«Υπάρχουν μελέτες που επισημαίνουν προβλήματα ή πιθανά προβλήματα· και υπάρχουν μελέτες που δεν καταλήγουν σε κανένα αποτέλεσμα.»
Όμως η βιομηχανία χρησιμοποιεί αυτές τις μελέτες ως απόδειξη ότι τα κινητά τηλέφωνα είναι
ασφαλή. Αυτό είναι επιστημονική απάτη!» (…)
Η ένωση που συγκεντρώνει τον κλάδο της κινητής τηλεφωνίας – συγκάλεσε συνέντευξη Τύπου και δήλωσε:
Μην ανησυχείτε, έχουμε χιλιάδες μελέτες που αποδεικνύουν ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα.
Και ένας από τους δημοσιογράφους έδειξε τόση τόλμη και ρώτησε: «Μπορούμε να τις δούμε;»
Και τότε δεν είχε τίποτα να τους δείξει. (…)
«Γνωρίζω επίσης ερευνητές που πραγματικά ασχολήθηκαν με το θέμα και είπαν: Δεν θέλω να ξανακάνω ποτέ καμία έρευνα σχετικά με την
ακτινοβολία των κινητών τηλεφώνων, γιατί αν καταλήξω στο συμπέρασμα ότι είναι επιβλαβής
για την υγεία, τότε το λόμπι θα με καταστρέψει.
Ο Klaus Scheidsteger, συγγραφέας και σκηνοθέτης, είναι επίσης ερευνητικός δημοσιογράφος.
Ανήκε στην πρώτη τάξη του τμήματος Δημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου του Ντόρτμουντ.
Μετά την ολοκλήρωση της πρακτικής άσκησης στον ραδιοτηλεοπτικό σταθμό Westdeutscher Rundfunk της Κολωνίας, μετακόμισε στη Γαλλία
για τέσσερα χρόνια ως ανεξάρτητος συγγραφέας και το 1982 σκηνοθέτησε το πρώτο του ντοκιμαντέρ – ένα πορτρέτο του Άγγλου
συγγραφέα Άντονι Μπέρτζες, συγγραφέα του «Πορτοκαλί Ρολόι».
Ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του ’80 ίδρυσε στην πόλη καταγωγής του, το Έσσεν, ένα τηλεοπτικό πρακτορείο και στη συνέχεια,
χρησιμοποιώντας τη δική του κάμερα και εξοπλισμό στούντιο, παρήγαγε ειδήσεις, ρεπορτάζ και ντοκιμαντέρ
για τους δημόσιους τηλεοπτικούς σταθμούς ARD και ZDF, καθώς και για τα κανάλια RTL και Sat.1.
Και αργότερα προστίθεται ο γερμανο-γαλλικός πολιτιστικός τηλεοπτικός σταθμός ARTE, στον οποίο παρέχει έτοιμο προς μετάδοση
υλικό τόσο απευθείας μέσω του ARTE Στρασβούργου όσο και σε συμπαραγωγή με σταθμούς του δικτύου ARTE,
όπως οι NDR, BR και MDR, καθώς και το ZDF, στο πλαίσιο της θεματικής ενότητας «Πορτρέτα».
Και το 2006 δημοσιεύεται το πρώτο του αναλυτικό ρεπορτάζ με θέμα την κινητή τηλεφωνία, ως παραγωγή που του
ανατέθηκε από τον γαλλικό κρατικό τηλεοπτικό σταθμό FR2, με τίτλο «Portables au Accusation».
Θα το μετέφραζα ως «Κινητά στο εδώλιο των κατηγορουμένων», μπορεί να το πει κανείς έτσι;
Στη συνέχεια, ο γερμανός εταίρος συμπαραγωγής MDR για το ARD απλώς συντόμευσε το τμήμα του χωρίς να το συνεννοηθεί.
Βλέπουμε ήδη πόσο δημοφιλές είναι στα κρατικά κανάλια και μεταδίδεται γρήγορα, χωρίς προαναγγελία, στο
πρωινό πρόγραμμα με τον τίτλο «Ο πόλεμος των κινητών».
Η ταινία διάρκειας 50 λεπτών θα προσέφερε, ωστόσο, μια πραγματικά εμπεριστατωμένη εικόνα της νομικής διαμάχης των
ασθενών με όγκο στον εγκέφαλο εναντίον ολόκληρης της βιομηχανίας κινητής τηλεφωνίας στις ΗΠΑ.
