Statystyki są bezczelnie fałszowane, aby udowodnić rzekome wyeliminowanie odry poprzez
szczepienia w Skandynawii i Ameryce Łacińskiej.
Pozostaje jednak pytanie: w jaki sposób udało się tak zmanipulować statystyki dotyczące chorób, że polio wydaje się
wyeliminowane tak szybko po rozpoczęciu kampanii szczepień?
Jakich sztuczek używa się do reklamowania szczepionki przeciw grypie z całkowicie
zawyżoną liczbą rzekomych zgonów z powodu grypy?
Środki masowego przekazu, władze zdrowotne i inne oficjalne organy od dziesięcioleci twierdzą, że Niemcy zagrażają globalnemu celowi
wyeliminowania odry poprzez swój sceptycyzm wobec szczepień.
Jeśli chcesz zwiększyć zaufanie ludzi do szczepień, dlaczego nie przedstawisz prawdziwych, jasnych, niezmanipulowanych danych?
Raz po raz jesteśmy indoktrynowani przekonaniem:
"Szczepienia są jednymi z najważniejszych i najskuteczniejszych środków zapobiegawczych dostępnych w medycynie.
Jeśli osiągnięte zostaną wysokie wskaźniki szczepień, możliwe jest wyeliminowanie poszczególnych patogenów na poziomie
regionalnym i ostatecznie wyeliminowanie ich na całym świecie".
Ale czy to prawda? A może wiara w szczepienia to tylko mit?
Instytut Paula Ehrlicha ostrzega na swojej stronie internetowej:
"(Na temat szczepionek) krąży wiele mitów, półprawd i ukierunkowanych dezinformacji (...)".
Kla.TV ujawnia w tym programie kilka przerażających mitów i celowych dezinformacji na temat szczepień.
Jednak te mity i dezinformacje są najczęściej rozpowszechniane przez te same „instytucje”, które
rzekomo zajmują się zwalczaniem dezinformacji i mitów.
Mit 1: Skuteczne wyeliminowanie odry dzięki programom szczepień?
W programie "99% spadek zgonów na odrę PRZED rozpoczęciem szczepień - statystyki zgonów obnażają propagandową sztuczkę
przemysłu farmaceutycznego" , Kla.TV wykazała już, że to nie szczepienia, ale poprawa standardu życia i związana z
tym lepsza sytuacja żywieniowa, poprawa higieny itp. doprowadziły do spadku zachorowań na choroby takie jak odra.
W rezultacie wskaźnik umieralności na wiele chorób, których wcześniej się obawiano, spadł
praktycznie do zera jeszcze przed wprowadzeniem szczepień.
Nawet najbardziej zagorzali zwolennicy szczepień muszą to przyznać.
Podkreślają jednak, że aby ocenić skuteczność szczepień, należy wziąć pod uwagę nie zgony, ale
przypadki zachorowań przed i po wprowadzeniu szczepień.
Powszechne szczepienia rzekomo doprowadziły w wielu krajach do drastycznego spadku liczby zachorowań na
odrę, a nawet do całkowitego wyeliminowania tej choroby.
Ale czy tak jest naprawdę? Z pozoru przedstawione liczby i statystyki wydają się naprawdę przemawiać za sukcesem szczepień.
Na przykład RKI stwierdza: "Według WHO szacunkowa liczba przypadków odry przenoszonych na całym świecie spadła o
71% w latach 2000-2024, z około 38 milionów do około 11 milionów przypadków, dzięki szczepieniom przeciwko odrze".
Wikipedia twierdzi: "Szczepienia znacznie zmniejszyły liczbę przypadków (odry) w przeszłości, o ponad 95% w latach 1980-2013".
Kontynenty południowoamerykański i północnoamerykański uznaje się praktycznie za wolne od odry – przyczyną tego
stanu rzeczy są rzekomo konsekwentne programy szczepień.
Finlandia jest również wielokrotnie podkreślana w pozytywnym świetle.
