Për njerëzit që duan lirinë, hapësira po ngushtohet gjithnjë e më shumë:
Në vende të ndryshme të Tokës po ndodh një kontroll gjithnjë e më i fortë i njerëzve.
Një shembull aktual nga Mbretëria e Bashkuar:
Qeveria laburiste britanike nën kryeministrin Keir Starmer ka hapur rrugën që komunat të zbatojnë konceptin e
të ashtuquajturave qytete 15-minutëshe në mbarë vendin.
Nën pretekstin e neutralitetit klimatik dhe dekarbonizimit, dmth uljes së emetimeve të karbonit, liria e lëvizjes
së popullsisë britanike tani mund të kufizohet lehtësisht.
Për Oksfordin, kjo duhet të fillojë që këtë vit: Qyteti do të ndahet në gjashtë zona 15-minutëshe.
Vetëm 100 ditë në vit, qarkullimi midis zonave është falas për banorët.
Një sistem mbikëqyrjeje me kamera, barriera dhe njohje automatike të targave duhet të sigurojë që çdo
banor t'i përmbahet kësaj. Përndryshe, kërcënohen gjoba.
Ajo që paraqitet në petkun e mbrojtjes së klimës ose mjedisit, në fund të fundit nuk është gjë tjetër
veçse një shtet mbikëqyrjeje përmes teknologjisë!
Një formë e tillë qeverisjeje diktatoriale ka qenë prej kohësh qëllimi i vetëshpallur i sundimtarëve të dëshiruar të botës.
Prej dekadash ata punojnë për një formë të re qeverisjeje, të ashtuquajturën teknokraci.
Emisioni në vijim zbulon forcat shtytëse të lëvizjes teknokratike, planet e tyre të rrezikshme dhe metodat e tyre të pabesa.
Le të fillojmë nga fillimi, me themelimin dhe qëllimet e lëvizjes teknokratike.
Amerikani Howard Scott inicioi në dimrin e vitit 1918 të ashtuquajturën Lidhje Teknike.
Anëtarët e Lidhjes Teknike ndanin bindjen se demokracia, sovraniteti kombëtar dhe ekonomia e tregut kishin
dështuar dhe duheshin zëvendësuar nga një sundim i pazgjedhur i inxhinierëve dhe ekspertëve teknikë.
Ata kërkuan transformimin e shoqërisë sipas parimeve të shkencës dhe teknikës.
Sistemi i tyre i ri ekonomik dhe monetar duhej të bazohej në shpërndarjen e kontrolluar dhe konsumin e drejtuar të energjisë.
Për këtë, ata zhvilluan tashmë "çertifikata energjie", të quajtura edhe "karta të shpërndarjes së energjisë".
Këto duhej të përmbanin të gjitha të dhënat personale të çdo qytetari – pra moshën, gjininë, profesionin, vendbanimin,
një ndarje energjie, përmbledhje të blerjeve të bëra, si dhe datën e lëshimit dhe skadimit të certifikatave.
Certifikatat e energjisë përfaqësonin monedhën e re.
Kjo tingëllon si një paraardhës i E-ID-së së planifikuar globalisht për çdo qytetar, e lidhur me një
të ardhur bazë në para dixhitale të bankës qendrore.
Ky sistem duhej të shfuqizonte zgjedhjet dhe politikën partiake dhe t'i zëvendësonte ato me një
kontroll të centralizuar të prodhimit dhe burimeve.
Në fund të fundit, duhej të krijohej një Teknat i Amerikës së Veriut: "The Technate of America".
Ky Teknat, sipas idesë, do të formonte një "njësi gjeografike të pavarur dhe të vetë-qëndrueshme".
Pastaj qeveria do të kishte kontroll mbi të gjitha lëndët e para, ndërmarrjet, fabrikat, industritë dhe
akses të plotë në pronën e popullsisë brenda Teknatit.
Por kush ishte iniciatori i Lidhjes Teknike?
