Αναρωτιέστε επίσης διαρκώς γιατί οι απλοί άνθρωποι έχουν όλο και λιγότερα χρήματα στη διάθεσή τους, ενώ το ποσό των
χρημάτων που κατέχουν μερικοί υπερπλούσιοι και ιδίως ορισμένες οικογενειακές δυναστείες αυξάνεται ραγδαία;
Σήμερα θα φτάσουμε μαζί σας στο βάθος αυτής της εξέλιξης:
Οι τράπεζες χαίρουν μεγάλου σεβασμού στις μέρες μας και η ανεξαρτησία των κεντρικών τραπεζών από την
οικονομία παρουσιάζεται επανειλημμένα ως σημαντική προϋπόθεση για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα.
Αυτό πιθανώς οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι οι τραπεζίτες θεωρείται ότι διαθέτουν
υψηλό επίπεδο οικονομικής εμπειρογνωμοσύνης.
Ο καθηγητής Richard Werner, ο οποίος έζησε την τραπεζική κρίση της δεκαετίας του 1990 ως υπότροφος της Deutsche Bank στο Τόκιο
και είχε την ευκαιρία να μιλήσει προσωπικά με πολλούς από τους βασικούς παράγοντες, έχει αναμφίβολα
αποκτήσει επίσης ιδιαίτερη εμπειρία στον τραπεζικό τομέα.
Ανέλυσε λεπτομερώς τις διαδικασίες και έγραψε ένα βιβλίο γι' αυτές, το οποίο έγινε μπεστ σέλερ στην
Ιαπωνία και έριξε ακόμη και τον Χάρι Πότερ από την κορυφή.
Αργότερα, πέρασε πολλά χρόνια ως μέλος του Σκιώδους Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), μιας
ομάδας εμπειρογνωμόνων που συντονίζει η Handelsblatt.
Έχει γράψει διάφορα βιβλία και έδωσε συνέντευξη τον Αύγουστο του 2025, στην οποία επισημαίνει ότι οι
ανεξάρτητες κεντρικές τράπεζες συχνά δεν συμβάλλουν στη σταθερότητα, που θα ήταν το κύριο καθήκον τους.
Αντίθετα, δημιουργούν και εκτοξεύουν σκόπιμα φούσκες περιουσιακών στοιχείων, γεγονός που οδήγησε στις
μακροβιότερες και σοβαρότερες οικονομικές κρίσεις στην ιστορία.
Όλα αυτά είναι δυνατά λόγω της ικανότητας των τραπεζών να δημιουργούν χρήμα.
Ποιες είναι όμως οι επιπτώσεις αυτής της δημιουργίας χρήματος;
Γιατί αυτό σημαίνει ότι οι απλοί πολίτες έχουν όλο και λιγότερα χρήματα στη διάθεσή τους;
Προκειμένου να διευκρινιστούν αυτά τα ερωτήματα, θα εξεταστούν παρακάτω το πιστωτικό σύστημα, η προέλευσή του και
ο ρόλος των κεντρικών τραπεζών σε αυτό το δόλιο σύστημα.
1. Η πιστωτική δραστηριότητα βασίζεται στη δημιουργία χρήματος.
Η έκδοση δανείων έναντι τόκων βρίσκεται στο επίκεντρο της τραπεζικής δραστηριότητας.
Αυτό βασίζεται στην υπόθεση ότι οι τράπεζες μεταβιβάζουν τις καταθέσεις των πελατών σε άλλους πελάτες ως δάνεια.
Ωστόσο, είναι απίστευτο ότι οι τράπεζες μπορούν να μεταβιβάσουν το ίδιο ποσό σε άλλους πελάτες ως πίστωση ξανά και ξανά.
Με υποχρεωτικό ελάχιστο αποθεματικό 1%, αυτό σημαίνει ότι κάθε ευρώ μπορεί να δανειστεί έως και 99 φορές για να κερδίσει τόκο.
Η παρουσίαση στον ισολογισμό της τράπεζας είναι τότε σαν να είχαν καταθέσει και οι 99 δανειολήπτες το ποσό
αυτό στην τράπεζα, παρόλο που δεν έκαναν ποτέ κατάθεση.
Αυστηρά μιλώντας, πρόκειται για παραποίηση επιχειρηματικών εγγράφων και είναι αδιανόητο οι κυβερνήσεις να την αγνοούν.