Süddeutsche Zeitung pisze: "Jeśli chodzi o szczepienia, eksperci patrzą na Finlandię z podziwem.
Skandynawski kraj był pierwszym na świecie (...), który wyeliminował odrę (...). W
1996 roku Finlandia była wolna od odry (...)."
Nie bez powodu istnieje przysłowie:
"Nie ufaj statystykom, których sam nie sfałszowałeś".
Czy możliwe jest, że liczba zachorowań na odrę spadła drastycznie nie dzięki powszechnym
programom szczepień, ale z zupełnie innych powodów?
Kla.TV przyjrzało się zatem bliżej liczbom i statystykom.
CZYNNIKI WPŁYWAJĄCE NA STATYSTYKI
1. „Zachowanie raportowe” lekarzy
Jeśli lekarz ma do czynienia z pacjentem, który został zaszczepiony przeciwko odrze, może być znacznie bardziej
ostrożny i ostrożny w sprawdzaniu, czy pacjent rzeczywiście ma odrę - na przykład wykonując dodatkowe badanie laboratoryjne.
Z drugiej strony, u niezaszczepionego pacjenta z objawami odry, lekarz zdiagnozuje odrę znacznie szybciej i
prawdopodobnie zrezygnuje z badania laboratoryjnego.
Dlatego im większa liczba zaszczepionych pacjentów, tym rzadziej lekarz będzie diagnozował
odrę – i czekał na potwierdzenie laboratoryjne.
„Przy wysokim wskaźniku wyszczepienia” w ten sposób w statystykach odnotowuje się mniej przypadków odry.
Fakt ten może jednak tylko częściowo wyjaśniać rzekome "wyeliminowanie" odry w
krajach Ameryki Łacińskiej lub w Finlandii.
2. manipulowanie statystykami poprzez różne rejestracje przypadków odry
Ponieważ odrę można łatwo pomylić z innymi chorobami wysypkowymi, takimi jak różyczka lub szkarlatyna, często
sprawdza się w laboratorium, czy rzeczywiście jest to odra.
Większość badanych przypadków podejrzenia odry zwykle nie może zostać potwierdzona laboratoryjnie.
Często nawet nie 10%, a czasami nawet mniej niż 3% przypadków odry jest potwierdzanych laboratoryjnie.
Na przykład dane z Anglii pokazują, że badania laboratoryjne czasami „mogły” potwierdzić jedynie 0,3% przypadków.
Ta duża rozbieżność między podejrzanymi przypadkami a przypadkami potwierdzonymi
laboratoryjnie kryje w sobie duży potencjał manipulacji.
W zależności od tego, czy wszystkie (podejrzane) przypadki odry pojawiają się w statystykach, czy też rejestrowana jest tylko
liczba potwierdzonych laboratoryjnie przypadków odry, która czasami jest 10 lub 100 razy
niższa, liczba przypadków odry zmienia się ogromnie.
Niektóre kraje rejestrują tylko potwierdzone laboratoryjnie przypadki odry, podczas gdy w innych krajach
wszystkie podejrzane przypadki są uwzględniane w statystykach.
Należy to wziąć pod uwagę przy porównywaniu różnych krajów.
Statystyki dotyczące zachorowań na odrę można zafałszować, rejestrując od pewnego momentu wyłącznie przypadki
potwierdzone laboratoryjnie, nie zaznaczając jednak tego faktu.
Następnie liczba przypadków odry nagle spada z roku na rok do jednej dziesiątej, jednej setnej lub nawet jednej tysięcznej.
Można to następnie sprzedać jako sukces szczepienia.
Coś takiego można faktycznie zaobserwować.
W wielu krajach nastąpił nagły i gwałtowny spadek liczby przypadków odry w latach 1980-2010, często z roku na rok.
Na przykład w 2005 r. w Turcji odnotowano 6 200 przypadków odry; w 2006 r. nagle odnotowano
tylko 34 przypadki, a rok później tylko 3 przypadki.
