεπε να παραχθεί από τους πάσχοντες από ευλογιά. Και ποιος θέλει να νοσήσει από ευλογιά;
Έτσι πήγαν στα ορφανοτροφεία, όπου υπήρχαν πολλά παιδιά χωρίς γονείς που δεν μπορούσαν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους.
Με άλλα λόγια, οι λοιμώξεις από ευλογιά εξασφάλιζαν πάντα ότι υπήρχαν παιδιά με ευλογιά στα ορφανοτροφεία,
από τα οποία μπορούσαν πάντα να ληφθούν εκκρίσεις.
Και αυτό έγινε επίσης με τον εμβολιασμό του Jenner με την υποτιθέμενη αγελαδοπανώλη, η οποία δεν υπήρχε στην
πραγματικότητα, με την επανειλημμένη μόλυνση ορφανών με αυτή την υποτιθέμενη αγελαδοπανώλη - η οποία σε πολλές
περιπτώσεις ήταν μόνο ευλογιά ή ακόμη και άλλα παθογόνα όπως η σύφιλη - προκειμένου να έχουν αυτή την έκκριση.
Με άλλα λόγια, δουλέψαμε με ανθρώπους ως βιοαντιδραστήρες σε πρώιμο στάδιο, όπως ακριβώς παράγουμε τώρα αυτά τα τμήματα
mRNA σε βακτηριακές δεξαμενές, γενετικά τροποποιημένα βακτήρια.
Και πρέπει να ειπωθεί ότι ελάχιστα έχουν αλλάξει στην πραγματικότητα σε όλη αυτή τη διαδικασία.
Λοιπόν, τότε οι υποστηρικτές θα έφερναν αντίρρηση και θα έλεγαν, ναι, τώρα έχουμε αυτές τις βακτηριακές δεξαμενές, υπάρχουν
αποστειρωμένα καθαρισμένα βακτήρια μέσα σε αυτές, όλα είναι στη συνέχεια τακτοποιημένα σε τέτοια πρωτεϊνικά-λιπιδικά
περιβλήματα και αυτό ακούγεται πολύ καλύτερο, έτσι δεν είναι;
Ναι, ούτε αυτό είναι αλήθεια, διότι έπρεπε να καθιερωθεί από νωρίς - παρεμπιπτόντως, αυτό δεν ισχύει μόνο για τα
εμβόλια, αλλά και για τα τρόφιμα, διότι πολλά τρόφιμα παράγονται πλέον και με γενετικά τροποποιημένα βακτήρια.
Έτσι, οι φίλοι της χορτοφαγικής διατροφής που τώρα προτιμούν να τρώνε απομονωμένη πρωτεΐνη μπιζελιού αντί
για μπιζέλια: Αυτό δεν προέρχεται από μπιζέλια, αλλά από γενετικά τροποποιημένα βακτήρια.
Βρίσκονται τώρα σε αυτές τις δεξαμενές, παράγοντας αυτές τις πρωτεΐνες - ή τα εμβόλια - σε μια ζεστή και υγρή ατμόσφαιρα,
και όταν παράγουν αρκετά, μπορείτε να τα συγκομίζετε, ας πούμε.
Αλλά τα βακτήρια είναι όλα ακόμα εκεί. Και δεν μπορείτε απλά να φιλτράρετε αυτά τα βακτήρια και να εξαφανιστούν.
Αυτό θα ήταν εξαιρετικά χρονοβόρο, δεν το κάνετε καθόλου. Τι κάνετε τότε;
Όλο το περιεχόμενο της δεξαμενής τεμαχίζεται έτσι ώστε τα βακτήρια να καταστραφούν, αλλά τα θραύσματα
αυτών των βακτηρίων περιέχονται στο τελικό προϊόν.
Και αυτό έχει επίσης διαπιστωθεί με τα εμβόλια mRNA, ότι περιέχουν πολλά από αυτά τα θραύσματα και ότι αυτά τα βακτήρια δεν
περιέχουν μόνο κυτταρικό τοίχωμα, αλλά και το δικό τους DNA.
