Statistieken worden schaamteloos vervalst: men wil hiermee aantonen dat mazelen in Scandinavië en
Latijns-Amerika dankzij vaccinaties zouden zijn uitgeroeid.
Maar de vraag blijft, hoe ziektestatistieken zo gemanipuleerd konden worden dat polio kort na de
introductie van vaccinatiecampagnes uitgeroeid leek?
Welke goocheltrucs worden er gebruikt om reclame te maken voor de griepprik met een
volledig opgeblazen aantal vermeende griepdoden?
De massamedia, gezondheidsautoriteiten en andere officiële instanties beweren al tientallen jaren dat
Duitsers het wereldwijde doel om mazelen uit te roeien in gevaar brengen door hun vaccinatiescepsis.
Als men het vertrouwen van mensen in vaccinaties wilt vergroten, waarom presenteert men dan geen
echte, duidelijke, niet-gemanipuleerde cijfers?
Keer op keer worden we geïndoctrineerd met het geloof:
"Vaccinaties behoren tot de belangrijkste en meest effectieve preventieve maatregelen in de geneeskunde die beschikbaar zijn.
Maar is dat waar? Of is dit geloof in vaccinaties slechts een mythe?
Het Paul-Ehrlich-Institut waarschuwt op zijn website:
"(Over vaccins) doet een veelheid aan mythes, halve waarheden en gerichte desinformatie de ronde (...)."
Kla.TV onthult in deze uitzending een aantal huiveringwekkende mythes en opzettelijke desinformatie over vaccinaties.
Deze mythes en desinformatie worden echter meestal verspreid door dezelfde organisaties die
beweren desinformatie en mythes te bestrijden.
Mythe 1: succesvolle uitroeiing van mazelen door vaccinatieprogramma's?
In de uitzending "99% daling mazeldoden VOOR de start van vaccinaties, sterftestatistieken ontmaskeren de propagandatruc
van de farmaceutische industrie" toonde Kla.TV al aan dat niet vaccinaties, maar de verbeterde levensstandaard en de
daarmee gepaard gaande betere voedingstoestand, verbeterde hygiëne, etc. leidden tot de daling van ziekten zoals mazelen.
Als gevolg hiervan daalde het sterftecijfer voor veel ziekten die voorheen gevreesd werden tot vrijwel
nul, zelfs voordat vaccinaties werden geïntroduceerd.
Zelfs de meest onvermurwbare voorstanders van vaccinatie moeten dit toegeven.
Ze benadrukken echter dat om de effectiviteit van vaccinaties te beoordelen, niet moet worden gekeken naar de sterfgevallen, maar
naar de ziektegevallen voor en na de invoering van vaccinaties.
De wijdverbreide vaccinatiegraad heeft in veel landen geleid tot een drastische daling van het aantal gevallen van
mazelen of zelfs tot de volledige uitroeiing van de ziekte.
Maar is dat echt zo? Op het eerste gezicht lijken de gepresenteerde cijfers en statistieken echt in het
voordeel van het succes van vaccinaties te spreken.
Het RKI stelt bijvoorbeeld: "Volgens de WHO is het geschatte aantal gevallen van mazelen dat wereldwijd wordt overgedragen
tussen 2000 en 2024 met 71% gedaald, van ongeveer 38 miljoen naar ongeveer 11 miljoen
gevallen, dankzij de vaccinatie tegen mazelen."
Wikipedia beweert: "Vaccinaties hebben het aantal (mazelen)gevallen in het verleden sterk
verminderd, met meer dan 95% tussen 1980 en 2013."
Het Zuid- en Noord-Amerikaanse continent wordt praktisch als mazelenvrij beschouwd, de reden hiervoor
zouden de consequente vaccinatieprogramma’s zijn.
Finland wordt ook herhaaldelijk in een positief daglicht gesteld.
De Süddeutsche Zeitung schrijft: "Als het gaat om vaccinatie, kijken experts met bewondering naar Finland.
Het Scandinavische land was het eerste land ter wereld (...) dat de mazelen uitroeide
(...). In 1996 was Finland mazelenvrij (...)."
Maar het gezegde luidt niet voor niets:
"Vertrouw geen statistieken die je zelf niet vervalst hebt."
Het is mogelijk dat het aantal gevallen van mazelen drastisch is gedaald, niet vanwege landelijke
vaccinatieprogramma's, maar om heel andere redenen.
Kla.TV heeft daarom de cijfers en statistieken voor u onder de loep genomen.