Με τον τρόπο αυτό, γίνεται σιωπηρά ανεκτό ότι οι τράπεζες καταχρώνται τη θέση εμπιστοσύνης που κατέχουν ως
διαχειριστές του λογιστικού συστήματος της οικονομίας.
Αν συγκρίνετε τον ισολογισμό πριν και μετά, γίνεται σαφές ότι η προσφορά χρήματος αυξήθηκε μόνο κατά 100
φορές ως αποτέλεσμα αυτών των πιστωτικών συναλλαγών.
Οποιαδήποτε εμπορική τράπεζα μπορεί να δημιουργήσει χρήμα με αυτόν τον τρόπο, απλώς πρέπει να συμμορφώνεται με
τους κανόνες της κεντρικής τράπεζας σχετικά με τα ελάχιστα αποθεματικά και τα ποσοστά κεφαλαίου.
Παλαιότερα, οι αλχημιστές - οι λεγόμενοι χημικοί του Μεσαίωνα - ήθελαν να δημιουργήσουν χρυσό από το τίποτα.
Οι τράπεζες πέτυχαν, τρόπον τινά, όχι με χρυσό, αλλά με χρήμα.
Δείτε επίσης το πρόγραμμα Kla.TV: Δημιουργούμε χρήμα από το τίποτα.
Γι' αυτό το λόγο το νομισματικό μας σύστημα ονομάζεται "fiat money" - είναι λατινικό και σημαίνει: Ας υπάρχει χρήμα!
2. Πώς εξελίχθηκε ιστορικά η επιχείρηση δανεισμού;
Η κατοχή χρυσού ήταν επικίνδυνη, γι' αυτό οι άνθρωποι πάντα έψαχναν τρόπους για να τον κρατήσουν ασφαλή.
Σε παλαιότερες εποχές, αυτό γινόταν από χρυσοχόους.
Από αυτή τη βοήθεια, ανέπτυξαν την πιστωτική επιχείρηση, την οποία ο καθηγητής Werner περιγράφει ως εξής:
"Οι χρυσοχόοι ήταν έμπειροι στο χειρισμό πολύτιμων μετάλλων και όχι μόνο διέθεταν σημαντικά αποθέματα , αλλά και χρηματοκιβώτια
και εκπαιδευμένες δυνάμεις ασφαλείας - μερικές φορές ακόμη και μικρούς ιδιωτικούς στρατούς - για να
εξασφαλίσουν την προστασία των περιουσιών τους .
Ως αποτέλεσμα, ο πληθυσμός στράφηκε όλο και περισσότερο στα θησαυροφυλάκια των χρυσοχόων ως ασφαλές μέρος για να αποθηκεύει
τα κοσμήματα, τα πολύτιμα μέταλλα και τα νομίσματά του .
Όταν ο χρυσός κατατίθετο στον χρυσοχόο, αυτός εξέδιδε απόδειξη και δεν άργησαν οι καταθέτες να χρησιμοποιήσουν την απόδειξη
των περιουσιακών στοιχείων που είχαν καταθέσει ως μέσο πληρωμής:
Για να αγοράσουν κάτι, άφηναν το πιστοποιητικό κατάθεσης με τον πωλητή, για παράδειγμα,
υπογράφοντας στην πλάτη και μεταβιβάζονταν σε αυτόν .
Για να διευκολυνθούν οι συναλλαγές χωρίς μετρητά σε μια τέτοια βάση, άρχισαν να χρησιμοποιούνται όλο και
περισσότερο τα πιστοποιητικά καταθέσεων, τα οποία δεν έφεραν πλέον το όνομα του αρχικού καταθέτη".
Έτσι οι χρυσοχόοι δημιούργησαν το ευρωπαϊκό χαρτονόμισμα.
"Στο βαθμό που τα πιστοποιητικά καταθέσεων απέκτησαν το χαρακτήρα ενός γενικού μέσου πληρωμής, η
ανάληψη του κατατεθειμένου χρυσού έγινε σπανιότερη.
Συνεπώς, μεγάλες ποσότητες χρυσού παρέμεναν αχρησιμοποίητες στα θησαυροφυλάκια των χρυσοχόων.
Αυτό τους άνοιξε μια νέα επιχειρηματική ευκαιρία:
Θα μπορούσαν να δανείσουν τον χρυσό και να τον χρεώσουν με τόκο.