Αυτό σημαίνει ότι στο τελικό αυτό προϊόν περιλαμβάνεται ξένο DNA και ότι τα εμβόλια δεν
περιέχουν μόνο αυτό το εξαιρετικά καθαρισμένο mRNA.
Ακριβώς όπως αυτό το παθογόνο της ευλογιάς που μοιάζει με φάντασμα δεν περιέχεται σε καθαρή μορφή στο εμβόλιο της ευλογιάς.
Αντίθετα, ήταν πύον ευλογιάς, δηλαδή νεκρά κύτταρα, βακτήρια και δεν ξέρω τι άλλο υπήρχε εκεί
μέσα, και απλά το εγχέεις βαθιά μέσα στον ιστό.
Και αυτό είναι φυσικά μια σωματική βλάβη με ξένες ουσίες που πρέπει να προκαλέσουν προβλήματα και αυτό είναι απλά ξεκάθαρο.
Έτσι, ανεξάρτητα από το RNA, τα εμβόλια Covid περιέχουν επίσης όλες αυτές τις ξένες ουσίες από τα
βακτήρια και επιβαρύνουν το ανοσοποιητικό μας σύστημα.
Είναι αυτά τα βακτήρια πραγματικά μόνο τεμαχισμένα; Δεν καθαρίζεται τίποτα;
Ναι, προσπαθούμε να μειώσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο αυτά τα χονδροειδή κατάλοιπα.
Αλλά η πλήρης μείωση της σημερινής παραγωγής σε βακτηριακές δεξαμενές δεν είναι καν δυνατή.
Απλώς υπάρχουν πάρα πολλά ξένα συστατικά σε αυτό.
Αυτός ο τεμαχισμός γίνεται, όπως έχει παραδεχτεί, ακόμη και στους κύκλους της βιομηχανίας.
Και μετά έχω ακόμα μικρότερα θραύσματα. Και πώς θα τα βγάλω όλα από ένα διάλυμα;
Μιλάμε για τα πιο μικρά συστατικά χωρίς να φιλτράρουμε το πραγματικό μου τελικό προϊόν,
για παράδειγμα αυτές τις αλληλουχίες mRNA.
Επομένως, η επιλεκτική εξάλειψη αυτών των αλληλουχιών mRNA, οι οποίες θα μπορούσαν στη συνέχεια να προστεθούν σε ένα νέο, καθαρά
αποστειρωμένο διάλυμα, είναι τεχνικά εντελώς αδύνατη. Και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο υπάρχουν ξένα συστατικά σε αυτό.
Και αυτά τα ξένα συστατικά, ανεξάρτητα από το αν είναι λίγο περισσότερα ή λιγότερα, εισχωρούν βαθιά στον
ιστό. Και αυτό τα καθιστά επικίνδυνα για την υγεία.
Αυτό που πολλοί άνθρωποι δεν συνειδητοποιούν είναι ότι τα αποσπάσματα mRNA που βρήκε η BioNTech δεν αντιστοιχούσαν σε
αυτά που συμπεριλήφθηκαν στη μαζική εκστρατεία εμβολιασμού.
Ναι. Αυτό ειπώθηκε νωρίς.
Νομίζω όμως ότι πολύ λίγοι άνθρωποι έχουν συνειδητοποιήσει ότι αυτά τα τμήματα mRNA αρχικά συναρμολογήθηκαν
συνθετικά, χωρίς βακτήρια, αλλά ότι αυτή η μέθοδος παραγωγής είναι πολύ περίπλοκη για ένα μαζικό προϊόν.
Και ότι στη συνέχεια, μετά την έγκριση, μεταπήδησαν σε αυτή την παραγωγή βακτηριακής δεξαμενής, παρόλο που ολόκληρο το
προϊόν θα είχε αλλάξει σημαντικά και θα ήταν απαραίτητη μια νέα πιστοποίηση για την έγκριση, την οποία δεν έκαναν.
