Τώρα αρχίζει να γίνεται ενδιαφέρον.
Κριτήριο: Όσο υψηλότερη είναι η συχνότητα, τόσο μεγαλύτερη είναι η μεταφερόμενη ενέργεια.
Ίσως κάποιοι να γνωρίζουν ότι ένα ραδιοσήμα είναι ένα κύμα, αλλά ταυτόχρονα μοιάζει και με μια μικρή σφαίρα κανονιού.
Και όσο υψηλότερη είναι η συχνότητα, τόσο μεγαλύτερη είναι η ενέργεια που περιέχει αυτό το πράγμα.
Εντάξει, τότε θα ήθελα επιτέλους να παρουσιάσω τον πρώτο ομιλητή.
Είναι γνωστός σε όλους, όχι μόνο στον κύκλο μας, αλλά και πολύ πέρα από αυτόν, καθώς ο εξαιρετικά συμπαθής και αγαπητός από
όλους συνάδελφός μου στο διοικητικό συμβούλιο του MWGFD, ο φυσικός και καθηγητής Βέρνερ Μπέργκχολτς, είναι επίσης
εμπειρογνώμονας σε διάφορες επιτροπές έρευνας – για παράδειγμα, στις επιτροπές ανασκόπησης της πανδημίας του κορονοϊού
των ομόσπονδων κρατιδίων του Βρανδεμβούργου και της Θουριγγίας.
Είναι πρώην καθηγητής Ηλεκτρολογίας στο Πανεπιστήμιο Jacobs της Βρέμης, ενώ εργάστηκε επίσης για 17 χρόνια στη
Siemens στο Μόναχο και στο Ρέγκενσμπουργκ ως ειδικός στη διαχείριση ποιότητας και κινδύνων.
Ανυπομονούμε, αγαπητέ Βέρνερ, να ακούσουμε τι θα μας πεις στην εισαγωγική σου ομιλία για το σημερινό θέμα με τίτλο
«Τεχνολογία κινητής τηλεφωνίας: Φυσικές βάσεις και τεχνικά πλεονεκτήματα του 5G», και με αυτό σου δίνω τον λόγο.
Σ' ευχαριστώ πολύ, αγαπητέ Ronny, για αυτά τα ευγενικά λόγια.
Όπως έγραψα: «Φυσικές βάσεις και τεχνικά πλεονεκτήματα». Αλλά... τελεία, τελεία, τελεία...
Θα μιλήσω πρώτα για τα βασικά και, όπως έγραψα στο δελτίο τύπου, θα ξεκινήσω από τον Αδάμ και την Εύα.
Και τώρα θα σας δείξω ένα σύντομο βίντεο, όπου ρίχνουν μια πέτρα στο νερό και βλέπει κανείς πώς εξαπλώνεται το κύμα.
Έτσι ακριβώς μπορεί κανείς να φανταστεί τα ραδιοκύματα, και θα πω αμέσως κάτι σχετικά με αυτό.
Ας δούμε αν θα πετύχει.
Ας ξαναδούμε λοιπόν συνοπτικά: Τι είναι ένα ραδιοκύμα – για να αποκτήσουμε μια μικρή ιδέα.
Ποια είναι λοιπόν η διαφορά μεταξύ της ραδιοφωνίας — την οποία έχουμε ήδη εδώ και 100 χρόνια και περισσότερο — και της κινητής
τηλεφωνίας; Γιατί χρησιμοποιούνται τόσο υψηλές συχνότητες;
Και το πιο σημαντικό: Γιατί αυτές οι ιδιότητες των υψηλών συχνοτήτων δεν είναι απαραίτητα μόνο ακίνδυνες;
Και εκεί θα αναφερθούν περαιτέρω στο θέμα οι ακόλουθοι ομιλητές.
Λοιπόν, σε λίγο θα πέσει η πέτρα.
Λοιπόν, είδαμε δύο πράγματα. Το κύμα εξαπλώνεται.
Σε αυτή την περίπτωση, πρόκειται για ένα κύμα σχεδόν δισδιάστατο. Αυτή είναι η κίνηση της ύλης.
Και όπως φαίνεται ακόμα στην ακίνητη εικόνα, υπάρχουν και άλλα κύματα.