Δέκα χρόνια αργότερα κυκλοφορεί ο πρώτος κινηματογραφικός ντοκιμαντέρ με τίτλο «Thank you for calling», ενώ
το 2018 εκδίδεται το ομώνυμο βιβλίο για το θέμα αυτό.
Και τον Μάιο του 2024 κυκλοφόρησε μια ακόμη ταινία με τίτλο «Το ψηφιακό δίλημμα».
Κατά την προπρεμιέρα του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες, η ταινία αυτή προκάλεσε μεγάλο
ενθουσιασμό και πλέον είναι διαθέσιμη σε τέσσερις γλώσσες στο διαδίκτυο και σε επιλεγμένες αίθουσες κινηματογράφου.
Ο Κλάους Σάιντστεγκερ είναι ένας από τους συνιδρυτές της μελέτης για την κινητή τηλεφωνία ATHEM-3, η οποία
προκάλεσε σάλο στους διεθνείς επιστημονικούς κύκλους, καθώς αποτέλεσε τη βάση για διάφορες διεθνείς αγωγές.
Μπορείτε να μάθετε περισσότερα για αυτόν στη διεύθυνση www.das-digitale-dilemma.de
Και ως αντιπρόεδρος της MWGFD, είμαι περισσότερο από ευγνώμων που καταφέραμε να σε προσκαλέσουμε, αγαπητέ Κλάους, στην MWGFD και
ανυπομονώ τώρα για την ομιλία σου με τίτλο «Μεταξύ υποτίμησης, άγνοιας και σκόπιμης παρερμηνείας – Θέματα
κινητής τηλεφωνίας στα μέσα ενημέρωσης». Έχεις τον λόγο.
Σας ευχαριστώ πολύ. Ναι, και για μένα είναι επίσης μεγάλη τιμή που μπορώ να βρίσκομαι εδώ μαζί σας.
Λοιπόν, θεωρώ τη δουλειά σας πραγματικά φανταστική και πιστεύω ότι δεν πρέπει να περιοριζόμαστε μόνο σε ένα θεματικό πεδίο.
Βέβαια, έχω προσαρμοστεί εδώ εδώ και πάνω από 20 χρόνια και έχω γνωρίσει τόσο υπέροχους ανθρώπους, που βρίσκονται κι αυτοί εδώ.
Και αυτό είναι, στην ουσία, κάτι που με παρακινεί και αποτελεί επίσης έναν από τους λόγους για τους
οποίους εξακολουθώ να δίνω τον καλύτερό μου εαυτό.
Με αυτή την έννοια, ίσως θα μπορούσα να πω καταρχάς ότι διαθέτω κι εγώ μερικά μικρά βίντεο.
Γι’ αυτό θα χρειαζόμουν ένα τέτοιο τηλεχειριστήριο· το έχει ακόμα ο Κλάους. Ευχαριστώ.
Και πρόσφατα είχε μιλήσει για μια ορισμένη απογοήτευση. Κι εγώ την ένιωσα κάποιες φορές.
Αλλά αν ενωθούμε, αν απλώς συνειδητοποιήσουμε ότι τόσα πολλά πάνε στραβά και τόσα πολλά
είναι λάθος, ίσως να έχουμε και πάλι μια ευκαιρία.
Ωστόσο, προς το παρόν δεν μπορούμε ακόμα να βασιζόμαστε πλήρως στα λεγόμενα «μέσα μαζικής ενημέρωσης».
Ωστόσο, επέτρεψα στον εαυτό μου να αναφερθώ λίγο στη δική μου εμπειρία, ώστε να
μπορέσετε να κατανοήσετε καλύτερα αυτές τις σχέσεις.
Λοιπόν, η πρώτη μου εκδρομή θα είναι στην Αμερική.
Ίσως οι μεγαλύτεροι σε ηλικία να θυμούνται ακόμα την εκπομπή του Λάρι Κινγκ.
Ήταν πραγματικά μια εκπομπή που έκανε το γύρο του κόσμου, δηλαδή μεταδόθηκε σε πάνω από 100 χώρες.
Και σήμερα, στην ιστορία της κινητής τηλεφωνίας, έχει συμβεί στο παρελθόν να είμαστε σχεδόν πλήρως ψηφιακοί από το 1992 – με
το GSM, δηλαδή το Global System for Mobile Communication, όπως λέγεται, το οποίο ήταν ουσιαστικά 2G και ψηφιακό από το 1992.
Ένα χρόνο αργότερα, ο Λάρι Κινγκ είχε έναν καλεσμένο στο στούντιο, ο οποίος είπε:
Η γυναίκα μου έχει τώρα όγκο στον εγκέφαλο. Πάντα κρατούσε το κινητό της κολλημένο στο αυτί.
