Waarom geen WLAN.
Het 10-Hertz ritme van een WLAN hotspot activeert de bijnieren en dat is het fatale.
In het begin krijg je de indruk, wow, ik heb meer energie.
Dit WLAN kan geen probleem zijn.
Waarom heb je meer energie?
Omdat er meer adrenaline en cortisol vrijkomt.
Adrenaline is het krachthormoon dat je echt kracht geeft.
Veel scholen hebben zich gerealiseerd dat op het moment dat ze WLAN opzetten, de agressiedrempel veel hoger is geworden.
Veel meer agressie onder de kinderen, geen begrip meer voor elkaar.
En dan komt het probleem, namelijk de duur.
Je merkt dit na twee, drie, misschien vijf jaar, wanneer de bijnier constant geactiveerd is, dan zuigt het een keer.
En dan is uitputting het resultaat.
Eerst 2G, 3G, 4G, nu 5G mobiele telefoontechnologie.
De meerderheid van de bevolking is er nu van doordrongen dat kortegolfstraling van antennes schadelijk is voor de gezondheid.
Maar hoe zit het met zelf geïnstalleerde Wi-Fi thuis of Wi-Fi op scholen, waaraan onze
schoolkinderen onvermijdelijk worden blootgesteld?
De ouderraad en de school in Wolfhalden in het kanton Appenzell, Zwitserland, hebben deze kwestie aan de orde gesteld en Mr.
Dominik Rollé werkte een aantal jaren als leraar op een middelbare school en later in verschillende creatieve beroepen.
Tegenwoordig leidt hij een van de meest uitgebreide counsellor-trainingen in Zwitserland.
In deze lezing laat hij zien hoe WLAN de cel tot in de kern kan beschadigen.
Dit leidt tot uitputting, zwakte en een verhoogde vatbaarheid voor ziekten.
Luister naar deze onderhoudende, praktijkgerichte presentatie. Het is de moeite waard.
Goedenavond, iedereen. Een beetje afgeleid, maar ik denk dat het goed is dat jullie de weg
hebben gevonden naar dit spannende onderwerp.
Bij elektriciteit gaat het om spanning.
En dat hoop ik over te brengen met de dia's die ik voor jullie heb voorbereid.
Dus, is WLAN op school onproblematisch of twijfelachtig?
En ik wil graag beginnen met een enquête zodat we een beetje een idee hebben van wie er in de zaal zit en hoe deze is verdeeld.
De eerste vraag is: is WLAN veilig?
Dus, als je ja vindt, zou ik het op prijs stellen als je je hand opsteekt. Zodat we het een beetje kunnen verdelen.
Het kan een duidelijk handsignaal zijn. Ik zie geen hand.
Ah, ja, één. Bedankt dat je het ijs hebt durven breken.
Dan de tweede vraag. WLAN is toch OK?
Wie zou daar zijn hand opsteken?
Dit zijn ja, we hebben een hand, een halve hand daar, tweeënhalf, dat is goed.
Derde vraag: WLAN geeft me symptomen.
Daar ben ik nieuwsgierig naar. Wie heeft die indruk?
Oh, dat is de overgrote meerderheid. Dat had ik nu niet gedacht.
Wat als we nog verder gaan? We hebben WLAN thuis.
Ja, dat is ook een meerderheid. Iets meer dan de helft.
En de laatste vraag: werkt WLAN ook 's nachts?
Er zijn er minder. Dus sommigen zetten hem uit, gebruiken hem 's nachts niet of zetten hem alleen aan als ze hem gebruiken.
En ik denk dat het waarschijnlijk duidelijk zal zijn na de lezing als je tot de kern van de zaak kunt komen. Oké.
Ik wil kort vertellen over mijn eerste kennismaking met WLAN. Ik denk dat het in 2002 was.
Ik was uitgenodigd op een elektrosmogcongres om te zien welke onderwerpen daar werden besproken.
En net als jij zat ik nu in de aula en ik voelde me steeds slechter worden. Dat had ik nog nooit meegemaakt.
En ik had onlangs een apparaat gekocht om elektrosmog te meten voor hoge frequenties en had het toevallig in mijn tas zitten.
Toen heb ik het apparaat eruit gehaald. Dat was het niet, dit is een opvolger.
En toen zag ik tot mijn verbazing dat er een apparaat boven me in de buurt van mijn
stoel stond dat een ritme van 10 Hertz aangaf.
Dus liet het een staccato afgaan als een machinegeweer.
En toen dacht ik, oké. Nu weet ik wat WLAN is. Ik heb erover gelezen, maar ik heb het nog niet gevoeld.
En op dit elektrosmogcongres voelde ik het.
En hier komt de verbazingwekkende observatie. Toen liep ik naar huis.
En wat me opviel was dat elke keer als ik mijn ogen sloot, ik een stroboscoopflits had,
zoals in een discotheek, in hetzelfde staccato.
Dadadadadada het licht is aan en uit gegaan.
Mijn hersenen namen het ritme over en bleven het meer dan een half uur herhalen - ook al was ik in de natuur, al buiten.
Dat was de eerste verbazingwekkende ontmoeting voor mij.
Dit betekent dat een ritme van een apparaat mijn hersengolven is binnengedrongen.
Ik had ongeveer een half uur voordat ik deze lichteffecten niet meer had.
Ik wist niet of het nog mogelijk was geweest om het te meten, de hersengolf, omdat ik zo'n meting niet had gedaan.
Laten we eens kijken wat WLAN eigenlijk is. Ik weet niet of iedereen het hierover eens is.
Voor computers, laptops, tablets en smartphones die verbonden moeten worden met het
internet, wordt in veel gevallen een WLAN gebruikt.
Dit is een draadloze technologie, dus we hoeven geen kabel aan te sluiten.
De technische vooruitgang is dat je het niet hoeft aan te sluiten. Dat is wat we hier hebben.
Er zijn nu echter steeds meer apparaten met WLAN ingebouwd.
En omdat ik al meer dan 30 jaar elektrosmog meet en mensen help om hun omgeving harmonieuzer en elektrobiologisch verdraagzamer
te maken, heb ik al dingen gevonden die je niet zou denken.
Dus, een vrouw die niet meer kon slapen en vervolgens beweerde dat de buurman een WLAN had, het moest van hem zijn.
Ze is elektrogevoelig en ik ben gewoon met het apparaat door haar flat gegaan. Dat hoort tenslotte bij mijn werk.
Toen zag ik eigenlijk, achter de muur van haar bed plaats het vrij sterk aangegeven net in dit staccato met het meetapparaat.
Dus ik ging de slaapkamer uit en vroeg, wat voor kamer is dit?
Ja, dat is gewoon de voorraadkamer.
Ik zei dat er hier een signaal moest zijn en er was een kleine snoerloze stofzuiger.
Vraag me niet waarom een snoerloze stofzuiger verbonden moet zijn met het internet.
Dat wisten ze niet. Dus hingen ze het op bij hun bed - net aan de andere kant van de muur - om het op te laden.
En natuurlijk vond de vrouw dat op de eerste plaats, de man zei minder dat het hem stoorde.
Helaas is het vaak zo dat niet iedereen op dezelfde manier wordt getroffen. Maar de vrouw kon niet meer slapen.
Ik had ook de indruk dat het de benedenbuurvrouw was die het probleem veroorzaakte. Het was haar snoerloze stofzuiger.
Wie zou denken dat een kleine snoerloze stofzuiger, die je ook voor op tafel kunt gebruiken, een WLAN ingebouwd heeft?
Als je een koelkast of keukenapparaat koopt, wordt deze meestal geleverd met WLAN.
Zo erg zelfs dat er koelkasten zijn met sensoren erin.
Als er niet genoeg melk is, kan het direct worden nabesteld. Dus het moet ons leven makkelijker maken, zo wordt het verkocht.