Και αυτό ανταποκρίνεται ακριβώς στην πραγματικότητα, κάτι που συντελεί και αυτό, σε κάποιο βαθμό, στην επικινδυνότητά του.
Αν έχω το κινητό μου σε ένα τέτοιο χώρο – και ας υποθέσουμε τώρα ότι δεν βρισκόμαστε ακριβώς σε μια διάλεξη – τότε ίσως 20 άτομα
ή και περισσότερα να χρησιμοποιούν εκείνη τη στιγμή το smartphone τους, και αυτό θα σήμαινε ότι υπάρχει ένα χάος συχνοτήτων.
Είναι σαν να είσαι σε ένα πάρτι.
Όλοι πρέπει να αυξήσουν την έντασή τους, και αυτό δεν είναι απαραίτητα το επιθυμητό αυτή τη στιγμή.
Εντάξει, λοιπόν, ρίξαμε μια πέτρα στο νερό, το είδαμε, και το νερό κινείται.
Με τα ραδιοκύματα συμβαίνει κάτι παρόμοιο.
Η κεραία εκπέμπει, όχι όμως πλέον σε δύο διαστάσεις, αλλά σφαιρικά.
Και το πιο σημαντικό: δεν περιέχει ύλη, οπότε λειτουργεί και στο κενό.
Και συνήθως, δεν βλέπεις τίποτα, δεν ακούς τίποτα.
Και το γεγονός ότι υπάρχει κάτι τέτοιο και ότι έχει μελετηθεί επιστημονικά, το οφείλουμε στον φυσικό Χάινριχ Χερτς, ο οποίος
—αφού διέκοψε ξαφνικά ένα ισχυρό ρεύμα και στη συνέχεια κατασκεύασε έναν δέκτη— παρατηρήθηκε μια μικρή
σπινθηροβολία, και γι’ αυτό το φαινόμενο ονομάζεται «funken».
Υπάρχει ακόμα μια τεράστια διαφορά, η οποία είναι πολύ σημαντική στην πράξη: όπως είδαμε, τα
κύματα στο νερό κινούνταν με ταχύτητα 20 cm/s.
Τα ηχητικά κύματα, τα γνωρίζουμε κι εμείς, 300 m/s, τα έχει βιώσει ο καθένας τουλάχιστον μία φορά κατά τη διάρκεια καταιγίδας.
Βλέπεις την αστραπή και, ανάλογα με το πού βρέθηκε, χρειάζονται από ένα έως δέκα – ή και περισσότερα –
δευτερόλεπτα μέχρι να ακούσεις τον κεραυνό, 300 m/s.
Τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα κινούνται ελαφρώς γρηγορότερα, δηλαδή όχι με ταχύτητα 300 m/s, αλλά με ταχύτητα 300.000 km/s.
Δηλαδή 300.000.000 m/s, ένα εκατομμύριο φορές πιο γρήγορα.
Αυτό είναι φυσικά πολύ σημαντικό για την πρακτική εφαρμογή.
Αλλά για να το θέσουμε σε μια σωστή προοπτική: αν κάποιος ανάψει ένα λέιζερ στη Σελήνη, θα
χρειαστεί περίπου ένα δευτερόλεπτο μέχρι να το δούμε εδώ.
Αν το ίδιο συνέβαινε στον Ήλιο, θα χρειαζόταν οκτώ λεπτά.
Αυτό, λοιπόν, για να κατανοήσετε πόσο μεγάλες είναι οι αποστάσεις στο διάστημα.
Αυτή είναι πλέον η μόνη εξίσωση: Το μήκος κύματος σχετίζεται με την ταχύτητα του φωτός c,
δηλαδή τα 300.000 km/s διαιρούμενα με τη συχνότητα.
Τόσα και τόσα κύματα περνούν δίπλα σου· έτσι μπορείς να το φανταστείς περίπου.
Δηλαδή, όσο υψηλότερη είναι η συχνότητα, τόσο μικρότερο είναι το μήκος κύματος.
Λοιπόν, το σημερινό 5G αντιστοιχεί σε μήκη κύματος σε αυτό το εύρος , ενώ παλαιότερα χρησιμοποιούσαν ακόμα τα
μεσαία κύματα, τα οποία είχαν μήκος 1.000 ή 1.600 μέτρα.
