W naszych tak zwanych nowoczesnych czasach obserwujemy, zwłaszcza w świecie zachodnim,
upadek moralno-etyczny o niespotykanej dotąd skali.
Już nasze dzieci są narażone na promowaną przez społeczeństwo wczesną seksualizację, która wiąże się z praktykami o tak
perwersyjnym charakterze, że trudno je sobie nawet wyobrazić.
Tak niedawno stało się w szkole średniej w Görlitz, gdy szkoła współpracowała z zewnętrznym „projektem teatralnym” na
temat „odwagi” w ramach zaplanowanego tygodnia projektowego.
Dzieci poinformowały rodziców, że w klasie pokazano materiały pornograficzne.
Pojawiły się skargi i zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa.
Szkoła przerwała realizację projektu już pierwszego dnia.
Jak podano w artykule opublikowanym na portalu dla nauczycieli „news4teachers”, policja miałaby wszcząć dochodzenie.
Według doniesień mediów miały to być zdjęcia gejów uprawiających różne praktyki seksualne.
Wizyty drag queenów i drag kingów (czyli transwestytów płci męskiej i żeńskiej) w przedszkolach, żłobkach
i klasach szkolnych, wspierane przez władze, rzucają kolejne jaskrawe światło na ten upadek.
Podczas odczytów i wykładów na temat życia seksualnego tych transwestytów celowo zanieczyszcza się
wyobraźnię dzieci i zachęca je do zajmowania się perwersjami.
W programie „WHO i UNO – Trzymajcie palce pediatrów z dala od dzieci” Kla.TV ujawniła plany dotyczące globalnej Agendy 2030.
Jak wynika z wypowiedzi holenderskiego europosła Marcela de Graaffa, organizacja ta w sposób więcej niż
jednoznaczny dąży do legalizacji i akceptacji seksu z dziećmi.
Według jego słów UE przeznacza miliony na dofinansowanie występów transwestytów i osób transpłciowych w przedszkolach.
Programy WHO i ONZ stanowią część międzynarodowej operacji mającej na celu uczynienie pedofilii nową normą.
Rozpowszechnianie i promowanie materiałów pornograficznych w szkołach i przedszkolach nie jest zatem przypadkiem, lecz
jest świadomie kierowane i dotowane przez rządy i organizacje.
Tak zwane książki edukacyjne były i są wspierane również przez państwo poprzez przyznawanie im nagród
literackich i innych wyróżnień. Aby podać tylko jeden przykład:
Książeczka obrazkowa o treści ideologicznej, przeznaczona dla „najmłodszych” w szwajcarskim przedszkolu, zawiera
ilustracje przedstawiające pornografię dziecięcą i zachęca do wzajemnego odkrywania części intymnych.
Wkrótce doszło do napaści seksualnej.
Matka poszkodowanego dziecka złożyła zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa.
Prof. dr Karla Etschenberg, specjalistka w dziedzinie pedagogiki, tak komentuje tę książkę: „Z takich
przedstawień czerpaliby radość przede wszystkim pedofile”.
W ulotce informacyjnej pisze: „Osoby zainteresowane pozbawionymi przemocy, „za zgodą” czynnościami seksualnymi z udziałem dzieci w
rodzinie, w przedszkolu, w klubie sportowym lub gdziekolwiek indziej potrzebują dyskretnych sposobów nawiązania
kontaktu, tzw. „kluczy do serca” dziecka, dzięki którym mogą sprawdzić, czy dziecko jest otwarte na kontakt”.
„Posiadanie materiałów pornograficznych może narazić ich na odpowiedzialność karną i wzbudzić podejrzenia zarówno u
dzieci, jak i u postronnych osób dorosłych, które to zauważą”.
Aby nie wzbudzać podejrzeń, pani Etschenberger dodaje: „idealnie nadają się do tego ilustracje przedstawiające dzieci „aktywne
seksualnie”, na których w sposób jawny pokazano ich narządy płciowe, zamieszczone w
„przyjaznych seksualnie” książkach dla dzieci”.