In veel huizen zijn printers geïnstalleerd, zelfs als ze zijn aangesloten op het stopcontact, een
WLAN hebben geïnstalleerd en voortdurend stralen.
En als het kantoor ergens naast de slaapkamer ligt, hebben we een effect dat de slaap kan verstoren.
Geluidssystemen die niet 's nachts zijn uitgeschakeld en dan hameren in een Bluetooth-modus, die vergelijkbaar
is met WLAN-modus, hameren dan ook over de hele flat.
En in een gemiddelde flat die ik vandaag ergens analyseer, hebben we tussen de drie en acht, soms wel twaalf apparaten.
Ik moet de een na de ander loskoppelen van de voeding of van de batterij totdat ik echt rust heb op mijn meetapparaat.
En de ervaring leert dat mensen me dan bellen en zeggen, hé, dat is zo briljant, bedankt dat je ons dat hebt laten zien.
Ik heb al buren gehad van mensen die ik heb geadviseerd - een van hen belde me op en zei dat het briljant was,
gelukkig kwam ik langs en zei dat het WLAN de slaapkwaliteit van zijn buren verstoorde.
Omdat hij het altijd heeft uitgezet, heeft hij geen slaappillen meer nodig. Oké.
Dus je kunt de aandoening natuurlijk ook wegnemen met medicijnen.
Laten we eens kijken hoe het pulseert. Laat me proberen dit staccato te visualiseren.
Nu kun je het relatief goed horen. Dit is dus een WLAN aan het plafond.
Als ik nu een beetje opschuif, heb ik hier de overdracht van de beelden, die in dit geval draadloos is.
Dat is de gegevensuitwisseling. Je kunt het bijna alleen horen als sneeuw.
Maar deze tatatata is bijna nog extremer dan de gegevensuitwisseling die plaatsvindt.
En we zullen erachter komen waarom dit het geval is.
We hebben dus 10 schommelingen per seconde en we kunnen zien dat dit duidelijk sterker is dan de gegevensuitwisseling.
En het zijn deze klappen die dan een probleem veroorzaken.
Ze draaien op ongeveer 10 hertz. En we zullen zien wat dat doet.
Laten we een praktisch voorbeeld nemen. Een leraar belt me op.
Je doet elektrosmogmetingen. Ja, oké. Ik heb een probleem.
Twee maanden geleden installeerden ze een WLAN in mijn klaslokaal en sindsdien kan ik niet meer rustig naar school.
En toen dacht ik, oké, ik kom langs zodat we het kunnen meten.
En toen vertelde ze me wat er uit voortkwam.
Ik heb veel gehoord over elektrosmog, maar ik was echt verbaasd over deze leraar.
Ze vertelde me dat ze concentratieproblemen heeft.
Ze geeft al 20 jaar les, heeft nooit problemen gehad en sinds dit ding in haar kamer hangt, kan ze zich niet
meer goed concentreren en heeft ze elke avond hoofdpijn.
Dus als het lichaam een signaal geeft, moeten we ernaar luisteren.
Dit is belangrijk om te voorkomen dat we nog ernstigere problemen krijgen.
Ze heeft constant spanning. Ze heeft massagebaden of iets anders nodig zodat haar lichaam weer kan ontspannen.
En het meest verbazingwekkende wat ze me vertelde was dat ze in die twee maanden 15 kilo was aangekomen.
Je moet je realiseren dat vetweefsel een soort isolator is voor de veel gevoeligere
organen, zodat het lichaam intelligent reageert.
Het is begrijpelijk dat hij in zo'n extreme situatie plotseling zoveel vet verzamelt
als hij nodig heeft om zichzelf te beschermen.
Toen ze me vervolgens vertelde wat er met de leerlingen gebeurde, en zoals ik al zei, ze heeft 20 jaar ervaring, zei ze dat
ze nog nooit zulke leerblokkades in een klas had meegemaakt.
En ze heeft bijna nooit een dag waarop alle leerlingen er zijn.
Dus er is een verhoogd ziektecijfer, er is veel meer agressie, zodra de pauzebel gaat, beginnen mensen ruzie te
maken, te schreeuwen en op de een of andere manier heeft ze het gevoel dat ze de energie niet meer kan opbrengen.
En toen was er nog meer agressie en spontaan overgeven.
De schoolautoriteiten zeiden toen dat er een virus in omloop moest zijn. Maar in een extreem geval kan zo'n signaal het
zenuwstelsel zodanig verstoren dat een kind moet overgeven.
En het is herhaaldelijk gebeurd dat een kind zich dan gewoon overgaf via de schriften.
En ja, natuurlijk was er veel werk bij het opruimen.
Ik stond toen behoorlijk perplex. Eerst had ik gelukkig aluminiumfolie bij me in mijn meetkoffer, toen heb ik
de antennes ingepakt en zag dat de waarde veel beter was.
De volgende dag kreeg ik een boos telefoontje van het hoofd van deze school.
Tijdens het telefoongesprek draaide ik de rollen om en zei ik dat het zo onverantwoordelijk
was wat hij deze leraar, deze schoolklas aandeed.
Dit ding zou op zijn minst het lokaal uit moeten gaan, de gang op, zo ver mogelijk weg van de
klaslokalen, om op zijn minst het grootste ding op te vangen.
En het absurde was, misschien kun je het hier zien, er is één element en dan is er het tweede.
Eén ervan heeft een antenne, die ik in aluminium heb gewikkeld.
Ze heeft twee WLAN's, één voor de kleuterschool.
Ik vroeg hem toen, dus zeg eens eerlijk, welke kleuters moeten hun e-mails checken als ze op de kleuterschool aankomen?
Of gaan ze echt al online?
Waarom doe je zoiets voor een leeftijdsgroep die echt niet geschikt is?
Er was dus een beetje ruzie, maar de lerares belde me een paar weken later op en bedankte me dat het schoolhoofd
had gereageerd en de spullen zo ver mogelijk bij haar vandaan had weggehaald, zodat ze kon herstellen.
Nou, dat is slechts een praktisch voorbeeld.
Laten we eens kijken wat dit citaat hier zegt.
"Het is aangetoond dat de bestraling van menselijke bloedcellen met elektromagnetische velden het genetisch materiaal beschadigt.
Er is bewijs voor een verhoogd risico op kanker." Het gaat niet alleen om hoofdpijn, het gaat om kanker.
En waar denk je dat dit citaat vandaan komt?
In een patentaanvraag van Swisscom voor WLAN.
Het is dus algemeen bekend en toch wordt het nog steeds geplaatst. Dat is een ongekende onverantwoordelijkheid.
En je zult vanavond nog meer van dit soort dingen horen.
Nog een citaat dat me erg is bijgebleven.
"Er werd geëist dat we de NIR-verordening, d.w.z. de stralingsverordening, zo zouden formuleren dat het
telecommunicatiebedrijf zich vrij zou kunnen ontwikkelen.
Hoe meer elektrosmog, hoe verwarder mensen zijn en hoe meer ze hun mobiele telefoons gebruiken, wat
gezond is, tenminste voor de telecommunicatie-industrie."
Er zit dus een flinke dosis sarcasme in. En wie was het?
Het was voormalig bondsraadslid Moritz Leuenberger tijdens een bijeenkomst van afgevaardigden van de S-Bahn in
Schaffhausen in 2004, maar sindsdien is er niets gebeurd.
En zoals je weet gaf hij zijn afdeling toen over aan Doris Leuthard en zij kon het zo goed vinden met Swisscom dat
elke poging die Moritz Leuenberger deed teniet werd gedaan.
Er zijn dus verschillende visies. Dat is belangrijk om te begrijpen.
Laten we eens buiten de doos kijken. Nucleaire explosie.
Wat we zien is dat er tribunes zijn neergezet zodat mensen naar dit evenement kunnen kijken.
En natuurlijk wisten we dat er een zeker risico was voor de ogen.
Er is dus een speciale bril nodig om de gammastraling of röntgenstraling af te schermen.
