கிராமத்தில் உள்ள இந்த ஒப்பீட்டளவில் குறைந்த சக்தி கொண்ட ஒலிபரப்பான் ஏற்படுத்துவதைப் போலவே, கதிர்வீச்சு வரம்பை விட 76
மடங்கு அதிகமான வெளிப்பாடு அதே மரபணு சேதத்தை ஏற்படுத்தும்.
அதன் அர்த்தம் என்னவென்று நீங்கள் கற்பனை செய்ய வேண்டும்:
கதிரியக்கத்தைப் பொறுத்தவரை, சுகாதாரம் மற்றும் பாதுகாப்பு விதிமுறைகள் நல்ல காரணத்திற்காகவே உள்ளன; அது தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது.
மொபைல் தகவல்தொடர்புகளின் விஷயத்தில் அது அனுமதிக்கப்படுகிறது.
ஆனால் கைபேசி கதிர்வீச்சு இருக்கும்போது, அது ஒரு கணத்திற்கு மட்டுமல்ல; அது கணிசமான நேரம் தொடர்கிறது.
பிறகு என்ன நடக்கும் என்று உங்களால் கற்பனை செய்து பார்க்க முடியும்.
தசைகள், குறிப்பாகக் குருத்தணுக்களைச் சுற்றியுள்ள தசைகள், இறுக்கமடைகின்றன.
நரம்பு செல்கள் சமிக்ஞைகளை அனுப்புகின்றன; அது வலியை உணர்த்தும் நரம்பாக இருந்தால், நீங்கள் தொடர்ச்சியான வலியை உணர்வீர்கள்.
இந்தத் தொடர்ச்சியான வலி, சொல்ல வருந்துகிறேன், மிகவும் தாங்க முடியாததாகி, தீவிரமான சந்தர்ப்பங்களில், மக்கள் அதைச்
சமாளிக்க முடியாமல் தங்கள் உயிரை மாய்த்துக் கொண்டுள்ளனர்.
அன்பான அறிமுகத்திற்கு மிக்க நன்றி.
அது மிகவும் அன்பானది.
பவேரியன் ரன்டஃபங்கால் ஒளிபரப்பப்பட்ட ஒரு அறிவியல் நிகழ்ச்சியில் கூட, கைபேசி கதிர்வீச்சு தீங்கு விளைவிக்க வாய்ப்பே இல்லை என்று
கூறப்பட்டது, ஏனெனில் அந்த ஆற்றல் – அதாவது, நாம் கேள்விப்பட்ட குவாண்டம் ஆற்றல் – வேதியியல்
பிணைப்புகளை உடைக்க முடியாத அளவுக்கு மிகவும் குறைவாக உள்ளது.
அதனால் அது தீங்கு விளைவிக்காது.
மன்னிக்கவும், ஆனால் இது போன்ற முட்டாள்தனமான விஷயங்கள் உண்மையில் நமது அரசு நடத்தும் ஊடகங்களால்
பரப்பப்படுகின்றன. மேலும், இது பவேரியன் ரன்டஃபங்கால் மட்டுமல்ல.
உயிரியல் விளைவுகள் இரசாயன செயல்முறைகளிலிருந்து மட்டுமே எழுவதில்லை, மாறாக சில பொருட்களும் புரதங்களும் அவற்றின்
இயற்பியல் அமைப்பு மற்றும் இயற்பியல் பண்புகளின் காரணமாகவே உயிரியல் ரீதியாகச் செயல்படுகின்றன என்பதை உணர்வது அவசியமாகும்.
மேலும் உங்களில் உள்ள இயற்பியலாளர்களுக்காக: 'வான் டர் வால்ஸ் விசைகள்' என்ற சொல் உங்களுக்கு ஆர்வமாக இருக்கலாம்,
ஏனெனில் அவற்றுடன் தொடர்புடைய ஆற்றல், நாம் இங்கு விவாதிக்கும் மொபைல் அதிர்வெண் வரம்பிற்குள் துல்லியமாக அமைந்துள்ளது.
ஆனால் இயற்பியல் அறிவு எதுவும் இல்லாவிட்டாலும், என்ன நடக்கிறது என்பதை உங்களால் புரிந்துகொள்ள முடியும்.
ஒரு செல்லைப் பார்ப்போம்.
