Οι στατιστικές παραποιούνται θρασύτατα για να αποδειχθεί η υποτιθέμενη εξάλειψη της ιλαράς μέσω του
εμβολιασμού στη Σκανδιναβία και τη Λατινική Αμερική.
Παραμένει όμως το ερώτημα για το πώς θα μπορούσαν να χειραγωγηθούν οι στατιστικές των ασθενειών με τέτοιο
τρόπο ώστε η πολιομυελίτιδα να φαίνεται ότι εξαλείφθηκε λίγο μετά την έναρξη των εκστρατειών εμβολιασμού.
Ποιο τέχνασμα χρησιμοποιείται για να διαφημιστεί ο εμβολιασμός κατά της γρίπης με έναν εντελώς
διογκωμένο αριθμό υποτιθέμενων θανάτων από γρίπη;
Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, οι υγειονομικές αρχές και άλλοι επίσημοι φορείς ισχυρίζονται εδώ και δεκαετίες ότι οι
Γερμανοί θέτουν σε κίνδυνο τον παγκόσμιο στόχο της εξάλειψης της ιλαράς μέσω του σκεπτικισμού τους όσον αφορά τον εμβολιασμό.
Αν θέλετε να αυξήσετε την εμπιστοσύνη των ανθρώπων στους εμβολιασμούς, γιατί δεν
παρουσιάζετε αληθινά, σαφή, μη χειραγωγημένα στοιχεία;
Ξανά και ξανά μας κατηχούν με την πεποίθηση:
"Οι εμβολιασμοί συγκαταλέγονται μεταξύ των σημαντικότερων και αποτελεσματικότερων προληπτικών μέτρων που διαθέτει η ιατρική.
Εάν επιτευχθούν υψηλά ποσοστά εμβολιασμού, είναι δυνατόν να εξαλειφθούν μεμονωμένα παθογόνα σε
περιφερειακό επίπεδο και τελικά να εξαλειφθούν παγκοσμίως".
Αλλά είναι αλήθεια αυτό; Ή μήπως αυτή η πίστη στους εμβολιασμούς είναι απλώς ένας μύθος;
Το Ινστιτούτο Paul-Ehrlich προειδοποιεί στην ιστοσελίδα του:
"(Σχετικά με τα εμβόλια) κυκλοφορεί ένα πλήθος μύθων, μισές αλήθειες και στοχευμένη παραπληροφόρηση (...)".
Το Kla.TV αποκαλύπτει σε αυτή την εκπομπή μερικούς μύθους που προκαλούν ανατριχίλα και
σκόπιμη παραπληροφόρηση σχετικά με τους εμβολιασμούς.
Ωστόσο, αυτοί οι μύθοι και η παραπληροφόρηση διαδίδονται συνήθως από τις ίδιες οργανώσεις που ισχυρίζονται
ότι καταπολεμούν την παραπληροφόρηση και τους μύθους.
Μύθος 1: Επιτυχής εξάλειψη της ιλαράς μέσω προγραμμάτων εμβολιασμού;
Στην εκπομπή "99% μείωση των θανάτων από ιλαρά ΠΡΙΝ από την έναρξη των εμβολιασμών - οι στατιστικές θανάτων αποκαλύπτουν το
προπαγανδιστικό τέχνασμα της φαρμακοβιομηχανίας" , η Kla.TV έδειξε ήδη ότι δεν ήταν οι εμβολιασμοί, αλλά η βελτίωση του
βιοτικού επιπέδου και η συνακόλουθη καλύτερη διατροφική κατάσταση, η βελτίωση της υγιεινής κ.λπ.
που οδήγησαν στη μείωση ασθενειών όπως η ιλαρά.
Ως αποτέλεσμα, το ποσοστό θνησιμότητας για πολλές προηγουμένως τρομακτικές ασθένειες μειώθηκε σχεδόν στο
μηδέν, ακόμη και πριν από την εισαγωγή των εμβολιασμών.
Ακόμα και οι πιο ανένδοτοι υποστηρικτές του εμβολιασμού πρέπει να το παραδεχτούν αυτό.
Ωστόσο, τονίζουν ότι για να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητα των εμβολιασμών, δεν πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι θάνατοι αλλά οι
περιπτώσεις ασθενειών πριν και μετά την εισαγωγή των εμβολιασμών.