We wisten dat er een bepaalde afstand nodig was zodat de drukgolf en de hittegolf niet kritisch
zouden zijn. Dat kon allemaal worden berekend.
Maar waar je nog niet aan hebt gedacht is deze gammastraling.
En gammastraling is precies wat ervoor zorgt dat een lichaam of een cel een probleem krijgt, dat er
celstrengbreuken kunnen optreden en dat er een degeneratie optreedt die zich kan ontwikkelen tot kanker.
En ik noem dit voorbeeld omdat we net zo weinig weten over elektrosmog, over deze pulsfrequenties en over de
frequenties die worden gebruikt voor deze draadloze technologie.
We hebben altijd wel ergens een technologiemanie en denken, wow, dat is geweldig.
Ja, wie zou daar niet ergens willen zijn tijdens zo'n explosie? Dat is wat je in het begin dacht.
De vraag is hoe dit zich zal ontwikkelen.
En ik noem dit voorbeeld omdat ik graag wil verwijzen naar een onderzoek, het REFLEX-onderzoek.
Dit is de elektronenscanningmicroscoopafbeelding van ons DNA, d.w.z. ons genetisch
materiaal. Het ziet er bijna uit als een ster.
Als het nu bestraald wordt met gammastralen, en dat is een bestraling die 1.600 röntgenfoto's zou zijn - d.w.z. niemand
wordt normaal gesproken zo zwaar bestraald - dan zorgen de celstrengbreuken ervoor dat het
DNA uit elkaar valt en dan ziet het er zo uit.
Dat wisten we. Daarom heet het ioniserende straling. Ioniserende straling is gevaarlijk.
Toen kwam de schok voor de wetenschappelijke gemeenschap dat een blootstelling van 24 uur met een normale mobiele telefoon met
1600 MHz en een SAR-waarde die niet eens op het maximum zat, namelijk 2 watt per kilogram, maar op 1,3 watt per
kilogram, dit beeld opleverde - vergelijkbaar met dit.
En ze zeggen dat dit niet-ioniserende straling is en toch heeft het genetisch materiaal beschadigd.
En dan is er nog de vraag hoe lang het duurt voordat zich ergens een tumor ontwikkelt.
Het was het REFLEX-onderzoek dat dit aantoonde.
Het toonde een genotoxisch effect aan van UMTS, dat toen UMTS heette, nu SS3-G, bij lage veldsterktes.
Het onderzoek is meerdere keren bevestigd. Dit is wetenschap.
Als onderzoeken meerdere keren kunnen worden bevestigd, dan moet je daar kijken.
De wetenschappelijke ethiek verplicht ons dit nader te bekijken.
Wat is er gebeurd? En je gelooft het niet, maar het is gebeurd.
Professor Lerchl, voormalig voorzitter van de Duitse Commissie voor Stralingsbescherming - Ik dacht altijd
dat de Commissie voor Stralingsbescherming er was om de bevolking te beschermen tegen straling.
Maar wat hier is gebeurd, is dat het andersom was, namelijk dat de straling wordt beschermd, dat het mag blijven stralen.
Hij lanceerde een karaktermoordcampagne tegen de onderzoekers en beweerde dat het onderzoek vervalst was - de laagste la.
Hij beweerde toen dat de assistente verliefd was op de professor die het reflexonderzoek had uitgevoerd.
En toen liet hij het door de pers rollen.
Met andere woorden, iets dat helemaal niets te maken heeft met wetenschappelijk
verantwoord werk; hij sloeg gewoon onder de gordel.
En het duurde jaren voordat het uitlekte naar de media dat professor Lerchl was aangeklaagd. Laster van de hoogste orde.
Maar toen geloofden de mensen het. Ze zeiden, ja, een verrukte assistent vervalste de onderzoeksresultaten.
En dat was niet het geval. Het was bewezen. Maar het duurde jaren, via alle rechtszaken. Zo werkt het.
En als we nog een stap verder kijken, weten we wat er feitelijk in de cel zelf kan
gebeuren en waarom deze celstrengbreuken optreden.
Dit komt uit het onderzoek van Prof. Dr. Martin Pall.
Hier hebben we dus het celmembraan. De onderkant is binnen, de bovenkant is buiten.
Calcium met een dubbele plus zou bijna nooit binnen moeten komen.
Natrium en magnesium moeten bijvoorbeeld worden opgenomen omdat het belangrijke bouwstenen van
de cel zijn. Maar calcium moet erbuiten blijven.
Als er kalk bijkomt, beginnen de problemen. En dat is waar Martin Pall op heeft gewezen.
Superoxide en stikstofmonoxide worden dan geproduceerd. En deze vormen samen
peroxinitriet. Dit is de meest gewelddadige radicaal.
Dit is zo sterk dat het simpelweg ergens elektronen uit de cellen slaat. En dan valt een deel van de cel uiteen.
En dit kan zich dan in het celmembraan bevinden. Het kan in de mitochondriën zitten. Het kan de eiwitten bepalen.
Dit kan ook in de stamcellen of in het DNA zitten.
Dit is dus de reden waarom niet-ioniserende straling ook schade aan ons genetisch materiaal kan veroorzaken.
Dit betekent dat hoe hoger de frequentie, hoe korter de cyclus - ik kom daar later op terug - hoe meer
oxidatieve stress we hebben, deze zeer gevaarlijke nitrosatieve stress, die het lichaam echt vermindert.
Waarom zijn de statistieken al 50% met kanker als doodsoorzaak?
Ik bedoel, dat is gebruikelijk bij mensen die met mobiele telefoons werken.
Dat is niet het geval met autochtonen die misschien nog wel een internetstation kunnen gebruiken in het postkantoor of zo.
Waarom bij ons? Ik bedoel, het is maar de vraag of je wilt kijken of niet. En ik denk niet dat we nog lang kunnen wegkijken.
Er is een grote veldproef aan de gang. We hebben eigenlijk federale bureaus of commissies die hiertegen zouden beschermen.
Ik neem nu het voorbeeld van Duitsland, het Federale Bureau voor Stralingsbescherming.
Het zet zich in om de stralingsniveaus zo laag mogelijk te houden.
En dan komt een van de hoofden van deze BfS en zegt tegen een journalist: "De risico's van 5G
moeten worden onderzocht, maar pas na de uitbreiding."
Dit is een veldtest, dit is een proefkonijn.
We zullen de effecten van het nieuwe type antenne op de blootstelling van de bevolking
in onderzoeksprojecten volgen en observeren.
Jij bent het onderzoeksproject dat wordt gecontroleerd en geobserveerd - de stralingsbeschermingscommissie!
Helaas is het in Zwitserland niet veel anders.
Als we nu kijken naar de juridische situatie in dit opzicht, dan zijn er bepaalde artikelen in de federale
grondwet die bijvoorbeeld zeggen dat iedereen recht heeft op lichamelijke en geestelijke integriteit.
Helaas is dat met deze technologie niet langer het geval.
Kinderen en jongeren hebben recht op speciale bescherming van hun integriteit.
Waarom dan het idee om WLAN te installeren in scholen en kleuterscholen, terwijl jongeren speciale
bescherming zouden moeten genieten? Daar is iets mis mee.
En we hebben geen idee wat dat betekent. De federale grondwet zou eigenlijk boven alles moeten staan.
Laten we eens verder kijken naar het onderzoek. Dit is van Karl Hecht.
We zien een zenuwcel. Dit is de cel die via de staart in verbinding staat met een andere cel.
En om een signaal te kunnen overbrengen, is een isolerende laag nodig.
Deze isolerende laag zijn deze Schwann cellen en ze zijn gemaakt van myeline.
Myeline wordt opgebouwd met vitamine B12.
Dit is een van de redenen waarom veganisten en vegetariërs het nog moeilijker hebben met
elektrosmog dan vleeseters, zou je kunnen zeggen.
Dus als we genoeg B12 hebben, kunnen we een goede isolatie maken en hebben we er minder last van.
