„Istnieją badania, które wskazują na problemy lub potencjalne problemy; są też badania, które nie dają jednoznacznych wyników.”
Jednak przemysł wykorzystuje te badania jako dowód na to, że telefony komórkowe są bezpieczne. To oszustwo naukowe!” (…)
Stowarzyszenie zrzeszające przedstawicieli branży telefonii komórkowej zwołało konferencję prasową i oświadczyło:
Nie martwcie się, mamy tysiące badań, które pokazują, że nie ma żadnego problemu.
A jeden z dziennikarzy wykazał się odwagą i zapytał: „Czy możemy je obejrzeć?”. A on nie miał nic do pokazania. (…)
„Wiem też o naukowcach, którzy naprawdę zajmowali się tą tematyką i mówili: »Nie chcę już nigdy więcej prowadzić badań nad
promieniowaniem telefonów komórkowych, bo jeśli dojdę do wniosku, że jest ono szkodliwe dla zdrowia, to lobby mnie zniszczy«.
Klaus Scheidsteger, pisarz i reżyser, jest również dziennikarzem śledczym.
Był studentem pierwszego rocznika kierunku dziennikarstwo na Uniwersytecie w Dortmundzie.
Po odbyciu stażu w Westdeutscher Rundfunk w Kolonii wyjechał na cztery lata do Francji jako niezależny autor i w 1982 roku
zrealizował swój pierwszy film dokumentalny – portret angielskiego pisarza Anthony’ego
Burgessa, autora powieści „Mechaniczna pomarańcza”.
Już w połowie lat 80. założył w swoim rodzinnym mieście Essen agencję telewizyjną, a następnie, korzystając z własnej kamery i
sprzętu studyjnego, produkował wiadomości, reportaże i filmy dokumentalne dla stacji
publicznych ARD i ZDF, a także dla RTL i Sat.1.
Później dołącza do tego niemiecko-francuski kanał kulturalny ARTE, dla którego dostarcza gotowe do emisji materiały zarówno
bezpośrednio za pośrednictwem ARTE w Strasburgu, jak i w ramach koprodukcji z stacjami należącymi do sieci ARTE, takimi jak NDR,
BR i MDR, a także ZDF, w ramach cyklu poświęconego portretom.
W 2006 roku ukazał się jego pierwszy obszerny reportaż poświęcony tematyce telefonii komórkowej, zrealizowany
na zlecenie francuskiej telewizji państwowej FR2 pod tytułem „Portables au Accusation”.
Przetłumaczyłbym to jako „telefony komórkowe na ławie oskarżonych” – czy można tak powiedzieć?
W związku z tym niemiecki partner koprodukcyjny MDR, działający na rzecz ARD, po prostu
skrócił swój wkład bez uprzedniej konsultacji.
Widać już, jak bardzo ten program cieszy się popularnością w telewizji publicznej – wyemitowano go na
szybko w ramach porannego programu pod tytułem „Wojna komórkowa”, bez zapowiedzi w ramówce.
Ten 50-minutowy film dałby jednak naprawdę dogłębny wgląd w spór prawny między pacjentami z
nowotworami mózgu a całą branżą telefonii komórkowej w USA.
Dziesięć lat później ukazał się pierwszy film dokumentalny pod tytułem „Thank you for calling”, a w 2018 roku
– książka o tym samym tytule poświęcona tej tematyce.
W maju 2024 roku wydał kolejny film zatytułowany „Cyfrowy dylemat”.
Podczas przedpremierowego pokazu w Parlamencie Europejskim w Brukseli film ten wzbudził ogromne
zainteresowanie, a obecnie można go obejrzeć w czterech językach w Internecie oraz w wybranych kinach.
Klaus Scheidsteger jest współinicjatorem badania dotyczącego telefonii komórkowej ATHEM-3, które wywołało ogromne
poruszenie w międzynarodowych kręgach naukowych, stanowiąc podstawę różnych międzynarodowych postępowań sądowych.
Więcej informacji o nim znajdziecie na stronie www.das-digitale-dilemma.de
Jako wiceprzewodniczący MWGFD jestem niezmiernie wdzięczny, że udało nam się pozyskać cię, drogi Klausie, do MWGFD i z
niecierpliwością czekam na twój wykład zatytułowany „Między bagatelizowaniem, ignorancją a świadomą błędną interpretacją –
tematy związane z telefonią komórkową w mediach”. Oddaję Ci głos.