Και τώρα θα κάνω μήνυση στη Motorola.
Η Motorola ήταν τότε ηγέτης της αγοράς και, μέσα σε μία εβδομάδα, λόγω αυτού του δημοσιεύματος στα ΜΜΕ – γι’ αυτό ίσως μπορεί
κανείς να συμπεράνει ότι δεν επιθυμούν ιδιαίτερα να ασχοληθούν με αυτό το θέμα – η τιμή της
μετοχής της Motorola σημείωσε πτώση κατά 10 τοις εκατό.
Πρόκειται, φυσικά, για τεράστιες απώλειες.
Στη συνέχεια, στην Αμερική, η Cellular Telephone Industry Association —η ένωση που συγκέντρωνε ολόκληρο τον
κλάδο της κινητής τηλεφωνίας, η οποία τότε ονομαζόταν CTIA— συγκάλεσε συνέντευξη Τύπου και δήλωσε:
Μην ανησυχείτε, υπάρχουν χιλιάδες μελέτες που αποδεικνύουν ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα.
Και ένας από τους δημοσιογράφους έδειξε τόση τόλμη και ρώτησε: «Μπορούμε να τους δούμε;»
Και τότε δεν είχε τίποτα να προσφέρει.
Μετά από αυτό όμως, λίγες εβδομάδες αργότερα, ξεκίνησε, για να το πούμε έτσι, η ιστορία του Δρ. Τζορτζ Κάρλο.
Επειδή σε αυτόν τον άνδρα ανατέθηκε τότε να διεξάγει έρευνα για πάνω από έξι χρόνια, ακριβώς για να
αποδείξει ότι στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν καθόλου προβλήματα στην κινητή τηλεφωνία.
Και αυτός ο Δρ. Τζορτζ Κάρλο με ενδιέφερε ιδιαίτερα από δημοσιογραφική άποψη, επειδή αποδείχθηκε ότι, κατά τη διάρκεια
της εργασίας του για λογαριασμό της βιομηχανίας – με προϋπολογισμό 28,5 εκατομμυρίων για την έρευνα – είχε ανακαλύψει κάτι
που, δυστυχώς, δεν ήταν και τόσο ευχάριστο για τη βιομηχανία.
Και έτσι γεννήθηκε και το λεγόμενο «Wargame Memo».
Αυτό το έκανε, κατόπιν εντολής της Motorola, μια εταιρεία λόμπι και διαφήμισης με την ονομασία
Burson-Marsteller, η οποία στη συνέχεια έδωσε οδηγίες για το πώς θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται η κριτική επιστήμη.
Και αυτό, για παράδειγμα, μας οδηγεί στο θέμα της υπονόμευσης της επιστήμης.
Αυτό είναι ένα μοτίβο που θα μπορέσουμε να αναγνωρίσουμε και αργότερα εδώ.
Ο Κάρλο είχε δύο ειδικότητες: αφενός ήταν επιστήμονας, ειδικός στην ιατρική, και αφετέρου ήταν νομικός.
Και αυτό που με ώθησε ιδιαίτερα να γνωρίσω προσωπικά αυτόν τον άνθρωπο ήταν το γεγονός ότι, πίσω από τα παρασκήνια, συμβουλεύει
τους δικηγόρους που, από το 2001 έως σήμερα, προσπαθούν να οδηγήσουν τους ασθενείς με όγκο στον
εγκέφαλο, μέσω δικαστικών αγώνων, εκεί όπου βρισκόμασταν κάποτε με το κάπνισμα και τον αμίαντο.
Θα ήθελα, αν θέλετε, να αναφερθώ για άλλη μια φορά πολύ σύντομα σε αυτό το ρεπορτάζ, διότι το πρώτο έργο –
δημοσιογραφικό και κινηματογραφικό – που ευγενικά ανέφερε ο Ρόνι, πράγματι προβλήθηκε ακόμα στο France 2.
Και μπορώ να σας πω ότι, την ημέρα της εκπομπής, τον Μάιο του 2006, μου τηλεφώνησαν και μου είπαν:
Λόγω της νομικής πίεσης, πρέπει να κάνουμε κάποια αλλαγή.
Πρώτα πρέπει να βρεθούν στο εδώλιο τα κινητά των ΗΠΑ… γιατί – εδώ, βέβαια, όλα είναι εντάξει, κάπως έτσι.
Λοιπόν, οι νομικοί ανέλαβαν την υπόθεση.
