Í svo kallaðri nútímaöld verðum við vitni að siðferðilegri og siðfræðilegri hnignun af
fordæmalausum mælikvarða, einkum í vestræna heiminum.
Jafnvel börnin okkar verða fyrir opinberlega kynntum snemmbúinni kynferðisvæðingu sem felur í
sér pervertaða framkvæmd sem er nánast ólýsanleg.
Eins og gerðist nýlega í framhaldsskóla í Görlitz, þegar skólinn vann með utanaðkomandi leikhúsverkefni um
þemað "þor" sem hluta af fyrirhugaðri verkefna­viku.
Börn sögðu foreldrum sínum að kláms efni hefði verið sýnt í kennslustofunni.
Þetta leiddi til kvartanagerðar og sakamála.
Skólinn aflýsti verkefninu á fyrsta degi.
Samkvæmt grein á kennaravefnum 'news4teachers' myndi lögreglan rannsaka.
Samkvæmt fjölmiðlaumfjöllun er sagt að myndirnar sýni samkynhneigða menn stunda ýmsar kynferðislegar athafnir.
Heimsóknir dragdrottninga eða dragkónga (þ.e. karl- og kvenkyns transvestíta) í leikskóla, eftirskóla og
skólatíma, skipulagðar með stuðningi yfirvalda, varpa enn einu skýru ljósi á þennan samdrátt.
Í lestri og ræðum um kynlíf þessara transvestita eru ímyndunarafl barna vísvitandi spillt og hvatt til að festast í perverti.
Í þættinum "WHO og Sameinuðu þjóðirnar – haldið pedófílum frá börnum" afhjúpaði Kla.TV
áætlanirnar á bak við alþjóðlegu dagskrána 2030.
Samkvæmt tilvitnun í Marcel de Graaff, þingmann Evrópuþingsins frá Hollandi, miðar þetta skýrt að
því að lögleiða og gera kynmök við börn eðlileg.
Samkvæmt honum er ESB að styrkja sýningar transvestíta og transfólks í leikskólum að upphæð milljóna.
WHO og áætlanir Sameinuðu þjóðanna eru hluti af alþjóðlegri aðgerð til að gera barnaníð að nýrri venju.
Auglýsing og dreifing kláms í skólum og leikskólum er því ekki tilviljun, heldur er hún
viljandi stýrt og styrkt af ríkisstjórnum og samtökum.
Svokallaðar "fræðibækur" hafa verið og eru enn studdar af ríkinu, auk þess sem þær hafa hlotið bókmenntaverðlaun
og önnur verðlaun. Til að nefna aðeins eitt dæmi:
Hugmyndafræðilega hlaðin myndabók fyrir "yngstu börnin" í svissnesku leikskóla inniheldur myndir af
barnaklámi og hvetur börn til að kanna kynfæri hvors annars.
Kynferðisárás átti sér stað nánast samstundis.
Móðir barnsins sem um ræðir lagði fram sakamálamál.
Fræðslufræðingurinn prófessor Dr. Karla Etschenberg segir um bókina: "Pædófílar,
einkum, myndu fá ánægju af slíkum framsetningum."
Hún skrifar í upplýsandi bæklingi: "Fólk sem hefur áhuga á ofbeldislausum, samþykktum kynferðislegum athöfnum með börnum
innan fjölskyldunnar, á leikskóla, í íþróttaklúbbi eða annars staðar þarf að finna óáberandi leiðir til að
nálgast börn – svokallaða 'hurðaropnara' – sem hægt er að nota til að prófa hvort barnið sé móttækilegt."
Eign á klámi gæti gert þá saknæma og vakið tortryggni hjá bæði börnum og ótengdum fullorðnum sem taka eftir því.
Til að forðast að vekja grun heldur frú Etschenberger áfram og útskýrir: "Myndir af 'kynhvötugri' börnum með
kynfæri sín greinilega sýnileg í 'kynhvatar­jákvæðum' barnabókum henta fullkomlega í þessu skyni."
