Rockefeller był finansistą, a Brzezinski – naukowcem.
Była to ideologia, którą podjął zwłaszcza David Rockefeller, aby w gruncie rzeczy odebrać zasoby
świata z rąk państw narodowych, a także samych ludzi.
Komisja Trójstronna przez co najmniej 45 lat pozostawała raczej nieaktywna – przynajmniej w sferze publicznej – ale
teraz znów zabiera głos, by, że tak powiem, zebrać plony.
Stworzyli system walutowy, ustanowili swoją dyktaturę naukową, wykorzystując sztuczną inteligencję oraz
całą nowoczesną infrastrukturę inwigilacyjną, która została zainstalowana na całym świecie.
Są więc gotowi do ataku; zwłaszcza biorąc pod uwagę wszystkie te centra danych, które powstają w całym naszym kraju.
Chodzi tu o kontrolę nad całym światem.
Dzisiaj gościem programu jest znany autor, który od dziesięcioleci informuje opinię publiczną o
Komisji Trójstronnej i nadchodzącej technokracji.
Był już kilkakrotnie gościem w programie Kla.tv i bardzo się cieszę, że znów jest Pan z nami, Patricku Wood.
Dziękuję za możliwość ponownego pojawienia się tutaj.
To było dawno temu.
To prawda, a w międzyczasie wiele się wydarzyło, a jedną z tych rzeczy jest to, że opublikował Pan tę książkę:
„Ostatnia zdrada, opowieść z morałem. Jak technokracja zniszczyła Amerykę”. Jest Pan jej współautorem.
To dwóch autorów, prawda? Pani i Courtenay Turner.
A opublikowaliście to dopiero niedawno, chyba na początku roku?
Ukazała się 4 listopada, a więc jest na rynku dopiero od dwóch lub trzech miesięcy.
Cudownie.
Tak, to naprawdę świetna lektura.
Fajnie, że jest to tak krótkie i zwięzłe.
W zasadzie podsumowuje to wydarzenia pierwszego roku urzędowania Trumpa i pozwala zrozumieć historyczne korzenie oraz ideologie
leżące u podstaw obecnych zmian w Stanach Zjednoczonych.
Dlatego pierwsze pytanie, które chciałbym Państwu zadać, brzmi:
Książka ta poświęcona jest Komisji Trójstronnej oraz książce Zbigniewa Brzezińskiego pt.
„Era technotroniczna” i podobnym zagadnieniom.
Kto założył Komisję Trójstronną i jaki był lub jest jej główny cel?
Byli to Zbigniew Brzeziński i David Rockefeller.
Rockefeller był inwestorem.
Brzezinski był naukowcem.
To tak jakby w bajce „Piękna i Bestia”.
Brzezinski napisał tę książkę, gdy był profesorem nauk politycznych na Uniwersytecie Columbia.
Tytuł jego książki brzmiał: „Między dwoma epokami – rola Ameryki w erze technotronicznej”.
W zasadzie użył słowa „technotroniczny” zamiast „technokratyczny”.
W tym miejscu uznałbym więc oba terminy za synonimy.
Była to jednak ideologia, którą podchwycił zwłaszcza David Rockefeller, aby w gruncie rzeczy odebrać zasoby
świata z rąk państw narodowych, a także samych ludzi.
Była to bardzo długa kampania, najwyraźniej trwająca 50 lat i dłużej, ale obserwujemy konsolidację, masowe skupianie zasobów
na całym świecie w silniejszych rękach – jeśli tak to ująć – nie w rękach państw, państw narodowych ani pojedynczych osób.
Hmm, to ciekawe.
A kiedy mówimy o tej konsolidacji , to cała ta sytuacja, którą właśnie obserwujemy – rząd USA, który ma na celowniku
ropę w Wenezueli, groźby przejęcia Grenlandii i Kanady…
Czy zmierza to w kierunku wyznaczonym przez Komisję Trójstronną?
A jak Pan/Pani by to sklasyfikował/a?
Tak, rzeczywiście dążenie do stworzenia północnoamerykańskiego Technatu sięga roku 1932, kiedy to
Uniwersytet Columbia zapoczątkował ruch technokratyczny.
Zasadniczo chcieli stworzyć nowy system gospodarczy – system oparty na zasobach.
Wtedy właśnie ustalili, jak powinien wyglądać północnoamerykański Technat.
W zasadzie mieli mapę; nigdy nie powiedzieli, jak zamierzają to zrobić.
Mimo to posiadali tę mapę, która obejmowała Grenlandię, Kanadę, Stany Zjednoczone, Meksyk, całą Amerykę Środkową, a także
Kolumbię i Wenezuelę na północnym krańcu Ameryki Południowej.
To szalony plan, ale tak właśnie powiedzieli.
Cóż, taki jest naturalny układ geograficzny tego kontynentu.
Nie obejmowała ona jednak całej Ameryki Południowej.
Mimo to opublikowali tę mapę.
I po prostu pozostawała niezauważona przez lata, a nawet dziesięciolecia, aż do niedawna,
kiedy to Trump zainteresował się Grenlandią.
Panama była również kolejnym celem podróży.
A teraz rozmowy dotyczą Meksyku i Kanady.
Wydaje się więc, że jest to współczesne urzeczywistnienie tego dawnego obrazu.
Tak, i wygląda na to, że nie tylko Trump jest w temacie, ale także Mark Carney, premier Kanady.
Chodzi mi o to, że ciągle powtarza: „Jeśli nie siedzisz przy stole, to jesteś w menu”.
Odnosi się przy tym do Kanady i innych, jak to sam nazywa, średnich państw, które, jak się wydaje, znalazły się
w menu, czyli – jak sądzę – wkrótce zostaną pochłonięte.
O tak. Wie pan, to ciekawe.
Komisja Trójstronna, przynajmniej w sferze publicznej, przez 45 lat pozostawała raczej nieaktywna.
Ale teraz znów zabierają głos, by, że tak powiem, zebrać plony.
Mark Carney jest członkiem Komisji Trójstronnej, numer jeden.
No proszę.
Keir Starmer z Wielkiej Brytanii jest również członkiem Komisji Trójstronnej.
Są też inni członkowie na całym świecie, którzy, że tak powiem, zajmują swoje miejsce.