Η πλήρης εμβολιαστική κάλυψη έχει οδηγήσει σε δραστική μείωση των κρουσμάτων ιλαράς ή ακόμη και
στην πλήρη εξάλειψη της ιλαράς σε πολλές χώρες.
Αλλά είναι όντως έτσι τα πράγματα; Επιφανειακά, τα στοιχεία και οι στατιστικές που παρουσιάζονται φαίνεται να
μιλούν πραγματικά υπέρ της επιτυχίας των εμβολιασμών.
Το RKI, για παράδειγμα, αναφέρει: "Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, ο εκτιμώμενος αριθμός των κρουσμάτων ιλαράς που μεταδίδονται
παγκοσμίως μειώθηκε κατά 71% μεταξύ 2000 και 2024 χάρη στον εμβολιασμό κατά της ιλαράς, από περίπου
38 εκατομμύρια σε περίπου 11 εκατομμύρια κρούσματα".
Η Wikipedia ισχυρίζεται: "Οι εμβολιασμοί έχουν μειώσει σημαντικά τον αριθμό των κρουσμάτων (ιλαράς)
στο παρελθόν, πάνω από 95% μεταξύ 1980 και 2013."
Η νότια και η βόρεια αμερικανική ήπειρος είναι πρακτικά απαλλαγμένη από ιλαρά - ο λόγος γι' αυτό
είναι τα υποτιθέμενα συνεπή προγράμματα εμβολιασμού.
Η Φινλανδία τονίζεται επίσης επανειλημμένα με θετικό τρόπο.
Η Süddeutsche Zeitung γράφει: "Όταν πρόκειται για εμβολιασμό, οι ειδικοί βλέπουν τη Φινλανδία με θαυμασμό.
Η σκανδιναβική χώρα ήταν η πρώτη στον κόσμο (...) που εξάλειψε την ιλαρά (...). Το 1996, η
Φινλανδία ήταν απαλλαγμένη από την ιλαρά (...)".
Αλλά δεν είναι άχρηστο αυτό που λέει το ρητό:
"Μην εμπιστεύεστε καμία στατιστική που δεν έχετε παραποιήσει εσείς οι ίδιοι".
Είναι πιθανό ο αριθμός των κρουσμάτων ιλαράς να έχει μειωθεί δραστικά όχι λόγω των εθνικών προγραμμάτων
εμβολιασμού, αλλά για εντελώς διαφορετικούς λόγους.
Η Kla.TV εξέτασε, επομένως, πιο προσεκτικά τα στοιχεία και τις στατιστικές για εσάς.
ΠΑΡΆΓΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΕΠΗΡΕΆΖΟΥΝ ΤΙΣ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΈΣ
1. Συμπεριφορά των ιατρών όσον αφορά την υποβολή εκθέσεων
Εάν ένας γιατρός έχει να αντιμετωπίσει έναν ασθενή που έχει εμβολιαστεί κατά της ιλαράς, μπορεί να είναι πολύ πιο προσεκτικός
και επιφυλακτικός στον έλεγχο του κατά πόσον ο ασθενής έχει πράγματι ιλαρά - για παράδειγμα, με τη
διενέργεια μιας πρόσθετης εργαστηριακής εξέτασης.
Από την άλλη πλευρά, σε έναν ανεμβολίαστο ασθενή με συμπτώματα ιλαράς, ο γιατρός θα διαγνώσει την ιλαρά πολύ πιο
γρήγορα και πιθανώς θα αποφύγει την εργαστηριακή εξέταση.
Έτσι, όσο περισσότεροι από τους ασθενείς του εμβολιάζονται, τόσο λιγότερο συχνά ο γιατρός θα διαγνώσει
"ιλαρά" - και θα περιμένει την εργαστηριακή επιβεβαίωση.
Με υψηλό ποσοστό εμβολιασμού, τα στατιστικά στοιχεία για την ιλαρά θα είναι λιγότερα.
Ωστόσο, το γεγονός αυτό μπορεί μόνο εν μέρει να εξηγήσει την υποτιθέμενη "εξάλειψη" της ιλαράς
στις χώρες της Λατινικής Αμερικής ή στη Φινλανδία.