Ωστόσο, δεν ήταν σκόπιμο για τους χρυσοχόους να δανείζουν πολύ από τον χρυσό που φύλαγαν.
Βρήκαν όμως έναν τρόπο να παρατείνουν το δάνειό τους :
Έπρεπε μόνο να δώσουν στους οφειλέτες τους πιστοποιητικά καταθέσεων αντί για χρυσό , τα οποία
μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως χαρτονομίσματα .
Στην πραγματικότητα, ο οφειλέτης έλαβε μόνο ένα κομμάτι χαρτί, παρόλο που έπρεπε να πληρώσει το
χρέος του και τον ανατοκισμό με "πραγματικά" χρήματα .
Από αυστηρά νομική άποψη, τα πιστοποιητικά καταθέσεων δεν ήταν επομένως τίποτα περισσότερο από πλαστά
έγγραφα που αντιπροσώπευαν ψευδή γεγονότα , δηλαδή απάτη.
Για τους χρυσοχόους, οι οποίοι έτσι έγιναν ουσιαστικά τραπεζίτες, τα έσοδα από τους τόκους ήταν ένα καθαρό
κέρδος για το οποίο δεν χρειαζόταν να εργαστούν πολύ σκληρά.
Το μόνο που έπρεπε να κάνουν ήταν να διασφαλίσουν ότι τους παρέχονται επαρκείς εγγυήσεις, όπως τίτλοι
ιδιοκτησίας γης και άλλα περιουσιακά στοιχεία, και ότι ήταν έτοιμοι να επιβάλουν τις απαιτήσεις τους".
Όσο μεγαλύτερη ήταν η διάθεση για ρίσκο, τόσο περισσότερο από τον χρυσό που τους εμπιστεύτηκαν δάνειζαν.
Το μόνο σημαντικό ήταν να μη μιλήσουν για αυτές τις επιχειρηματικές πρακτικές, ώστε να μην
θέλουν πολλοί πελάτες τους τον χρυσό πίσω την ίδια στιγμή και η απάτη να γίνει τόσο εμφανής.
Ωστόσο, δεν μπόρεσαν να κρύψουν τις συνέπειες των πράξεών τους, καθώς αυτό τους οδήγησε στη συσσώρευση όλο και
περισσότερου πλούτου, ενώ ο πληθυσμός σταδιακά εξαθλιωνόταν.
Ο διάσημος οικονομολόγος William Cunningham (1849-1919), για παράδειγμα, συνέκρινε τις δραστηριότητες αυτών των ιδιωτών
τραπεζιτών στην Αγγλία με ένα σφουγγάρι που απορροφούσε όλο τον πλούτο της χώρας και εμπόδιζε κάθε οικονομική ανάπτυξη.
Καθώς αυτό φυσικά οδηγούσε σε φθόνο και δυσαρέσκεια, οι τραπεζίτες χρειάζονταν ένα επίσημο θεσμικό πλαίσιο που θα νομιμοποιούσε
τις δραστηριότητές τους και θα τους παρείχε προστασία.
Αυτό το πέτυχαν με την ίδρυση της Τράπεζας της Αγγλίας το 1694.
Εκείνη την εποχή, ο βασιλιάς Γουλιέλμος Γ' της Αγγλίας παραχώρησε το βασιλικό προνόμιο έκδοσης του
νομίσματος σε μια κοινοπραξία ιδιωτών τραπεζιτών.
Σε αντάλλαγμα, θα του παρείχαν απεριόριστη πίστωση για τους πολέμους του.
Αυτό ήταν ουσιαστικά η γέννηση των ιδιωτικών κεντρικών τραπεζών και του σύγχρονου τραπεζικού συστήματος και της
απάτης με τόκους, το οποίο ανθεί μέχρι σήμερα υπό αυτό το επίσημο προσωπείο και έχει εξαπλωθεί παγκοσμίως.
3. Κεντρικές τράπεζες - πολλαπλασιασμός του χρήματος σε μεγάλη κλίμακα
Ενώ οι εμπορικές τράπεζες δημιουργούν νέο χρήμα χορηγώντας δάνεια, οι κεντρικές τράπεζες
πολλαπλασιάζουν το χρήμα σε μεγάλη κλίμακα.