Już czteroletnie dzieci zachęca się do wzajemnego odkrywania różnic płciowych poprzez dotykanie w specjalnie urządzonych
kącikach do przytulania, a także do uprawiania masturbacji.
Dziewczynki opowiadają swoim matkom, że chłopcy zmuszali je w kącikach do przytulania się do ściągnięcia spodni.
Liczba przypadków napaści seksualnych dramatycznie wzrosła, zwłaszcza w przedszkolach.
Potwierdzają to aktualne policyjne statystyki kryminalne.
To, co jest całkowicie oczywiste dla każdej osoby o zdrowym rozsądku, potwierdzają również psychologowie dziecięcy.
Ostrzegają przed traumatycznymi skutkami przedwczesnych doświadczeń seksualnych, które w postaci poczucia wstydu
mogą przez dziesiątki lat stanowić psychiczne obciążenie zarówno dla dzieci będących ofiarami, jak i sprawcami.
Aby uchronić przed tym swoje najmłodsze dzieci, starsze pokolenie, a zwłaszcza rodzice tych dzieci, już od wielu lat stoi
przed wyzwaniem przeciwstawienia się tej niemal niepowstrzymanej tendencji do wczesnej
seksualizacji i okazania zdecydowanego oporu.
Ponieważ zdrowy rozwój psychiczny i fizyczny naszych dzieci już od dawna jest poważnie zagrożony.
Jak do tego doszło?
Kto przyczynił się do tych szkodliwych dla społeczeństwa zmian?
Bez wątpienia Alfreda C. Kinseya można uznać za jednego z kluczowych prekursorów wczesnej seksualizacji.
Kla.tv opublikowało już w 2012 roku odkrywczy film dokumentalny na ten temat.
Również dziennikarz śledczy, publicysta i redaktor telewizyjny Guido Grandt opublikował poruszający, trzyczęściowy film
dokumentalny poświęcony życiu i działalności tego człowieka.
Kinsey, który żył w latach 1894–1956, początkowo pracował jako zoolog.
W związku z kilkoma pseudonaukowymi publikacjami dotyczącymi badań nad seksualnością został on przez media i
wpływowe kręgi uznany za ikonę „nowoczesnych” badań nad seksualnością i zyskał akceptację społeczną.
Radykalna doktryna Kinseya opierała się na założeniu, że ludzie zawsze realizowali swoje zachowania seksualne jak zwierzęta.
Wpływowe kręgi i media przedstawiały to jako nowe „naukowe” odkrycie.
Kinsey sugerował, że każde ograniczenie ogólnej wolności seksualnej wynikające z religii,
kultury i zasad społecznych jest czystą hipokryzją.
Jego radykalny wniosek brzmiał: należy znieść wszystkie przepisy ograniczające zachowania seksualne.
Te przepisy, które przez pokolenia chroniły kobiety, dzieci i rodzinę, są niczym innym jak przestarzałymi reliktami
epoki charakteryzującej się brakiem wiedzy i moralną hipokryzją.
Poprzez swoje szeroko rozpowszechnione „dossiers” Kinsey do dziś wywiera destrukcyjny wpływ na poczucie moralno-etyczne
oraz ogólne zachowania seksualne ogółu społeczeństwa.
Jego znaczący wpływ na ustawodawstwo amerykańskie i światowe pokazuje, że jego przewrotna
zmiana kierunku okazała się wręcz sukcesem.
Pod wpływem raportów Kinseya w Stanach Zjednoczonych doszło do bagatelizowania gwałtów,
cudzołóstwa, sodomii i zdrady małżeńskiej.
Nawet w szkołach wprowadzono edukację seksualną opartą na teorii Kinseya.
Co skandaliczne, wielkie amerykańskie czasopisma i magazyny, takie jak „Life”, „Time”, „Look” i inne, promowały
rzekome wyniki badań Kinseya w dziedzinie seksualności, jakby były to heroiczne „naukowe” osiągnięcia.
Już dawno temu krytycy ostrzegali przed „anarchią seksualną” w związku z radykalnymi zmianami w prawie,
edukacji i moralności zgodnymi z koncepcją Kinseya.