Le ta shqyrtojmë Howard Scott-in pak më në detaje. A ishte ai një vizionar apo më tepër një kukull?
Për vitet e hershme të Howard Scott (1890-1970) dihet pak.
Ai "u shfaq" papritur në vitin 1918 në Greenwich Village në Nju Jork.
Duke pasur vetëm një diplomë të klasës së 9-të, Scott e shihte veten si "inxhinier bohem" .
Në vitin 1933, Howard Scott themeloi Technocracy Incorporated, një organizatë që ai e
drejtoi deri në vdekjen e tij në vitin 1970.
Një dëshmitare e kohës raporton se Howard Scott kishte një imagjinatë të madhe dhe
vepronte si "profet", siç tregon citati në vijim:
"Howard më shpjegoi se ai e dinte se lloji i shoqërisë për të cilën ai luftonte, nuk mund të lindte ende.
Së pari duhej të ndodhnin eksperimente të së majtës dhe eksperimente të së djathtës, ..."
Nga e dinte Scott rreth vitit 1920 për rrjedhat e mëtejshme të historisë? Atëherë kjo ishte ende në të ardhmen.
Në librin "Words and Wisdom of Howard Scott", Scott tha në një fjalim në vitin 1961 sa vijon:
“...një nga problemet e mëdha me të gjitha këto është se kompjuterët tuaj do t’i bëjnë të tepërt kontabilistët dhe
inxhinierët tuaj, dhe se ata gjithashtu do t’i bëjnë të tepërt menaxherët tuaj, si dhe punëtorët dhe punonjësit
tuaj, duke u dhënë kështu edhe më shumë fuqi të gjithë mekanizmave të kontrolluar nga kompjuteri.”
A mund të dinte Scott në vitin 1961 se ku po shkonte situata në kohën e sotme?
Ndoshta kishte mbrojtës të panjohur që e kishin vënë në pozitë?
A ishte lëvizja teknokratike e lidhur me financat e larta?
Kryesisht e përbërë nga inxhinierë dhe shkencëtarë, lëvizja teknokratike u ngrit në Universitetin Columbia në Nju Jork.
Sipas ekspertit të teknokracisë Patrick Wood, Universiteti Columbia ishte tashmë në atë kohë një "think tank
progresiv". Ai ishte i lidhur ngushtë me dinastinë Rockefeller.
Kështu, nga Universiteti Columbia, u bë pushtimi dhe ristrukturimi i sektorit mjekësor nga familja Rockefeller:
Larg nga mjetet natyrore shëruese drejt industrisë kimike farmaceutike.
Nga viti 1910, Rockefeller-at krijuan kështu një treg të madh shitjeje për produktet e
tyre kimike me bazë nafte në fushën mjekësore.
Në atë Universitet Columbia, nga viti 1959, vepronte edhe një person kyç i drejtuesve të sotëm të botës:
strategu i fuqishëm global dhe miku i ngushtë i David Rockefeller-it, Zbigniew Brzeziński.
Ai jepte mësim atje si profesor i shkencave politike.
I ndërthurur ngushtë ishte Brzeziński, përveç Rockefeller-ave, edhe me pasardhësin e dinastisë Rothschild, Edmond Adolphe de
Rothschild – ashtu si Rockefeller-at, një dinasti e financave të larta, e cila qëndron në krye të
hierarkisë së masonerisë. Më shumë për këtë më vonë.
Brzeziński botoi në vitin 1970 librin "Mes dy epokash: Roli i Amerikës në epokën teknetronike".
Në këtë, ai ekspozohet si një teknokrat i pastër. Ky libër zbulon qëllimet teknokratike për vendosjen e një sundimi botëror.
Cilat qëllime të rrezikshme ndiqnin Brzeziński & Co.?