Αναφέρθηκα τότε και στη Motorola, οπότε έπρεπε να βάλουμε ένα «μπιπ» πάνω από το όνομα της εταιρείας και,
στο τέλος, στους τίτλους τέλους έπρεπε να αναγράφεται ότι ο ΠΟΥ έχει τα πάντα υπό έλεγχο.
Λοιπόν, στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν καθόλου προβλήματα.
Λοιπόν, έτσι γίνεται η δουλειά, κάτι που τελικά οδήγησε σε αυτό το αποτέλεσμα, όπως είχε ευγενικά προαναγγείλει ο Ρόνι.
Πράγματι, το ARD είχε προγραμματιστεί να μεταδώσει αυτό το ίδιο ρεπορτάζ.
Λοιπόν, στην πραγματικότητα υπήρξε μια υπέροχη συνεργασία, καταρχάς.
Όμως εκείνη τη χρονιά – μιλάμε για το 2006 – τα δικαιώματα μετάδοσης της Μπουντεσλίγκα –
με χορηγό την T-Mobile – επέστρεψαν στο ARD.
Και γι’ αυτό, λοιπόν, ήταν δυνατό να εξεταστούν τόσο κρίσιμα ζητήματα, και θα ήθελα να σας παρουσιάσω εν συντομία κάτι που
ανέφερε ο Δρ. Τζορτζ Κάρλο – ο οποίος, όπως είπα, βρίσκεται επίσης υπό νομική παρακολούθηση, οπότε δεν μπορεί απλά να
λέει οτιδήποτε – στο άρθρο του, μετά από μια σύντομη εισαγωγή.
Έχω ετοιμάσει μερικά μικρά βίντεο, γιατί ίσως έτσι να χαλαρώσει λίγο η ατμόσφαιρα.
Τον άνδρα που έλαβε την ελκυστική ερευνητική ανάθεση από το CTIA για να διεξάγει έρευνα επί έξι χρόνια, τον συνάντησα για
πρώτη φορά το καλοκαίρι του 2005, χάρη στη μεσολάβηση του Μπομπ.
Ο Δρ. Τζορτζ Κάρλο, ιατρικός επιστήμονας και νομικός, ίδρυσε το Ινστιτούτο Έρευνας Ασύρματης Τεχνολογίας (WTA).
Θα έπρεπε να αποδείξουν επιστημονικά ότι τα κινητά τηλέφωνα είναι ακίνδυνα.
Όμως η βιομηχανία είχε προσλάβει τον λάθος άνθρωπο, κάποιον που ακόμα και σήμερα αποκαλύπτει αμείλικτα τα πάντα.
«Υπάρχουν μελέτες που επισημαίνουν προβλήματα ή πιθανά προβλήματα· και υπάρχουν μελέτες που δεν καταλήγουν σε κανένα συμπέρασμα.»
«Όμως η βιομηχανία χρησιμοποιεί αυτές τις μελέτες ως απόδειξη ότι τα κινητά τηλέφωνα
είναι ασφαλή. Αυτό είναι επιστημονική απάτη!»
Ναι, λοιπόν, ίσως αυτό να είναι και ένας λόγος.
Τουλάχιστον του επιτράπηκε να το πει, για να το πούμε έτσι, και αυτό δεν λογοκρίθηκε στη Γαλλία, ενώ στη Γερμανία λογοκρίθηκε.
Στη συνέχεια, ακολούθησε το επόμενο βήμα, το οποίο ήταν πολύ ενδιαφέρον για μένα να παρατηρήσω.
Αυτή ήταν η μελέτη για τις αντανακλαστικές αντιδράσεις του καθηγητή Adlkofer, την οποία είχαμε ήδη αναφέρει προηγουμένως.
Και τότε το περιοδικό «Der Spiegel» έσπευσε να καλύψει το θέμα και, όπως θα δούμε αμέσως, υπήρχε και ένας
συγκεκριμένος κύριος, ο οποίος, παρεμπιπτόντως, κατάγεται επίσης από το Βρέμη και τον οποίο όλοι συμπαθούμε πολύ.
Αυτός βρίσκεται εκεί κάτω και, στη συνέχεια, προέκυψε η κατηγορία ότι οι μελέτες αυτές ήταν πλαστές, από μια
βοηθό του καθηγητή – και τότε η υπόθεση πήρε μια νέα τροπή.
Λοιπόν, εδώ διηγήθηκε μια ιστορία αγάπης από αυτόν τον άνθρωπο από τη Βρέμη, έναν καθηγητή ονόματι
Λέρχλ, ο οποίος θα ξαναβρεθεί στο προσκήνιο αργότερα.