படத்தில் உள்ள இது ஒரு நீல நிற உருண்டை – செல் சவ்வினால் சூழப்பட்ட ஒரு செல்.
இந்த செல் சவ்வு, செல்லைச் சுற்றியுள்ள வெளிப்புறச் சூழலைப் பிரிக்கிறது, இது பெரும்பாலும் நேர்மின் அயனிகளால் நிரம்பியுள்ளது.
இங்கே நான் கால்சியம் அயனிகளைச் சிறிய மஞ்சள் கோளங்கள் கொண்டு குறியாக்கியுள்ளேன், ஆனால் இது கால்சியம்
மட்டுமல்ல – பொட்டாசியம் மற்றும் இன்னும் பலவும் உள்ளன.
செல் முக்கியமாக குளோரின் போன்ற எதிர்மின் அயனிகளைக் கொண்டுள்ளது.
மேலும், 'அரச குடும்பக் குழந்தைகளைப்' போலவே, எதிர் மின்னூட்டப்பட்ட துகள்கள் நேர் மின்னூட்டப்பட்ட துகள்கள் நோக்கியும், நேர்
மின்னூட்டப்பட்ட துகள்கள் எதிர் மின்னூட்டப்பட்ட துகள்கள் நோக்கியும் நகர விரும்புகின்றன, ஆனால் செல்
சவ்வு காரணமாக அவற்றால் ஒன்றையொன்று அடைய முடிவதில்லை.
ஆனால் செல் சவ்வில் துளைகள் உள்ளன.
ஒரு வகைத் துகளை மட்டுமே கடந்து செல்ல அனுமதிக்கும் துளைகள்.
இங்கே உள்ள சிவப்பு புள்ளிகள், கால்சியம் கடந்து செல்ல அனுமதிக்கும் துளைகள் ஆகும்.
பொட்டாசியம் கடந்து செல்ல அனுமதிக்கும் மற்ற துளைகளும், வெவ்வேறு பொருட்களுக்காக இன்னும் சில துளைகளும்
உள்ளன, ஆனால் இந்தத் துளைகள் பொதுவாக அடைபட்டிருக்கும்.
சிக்கலான மூலக்கூறுகளால் தடுக்கப்பட்டது—கால்சியம் அயனிகள் உள்ளே நுழைவதைத் தடுக்கும் புரதங்கள்.
இந்தத் துளைகள் எவ்வாறு அடைக்கப்பட்டுள்ளன என்பதை நீங்கள் உற்றுப் பார்த்தால், அவை சுருள் வடிவத் துகள்களாக இருப்பதைக் காணலாம்.
மேலும், மின்னூட்டங்கள் சமமாகப் பரவாததாலும், அவை ஒன்றையொன்று ஈர்ப்பதாலும் சுருள்கள் தங்கள் வடிவத்தைத் தக்கவைத்துக் கொள்கின்றன.
ஆகவே சுருள் அவிழ்க்கப்பட முடியாது.
ஆனால் நாம் இப்போது அதைக் கதிர்வீச்சுக்கு உள்ளாக்கினால், சுருள் அதிர்வதைத் தொடங்குகிறது – இதை
இயற்பியலாளர்கள் முறுக்கு அதிர்வுகள் என்று அழைக்கிறார்கள்.
மேலும், அதிர்வு மிகவும் வலுவடைந்து, ஆற்றல் பெற்ற துகள்கள் ஒன்றுக்கொன்று போதுமான அளவு ஈர்க்கும் அளவுக்கு
மிகவும் விலகிவிடும், அதாவது சுருள் சிதைந்துவிடும்.
இது இங்கே காட்டப்பட்டுள்ளது.
செல் சவ்வில், குறிப்பாக கால்சியம் சேனல்களில், இது இப்படித்தான் இருக்கிறது:
இப்படி ஒரு கால்வாயில் சுழல்கள் இருக்கும்; நான் இங்கே இரண்டு மட்டுமே வரைந்துள்ளேன், ஆனால் உண்மையில் நான்கு உள்ளன.
கதிர்வீச்சு அவற்றைத் தாக்கும்போது, கதிர்வீச்சு போதுமான அளவு வலுவாக இருந்தால், இந்தச் சுருள்கள் சிதைந்து,
தங்கள் கடினத்தன்மையை இழந்து, நேர்மின் அயனிகளான கால்சியம் அயனிகள் உள்ளே பாய அனுமதிக்கலாம்.