FACTOREN DIE DE STATISTIEKEN BEÏNVLOEDEN
1. Meldingsgedrag van artsen
Als een arts wordt geconfronteerd met een patiënt die is gevaccineerd tegen mazelen, zal hij of zij veel zorgvuldiger en
voorzichtiger zijn bij het controleren of de patiënt daadwerkelijk mazelen heeft, bijvoorbeeld
door een extra laboratoriumtest uit te voeren.
Bij een niet-gevaccineerde patiënt met mazelensymptomen daarentegen zal de arts veel sneller de diagnose mazelen
stellen en waarschijnlijk afzien van een laboratoriumtest.
Dus hoe meer van zijn patiënten gevaccineerd zijn, hoe minder vaak de arts de diagnose "mazelen" zal stellen,
en zal wachten op de bevestiging van het laboratorium.
Met een hoge vaccinatiegraad zullen er minder gevallen van mazelen in de statistieken voorkomen.
Dit feit kan echter slechts gedeeltelijk de vermeende "uitroeiing" van mazelen in
Latijns-Amerikaanse landen of in Finland verklaren.
2. Manipulatie van statistieken door verschillende registratie van mazelengevallen
Aangezien mazelen gemakkelijk kunnen worden verward met andere huidziekten die huiduitslag veroorzaken, zoals
rodehond of roodvonk, wordt in het laboratorium vaak onderzocht of het daadwerkelijk om mazelen gaat.
De meerderheid van de onderzochte verdachte gevallen van mazelen kan meestal niet worden bevestigd in het laboratorium.
Vaak wordt nog geen 10 %, soms zelfs minder dan 3 % van de mazelengevallen in het laboratorium bevestigd.
Gegevens uit Engeland laten bijvoorbeeld zien dat soms slechts 0,3% van de gevallen in het laboratorium kon worden bevestigd.
Deze grote discrepantie tussen verdachte gevallen en door het laboratorium bevestigde
gevallen biedt veel ruimte voor manipulatie.
Afhankelijk van het feit of alle (vermoedelijke) mazelengevallen in de statistieken voorkomen, of dat alleen het aantal door het
laboratorium bevestigde mazelengevallen, dat soms 10 of 100 keer lager is, wordt
geregistreerd, verandert het aantal mazelengevallen enorm.
Sommige landen registreren alleen door het laboratorium bevestigde gevallen van mazelen, terwijl in andere landen
alle verdachte gevallen in de statistieken worden opgenomen.
Hiermee moet rekening worden gehouden bij het vergelijken van verschillende landen.
De statistieken over mazelengevallen kunnen worden vervalst door alleen in het laboratorium bevestigde
mazelengevallen vanaf een bepaald tijdstip te registreren, maar deze niet apart te vermelden.
Dan daalt het aantal gevallen van mazelen plotseling van het ene jaar op het andere tot een
tiende, een honderdste of zelfs een duizendste.
Dit kan dan worden verkocht als een succes van de vaccinatie.
Zoiets kan echt worden waargenomen.
In veel landen was er tussen 1980 en 2010 een plotselinge en abrupte daling van het aantal gevallen
van mazelen, vaak van het ene jaar op het andere.
In 2005 werden er bijvoorbeeld 6.200 gevallen van mazelen geregistreerd in Turkije; in 2006 waren er plotseling
slechts 34 gevallen, en een jaar later nog maar 3 gevallen.
Zoals blijkt uit het officiële document "OECD Health Statistics 2022", werd in Turkije in 2005 besloten dat met
onmiddellijke ingang alleen in het laboratorium bevestigde gevallen van mazelen zouden worden geregistreerd.
In Finland, dat altijd wordt geprezen omdat de mazelen daar dankzij vaccinaties zijn onderdrukt, was er een sprong
van 1.032 gevallen in 1989 naar slechts 3 gevallen in 1990 .
In 1987 werd besloten om alleen in het laboratorium bevestigde gevallen in de statistieken op te nemen en
dit werd blijkbaar consequent doorgevoerd vanaf 1990.
Sindsdien worden alleen getallen van één cijfer opgenomen in plaats van de eerdere getallen van drie tot vier cijfers.
In de jaren 1990 waren er nog steeds viercijferige aantallen verdachte gevallen, maar alleen die
gevallen die in het laboratorium werden bevestigd, werden in de statistieken opgenomen.
In Groot-Brittannië werden in 1997 4.844 gevallen van mazelen in de statistieken opgenomen, maar
in 1998 waren er plotseling slechts 74 gevallen.
In Madagaskar daalde het aantal gevallen van mazelen van 35.558 in 2004 tot slechts 2 gevallen in 2006 .
In Chili werden in 1991 2.098 gevallen geregistreerd en slechts 1 geval in het daaropvolgende jaar.