Αυτό επιτυγχάνεται με την αγορά τίτλων - όπως μετοχές και κρατικά ομόλογα - με χρήματα που τους επιτρέπεται να
δημιουργούν σχεδόν απεριόριστα με το πάτημα ενός κουμπιού.
Τα κρατικά ομόλογα είναι γραμμάτια που υποχρεώνουν το κράτος να καταβάλλει ετήσιους τόκους και να
εξοφλεί την αντίστοιχη αξία κατά την ημερομηνία λήξης.
Για παράδειγμα, μόνο κατά την περίοδο από τον Μάρτιο του 2015 έως το τέλος του 2018, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
(ΕΚΤ) αγόρασε κρατικά ομόλογα αξίας περίπου 2,1 τρισεκατομμυρίων ευρώ από χώρες της ευρωζώνης.
Στη συνέχεια, κατά τη διάρκεια της κρίσης των κοροναϊών, δρομολόγησε το λεγόμενο πρόγραμμα αγοράς κοροναϊών
PEPP ύψους 1,35 τρισεκατομμυρίων ευρώ για την αγορά κρατικών ομολόγων από χώρες της ευρωζώνης ειδικότερα.
Πιο πρόσφατα, η κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ, η Fed, ανακοίνωσε τον Δεκέμβριο του 2025 ότι θα ξεκινήσει ένα πρόγραμμα
αγοράς ομολόγων με σκοπό την αγορά κρατικών ομολόγων των ΗΠΑ αξίας 40 δισεκατομμυρίων δολαρίων ανά μήνα.
Εάν αυτά τα τεράστια χρηματικά ποσά, τα οποία δημιουργήθηκαν από το τίποτα, εισέλθουν στον
οικονομικό κύκλο, τροφοδοτούν τον πληθωρισμό.
Διότι το γεγονός ότι υπάρχουν περισσότερα διαθέσιμα χρήματα, αλλά όχι μεγαλύτερη προσφορά, απλά κάνει τα πάντα πιο ακριβά.
Έτσι, πρέπει να πληρώνετε περισσότερα για τα ίδια αγαθά.
Ως αποτέλεσμα, τα περιουσιακά στοιχεία των πολιτών κυριολεκτικά καίγονται.
4. Ο ανατοκισμός δημιουργεί ανυπολόγιστο χρέος
Καθώς οι τράπεζες χρεώνουν συνήθως ανατοκισμό, τα οφειλόμενα ποσά αυξάνονται εκθετικά, χωρίς περαιτέρω κόστος για τις τράπεζες.
Εξάλλου, δεν χρειάζεται να παρέχουν πρόσθετα αγαθά ή υπηρεσίες.
Μακροπρόθεσμα, όπως συμβαίνει γενικά με το δημόσιο χρέος, για παράδειγμα, τα οφειλόμενα ποσά φτάνουν σε δυσθεώρητες διαστάσεις.
Για παράδειγμα, ένα δάνειο 100.000 ευρώ με ετήσιο επιτόκιο 8% αυξάνεται σε πάνω από 215.000 ευρώ σε δέκα χρόνια χωρίς
αποπληρωμή, μετά από 20 χρόνια είναι ήδη 466.000 ευρώ και μετά από 50 χρόνια είναι ένα απίστευτο
χρέος 4,69 εκατομμυρίων ευρώ που πρέπει να αποπληρωθεί.
Το ακόλουθο παράδειγμα δείχνει τον απίστευτο πλούτο που μπορούν να δημιουργήσουν οι
τράπεζες χορηγώντας συνεχώς δάνεια επί αιώνες:
Για μόλις 1 κιλό χρυσού που δανείζεται με επιτόκιο 8% για 250 χρόνια, η αποπληρωμή στο τέλος είναι μεγαλύτερη
από τη συνολική ποσότητα χρυσού που εξορύσσεται παγκοσμίως μέχρι το τέλος του 2024 (216.265 τόνοι).
Και η Τράπεζα της Αγγλίας λειτουργεί από το 1694, δηλαδή για πάνω από 330 χρόνια.
5. οι κεντρικές τράπεζες προστατεύονται από κάθε κρατική δικαιοσύνη
Προκειμένου να προστατευθούν από νομικές ενέργειες σε αυτό το τεράστιο σύστημα απάτης, οι κεντρικές τράπεζες έχουν
λάβει προληπτικά μέτρα μεγιστοποίησης της ασφάλειάς τους.