சரி, அது தானாகவே ஒரு அசாதாரணமான செயல்முறை அல்ல, ஏனென்றால், உதாரணமாக, நீங்கள் ஒரு தசையை
சுருக்கும்போது, கால்சியம் தசை செல்களுக்குள் பாய்கிறது.
வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், தசை செல்களில், கால்சியம் அவற்றை சுருங்கச் செய்கிறது.
நரம்பு செல்களில், கால்சியம் ஒரு நரம்புத் தூண்டலை அனுப்பத் தூண்டுகிறது, எனவே அந்த வகையில் எந்தப் பிரச்சினையும் இல்லை.
ஆனால் கைபேசி கதிர்வீச்சு இருக்கும்போது, அது ஒரு கணத்திற்கு மட்டுமல்ல; அது கணிசமான நேரம் நீடிக்கிறது.
பிறகு என்ன நடக்கும் என்று உங்களால் கற்பனை செய்து பார்க்க முடியும்.
தசைகள், குறிப்பாகக் குருத்தணுக்களைச் சுற்றியுள்ள தசைகள், இறுக்கமடைகின்றன.
நரம்பு செல்கள் சமிக்ஞைகளை அனுப்புகின்றன; அது வலியை உணர்த்தும் நரம்பாக இருந்தால், நீங்கள் தொடர்ச்சியான வலியை உணர்வீர்கள்.
இந்தத் தொடர்ச்சியான வலி, மிகவும் மோசமான நிலைகளில், மக்கள் அதைத் தாங்க முடியாமல் தங்கள் உயிரை மாய்த்துக் கொள்ளும் அளவுக்கு,
மிகவும் கடுமையாகிவிடும் என்று நான் வருந்துடன் கூற வேண்டியுள்ளது.
துரதிர்ஷ்டவசமாக, அது அப்படித்தான்; எனக்கு அப்படிப்பட்ட பல வழக்குகள் தெரியும் – அது மிகவும் கொடூரமானது.
சரி, கால்சியம் செல்லை உள்ளே நுழையும்போது அடுத்து என்ன நடக்கும்?
பிறகு ஒரு முழுமையான வினைச்சங்கிலி நிகழ்கிறது.
இந்த வினைகள் – நான் இங்கு சங்கிலிகளில் ஒன்றை மட்டுமே காட்டியுள்ளேன், ஆனால் பல உள்ளன.
முக்கியமான புள்ளி நீலப் பெட்டிகளின் இறுதிப்புள்ளி ஆகும்.
அங்கு ஃப்ரீ ரேடிக்கல்கள் மற்றும் ஆக்சிடேட்டிவ் அழுத்தம் இருப்பதை நீங்கள் காணலாம்.
மேலும் இந்த ஆக்சிடேட்டிவ் அழுத்தம், உயர் எதிர்வினைத் திறன் கொண்ட இரசாயனக் கலவைகளைக் கொண்டுள்ளது, அவை
மற்றவற்றுடன், மரபணுப் பொருளான டி.என்.ஏ-வையும் தாக்குகின்றன.
சூழ்நிலையாக, இதன் இறுதி முடிவு பல, பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே ஏராளமான சோதனைகளில் ஏற்கனவே ஆராயப்பட்டுள்ளது.
இந்த விளைவை ஆராயும் 100-க்கும் மேற்பட்ட அறிவியல் கட்டுரைகள் உள்ளன என்று நான் நம்புகிறேன்.
மேலும் தற்போது, நாங்கள் மற்றொரு பெரும் எழுச்சி காலத்தின் மத்தியில் இருக்கிறோம், இந்த விஷயத்தில் புதிய
ஆய்வுகள் கிட்டத்தட்ட ஒவ்வொரு வாரமும் தோன்றுகின்றன.
ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தால் ஆணையிடப்பட்ட, 'பிரதிபலிப்பு ஆய்வு' என்று அழைக்கப்பட்ட ஆய்வு மிகவும் பிரபலமானது. இது பின்னர் கணிசமான பொது
கவனத்தை ஈர்த்ததுடன், தொழில்துறையால் கடுமையாக எதிர்க்கப்பட்டது – அதிரடி அவதூறுகள் மற்றும்
பிற விரும்பத்தகாத தந்திரங்களைப் பயன்படுத்தி.