2. χειραγώγηση των στατιστικών στοιχείων μέσω διαφορετικής καταγραφής των κρουσμάτων ιλαράς
Καθώς η ιλαρά μπορεί εύκολα να συγχέεται με άλλες ασθένειες με δερματικό εξάνθημα, όπως η ερυθρά ή η οστρακιά,
συχνά ελέγχεται εργαστηριακά αν πρόκειται πράγματι για ιλαρά.
Η πλειονότητα των ύποπτων κρουσμάτων ιλαράς που εξετάζονται συνήθως δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί εργαστηριακά.
Συχνά δεν επιβεβαιώνεται εργαστηριακά ούτε το 10 %, μερικές φορές ακόμη και λιγότερο από το 3 % των κρουσμάτων ιλαράς.
Δεδομένα από την Αγγλία, για παράδειγμα, δείχνουν ότι μερικές φορές μόνο το 0,3 % των
περιπτώσεων μπορούσε να επιβεβαιωθεί εργαστηριακά.
Αυτή η μεγάλη απόκλιση μεταξύ των ύποπτων περιπτώσεων και των εργαστηριακά επιβεβαιωμένων
περιπτώσεων ενέχει μεγάλες δυνατότητες χειραγώγησης.
Ανάλογα με το αν όλα τα (ύποπτα) κρούσματα ιλαράς εμφανίζονται στις στατιστικές ή αν καταγράφεται μόνο ο αριθμός των
εργαστηριακά επιβεβαιωμένων κρουσμάτων ιλαράς, ο οποίος μερικές φορές είναι 10 ή 100 φορές μικρότερος, ο
αριθμός των κρουσμάτων ιλαράς μεταβάλλεται σημαντικά.
Ορισμένες χώρες καταγράφουν μόνο τα εργαστηριακά επιβεβαιωμένα κρούσματα ιλαράς, ενώ σε άλλες χώρες όλα
τα ύποπτα κρούσματα περιλαμβάνονται στις στατιστικές.
Αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά τη σύγκριση διαφορετικών χωρών.
Οι στατιστικές για τα κρούσματα ιλαράς μπορούν να παραποιηθούν με την καταγραφή μόνο των εργαστηριακά επιβεβαιωμένων
κρουσμάτων ιλαράς από ένα συγκεκριμένο χρονικό σημείο και μετά, χωρίς όμως να αναφέρονται ξεχωριστά.
Στη συνέχεια, ο αριθμός των κρουσμάτων ιλαράς πέφτει ξαφνικά από το ένα έτος στο επόμενο στο ένα
δέκατο, στο ένα εκατοστό ή ακόμη και στο ένα χιλιοστό.
Αυτό μπορεί στη συνέχεια να πωληθεί ως επιτυχία του εμβολιασμού.
Κάτι τέτοιο μπορεί πράγματι να παρατηρηθεί.
Σε πολλές χώρες, υπήρξε μια ξαφνική και απότομη μείωση των κρουσμάτων ιλαράς μεταξύ
1980 και 2010, συχνά από το ένα έτος στο άλλο.
Το 2005, για παράδειγμα, καταγράφηκαν 6.200 κρούσματα ιλαράς στην Τουρκία- το 2006 ξαφνικά καταγράφηκαν μόνο
34 κρούσματα και ένα χρόνο αργότερα μόνο 3 κρούσματα.
Όπως προκύπτει από το επίσημο έγγραφο "OECD Health Statistics 2022", αποφασίστηκε στην Τουρκία το 2005 ότι μόνο τα εργαστηριακά
επιβεβαιωμένα περιστατικά ιλαράς θα καταγράφονταν με άμεση ισχύ.
Στη Φινλανδία, η οποία πάντα επαινείται επειδή η ιλαρά έχει κατασταλεί εκεί χάρη στους εμβολιασμούς, σημειώθηκε άλμα
από 1.032 κρούσματα το 1989 σε μόλις 3 κρούσματα το 1990 .
Το 1987, αποφασίστηκε να καταγράφονται στις στατιστικές μόνο τα εργαστηριακά επιβεβαιωμένα περιστατικά και αυτό
προφανώς εφαρμόστηκε με συνέπεια από το 1990 και μετά.
Έκτοτε, καταγράφονται μόνο μονοψήφιοι αριθμοί αντί των προηγούμενων τριψήφιων έως τετραψήφιων αριθμών.