Αυτός είναι ένας από εκείνους που ουσιαστικά δραστηριοποιούνται ως λομπίστες και απλώς δεν
ανταποκρίνονται στις επιστημονικές τους γνώσεις.
Είναι πραγματικά ένας πολύ ξεχωριστός άνθρωπος.
Έχουμε, αν θέλετε, και αυτό το Wargaming στο ίδιο πλαίσιο.
Αυτό γίνεται πάντα εμφανές όταν η επιστήμη αποκαλύπτει κάτι που θα μπορούσε να αποτελέσει κίνδυνο για τη βιομηχανία.
Και στην περίπτωση αυτή, η συγκεκριμένη μελέτη, η μελέτη για τα αντανακλαστικά, εξετάστηκε
στη συνέχεια με πραγματικά συστηματικό τρόπο.
Και βρήκα τότε μια δημοσιογράφο από το «Profil» στη Βιέννη, που ήταν, για να το πούμε έτσι, το «μικρό Spiegel».
Και αυτή απλώς έθεσε ένα εμπόδιο.
Αυτή, λοιπόν, είχε στην ουσία μια αποκάλυψη της ιστορίας.
Και η όλη ιστορία, σε συνοπτική μορφή, είναι κατά τη γνώμη μου τόσο ξεκάθαρη, επειδή εδώ βλέπουμε τις συσχετίσεις, δηλαδή
πώς γίνεται η χειραγώγηση μέσω ψεμάτων και παραπληροφόρησης.
Και σε αυτό το πλαίσιο, πρώτη θα μιλήσει η δημοσιογράφος.
«Γνωρίζω επίσης ερευνητές που πραγματικά ασχολήθηκαν με το θέμα και είπαν: Δεν θέλω να ξανακάνω ποτέ καμία έρευνα σχετικά με την
ακτινοβολία των κινητών τηλεφώνων, γιατί αν καταλήξω στο συμπέρασμα ότι είναι επιβλαβής για
την υγεία, τότε το λόμπι θα με καταστρέψει.»
Λοιπόν, υπάρχουν πράγματι επιφυλάξεις από την πλευρά των επιστημόνων, οι οποίοι απλά δεν
θέλουν να ασχοληθούν πια με αυτή την έρευνα.
«Αυτό έχει γίνει πλέον ένα ευαίσθητο θέμα, επειδή φοβούνται ότι θα καταστραφούν όχι μόνο επιστημονικά,
αλλά εν μέρει και προσωπικά, όπως συνέβη στη Βιέννη.»
Πράγματι, από το υπόμνημα «Wargame» του 1994 και μετά, διακρίνεται σαφώς ένα μοτίβο.
Όλοι οι επιστήμονες που εντόπισαν ένα πρόβλημα με την ακτινοβολία μικροκυμάτων των κινητών τηλεφώνων και των smartphone
μας, αντιμετώπισαν στη συνέχεια οι ίδιοι ένα πρόβλημα.
Οι στρατηγικές του Wargaming εξακολουθούν να είναι παρούσες ακόμη και σήμερα.
Και στη Βιέννη παραμένει μια δυσάρεστη γεύση, παρόλο που ο υποκινητής της υποτιθέμενης πλαστογραφίας έχει πλέον
καταδικαστεί δικαστικά και οι επιστημονικές εργασίες των ερευνητών της Βιέννης έχουν επιβεβαιωθεί διεθνώς.
«Το ερευνητικό σκάνδαλο της Βιέννης ήταν μια αντίδραση από κάποιον — θα τον αποκαλούσα λομπίστα
— από τη Γερμανία. Αυτός έριξε τις κατηγορίες.»
Ξεκίνησε μια διαμάχη, αρχικά ακαδημαϊκή και στη συνέχεια ουσιαστικά πολύ ουσιαστική, με σκοπό απλώς να δυσφημιστούν
και να εξαφανιστούν ορισμένα ερευνητικά αποτελέσματα.
Επτά χρόνια αργότερα, μπορώ να πω με καθαρή συνείδηση ότι ο άνδρας καταδικάστηκε.
Αυτό είναι κακόβουλη συκοφαντία. Οι κατηγορίες αποδείχθηκαν αβάσιμες.
Και σε όλους όσους εξακολουθούν να έχουν στο πίσω μέρος του μυαλού τους ότι κάτι πήγε στραβά,
μπορεί κανείς να τους πει σήμερα ότι όλα είναι εντάξει.
Συνεχίζουμε να παρακολουθούμε αυτά τα δεδομένα.