Τα λεγόμενα «βραχέα κύματα» είχαν, για παράδειγμα, μήκος 49 μέτρα, οπότε βρισκόμασταν ακόμα στην κλίμακα των κιλοχέρτζ (kHz).
Και μόνο με το UKW – τα υπερβραχέα κύματα, όπως λέγονταν τότε (σήμερα, φυσικά, αυτό θα θεωρούνταν ακόμα σχετικά μεγάλο
μήκος κύματος) – πέρασε κανείς στην περιοχή των μεγαχέρτζ (MHz), δηλαδή στο 1 εκατομμύριο ταλαντώσεις ανά δευτερόλεπτο.
Λοιπόν, αυτά για την ώρα όσον αφορά μερικά βασικά θέματα.
Λοιπόν, ας το θυμόμαστε: τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα δεν τα ακούμε, δεν τα βλέπουμε.
Μερικοί την αισθάνονται, οι περισσότεροι όχι, εγώ όχι.
Και εξαπλώνονται με τρομερή ταχύτητα, ενώ το μήκος κύματος ή η συχνότητα δεν είναι εντελώς αδιάφορα.
Λοιπόν, έχουμε τη ραδιοφωνία εδώ και «μια αιωνιότητα και τρεις μέρες».
Υπήρχε ένας κεντρικός πομπός – «αιώνια και τρεις ημέρες» αντιστοιχούν περίπου σε 100 χρόνια –, πολλοί
δέκτες, αλλά μόνο ένας πομπός, όπως είπα, και η ροή των πληροφοριών γινόταν μόνο προς μία κατεύθυνση.
Και ειδικά στις μεσαίες συχνότητες το εύρος ζώνης ήταν μικρό, καθώς μεταδίδονταν κυρίως ομιλία ή μουσική μέτριας ποιότητας.
Και αυτό μας φέρνει τώρα σε ένα θέμα:
Όταν θέλω να μεταδώσω πληροφορίες – ομιλία, αρχεία μουσικής ή βίντεο – αυτό δεν γίνεται μόνο με μία
συχνότητα, αλλά και με ένα συγκεκριμένο εύρος ζώνης.
Άρα πρέπει να πληρώσω γι’ αυτό.
Στην κινητή τηλεφωνία δεν μιλάμε για κιλοχέρτζ, στην αρχή μιλούσαμε για μεγαχέρτζ και τώρα για
γιγαχέρτζ – αυτή είναι η περιοχή έως 6 ή 8 GHz στο 5G.
Θα αναφερθώ σε λίγο στο γιατί οι υψηλές συχνότητες είναι τόσο σημαντικές.
Λοιπόν, όσον αφορά την κινητή τηλεφωνία, είναι σαφές ότι έχουμε έναν πομπό, τον σταθμό βάσης, που συνήθως βρίσκεται σε απόσταση
ενός χιλιομέτρου ή μερικών χιλιομέτρων – στην περίπτωση του 5G μπορεί να είναι και μόλις 100 μέτρα – πολλά
τηλέφωνα ως δέκτες και πολλά τηλέφωνα ταυτόχρονα ως πομποί, κάτι που είχα ήδη αναφέρει εν συντομία.
Προκύπτει μια ωραία «σαλάτα κυμάτων», όταν όλοι κάνουν κάτι ταυτόχρονα.
Και χρειάζομαι πάντα μεγαλύτερο εύρος ζώνης και υψηλότερο ρυθμό μεταφοράς δεδομένων.
Μπορεί κανείς, παρεμπιπτόντως, να το φανταστεί όπως συμβαίνει στον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό:
Αυτό ήταν παλιά, γύρω στο 1950, όταν γεννήθηκα, στην κλίμακα των 100 εκατομμυρίων, εκατοντάδων εκατομμυρίων.
Έτσι, μπόρεσα να χρηματοδοτήσω έργα αξίας 2-3 εκατομμυρίων.
Τώρα μιλάμε για δισεκατομμύρια, και φυσικά χρειάζομαι έναν κρατικό προϋπολογισμό της τάξης των 500 δισεκατομμυρίων περίπου.
Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και εδώ: αν θέλω να μεταφέρω δεδομένα με υψηλό ρυθμό, τότε χρειάζομαι πολύ μεγαλύτερο εύρος ζώνης.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: στην αρχική αναλογική τηλεόραση, το εύρος ζώνης ήταν περίπου 5 MHz.
Στο ψηφιακό μόνο περίπου 1 MHz και λίγο παραπάνω.
Όσον αφορά τα GHz, εξαρτάται από το εύρος ζώνης που χρησιμοποιώ, από τον όγκο των δεδομένων που θέλω να
μεταδώσω εκείνη τη στιγμή, και αυτό γίνεται δυναμικά.
Λοιπόν, για να επανέλθω στο θέμα του εύρους ζώνης — το είχα ήδη αναφέρει πριν από λίγο —, η αναλογική ραδιοφωνική μετάδοση
είναι ευάλωτη σε παρεμβολές, ενώ η ψηφιακή τηλεόραση και η ψηφιακή ραδιοφωνική μετάδοση είναι ανθεκτικές στις παρεμβολές.
Αλλά το ανέφερα απλώς εν παρόδω: η ψηφιακή τηλεόραση παρουσιάζει μικρά συστηματικά σφάλματα.
Αν υπάρχουν οπαδοί του ποδοσφαίρου ανάμεσά μας, προσέξτε: όταν ένας παίκτης είναι μικρός, ίσως φοράει κάτι
κόκκινο και τρέχει πάνω στο πράσινο γήπεδο, έχει πάντα μια μικρή γραμμή γύρω του, αν το προσέξετε.
Αυτό είναι ένα λάθος, αλλά δεν τραβάει ιδιαίτερα την προσοχή.
Από μαθηματική άποψη, πρόκειται για το λεγόμενο φαινόμενο του Γκιμπς – δεν θα πω τίποτα περισσότερο.
Λοιπόν, όσον αφορά τη μετάδοση, εξήγησα μόλις τώρα γιατί χρησιμοποιούνται τόσο υψηλές συχνότητες.
Κάθε μετάδοση απαιτεί ένα συγκεκριμένο «προϋπολογισμό» συχνοτήτων, δηλαδή μια ζώνη συχνοτήτων.
Αυτό δεν πρέπει να επικαλύπτεται με τα άλλα.
Και αν έχω πολλούς σταθμούς, τότε χρειάζομαι πολύ περισσότερο εύρος ζώνης, και αν θέλω να
μεταδώσω πολλά δεδομένα, ακόμα περισσότερο.
Λοιπόν, το βίντεο, όπως είχα ήδη πει, είναι σε MHz, με πολλά δεδομένα από 10 έως 100 MHz.
Πιθανώς να γίνουν και περισσότερα, ανάλογα με την περίπτωση.
Σίγουρα για το 6G – εξαρτάται πάντα και από τις απαιτήσεις που έχει κανείς τη δεδομένη στιγμή.
Εντάξει, το είχα ήδη αναφέρει εν συντομία προφορικά, σκόπιμα, γιατί όταν απλώς λέω κάτι, οι άνθρωποι δίνουν
περισσότερη προσοχή από ό,τι όταν το βλέπουν ταυτόχρονα.
Δηλαδή: τα 100 MHz αντιστοιχούν περίπου σε ένα προϋπολογισμό δισεκατομμυρίων ευρώ ή σε ένα προϋπολογισμό συχνοτήτων γιγαχέρτζ.
Και στο διάγραμμα, εκεί δεξιά, φαίνονται τα εύρη συχνοτήτων που χρησιμοποιούσε, για παράδειγμα, το UMTS — αυτό ήταν το
3G —, στη συνέχεια το LTE χρειάζεται ήδη σημαντικά περισσότερα και τώρα το 5G χρειάζεται ακόμα περισσότερα.
Και, όπως είπα, εξαρτάται από την περίπτωση, αντιμετωπίζεται με ευελιξία, αλλά αυτό είναι
περίπου το πώς μπορεί κανείς να το φανταστεί.
Λοιπόν, τώρα έχουμε, για να το πούμε έτσι, τα βασικά και αυτό που ακολουθεί, ας πούμε, είναι τα κρίσιμα σημεία.