அதைப் பற்றி இப்போது நாம் பேச வேண்டாம்; ஒருவேளை என் பக்கத்து வீட்டுக்காரர், திரு. ஷெய்ட்ஸ்டெகர், பேசக்கூடும்.
சரி, நான் சொன்னது போல், இந்த வேதியியல் வினைகள் மற்றவற்றுடன், மரபணு மாற்றங்களுக்கும் வழிவகுக்கின்றன, மேலும் இந்த
மரபணு மாற்றங்களுக்கு இரண்டு சாத்தியமான விளைவுகள் உள்ளன.
அல்லது புற்றுநோய் அல்லது அடுத்த தலைமுறைக்கான மோசமான மரபியல்.
முதலில், மரபணு சேதத்தை நாம் எவ்வாறு அளவிடலாம் என்பதை உற்று நோக்குவோம்.
நிச்சயமாக, சேதத்தைத் தேடுவதற்காக தனித்தனி செல்களில் உள்ள டிஎன்ஏ-வை நீங்கள் பரிசோதிக்கலாம்.
சமீபத்தில், மக்கள் சாத்தியமில்லை என்று நினைத்த ஒன்றை நாங்கள் சாதித்துள்ளோம்.
உங்களுக்குத் தெரிந்தபடி, செல் பிரிவுக்கு முன்பு, மரபணுப் பொருள் நிறமியங்களாக ஒழுங்கமைக்கப்படுகிறது.
டிஎன்ஏ, அதாவது மரபணுப் பொருள், சேதமடைந்தால், அது குரோமோசோம்களையும் சேதப்படுத்தும்.
மேலும், மிகவும் சுவாரஸ்யமான ஒரு வகை உள்ளது: டிகென்ட்ரிக் குரோமோசோம்கள் எனப்படும்.
ஒரு நபர் பெற்ற கதிர்வீச்சு அளவைக் கண்டறிய, கதிர்வீச்சு மதிப்பீடுகளில் இவை பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
நீங்கள் அறிந்து கொள்ள வேண்டியது என்னவென்றால்: டிசெனட்ரிக் குரோமோசோம்கள் கதிர்வீச்சால் மட்டுமே
ஏற்படுகின்றன; இரசாயன காரணிகளால் அல்ல, மற்ற சுற்றுச்சூழல் காரணிகளாலும் அல்ல, கதிர்வீச்சால் மட்டுமே.
அதனால்தான், ஒளிக்கதிர் வீச்சுக்கு ஆளானதன் நம்பகமான குறிகாட்டியாக, டிகென்ட்ரிக் குரோமோசோம்களின் எண்ணிக்கை அல்லது
எண்ணிக்கை இடைவெளி சட்டப்பூர்வமாக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது.
நாங்கள் – அதாவது, எங்களில் பலர் அங்கம் வகிக்கும் ஒரு குழு – இரண்டு கிராமங்களை ஒப்பிட்டுப் பார்த்தோம்.
ஒரு கிராமத்தில் ஒரு செல்போன் கோபுரம் இருந்தது – அது அவ்வளவு வலிமையானதும் இல்லை – மற்றொரு கிராமத்தில் அது இல்லை.
இல்லையெனில், ஆய்வு செய்யப்படும் மக்கள்தொகை அல்லது அதன் ஒரு பிரிவு, அணுக்கதிர் வீச்சுடன்
செய்யப்படுவது போல, மிக நுணுக்கமாக ஒப்பிடப்பட்டது.
வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், பங்கேற்பாளர்களைப் பற்றி ஆராய்ச்சியாளர்கள் அவர்களின் மருத்துவ வரலாறு
மற்றும் உணவுப் பழக்கவழக்கங்கள் முதல் அவர்களின் சீஸ் நுகர்வு வரை முடிந்தவரை துல்லியமாக இருக்க விரும்பினர்.
மேலும் அவர் பொருத்தமான எண்ணிக்கையிலான மக்களைத் தேர்ந்தெடுத்துள்ளார்.