Στη δεκαετία του 1990 εξακολουθούσε να υπάρχει τετραψήφιος αριθμός ύποπτων κρουσμάτων, αλλά μόνο εκείνα που
επιβεβαιώνονταν εργαστηριακά περιλαμβάνονταν στις στατιστικές.
Στη Μεγάλη Βρετανία, το 1997 καταγράφηκαν στις στατιστικές 4.844 κρούσματα ιλαράς, αλλά το
1998 ξαφνικά καταγράφηκαν μόνο 74 κρούσματα.
Στη Μαδαγασκάρη, ο αριθμός των κρουσμάτων ιλαράς μειώθηκε από 35.558 το 2004 σε μόλις 2 κρούσματα το 2006 .
Στη Χιλή, το 1991 καταγράφηκαν 2.098 κρούσματα και μόνο 1 κρούσμα το επόμενο έτος.
Στο Βέλγιο, το 1997 καταγράφηκαν 3.869 κρούσματα ιλαράς, αλλά ούτε ένα κρούσμα το επόμενο έτος.
Το ίδιο παρατηρείται σε χώρες όπως η Κούβα , η Ονδούρα , ο Ισημερινός , η Δομινικανή Δημοκρατία ,
ο Καναδάς , η Σουηδία , η Νορβηγία και οι ΗΠΑ .
Τέτοιες ξαφνικές πτώσεις των στατιστικών στοιχείων δεν μπορούν να εξηγηθούν από την καλύτερη εκστρατεία εμβολιασμού.
Ακόμη και η μαζική ανοσοποίηση θα μπορούσε στην καλύτερη περίπτωση να επιφέρει μια πιο αργή, συνεχή μείωση.
Ωστόσο, αυτά τα άλματα στα δεδομένα μπορούν εύκολα να εξηγηθούν από το γεγονός ότι, από ένα ορισμένο χρονικό σημείο
και μετά, μόνο τα εργαστηριακά επιβεβαιωμένα κρούσματα περιλαμβάνονται στις στατιστικές των εν λόγω χωρών.
Ο ΠΟΥ δεν το αναφέρει αυτό. Αντίθετα, αρέσκεται να αναφέρει αυτές τις χώρες ως παραδείγματα και αποδείξεις της
υποτιθέμενης επιτυχίας της ανοσοποίησης κατά της ιλαράς.
Ωστόσο, αυτή η μείωση του αριθμού των κρουσμάτων δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τους εμβολιασμούς.
Οι άνθρωποι δεν αποφεύγουν τις προφανείς παραποιήσεις προκειμένου να διατηρήσουν το μύθο ότι οι εμβολιασμοί έχουν μειώσει τα
κρούσματα ιλαράς. Αυτό αποδεικνύεται και από το ακόλουθο γράφημα.
Προέρχεται από την παρουσίαση Power Point του 2011 με τίτλο "Achieving and Sustaining Measles and Rubella Elimination"
του Παναμερικανικού Οργανισμού Υγείας (PAHO), ενός είδους υπο-οργανισμού του ΠΟΥ για τις χώρες της Λατινικής Αμερικής .
Πρόκειται για μια έκθεση σχετικά με το πρόγραμμα εξάλειψης της ιλαράς για τις χώρες της Λατινικής Αμερικής.
Το γράφημα αποσκοπεί στην απεικόνιση των τεράστιων επιτυχιών του εμβολιασμού για την εξάλειψη της ιλαράς.
Δεν θα πρέπει επίσης να παραλείπεται η έντονη αναφορά κάτω από το γράφημα ότι αυτό το πρόγραμμα εξάλειψης της ιλαράς φέρεται να
έχει αποτρέψει 3,2 εκατομμύρια κρούσματα ιλαράς και 16.000 θανάτους από ιλαρά και να έχει
εξοικονομήσει 208 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ σε έξοδα θεραπείας.
Στην προηγούμενη έκδοση της έκθεσης από το 2010, εμφανιζόταν το ίδιο γράφημα- ο άξονας Υ είχε
επίσης την ένδειξη "Επιβεβαιωμένα κρούσματα".