Αυτά ήταν, προς το παρόν, τα βασικά. Ακολουθούν και πάλι τα φάσματα.
Όπως φαίνεται, το 5G απαιτεί πολύ περισσότερα από το 4G ή το LTE. Παρεμπιπτόντως, το LTE σημαίνει «Long Term Evolution».
Κάτι αρκετά ανούσιο, που έχει και διάφορα στάδια.
Τώρα τα πράγματα γίνονται ενδιαφέροντα όσον αφορά τη βιολογία ή τις πιθανές βλάβες.
Υπάρχει ένα κριτήριο: Όσο υψηλότερη είναι η συχνότητα, τόσο μεγαλύτερη είναι η μεταφερόμενη ενέργεια.
Ίσως κάποιοι να γνωρίζουν ότι ένα ραδιοσήμα είναι ένα κύμα, αλλά ταυτόχρονα μοιάζει και με μια μικρή σφαίρα κανονιού ή ένα φωτόνιο
– όταν πρόκειται για το φως, το ονομάζουμε επίσης φωτόνιο.
Και όσο υψηλότερη είναι η συχνότητα, τόσο μεγαλύτερη είναι η ενέργεια που περιέχει αυτό το πράγμα.
Και όταν αυτό το κύμα 5G απορροφάται από το δέρμα ή τα μάτια μου, έχει ένα συγκεκριμένο βάθος διείσδυσης και απορροφάται πλήρως.
Και αν τώρα, ας πούμε, μιλάω για 100 MHz σε σύγκριση με 8 GHz, αυτό σημαίνει ότι η ενέργεια ανά πακέτο
ενέργειας που με επηρεάζει εκεί είναι 80 φορές μεγαλύτερη.
Είναι ταυτόχρονα κύμα και κάτι σαν πακέτο, ανάλογα με το πώς το βλέπει κανείς.
Και αυτό είναι το χειρότερο από όλα.
Άκουσα σε μια διάλεξη ή μια παρουσίαση: «Ναι, είναι υπέροχο», ή τι βλέπουμε;
Εδώ βλέπουμε ότι, όσο υψηλότερη είναι η συχνότητα, τόσο μικρότερο είναι το βάθος διείσδυσης.
Αυτό είναι το βάθος διείσδυσης, αυτή είναι η συχνότητα – και οι δύο είναι λογαριθμικές απεικονίσεις.
Διαφορετικά, δεν θα βλέπαμε τίποτα αν η σχέση ήταν γραμμική, και το μόνο που πρέπει να θυμόμαστε είναι: όσο υψηλότερη
είναι η συχνότητα, τόσο μικρότερο είναι το βάθος διείσδυσης.
Αυτό παρουσιάστηκε: «Αυτό είναι καλό, έτσι δεν μπαίνει τόσο βαθιά μέσα.»
Είμαι, μεταξύ άλλων, και πιστοποιημένος ειδικός στην ακτινοπροστασία, επειδή
εργάστηκα για πολλά χρόνια με ραδιενεργά υλικά.
Εκεί έμαθα ότι όσο μικρότερο είναι το βάθος διείσδυσης, τόσο χειρότερα. Γιατί;
Η ενεργειακή πυκνότητα, ανεξάρτητα από το αν πρόκειται για ραδιενεργή ιονίζουσα ακτινοβολία ή για μη ιονίζουσα ακτινοβολία.
Όσο μικρότερο είναι το βάθος διείσδυσης, τόσο περισσότερη ενέργεια αποθηκεύεται σε ένα συγκεκριμένο όγκο.
Και αυτό, νομίζω, είναι λογικό: όσο περισσότερη ενέργεια εισέρχεται σε έναν συγκεκριμένο όγκο, τόσο
μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα να δημιουργηθούν ενδεχόμενα προβλήματα και να προκληθούν ζημιές.
Στην πραγματικότητα, είχε ειπωθεί με αρκετή αφέλεια ότι, ναι, η ιονίζουσα ακτινοβολία είναι σαφές ότι προκαλεί βλάβες, αλλά το
γεγονός είναι – και αυτό θα το αναλύσουν σίγουρα με περισσότερες λεπτομέρειες οι επόμενοι ομιλητές – ότι
υπάρχουν προβλήματα και με αυτή τη μη ιονίζουσα ακτινοβολία.