கதிர்வீச்சுக்கு ஆளான மக்களிடம் – நான் சொன்னது போல், கிராமத்தில் ஒரு வீட்டின் கூரையில் இருந்த முற்றிலும் சாதாரணமான, குறிப்பாக
சக்திவாய்ந்ததல்லாத ஒரு கைபேசி கோபுரத்தால் – இது, 76 ஆண்டுகளாக கதிர்வீச்சு மட்டத்தின் எல்லைக்குள் கதிர்வீச்சுக்கு ஆளாவதால்
ஏற்படும் வகையிலான, அசாதாரணமான குரோமோசோம்களை உண்டாக்கியது.
அல்லது, வேறு விதமாகச் சொல்வதானால்:
(அணுக்கரு) கதிர்வீச்சு ஒரே ஒரு வருடத்திற்கு மிக அதிக அளவில் - அதாவது அணுக்கரு வரம்பை விட 76 மடங்கு அதிகமாக - இருந்ததால்,
ஒரு கிராமத்தில் உள்ள இந்த ஒப்பீட்டளவில் குறைந்த அளவிலான ஒலிபரப்பான் போலவே அதுவும் அதே மரபணு சேதத்தை ஏற்படுத்தும்.
அதன் அர்த்தம் என்னவென்று நீங்கள் கற்பனை செய்ய வேண்டும்.
கதிரியக்கத்தைப் பொறுத்தவரை, சுகாதாரம் மற்றும் பாதுகாப்பு விதிமுறைகள் நல்ல காரணத்திற்காகவே உள்ளன; அது தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது.
மொபைல் தகவல்தொடர்புகளின் விஷயத்தில் அது அனுமதிக்கப்படுகிறது.
சரி, அதன்படி பார்த்தால், நடைமுறையில் அதன் அர்த்தம் என்ன?
ஒரு விளைவு புற்றுநோய்; அதைப் பற்றி நாம் ஏற்கனவே விவாதித்துள்ளோம்.
கைபேசி பயன்பாடு மற்றும் புற்றுநோய் இடையேயான தொடர்பை ஆராயும் எண்ணற்ற ஆய்வுகள் உள்ளன.
இங்கு மிக முக்கியமானவற்றில் சிலவற்றை நான் தேர்ந்தெடுத்துள்ளேன் – ஒருவேளை மிகவும் பிரபலமானவை.
முதலாவது ஹார்டெல் ஆல் செய்யப்பட்டது, அவர் காதில் செல்போனை வைத்து அழைப்புகளைச் செய்யும் நபர்களிடையே மூளைக்
கட்டிகளின் நிகழ்வு அதிகரித்துள்ளதா என்பதை குறிப்பாக ஆராய்ந்தார்.
மேலும் அவர் கண்டறிந்தார்:
மூளைக் கட்டிகளின் நிகழ்வு அதிகரித்து வருகிறது: குறிப்பாக, நீங்கள் தொலைபேசியை வலது கையில் வைத்திருந்தால், அவை வலது பக்கத்திலும்;
இடது கையில் வைத்திருந்தால், அவை இடது பக்கத்திலும் ஏற்படுகின்றன.
தேசிய நச்சுயியல் திட்டத்திலிருந்து இங்கே இரண்டாவது புள்ளி.
இது அமெரிக்க அரசாங்கத்தால் ஆணையிடப்பட்ட ஒரு ஆய்வும் ஆகும்.
பல ஆயிரம் எலிகள் கதிர்வீச்சுக்கு ஆளாயின, மேலும் சில வகையான புற்றுநோய்கள் அந்தக்
கதிர்வீச்சால் ஏற்பட்டன என்பது கண்டறியப்பட்டது.
புள்ளிவிவரப்படி வலுவானது மற்றும் நன்கு ஆவணப்படுத்தப்பட்டது.
இருப்பினும், இந்த ஆய்வுகளில் கதிர்வீச்சு அளவுகள் ஒப்பீட்டளவில் அதிகமாக இருந்தன.
அதனால் நாங்கள் சொன்னோம்: 'சரி, இங்கே கதிர்வீச்சு அளவுகள் மிகவும் குறைவாக உள்ளன.'
அதனால்தான் திருமதி பெல்போக்கி, இத்தாலியில் நமது வரம்பை விட சற்று அதிகமான மற்றும் நமது வரம்பை விட மிகவும்
குறைவான கதிர்வீச்சு அளவுகளைப் பயன்படுத்தி அதே சோதனைகளை மேற்கொண்டு, அதே முடிவுக்கு வந்தார்.
வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், நமது வரம்பிற்கு வெகு கீழான அளவுகளிலும்கூட, விலங்குகளில் - குறிப்பாக எலிகளில் -
புற்றுநோய் ஏற்படுவது நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது; அதுவும் சில குறிப்பிட்ட வகை புற்றுநோய்களாக இருந்தாலும் கூட.
மேலும் பேராசிரியர் லின் முதலில் கைபேசித் துறையில் பணியாற்றினார்.
இந்தச் சோதனைகளின் அடிப்படையில் அவர் கூறினார்: "இப்போது சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி,
செல்போன் கதிர்வீச்சு புற்றுநோயை உண்டாக்குகிறது!"
இதை நீங்கள் மற்றொரு ஆய்விலும் பார்க்கலாம்; இது இங்கிலாந்தின் அதிகாரப்பூர்வ தரவுமாகும்.
இங்கிலாந்தில், இந்த விஷயத்தில் பங்குகள் வேறுபடுகின்றன...
மன்னிக்கவும், நான் கிட்டத்தட்ட மறந்துவிட்டேன் – நாங்கள் பெல்போக்கிக்குச் செல்கிறோம்:
மக்கள் வெளிப்பட்ட டோஸ், விலங்குகளுக்குப் புற்றுநோய் ஏற்படுவதற்கான நிகழ்தகவுடன் நேரியல் தொடர்புடையதாக உள்ளது.
ஆனால் இப்போது மீண்டும் யுகே ஆய்வுக்கு வருவோம் – இவை இங்கிலாந்து பொது சுகாதாரத் துறையின் புள்ளிவிவரங்கள்.
அவர்கள் 4 ஆம் நிலை க்ளையோமாக்களை ஆய்வு செய்தனர் – இவை கிட்டத்தட்ட எப்போதும் மரணத்தை
விளைவிக்கும், குறிப்பாக ஆக்ரோஷமான மூளைக் கட்டிகள் ஆகும்.
இவை மூளையின் வெவ்வேறு பகுதிகளின்படி வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
பச்சை வளைவு, பல ஆண்டுகளாக குறிப்பிடத்தக்க மாற்றம் அடையாத மூளையின் பெரும்பாலான பகுதிகளைக் குறிக்கிறது.
சிவப்பு வளைவு, பக்கவாட்டில் டெம்போரல் லோபிற்குள் நீண்டுள்ள ஃபிரன்டல் லோபை மட்டுமே குறிக்கிறது.
மேலும், கைபேசித் தொடர்புகள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டதிலிருந்து, அந்த எண்ணிக்கை வேகமாக உயர்ந்துள்ளது.
துரதிர்ஷ்டவசமாக, எனது புள்ளிவிவரங்கள் மிக ஆரம்பத்திலேயே நின்றுவிடுகின்றன.
அப்போதிருந்து நான் தரவைப் புதுப்பிக்காததற்கு என் சோம்பலே காரணம், ஆனால் நான் தொடர்வேன்.
சரி, அவை புற்றுநோயின் வழக்குகள்.
இப்போது, ஒருவர் ரேடியோஃபிரீக்வென்சி கதிர்வீச்சுக்கு ஆளாக விரும்பினால் – குறைந்தபட்சம் அதன் ஒரு பகுதியையாவது தவிர்ப்பது
சாத்தியமிருந்தாலும், அதுவும் சிலவற்றை மட்டுமே தவிர்க்க முடியும் – அப்படியானால், அவர்களுக்குப் புற்றுநோய்
வந்தால் அது அவர்களின் சொந்தத் தவறே என்று ஒருவர் சொல்லலாம்.
இது நயவஞ்சகமானது, ஆனால் இதுதான் அடிக்கடி உங்கள் முகத்தில் வீசப்படும்.
அடுத்த தலைமுறைக்கு இழைக்கப்பட்ட தீங்கிற்கு நிச்சயமாக எந்தக் காரணமும் சொல்ல முடியாது.
நாங்கள் 7,000 கதிர்வீச்சுக்குள்ளாக்கப்பட்ட பன்றிக் குட்டிகளையும், சுமார் 10,000 கதிர்வீச்சுக்குள்ளாக்கப்படாதவற்றையும்
உள்ளடக்கிய ஒரு ஆய்வை மேற்கொண்டோம்.