Υπήρχαν όμως και δύο μικροί υπερθετικοί αστερίσκοι, με τη σημείωση κάτω αριστερά:
"Πριν από το 1995, αναφερθείσες περιπτώσεις" - δηλαδή "περιπτώσεις που αναφέρθηκαν πριν από το 1995".
Με απλά λόγια: Πριν από το 1995, το γράφημα δείχνει τα αναφερόμενα (ύποπτα) κρούσματα ιλαράς, από
το 1995 και μετά μόνο τα "επιβεβαιωμένα" κρούσματα.
Φυσικά, ξαφνικά υπάρχουν πολύ λιγότερες περιπτώσεις.
Η υποσημείωση, η οποία αναφερόταν στην αλλαγή της καταχώρισης από το 1995, απλώς παραλείφθηκε στη νεότερη έκδοση.
Ο Wolfram Klingele, ο οποίος το αποκάλυψε αυτό, δικαίως αποκαλεί αυτό το εντελώς παραποιημένο γράφημα "θρασύτατη παραποίηση", η
οποία δυστυχώς δεν αποτελεί μεμονωμένη περίπτωση σε αυτό το θέμα.
Οι υποτιθέμενες επιτυχίες του εμβολιασμού κατά της ιλαράς που αναφέρονται επανειλημμένα είναι επομένως οι ίδιοι μύθοι και
παραπληροφόρηση, καθώς βασίζονται στην παραποίηση στατιστικών στοιχείων, σε
παραπλανητικές πληροφορίες και σε θρασύτατες παραποιήσεις.
Παρ' όλα αυτά, ο ΠΟΥ, οι υγειονομικές αρχές και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης δεν κουράζονται να ισχυρίζονται ότι η Γερμανία θέτει
σε κίνδυνο τον παγκόσμιο στόχο της εξάλειψης της ιλαράς λόγω της υποτιθέμενης κόπωσης του εμβολιασμού, καθώς στη Γερμανία υπάρχουν
σημαντικά περισσότερα κρούσματα ιλαράς σε σύγκριση με βιομηχανικές χώρες όπως η Φινλανδία ή χώρες της Λατινικής Αμερικής.
Αυτό που δεν αναφέρεται, ωστόσο, είναι ότι, σε αντίθεση με τη Φινλανδία ή τη Λατινική Αμερική, τα
περιστατικά χωρίς εργαστηριακή επιβεβαίωση περιλαμβάνονται επίσης στις στατιστικές στη Γερμανία.
Μύθος 2: Το από του στόματος εμβόλιο έχει εξαλείψει την πολιομυελίτιδα
Η εργαστηριακή επιβεβαίωση δεν είναι ο μόνος τομέας που μπορεί να εξαπατηθεί.
Μια ασθένεια μπορεί επίσης να εξαφανιστεί σχεδόν εντελώς από το ένα έτος στο άλλο, αλλάζοντας τον ορισμό της ασθένειας.
Η πολιομυελίτιδα είναι ένα εξαιρετικό πρακτικό παράδειγμα τέτοιας στατιστικής απάτης:
Το BMG και το RKI δηλώνουν: "Κανείς στη Γερμανία δεν έχει μολυνθεί από πολιομυελίτιδα εδώ και πάνω από 25 χρόνια.
Ο εμβολιασμός, ο οποίος εισήχθη στις αρχές της δεκαετίας του 1960, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη μείωση της πολιομυελίτιδας. (...)
Το 1962 εισήχθη ευρέως το εμβόλιο της ζωντανής πολιομυελίτιδας, το οποίο χορηγήθηκε ως εμβόλιο
από το στόμα με τη χρήση ενός κομματιού ζάχαρης.
"Ο εμβολιασμός είναι γλυκός, η πολιομυελίτιδα είναι σκληρή", ήταν το σύνθημα.
Από τότε, η πολιομυελίτιδα έχει μειωθεί στη χώρα αυτή".
"Ενώ σχεδόν 4.700 παιδιά προσβλήθηκαν από πολιομυελίτιδα στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
το 1961, μέχρι το 1965 ήταν λιγότερα από 50 παιδιά.
Από το 1990, δεν έχουν εμφανιστεί στη Γερμανία άλλες ασθένειες που προκαλούνται από άγριους πολιοϊούς."