In België werden in 1997 3.869 gevallen van mazelen geregistreerd, maar geen enkel geval in het daaropvolgende jaar.
Hetzelfde kan worden waargenomen in landen als Cuba , Honduras , Ecuador , de Dominicaanse
Republiek , Canada , Zweden , Noorwegen en de VS .
Dergelijke plotselinge dalingen in de statistieken kunnen niet worden verklaard door de beste vaccinatiecampagne.
Zelfs massale immunisatie kan in het beste geval zorgen voor een langzamere, continue afname.
Deze sprongen in de gegevens kunnen echter gemakkelijk worden verklaard door het feit dat vanaf een bepaald tijdstip
alleen in het laboratorium bevestigde gevallen in de statistieken van de betrokken landen worden opgenomen.
De WHO verzwijgt dit. In plaats daarvan noemt ze deze landen graag als voorbeeld en bewijs
van het vermeende succes van mazelenvaccinaties.
Deze daling van het aantal gevallen heeft echter helemaal niets te maken met vaccinaties.
Mensen deinzen dus niet terug voor overduidelijke vervalsingen om de mythe in stand te houden dat vaccinaties het
aantal gevallen van mazelen hebben verminderd. Dit wordt ook aangetoond door de volgende grafiek.
Het komt uit de Power Point presentatie "Achieving and Sustaining Measles and Rubella Elimination" uit 2011 van de Pan
American Health Organization (PAHO), een soort suborganisatie van de WHO voor Latijns-Amerikaanse landen .
Dit is een rapport over het mazelenuitroeiingsprogramma voor Latijns-Amerikaanse landen.
De grafiek is bedoeld om de enorme vaccinatiesuccessen bij het uitroeien van mazelen te illustreren.
De vetgedrukte verwijzing onder de grafiek dat dit mazelenuitroeiingsprogramma naar verluidt 3,2 miljoen gevallen
van mazelen en 16.000 sterfgevallen door mazelen heeft voorkomen en 208 miljoen US dollar aan behandelingskosten
heeft bespaard, mag ook niet worden weggelaten.
In de vorige versie van het verslag uit 2010 werd dezelfde grafiek getoond; de Y-as was ook gelabeld als "Bevestigde gevallen".
Maar er waren ook twee kleine sterretjes in superscript, met de opmerking linksonder:
"Prior to 1995, reported cases", d.w.z. "vóór 1995 gemelde gevallen".
In gewone taal: Vóór 1995 toont de grafiek de gemelde (vermoedelijke) gevallen van
mazelen, vanaf 1995 alleen de "bevestigde" gevallen.
Natuurlijk zijn er dan plotseling veel minder gevallen.
De voetnoot, die verwees naar de wijziging in de registratie vanaf 1995, werd gewoon weggelaten in de nieuwere versie.
Wolfram Klingele, die dit aan het licht bracht, noemt deze volledig vervalste grafiek terecht een „brutale
misleiding“, die helaas geen uitzondering is op dit gebied.
Dus de vermeende successen van mazelenvaccinatie die herhaaldelijk worden genoemd zijn zelf mythen en desinformatie,
omdat ze gebaseerd zijn op de manipulatie van statistieken, misleidende informatie en schaamteloze vervalsingen.
Desondanks worden de WHO, gezondheidsautoriteiten en de massamedia nooit moe te beweren dat Duitsland het wereldwijde
doel om mazelen uit te roeien in gevaar brengt door vermeende vaccinatiemoeheid, aangezien er in Duitsland aanzienlijk meer
gevallen van mazelen zijn in vergelijking met geïndustrialiseerde landen zoals Finland of Latijns-Amerikaanse landen.
Wat echter niet wordt vermeld, is dat in tegenstelling tot Finland of Latijns-Amerika, gevallen zonder laboratoriumbevestiging
ook in Duitsland in de statistieken worden opgenomen.
Mythe 2: Het orale vaccin heeft polio uitgeroeid
Niet alleen op het gebied van laboratoriumbevestiging zijn er manieren om te manipuleren.
Een ziekte kan ook van het ene op het andere jaar bijna volledig verdwijnen door de definitie van de ziekte te veranderen.
De kinderverlamming, ook Polio genoemd, is een uitstekend praktijkvoorbeeld van dergelijke statistische fraude:
De BMG en RKI stellen: "In Duitsland is al meer dan 25 jaar niemand meer besmet met polio.
Vaccinatie, die aan het begin van de jaren 1960 werd geïntroduceerd, speelde een
sleutelrol in de uitroeiing van polio. (...)