Πολύ ενδιαφέρον. Ας επανέλθουμε σε αυτή την ιστορία για τη μείωση του πληθυσμού.
Ποιος θα ενδιαφερόταν να μειώσει τον πληθυσμό ούτως ή άλλως;
Θα το βλέπατε αντίστροφα, περισσότερα παράγονται, περισσότεροι φόροι πληρώνονται, θα ήταν πιο
πρακτικό να έχουμε περισσότερα υποκείμενα παρά λιγότερα.
Είναι γεγονός ότι αυτοί που καθορίζουν τις κοινωνικές σχέσεις, αυτοί που έχουν πολλά χρήματα, είναι πάντα λίγοι.
Και οι υπόλοιποι άνθρωποι από τον πλούτο των οποίων ζουν, πάντα πολλοί.
Και αυτό, φυσικά, προκαλεί φόβο στους πολύ λίγους.
Τώρα ανεχόμαστε το γεγονός ότι υπάρχουν τόσοι πολλοί από αυτούς, αρκεί να μπορούμε να τους ελέγχουμε
καλά, για παράδειγμα μέσω της στρατιωτικής υπεροχής.
Αλλά υπάρχουν και καταστάσεις όπου συνειδητοποιείς ότι στην πραγματικότητα δεν
χρειάζεσαι όλους αυτούς τους ανθρώπους εκεί κάτω.
Αυτό συνέβη και μετά την εκβιομηχάνιση με την αυξανόμενη αυτοματοποίηση.
Όπου συνειδητοποιείτε ότι δεν χρειάζεστε τόσους πολλούς εργαζόμενους σε μια
εταιρεία για να έχετε την ίδια παραγωγικότητα.
Και τώρα μάλιστα λέγεται αρκετά ανοιχτά ότι στο μέλλον δεν θα χρειαζόμαστε σχεδόν καθόλου
ανθρώπους, επειδή τα πάντα είναι αυτοματοποιημένα.
Και μετά υπάρχουν τα ανθρωποειδή ρομπότ, οπότε στην πραγματικότητα υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι.
Επομένως, είναι σχετικά σαφές ότι όσοι καθορίζουν τις κοινωνικές συνθήκες έχουν
συμφέρον να λένε ότι οι άνθρωποι είναι πάρα πολλοί.
Στην πραγματικότητα πρέπει να κάνουμε κάτι γι' αυτό, επειδή οι άνθρωποι που βρίσκονται εκεί πρέπει
επίσης να τρέφονται, πρέπει επίσης να τρώνε κάτι.
Και ήταν πριν από 200 χρόνια που ένας κληρικός στην Αγγλία εισήγαγε τον όρο "άχρηστοι φαγάδες".
Ω, αυτό δεν προέκυψε τώρα; Όχι, όχι, όχι, οι "άχρηστοι φαγάδες" υπάρχουν από την εποχή του κ. Μάλθους, ο
οποίος ήδη τότε προπαγάνδιζε τη μείωση του πληθυσμού.
Επειδή είπε ότι η οικονομική ανάπτυξη δεν μπορεί ποτέ να συμβαδίσει με την κανονική αύξηση του πληθυσμού.
Και γι' αυτό πρέπει να γίνει κάτι και είπε επίσης αρκετά ανοιχτά εκείνη την εποχή, για παράδειγμα, αν και δεν τάχθηκε συγκεκριμένα
υπέρ των εμβολιασμών, ότι είπε ότι πρέπει απλώς να κάνουμε τις συνθήκες στις πόλεις όπου ζουν οι άνθρωποι πιο ανθυγιεινές.
Τα σοκάκια είναι πιο στενά, το νερό πιο βρώμικο, ο αέρας πιο βρώμικος και στη συνέχεια οι ασθένειες φροντίζουν γι' αυτό.
Επειδή δεν θέλετε να είστε υπεύθυνοι και δεν θέλετε να σκοτώνετε άμεσα ανθρώπους.
Είναι πάντα πιο κομψό όταν απλά εξαφανίζονται λόγω ασθένειας.