Αν κοιτάξετε πιο προσεκτικά, προκύπτει η ακόλουθη εικόνα:
Πριν από την εισαγωγή των εμβολιασμών κατά της πολιομυελίτιδας, οι περιπτώσεις στις οποίες τα συμπτώματα παράλυσης
εμφανίζονταν μόνο μία ημέρα καταγράφονταν ως πολιομυελίτιδα.
Μετά την καθιέρωση του εμβολιασμού, τα διαγνωστικά κριτήρια άλλαξαν, έτσι ώστε στο εξής να υπολογίζονται ως
πολιομυελίτιδα μόνο τα περιστατικά που παρουσίαζαν συμπτώματα παράλυσης για διάστημα 60 ημερών.
Ταυτόχρονα, τα ηπιότερα κρούσματα, τα οποία προηγουμένως καταγράφονταν ως πολιομυελίτιδα και αποτελούσαν την πλειονότητα
των κρουσμάτων πολιομυελίτιδας, καταγράφονταν πλέον ως διάφορες άλλες ασθένειες, όπως η "οξεία χαλαρή παράλυση (AFP)".
Έτσι, η πολιομυελίτιδα δεν έχει εξαλειφθεί, απλώς έχουν επινοηθεί διαφορετικά ονόματα για την πολιομυελίτιδα,
έτσι ώστε να μην υπάρχουν σχεδόν καθόλου "πραγματικά" κρούσματα πολιομυελίτιδας στις στατιστικές.
Αυτές και μόνο οι αλλαγές στους ορισμούς της νόσου οδήγησαν σε απότομη μείωση των κρουσμάτων πολιομυελίτιδας
στα χαρτιά σχεδόν εν μία νυκτί - η οποία φυσικά δεν είχε καμία απολύτως σχέση με την ανοσοποίηση.
Ωστόσο, έχει αποδειχθεί ότι ο ίδιος ο από του στόματος εμβολιασμός έχει επανειλημμένα προκαλέσει
κρούσματα πολιομυελίτιδας, συμπεριλαμβανομένων θανάτων.
Επιπλέον, εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο έλαβαν εμβόλια πολιομυελίτιδας που ήταν
μολυσμένα με τον καρκινογόνο ιό SV40 του πιθήκου.
Η πολιομυελίτιδα δεν είναι μεμονωμένη περίπτωση. Υπάρχουν και άλλες ασθένειες που ξαφνικά ονομάστηκαν
διαφορετικά και έτσι εξαφανίστηκαν από τις στατιστικές.
Ένα αρκετά πρόσφατο παράδειγμα είναι η γρίπη.
Σχεδόν κανένα κρούσμα γρίπης δεν καταγράφηκε το 2020-2022.
Εκείνη την εποχή, όλοι όσοι παρουσίαζαν συμπτώματα κρυολογήματος εξετάζονταν για κοροναϊό.
Εάν η εξέταση ήταν θετική, η αναζήτηση για ιούς γρίπης διακόπηκε και το περιστατικό καταχωρήθηκε ως "θετικό για κοροναϊό".
Δεν έγινε περαιτέρω διάκριση ως προς το αν ο ασθενής ήταν "με" ή "από" τον κορονοϊό ή είχε πεθάνει.
Ως εκ τούτου, σχεδόν όλα τα κρούσματα γρίπης καταγράφηκαν απλώς ως κρούσματα Covid και έτσι
εξαφανίστηκαν από τις στατιστικές για τη γρίπη.
Μύθος 3: Χιλιάδες άνθρωποι πεθαίνουν από γρίπη κάθε χρόνο
Όταν η υστερία για τον κοροναϊό καταλάγιασε και πάλι, τόσο η γρίπη όσο και η διαφήμιση για τα εμβόλια κατά της γρίπης επέστρεψαν.
Πριν η γρίπη εξαφανιστεί ουσιαστικά από τις στατιστικές κατά τη διάρκεια των "ετών Corona", τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ανέφεραν
επανειλημμένα πενταψήφιους αριθμούς θανάτων από γρίπη ετησίως.
Για παράδειγμα, το περιοδικό "Stern" έγραψε πριν από δέκα χρόνια:
"Περίπου 5.000 έως 10.000 άνθρωποι πεθαίνουν από αυτό κάθε χρόνο.
Τον χειμώνα του 2014/2015, το Ινστιτούτο Robert Koch μέτρησε 21.300 θανάτους από γρίπη στη Γερμανία. (...)