In 1962 werd het levende poliomyelitisvaccin op grote schaal geïntroduceerd, dat oraal werd
toegediend met behulp van een stukje suiker.
"Vaccinatie is zoet, polio is wreed", was het motto.
Sindsdien is polio in dit land afgenomen."
"Terwijl in 1961 bijna 4700 kinderen polio kregen in de Bondsrepubliek Duitsland, waren dat er in 1965 minder dan 50.
Sinds 1990 hebben zich in Duitsland geen door wilde poliovirussen veroorzaakte ziekten meer voorgedaan."
Als je beter kijkt, zie je het volgende beeld:
Vóór de introductie van poliovaccinaties werden gevallen waarin de verlammingsverschijnselen zich
slechts op één dag voordeden, geregistreerd als polio.
Na de invoering van de vaccinatie werden de diagnostische criteria veranderd, zodat vanaf dat moment alleen die
gevallen als polio werden geteld die gedurende een periode van 60 dagen verlammingsverschijnselen vertoonden.
Tegelijkertijd werden de mildere gevallen, die voorheen als polio werden geregistreerd en de meerderheid van de
poliogevallen uitmaakten, voortaan onder verschillende andere ziekten geregistreerd, zoals "acute slappe verlamming (AFP)".
Polio is dus niet uitgeroeid, er zijn alleen andere namen voor polio verzonnen zodat er bijna geen
"echte" poliogevallen meer in de statistieken staan.
Alleen al deze veranderingen in de ziektedefinities leidden vrijwel van de ene dag op de andere tot een scherpe
daling van het aantal poliogevallen op papier, dit had natuurlijk helemaal niets te maken met vaccinatie.
Het is echter bewezen dat de orale vaccinatie zelf herhaaldelijk gevallen van polio heeft veroorzaakt, waaronder sterfgevallen.
Daarnaast kregen miljoenen mensen wereldwijd poliovaccins die besmet waren met het kankerverwekkende SV40-apenvirus.
Polio staat niet op zichzelf. Er zijn ook andere ziekten die plotseling een andere naam
kregen en daardoor uit de statistieken verdwenen.
Een vrij recent voorbeeld is de griep.
In 2020-2022 werden bijna geen griepgevallen meer geregistreerd.
In die tijd werd iedereen met verkoudheidssymptomen getest op het coronavirus.
Als de test positief was, werd het zoeken naar influenzavirussen gestaakt en werd het
geval geregistreerd als "coronavirus positief".
Er werd verder geen onderscheid gemaakt of de patiënt "met" of "van" het coronavirus ziek was of was overleden.
Bijna alle griepgevallen werden daarom gewoon geregistreerd als Covid-gevallen en verdwenen zo uit de griepstatistieken.
Mythe 3: Elk jaar sterven duizenden mensen aan griep
Toen de hysterie over het coronavirus weer afvlakte, kwam zowel de griep, als de reclame voor griepvaccinaties, terug.
Voordat de griep tijdens de "coronajaren" vrijwel uit de statistieken verdween, noemden de massamedia
herhaaldelijk aantallen griepdoden per jaar van vijf cijfers.
Het tijdschrift "Stern" schreef bijvoorbeeld tien jaar geleden:
"Elk jaar sterven er zo'n 5.000 tot 10.000 mensen aan.
In de winter van 2014/2015 telde het Robert Koch Institute zelfs 21.300 griepdoden in Duitsland. (...)
Het feit dat zoveel mensen sterven aan griep zou niet het geval moeten zijn.
Want er bestaat een vaccinatie tegen griepvirussen."
Het Robert Koch Institute (RKI) noemt vergelijkbaar hoge cijfers.
Deze cijfers worden vaak gebruikt om angst aan te wakkeren om de griepprik als oplossing aan de man te brengen.
Het Federaal Bureau voor de Statistiek vermeldt daarentegen slechts 79 griepdoden in 2014 en 700 in 2015, dus geen
5-cijferige cijfers, maar slechts 2- tot 3-cijferige cijfers.
Als je deze twee cijfers bij elkaar optelt, krijg je 779 griepdoden voor de winter van 2014/15, maar geen 21.300.
Tussen 1998 en 2016 registreerde het Federaal Bureau voor de Statistiek slechts een paar honderd griepdoden per
jaar, in sommige gevallen slechts 70 tot 80 doden per jaar.
Hoe kan het verschil tussen de vermeende 10.000 tot 20.000 griepdoden per jaar en het werkelijke
aantal geregistreerde griepdoden worden verklaard?