Wat Karl Hecht nu echter heeft ontdekt, is dat de myelinescheden langzaam worden vernietigd door de EMV radiogolven, deze
elektromagnetische velden - dan worden de zenuwen blootgesteld.
Dus laten we duidelijk zijn, citaat van professor Karl Hecht: "Straling van radar, mobiele telefoons - inclusief
5G en 2G en alles daartussenin, inclusief WLAN - kan de isolatie van de zenuwen langzaam afbreken.
Dan staan de zenuwen letterlijk op scherp."
En daar is hij, Karl Hecht. En het is belangrijk om te weten hoeveel goed onderzoek op dit gebied wordt tegengehouden.
Ik bedoel, ik heb je verteld over de wet.
We hebben eigenlijk genoeg bewijs dat dit moet worden verminderd.
Dat is het moeilijke deel. Dus wat wordt er gedaan? Ze proberen het in de doofpot te stoppen.
Dan kijk ik bijvoorbeeld hoe dit tot stand komt.
Professor Karl Hecht onderzocht verschillende onderzoeken in opdracht van een telecommunicatie-autoriteit en kon de
ernstigste gezondheidsschade door mobiele telefoons aantonen.
Wat is er gebeurd? Zijn werk verdween spoorloos in de kelder van de autoriteit, hij mocht het niet afgeven.
Hij kwam erachter, maar mocht het niet verklappen.
Of in Amerika, George Carlo vond een duidelijke toename in het aantal tumoren bij het gebruik van mobiele telefoons in
het grootste Amerikaanse onderzoek naar mobiele telefoons.
De sponsors verboden publicatie. Dr. Carlo hield zich er niet aan. Hij verloor zijn baan.
Zijn huis werd in brand gestoken - het bleek brandstichting te zijn - en zijn reputatie werd in diskrediet gebracht.
Dus dan vecht je tegen een persoon op een niveau dat eigenlijk volledig onrechtvaardig is.
Dit is wat er gebeurt met mensen die gewetensvol en met een ethische, correcte houding
handelen. En zo heb ik nog veel meer voorbeelden.
Een citaat van Prof. Dr. W. Ross Adey. "We weten heel goed dat gepulste signalen een sterker effect hebben op
mensen dan niet-gepulste signalen. Gepulste microgolven interfereren diep met biologische processen."
Dus dat is dit pulssignaal. En nu komt wat Dr. Carlo heeft ontdekt.
Hij voerde natuurlijk experimenten uit met dieren en ook met celclusters en keek naar wat
deze straling doet met de dieren en de cellen.
Hij liet deze gepulseerde straling op de objecten vallen en zag toen, ja, dit gebeurt
relatief snel, degeneraties die overgaan in kanker.
Toen kwam hij op het idee om de gaten op te vullen met een atmosferisch geluid dat hij gewoon van de aarde haalde.
De communicatie werd hierdoor niet onderbroken. Het systeem werkte nog steeds perfect.
Maar wat er gebeurde was dat zijn muizen overleefden, dat de cellen in zijn petrischaaltjes geen tumoren meer vormden.
Hij heeft de oplossing gevonden voor wat wij konden doen. Dat moet je je echt realiseren.
En daarom werd hij in diskrediet gebracht. Daarom werd zijn laboratorium in brand gestoken en zijn huis afgebrand.
Je kunt je afvragen waarom, wat zit erachter?
En misschien kan ik je een beetje helpen, je een duwtje in de rug geven.
Bij genetische manipulatie worden gepulste microgolven met een lage intensiteit gebruikt om genen
te introduceren en specifieke cellen te wijzigen.
Wat je hier rechts ziet, is een normale varen.
En het gen van een glimworm werd in deze varen geïmplanteerd. Daarom werd het een gloeiende varen.
Dat is wetenschappelijk spannend. Het is net Lego in elkaar zetten. Het valt nog te bezien hoeveel zin het heeft.
Maar het verbazingwekkende is dat met deze impulssequenties ons organisme meer openstaat voor verandering.
En in een tijd waarin er RNA-vaccins circuleren, is dit pulseren echt niet aan de orde van de
dag. Het is echt iets wat we moeten vermijden.
En we kunnen het alleen vermijden in onze eigen omgeving.
We kunnen het alleen vermijden in scholen en kinderdagverblijven. Zodat ook daar geen moeilijkheden ontstaan.
Omdat vreemde genen dan sneller worden geïntroduceerd. Het is de techniek die in het laboratorium wordt gebruikt.
En dat doet me denken aan de Code van Neurenberg. Experimenten op mensen zijn verboden.
Aangezien gepulseerde microgolven niet zijn onderzocht op veiligheid op de lange termijn, wordt dit principe geschonden.
Vrijwillige toestemming is absoluut noodzakelijk voor experimenten op mensen.
De Code van Neurenberg werd na de Tweede Wereldoorlog uitgevaardigd om verdere
experimenten met mensen door de nazi's te voorkomen.
Maar dat is precies wat er nu wereldwijd gebeurt, helaas.
En we moeten gewoon leren om dit systeem te begrijpen en dan leren om onszelf op de juiste manier te
beschermen. Op een andere manier komen we de jaren niet door.
En ik wil je hier iets vertellen dat technisch belangrijk is om te begrijpen. Dit is de helling van een signaal.
We hebben een minder steile helling. Het lijkt bijna op een natuurlijke sinusgolf die zich op deze manier voortplant.
Dus hoe minder steil de hoek, hoe biologisch compatibeler het signaal.
De elektronica is traag en heeft meer vermogen nodig. Dat realiseerden we ons. Ze zeiden,
oké, we zullen de duur van de sequentie verkorten.
Dus als ik dan alleen een korte, heel korte puls kan geven, heb ik veel minder vermogen nodig.
Dit is dan - maar dan ontwikkelt zich een steile helling en dat is precies wat biologisch veel
schadelijker is. En dat is wat heel snel ons DNA kan verstoren.
WLAN en Bluetooth liggen in deze orde van grootte. Het maakt verschil of je een WLAN hebt
op 2,45 GHz of op 5 GHz. Op 5 GHz is het hoger.
En Bluetooth signalen hebben soms een extreme steilheid van de randen. En hoe groter de randsteilheid,
d.w.z. hoe scherper deze uitvoer, hoe moeilijker het wordt.
En nu komt het bijbehorende probleem. Wanneer we dit meten, is de piekwaarde belangrijk.
We kunnen echter ook de gemiddelde waarde bepalen.
En met het eerste signaal liggen ze nog steeds relatief dicht bij elkaar en met het tweede is het
probleem dat er zeer snelle meetapparatuur nodig is.
Er is nog geen meetapparaat dat snel genoeg is voor 5G. Je hebt 5G nodig, je kunt het alleen wiskundig bekijken.
En ik zal je dat op de een of andere manier laten zien.
Frankrijk heeft 5G gedwongen om te meten hoe sterk de blootstelling is.
En geen enkel meetapparaat kan deze korte pulsen detecteren.
Ze zeiden, oké, dan wordt de puls bevroren zodat hij lang genoeg duurt om gemeten te worden. En dat was 24.000 watt.
Maar toen werd slechts 300 watt genoemd in de planningsaanvraag. Waarom? Omdat de gemiddelde waarde erg laag is.
Dus daar betreden we het terrein van de bedrieglijke verpakking. Je kunt deze technologie tegenwoordig eigenlijk
gebruiken om een relatief groot aantal bedrieglijke producten te verkopen, zou je kunnen zeggen.
En ik zal dit illustreren met een heel eenvoudig voorbeeld.
Iedereen heeft wel eens een spijker in een muur geslagen.
En daar zijn we nu mee bezig. Dat is de hamer die naar beneden komt.
Druk en tijd zijn de twee componenten die een rol spelen.
En als we nu een klap hier op de nagel meten, dan zitten we op ongeveer 800 kilogram in een fractie van een seconde.