Në pamfletin e tyre të botuar në vitin 1939 "Technocracy in Plain Terms", teknokratët e hershëm shkruanin tashmë: "Teknokracia
përfaqëson një formë të re kontrolli, e cila ushtrohet dhe drejtohet nga një autoritet kontinental kontrolli, "
Çfarë pretendimi ngrenë ata për teknokracinë?:
"Është një metodë e re e drejtimit të shoqërisë, (...) Vetëm teknokracia mund ta arrijë këtë –
kontrollin shkencor të të gjitha funksioneve shoqërore."
"Teknokracia është shkenca e inxhinierisë shoqërore Social Engineering ..."
Si Social Engineering quhen metodat manipuluese me qëllim nxitjen e sjelljeve të caktuara te personat.
Produkti përfundimtar, sipas Technocracy Inc., është "një sistem kontinental i kushtëzimit
njerëzor". Kjo nënkupton mësimin e modeleve stimul-reagim.
Prandaj, ishte menduar që qytetari teknokratik të "stërvitej" qëllimisht përmes një sistemi shpërblimi dhe ndëshkimi.
Qasjet në Kinë për një sistem të kreditit shoqëror shkojnë në të njëjtin drejtim: sjellja e dëshiruar politikisht, pra e
përshtatur, shpërblehet dhe sjellja e papërshtatur ndëshkohet.
Zbigniew Brzeziński shkruan pak më vonë në librin e tij nga viti 1970 "Mes dy epokash":
"Epoka teknetronike karakterizohet nga shfaqja graduale e një shoqërie më të kontrolluar.
Një shoqëri e tillë do të sundohej nga një elitë, e cila nuk është e lidhur me vlerat tradicionale."
Si e sundon elita qytetarët? Brzeziński shpjegon:
"Pa u shqetësuar nga kufizimet e vlerave tradicionale liberale, kjo elitë nuk do të hezitonte të arrinte qëllimet e saj politike
duke përdorur teknikat më të fundit moderne për të ndikuar në sjelljen e publikut dhe për ta mbajtur
shoqërinë nën mbikëqyrje dhe kontroll të ngushtë."
Në artikullin e tij "America in the Technetronic Age" të vitit 1968, Brzeziński shkruante:
"Siç e kam vënë re tashmë, së shpejti do të jetë e mundur të ushtrohet mbikëqyrje pothuajse e plotë mbi çdo qytetar dhe të
mbahen dosje aktuale dhe të plota, të cilat përmbajnë, përveç të dhënave më të zakonshme, madje edhe informacione shumë
personale për shëndetin ose sjelljen personale të qytetarit.
Këto dosje do të jenë në dispozicion të autoriteteve për marrje të menjëhershme."
Më tej, Brzeziński shkruante në artikull:
"Pushteti do të kalojë në duart e atyre që kontrollojnë informacionin dhe mund ta lidhin atë më shpejt."
Deri këtu mund të thuhet: Teknokratët, si dhe Brzeziński dhe "miqtë e tij", synonin hapur të ndërtonin një
shoqëri në të cilën qytetarët manipulohen, kontrollohen dhe drejtohen vazhdimisht me vetëdije.
Dhe e gjithë kjo duke përdorur njohuritë më të reja psikologjike dhe teknologjinë më moderne.
Si është e mundur që zbatimi i planeve të tilla sot është tashmë kaq i përparuar dhe tashmë
debatohet publikisht për futjen e qyteteve 15-minutëshe?!
Nëse marrim parasysh lidhjet e Brzeziński, Rockefeller dhe Rothschild me masonerinë e lartë, përgjigja është e qartë.
Ata janë pjesë e një komploti botëror. David Rockefeller e pranon këtë me vetëbesim në kujtimet e tij:
"Disa madje besojnë se jemi pjesë e një komploti sekret që punon kundër interesave të Shteteve të Bashkuara dhe më quajnë mua dhe
familjen time ndërkombëtarë, komplotues me të tjerë në mbarë botën për të ndërtuar një strukturë më të integruar,
globale politike dhe ekonomike – një botë të vetme, nëse doni.
Nëse kjo është akuza, atëherë e pranoj fajësinë dhe jam krenar për të."