Μόλις ολοκληρώσαμε το επόμενο έργο, οπότε καταφέραμε να επιβεβαιώσουμε και να
εμβαθύνουμε τα ευρήματα του πρώτου μεγάλου έργου.
Δεν είναι απλώς ότι σε ορισμένα κύτταρα το ευαίσθητο DNA υφίσταται θραύση.
Σήμερα γνωρίζουμε επίσης γιατί σπάει.
Μπορούμε να περιγράψουμε τον κυτταρικό μηχανισμό που κρύβεται πίσω από αυτό.
«Από επιστημονική άποψη, αυτό αποτελεί ένα σημαντικό εύρημα για την εύλογη παρουσίαση των γεγονότων.»
Το «Wargaming» στην Αυστρία σημαίνει, λοιπόν, κακόβουλη ερμηνεία και διαστρέβλωση των γεγονότων, όπως συμβαίνει εδώ με τη
μελέτη της AUVA υπό τη διεύθυνση του καθηγητή Mosgöller, από την ένωση βιομηχανικών συμφερόντων FMK της Βιέννης.
Το μοτίβο της σκόπιμης παρερμηνείας τείνει να φτάνει στα άκρα, όταν, για παράδειγμα, δημοσιεύονται ψευδείς ειδήσεις στην
«Österreichische Ärztezeitung», οι οποίες αποκαλύπτονται ως πληρωμένη διαφήμιση μόνο μετά από πιο προσεκτική εξέταση.
Όμως, η κατάσταση αρχίζει σιγά-σιγά να γίνεται δύσκολη για τους ειδικούς της χειραγώγησης.
Έτσι θα περίμενε κανείς. Όμως, παρόλο που ο ίδιος ο άνθρωπος που είχε ξεκινήσει αυτό το λεγόμενο σκάνδαλο πλαστογραφίας
αποκαλύφθηκε και, τελικά, καταδικάστηκε ακόμη και δικαστικά, το περιοδικό «Der Spiegel»
δεν θεώρησε σκόπιμο να διασαφηνίσει το θέμα.
Αυτό θα μπορούσε να είναι μια ωραία ιδέα.
Λοιπόν, το θέμα έμεινε, για να το πούμε έτσι, σε αυτή την καταδίκη για παραχάραξη.
Και αυτό που είναι επίσης καταστροφικό, όπως διαπίστωσα στη συνέχεια, είναι ότι στις αγωγές
στις ΗΠΑ αυτό, για να το πούμε έτσι, παραβλέπεται.
Λοιπόν, αυτό ήταν πλαστό, αν και είναι ανοησία.
Και είδατε πώς γίνονται εδώ οι χειραγωγήσεις.
Και, κατά συνέπεια, ο εν λόγω καθηγητής Λέρχλ επανήλθε στο προσκήνιο.
Ο ίδιος είχε δηλώσει συμμετοχή στην ψηφοφορία του Διεθνούς Οργανισμού Έρευνας για τον Καρκίνο, δηλαδή του IARC,
ο οποίος προσπαθούσε να καταλήξει σε μια ταξινόμηση: Η χρήση κινητού τηλεφώνου προκαλεί καρκίνο, ναι ή όχι;
Και εκεί είχε υποβάλει αίτηση ο κ. Λέρχλ. Και με αυτή την επιστολή του απάντησαν αρνητικά, επειδή ακόμη και στον
υποκατάστημα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας υπήρχε εκείνη την εποχή μια επιτροπή που θεωρούσε ότι είχε
γίνει γνωστός περισσότερο ως κριτικός παρά ως ερευνητής.
Και ο ίδιος ο κ. Lerchl δημοσίευσε λοιπόν αυτή την επιστολή απόρριψης που του απευθυνόταν στο Διαδίκτυο.
Ακόμα ένα παράδειγμα για το πώς θα μπορούσε κανείς να συμπεριφερθεί σε αυτή την περίπτωση.
Ωστόσο, ούτε αυτό το θέμα καλύφθηκε από τα συμβατικά μέσα ενημέρωσης.
Όταν άρχισα την έρευνα για την πρώτη μου κινηματογραφική ταινία, με κατηγόρησαν ότι ανήκω στον κύκλο των
συνωμοσιολόγων, λόγω των στοιχείων που μόλις είδατε εν μέρει, αυτών των δηλώσεων και αποκαλύψεων.
Λοιπόν, είμαι εκεί εδώ και δέκα χρόνια, χάρη σε ένα κύριο άρθρο στο περιοδικό «Profil».