Bardzo dziękuję. Tak, dla mnie to również ogromny zaszczyt, że mogę tu być z wami.
Cóż, uważam, że wasza praca jest po prostu fantastyczna i myślę, że nie należy
ograniczać się tylko do jednego obszaru tematycznego.
Co prawda pracuję tu już od ponad 20 lat i poznałem tak wspaniałych ludzi, którzy również tu siedzą.
I to właśnie jest coś, co mnie motywuje i co jest również powodem, dla którego wciąż się nie poddaję.
W związku z tym pozwolę sobie może na początek powiedzieć, że ja też mam kilka krótkich fragmentów wideo.
Potrzebowałbym do tego takiego pilota – Klaus jeszcze go ma. Dziękuję.
A ostatnio wspominał o pewnej frustracji. U mnie też się to od czasu do czasu pojawiało.
Ale jeśli połączymy siły, jeśli po prostu uświadomimy sobie, że tak wiele rzeczy idzie nie tak i tak
wiele jest nie tak, to może znów będziemy mieli szansę.
Jednak na razie nadal nie możemy w pełni liczyć na tak zwane media głównego nurtu.
Pozwoliłem sobie jednak opowiedzieć nieco o moich własnych doświadczeniach, aby
mogli Państwo lepiej zrozumieć te zależności.
No cóż, moja pierwsza w życiu wycieczka prowadzi do Ameryki.
Starsi widzowie być może jeszcze pamiętają program Larry’ego Kinga.
To był naprawdę talk-show, który obiegł cały świat – był emitowany w ponad 100 krajach.
A dzisiaj – w historii telefonii komórkowej zdarzało się już, że od 1992 roku działaliśmy w zasadzie w pełni cyfrowo – dzięki GSM,
czyli, jak to się mówi, Global System for Mobile Communication, co w rzeczywistości
oznaczało właśnie 2G i było cyfrowe od 1992 roku.
Rok później Larry King gościł w studiu pewnego rozmówcę, który powiedział:
Moja żona ma teraz guza mózgu. Zawsze trzymała telefon przy uchu.
I zamierzam teraz pozwać firmę Motorola.
Motorola była wówczas liderem rynku i w ciągu tygodnia, w wyniku tego artykułu prasowego – stąd też można być
może wywnioskować, że firma niechętnie porusza ten temat – kurs akcji Motoroli spadł o 10 procent.
To oczywiście ogromne straty.
W związku z tym w Ameryce stowarzyszenie Cellular Telephone Industry Association – znane wówczas pod nazwą
CTIA, zrzeszające całą branżę telefonii komórkowej – zwołało konferencję prasową i oświadczyło:
Nie martwcie się, mamy tysiące badań, które pokazują, że nie ma żadnego problemu.
A jeden z dziennikarzy wykazał się odwagą i zapytał: „Czy możemy je obejrzeć?”.
A on nie miał nic do zaoferowania.
Jednak już kilka tygodni później rozpoczęła się, że tak powiem, historia dr. George’a Carlo.
Ponieważ ten człowiek otrzymał wówczas zlecenie przeprowadzenia badań trwających ponad sześć lat, aby
właśnie wykazać, że w rzeczywistości nie ma żadnych problemów związanych z telefonią komórkową.
A ten dr George Carlo szczególnie mnie zainteresował z dziennikarskiego punktu widzenia, ponieważ okazało się, że
właśnie w trakcie swojej pracy na zlecenie przemysłu – dysponując budżetem badawczym w wysokości 28,5 miliona –
odkrył coś, co niestety nie było zbyt korzystne dla przemysłu.
I właśnie wtedy narodził się tak zwany „Wargame Memo”.
Na zlecenie firmy Motorola agencja lobbingowa i reklamowa o nazwie Burson-Marsteller przedstawiła wówczas wytyczne dotyczące
postępowania w przypadku krytycznych wyników badań naukowych.
I tu dochodzimy na przykład do kwestii dyskredytowania nauki.
To wzór, który będziemy mogli tu jeszcze później dostrzec.