கதிர்வீச்சு தொடங்கிய அதே மாதத்தில் – உண்மையாகவே, அந்த மாதத்தில்தான் – கர்ப்பிணிப்
பன்றிகள் குறைபாடுள்ள குட்டிகளை ஈனத் தொடங்கின.
நான் இங்கே சிலவற்றைப் பதிவு செய்துள்ளேன்.
இது 'தாலிடோமைடு' ஊழலை மிகவும் நினைவூட்டுகிறது.
ஒரு சதுர மீட்டருக்கு சராசரியாக சில நூறு மைக்ரோவாட்ஸ் இருந்த இந்தக் கதிர்வீச்சின் விஷயத்தில், அதிகாரப்பூர்வமாக
அளவிடப்பட்டபோதும் கூட, அதன் அதிகபட்ச அளவு ஒரு சதுர மீட்டருக்கு 1,200 மைக்ரோவாட்ஸ் ஆகவே
இருந்தது என்பதைக் கவனத்தில் கொள்வது அவசியம்.
எங்கள் எல்லை 10 மில்லியன்!
ஆனால் இத்தகைய குறைந்த அளவு கதிர்வீச்சு இருந்தபோதிலும், அவற்றுக்கு இந்த உருவக் குறைபாடுகள் ஏற்படுகின்றன.
மேலும், பிறக்கும்போதே வெளிப்படையாகத் தெரிபவற்றை மட்டும் நான் கணக்கிட்டால் – அதாவது, உள்ளுறுப்புக் குறைபாடு உள்ளவை
அல்ல, உடனடியாகக் கண்ணுக்குத் தெரிபவை மட்டும் – அப்போது நம்மிடம் 1% குறைபாடுள்ள பன்றிக்குட்டிகள் உள்ளன.
இனரீதியாகப் பார்க்கும்போது, பன்றிகள் மனிதர்களைப் போலவே மிகவும் ஒத்தவை என்பதை நீங்கள் அறிந்துகொள்ள வேண்டும்.
மேலும் இது பன்றிகளுக்கு மட்டுமல்ல; கால்நடைகளிலும் நாம் பிறழ்வுகளைக் காண்கிறோம்.
வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், அது விலங்குகளின் ராஜ்ஜியத்தை உள்ளடக்கியது.
இதை நாம் தாவரங்களிலும் கவனித்திருக்கிறோம்.
அதன் படங்கள் எதுவும் என்னிடம் இங்கே இல்லை.
இப்போது நான் உங்களைக் கருத்தில் கொள்ளுமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன்:
கதிர்வீச்சின் ஒரு சிறு பகுதியை மட்டுமே பயன்படுத்தும் ஒரு மொபைல் நெட்வொர்க்கை நம்மால் கொண்டிருக்க முடியும்.
இதன் செயல்பாட்டை நம்மில் யாராவது விளக்குவார்களா?
தற்போதைய முறை மலிவானது மற்றும் செயல்பாட்டாளர்களுக்கு அதிக லாபத்தை ஈட்டித் தருகிறது.
நாம் உண்மையிலேயே அதைத்தான் விரும்புகிறோமா?
வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், பணத்தைச் சேமிப்பதற்காக, நமது சந்ததியினரில் 1% பேர்
வெளிப்படையான பாதிப்பைச் சந்திக்க நாங்கள் தயாரா?
தயவுசெய்து கவனத்தில் கொள்ளவும், இது பார்வைக்குத் தெரியும் சேதங்களை மட்டுமே பற்றியது.
அவை மனிதர்களில் பிறப்பதில்லை.
சொல்லக் கொடூரமாக இருந்தாலும், இதுதான் உண்மை: இந்தக் குழந்தைகள் கருக்கலைப்பு செய்யப்படுகிறார்கள்.
அவர்களை எந்தப் புள்ளிவிவரத்திலும் நீங்கள் காணமாட்டீர்கள்.
ஆனால் அதுதான் நாம் விரும்புவதுண்டா?
வெறுமனே மலிவாகச் செய்துவிடலாம் என்பதற்காக, அதுதான் உண்மையிலேயே நாம் விரும்புவதா?
உங்கள் கவனத்திற்கு மிக்க நன்றி.