No i oczywiście są jeszcze ci wszyscy zagorzali technokraci w Waszyngtonie, którzy, nawiasem mówiąc, wszyscy są miliarderami.
Ludzie tacy jak Kratsios, Lutnik, minister handlu, David Sachs i tak dalej, no i oczywiście Elon Musk.
To są najwyżsi rangą technokraci na świecie.
I razem z członkami Komisji Trójstronnej organizują się na całym świecie.
Wyobraźcie sobie: wydaje się, że jest to niejako koniec ery technotronicznej, o której mówił Brzezinski w 1970 roku.
To ciekawe.
Wydaje się, że cały porządek polityczny ulega zmianie – mam na myśli to, że dotychczasowy porządek wydaje się ulegać przemianom.
Czy zgodziłby się Pan z tym:
Wiele osób twierdzi, że Trump jest jak kula wyburzeniowa dla starego systemu, i to nie tylko Trump – myślę, że
obecnie dotyczy to polityków w całym zachodnim świecie.
Czy zgodziłby się Pan, że takie wyobrażenie jest słuszne?
Myślę, że tak.
Wie pan, muszę powiedzieć, że tu nie chodzi o politykę, nigdy o to nie chodziło.
Zawsze chodziło o gospodarkę, co dla większości ludzi nie jest oczywiste.
Jesteśmy, że tak powiem, istotami politycznymi.
Chcemy omówić pewne sprawy.
Chcemy przeanalizować, co dzieje się w Waszyngtonie lub w innych miejscach.
I tak właśnie system gospodarczy rozwijał się przez ostatnie 50 lat na oczach wszystkich.
Widzimy, jak z systemu politycznego wyłaniają się szalone rzeczy, ale wszystko to ma też swoje źródło w gospodarce:
Na przykład „Agenda 21” i „Agenda 2030” Organizacji Narodów Zjednoczonych:
Wszystko zaczęło się od doktryn, które pierwotnie zostały opracowane przez Komisję Trójstronną.
Ale proszę posłuchać, mamy umowy; globalne ocieplenie, no wie pan, porozumienia w sprawie klimatu, które
stają się tematami politycznymi, a ludzie kręcą głowami.
Co oni sobie przy tym myślą?
Od samego początku wszystko miało charakter ekonomiczny.
I tak widzimy, jak świat obecnie z niesamowitą prędkością zmierza w kierunku tego systemu gospodarczego.
Ale dotarcie do tego punktu zajęło nam sporo czasu.
Na przykład, gdy w 1976 roku Komisja Trójstronna przejęła stery od administracji prezydenta Jimmy’ego Cartera, jej
członkowie wyraźnie oświadczyli, że nie interesuje ich polityka.
Uznaliśmy, że to szaleństwo z jej strony, no wie pan, że to nieszczere.
Ale oni naprawdę mieli to na myśli – ich celem był światowy motor gospodarki, czyli Stany Zjednoczone.
Gdyby więc mogli to wykorzystać jako punkt wyjścia do wprowadzenia swojego nowego systemu gospodarczego: okazało się to
bardzo skuteczne, gdy przekazali ten pomysł Organizacji Narodów Zjednoczonych w celu rozpowszechnienia go na całym świecie.
Obecnie mamy do czynienia z globalną technokracją, nie tylko w Ameryce.
Zgadza się. Skoro więc mówi Pan o tym nowym systemie gospodarczym, jak by go Pan opisał?
Chodzi mi o to, co jest w tym najważniejsze, co decyduje o tym, czym to jest?
Jeśli chodzi o nas, prawdopodobnie będzie to w gruncie rzeczy dyktatura naukowa dla ludzi na całym świecie.
W pewnym sensie zastąpi to obecny system polityczny.
Już w 1932 roku technokraci chcieli pozbyć się wszystkich polityków na świecie.
A to jest szalone.
Ale powiedzieli: „No cóż, dysponujemy wiedzą naukową, możliwościami technicznymi i know-how, aby to zrealizować”.
Nie ma tu o czym dyskutować.
Po prostu powiemy Państwu, do jakich wyników doszliśmy za pomocą naszych suwaków logarytmicznych czy czegoś w tym rodzaju.
A pan po prostu się podporządkowuje.
Uznali więc, że ludzie nie muszą dyskutować o nauce, ponieważ nauka jest jednoznaczna.
Nie ma więc potrzeby interpretacji.
A to jest szalone.
Ludzie ostatecznie to odrzucili, ale tę samą filozofię – lub, jeśli tak można powiedzieć, to samo podejście –
technokratów można obecnie zaobserwować w Waszyngtonie, gdzie praktycznie na naszych oczach rozmontowują nasz rząd.
A to oznacza, że politycy w pewnym momencie odejdą ze swoich stanowisk.
Obecnie są one ograniczane do minimum.
Została im odebrana władza, którą być może jeszcze 10 lat temu posiadali.
A oni wciąż uchwalają ustawy.
Wciąż się kłócą o różne sprawy.
Nie dostrzegają jednak, że zbliża się inne potworne zagrożenie – potwór gospodarczy, który w tym
momencie w zasadzie przejmie kontrolę nad całym światem.
Zgadza się. Rozmawiałem wczoraj z moim kolegą i poruszyliśmy między innymi temat tego, że Trump, ze swoim szalonym
zachowaniem i bezkompromisową postawą, które dla wielu osób są dość prowokacyjne, przyciąga na siebie całą tę uwagę.
I że z tego powodu traci poparcie.
I chodzi o to, że wiele osób uważa, iż popełnia on mnóstwo błędów, wie pan, ale czy to w ogóle są błędy, czy też jest to
właściwy plan lub część planu, aby polityka wydawała się tak absurdalna, tak błędna, i by w ten sposób utorować drogę dla
systemu, który nadejdzie po tym wszystkim, czyli po polityce.
Dokładnie. To trafna uwaga.
Myślę, że to prawdopodobnie prawda.
W grę wchodzą również wszystkie siły, które z biegiem czasu w gruncie rzeczy doprowadziły do rozłamu w zachodnim
społeczeństwie: masowa imigracja, wielokulturowość, a także element marksistowski, oś czerwono-zielona z islamem .