Jak wynika z oficjalnego dokumentu "OECD Health Statistics 2022", w Turcji w 2005 r. podjęto decyzję, że tylko
przypadki odry potwierdzone laboratoryjnie będą rejestrowane ze skutkiem natychmiastowym.
W Finlandii, która jest zawsze chwalona, ponieważ odra została tam stłumiona dzięki szczepieniom, nastąpił skok z
1032 przypadków w 1989 r. do zaledwie 3 przypadków w 1990 r. .
W 1987 roku postanowiono, że w statystykach będą uwzględniane wyłącznie przypadki potwierdzone laboratoryjnie; wydaje
się, że od 1990 roku zasada ta była konsekwentnie stosowana.
Od tego czasu rejestruje się już tylko liczby jednocyfrowe zamiast dotychczasowych liczb trzy- lub czterocyfrowych.
W latach 90. nadal istniała czterocyfrowa liczba podejrzanych przypadków, ale tylko te, które zostały potwierdzone
w laboratorium, zostały uwzględnione w statystykach.
W Wielkiej Brytanii w 1997 r. w statystykach odnotowano 4 844 przypadki odry, ale
nagle w 1998 r. odnotowano tylko 74 przypadki.
Na Madagaskarze liczba przypadków odry spadła z 35 558 w 2004 r. do zaledwie 2 przypadków w 2006 r. .
W Chile w 1991 roku odnotowano jeszcze 2098 przypadków, a w roku następnym tylko 1 przypadek.
W 1997 roku w Belgii odnotowano jeszcze 3 869 przypadków odry, a w następnym roku nie odnotowano już ani jednego przypadku.
To samo można zaobserwować w krajach takich jak Kuba , Honduras , Ekwador , Dominikana , Kanada , Szwecja , Norwegia i USA .
Tak nagłych „spadków statystycznych” nie da się wytłumaczyć nawet najlepszą kampanią szczepień.
Nawet masowa immunizacja mogłaby w najlepszym wypadku doprowadzić do wolniejszego, ciągłego spadku.
Te „skoki w danych” można jednak łatwo wyjaśnić tym, że w tych krajach od pewnego momentu w statystykach
uwzględniane są wyłącznie przypadki potwierdzone laboratoryjnie.
WHO o tym nie wspomina. Zamiast tego lubi cytować te kraje jako przykłady i dowody rzekomego sukcesu szczepień przeciwko odrze.
Spadek liczby zachorowań nie ma jednak nic wspólnego ze szczepieniami.
„Niektórzy” nie cofają się więc przed ewidentnymi fałszerstwami, by podtrzymać mit, że szczepienia przyczyniły się do spadku
zachorowalności na odrę. Potwierdza to również poniższy wykres.
Pochodzi on z prezentacji Power Point "Achieving and Sustaining Measles and Rubella Elimination" przygotowanej przez
Pan American Health Organization (PAHO), rodzaj podorganizacji WHO dla krajów Ameryki Łacińskiej, z 2011 roku .
Jest to raport dotyczący programu eliminacji odry w krajach Ameryki Łacińskiej.
Grafika ma na celu zilustrowanie ogromnych sukcesów szczepień w eliminacji odry.
Nie można również pominąć pogrubionej wzmianki pod grafiką, że ten program eliminacji odry rzekomo zapobiegł 3,2
miliona przypadków odry i 16 000 zgonów z powodu odry oraz zaoszczędził 208 milionów dolarów na kosztach leczenia.
W poprzedniej wersji raportu z 2010 r. przedstawiono ten sam wykres; oś Y była
również oznaczona jako "Potwierdzone przypadki".
Ale były też dwie małe gwiazdki, z dopiskiem w lewym dolnym rogu:
"Przed 1995 r., zgłoszone przypadki" - tj. "przypadki zgłoszone przed 1995 r.".