Në çfarë konsiston komploti sekret? David Rockefeller për këtë:
"Kurrë nuk do të ishte e mundur për ne të zhvillonim një plan për botën, nëse do të kishim
qëndruar në dritën e publikut gjatë këtyre viteve.
Por bota është në një rrugë komplekse dhe të përgatitur drejt qeverisjes botërore.
Sovraniteti supranacional i një elite intelektuale dhe bankierëve botërorë është sigurisht i
preferueshëm ndaj sovranitetit kombëtar të shekujve të fundit."
David Rockefeller, Zbigniew Brzeziński & Co. kanë qenë të angazhuar gjatë gjithë jetës së tyre për të
ndërtuar këtë "një botë" nën sundimin e një "elite" parazitare dhe "bankierëve botërorë".
Brzeziński & Co. themeluan për këtë shumë organizata dhe institucione që tani shtrihen,
si një rrjetë merimange, në të gjithë botën.
Këto themelime, qofshin banka, universitete, think tank-e ose organizata që veprojnë globalisht, si Kombet e Bashkuara,
kontrollojnë tani pothuajse çdo fushë të jetës në botën tonë.
Përveç të tjerash, Brzeziński ishte një figurë kyçe në Komisionin Triateral, dhe Këshillin
Atlantic Coucil ne Council on Foreign Relations.
Këto janë themelime të masonëve, të cilat funksionojnë si qendrat e tyre komanduese.
Bashkëpunëtorë vullnetarë të Kla.TV kanë dokumentuar në faqen vetopedia.org institucione të
njohura dhe lidhjen e tyre me masonerinë e lartë.
Kështu bëhet e qartë se me të vërtetë ekziston një komplot – përkatësisht një komplot i masonëve të
lartë për të zotëruar dhe kontrolluar gjithë botën.
Gjithashtu Zbigniew Brzeziński dhe David Rockefeller ishin pjesë e të ashtuquajturve masonë të shkallës së lartë:
Brzeziński themeloi në vitin 1967 lozhat masonike "Lux ad Orientem" (Dritë drejt
Lindjes) si dhe në vitin 2004 lozhën "Maat".
Së bashku me financierin e lartë David Rockefeller, strategun global Henry Kissinger dhe një pasardhës të
dinastisë Rothschild, Edmond Adolphe de Rothschild, Brzeziński themeloi në vitin 1968 lozhën "Three Eyes".
David Rockefeller ishte gjithashtu në "Lozhën Horus".
Rothschild-at dhe Rockefeller-at, së bashku me Windsor-at – pra familjen mbretërore
britanike – qëndrojnë në majë të piramidës masonike:
Masonët e këtij niveli rrëfehen hapur ndaj Satanit si "zot i kësaj bote".
Kaq për rrjetin dhe synimet e tij.
Një popullsie botërore që e do lirinë, këto plane për sundimin botëror natyrisht nuk mund t'i komunikohen lehtë.
Masonët e lartë kërkuan dhe gjetën prandaj një mënyrë për ta çuar popullsinë botërore hap pas hapi drejt teknokracisë.
Duke abuzuar me qëndrueshmërinë si mashtrim dhe model biznesi, ata shfrytëzojnë
dëshirat e njerëzve për një planet të shëndetshëm.
Sepse të gjithë do të pajtohen sese nuk mund të vazhdojë kështu me shkatërrimin e Tokës.
Megjithatë, e vetmja zgjidhje që ofrohet është gjithmonë "qëndrueshmëria".
Me këtë term shumë pozitiv, përpjekjet e njerëzve për shpëtim u shtynë në rrugë të
gabuar që në fillim. Më shumë për këtë më poshtë.
Qëndrueshmëria i ka rrënjët edhe te një ide e teknokratëve të hershëm.
Patrick Wood përshkruan lidhjen midis teknokracisë dhe "zhvillimit të qëndrueshëm" si më poshtë:
"Është e vërtetë se termi 'zhvillim i qëndrueshëm' nuk u krijua nga teknokratët origjinalë.