Λοιπόν, αυτή είναι ίσως η πιο σημαντική διαφάνεια από όλες.
Το μικρό βάθος διείσδυσης δεν είναι καλό, αλλά κακό.
Λοιπόν, αριστερά βλέπουμε μια σχηματική απεικόνιση, χαρακτηριστική του 5G.
Όχι σε όλο το δίκτυο 5G – δηλαδή, το 5G στις απομακρυσμένες αγροτικές περιοχές δεν λειτουργεί έτσι – αλλά σε
πυκνοκατοικημένες περιοχές θα λειτουργεί με τέτοιο τρόπο ώστε να μην χρησιμοποιείται μία μόνο κεραία, αλλά μια
λεγόμενη «μάτρα κεραιών», π.χ. 8x8 πομποί, για τη δημιουργία μιας δέσμης μέσω ηλεκτροτεχνικών χειρισμών.
Όμως, όταν λέμε «ακτίνα», σκέφτεται κανείς έναν φακό ή ένα λέιζερ, αλλά δεν είναι αυτό.
Κατά την προετοιμασία αυτής της ομιλίας, έπρεπε κι εγώ να το μάθω πρώτα.
Κι εγώ το είχα φανταστεί κάπως έτσι.
Όχι όμως, δεν είναι έτσι, τα ονομάζουν επίσης «ακτίνες μολυβιού», αλλά μάλλον έτσι: Αυτό είναι το λεγόμενο πολικό διάγραμμα.
Αυτό δείχνει προς ποια κατεύθυνση κατευθύνεται η ένταση όταν υπάρχουν τόσες και τόσες μεμονωμένες κεραίες που εκπέμπουν
συντονισμένα μεταξύ τους, και βλέπουμε προς την κατεύθυνση των 0 μοιρών· αυτή είναι η κύρια δέσμη
– τα πράγματα αυτά ονομάζονται επίσης «δέσμες».
Δεν είναι τόσο εντοπισμένη και τόσο κατευθυνόμενη, αλλά φυσικά είναι πολύ καλύτερη για την εφαρμογή από ό,τι αν υπήρχε σφαιρική
ακτινοβολία, όπως είδαμε στην περίπτωση των σφαιρικών κυμάτων.
Εστιάζει συγκεκριμένα σε αυτόν που το χρειάζεται και λίγο στο περιβάλλον του, ενώ οι
υπόλοιποι δεν το αντιλαμβάνονται τόσο πολύ.
Αυτό είναι σίγουρα κάτι θετικό, αλλά όποιος βρίσκεται μέσα στην ακτινοβολία —και δεν είναι μόνο αυτός, αλλά
ίσως και κάποιος που τυχαίνει να στέκεται δίπλα του— φυσικά θα δεχτεί και αυτός την ακτινοβολία.
Όμως, όπως είπα ήδη, ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι στην πραγματικότητα η ίδια η συσκευή,
τουλάχιστον όταν τη χειρίζεται κανείς έτσι .
Όταν χρησιμοποιείς τη λειτουργία ανοιχτής ακρόασης και το κρατάς στο χέρι έτσι, είναι
πολύ καλύτερο, οπότε το συνιστώ ανεπιφύλακτα.
Εντάξει, το 5G έχει λοιπόν 700 MHz, εδώ αναγράφεται έως 26 GHz, οπότε, από ό,τι γνωρίζω, το 5G φτάνει μόνο μέχρι τα 8
GHz – όπως λέει και το Ραδιόφωνο του Εριβάν: «Εξαρτάται!»
Λοιπόν, αν έχω μια αγροτική περιοχή, εκεί χρησιμοποιώ τις χαμηλές συχνότητες.
Γιατί; Επειδή αυτά πρακτικά δεν απορροφώνται από τον αέρα, οπότε δεν χρειάζομαι σταθμό βάσης για αυτή την περιοχή.
Αν θέλω να λειτουργήσω με κατευθυνόμενη δέσμη, δηλαδή με τις υψηλότερες συχνότητες, τότε, σύμφωνα με μια «εκτίμηση
κατά προσέγγιση», θα χρειαστώ πιθανώς 100 μικρότερους σταθμούς βάσης. Αυτό είναι φυσικά πολύ πιο ακριβό.