Je zou dus kunnen zeggen dat de piekwaarde 800 kilogram is.
Maar als we nu de gemiddelde waarde nemen en het gemiddelde nemen van de pauzes tussen de afzonderlijke slagen, die hier
ook aanwezig zijn, dan zitten we op een maximum van 2 kilo.
Dus, als je nu de kloof overbrugt en naar de meettechnologie kijkt - ik heb je al verteld dat we bijvoorbeeld
alleen 5G en snelle Wi-Fi kunnen meten met de topapparaten om te zien hoe sterk ze het lichaam beïnvloeden.
En mijn vraag is, wat doet pijn aan de duim bij het glijden, de piekwaarde of de gemiddelde waarde?
Dus als je met 2 kilo op de duim drukt, geeft de duim er niets om. Maar met 800 kilo wordt hij heel blauw.
En bij uitbreiding naar blootstelling aan elektrosmog is het duidelijk dat de piekwaarde ook
daar het probleem is en niet de gemiddelde waarde.
Laten we eens kijken naar het federale parlement en wat daar de afgelopen jaren is gebeurd.
December 2016 zegt de Raad van Staten "Nee tegen de limietverhoging".
En deze verhoging van de grenswaarden was belangrijk voor de mobiele communicatie-industrie omdat, als ze het
goed hadden uitgerekend, ze zich realiseerden dat 5G niet meer zou werken met de huidige grenswaarden.
Zelfs als je een beetje kunt sjoemelen met de gemiddelde waarde.
In 2018 herhaalde de Raad van Staten: "Nee, limietverhoging". Dus toen probeerden ze het steeds
opnieuw: kunnen we het niet een beetje verhogen?
In april 2020 zegt de Bondsraad zelf dat hij de grenswaarden niet wil versoepelen.
In juli 2020 wil 85% van de bevolking geen versoepeling van de limieten.
In februari 2021 komt de FOEN dan met een implementatieadvies om 5G überhaupt mogelijk te maken.
En dit zal dan in december 2021 worden gelegaliseerd door de Federale Raad.
En maakt tien keer krachtigere zenders mogelijk door deze lastige berekening van het gemiddelde.
Met 5G betekent dit dus dat er tweeënhalf tot tien keer meer straling mogelijk is.
Oké, nu kom ik terug op de duim.
Als je de 2 kilo op je duim drukt, wordt het bij 20 kilo iets sterker.
Dus dat is wat er effectief gebeurt. En dan mogen ze ook nog het 6-minuten gemiddelde nemen.
Je kunt dus 6 minuten meten en dan wordt alles gemiddeld.
Ik kom terug op deze vuurproef.
Dit zou betekenen dat de nagel er met 2 kilo wordt ingeduwd. Wat absoluut niet mogelijk is.
De Bondsraad merkt vervolgens op: "De grenswaarden van de NIR-verordening worden met deze wijziging niet versoepeld.
Voorzorgsmaatregelen ter bescherming van de gezondheid worden daarom gehandhaafd." Wat niet waar is.
Dit is technisch, biologisch gezien, een grote leugen.
Het citaat van Carl Friedrich von Weizsäcker past hierbij:
"Het natuurkundige wereldbeeld is niet verkeerd in wat het beweert, maar in wat het voorschrijft."
Hij zei over zijn wetenschappelijke collega's dat ze allemaal weten dat je iets onderzoekt en dat
wat er niet uit mag komen gewoon wordt uitgesloten.
En dat is vandaag de dag helaas een gangbare praktijk in de wetenschap.
Dit bracht een Duitse middelbare scholier, ik denk in de buurt van München, ertoe om te
zeggen: "Oké, we zullen ons eigen onderzoek doen.
Als de wetenschap zo gecorrumpeerd kan worden, dan doen we het zelf wel."
Ze huurden een donkerveldmicroscoopsysteem en deden vervolgonderzoeken, gewoon
bloed uit het oor. Altijd op dezelfde plek.
Wetenschap betekent dat je het altijd moet kunnen repliceren, dus je moet een duidelijke regel opstellen.
En ze stelden de vraag: wat doet een mobiel telefoongesprek?
Hier zien we de donkerveldopname. Hier zien we de rode bloedplaatjes, die eigenlijk heel duidelijk
zijn voordat de mobiele telefoon wordt gebruikt.
En na een kort mobiel telefoongesprek is het bloed van deze jonge mensen veranderd.
Slechts twee minuten op de mobiele telefoon en het bloed was al anders.
En wat verbazingwekkend was, was niet alleen het bloed van de persoon die de mobiele telefoon aan zijn oor had,
maar ze testten toevallig ook iemand die twee meter verderop stond en zijn bloed was ook kleverig.
Dus het was niet eens alleen de afstand, maar gewoon het signaal dat ervoor zorgde dat het bloed dit geld liet rollen.
En als dat gebeurt, hebben we een slechtere toevoer naar het hele lichaam en ontstaan er meer en ernstigere problemen.
Dit betekent dat we echt niet tot de thermische grens kunnen gaan.
We zien hier de uitleg van de gebruikelijke grenswaarden zoals ze worden weergegeven.
Na 15 minuten aan de telefoon mag het lichaam niet aanzienlijk meer dan 2 graden verwarmd zijn, voor zover ik weet.
Dit is een thermofoto waarmee je dit heel duidelijk kunt zien.
Je kijkt dus alleen naar de grenswaarden om te zien of het geheel te warm wordt.
En als we nu terugkomen op deze studie, Jugend forscht, heb je weer aan de linkerkant het mobiele
telefoongesprek nog niet gevoerd, dus het bloed is nog mooi.
En na drie minuten aan de telefoon heb je een rol geld.
En niet alleen voor de persoon die zijn mobiele telefoon aan zijn oor heeft, maar ook voor anderen in zijn omgeving.
Het heeft niet zo'n sterk signaal nodig dat het lichaam verstoord is. Dat is ontnuchterend.
Daarom heeft de WHO de straling van mobiele telefoons in 2011 geclassificeerd als mogelijk kankerverwekkend.
Dit is even gevaarlijk als pesticiden, DDT, chloroform en zware metalen.
Dus als je WLAN's ophangt in klaslokalen of scholen, kun je ze ook laten werken met DDT of pesticiden in biologielessen.
Dat is vergelijkbaar. En dat zeg ik niet, dat zegt de WHO. Omdat het hetzelfde risiconiveau is.
Wat beschermen de grenswaarden? Dat is de vraag. De volgende vraag.
Ik heb geprobeerd dit te illustreren met een heel eenvoudige tekening.
Het is altijd maar een last voor de korte termijn.
Dus de cellen kunnen na de thermische effecten ongeveer één of twee graden opwarmen.
Daar krijg je geen erge koorts van. Dus je kunt het verdragen.
Maar de effecten van langdurige blootstelling zijn hier niet in opgenomen.
Dit worden de niet-thermische effecten genoemd. En deze veroorzaken precies het ongemak.
Juist deze verstoren dan het biologische evenwicht. Dat is het probleem.
Meten geeft duidelijkheid; dat is een onderdeel dat belangrijk is. Dat is echt spannend.
Dus als ik met mijn eenvoudige meetapparaten door het huis loop, vooral als ik naar de bedruimtes kijk, en er staat een router
in de aangrenzende kamer, een WLAN-router, dan bereikt deze gemakkelijk 1000 microwatt per vierkante meter door de muur.
Dit is de vermogensfluxdichtheid aan deze kant.
Als we nu naar de bouwbiologen kijken, zeggen ze dat het gebouw lange tijd onder extreme stress heeft gestaan.
Samen met de milieuartsen analyseerden ze wat nog acceptabel is voor het lichaam en wat te veel is.
En hebben gezien dat meer dan 100 microwatt per vierkante meter al te veel is.
Dus als de buurman zijn kantoor aan de andere kant van de kinderkamer heeft, ziet het er zo uit.