Mówiąc prostym językiem: przed 1995 r. wykres przedstawia zgłoszone (podejrzane) przypadki
odry, od 1995 r. tylko "potwierdzone" przypadki.
Oznacza to, że nagle liczba przypadków znacznie spadła.
Przypis, który odnosił się do zmiany rejestracji z 1995 roku, został po prostu pominięty w nowszej wersji.
Wolfram Klingele, który to odkrył, słusznie nazywa tę całkowicie sfałszowaną grafikę "bezczelnym przeinaczeniem", co
niestety nie jest odosobnionym przypadkiem w tym temacie.
Rzekome sukcesy szczepień przeciwko odrze, które są wielokrotnie cytowane, same w sobie są mitami i dezinformacją,
ponieważ opierają się na manipulacji statystykami, wprowadzających w błąd informacjach i bezczelnych fałszerstwach.
Niemniej jednak WHO, władze zdrowotne i środki masowego przekazu nigdy nie przestają twierdzić, że Niemcy zagrażają globalnemu
celowi wyeliminowania odry z powodu rzekomego zmęczenia szczepieniami, ponieważ w Niemczech jest znacznie
więcej przypadków odry w porównaniu z krajami uprzemysłowionymi, takimi jak Finlandia czy kraje Ameryki Łacińskiej.
Nie wspomina się jednak o tym, że w przeciwieństwie do Finlandii czy Ameryki Łacińskiej, przypadki bez
potwierdzenia laboratoryjnego są również uwzględniane w statystykach w Niemczech.
Mit 2: Doustna szczepionka wyeliminowała polio
Potwierdzenie laboratoryjne nie jest jedynym obszarem, który można oszukać.
Choroba może również niemal całkowicie zniknąć z roku na rok poprzez zmianę jej definicji.
Polio jest doskonałym praktycznym przykładem takiego oszustwa statystycznego:
BMG i RKI stwierdzają: "Od ponad 25 lat nikt w Niemczech nie zaraził się polio.
Kluczową rolę w zwalczaniu polio odegrały szczepienia ochronne, które wprowadzono na początku lat 60. (…)
W 1962 r. wprowadzono na szeroką skalę żywą szczepionkę przeciwko poliomyelitis, którą podawano doustnie za pomocą kawałka cukru.
Szczepionka doustna jest słodkie, polio jest okrutne" - brzmiało motto.
Od tego czasu liczba zachorowań na polio w tym kraju spada".
"Podczas gdy w 1961 roku w Republice Federalnej Niemiec na polio zachorowało prawie 4700
dzieci, w 1965 roku było ich już mniej niż 50.
Od 1990 r. w Niemczech nie wystąpiły już żadne choroby wywołane przez dzikie wirusy polio".
Jeśli przyjrzeć się bliżej, wyłania się następujący obraz:
Przed wprowadzeniem szczepień przeciwko polio przypadki, w których objawy paraliżu występowały
tylko jednego dnia, były rejestrowane jako polio.
Po wprowadzeniu szczepień, kryteria diagnostyczne zostały zmienione tak, że od tej pory tylko te przypadki były liczone
jako polio, które miały objawy paraliżu przez okres 60 dni.
Jednocześnie łagodniejsze przypadki, które wcześniej były rejestrowane jako polio i wcześniej stanowiły
większość przypadków polio, były teraz rejestrowane jako różne inne choroby, takie jak "ostry paraliż wiotki (AFP)".
Tak więc polio nie zostało wyeliminowane, tylko wymyślono różne nazwy polio, tak że w
statystykach prawie nie ma "prawdziwych" przypadków polio.
Same te zmiany w definicjach choroby doprowadziły do gwałtownego spadku liczby przypadków polio na papierze
praktycznie z dnia na dzień - oczywiście nie miało to absolutnie nic wspólnego ze szczepieniami.
Udowodniono jednak, że sama szczepionka doustna wielokrotnie powodowała przypadki polio, w tym zgony.