Wszystkie te inne siły na świecie dążą do zniszczenia społeczeństwa.
Trump oczywiście nie jest marksistą, ale dołączył, że tak powiem, do ekipy burzącej stary porządek świata.
Ale co będzie potem? Na tym musimy się teraz skupić.
Nie chodzi o to, co było wcześniej, ale o to, co nastąpi później.
I widać tych prawdziwych technokratów w Waszyngtonie.
Wygląda na to, że mają plan na wszystko.
Skonfigurowali Państwo system walutowy.
Stworzyli swoją dyktaturę naukową, wykorzystując sztuczną inteligencję oraz całą nowoczesną infrastrukturę
inwigilacyjną, która została zainstalowana na całym świecie.
Są więc gotowi do ataku, zwłaszcza biorąc pod uwagę wszystkie te centra danych, które powstają w całym naszym kraju.
Niewiarygodne – nie tylko w naszym kraju, ale także na Bliskim Wschodzie, w Europie i w Chinach.
Obecnie wszyscy zajmują się budową centrów danych.
Po co nam cała ta moc obliczeniowa do rozwoju sztucznej inteligencji?
Nie chodzi tylko o to, że można mieć chatbota jako przyjaciela.
Nie do tego jest przeznaczone.
Chodzi tu o kontrolę nad całym światem; nad wszystkimi transakcjami finansowymi.
Wyobraźcie sobie, że giełda zasilałaby ten potężny system – można by rzec, że „Internet rzeczy” – czujniki
rozmieszczone we wszystkich miastach na całym świecie.
A teraz mamy nawet system śledzenia i monitorowania wszystkich ludzi na świecie, zwłaszcza w
naszych krajach – my też nie jesteśmy na to odporni.
Jak więc widać, superstruktura została już stworzona, aby panować nad tym, co wyłoni się z chaosu.
Tak, to prawda.
W tej książce wspomniał Pan o wszystkich planach rozwoju sztucznej inteligencji i przepisach, które zostały opublikowane dopiero
w zeszłym roku, czyli w pierwszym roku prezydentury Trumpa.
Co niepokoi Pana/Panią najbardziej lub na co, Pana/Pani zdaniem, powinniśmy zwrócić szczególną uwagę?
Ideologia, którą wyznaje wielu z tych „tech bros”, jak nazywa się ich w Waszyngtonie, ludzi takich jak „David
Sacksowie tego świata” i „Peter Thielowie tego świata”, opiera się obecnie na poglądach filozofa Curtisa Yarvina.
Muszę powiedzieć, że nie jest filozofem, ale udaje, że nim jest.
Stworzył on nowoczesną filozofię lub ideologię, opartą przede wszystkim na technokracji.
Można jednak dostrzec wiele podobieństw.
To on stworzył tę filozofię, którą obecnie wyznają wszyscy „tech bros”.
Po pierwsze, chce ustanowić monarchię, znieść urząd prezydenta i ustanowić monarchię.
Cała władza państwowa ma zostać przekazana osobie, która w gruncie rzeczy jest dyktatorem.
Oznacza to, że system polityczny nie byłby już potrzebny.
W takim systemie Kongres byłby bezsilny.
Być może istniałby parlament podobny do brytyjskiego, ale nie byłby on zbyt skuteczny, jeśli chodzi o wprowadzanie zmian.
Chce też przekształcić całą własność prywatną w Stanach Zjednoczonych w suwerenne
przedsiębiorstwo, które nazywa „SovCorp” .
A SovCorp będzie właścicielem całego majątku, a wy nie będziecie już nic posiadać.
Odpowiada to mniej więcej temu, co kilka lat temu stwierdziło Światowe Forum Gospodarcze:
„Po 2030 roku nie będziecie już nic posiadać”.
Nawiasem mówiąc, nie była to tylko bezpodstawna spekulacja, którą ktoś rzucił na forum Światowego Forum Gospodarczego.
Ale taki był plan od samego początku – odebrać ludziom cały majątek prywatny i przejąć go w swoje ręce.
To naprawdę… to szaleństwo.
To, co wydarzyło się po objęciu urzędu przez Trumpa, to nie tylko złamane obietnice.
W przeszłości obietnice były łamane.
Każdy polityk tak robi, prawda?
Każdemu jest jasne, że od czasu do czasu będą pojawiać się złamane obietnice.
Ale tutaj mówimy o czymś innym.
Po inauguracji doszło do tego, że ludzie, a przede wszystkim ruch populistyczny, zostali zalani tym nonsensem, tzw. „Mrocznego
Oświecenia” , przez Petera Thiela, Curtisa Yarvina, Elona Muska i wszystkich tych ludzi, którzy przejęli Waszyngton,
aby wprowadzić ten całkowicie obcy system, który nie miał nic wspólnego z hasłem „Make America Great Again”.
To była całkowita zdrada ruchu populistycznego.
Co więcej, oszukano również wszystkich pozostałych Amerykanów, którzy mieli inne poglądy – być może nawet
socjalistyczne lub komunistyczne, kto wie. Ich również oszukano, ponieważ oni również tego nie przewidzieli.
I nikt ich o to nie zapytał, nikt nie próbował skonsultować się z narodem amerykańskim ani uzyskać
jego zgody na to, czy byłoby to dobre rozwiązanie.
Zgadza się, mam jeszcze mnóstwo pytań uzupełniających, ale wracając do tego, co pan powiedział o aktywach: Chcą nam
wszystko odebrać, żebyśmy nic już nie posiadali i – jak stwierdziło Światowe Forum Gospodarcze – mieli być szczęśliwi.
Jaką rolę odgrywa w tym kontekście tokenizacja aktywów?
Chodzi mi o to, czym różni się tokenizowany składnik majątku od zwykłego majątku?
Cóż, jest to mechanizm, dzięki któremu mogą obecnie czerpać korzyści z światowych aktywów.
Na przykład z Państwa domu, nieruchomości, drewna, praw do wydobycia surowców mineralnych i tym podobnych.
Tokenizacja – pozwólcie, że cofnę się na chwilę o krok.
Wiemy, że banki centralne na całym świecie wprowadziły cyfrowe waluty banków centralnych.