De wetgeving staat 60.000 microwatt per vierkante meter toe.
Als ik nu dit apparaat gebruik zit ik nu ruim boven de 1000.
Dit is nog steeds een relatief zachte route, als ik daar omhoog zou klimmen, zou ik meer blootstelling hebben.
In deze kamer overschrijden we dus al snel de 100 microwatt per vierkante meter.
En dit is natuurlijk een lijst die belangrijk is voor de bedruimte, d.w.z. voor permanente bewoning.
Ik ben nu niet bang voor jou en ik ben ook niet bang voor mezelf met dit apparaat.
Ik heb misschien een beetje hoofdpijn, maar dat gaat wel over.
Als ik mijn lichaam hier niet voortdurend aan blootstel, zou er geen probleem moeten zijn.
En nu vragen we ons af hoe deze grenzen tot stand komen.
En dan zijn er bijvoorbeeld emissiegrenswaarden, dat wil zeggen werkplekken, waar dan 9 miljoen op staat. Dat mogen ze dus doen.
En de grenswaarden worden vastgesteld door de zogenaamde "ICNIRP" (International
Commission on Non-Ionizing Radiation Protection).
De WHO geeft deze op haar beurt door aan de verschillende overheidsinstanties, die ze zonder
toetsing overnemen , inclusief de rechtbanken.
En het interessante is dat dit een particuliere organisatie is.
We komen daar niet zomaar binnen. Je wordt er uitgenodigd en je wordt vooral uitgenodigd als je dicht bij
de mobiele communicatiebranche staat. Zoals onze Zwitserse collega Martin Röösli.
En deze grenswaarden worden dan gewoon overgenomen.
Het is eigenlijk vergelijkbaar met de rallyclub of de autosportclub, die de hoogste limiet mogen
instellen in stedelijke gebieden. Dat is de korte versie.
De Zwitserse grenswaarden zijn dus ook gebaseerd op ICNIRP.
De bevolking heeft 5 tot 6 volt per meter.
Dat geeft de 60.000 microwatt per vierkante meter en dat geeft dan de 9 miljoen
microwatt per vierkante meter voor de werkplekken.
En omdat ze vervolgens vonden dat dit niet genoeg was voor 5G, verhoogden ze de factor met 15 voor de bevolking.
Dit is dan gewoon de melkboekberekening. Zonder echt naar de studiesituatie te kijken.
Dat is wat er feitelijk gebeurt met deze ICNIRP-vereniging.
In 2000 stelde het Zwitserse Federale Hooggerechtshof al dat grenswaarden niet moeten worden vastgesteld op
basis van medische criteria, maar op basis van economische haalbaarheid en technische haalbaarheid.
Dus wat de mobiele telefoonindustrie zegt is belangrijker dan of vier kinderen na verloop van tijd kanker krijgen door een WLAN.
En de Bernse administratieve rechtbank is nog een stap verder gegaan.
De bevolking heeft geen recht op nulrisico.
Grenswaarden dienen alleen om de schade binnen aanvaardbare grenzen te houden.
Je eigen hoofdpijn is dus een acceptabele limiet.
Hoeveel kankergevallen er dan nodig zijn die gerechtvaardigd of niet langer gerechtvaardigd zijn, wordt hier niet opgeschreven.
Het is belangrijk om te begrijpen dat niet iedereen hier last van heeft. Dat is echt cruciaal.
In medische termen staat dit bekend als de buffercapaciteit. Elk lichaam kan een probleem bufferen.
Ik doe de elektrosmog nu in de vorm van druppels. En als je een goed gestel of een goede
buffercapaciteit hebt, zeg je dat het geen probleem is.
Nu komt mijn meetpraktijk, al meer dan 30 jaar.
Ik heb veel mensen ontmoet die me vertelden dat ik nooit een probleem heb gehad.
En dan van de ene maand op de andere kan ik het ding niet meer in mijn hand houden, kan ik niet meer tegen
de WLAN in mijn flat. Ik weet niet wat er gebeurd is.
Medisch gezien is de buffercapaciteit uitgeput.
En het interessante is dat de symptomen alleen optreden als de buffercapaciteit op is of als het vat overloopt.
Ik begeleid mensen met de regel van de 4 A's. De eerste staat voor uitschakelen.
Een WLAN zendt voortdurend uit. Als je het niet kunt uitschakelen, is er echt geen plaats voor
in een huis of een school. Dat is mijn mening.
Afstand is het tweede. Dat is wat ik heb geprobeerd te initiëren met deze leraar bij het
schoolhoofd, dat het WLAN dan ver weg gaat.
Dat is één optie, die enige verlichting biedt. Het is moeilijk te zeggen of het op de lange termijn genoeg zal zijn.
Afscherming/absorptie is dan een derde A. Daar wordt het duur.
Het afschermen van een huis kost dan al snel zo'n 50.000 tot 100.000 franc.
Als je dan de buitenkant verft met een beschermende coating en vervolgens een andere kleur aanbrengt, is
het geheel vakkundig geaard. De ruiten op de een of andere manier afschermen kost ook wat.
En de vierde A is de anabole weerstand van het lichaam, zodat de buffercapaciteit
behouden blijft en niet slinkt. Dat is belangrijk.
En om een lang verhaal kort te maken: we zijn allemaal wel eens een kind tegen het lijf gelopen op de schommel.
En wat we ons hebben gerealiseerd is dat het in het begin veel kracht kost en dat daarna de kleinste impuls genoeg is.
En dat is precies wat er gebeurt met elektrosmog.
In het begin hebben we een sterke blootstelling, ik heb dit gehoord van alle mensen die elektrosensitief zijn
geworden, dat ze te lang te dicht bij sterke antennes waren.
Of het nu gaat om WLAN, een antenne voor mobiele telefoons of je eigen mobiele telefoon.
Als het signaal te lang en te sterk is, hamer je dit vreemde signaal in je eigen organisme en dan is het
kleinste signaal genoeg. Een zwakke impuls is dan genoeg.
Ik heb ooit een boek geschreven over elektrosmog, ik kan je vertellen dat het geen groot
succes was, maar het was belangrijk voor me.
Destijds probeerde ik studies te begrijpen, althans in samengevatte vorm, en vatte ze allemaal samen in één beeld.
En dat is het fatale. Het raakt iedereen op zijn zwakke plek.
Als iedereen dezelfde hoofdpijn of dezelfde tumor had, zou die allang verdwenen zijn.
Maar omdat iedereen een andere kwetsbaarheid heeft, is het niet eenvoudig om dit
wetenschappelijk te bewijzen. Dat is het ongelukkige.
En je kunt zien dat alles, van hoofdpijn, mentale blokkades, prestatieverlies, concentratieproblemen tot allergieën,
neurodermitis, spierweefsel, weefselhyperaciditeit, migratiepijn, reuma van weke delen of hart- en vaatritmestoornissen,
hartaanvallen - dat heb ik niet verzonnen, ik heb gewoon samengevat wat de onderzoeken hebben
aangetoond dat elektrosmog veroorzaakt of enorm verergert.
Waarom doen we onszelf dit aan? Waarom stijgen onze ziektekostenpremies elk jaar zo enorm?
Dus ik denk dat het belangrijk is om naar deze kruisverbinding te kijken.
Dit is gedaan door een vrouw, Isabel Wilke, die voor het elektrosmograpport heeft gewerkt en 30 jaar lang de ene studie na
de andere heeft bekeken en geprobeerd heeft het te begrijpen, als biologe heeft ze ook de biologische
achtergrond om dit te doen en ze heeft het allemaal samengevat.
180 artsen en wetenschappers waren zo geraakt door deze studie die ze uitvoerde. Dit is dus een overzichtsstudie.
Ze deed zelf geen onderzoek, ze analyseerde en evalueerde alleen onderzoek.
Toen besefte je: ja, je moet er echt op reageren.