Jafnvel fjögurra ára börn eru hvött til að kanna kynferðislegar mismunir hvors annars með því að snerta hvort annað í sérstaklega
útnefndum notalegum hornum, og einnig til að stunda sjálfsfróun.
Stelpur segja mömmum sínum að strákar hafi þvingað þær til að draga niður buxurnar í notalegum hornum.
Fjöldi kynferðisofsókna hefur aukist verulega, einkum á leikskólum.
Þetta staðfestir nýjustu glæpatölfræði lögreglunnar.
Það sem er fullkomlega augljóst fyrir hvern sem er með skýrt skyns vit er einnig staðfest af barnasálfræðingum.
Þeir vara við áfallaverkunum snemmbúinna kynferðislegra reynslna sem, í formi skammar, geta valdið sálrænum
erfiðleikum hjá barnalegum fórnarlömbum og gerendum í áratugi.
Til að vernda yngstu börnin sín fyrir þessu hefur eldri kynslóðin – einkum foreldrar barnanna – í mörg ár verið kölluð til
að bregðast gegn þessari virðist óstöðvandi þróun í snemmbúinni kynferðisvæðingu og veita henni staðfastan viðnámi.
Heilbrigð andleg og líkamleg þroskun barna okkar hefur lengi verið undir alvarlegri ógn.
Hvernig komst þetta svona langt?
Hver hefur stýrt þessum þróunum sem eru skaðlegar samfélaginu?
Það er enginn vafi á því að Alfred C. Kinsey megi teljast einn af lykilpíónerum snemmbúinnar kynferðisvæðingar.
Kla.tv gaf út upplýsandi heimildarmynd um málið þegar árið 2012.
Guido Grandt, rannsóknarblaðamaður, dálkahöfundur og sjónvarpsritstjóri, framleiddi einnig upplýsandi
þríþætta heimildarmynd um líf og störf þessa manns.
Kinsey, sem lifði frá 1894 til 1956, vann upphaflega sem dýrafræðingur.
Í kjölfar nokkurra pseudóvísindalegra birtinga um kynrannsóknir var hann kynntur af fjölmiðlum og
áhrifamiklum hringjum sem táknmynd "nútíma" kynrannsókna.
Röskunarkenning Kinsey var sú að menn hafi ætíð hegðað sér kynferðislega á sama hátt og dýr.
Þetta var kynnt sem nýtt "vísindalegt" uppgötvun af völdum valdamikilla hringja og fjölmiðla.
Kinsey hélt því fram að allar takmarkanir á almennri kynfrelsi sem trú, menning og
félagslegar meginreglur lögðu á væru hreinn hræsni.
Rökréttasta niðurstaða hans var sú að allar lög sem takmarka kynhegðun ættu að vera afnumdar.
Þessir regluserðir sem hafa verndað konur, börn og fjölskylduna í kynslóðir eru ekki annað en úreltir leifar af
óupplýstu og siðferðislega tvískinnungakenndu tímabili.
Með víðtæklega dreifðum "skýrslum" sínum hefur Kinsey til dagsins í dag haldið áfram að hafa eyðileggjandi áhrif á siðferðilega
og etíska meðvitund almennings og almenna kynhegðun.
Mikil áhrif hans á bandarískum og alþjóðlegum löggjöfum sýna að hann hefur jafnvel tekist að snúa þeim á hvolf.
Í kjölfar Kinsey-skýrslanna urðu nauðgun, kynferðisleg misnotkun, sodómía og framhjáhald smávægileg í Bandaríkjunum.
Jafnvel í skólum var kynfræðsla í anda Kinsey tekin upp.
Skandalsamt stuðluðu helstu bandarískir tímaritar og vikublöð eins og *Life*, *Time*, *Look* og aðrir að því að kynna
meintar rannsóknarniðurstöður Kinsey á sviði kynlífs eins og þær væru hetjulegar "vísindalegar" afreksgjörðir.
Allt frá fimmta áratugnum varaði gagnrýnendur við "kynferðislegri anarkíu" vegna róttækra umbóta á lögum,
menntun og siðferði í samræmi við hugmyndir Kinsey.