Carlo posiadał dwie specjalizacje: z jednej strony był naukowcem, specjalizującym się w medycynie, a z drugiej – prawnikiem.
A tym, co szczególnie skłoniło mnie do osobistego poznania tego człowieka, był fakt, że za kulisami doradza on prawnikom, którzy
od 2001 roku do dziś starają się doprowadzić pacjentów z nowotworami mózgu na drogę sądową, tak jak to
kiedyś miało miejsce w przypadku tytoniu i azbestu.
Chciałbym, jeśli można tak powiedzieć, jeszcze raz bardzo krótko odnieść się do tego reportażu, ponieważ to pierwsze dzieło
– dziennikarsko-filmowe – o którym uprzejmie wspomniał Ronny, rzeczywiście było jeszcze emitowane na kanale France 2.
I muszę Państwu powiedzieć, że w dniu emisji programu, w maju 2006 roku, zadzwoniono do mnie i powiedziano:
Z powodu presji prawnej musimy coś zmienić.
Więc najpierw na ławie oskarżonych muszą znaleźć się amerykańskie telefony komórkowe… bo – u nas
przecież wszystko jest w porządku, mniej więcej.
Więc prawnicy wkroczyli do akcji.
Wspomniałem wtedy również o Motoroli, więc trzeba było wyciszyć nazwę tej firmy, a na końcu w napisach końcowych musiało
pojawić się stwierdzenie, że WHO ma wszystko pod kontrolą.
Właściwie to nie ma żadnych problemów.
Tak więc tak właśnie wygląda praca, co ostatecznie doprowadziło do tego, o czym Ronny uprzejmie nas już wcześniej poinformował.
W rzeczywistości to właśnie stacja ARD miała wyemitować ten sam reportaż.
Cóż, na początku była to właściwie wspaniała współpraca.
Ale potem, w tym roku – mówimy tu o 2006 roku – prawa do transmisji Bundesligi –
sponsorowane przez T-Mobile – powróciły do ARD.
I właśnie dlatego można było poruszyć te naprawdę kontrowersyjne kwestie, a pozwolę sobie pokrótce przedstawić Państwu to, co dr
George Carlo – który, jak już wspomniałem, znajduje się pod nadzorem organów prawnych i nie może po prostu mówić byle czego
– przedstawił w swoim wystąpieniu, po krótkim wprowadzeniu.
Przygotowałem kilka krótkich filmików, bo może to trochę ożywi atmosferę.
Człowieka, który otrzymał od CTIA atrakcyjne zlecenie badawcze na sześć lat, poznałem po raz
pierwszy latem 2005 roku dzięki pośrednictwu Boba.
Dr George Carlo, naukowiec zajmujący się medycyną i prawnik, założył Instytut Badań nad Technologiami Bezprzewodowymi (WTA).
Powinniście naukowo udowodnić, że telefony komórkowe są nieszkodliwe.
Jednak przemysł zatrudnił niewłaściwą osobę – kogoś, kto do dziś bezlitośnie ujawnia prawdę.
„Istnieją badania, które wskazują na problemy lub potencjalne problemy; są też badania, które nie dają jednoznacznych wyników.
„Jednak przemysł wykorzystuje te badania jako dowód na to, że telefony komórkowe są bezpieczne. To oszustwo naukowe!”
Tak, cóż, to też może być jeden z powodów.
W końcu mógł to powiedzieć, że tak powiem, i nie zostało to ocenzurowane we Francji, za to w Niemczech już tak.
Potem nastąpił kolejny etap, który bardzo mnie zaciekawił.
Było to wspomniane już wcześniej badanie dotyczące odruchów przeprowadzone przez profesora Adlkofera.
I wtedy „Der Spiegel” rzucił się na tę sprawę, a jak zaraz zobaczymy, miał w tym swój udział pewien
konkretny pan, który, nawiasem mówiąc, również pochodzi z Bremy i którego wszyscy bardzo lubimy.
On tam na dole, a potem pojawiło się to oskarżenie, że badania te zostały sfałszowane przez asystentkę
profesora – i wtedy cała sprawa nabrała zupełnie nowego obrotu.
Opowiedziano tu więc coś w rodzaju historii miłosnej o pewnym człowieku z Bremy, profesorze
Lerchlu, który później jeszcze raz odegra ważną rolę.