Αυτό σημαίνει ότι έχετε έναν ένοχο που είναι ουσιαστικά μόνο ... Ναι, ο οποίος δεν μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνος.
Ναι. Και θα μπορούσατε τότε να πείτε ότι όλη αυτή η εξέλιξη προς την Τεχνητή Νοημοσύνη και την τεχνοκρατία και τον
τρανσουμανισμό σχετίζεται με αυτή την ιστορία του εμβολιασμού;
Ναι, αυτή είναι πράγματι μια σαφής σύνδεση.
Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο ο όρος εμβολιασμός προέρχεται από τον εμβολιασμό. Με άλλα
λόγια, από την τροποποίηση άλλων έμβιων όντων.
Στην πραγματικότητα προέρχεται από την κηπουρική, όπου οι άνθρωποι προσπαθούσαν να καλλιεργήσουν
νέες ποικιλίες φρούτων και λαχανικών με εμβολιασμό.
Και ότι θέλω επίσης να αλλάξω τον εμβολιαζόμενο με κάποιον τρόπο με ένα εμβόλιο.
Έτσι, θεωρούμε επίσης ότι οι πρώτοι εμβολιασμοί κατά της ευλογιάς σημαίνουν ότι δεν μπορούσε πλέον να κολλήσει ευλογιά.
Και είναι επίσης η περίπτωση τώρα που θέλω να δημιουργήσω ασυλία, δηλαδή μια σχετικά βαθιά παρέμβαση.
Αυτό δεν έχει επιτευχθεί ποτέ, αλλά αυτός είναι ο ισχυρισμός.
Με άλλα λόγια, λέω πάντα ότι το εμβολιασμένο άτομο έχει ένα έλλειμμα και αυτό το έλλειμμα πρέπει να διορθωθεί.
Και αυτό είναι ήδη ξεκάθαρα ένα μέρος και μια εισαγωγή στον τρανσουμανισμό.
Το ενδιαφέρον, βέβαια, είναι ότι ήταν η εκκλησία που το διέδωσε αυτό.
Οι οποίοι, αν εμπιστεύονται το δικό τους βιβλίο πίστης - τη Βίβλο - λένε ότι όλα ήταν πολύ καλά στο
τέλος - η δημιουργία. Γιατί πρέπει να το βοηθήσετε;
Ναι, επειδή η εκκλησία προφανώς δεν εμπιστεύεται το ίδιο της το μήνυμα.
Διότι αν πραγματικά πίστευε ότι όλα ήταν καλά μετά από αυτές τις επτά ημέρες, τότε δεν θα μου
επιτρεπόταν να κάνω εμβόλια και άλλα πράγματα.
Αλλά δεδομένου ότι η Εκκλησία ήταν ήδη μαζικά υπέρ αυτών των εμβολιασμών πριν από 300 χρόνια και στη συνέχεια με τον
Jenner πριν από 200 χρόνια και τώρα πάλι, δείχνει ότι λέει:
"Λοιπόν, Χριστέ μου, τελικά δεν τα πήγες και τόσο καλά. Πρέπει να το ξαναδουλέψουμε λίγο εδώ."
Και νομίζω ότι αυτό είναι εντελώς μοιραίο αν είχατε πραγματικά αυτή τη φιλοδοξία και υποθέσετε έναν κόσμο που είναι όσο το
δυνατόν πιο τέλειος και που θα είχε φτιάξει ένας δημιουργός.
Αυτό αποτελεί στην πραγματικότητα προδοσία της ίδιας της ιδεολογίας της εκκλησίας. Είναι εντελώς ασυνεπές.
Και ως εκ τούτου, δείχνει επίσης ότι η ιδεολογία της εκκλησίας, η οποία συχνά προβάλλεται ως αγάπη προς τον πλησίον και τη
δημιουργία και ότι πρέπει να διαφυλάξουμε το περιβάλλον μας, είναι προφανώς αρκετά κενή. Διότι
διαφορετικά δεν θα μου επιτρεπόταν να τα κάνω όλα αυτά.