Og sannarlega eru enn í dag – – ennþá skynjaðar eyðileggjandi afleiðingar þessa anarkíu, einkum af börnum.
Bak við Kinsey-goðsögnina sem satanískir hringir hafa sporið út liggur hyldýpi:
Það hefur verið sannað að lykilhlutar af gögnum Kinsey og "rannsóknum" hans byggist á yfirlýsingum barnaníðinga.
Skráð tilfelli kynferðislegs ofbeldis gegn ungbörnum og börnum hafa verið
endurskilgreind sem meinta "eðlilega kynlífsþrá barns".
Að lokum var þetta ekki annað en kynferðisleg pynting barna.
Fyrir frekari ítarlegar upplýsingar og bakgrunn um þetta efni, vinsamlegast horfðu á kla.tv-dokumentaríið
"Föðurforeldrar snemmbúinnar kynferðisvæðingar".
Fortíðar- og nútíðarskandalar eins og Pizzagate, Epstein-skjölin og réttarhöldin gegn Diddy, ásamt faraldslikri útbreiðslu
barnaníðsbrota um allan heim, varpa skýru ljósi á þessar þróanir.
Þau voru knúin áfram í gríðarmagni, einkum af beinum árásum Kinsey á upprunalegu kristnu gildin
sem liggja til grundvallar vestrænni menningu.
Engin furða, þar sem hann sjálfur stundaði samkynhneigða, njósnandi og sýningargleðilega
lauslæti og tók til dæmis dýraníð sem sjálfsagðan hlut.
Hann fór jafnvel svo langt að hann lét falla þá skelfilegu yfirlýsingu: "Börn ættu að stunda kynlíf og
fullorðnir ættu að uppfylla kynferðislegar þarfir þeirra."
Í raun hélt Kinsey því fram að börn væru "kynhvötug og fær um að ná fullnægingu frá fæðingu" og "þurftu aðstoð
fullorðinna" til að fullnægja kynferðislegum þörfum sínum.
Þetta er ekki annað en eðlunarvæðing pedófílu og kynferðisofbeldis gegn börnum.
Eins og vel er vitað, leiddi sádómasókistinn Kinsey tvöfalt líf.
Í vandlega falið herbergi undir þaki húss síns skipulagði hann reglulega "hópeina
kynlífsleiki" með starfsfólki sínu og völdum gestum.
Konur þeirra þurftu einnig að taka þátt, eins og hans eiginkona, Clara K.
Tvær af bókum hans, *Kynhegðun mannkyns karlmanna* (1948) og *Kynhegðun mannkyns kvenna* (1953),
voru gefnar út undir heildarheitið *Kinsey-skýrslan*.
Kinsey fékk verulega styrki frá Rockefeller-stofnuninni til útgáfu þessara verka.
Þessi sjóður er fjármálapallur sem er metinn á milljarða, að því er virðist dulbúnur sem mannúð – þ.e. góðgerð – og rekin af
Rockefeller-ættinni, sem hefur satanískar og frímúrara­hneigðir.
Þökk sé nánast ótakmörkuðu fjárhagslega völdum Rockefeller-stofnunarinnar mótar hún
pólitíska þróun og siðferðilega og siðfræðilega viðkvæmni heilla þjóða í samræmi við eigin dagskrá.
Það er erfitt að trúa, en ekki hægt að neita því:
Fjöldi samtaka sem stofnuð hafa verið af frímúrara með háar gráður þjóna fyrst og fremst tilgangi að koma
mannkyninu undir stjórn þeirra og draga úr fjölda þess.
Þú getur fundið sönnun þess í ræðunni "Leyndarkennslur hástigsfrímúrara: Satan er Guð"
Í því afhjúpar Ivo Sasek að alvarlegir glæpir, svo sem barnaníð, mansal kvenna, fíkniefnasala, leynilegar giska-viðskipti,
vopnasala og helgiathafnaofbeldi – jafnvel sem nær til mannátar – séu framin innan efri stiga hás stigs frímúrara.