Το γεγονός ότι τόσοι πολλοί άνθρωποι πεθαίνουν από τη γρίπη δεν θα έπρεπε να συμβαίνει.
Επειδή υπάρχει εμβολιασμός κατά των ιών της γρίπης".
Το Ινστιτούτο Robert Koch (RKI) αναφέρει συγκριτικά υψηλά ποσοστά.
Τα στοιχεία αυτά χρησιμοποιούνται συχνά για να προκαλέσουν φόβο προκειμένου να προωθηθεί ο εμβολιασμός κατά της γρίπης ως λύση.
Αντίθετα, η Ομοσπονδιακή Στατιστική Υπηρεσία καταγράφει μόνο 79 θανάτους από γρίπη το 2014 και 700 το 2015,
δηλαδή όχι 5ψήφια νούμερα, αλλά μόνο 2- έως 3ψήφια νούμερα.
Αν προσθέσετε αυτά τα δύο στοιχεία μαζί, θα έχετε 779 θανάτους από γρίπη για τον χειμώνα 2014/15, αλλά όχι 21.300.
Μεταξύ 1998 και 2016, η Ομοσπονδιακή Στατιστική Υπηρεσία κατέγραψε μόνο μερικές εκατοντάδες θανάτους από γρίπη ετησίως,
σε ορισμένες περιπτώσεις μόνο 70 έως 80 θανάτους ετησίως.
Πώς μπορεί να εξηγηθεί η διαφορά μεταξύ των υποτιθέμενων 10.000 έως 20.000 θανάτων από γρίπη ετησίως και του
πραγματικού αριθμού καταγεγραμμένων θανάτων από γρίπη;
Γιατί τα στοιχεία που δίνει το RKI και αναφέρονται στα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι τόσο πολύ υψηλότερα
από τα στοιχεία της Ομοσπονδιακής Στατιστικής Υπηρεσίας;
Ο Wolfram Klingele, ειδικός συγγραφέας στο θέμα "Λοιμώδη νοσήματα και εμβολιασμός", υποψιάζεται ότι αυτό οφείλεται στον ορισμό της
νόσου "γρίπη" και στην κατηγοριοποίησή της - και στην ανάμειξη των κατηγοριών "γρίπη" και "πνευμονία" , δηλαδή πνευμονία.
Μέχρι το 1997, η κατηγορία "Θάνατοι από γρίπη με πνευμονία" υπήρχε παράλληλα με την κατηγορία "Θάνατοι από γρίπη" στις
ομοσπονδιακές εκθέσεις υγείας. Ο Wolfram Klingele διαπίστωσε:
"Από το 1998 και μετά, όμως, μια μικρή λέξη άλλαξε αθόρυβα και κρυφά, και μπορείτε ήδη να παράγετε ωραίους τίτλους για το πόσες
χιλιάδες θάνατοι υπάρχουν υποτίθεται κάθε χρόνο λόγω της γρίπης, και να προτρέπετε τους ανθρώπους να εμβολιάζονται κατά των ιών
της γρίπης, αν είναι δυνατόν, γιατί: Από το 1998 και μετά συνήθως δεν λέγεται πλέον
"γρίπη με πνευμονία", αλλά "γρίπη και πνευμονία"!
Αντικαθιστώντας τη λέξη "με" με το σύνδεσμο "και", οι αριθμοί σε αυτή την κατηγορία αλλάζουν πάρα πολύ (...)"
"Έτσι, ο μεγάλος αριθμός θανάτων από πνευμονία αποδίδεται τώρα έμμεσα στους θανάτους από γρίπη με τη λέξη "και"!
Οι 60 θάνατοι από "γρίπη με πνευμονία" (...) το 1997 έγιναν 17.501 θάνατοι από "γρίπη και πνευμονία" (...) το 1998!
Αυτό θα μπορούσε να αναφέρεται στην καθομιλουμένη ως "ταχυδακτυλουργία".
Με τον ίδιο τρόπο, θα μπορούσε κανείς να κατηγοριοποιήσει ανάλογα, για παράδειγμα: "Γρίπη και θάνατοι από τροχαία ατυχήματα ...".