Εντάξει. Τότε, ένα ακόμη παράδειγμα: η μελέτη MOBI-Kids σχετικά με τα κινητά τηλέφωνα και τους όγκους στον εγκέφαλο.
Και πάλι, λοιπόν, η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Προστασίας από την Ακτινοβολία προέβη σε μια
ερμηνεία που υποβαθμίζει τη σοβαρότητα του θέματος.
Και οι συγγραφείς αυτής της λεγόμενης μελέτης «MOBI-Kids» δεν διαπίστωσαν κάτι τέτοιο.
Είπαν: Δεν μπορεί και δεν ήταν στόχος της μελέτης MOBI-Kids να διερευνηθεί η πρόκληση
όγκων στον εγκέφαλο από την κινητή τηλεφωνία!
Και η Ομοσπονδιακή Στατιστική Υπηρεσία (BFS) δήλωσε ότι η χρήση κινητών τηλεφώνων δεν
αυξάνει τον κίνδυνο για τα παιδιά και τους εφήβους.
Λοιπόν, σε αυτή τη διλήμματα συνεχίζουμε να δουλεύουμε.
Επιπλέον, έχω (...), πίσω από αυτό κρύβεται ακριβώς η προαναφερθείσα ICNIRP.
Και υπάρχει μια πολύ ωραία έκθεση, η λεγόμενη έκθεση της ICNIRP, στην οποία συνέβαλε ο αγαπητός
Κλάους Μπούχνερ, ο οποίος τότε ήταν ακόμη ευρωβουλευτής.
«Το κύριο συμπέρασμα ήταν ότι αυτοί οι άνθρωποι έχουν δεσμούς με τη βιομηχανία.
Ότι, δηλαδή, δεν είναι ανεξάρτητοι και ότι μερικές φορές – πρέπει πάντα να δηλώνει κανείς αν έχει
τέτοιες σχέσεις – ότι μερικές φορές δεν τις έχουν δηλώσει.
«Αυτό σημαίνει, λοιπόν, ότι ήταν μια ανακάλυψη γεγονότων που εξελίχθηκαν διαφορετικά από ό,τι θα έπρεπε.»
Η ICNIRP δεν έχει πραγματικά ως σκοπό να διασφαλίζει την προστασία της υγείας – κάτι που θα έπρεπε να κάνει – αλλά
καθορίζει όρια που εξυπηρετούν τα συμφέροντα της βιομηχανίας.
Και αυτό ακριβώς είναι ένα από τα προβλήματα που προκαλούν την απογοήτευση. Και η όλη κατάσταση συνεχίζεται.
Πλέον έχουμε, εν μέρει, και εξαιρετικές παραγγελίες από το εξωτερικό.
Και αυτές αποδεικνύουν επίσης ότι οι υποθέσεις σχετικά με την υγεία, στις οποίες βασίζονται η FCC και η ICNIRP για τον
καθορισμό των οριακών τιμών της ακτινοβολίας υψηλών συχνοτήτων, δεν αναιρούν καθόλου τα επιστημονικά
ευρήματα σχετικά με τους κινδύνους για την υγεία.
Και γι’ αυτό ακριβώς βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε δύσκολη θέση.
Στην Αμερική, η FCC και η ICNIRP βρίσκονται αυτή τη στιγμή στο στόχαστρο.
Πρόκειται για διαδικασίες που έχουν ήδη ξεκινήσει. Και αυτό είναι θετικό.
Αυτή η καταπιεστική κατάσταση των μελετών και της επιστήμης, η οποία αποκαλύπτει όλο και περισσότερο ορισμένους κινδύνους για
την υγεία, χρησιμοποιείται στη συνέχεια, μεταξύ άλλων, για παράδειγμα στο πλαίσιο της εκτίμησης των επιπτώσεων της
τεχνολογίας – κάτι που ήδη αναφέρθηκε σήμερα – προκειμένου, μέσω μιας διαφημιστικής εταιρείας και διαφημιστικών
ενεργειών, ίσως το θυμάστε, να υποστηρίξει ακριβώς το αντίθετο.
Δηλαδή να πούμε: Το 5G είναι κάτι καταπληκτικό, στη Γερμανία το συζητούν, το χρειαζόμαστε όλοι.
Και πράγματι, για παράδειγμα, η δουλειά μου συνίσταται πάντα στο να αναζητώ τους ανθρώπους.
Η προαναφερθείσα κυρία Μπελπόγκι, μία από τις κορυφαίες ερευνητές στον τομέα του καρκίνου, την οποία είχα την ευκαιρία να
επισκεφθώ στο Ινστιτούτο Ραμαζίνι, ήταν υπεύθυνη για το STOA.