Αυτό φαίνεται πολύ καθαρά στην Τράπεζα της Αγγλίας στο Σίτι του Λονδίνου, στην Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών στη
Βασιλεία και στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στη Φρανκφούρτη.
Οι ιδιοκτησίες τους δεν ανήκουν στο γειτονικό κράτος, είναι εξωεδαφικές και, επομένως,
δεν υπόκεινται στη δικαιοδοσία του κράτους.
Το δυναμικό ισχύος αυτών των τραπεζών δεν θα μπορούσε να είναι σαφέστερο.
Με τον τρόπο αυτό, εξασφάλισαν ότι κανείς δεν μπορεί να τους καταστήσει υπεύθυνους.
Για να μπορέσουμε να κατηγοριοποιήσουμε σωστά αυτή την απίστευτα προνομιακή θέση, ωστόσο, είναι σημαντικό να
επικεντρωθούμε όχι στις τράπεζες άμεσα, αλλά στους τραπεζίτες που βρίσκονται πίσω από αυτές.
Όπως αποκαλύπτεται στα προγράμματα "Η συνωμοσία των Ρότσιλντ" Μέρος 1 και Μέρος 2, το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό και τραπεζικό
σύστημα δημιουργήθηκε από μια σειρά ισχυρών μασονικών τραπεζικών οικογενειών, όπως οι Ρότσιλντ, οι Ροκφέλερ και οι Γουόρμπεργκ.
Είναι επίσης αυτοί που ελέγχουν αυτό το τεράστιο απατηλό σύστημα μέχρι σήμερα και έτσι λεηλατούν τον παγκόσμιο πληθυσμό.
Καθώς προφανώς έχουν επίγνωση αυτού του τεράστιου εγκλήματος, έχουν επίσης κάνει τα πάντα για να
διασφαλίσουν ότι δεν θα μπορέσουν ποτέ να λογοδοτήσουν γι' αυτό.
Είναι επίσης αυτοί που, από το παρασκήνιο, κάνουν εδώ και καιρό ό,τι περνάει από το χέρι τους και την επιρροή τους για να
αποκρύψουν από το κοινό τον μηχανισμό δημιουργίας χρήματος.
Για παράδειγμα, σύμφωνα με τον καθηγητή Werner, η δημιουργία του χρήματος δεν έχει αντιμετωπιστεί σωστά στα
εγχειρίδια των οικονομικών μέχρι σήμερα και δεν έχει περιγραφεί με έναν μόνο τύπο.
Και αυτό παρά το γεγονός ότι είναι απαραίτητο για τον υπολογισμό της προσφοράς χρήματος.
Στα οικονομικά, οι τράπεζες αντιμετωπίζονται σαν να μεταβιβάζουν απλώς τις αποταμιεύσεις ορισμένων σε άλλους.
Αλλά αυτή η προσέγγιση είναι θεμελιωδώς λανθασμένη - όπως εξηγείται λεπτομερώς.
Υπήρχαν πάντα συγγραφείς που αναγνώριζαν τη διαδικασία δημιουργίας χρήματος και έγραφαν συνοπτικά γι' αυτήν.
Όμως αυτή η συνειδητοποίηση δεν έχει ακόμη περάσει στα εγχειρίδια που χρησιμοποιούνται στα πανεπιστήμια.
Αυτό έγινε σίγουρα για καλό λόγο, γιατί όπως είπε ο μεγιστάνας της αυτοκινητοβιομηχανίας Χένρι Φορντ: "Αν οι
άνθρωποι καταλάβαιναν το νομισματικό σύστημα, θα είχαμε επανάσταση πριν από αύριο το πρωί".
Συμπέρασμα: Το γεγονός ότι μέχρι στιγμής πολύ λίγοι άνθρωποι έχουν δει μέσα από αυτό το απατηλό σύστημα χρήματος και ότι δεν
καλύπτεται στα σχολικά βιβλία δείχνει πόσο επιτυχημένα έχουν καταφέρει αυτοί οι τραπεζίτες να κρύψουν την πραγματική του φύση.
Αυτό αποκρύπτει το γεγονός ότι ο πληθωρισμός τροφοδοτείται από τη δημιουργία χρήματος χωρίς την
ταυτόχρονη δημιουργία πραγματικής αντιτίμησης.