Ponadto miliony ludzi na całym świecie otrzymały szczepionki przeciwko polio, które
były skażone rakotwórczym małpim wirusem SV40.
Polio nie jest odosobnionym przypadkiem. Istnieją również inne choroby, które nagle zostały
nazwane inaczej i tym samym zniknęły ze statystyk.
Całkiem niedawnym przykładem jest grypa.
W latach 2020-2022 nie odnotowano prawie żadnego przypadku grypy.
W tym czasie każdy z objawami przeziębienia był testowany na obecność koronawirusa.
Jeśli wynik testu był pozytywny, poszukiwanie wirusów grypy zostało przerwane, a przypadek
został zarejestrowany jako "koronawirus-dodatni".
Nie rozr.óżniono, czy osoby te zachorowały lub zmarły „na” koronawirusa, czy też „z” koronawirusem
W związku z tym prawie wszystkie przypadki grypy zostały po prostu zarejestrowane jako przypadki Covid
i tym samym zniknęły ze statystyk dotyczących grypy.
Mit 3: Każdego roku tysiące ludzi umiera z powodu grypy
Kiedy histeria związana z koronawirusem ponownie opadła, powróciła zarówno grypa, jak i reklamy szczepień przeciwko grypie.
Zanim grypa prawie zniknęła ze statystyk w "latach koronawirusa", środki masowego przekazu wielokrotnie
podawały pięciocyfrowe liczby zgonów z powodu grypy rocznie.
Na przykład magazyn "Stern" napisał dziesięć lat temu:
"Każdego roku umiera na nią około 5 000 do 10 000 osób.
W zimie 2014/2015 Instytut Roberta Kocha naliczył nawet 21 300 zgonów z powodu grypy w Niemczech. (...)
To, że tak wiele osób umiera na grypę, „nie MUSIAŁO” się wydarzyć.
Ponieważ istnieje szczepionka przeciwko wirusom grypy".
Instytut Roberta Kocha (RKI) podaje porównywalnie wysokie liczby.
Liczbami tymi często straszy się ludzi, aby promować szczepionkę przeciw grypie jako rozwiązanie.
Z kolei Federalny Urząd Statystyczny podaje tylko 79 zgonów z powodu grypy w 2014 r. i 700 w 2015 r., tj.
nie 5-cyfrowe liczby, ale tylko 2- do 3-cyfrowe liczby.
Jeśli dodamy te dwie liczby razem, otrzymamy 779 zgonów z powodu grypy w zimie 2014/15, ale nie 21 300.
W latach 1998-2016 Federalny Urząd Statystyczny rejestrował tylko kilkaset zgonów z powodu grypy rocznie, w
niektórych przypadkach tylko 70 do 80 zgonów rocznie.
Jak można wyjaśnić różnicę między rzekomymi 10 000 do 20 000 zgonów z powodu grypy rocznie a
rzeczywistą liczbą odnotowanych zgonów z powodu grypy?
Dlaczego liczby podawane przez RKI i cytowane w środkach masowego przekazu są o wiele
wyższe niż dane Federalnego Urzędu Statystycznego?
Wolfram Klingele, autor publikacji specjalistycznych na temat „chorób zakaźnych i szczepień”, przypuszcza, że wynika to z
definicji choroby „grypy” i jej podziału na kategorie – a także z mieszania kategorii „grypy” i „pneumonii”, czyli zapalenia płuc.
Do 1997 roku w federalnych raportach dotyczących zdrowia, obok kategorii „zgony spowodowane grypą”, istniała kategoria „zgony
spowodowane grypą z zapaleniem płuc”. Wolfram Klingele odkrył ::
"Jednak począwszy od 1998 r. małe słowo zostało po cichu i potajemnie zmienione i można już tworzyć ładne nagłówki o tym,
ile tysięcy zgonów jest rzekomo każdego roku z powodu grypy i zachęcać ludzi do szczepienia się przeciwko wirusom grypy,
jeśli to możliwe, ponieważ: Od 1998 r. zwykle nie nazywa się już "grypą z zapaleniem płuc", ale "grypą i zapaleniem płuc"!