Και από την άλλη πλευρά, οι άνθρωποι προχωρούν σε μεγάλο βαθμό αδιαμαρτύρητα.
Υπήρχαν μερικοί, ακόμη και κατά τη διάρκεια της κρίσης του Κόβιντ, που επαναστάτησαν εναντίον της, αλλά όχι πολλοί.
Ό,τι διέταζαν ή συνιστούσαν οι προϊστάμενοι απλώς εκτελούνταν. Γιατί οι άνθρωποι κοιτάζουν αμέτοχοι;
Ναι, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν αποφασίζουν αν κάτι που ακούνε είναι σωστό ή λάθος, αλλά αν
προέρχεται από ψηλά ή από κάπου από το πλάι ή από κάτω.
Και ό,τι έρχεται από τα πάνω είναι λίγο πολύ αποδεκτό, επειδή στο πέρασμα των αιώνων - είχαμε πάντα μια φεουδαρχική κοινωνία, μια
απολυταρχική κοινωνία, μια αυταρχική κοινωνία, εκτός από σύντομες περιόδους στην Ευρώπη - ήταν σαφές ότι αν με
κάποιο τρόπο επαναστατούσες κατά των διαταγμάτων από τα πάνω, θα έμπαινες σε μπελάδες.
Αυτός είναι στην πραγματικότητα ο απλός, σαφής λόγος για τον οποίο οι άνθρωποι τρέχουν μαζί
μας, επειδή τα γεγονότα έδειχναν πάντα το αντίθετο.
Και ειδικά όταν πρόκειται για εμβολιασμούς, οι οποίοι το δείχνουν αυτό εδώ και 300 χρόνια.
Και αυτοί δεν είναι μόνο ισχυρισμοί που κάνω εγώ, αλλά μπορείτε να δείτε από τις σύγχρονες αναφορές ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων
δεν πείστηκε ποτέ, απλώς και μόνο επειδή είδαν τι συνέβη.
Δηλαδή, έχουν δει αρνητικές συνέπειες και έχουν διαπιστώσει ότι με κάθε έναν από αυτούς τους εμβολιασμούς, που υποσχέθηκαν
προστασία, οι εμβολιασμένοι που ήθελαν να προστατευτούν πάντα αρρώσταιναν, όπως και τώρα πάλι με το Covid-19.
Και έχετε μια τελική δήλωση για τους τηλεθεατές σχετικά με το τι πρέπει να κάνουν σε αυτή την κατάσταση;
Ναι, νομίζω ότι πρέπει πάντα να ακολουθείτε τα γεγονότα. Και δεν πρέπει να πιστεύετε τυφλά πράγματα που διατάσσονται από ψηλά.
Και ειδικά αν διαδίδονται με πολλή προπαγάνδα.
Και τώρα έπρεπε όλοι να το βιώσουμε με το Covid-19, από το πρωί μέχρι το βράδυ Covid και στη συνέχεια προπαγάνδα εμβολιασμού.
Αλλά δεν έχει αλλάξει καθόλου τα τελευταία 300 χρόνια.
Διαφορετικά, αυτοί οι εμβολιασμοί δεν θα είχαν επιβιώσει για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα.
Είναι απλώς μια ιστορία 300 ετών προπαγάνδας.
Και είναι απλό γεγονός ότι όσο χειρότερο είναι το προϊόν, τόσο πιο δυνατά πρέπει να σαλπίζουν.
Τόσο το καλύτερο είναι να φυσάτε και εσείς μια αντι-τρομπέτα και να φέρνετε αυτά τα πράγματα στο φως, όπως έχουν ιστορικά συμβεί.
Ο καθένας είναι ελεύθερος να διαμορφώσει τη δική του γνώμη.
Σας ευχαριστώ πολύ που αφιερώσατε χρόνο για αυτή τη συνέντευξη.
Σας εύχομαι τα καλύτερα για τη δουλειά σας και το νέο σας βιβλίο.
Σας ευχαριστώ πολύ.