Εξάλλου, υπάρχουν πλέον περισσότερα χρήματα διαθέσιμα.
Έτσι, οι άνθρωποι θέλουν να αγοράσουν περισσότερα με αυτά τα χρήματα.
Ωστόσο, δεδομένου ότι η ποσότητα των υλικών περιουσιακών στοιχείων, των υπηρεσιών κ.λπ. δεν έχει αυξηθεί,
η μεγαλύτερη ποσότητα χρήματος απλώς κατανέμεται μεταξύ των υφιστάμενων περιουσιακών στοιχείων.
Αυτό σημαίνει ότι οι τιμές αυξάνονται και τα πάντα γίνονται όλο και πιο ακριβά.
Στη Γερμανία, για παράδειγμα, η τιμή ενός κιλού ψωμιού μόνο έχει υπερδιπλασιαστεί από την εισαγωγή του ευρώ το 2002.
Όταν εισήχθη η μάρκα D-Mark το 1948, η μέση τιμή ήταν μόλις 41 pfennig, που ισοδυναμεί με περίπου 20 λεπτά σήμερα.
Φυσικά, το κόστος των τόκων και του ανατοκισμού, καθώς και η αυξανόμενη φορολογική και δασμολογική επιβάρυνση, που
καθιστούν όλα τα προϊόντα ακόμη πιο ακριβά, έχουν επίσης συμβάλει σε αυτή την τεράστια αύξηση των τιμών.
Καθώς αυτό το σύστημα της απάτης με το χρήμα σημαίνει ότι οι δαπάνες του κράτους για την αποπληρωμή των χρεών του αυξάνονται
συνεχώς, πρέπει να αυξήσει ανάλογα τους φόρους και τις εισφορές.
Στη Γερμανία, αυτά αυξήθηκαν από 33,4 % σε 41,8 % του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος μεταξύ 1960 και 2025.
Αυτό σημαίνει ότι η αξία όλων των αγαθών και υπηρεσιών που παράγονται στη Γερμανία επιβαρύνεται
με φόρους και δασμούς συνολικού ύψους σχεδόν 42%.
Συνολικά, η εξέλιξη αυτή οδήγησε το ευρώ να χάσει σχεδόν το 40 % της αγοραστικής του δύναμης μόνο από το 2000 και μετά.
Η απώλεια της αγοραστικής δύναμης είναι μεγαλύτερη σε σχέση με τα ακίνητα, καθώς οι τιμές τους έχουν αυξηθεί δυσανάλογα.
Το αποτέλεσμα είναι ότι όλο και λιγότεροι άνθρωποι μπορούν να αντέξουν οικονομικά να αγοράσουν το δικό
τους σπίτι ή πρέπει να εργάζονται σχεδόν όλη τους τη ζωή για να αποπληρώσουν τα χρέη τους.
Στο βιβλίο του "The History of Central Banking and the Enslavement of Humanity", ο πρώην διευθυντής της Κεντρικής
Τράπεζας της Νότιας Αφρικής, Stephen Mitford Goodson, παρέχει πολύ τεκμηριωμένα στοιχεία ότι οι εξελίξεις
αυτές είναι άμεση συνέπεια του συστήματος απάτης της κεντρικής τράπεζας και των επιτοκίων.
Τελικά, σύμφωνα με τον Γκούντσον, αυτό οδηγεί στην πλήρη εξαθλίωση και τελικά στην υποδούλωση της ανθρωπότητας.
Προκειμένου να σταματήσει αυτή η καταστροφική εξέλιξη, είναι πλέον σημαντικό να
αντιμετωπίζονται επανειλημμένα σημαντικά ζητήματα δημοσίως:
Γιατί η αρχή της δημιουργίας χρήματος αποκρύφθηκε με τόση επιτυχία από το κοινό και δεν διδάσκεται στα οικονομικά;
Μήπως αυτό αποτελεί μια ακόμη ένδειξη ότι η οικονομική μαφία έχει διεισδύσει σε όλους τους
τομείς της ζωής, όπως η εκπαίδευση και η επιστήμη;
Μήπως η αδράνεια των κυβερνήσεων και η σιωπή των κορυφαίων μέσων ενημέρωσης σε αυτή την τεράστια απάτη είναι
ένδειξη ότι είναι και αυτά υποχείρια ή ακόμη και μέρος αυτού του εγκληματικού δικτύου;
Η απάντηση σε όλα αυτά τα ερωτήματα θα πρέπει σίγουρα να ενδιαφέρει ολόκληρο τον εξαπατημένο
παγκόσμιο πληθυσμό και να θέσει τη σωστή πορεία για αλλαγή.