To jedna z tych osób, które w praktyce działają jako lobbyści i po prostu nie wywiązują się ze
swoich obowiązków wynikających z wiedzy naukowej.
To naprawdę wyjątkowa osoba.
Można powiedzieć, że również tę grę Wargaming można umieścić w tym samym kontekście.
Zawsze ma to znaczenie, gdy nauka odkrywa coś, co mogłoby stanowić zagrożenie dla przemysłu.
W tym przypadku badanie to – badanie refleksyjne – zostało następnie poddane naprawdę systematycznej analizie.
I znalazłem w tej sprawie dziennikarkę z magazynu „Profil” w Wiedniu – to był, że tak powiem, mały „Spiegel”.
A ona właśnie się temu sprzeciwiła.
Właściwie to ona odkryła tę historię.
Moim zdaniem cała ta historia w skrócie jest tak jasna właśnie dlatego, że widzimy tu powiązania i to, jak łatwo
dochodzi do manipulacji poprzez kłamstwa i dezinformację.
A na początek mamy dziennikarkę.
„Wiem też o naukowcach, którzy naprawdę zajmowali się tą kwestią i mówili: »Nie chcę już nigdy więcej prowadzić badań nad
promieniowaniem telefonów komórkowych, bo jeśli dojdę do wniosku, że jest ono szkodliwe dla zdrowia, to lobby mnie zniszczy«.
Tak więc wśród naukowców rzeczywiście pojawiają się obawy, przez co niektórzy po prostu nie
chcą już mieć nic wspólnego z tymi badaniami.
„To stało się już gorącym tematem, ponieważ obawiają się, że zostaną tam zniszczeni nie tylko pod względem naukowym, ale
częściowo także osobiście, tak jak to miało miejsce w Wiedniu”.
Rzeczywiście, od czasu notatki „Wargame” z 1994 roku wyraźnie widać pewną prawidłowość.
Wszyscy naukowcy, którzy dostrzegli problem związany z promieniowaniem mikrofalowym naszych telefonów
komórkowych i smartfonów, sami mieli potem kłopoty.
Strategie firmy Wargaming są obecne do dziś.
Również w Wiedniu pozostaje nieprzyjemny posmak, mimo że sprawca rzekomego fałszerstwa został już skazany przez
sąd, a prace naukowe wiedeńskich badaczy znalazły potwierdzenie na arenie międzynarodowej.
„Skandal naukowy w Wiedniu był reakcją pewnej osoby z Niemiec, którą nazwałbym lobbystą. To właśnie on wysunął te zarzuty.
W ten sposób wywołano spór, który początkowo miał charakter akademicki, a potem stał się naprawdę głęboki, po to, by
po prostu zdyskredytować i zignorować pewne wyniki badań.
Siedem lat później mogę z czystym sumieniem powiedzieć, że ten człowiek został skazany.
To podłe oszczerstwo. Zarzuty okazały się bezpodstawne.
A wszystkim, którzy wciąż mają gdzieś z tyłu głowy, że coś poszło nie tak, można dziś powiedzieć, że wszystko jest w porządku.
Będziemy nadal śledzić te dane.
Właśnie zakończyliśmy kolejny projekt, dzięki czemu udało nam się potwierdzić i pogłębić wnioski z pierwszego dużego projektu.
Nie chodzi tylko o to, że w niektórych komórkach dochodzi do pęknięcia wrażliwego DNA.
Dzisiaj wiemy już również, dlaczego się łamie.
Jesteśmy w stanie opisać mechanizm komórkowy, który za tym stoi.
„Z naukowego punktu widzenia jest to istotny wynik, pozwalający na wiarygodne przedstawienie stanu faktycznego”.
Wydaje się więc, że termin „Wargaming” w Austrii oznacza również złośliwą interpretację i przekręcanie faktów, jak miało to
miejsce w przypadku badania AUVA prowadzonego przez profesora Mosgöllera, a zmanipulowanego przez
stowarzyszenie lobbystów przemysłowych FMK z Wiednia.
Schemat świadomego błędnego interpretowania jest często doprowadzany do skrajności, na przykład gdy w austriackim
czasopiśmie „Ärztezeitung” publikowane są fałszywe wiadomości, które dopiero po bliższym
przyjrzeniu się okazują się płatną reklamą.