Wszyscy brali w tym udział, a inicjatywę tę popchnął do przodu BIS .
Tuż po objęciu urzędu Trump wydał rozporządzenie wykonawcze, które zwalnia Fed z wszelkich badań w dziedzinie walut cyfrowych.
Cóż, to utorowało drogę do prywatyzacji systemu pieniężnego, który stworzyli tacy ludzie jak Michael Kratsios, a
zwłaszcza David Sacks – „car” sztucznej inteligencji i kryptowalut – oraz inne osoby w Waszyngtonie.
Stworzyli Państwo system finansowy, który obejmuje obsługę płatności.
Wcześniej było to zadaniem banku centralnego.
Ale teraz stworzyli równoległy system służący do digitalizacji aktywów – nie długów, lecz aktywów.
Ta tak zwana tokenizacja może na przykład sprawić, że amerykański minister handlu Howard Lutnick będzie pragnął przejąć
680 milionów morgów ziemi należącej do Stanów Zjednoczonych, która jest własnością rządu federalnego w Ameryce.
To zresztą ponad 30 % powierzchni naszego kraju.
Nie powinni tego mieć, ale mają.
Pragnął on wszystkich tych gruntów, które można by, że tak powiem, „tokenizować” i przekształcić w
zbywalny składnik majątku, który można by sprzedawać na całym świecie każdemu, kto zechce go nabyć.
A majątek rozpadnie się na tysiące kawałków.
Ktoś będzie musiał sprawować kontrolę nad tą własnością, ale to nie będziemy ani pan, ani ja.
Larry Fink, szef BlackRock, powiedział niedawno podczas spotkania Światowego Forum Ekonomicznego (WEF):
„Wszystko, co można tokenizować, zostanie tokenizowane”.
Wszystkie aktywa na świecie, lasy deszczowe, terytorium Stanów Zjednoczonych, Państwa własność, domy i
inne aktywa zgromadzone przez takie firmy jak BlackRock.
W ten sposób mogą stworzyć zbywalny składnik majątku, który zostanie podzielony na tysiąc
milionów części – w zasadzie tak jak akcje.
A gdzie trafią te udziały?
Cóż, mogą one znaleźć się w rękach szejka w Arabii Saudyjskiej, dyktatora w Rosji lub innego
funduszu państwowego gdziekolwiek na świecie.
Kto wie, gdzie są w sprzedaży?
Być może BlackRock sam otrzyma wszystkie te tokeny.
Nie wiem.
Chodzi jednak o to, że ani pan, ani ja nie będziemy mieli do tego dostępu, ani też nie będziemy mieli w
ogóle możliwości sprawowania kontroli nad tą własnością.
Niezależnie od tego, kto sprawuje kontrolę nad własnością – przecież własność się nie przemieszcza, prawda?
Po prostu to jest.
Las. Po prostu istnieje w przestrzeni i czasie.
Jeśli więc ktoś sprzedał całą tę wartość, a ona jest rozproszona po całym świecie, to ktoś musi przyjść
i powiedzieć: „No cóż, teraz zbierzemy to drewno”.
Dostaną te drzewa – ścięte i przetworzone na drewno budowlane lub cokolwiek innego.
Albo zostanie uruchomiona ta kopalnia, z której będziemy wydobywać srebro czy cokolwiek innego.
Kto to będzie w tym momencie?
Cóż, na szczeblu lokalnym najwyraźniej nie ma nikogo, kto mógłby to zrobić.
To właśnie osoby na najwyższych stanowiskach muszą w pierwszej kolejności sprawować kontrolę nad wszystkimi tymi udziałami.
Zgadza się. Powiedzmy, że mam dom i samochód. Kupiłem je za własne pieniądze i tak dalej.
Czy można to tokenizować, skoro mamy dług publiczny, a ja jestem obywatelem i muszę za to płacić?
A może jeszcze nie jesteśmy na to gotowi?
Co o tym sądzicie?
Nie jesteśmy jeszcze na tym etapie, ale myślę, że zobaczymy, kiedy...
Prawdopodobnie Stany Zjednoczone w pewnym momencie ogłoszą upadłość.
Nie wiem, jak to będzie wyglądało, ale można się tego spodziewać.
Państwa mogą ogłosić upadłość.
Robili to już w przeszłości, więc dla nas nie byłoby to niczym nadzwyczajnym.
Chodzi jednak o to, aby wykreślić te długi z bilansu.
Dla dobra kraju, dla dobra Stanów Zjednoczonych oraz dla dobra wszystkich ludzi w naszym kraju, którzy
są zadłużeni, długi te również muszą zostać spłacone.
Innymi słowy: wszystkie długi zostaną w końcu spłacone.
Pozostają wtedy tylko aktywa.
Można by sobie na przykład wyobrazić, że 680 milionów morgów w naszym kraju zostanie tokenizowanych, a
następnie znajdzie się na przykład w rękach firmy Black Rock, która zajmie się ich publicznym rozdziałem.
Wyobraź sobie, że jesteś właścicielem domu o wartości 500 000 dolarów, masz na nim dług w wysokości 250 000
dolarów, a Twój kapitał własny wynosi 250 000 dolarów.
Mam dla Państwa ofertę:
Wykupię Państwa kapitał własny za kwotę dwukrotnie wyższą w postaci tokenów wynikających z innych tokenizowanych aktywów.
Otrzymają Państwo te tokeny, a my umorzymy Państwa długi.
Całkowicie Państwu to odpuszczamy.
W tym momencie będą Państwo mogli ponownie wynająć od nas ten dom.
Można tam pozostać i wprowadzać własne zmiany, jeśli się chce, na podstawie długoterminowej umowy najmu, jeśli tak wolisz.
Będziemy właścicielami tej nieruchomości, Państwo będą w niej mieszkać, płacić nam czynsz i, powiedzmy, będą
mieli w kieszeni na przykład 500 000 dolarów w tokenach.
Być może uważają Państwo, że to korzystna oferta.
Dla wielu osób będzie to korzystna oferta.
W rzeczywistości jest wiele osób, które obecnie nie mogą opuścić swojego domu.