Fakti është se zhvillimi i qëndrueshëm është konceptualisht identik me 'ngarkesën e balancuar' të teknokracisë.
Me pak fjalë, zemra e teknokracisë është zhvillimi i qëndrueshëm.
Ajo kërkon një shoqëri të konstruktuar, në të cilën nevojat e njerëzimit janë në ekuilibër të përsosur me burimet e natyrës."
"Ekuilibri i përsosur" midis nevojave njerëzore dhe burimeve natyrore është pikërisht edhe përkufizimi i qëndrueshmërisë.
Lidhja midis teknokracisë dhe qëndrueshmërisë bëhet edhe më e qartë kur shqyrtojmë bashkëthemeluesin e Technocracy Inc.:
Marion King Hubbert (1903–1989). Hubbert punoi për Amerada Petroleum Company, dha mësim në Universitetin e Kolumbisë
dhe ishte drejtues në kompaninë e naftës dhe gazit Shell.
Në vitin 1974, brenda "Teorisë së Pikut të Naftës" , ai parashikoi se rezervat botërore të naftës do të shteroheshin
në vitin 1995 nëse kushtet e nxjerrjes mbeteshin të njëjta.
Megjithëse ky parashikim nuk u realizua, ai megjithatë shkaktoi frikë dhe tmerr te popullsia dhe u dha magnatëve të
naftës arsye për rritje të çmimeve të naftës dhe luftëra.
Me parashikimet e tij, Hubbert i shërbeu për shembull familjes Rockefeller, sepse dinastia Rockefeller kontrollon që
nga viti 1891 pjesën më të madhe të tregut botëror të naftës.
Teoritë dhe parashikimet e Hubbert çuan në kërkesa për një ekonomi "të gjelbër" dhe një tranzicion energjetik.
Që atëherë, ai konsiderohet babai themelues i lëvizjes ekologjike të qëndrueshmërisë.
Por cili është problemi me gjithë këtë histori të qëndrueshmërisë?
vjetor i Fondacionit Rockefeller i vitit 1969 zbuloi ideologjinë tinëzare që fshihet pas mungesës së supozuar të
burimeve dhe konceptit të qëndrueshmërisë që rrjedh prej saj:
Në këtë raport thuhet se njeriu po shkatërron vetë mjedisin e tij në masë të madhe.
Kështu, gjithë njerëzimit i atribuohet përgjegjësia për shkatërrimin e mjedisit dhe krijohen ndjenja faji, duke i bërë
ata të ndihen fajtorë edhe për shkatërrimin e habitatit të tyre.
A nuk është kjo një manipulim perfid i masave, për t'i drejtuar njerëzit drejt një axhende të re të qëndrueshmërisë?
Sepse pse nuk janë hetuar dhe mbajtur përgjegjës deri më tani shkaktarët më të mëdhenj dhe përfituesit e
pamëshirshëm të shkatërrimit të mjedisit - korporatat e mëdha shumëkombëshe dhe aksionerët e tyre?
Si është e mundur që aksionerët më të mëdhenj të kompanive të minierave dhe lëndëve të para, të cilat shkatërrojnë rëndë
mjedisin dhe shfrytëzojnë burimet, nuk mbajnë përgjegjësi, por shkatërrimi i mjedisit denoncohet përmes
ideologjisë së qëndrueshmërisë dhe bëhet barrë e të gjithëve?
Pse kompanitë e mëdha të armëve nuk mbahen përgjegjëse për shkatërrimin e tyre masiv të
mjedisit me pasoja të rënda për të gjithë jetën?
Lufta dihet se është një nga shkatërruesit më të mëdhenj të habitatit!
Pse kompanitë e mëdha të teknologjisë me qendrat e tyre gjigante të të dhënave nuk shqyrtohen më me kujdes?
Konsumi i tyre i energjisë tejkalon shumë atë të njerëzve të thjeshtë. Vetëm një qendër e të
dhënave konsumon aq energji sa një qytet i madh.