I rzeczywiście, tragiczne skutki tej anarchii odczuwalne są do dziś – zwłaszcza wśród dzieci.
Za mitem Kinseya, propagowanym przez kręgi inspirowane satanizmem, kryje się bowiem otchłań:
Można udowodnić, że kluczowe fragmenty zapisów i „badań” Kinseya opierają się na protokołach
dotyczących sprawców przestępstw pedofilskich.
Udokumentowane przypadki przemocy seksualnej wobec niemowląt i dzieci zostały
przekształcone w rzekomo „normalną seksualność dzieci”.
W gruncie rzeczy chodziło jednak o nic innego jak o seksualne znęcanie się nad dziećmi.
Więcej szczegółowych informacji i kontekstu na ten temat można znaleźć w filmie
dokumentalnym kla.tv pt. „Ojcowie wczesnej seksualizacji”.
Dawne i obecne skandale, takie jak „Pizzagate”, „Epstein-Files” czy proces Diddy’ego, a także rozprzestrzeniająca
się na całym świecie jak epidemia przestępczość pedofilna rzucają charakterystyczne światło na te zjawiska.
Zostały one w znacznym stopniu przyspieszone przede wszystkim przez frontalny atak Kinseya na pierwotnie
chrześcijańskie podstawy wartości kultury zachodniej.
Nic dziwnego, skoro sam oddawał się homoseksualnym, voyeurystycznym i ekshibicjonistycznym ekscesom oraz, na
przykład, bagatelizował seks ze zwierzętami jako coś normalnego.
Posunął się nawet do wygłoszenia przerażającej tezy: „Niemowlęta powinny być aktywne seksualnie, a
dorośli powinni zaspokajać ich potrzeby seksualne”.
W rzeczywistości Kinsey twierdził, że dzieci „już od niemowlęctwa są aktywne seksualnie i zdolne do osiągania
orgazmu” oraz że w zaspokajaniu swoich potrzeb seksualnych „potrzebują pomocy dorosłych”.
To nic innego jak normalizacja pedofilii i wykorzystywania seksualnego dzieci.
Jak powszechnie wiadomo, sadomasochista Kinsey prowadził podwójne życie.
W starannie ukrytym pomieszczeniu pod dachem swojego domu regularnie organizował „gry seksualne w
grupie” ze swoimi pracownikami oraz wybranymi gośćmi.
Również ich żony musiały w tym uczestniczyć, podobnie jak jego żona Clara K.
Dwie z jego książek – wydana w 1948 roku „Sexual Behaviour in the Human Male” (Zachowania seksualne mężczyzny) oraz wydana w 1953
roku „Sexual Behaviour in the Human Female” (Zachowania seksualne kobiety) – zostały
opublikowane pod wspólną nazwą „Raport Kinseya”.
W wydaniu tej publikacji Kinsey otrzymał ogromne wsparcie ze strony Fundacji Rockefellera.
Fundacja ta jest wartą miliardy platformą finansową dynastii Rockefellerów o orientacji
satanistyczno-masońskiej, która na pozór kryje się pod hasłem filantropii, czyli działalności charytatywnej.
Dzięki niemal nieograniczonym zasobom finansowym Fundacja Rockefellera wywiera wpływ na rozwój sytuacji
politycznej oraz na poczucie moralne i etyczne całych narodów, kierując je zgodnie ze swoimi celami.
Trudno w to uwierzyć, ale nie da się temu zaprzeczyć:
Liczne organizacje założone przez masonerię wysokiego stopnia mają przede wszystkim na celu przejęcie
kontroli nad światową populacją oraz jej zmniejszenie.
Dowody na to można znaleźć w przemówieniu „Tajna nauka masonów wysokich stopni: Szatan jest Bogiem”
Ivo Sasek wykazuje w tej książce, że na najwyższych szczeblach kierowniczych masonerii wysokiego stopnia popełniane są poważne
przestępstwa, takie jak wykorzystywanie dzieci, handel kobietami, handel narkotykami, tajne transakcje spekulacyjne, handel
bronią, a także przemoc rytualna, sięgająca nawet kanibalizmu.