Bo nawet jeśli dysponują kapitałem własnym, nie mogą się przeprowadzić, ponieważ musieliby wtedy spłacać
kolejny kredyt hipoteczny lub płacić czynsz, który byłby znacznie wyższy od tego, co płacą obecnie.
Widzą Państwo, że podjęcie tej decyzji nie sprawiłoby Państwu trudności:
„Och, dostanę te tokeny , wtedy będę mógł wynająć mieszkanie i życie będzie piękne.”
W tej chwili byłby Pan szczęśliwy.
Ale w tym momencie posiada Pan już swoją walutę cyfrową i można Pana kontrolować.
Problem polega na tym, że w ten sposób traci się możliwość posiadania kiedykolwiek ponownie jakiejkolwiek własności.
W pewnym momencie skończą się Państwu tokeny.
Takie właśnie jest życie.
Zużyją to.
W końcu się skończą.
Mam nadzieję, że oczywiście znajdą pracę.
Czy w tym momencie będzie Pan w stanie zastąpić ten kapitał własny dochodami z pracy?
Nie, nie uda się panu, ponieważ nie będzie pan miał wystarczających dochodów, aby zaoszczędzić tyle
pieniędzy, by móc na przykład założyć firmę, zrealizować inny projekt, wybudować kolejny dom czy cokolwiek innego.
Zasadniczo umorzenie długów mogłoby wydawać się atrakcyjne dla niektórych osób.
Ceną za to byłoby jednak zniesienie własności prywatnej.
To była bardzo, bardzo dobra ilustracja. Bardzo dziękuję.
A skoro już mowa o tym, że nie mamy już pracy:
Taka jest rzeczywistość setek tysięcy osób, które w ostatnich latach straciły pracę.
Tylko w tym roku zwolniono już dziesiątki tysięcy osób z branży wielkich firm technologicznych
oraz z najróżniejszych innych sektorów rynku pracy.
A w swojej książce cytuje Pan Curtisa Yarvina, tego wizjonera, tego teoretyka politycznego.
A ten pisze: „Krótko mówiąc, naszym celem jest humanitarna alternatywa dla ludobójstwa”.
To idealne rozwiązanie, które pozwala osiągnąć taki sam skutek jak masowe morderstwo.
Oznacza to zatem eliminację niepożądanych elementów ze społeczeństwa, jednak bez moralnego piętnowania.
„A najlepszą alternatywą, jaka przychodzi mi do głowy, jest wirtualizacja podopiecznych, co oznacza, że wirtualna osoba
przebywa w stałej izolacji w celi wyposażonej w wciągający interfejs rzeczywistości wirtualnej,
który umożliwia jej bogate i spełnione życie”.
Czy to nie szalone?
Kto w ogóle chciałby słuchać tego gościa?
I interesuje mnie, kto go słucha.
A skoro już poruszamy ten temat: jaki jest plan wobec wszystkich tych bezrobotnych, których liczba wciąż rośnie?
No cóż, wie pan, stary Curtis utknął na filmie „Matrix”.
W gruncie rzeczy właśnie o to chodziło w filmie „Matrix”.
Ludzie, którzy przebywali w celi, nie wiedząc, że się w niej znajdują.
I wmówiono im, że istnieje jakiś wyimaginowany świat, w którym mogli udawać, że… tak mi się wydaje.
A fabuła była z pewnością dość zwariowanym tematem.
Miała wiele luk.
Wydawało się to niemożliwe, ale mimo to widać, że na sposób myślenia Curtisa Yarvinsa wpłynął film taki jak „Matrix”.
Wydaje mi się, że w sumie powstały trzy filmy z serii „Matrix”, ale ten pierwszy prawdopodobnie pokazał to, o czym opowiadał.
Dokładnie.
Ma pan rację.
Kto by chciał słuchać takiego dziwaka?
Pomijając kwestię wirtualizacji, kiedy mówi o humanitarnej alternatywie dla ludobójstwa.
Twierdzi, że jest to idealne rozwiązanie, które prowadzi do takich samych skutków jak masowe morderstwo.
Zgadza się.
Utożsamia to więc z masowym mordem.
A w nawiasie: „usuwanie niepożądanych elementów ze społeczeństwa”.
Kogo określa on jako niepożądane elementy społeczeństwa?
Może wszyscy bezrobotni?
On tego nie mówi.
„Bezużyteczna klasa”, jak powiedziałby pan Harari.
Wiem.
A potem dodaje: „ale bez piętna moralnego”.
Istnieje więc konflikt moralny, który on po prostu odkłada na bok:
„To jak morderstwo, ale nie musimy się martwić o piętno moralne”.
„Bo przecież tak naprawdę go nie zabijemy”.
„Po prostu doprowadzimy go do szaleństwa, wsadimy do celi i zapewnimy mu wspaniałe życie”.
To, że ktoś mógłby pomyśleć, iż ten facet powinien wypowiadać się w imieniu całej branży
technologicznej – to przecież kompletne szaleństwo.
I muszę powiedzieć, że przede wszystkim ci „Tech-Bros” w Waszyngtonie obecnie wszyscy kierują się jego filozofią.
W Dolinie Krzemowej jest co prawda wiele osób, które nie zgadzają się z Curtisem Yarvinem, ale nie sprawują one władzy.
W tym właśnie tkwi problem.
Nie możemy więc powiedzieć, że wszyscy „tech-bros” w Waszyngtonie czy w Dolinie Krzemowej
wierzą Curtisowi Yarvinowi. Bo tak nie jest.
Ale ludzie, którzy dotarli na sam szczyt – a przy okazji wszyscy są miliarderami – nie znam wśród nich ani jednej osoby,
która nie byłaby miliarderem, jak Elon Musk, Peter Thiel, Michael Kratsios, wszyscy ci ludzie – są miliarderami.
To elita wśród elit, i taka jest ich filozofia.
To szaleństwo.
A propos filozofii miliarderów:
W swojej książce poświęcił Pan rozdział Peterowi Thielowi, w którym przedstawia Pan 10 punktów jego
filozofii. Jednym z nich jest: „Zmonopolizuj wszystko!”.
To jest jego motyw przewodni!
Moje pytanie do Państwa brzmi zatem: w jakim stopniu sektor Big Tech jest obecnie zmonopolizowany?
Jak duży jest, Państwa zdaniem, ten monopol?