Και η μελέτη της STOA δέχτηκε κριτική.
Και, κατά συνέπεια, πιστεύω ότι είναι απλώς και δημοσιογραφικά ένα μήνυμα: κοιτάξτε τους ανθρώπους, όχι από το γραφείο σας.
Το 2020 ανέθεσε τη διενέργεια μιας εκτίμησης επιπτώσεων της τεχνολογίας 5G, και τα
αποτελέσματα της λεγόμενης έκθεσης STOA είναι σαφή.
Ο αυξημένος κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου και η μειωμένη ποιότητα του σπέρματος αποτελούν τα μεγαλύτερα προβλήματα και οδήγησαν,
μεταξύ άλλων, σε αίτημα για αναστολή της επέκτασης του δικτύου και σε μια νέα πολιτική
ενημέρωσης με γνώμονα την προστασία των καταναλωτών.
Εναντίον της διευθύντριας, της Δρ. Φιορέλλα Μπελπότζι, η οποία ήταν επίσης υπεύθυνη για την έκθεση STOA,
επιστήμονες που υποστηρίζουν τη βιομηχανία προσπάθησαν να αμφισβητήσουν την επαγγελματική της ικανότητα.
«Εργάζομαι στον τομέα της έρευνας για τον καρκίνο από το 1976.
Και έτσι πιστεύω ότι έχω μάθει πολλά κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής μου σταδιοδρομίας.
Και ήμουν ο συντάκτης της έκθεσης STOA.
Όμως, στην αρχή πίστευα ότι ήμουν σε θέση να συντάξω αυτή την έκθεση μόνος μου.
Όταν, λοιπόν, βρήκα περισσότερες από 8.000 σχετικές εργασίες, αποφάσισα να εμπλέξω και συναδέλφους.
Και οι δύο αυτοί συνάδελφοι, ο Δρ. Sgargi και ο Δρ. Vornoli, διαθέτουν μεταπτυχιακό τίτλο στη βιοστατιστική.
«Και έτσι ήταν απολύτως σε θέση να επιλέξουν μελέτες και να συντάξουν έγγραφα για τη συνολική μου αξιολόγηση.»
…το να ενεργούμε με ανθρώπινο τρόπο, να επιδιώκουμε τον διάλογο και να παρουσιάζουμε με αυτόν τον τρόπο και
τις επιστημονικές γνώσεις, αποτελεί στρατηγική προώθησης.
Και αυτό δεν λαμβάνεται καθόλου υπόψη.
Απλά την καταστρέφουν ή τουλάχιστον προσπαθούν να το κάνουν. Και ναι, κανείς δεν την επισκέπτεται.
Προφανώς, ο σημερινός Τύπος δεν σκέφτεται καν να επισκεφτεί αυτή την κυρία.
Και αυτό είναι πολύ κρίμα. Τότε είπαμε: Εντάξει, ίσως βοηθήσει αν κάνουμε τη δική μας μελέτη.
Και έχουμε πλέον ξεκινήσει τη μελέτη ATHEM-3, την οποία αναφέραμε προηγουμένως.
Και η δημοσίευση αυτής της μελέτης είχε ήδη πραγματοποιηθεί το 2024.
Και πιστεύω ότι αυτή η νεαρή κυρία δίπλα μου συνέβαλε καθοριστικά στο να το πραγματοποιήσουμε τελικά.
Αλλά αυτό ακριβώς είναι που θα έπρεπε να κάνουν οι αρχές.
Το οργανώσαμε λοιπόν με δική μας πρωτοβουλία, προκειμένου να ενισχύσουμε ακόμη περισσότερο τη θέση μας και να μπορέσουμε να
αποδείξουμε, μέσω μιας μελέτης, ακριβώς αυτό το συμπέρασμα, δηλαδή ότι στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καμία
διαφορά μεταξύ μη ιονίζουσας και ιονίζουσας ακτινοβολίας.
Η ταινία μου «Die Witwenstraße» το δείχνει αυτό ξεκάθαρα.
Και θα μπορούμε τότε να το αναρτήσουμε και στην πλατφόρμα σας. Σας ευχαριστούμε πολύ για την προσοχή σας.
Η ακτινοβολία από κινητά τηλέφωνα και Wi-Fi βλάπτει τους ανθρώπους, τα ζώα και το
περιβάλλον. Χρειαζόμαστε ζώνες χωρίς ακτινοβολία!
ASZA.org