Waarom zijn de cijfers van het RKI, die in de massamedia worden genoemd, zoveel hoger dan de
cijfers van het Federale Bureau voor de Statistiek?
Wolfram Klingele, een gespecialiseerde auteur op het gebied van "Infectieziekten en vaccinatie", vermoedt dat dit te wijten is
aan de definitie van de ziekte "influenza" en de categorisering ervan, en aan de vermenging van de
categorieën "influenza" en "pneumonie" , d.w.z. longontsteking.
Tot 1997 bestond de categorie "sterfgevallen door griep met longontsteking" naast de categorie "sterfgevallen door griep" in
de federale gezondheidsrapportage. Wolfram Klingele ontdekte:
"Vanaf 1998 is er echter stilletjes en stiekem een woordje veranderd, en kun je al mooie krantenkoppen produceren over
hoeveel duizenden doden er elk jaar zouden zijn door de griep, en mensen oproepen om zich zo mogelijk te laten vaccineren
tegen griepvirussen, want: sinds 1998 heet het meestal niet meer 'griep met longontsteking', maar 'griep en longontsteking'!
Door het woord 'met' te vervangen door de link 'en', veranderen de getallen in deze categorie enorm (...)" .
"Dus het hoge aantal sterfgevallen door longontsteking wordt nu indirect toegeschreven aan
sterfgevallen door griep door het woordje "en"!
60 sterfgevallen door "griep met longontsteking" (...) in 1997 werden 17.501 sterfgevallen
door "griep en longontsteking" (...) in 1998!
Dit kan in de volksmond 'goocheltruc' worden genoemd.
Op dezelfde manier zou je bijvoorbeeld kunnen categoriseren: "Griep- en verkeersdoden ...". .
Deze "goocheltruc" werd niet alleen in Duitsland gebruikt, maar vanaf 2001 ook in de VS.
In het artikel: „Zijn de Amerikaanse sterftecijfers voor griep meer PR dan wetenschap?“ in het British Medical Journal laat
Peter Doshi zien hoe in de VS door het samenvoegen van sterfgevallen als gevolg van griep en longontsteking
veel te hoge sterftecijfers voor griep worden gegenereerd.
Om veel hogere aantallen griepgevallen te krijgen, werden de categorieën griep en longontsteking gemengd in
de sterftestatistieken in zowel Duitsland als de VS.
Met dit vervalste cijfer van naar verluidt 15 tot 20.000 griepdoden per jaar worden mensen misleid en in
angst gehouden om de bereidheid om zich te laten vaccineren voor de seizoensgriepprik te vergroten.
Aangezien de griepvaccinatie jaarlijks herhaald moet worden, is dit een lucratieve zakelijke mogelijkheid.
Beste kijkers! Vaak zijn het kleine manipulaties:
Het woord "en" in plaats van "met", een ontbrekend sterretje dat een verandering in registratie zou moeten
aangeven, of de onopgemerkte verandering in diagnostische criteria door gezondheidsautoriteiten.
Deze kleine details hebben echter een grote betekenis:
Ze blijven vaccins ten onrechte op de markt brengen en aanprijzen als de belangrijkste en meest effectieve preventieve maatregel.
Terwijl bijvoorbeeld het aantal griepdoden kunstmatig wordt geëxtrapoleerd, wordt het
aantal vaccinatieletsels gebagatelliseerd.
Als vaccinaties echt zo goed zouden werken als herhaaldelijk wordt beweerd, dan zou het niet nodig zijn om de
cijfers te verdraaien, maar dan zou de positieve invloed zonder enige manipulatie in de cijfers naar voren komen.
Het zou ook niet nodig zijn om angst voor ziektes te creëren, zoals bijvoorbeeld bij griep het
geval is, door de cijfers kunstmatig te extrapoleren.
Want als de kaarten op tafel lagen en het effect van de vaccinatie echt zo goed was, zouden de meeste mensen zich vrijwillig
laten vaccineren, niet uit angst, maar uit overtuiging.
Als men het vertrouwen van mensen in vaccinaties wilt vergroten, waarom presenteert men dan geen echte,
duidelijke, niet-gemanipuleerde cijfers en statistieken?
Of is er geen bewijs van werkzaamheid voor vaccinaties waar geen fraude, manipulatie of goocheltrucs aan te pas komen?
Het feit dat zo'n frauduleus systeem eeuwenlang kon overleven was alleen mogelijk omdat het in leven werd gehouden
door krachtige propaganda en netwerken op de achtergrond.
U kunt hier meer over te weten komen in het onderzoek naar Robert Koch en Louis Pasteur op
Vetopedia.org en in de uitzending Kla.TV over de WHO.