En als zoveel artsen zich hiervoor aanmelden, zeggen ze: "Hé, we moeten dit eens van dichterbij bekijken.
We kunnen niet zomaar onze ogen sluiten.
En ik kom nu op dit punt, namelijk waarom WLAN's niet op scholen of thuis moeten worden opgezet.
De eerste is kinderbescherming.
We zien hier dus dat een vijfjarige een signaal veel dieper in de hersenen krijgt dan een tienjarige of
een volwassene. We moeten kinderen dus beschermen.
Punt. De thermische penetratiediepte is bij een kind veel groter dan bij een volwassene.
We kunnen geen conclusies trekken over wat het kind doormaakt op basis van onze ervaringen.
Ik sprak vandaag twee kinderen en vroeg hen hoe ze zich voelden. En het was me duidelijk dat ze het voelden.
Maar als niemand hen dat vraagt, proberen ze het gewoon in zichzelf in evenwicht te brengen. De vraag is tegen welke prijs.
Geen thermische celverandering. Een wetenschapper liet ratten 20 minuten per dag telefoneren.
Nee, ze deden het niet zelf, niet onafhankelijk.
Maar ze werden ver onder de toegestane limiet bestraald.
En hoe reageerden de hersenen hierop? Dus alle donkere vlekken het begin van een tumor.
Waarom geen WLAN? Dit gaat over de bijnier, dat is uit mijn observatie, wat ik heb gezien.
En velen van jullie kunnen dat waarschijnlijk ondersteunen.
Het 10-Hertz ritme van een WLAN hotspot activeert de bijnier.
En dat is het fatale: in het begin heb je de indruk, wow, ik heb meer energie. Ik heb eindelijk weer energie.
Dit WLAN kan geen probleem zijn. Ik heb meer energie. Waarom heb je meer energie?
Omdat er meer adrenaline en cortisol vrijkomt.
Adrenaline is het krachthormoon dat je echt kracht geeft.
En als je je kracht niet ergens in de sportschool kwijt kunt, dan is de beste manier om het kwijt te raken vechten.
Veel scholen realiseerden zich dat op het moment dat ze WLAN installeerden, de agressiedrempel omhoog ging, veel meer
agressie onder de kinderen, geen begrip meer voor elkaar.
Er is geen discussie meer, het is gewoon iets dat met vuisten wordt uitgevochten.
Het heeft dus te maken met die adrenaline.
En dan komt het probleem: het is de duur.
En dat realiseer je je niet als je het WLAN koopt.
Je realiseert je dat na twee, drie, misschien vijf jaar.
Als de bijnier voortdurend wordt geactiveerd, dan zuigt hij eenmaal. En dan is uitputting het resultaat.
Dus ik beweer, en dit is gebaseerd op 30 jaar observatie, dat iedereen uiteindelijk uitgeput raakt van een WLAN.
Dus voor degenen onder jullie die 's nachts niet uitschakelen, onthoud dat alsjeblieft.
En dat besef je niet van de ene week op de andere.
Maar op de lange termijn beschadig je de bijnieren zodanig dat deze burn-outs zullen optreden.
Ik weet niet welk percentage van de burn-outs tegenwoordig te wijten is aan onze mobiele telefoon en
WLAN-technologie, maar het zal een hoog percentage zijn.
En dan hebben we ook nog cortisol in de bijnieren, dat de afbraak van het lichaam bevordert.
Afbraak van het lichaam betekent dat aminozuren ergens worden afgebroken.
Als dit in een bloedvat is, ja, dan is de doorbraak van het bloed duidelijk.
Maar je kunt het ook gebruiken om de hersenen af te breken. Afbraak is niet iets dat een doel zou moeten zijn.
Het gaat niet om de vetreserves rond de buik, het gaat echt om belangrijke stoffen die vervolgens worden
afgebroken. Op de lange termijn is dit de taak van cortisol.
In het begin wordt cortisol gebruikt om af te breken wat ontstoken is. Maar als er niets
meer over is, gaat het verder met afbreken.
Waarom geen WLAN? Het draait allemaal om hersengolven. En dat is echt iets dat belangrijk is.
De belangrijkste frequenties in de hersenen veranderen afhankelijk van de activiteit en de fase van de dag.
Dit kan gevisualiseerd worden met het elektro-encefalogram.
We hebben een belangrijke hersengolf, namelijk alpha. We bevinden ons tussen 8 en 12 hertz. Dit is
een waaktoestand, maar een ontspannen waaktoestand.
In het midden zitten nu de 10-Hertz ritmes van een WLAN apparaat.
Daarboven is bèta. Dan komen we in de activiteit. Ik zit nu in de activiteit. Ik ben nu gegarandeerd in bèta.
En als ik zo doorga, kom ik ook in de gamma toestand. Dus dat kan gemeten worden in de hersenen.
Als je ergens in de overtuiging komt, dan maak je de drempel van bèta naar gamma over de 30 Hertz.
Maar dat is niet het enige. Het heeft ook de theta-golven eronder nodig. Dat is 4 tot 7 hertz.
Dat is waar we naartoe gaan als we de slaapdroomfase ingaan. En de ideale situatie is wanneer we ook in de delta komen.
Delta is dan diepe slaap. En juist in dit deltagebied vinden de herstelprocessen van het lichaam plaats.
Als we nu 's nachts constant een 10-Hertz ritme in de buurt hebben, dan voorkomen we dat de hersenen in theta en delta komen.
We voorkomen dat het lichaam zichzelf regenereert, dat het zelf genezing ervaart.
En dit is iets van Diagnose Funk dat ik eergisteren vond. Ik was er helemaal door gefascineerd.
Een patiënt met een zelfdiagnose van hoofdpijn tijdens en na het werken in een kantoortuin, d.w.z. met WLAN en
waarschijnlijk een antenne voor mobiele telefonie binnenshuis.
We visualiseerden het 10-Hertz ritme. En je kunt in de hersengolfpatronen zien dat deze 10-Hertz ritmes er waren.
Dat is wat ik in het begin zei. In mijn geval was het in het oog met deze flitser, d.w.z. met deze 10 hertz.
De hersenen pikken deze frequentie op. En het leert deze frequentie.
Maar de hersenen zijn neuroplastisch. Dit betekent levenslang leren als we alle hersengolfpatronen kunnen doorlopen.
En als we nu een apparaat opzetten dat ons in deze alfa-hersengolven dwingt en de andere
overtreft, dan moet er een probleem ontstaan.
En wat me schokte was dat de meting hier 30 uur na de laatste blootstelling is.
Voor mij is dit bijna onmogelijk, tenzij ze elektrosensitief is geworden.
En dan pikt ze ook de Wi-Fi op, net als ik met de schommel. Als je dan alleen je pink op de schommel houdt, pikt ze de Wi-Fi uit
de omgeving op en niet meer de sterke Wi-Fi in haar kantoortuin.
Dan kan ze niet meer uit het ritme komen.
En als je de frequenties van hun hersengolven op een rijtje zet, hebben we vooral 10 hertz. Dat is wat het WLAN deed.
Maar de hersenen moeten het hele bereik in kaart brengen. Als we gezond willen blijven, hebben we dat nodig.
Een WLAN is iets dat iedereen op lange termijn onder druk zet, zodat er gewoon een
probleem moet ontstaan. Dat is het logische gevolg.
Waarom geen WLAN? Het gaat om de natuurlijke frequentie.
Of het nu gaat om mobiele radio of WLAN, als we een externe frequentie hebben, is het een kwestie van tijd en de sterkte
en nabijheid van de antenne waardoor interferentie optreedt.
En dan hebben we een foto zoals die van deze vrouw in dit open kantoor. En dan beginnen de moeilijkheden.
En ik vraag officieel: is het de moeite waard om je eigen computer of laptop niet aan
te sluiten? Gewoon omdat het praktischer is?
Als je eenmaal zo geland bent, heb je relatief veel tijd nodig totdat je lichaam weer in balans is.