Czy ma Pan/Pani jakieś praktyczne przykłady tego, jak to się przekłada na rzeczywistość?
Zdecydowanie.
Weźmy na przykład firmę Palantir.
To właśnie ta firma, którą założył razem z Alexem Karpem.
Obaj są zresztą członkami komitetu sterującego Grupy Bilderberg.
To oczywiście ogromna kwota.
Ale w gruncie rzeczy oznacza to, że są oni również mistrzami globalizmu.
Skoro już mowa o Palantirze – Palantir właśnie podbija świat.
Nie ma nikogo, kto choćby w najmniejszym stopniu mógłby się z nimi równać, jeśli chodzi o to, co robią na całym
świecie za pomocą swojego oprogramowania do monitorowania.
Właśnie podbili Wielką Brytanię. A Wielka Brytania jest teraz całkowicie wytrącona z równowagi, ponieważ
firma Palantir przejęła całość jej działań wywiadowczych.
W Stanach Zjednoczonych postępują tak samo: gromadzą nie tylko dane w Waszyngtonie,
które wyszły na jaw w ramach operacji „DOGE” .
Wszystkie dane zostały przeniesione do chmury. Wszystkie te różne silosy danych zostały przeniesione do chmury.
Następnie Trump zlecił firmie Palantir, aby przeanalizowała wszystkie te dane i przekształciła je w użyteczne informacje.
Potem służyli też w wojsku.
Obecnie są oni siłą napędową rozwoju sztucznej inteligencji w sektorze wojskowym.
Przyjrzyjmy się temu.
Jest strona cywilna i strona wojskowa. Co jeszcze pozostaje?
Cóż, służby wywiadowcze też je mają.
Nie można też zapominać, że firma Palantir została pierwotnie założona jako przedsiębiorstwo należące do CIA.
Kiedy została założona, służyła zasadniczo do przeniesienia działalności służb wywiadowczych w celu
stworzenia kompleksowego systemu informacyjnego obejmującego wszystko i wszystkich obywateli kraju.
Był to TIA , program służący do kompleksowego gromadzenia informacji.
Zostało to odrzucone przez Kongres.
CIA chciała to zrobić, ale Kongres powiedział: „Nie, nie zrobicie tego!”
Więc to powstrzymali.
A potem pojawił się Peter Thiel, który założył firmę Palantir, aby odebrać rządowi
odpowiedzialność – czy też pałeczkę – i sprywatyzować wszystko.
Ich pierwszym klientem była więc przez kilka lat CIA, kiedy to dopracowywali swoje oprogramowanie zgodnie
ze specyfikacjami, które CIA chciała w nim uwzględnić.
Obecnie faktycznie posiada więc monopol.
Nie ma nikogo, kto mógłby z nim konkurować.
Nie ma nikogo, kto mógłby go wyprzeć z jego miejsca.
I na tym właśnie polega istota monopolu.
Tak, a dla mnie kluczową kwestią jest to, że gdy tylko wszystkie te dane, zebrane od tak wielu osób, zostaną powiązane z
twoją tożsamością, będą wiedzieć o tobie naprawdę wszystko.
Wiedzą, gdzie jesteś, i to w czasie rzeczywistym.
A moje pytanie do Pana brzmi: jak blisko tego celu już jesteśmy?
Czy jesteśmy już na tym etapie, czy jak wygląda sytuacja?
Widzę, że jeśli chodzi o infrastrukturę, to jesteśmy już na tym etapie.
Nie wszystko jest jeszcze aktywowane, ale infrastruktura została już zainstalowana, jak sądzę.
Ktoś mógłby teraz argumentować, że być może istnieje pewna granica dla tych ogromnych centrów danych sztucznej inteligencji.
Albo może mają teraz 2 000 i mówią: „Musimy mieć 3 000, zanim będziemy mogli zrealizować ten plan”.
Nie wiem, gdzie leżałaby ta granica – ale obecnie budują te rzeczy jak szaleni.
Inwestują w nią więcej pieniędzy, niż posiadają.
Pieniądze napływają również z Bliskiego Wschodu, ze źródeł islamskich, na budowę naszych centrów danych, a także w
postaci kapitału udziałowego zapewnianego przez wszystkich tych innych miliarderów w celu stworzenia tej infrastruktury.
Jest to bez wątpienia system kontroli, który może zarządzać wszystkimi informacjami w społeczeństwie.
A celem samego gromadzenia wszystkich tych danych i wprowadzania ich do oprogramowania opartego na sztucznej
inteligencji jest możliwość manipulowania obiektem, od którego zostały one pierwotnie zebrane.
Na tym przecież polega istota danych, prawda?
Nie gromadzi się danych po to, by po prostu przechowywać je w pudełku po butach.
Tak, jasne. Chce się wywrzeć wpływ na tę osobę.
Chciałoby się poznać tę osobę lepiej niż ona sama, stworzyć jej profil osobowości i bez
pytania manipulować społeczeństwem, prawda?
Tak, dokładnie.
To ciekawe.
A teraz obserwujemy, jak rozwija się cała sytuacja w Strefie Gazy, i co ciekawe, otwarcie mówi się o wprowadzeniu tam
technokracji, a wiele osób postrzega to jako swego rodzaju… no cóż, cała sytuacja w Strefie Gazy od początku wojny, od 7
października, a nawet już wcześniej, przez długi czas przypominała więzienie pod gołym niebem z
intensywną inwigilacją – i postrzegają to trochę jako swego rodzaju balon próbny dla reszty świata.
Jak Pan/Pani to postrzega?
Czy cała ta sytuacja w Strefie Gazy jest swego rodzaju lokalnym poligonem doświadczalnym?
Wszędzie tam, gdzie dochodziło do konfliktów. I nie dotyczyło to wyłącznie Strefy Gazy. Również Ukraina
była i nadal jest ogromnym poligonem doświadczalnym.
Zgadza się.
Ale wszędzie tam, gdzie dochodzi do konfliktu, do poważnego konfliktu zbrojnego, zwłaszcza takiego, który
się przedłuża… Na świecie istnieją pewne ogniska kryzysowe, takie jak na przykład Nigeria.