Και μετά υπάρχει μια μεσαία ζώνη και η στενότερη ζώνη.
Και έτσι πρέπει να το φανταστεί κανείς. Λοιπόν, το Βίλσμπιμπουργκ δεν είναι ιδιαίτερα
μεγάλο, νομίζω ότι είναι μάλλον μεσαίου μεγέθους.
Και όταν βρισκόμαστε σε μια μεγαλύτερη πόλη, εκεί το 5G – πολύ πιθανό, είτε ήδη σήμερα είτε κάποια στιγμή
στο εγγύς μέλλον – το 5G, αυτό θα πάρει βέβαια κάποιο χρόνο μέχρι να υλοποιηθεί τεχνικά.
Και κοστίζει και λίγα χρήματα.
Εντάξει, λοιπόν, αυτά είναι – ας πούμε – έχω παρουσιάσει μόνο τα τεχνικά ζητήματα και έχω ήδη
υποδείξει λίγο πού θα μπορούσαν να υπάρχουν προβλήματα.
Σε γενικές γραμμές, μου λείπει η λεγόμενη αρχή της προληπτικής δράσης.
Στην ΕΕ, μέχρι τώρα ήταν συνήθης πρακτική μια νέα τεχνολογία να εισάγεται μόνο αφού, μέσω μιας ορθολογικής
ανάλυσης κινδύνου και μιας ορθολογικής αξιολόγησης κινδύνου, είχε επιβεβαιωθεί ότι είναι πράγματι ασφαλής.
Στις ΗΠΑ, η κατάσταση είναι λίγο αντίστροφη.
Πρώτα το κάνεις, μετά βλέπεις αν συμβαίνει κάτι, και αν συμβεί κάτι, τότε το σταματάς.
Ο αγαπητός μας παρουσιαστής Ρόνι ανέφερε πριν λίγο και το εμβόλιο κατά του κοροναϊού· σε αυτή την
περίπτωση, η αρχή της προφύλαξης δεν ίσχυε καθόλου.
Άλλωστε, ακόμη και ο πρώην καγκελάριος μας είπε: «Είμαστε όλοι πειραματόζωα».
Αλλά είμαι σίγουρος ότι δεν είναι πολλοί από όσους κάθονται εδώ που άφησαν να τους χρησιμοποιήσουν ως πειραματόζωα.
Και έτσι, όσον αφορά την κινητή τηλεφωνία, πιστεύω ότι, κατά κάποιον τρόπο, δεν έχει τηρηθεί η αρχή της προφύλαξης.
Και κατάφερα να τηρήσω τα 20 λεπτά μου σχεδόν ακριβώς.
Λοιπόν, ας το συνοψίσουμε ξανά: τα ραδιοκύματα, δεν τα βλέπουμε, διαδίδονται στο κενό, αλλά με τεράστια ταχύτητα.
Και η κινητή τηλεφωνία έχει αναμφίβολα χρήσιμες εφαρμογές, όπως είπε και ο Ρόνι.
Όμως, όπως είπα, στην ουσία ισχύει η αρχή της προφύλαξης.
Όσο υψηλότερη είναι η συχνότητα, τόσο μεγαλύτερη είναι η εισροή ενέργειας, ενώ σε περιοχές με πυκνή
δόμηση υπάρχει ή θα υπάρξει κατευθυνόμενη ακτινοβολία.
Από τη μία πλευρά, είναι θετικό το γεγονός ότι η συνολική έκθεση μειώνεται ελαφρώς, αλλά από την άλλη δεν είναι και
τόσο θετικό, καθώς όποιος βρίσκεται μέσα στη δέσμη εκτίθεται τελικά σε λίγο μεγαλύτερη ακτινοβολία.
Ναι, αυτό ήταν. Ευχαριστώ.
Οι ακτινοβολίες από κινητά τηλέφωνα και Wi-Fi βλάπτουν τους ανθρώπους, τα ζώα και το
περιβάλλον. Χρειαζόμαστε ζώνες χωρίς ακτινοβολία! asza.org