Oké. Gezondheid gaat over het behouden van je eigen toon. En je eigen toon houden
betekent dat we allemaal hersengolven inbrengen.
Dus ik denk niet dat ik daar veel over hoef te vertellen.
Er zijn veel onderzoeken naar digitale dementie, d.w.z. verslaving aan mobiele telefoons.
Ik las laatst een verslag over een speenbehandeling die ze wilden doen en die ze moesten stoppen omdat de kinderen zo
wanhopig werden omdat ze hun mobiele telefoons moesten opgeven.
Dit is verslaving in de hoogste graad. En methadon is niet langer genoeg.
Ze zien hoe ik het doe in termen van tijd. Dat werkt heel goed.
Waarom geen WLAN? Dat is een doos van Pandora.
Dat verbaasde me echt. Alle ouders die bij Google en Facebook werken, staan niet toe dat hun kinderen de producten
gebruiken die ze zelf ontwikkelen. Dat moet je je voorstellen.
De zoon komt naar zijn moeder en zegt: "Ik wil ook een mobiele telefoon." "Nee, die heeft papa gemaakt.
Je mag het niet hebben. Het is te gevaarlijk."
Dat is interessant. Ze weten waarom ze het zo doen.
De kinderen in Silicon Valley krijgen geen mobiele telefoons en mogen niet voor een scherm zitten tot ze 18
zijn, voor velen van hen. Dat zag ik in het laatste artikel.
Waarom geen WLAN? Laten we eens kijken naar de waarschuwingen.
Dit is van Telekom, van de Speedport-router in het hoofdstuk "Beveiligingsinstructies en gegevensbeveiliging":
"De geïntegreerde antennes van je Speedport, d.w.z. je WLAN-router, zenden en ontvangen
radiosignalen, bijvoorbeeld om je WLAN te voorzien.
Plaats je Speedport niet in de directe omgeving van slaapkamers, kinderkamers en recreatieruimtes om de
blootstelling aan elektromagnetische velden te minimaliseren".
Dus je kunt het je nu veroorloven om dat te doen.
Waarom geen WLAN? Bewaking, controle.
Dit is een bijdrage van Kla.TV. Helaas is het erg onscherp.
Dit zijn mensen in een kamer die geautomatiseerd zijn met het signaal, met het stralingssignaal van het WLAN.
WLAN maakt het mogelijk om niet alleen een kamer te scannen om te zien wat er zich in de kamer bevindt, maar
ook de bewegingen in de kamer van lichamen die rondlopen.
Dit kan worden uitgelezen en vervolgens gevisualiseerd met behulp van een computerprogramma.
Het is geen beeld zoals we gewend zijn van de televisie, maar moet worden gegenereerd met behulp van computertechnologie.
Deze bijdrage was afkomstig van twee Amerikaanse universiteiten.
Onlangs liet een Duitse universiteit 200 mensen door een kamer bewegen met behulp van AI en ze konden ze
allemaal matchen met een nauwkeurigheid van bijna 100 procent. Dus dat moet je je voorstellen.
We hebben dus een reflectie, deze gereflecteerde straling, die kan worden geanalyseerd met een computerprogramma.
Met AI kan dan duidelijk worden bepaald of ze nu samen slapen of dat ze op de een of andere manier samen ruzie
maken. Het kan worden uitgelezen via het Wi-Fi-signaal.
Ik denk niet dat ze dat nu al over de hele linie doen, maar als je iemand wordt die misschien niet per se zo
populair is bij de staat, dan is het vrij waarschijnlijk dat ze zullen kijken hoe ze dat kunnen controleren.
En dit zal vroeg of laat worden uitgebreid.
De controle-neurose bestaat eigenlijk al relatief lang.
Waarom geen WLAN? Omdat er alternatieven zijn.
En een van de beste alternatieven is het kabelnetwerk.
Dat betekent alleen dat we het moeten aansluiten. Is dat zo erg?
Ik denk dat het zelfs goed is voor een kind. Het is een bewuste daad.
Ik maak nu een verbinding met de wereld door dit in te stellen.
Dus kabelnetwerken, ze worden ethernetkabels genoemd, dat zou het eenvoudigst zijn.
En dan zijn er nu ook technologieën met LiFi. Dit is een draadloze lichtverbinding. Er zijn dus verschillende versies.
Er is LED, maar er is ook infrarood.
Je hebt het dan bijvoorbeeld in een lamp in de kamer. En je hebt ook een ontvangerzender naast je apparaat.
En dan wordt het getransporteerd via licht. Dit is gegarandeerd biologisch minder
kritisch dan wat we gewoonlijk doen met elektrosmog.
Infrarood licht is volgens mij het gemakkelijkst. Er zijn dus bedrijven waar je dit al kunt bestellen.
Ja, anderen schakelen uit. Waarom schakelen ze uit? Ik doe het maar even.
Het parlement van de deelstaat Beieren raadt scholen WLAN af, zelfs in 2007. Ze willen bekabelde netwerken.
Dit is bedoeld om mogelijke gezondheidsrisico's veroorzaakt door straling uit te sluiten, aldus de toelichting.
We weten dus dat het gevaarlijk is. Dus willen we het gevaar elimineren. Dat is eigenlijk logisch.
Anderen schakelen uit, Parijs, dat gebeurde ook in 2007.
Ze rustten alle bibliotheken uit met WLAN. En toen klaagde 40% van de werknemers over hoofdpijn.
En dat ze niet langer onder deze omstandigheden wilden werken. De WLAN's werden vervolgens uitgeschakeld.
En toen werd besloten om op de een of andere manier te wachten tot er meer gedetailleerde studies
beschikbaar waren. Ik weet niet hoe ze nu zijn opgenomen.
Haifa, bijvoorbeeld: De burgemeester van Haifa, Yona Yahav, zei toen: "Als er nog twijfel is
over onze kinderen, dan is er geen twijfel meer."
Hé, onthoud deze zin. Het is eigenlijk de sleutel tot de hele discussie: WLAN op scholen, ja of nee?
En wat doet de stad Bern? 2017: 2,5 miljoen krediet om alle 88 scholen uit te rusten met WLAN.
Ik vraag me af wie de moed heeft om deze scholen te onderzoeken om te zien wat er is veranderd
sinds deze WLAN's in 2017 werden ingeschakeld.
Ja, ik nader langzaam het einde. We bevinden ons in een wereld waar onze hersenen zich tussen twee werelden bevinden.
En de vraag is hoe we ons verder willen ontwikkelen.
De natuurlijke evolutie heeft tot nu toe eigenlijk alles goed gedaan. En nu komen de technische frequenties en AI.
En de vraag is: Ja, wat wordt er met deze dingen veranderd in ons wezen, in onze biologie?
Digital natives versus digitale dementie, dat is wat ons te wachten staat als er al zulke verslavingsgevaren bestaan.
Een brein dat te weinig wordt uitgedaagd, verliest capaciteit en creativiteit en dat is belangrijk.
En ik denk dat we ons moeten afvragen hoe we de aarde moeten overdragen aan de volgende generaties.
De Indianen hadden het motto: elke beslissing moet worden afgewogen tot in de zevende generatie.
Heeft het over zeven generaties nog steeds zin?
Wie van de mensen die WLAN op deze manier propageren, denkt hierover na?
Kunnen we zeven generaties overleven met WLAN in schoolgebouwen?
Deze vraag is terecht! De presentatie heeft genoeg feiten gegeven om je aan het denken te zetten.
Er zijn oplossingen die zonder noemenswaardige problemen in scholen kunnen worden geïmplementeerd.
Dit roept een andere vraag op: zijn scholen bereid om het welzijn van kinderen voorrang te geven boven financiële belangen?
Ouders en leerkrachten worden opgeroepen om lokale schoolbestuurders en schoolautoriteiten te informeren over
de feiten en hen aan te moedigen actie te ondernemen!