Jednak sytuacja zaczyna się powoli komplikować dla mistrzów manipulacji.
Tak by się wydawało. Jednak mimo że osoba, która wywołała ten tak zwany skandal związany z fałszerstwem, została
zdemaskowana, a ostatecznie nawet skazana przez sąd, magazyn „Der Spiegel” nie uznał za stosowne wyjaśnić tej sprawy.
To mogłaby być całkiem fajna propozycja.
Więc, że tak powiem, sprawa zakończyła się tym wyrokiem w sprawie fałszerstwa.
A co jest równie fatalne – co zresztą potem zauważyłem – to fakt, że w Ameryce w ramach
pozwów sądowych kwestia ta jest niejako pomijana.
No cóż, to była podróbka, choć to bzdura.
I widzieli Państwo, jak się tu manipuluje.
I w związku z tym ponownie pojawił się temat tego pana profesora Lerchla.
Zgłosił się on bowiem do głosowania w Międzynarodowej Agencji Badań nad Rakiem, czyli IARC, która właśnie szukała
odpowiedzi na pytanie: czy korzystanie z telefonów komórkowych sprzyja rozwojowi nowotworów, tak czy nie?
I właśnie tam pan Lerchl złożył podanie o pracę. W tym piśmie odmówiono mu zatrudnienia, ponieważ nawet w podagencji
Światowej Organizacji Zdrowia istniała wówczas komisja, która uznała, że zasłynął on bardziej jako krytyk niż jako badacz.
A sam pan Lerchl opublikował więc w Internecie ten list z odmową skierowany do niego.
Oto jeszcze jeden przykład, jak można by się w takiej sytuacji zachować.
Jednak również ten temat nie został poruszony w mediach głównego nurtu.
Kiedy zacząłem zbierać materiały do mojego pierwszego filmu kinowego, to właśnie z powodu tych rzeczy, które częściowo
właśnie widzieliście – tych stwierdzeń i ujawnionych faktów – zostałem zaliczony do grona zwolenników teorii spiskowych.
Cóż, jestem tu od dziesięciu lat, dzięki artykułowi na pierwszej stronie magazynu „Profil”.
Dobrze. A teraz kolejny przykład: badanie MOBI-Kids dotyczące telefonów komórkowych i nowotworów mózgu.
Po raz kolejny Federalny Urząd ds. Ochrony przed Promieniowaniem dopuścił się błędnej interpretacji, która bagatelizowała sprawę.
A autorzy tak zwanego badania „MOBI-Kids” nie potwierdzili tego.
Powiedzieli: Celem badania MOBI-Kids nie było i nie może być zbadanie, czy telefony komórkowe powodują nowotwory mózgu!
A Federalny Urząd Statystyczny stwierdził, że korzystanie z telefonów komórkowych nie zwiększa ryzyka u dzieci i młodzieży.
Więc właśnie w tej rozterce się pracuje.
W tym kontekście mam jeszcze (...), a za tym kryje się właśnie wspomniana już organizacja ICNIRP.
Istnieje też bardzo interesujący raport ICNIRP, nad którym pracował nasz drogi Klaus Buchner,
wówczas jeszcze jako poseł do Parlamentu Europejskiego.
„Głównym wnioskiem było to, że osoby te mają powiązania z przemysłem.
Że więc nie są niezależni i że czasami – trzeba przecież zawsze zgłaszać, czy ma się
takie powiązania – że czasami tego nie zgłaszali.
„Oznacza to więc, że było to odkrycie rzeczy, które potoczyły się inaczej, niż powinny”.
ICNIRP tak naprawdę nie ma na celu zapewnienia ochrony zdrowia – choć w zasadzie właśnie tym powinno się zajmować –
lecz ustala wartości graniczne zgodne z interesami przemysłu.
I właśnie to jest jednym z problemów, które powodują frustrację. Cała ta sytuacja się potem ciągnie.
Obecnie mamy też kilka świetnych zleceń z zagranicy.
A te badania właśnie dowodzą, że założenia dotyczące zdrowia, na których opierają się FCC i ICNIRP przy ustalaniu wartości
granicznych dla promieniowania o wysokiej częstotliwości, wcale nie podważają naukowych ustaleń dotyczących zagrożeń dla zdrowia.