Zastąpienie słowa „z” słowem „i” powoduje ogromną zmianę liczb w tej kategorii (...)” .
„Wysoką liczbę zgonów z powodu zapalenia płuc obecnie pośrednio przypisuje się zgonom na grypę, używając słowa „i”!”
Z 60 zgonów z powodu "grypy z zapaleniem płuc" (...) w 1997 r. zrobiło się 17 501 zgonów z
powodu "grypy i zapalenia płuc" (...) w 1998 r.!
Można to potocznie nazwać "sztuczkami".
W ten sam sposób można by odpowiednio kategoryzować, na przykład: "Grypa i ofiary śmiertelne w ruchu drogowym ...". .
Ta "sztuczka z ręką" była stosowana nie tylko w Niemczech, ale także w USA od 2001 roku.
W artykule "Czy amerykańskie wskaźniki śmiertelności z powodu grypy są bardziej PR-owe niż naukowe?" w British Medical Journal,
Peter Doshi pokazuje, w jaki sposób zbyt wysokie wskaźniki śmiertelności z powodu grypy są generowane w USA
poprzez podsumowanie zgonów z powodu grypy i zapalenia płuc .
Aby uzyskać znacznie wyższą liczbę przypadków grypy, kategorie grypy i zapalenia płuc zostały pomieszane w
statystykach śmiertelności zarówno w Niemczech, jak i USA.
Dzięki tej sfałszowanej liczbie rzekomych 15-20 000 zgonów z powodu grypy rocznie, ludzie są wprowadzani
w błąd i utrzymywani w strachu, aby zwiększyć chęć zaszczepienia się na grypę sezonową.
Ponieważ szczepienia przeciwko grypie muszą być powtarzane co roku, jest to lukratywna okazja biznesowa.
Drodzy widzowie! Często jest to tylko drobna manipulacja:
Słowo "i" zamiast "z", brak gwiazdki, która powinna wskazywać na zmianę w rejestracji, czy niezauważona zmiana
kryteriów diagnostycznych przez organy służby zdrowia.
Te drobne szczegóły mają jednak ogromne znaczenie:
Nadal fałszywie sprzedają i reklamują szczepienia jako najważniejszy i najskuteczniejszy środek zapobiegawczy.
Podczas gdy na przykład liczba zgonów z powodu grypy jest sztucznie ekstrapolowana, liczba
urazów spowodowanych szczepionką jest minimalizowana.
Gdyby szczepienia naprawdę działały tak dobrze, jak się wielokrotnie twierdzi, nie byłoby potrzeby
przekręcania liczb, ale pozytywny wpływ byłby widoczny w liczbach bez żadnej manipulacji.
Nie byłoby również potrzeby wywoływania strachu przed chorobą, jak ma to miejsce na przykład w
przypadku grypy, poprzez sztuczną ekstrapolację liczb.
Gdyby bowiem karty były odkryte, a efekt szczepień naprawdę tak dobry, większość ludzi zaszczepiłaby
się dobrowolnie - nie ze strachu, ale z przekonania.
Jeśli chcesz zwiększyć zaufanie ludzi do szczepień, dlaczego nie przedstawisz prawdziwych,
jasnych, niezmanipulowanych liczb i statystyk?
A może w ogóle nie ma „dowodów na skuteczność szczepionek”, które nie opierałyby się na
oszustwach, manipulacjach czy „sztuczkach kuglarskich”?
Fakt, że taki oszukańczy system był w stanie przetrwać przez wieki, był możliwy tylko dlatego, że był
utrzymywany przy życiu przez potężną propagandę i sieci w tle.
Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji „Badania” poświęconej Robertowi Kochowi i Louisowi Pasteurowi na stronie
Vetopedia.org , a także w programie Kla.TV poświęconym WHO.