Widać na przykład, że firma Palantir testuje lub wdraża swoje oprogramowanie, ponieważ do jego
przetestowania niezbędne są warunki bojowe. Wie pan...
A teraz testują to w ICE , prawda?
Słyszałem, że ICE korzysta z oprogramowania firmy Palantir oraz z systemu rozpoznawania twarzy.
Zdecydowanie. Bez wątpienia.
To też jest swego rodzaju sondaż, prawda?
Tak, tak. Wiem. Używają tego do identyfikacji, namierzania celów oraz dostępu do zaplecza innych systemów.
Niedawno usłyszałem historię o kobiecie, która protestowała przeciwko ICE. Jej zdjęcie zostało zrobione
smartfonem wyposażonym w specjalne oprogramowanie.
Innymi słowy, agent ICE zrobił jej zdjęcie – zdjęcie twarzy – a ona uznała, że na tym sprawa się zakończyła.
Miesiąc później dowiedziała się, że została wykreślona z programu „Clear” – czyli programu, dzięki któremu może
wejść na pokład samolotu bez konieczności przechodzenia przez standardową kontrolę bezpieczeństwa.
Wie pan, istnieje taki program. Nazywa się chyba „Clear”. Trzeba się do niego zgłosić.
Podaje się więc wszystkie informacje, dane biometryczne i tak dalej.
Wtedy można wejść na pokład samolotu, po prostu szybko pokazując swoją twarz.
Cóż, została wyrzucona z tego programu.
No więc, jak to się mogło stać?
Cóż, istniał związek między momentem, w którym funkcjonariusz ICE zrobił jej zdjęcie, a
momentem, w którym została wykluczona z tego programu.
Wow.
Widzisz, to ma całkiem spore konsekwencje, prawda?
TSA to coś zupełnie innego niż ICE, ale mimo to,
To znaczy, że są ze sobą połączone, prawda?
Tak, dokładnie.
O rany. To szalona historia.
I zastanawiam się, ile jeszcze takich sytuacji ma miejsce.
Czy te kamery z funkcją rozpoznawania twarzy są teraz również w Arizonie?
O tak.
Jest mnóstwo aparatów.
Z pewnością nie wszystkie z nich wykorzystują technologię rozpoznawania twarzy.
Zgadza się.
Na przykład w Arizonie jest mnóstwo takich urządzeń do odczytu tablic rejestracyjnych.
O tak.
Identyfikują twój samochód, pobierając od niego, że tak powiem, „odcisk palca” – nie tylko numer rejestracyjny,
ale także wgniecenia i naklejki na zderzaku – po prostu wszystko, co znajduje się na twoim samochodzie.
Można połączyć wszystkie te informacje.
Och, ciekawe.
Wtedy wiedzą: „Jeździsz sportowym Hyundaiem z 2012 roku z, powiedzmy, naklejkami
„Pro-Life” z tyłu albo czymś w tym rodzaju”.
Mogą one nadać Twojemu pojazdowi pewien ślad – coś w rodzaju odcisku palca – który można rozpoznać gdzie indziej.
Tak.
To właśnie ten rodzaj systemu monitoringu, który może śledzić twoje położenie, gdziekolwiek się udasz.
Nie ma znaczenia, dokąd się udajesz, nawet jeśli przekraczasz granice państwowe.
No cóż… te systemy są obecnie instalowane wszędzie.
Wow.
Cóż, Patrick, musimy już wkrótce zakończyć, ale mam jeszcze dwa pytania – może przedostatnie.
Na końcu Państwa książki znajduje się ta lista technokratów.
To tylko krótki rozdział z tytułem.
Zauważyłem, że cztery z tych osób są faktycznie członkami kierownictwa firmy Anduril i obecnie pełnią
funkcje rządowe lub są bardzo blisko związane z rządem.
Jakie wyzwania Państwa zdaniem nas czekają?
A co to oznacza dla przyszłości prowadzenia działań wojennych oraz dla przyszłości władzy wykonawczej państwa?
Anduril to właśnie to – firma produkująca autonomiczne maszyny do zabijania.
Wiem. Czy to nie dziwne, że to właśnie oni stoją na czele tej grupy?
Tak, Anduril i Palantir są naprawdę bardzo do siebie podobne.
I cóż mam powiedzieć – w gruncie rzeczy mamy tu do czynienia z monopolem.
I maszerują w równym kroku.
Między obiema firmami istnieje ścisły związek, nie tylko pod względem kierownictwa, ale także pod
względem interoperacyjności ich oprogramowania.
No cóż, tak. To naprawdę bardzo, bardzo niepokojące.
Tak.
Wow. Często mówi Pan o pojęciu „Omni-War”, czyli wojnie na wszystkich frontach.
A kiedy oglądam codzienne wiadomości, to pojęcie zawsze przychodzi mi do głowy, bo wydaje mi
się, że właśnie to nam się przedstawia, prawda?
Ataki i szalone wydarzenia ze wszystkich stron.
Gdyby miał Pan teraz powiedzieć naszej publiczności lub społeczeństwu, na czym powinniśmy się obecnie
skupić, to co Pana zdaniem należałoby potraktować jako priorytet lub na czym należy się skoncentrować?
Na szczeblu krajowym z pewnością nie uda nam się tego powstrzymać, ale sprawa przeniknęła aż na najniższy, lokalny poziom.
Tak.
Ale masz możliwość wywierania wpływu na szczeblu lokalnym.
Tak przynajmniej powinno być.
Istnieje rada miejska, której członkowie mieszkają w Twojej okolicy i są dla Ciebie
dostępni. Można się do nich zwrócić bezpośrednio.
Możesz z nimi porozmawiać i przekonać ich, żeby nie wpuszczali tych śmieci do naszego miasta.
Można na przykład zablokować oprogramowanie służące do zapobiegania przestępstwom, kamery
do rozpoznawania twarzy oraz centra danych.
O tak.
Wszystkie te sprawy mogą zostać odrzucone przez radę miejską lub – jeśli nie mieszkasz w mieście – przez władze okręgowe.
I właśnie na tym powinniśmy się teraz skupić:
zbudować mur ochronny wokół naszej gminy.
Nie dajcie się wciągnąć w te bzdury o sztucznej inteligencji.