Εξάλλου, η ανθρωπότητα δεν χρειάζεται τίποτα πιο επειγόντως από ένα νέο και δίκαιο χρηματοπιστωτικό σύστημα στο οποίο οι
αυτόκλητοι απατεώνες δεν θα γεμίζουν πλέον τις τσέπες τους, αλλά στο οποίο η δημιουργία χρήματος θα βρίσκεται και πάλι εξ
ολοκλήρου στα χέρια κυρίαρχων κρατών και οι τράπεζες που βρίσκονται κοντά στους πολίτες θα χορηγούν τα δάνειά τους άτοκα.
Μια νέα εποχή έχει ανατείλει!
Όπως η άνοιξη τερματίζει τη βασιλεία του χειμώνα, έτσι και τώρα η εποχή του φωτός τερματίζει τη βασιλεία του σκότους!
Αν θέλετε κι εσείς να αλλάξετε τον κόσμο προς το καλύτερο, τότε γίνετε μέρος αυτής της νέας εποχής!
Γίνετε φως και διαδώστε το φως αυτής της αποστολής διαδίδοντάς το και μιλώντας γι' αυτό.
Αλλά αν συνειδητοποιήσετε ότι δεν μπορείτε πλέον να τα καταφέρετε μόνοι σας, τότε είναι καιρός να ενώσετε τις δυνάμεις
σας και να γίνετε μαζί μια νέα ελπίδα για αυτόν τον κόσμο!
Γι' αυτό γίνετε μέλη του τεράστιου κινήματος Kla.TV μέχρι να γίνει φως όλο το σκοτάδι και να αντλήσετε νέα ελπίδα και κουράγιο!
Στο https://www.kla.tv/mitwirken έχετε τη μοναδική ευκαιρία να συνεισφέρετε άμεσα και εύκολα στο Kla.TV!
Είναι κάτι σαν τον ήχο μακρινών σειρήνων
Είναι κάτι σαν μια ανάσα αυγής
Υπάρχει ένας πρόγονος και μια λαχτάρα βαθιά στην καρδιά
Η βεβαιότητα ότι όλα θα πάνε καλά μια μέρα
Είναι ανίκανο λουκάνικο σε συνδυασμό με αγάπη
Ο πόνος είναι αυτός που φέρνει τη μεταμόρφωση ως καρπό
Είναι η πίστη στο νέο κόσμο του σήμερα
Που ήδη τραγουδάει δυνατά τη νύχτα του νέου πρωινού
Και νιώθουμε ότι ήρθε η ώρα μας και είμαστε έτοιμοι
Και νιώθουμε ότι ήρθε η ώρα μας και προχωράμε μπροστά
Και νιώθουμε ότι ήρθε η ώρα μας και σερφάρουμε με
Τώρα είναι η ώρα να έρθει στο φως η αλήθεια
Τώρα είναι η ώρα να αποκαλυφθεί το ψέμα
Και αυτοί που συνωμοτούν στο σκοτάδι αποκαλύπτονται τώρα επιτέλους!
Τώρα είναι η ώρα για τα έθνη να ανατείλουν σαν τον ήλιο και το φεγγάρι της δικαιοσύνης.
Τώρα είναι η ώρα που ωριμάζουμε και όλοι ξυπνούν από τον τηλεοπτικό τους λήθαργο.
Τώρα είναι η ώρα να έρθει στο φως η αλήθεια
Τώρα είναι η ώρα να αποκαλυφθεί το ψέμα
Και αυτοί που συνωμοτούν στο σκοτάδι αποκαλύπτονται τώρα επιτέλους!
Τώρα είναι η ώρα για τα έθνη να ανατείλουν σαν τον ήλιο και το φεγγάρι της δικαιοσύνης.
Τώρα είναι η ώρα που ωριμάζουμε και όλοι ξυπνούν από τον τηλεοπτικό τους λήθαργο.
Τώρα είναι η ώρα να έρθει στο φως η αλήθεια
Τώρα είναι η ώρα να αποκαλυφθεί το ψέμα
Τώρα!