Αυτό το "τέχνασμα" δεν χρησιμοποιήθηκε μόνο στη Γερμανία, αλλά και στις ΗΠΑ από το 2001 και μετά.
Στο άρθρο: "Είναι τα ποσοστά θανάτου από τη γρίπη στις ΗΠΑ περισσότερο δημόσιες σχέσεις παρά επιστήμη;" στο British Medical
Journal, ο Peter Doshi δείχνει πώς δημιουργούνται πολύ υψηλά ποσοστά θνησιμότητας από τη γρίπη στις ΗΠΑ,
συνοψίζοντας τους θανάτους από γρίπη και πνευμονία.
Προκειμένου να επιτευχθεί πολύ μεγαλύτερος αριθμός κρουσμάτων γρίπης, οι κατηγορίες γρίπης και πνευμονίας αναμείχθηκαν στις
στατιστικές θνησιμότητας τόσο στη Γερμανία όσο και στις ΗΠΑ.
Με αυτόν τον παραποιημένο αριθμό των δήθεν 15 έως 20.000 θανάτων από γρίπη ετησίως, οι άνθρωποι παραπλανούνται και
κρατούνται σε φόβο προκειμένου να αυξηθεί η προθυμία εμβολιασμού για το εμβόλιο της εποχικής γρίπης.
Καθώς ο εμβολιασμός κατά της γρίπης πρέπει να επαναλαμβάνεται ετησίως, πρόκειται για μια επικερδή επιχειρηματική ευκαιρία.
Αγαπητοί θεατές! Συχνά πρόκειται για ένα μικρό κομμάτι χειραγώγησης:
Η λέξη "και" αντί για "με", ένας αστερίσκος που λείπει και θα έπρεπε να υποδηλώνει αλλαγή στην καταχώριση ή η απαρατήρητη
αλλαγή των διαγνωστικών κριτηρίων από τις υγειονομικές αρχές.
Ωστόσο, αυτές οι μικρές λεπτομέρειες έχουν μεγάλη σημασία:
Συνεχίζουν να προωθούν και να διαφημίζουν ψευδώς τους εμβολιασμούς ως το πιο σημαντικό και αποτελεσματικό προληπτικό μέτρο.
Ενώ οι θάνατοι από τη γρίπη, για παράδειγμα, προεκτείνονται τεχνητά, ο αριθμός των τραυματισμών από το εμβόλιο υποβαθμίζεται.
Εάν οι εμβολιασμοί λειτουργούσαν πραγματικά τόσο καλά όσο υποστηρίζεται επανειλημμένα, δεν θα υπήρχε λόγος να
διαστρεβλώνονται τα στοιχεία, αλλά η θετική επίδραση θα εμφανιζόταν τότε στα στοιχεία χωρίς καμία χειραγώγηση.
Δεν θα υπήρχε επίσης ανάγκη να δημιουργηθεί φόβος για ασθένειες, όπως συμβαίνει με τη γρίπη,
για παράδειγμα, με τεχνητή προεκβολή των αριθμών.
Διότι αν τα χαρτιά έπαιζαν ανοιχτά και το αποτέλεσμα του εμβολιασμού ήταν πραγματικά τόσο καλό, οι περισσότεροι άνθρωποι
θα εμβολιάζονταν εθελοντικά - όχι από φόβο, αλλά από πεποίθηση.
Αν θέλετε να αυξήσετε την εμπιστοσύνη των ανθρώπων στους εμβολιασμούς, γιατί δεν παρουσιάζετε
αληθινά, σαφή, μη χειραγωγημένα στοιχεία και στατιστικές;
Ή μήπως δεν υπάρχει καμία απόδειξη αποτελεσματικότητας για τους εμβολιασμούς που να μην
περιλαμβάνει απάτη, χειραγώγηση ή ταχυδακτυλουργία;
Το γεγονός ότι ένα τέτοιο απατηλό σύστημα μπόρεσε να επιβιώσει για αιώνες ήταν δυνατό μόνο επειδή διατηρήθηκε
ζωντανό από την ισχυρή προπαγάνδα και τα δίκτυα στο παρασκήνιο.
Μπορείτε να μάθετε περισσότερα σχετικά με αυτό στην έρευνα για τον Robert Koch και τον Louis Pasteur
στο Vetopedia.org και στην εκπομπή Kla.TV για τον ΠΟΥ.