Firmy takie jak Open-AI i Grok opracowały specjalne wersje swoich programów opartych na sztucznej
inteligencji z przeznaczeniem dla organów rządowych.
Zgadza się.
Zastanawiam się, jak to się nazywa. Wydaje mi się, że nazywa się to Open AI, po prostu „OpenAI dla organów
administracji publicznej” . Wydaje mi się, że G-O-V .
Tak, i „Grok for Government”, jak sądzę.
Cóż, sprzedają to rządowi federalnemu.
Tak.
W ten sposób obciążają tym cały rząd federalny.
Jednak pierwotnie w swoim komunikacie prasowym stwierdzili, że będą to również sprzedawać stanom.
Och, no dobrze.
Oznacza to, że w pewnym momencie przeniosą to na poziom miast.
W żadnym wypadku nie chcą, aby ich miasto miało cokolwiek wspólnego np. z OpenAI Gov czy Grok Gov.
Można to zablokować na poziomie lokalnym.
Czy rząd to zrobi?
Najprawdopodobniej nie.
I wiesz, że powiedzą: „Och, to wspaniała rzecz”.
Możemy działać wydajniej, bla, bla, bla.
Jasne.
Ale możesz teraz zająć stanowisko i temu przeciwdziałać.
Jak to się mówi w starych westernach: „Zatrzymaj ich na przełęczy”.
Właśnie na tym powinniśmy się teraz skupić.
Tak, to dobry argument.
I uważam, że najważniejszym argumentem – co widzę również w firmie, w której pracuję – jest to, że ludzie
akceptują sztuczną inteligencję, ponieważ pomaga im ona i oszczędza czas przy wykonywaniu zadań i tak dalej.
Jakie są argumenty przeciwko temu wszystkiemu?
Jest tak wiele korzyści, które ludzie dostrzegają, mówiąc: „Hej, potrzebujemy tej
sztucznej inteligencji w naszym urzędzie miejskim”.
Czy mają Państwo jakieś argumenty, które moglibyśmy przedstawić ludziom?
Cóż, poza tym, o czym właśnie tutaj rozmawiamy, jest tak wiele informacji.
Chodzi mi o to, że nawet jeśli dysponuje się tylko tymi informacjami, to i tak ma się o czym porozmawiać.
Ale jest tu tak wiele aspektów. Sztuczna inteligencja przenika po prostu wszystkie dziedziny życia
społecznego i jest obecnie wykorzystywana również w gospodarce.
Ludzie nie mają pojęcia, co się dzieje.
Jeśli na przykład Twoje ubezpieczenie samochodu lub mienia domowego zostanie wypowiedziane,
prawdopodobnie wynika to z zastosowania sztucznej inteligencji.
I nigdy nie dowiesz się, dlaczego Twoja polisa została wypowiedziana.
Ale doszła do wniosku, że stanowisz dla nich ryzyko, którego nie chcą już dłużej ponosić.
A ciebie wyrzucą i będziesz musiał płacić więcej gdzie indziej.
W szpitalu Twoja operacja zostanie prawdopodobnie zatwierdzona przez sztuczną inteligencję – nie przez
człowieka, lecz przez program oparty na sztucznej inteligencji.
A jeśli stwierdzono, że nie potrzebujesz tej operacji ani tego badania, to ich nie przeprowadzisz.
Ale nikt nigdy nie powie ci: „Cóż, to sztuczna inteligencja podjęła tę decyzję za ciebie”.
W gruncie rzeczy nadszedł po prostu czas, by stawić opór.
Czas na opór. Dokładnie tak.
Z całej siły, ale nie z nami!
Dobrze. Tak, wszystkim gorąco polecam przeczytanie tej książki.
To znaczy, to przerażające, ale taka jest rzeczywistość i tacy są ludzie, z którymi mamy do czynienia.
Bardzo spodobało mi się Pana przesłanie, by skonfrontować nasze lokalne władze z rzeczywistością i z ludźmi, którzy za nią stoją.
I to jest prawdopodobnie najpotężniejsza broń, jaką obecnie dysponujemy.
Musimy po prostu pokazać, że tu jesteśmy, i wyjść na zewnątrz, prawda?
Tak, dokładnie tak jest.
Tak, nie bój się pojawić się przed ich kamerami, jeśli pokażesz swoją twarz.
Zgadza się.
Oni już wiedzą, kim jesteś.
Nie martw się!
Jeśli chcesz protestować, po prostu wyjdź na ulicę i to zrób, bo i tak cię znajdą.
Wiesz przecież, kim jesteś.
Wiedzą o tym. Mają twój profil wszędzie.
Nie myśl więc, że ktoś może się ukryć, nie pokazując twarzy.
Zgadza się. Cudownie.
Cóż, Patrick, bardzo dziękuję za ten wspaniały wywiad.
Na koniec jeszcze jedno pytanie: gdzie można znaleźć Pana bezpłatne prace i gdzie można kupić Pana książkę?
Tak, oczywiście. Technocracy.news
Książki są tam dostępne.
Można jednak kupić poszczególne książki również na Amazonie.
A także audiobook. Jest on obecnie bardzo popularny.
Wersja na Kindle jest również dostępna na Amazonie.
Jeśli więc chcesz je mieć, zajrzyj na Amazon.
Same książki można nabyć wyłącznie na stronie technocracy.news.
Jeśli przebywają Państwo poza Stanami Zjednoczonymi, nie powinni Państwo tego robić, ponieważ koszty
wysyłki za granicę są obecnie wyższe niż cena książki.
Można więc wejść na stronę Amazon i zamówić tę książkę w Australii, Europie, Wielkiej Brytanii i
Kanadzie za pośrednictwem lokalnej witryny Amazon.
Wspaniale, Patricku Wood, bardzo dziękujemy za ponowną wizytę w Kla.TV!
Dziękuję.
Dr Paul Brandenburg – lekarz i propagator wiedzy: „Prawdziwe życie nie toczy się w sieci, prawdziwe życie jest analogowe”.
„Więc spotykanie się, rozmowa z ludźmi, siedzenie naprzeciwko nich jest absolutnie ważne i niezbędne.”
Nawiąż kontakt z regionalnym zespołem Kla.TV!
www.kla.tv/vernetzung