I właśnie dlatego teraz grozi im poważny kłopot.
W Ameryce FCC i ICNIRP są obecnie przedmiotem oskarżenia.
Są to procesy, które właśnie się rozpoczęły. I bardzo dobrze.
Ta przytłaczająca sytuacja badań naukowych i nauki, która właśnie coraz częściej ujawnia pewne zagrożenia dla zdrowia, jest
następnie wykorzystywana między innymi w ramach oceny skutków technologicznych – o czym już dzisiaj była mowa – do tego, by za
pośrednictwem agencji reklamowej i działań reklamowych, Być może jeszcze to Państwo pamiętają
– do twierdzenia czegoś zupełnie przeciwnego.
A mianowicie powiedzieć: 5G to coś naprawdę wspaniałego, w Niemczech wszyscy o tym mówią, wszyscy tego potrzebujemy.
I rzeczywiście tak jest, że na przykład moja praca zawsze polega na tym, że to ja odszukuję ludzi.
Wspomniana przed chwilą pani Belpoggi, jedna z czołowych badaczek zajmujących się rakiem, którą miałam okazję
odwiedzić w Instytucie Ramazzini, była odpowiedzialna za STOA.
Badanie STOA stało się przedmiotem krytyki.
I właśnie dlatego uważam, że z dziennikarskiego punktu widzenia to po prostu przesłanie:
spójrzcie na ludzi, a nie tylko zza biurka.
W 2020 roku zleciła przeprowadzenie oceny skutków technologii 5G; wyniki tzw. raportu STOA są jednoznaczne.
Zwiększone ryzyko zachorowania na raka oraz obniżona jakość nasienia budzą największe obawy i doprowadziły między
innymi do wezwania do wstrzymania rozbudowy oraz do wprowadzenia nowej polityki informacyjnej w duchu ochrony konsumentów.
Naukowcy przychylni przemysłowi podjęli próbę podważenia kompetencji dyrektor dr Fiorelli
Belpoggi, która była również autorką raportu STOA.
„Zajmuję się badaniami nad rakiem od 1976 roku.
I właśnie dlatego uważam, że w trakcie mojej kariery zawodowej wiele się nauczyłem.
Byłem też autorem raportu STOA.
Jednak na początku sądziłem, że dam radę sporządzić ten raport samodzielnie.
Kiedy znalazłem ponad 8 000 odpowiednich prac, postanowiłem zaangażować w to również kolegów.
Obaj ci koledzy, dr Sgargi i dr Vornoli, mają tytuł magistra z biostatystyki.
„Dzięki temu byli w stanie dobrać odpowiednie badania i przygotować dokumenty potrzebne do mojej ogólnej oceny”.
…działanie na rzecz ludzi, dążenie do dialogu oraz przedstawianie tej formy wyników badań naukowych stanowi strategię reklamową.
A to w ogóle nie jest brane pod uwagę.
Po prostu się ją niszczy albo przynajmniej próbuje się to zrobić. I tak, nikt jej nie odwiedza.
Wygląda więc na to, że dzisiejsza prasa nawet nie wpadła na pomysł, żeby się z tą panią skontaktować.
A to wielka szkoda. Powiedzieliśmy więc: „No dobrze, może pomoże, jeśli przeprowadzimy własne badanie”.
Rozpoczęliśmy też wspomniane już wcześniej badanie ATHEM-3.
A wyniki tego badania opublikowano już w 2024 roku.
I myślę, że ta młoda dama siedząca obok mnie w znacznym stopniu przyczyniła się do tego, że w ogóle to zrobiliśmy.
Ale właśnie tym powinny się zajmować władze.
Zainicjowaliśmy to więc z własnej inicjatywy, aby wzmocnić naszą pozycję i móc potwierdzić właśnie tę tezę za pomocą
badania, że w rzeczywistości nie ma żadnej różnicy między promieniowaniem niejonizującym a jonizującym.
Mój film „Die Witwenstraße” również wyraźnie to pokazuje.
I będziemy mogli umieścić go u was na platformie. Bardzo dziękujemy za uwagę.
Promieniowanie z telefonów komórkowych i sieci Wi-Fi szkodzi ludziom, zwierzętom i
środowisku. Potrzebujemy stref wolnych od promieniowania!
ASZA.org