Pse nuk diskutohet publikisht nevoja e pafundme për burime për teknologjinë e lartë të çdo lloji, si ndërtimi i robotëve ose
dhjetëra mijëra satelitëve të teknokratit Elon Musk në hapësirë?
Për këtë shkatërrohen zona të tëra.
Pse shtypi kryesor nuk trajton të gjitha manipulimet e motit nga ushtria dhe helmimin e mjedisit që vjen me to?
Në vend të kësaj, dëgjohet përsëri dhe përsëri fjalimi hipokrit për "qëndrueshmërinë".
Le të kthehemi te dinastia Rockefeller. Si ka arritur kjo familje ta vendosë "ideologjinë e qëndrueshme" si bazë në
konceptet e ekonomisë "të gjelbër", politikës klimatike, Axhendës 21 të OKB-së dhe Axhendës 2030?
Familja u mbështet në fondacionet e ndryshme të saj familjare, si Fondacioni Rockefeller ose Fondi Familjar Rockefeller, të
cilët nga jashtë, të maskuar si filantropikë, mbështetën financiarisht aktorë dhe organizata pa ndërhyrjen e shtetit.
Më poshtë vijojnë disa shembuj, të cilët përfaqësojnë vetëm një pjesë të vogël të shumë
kontributeve financiare që Rockefellerët dhanë.
Së pari: Fondacioni Rockefeller investoi në vitin 1969 2,1 milionë dollarë në programe të reja kërkimore dhe
trajnimi për të përparuar ideologjinë e tij të shkatërrimit të supozuar "të shkaktuar nga njeriu" të mjedisit.
Së dyti: Fondi i Vëllezërve Rockefeller mbështeti në vitin 1974 me 500,000 dollarë themelimin e "Organizatës Kërkimore
Mjedisore për Zhvillim të Qëndrueshëm", Worldwatch Institute.
Së treti: Fondi Familjar Rockefeller nisi në vitin 1987 Environmental Grantmakers Association. Kjo
agjenci koordinon fondet e fondacioneve dhe i kalon ato tek organizatat e aktivistëve mjedisorë.
Faqja influencewatch.org konstaton se EGA është bërë "një konsorcium i fuqishëm i fondacioneve që
vendosin axhendën", e cila sot mbështet një numër të madh organizatash të aktivistëve mjedisorë.
Ambientalistët e mbështetur në këtë mënyrë nga Rockefellerët kanë nxitur me mjeshtëri gjatë 50 viteve të fundit
ndjenja faji individuale dhe kolektive për dëmet mjedisore.
Ata për shembull kanë ngritur alarmin se Toka së shpejti do të përfshihej nga një epokë akulli.
Më vonë pohuan se vozitja me motorë me djegie dhe prodhimi i tepërt i dioksidit të karbonit do të çonte
në një rritje të rrezikshme të temperaturës së Tokës.
Së katërti: Me iniciativën e Rockefellerëve u themeluan gjithashtu think-tanke dhe organizata
globale – p.sh. Klubi i Romës ose Kombet e Bashkuara.
Fondacioni Rockefeller financoi në vitin 1939 studime me 350,000 dollarë, të cilat çuan ndër
të tjera në themelimin e Kombeve të Bashkuara.
Kush shpenzon kaq shumë para për themelimin e OKB-së, natyrisht pret edhe përfitime: Kombet
e Bashkuara nisën në vitin 1992 Axhendën 21.
Axhenda 21 ka për qëllim të zbatojë ideologjinë e qëndrueshmërisë në të gjitha fushat.
Vazhdimi i Axhendës 21 është Axhenda 2030. Këtu flet informuesi Tim Gielen:
"Në vitin 2015, OKB-ja prezantoi Axhendën e saj të diskutueshme 2030, e cila është
pothuajse identike me Great Reset të Klaus Schwab.
Me fjalët e tyre, OKB-ja, si Schwab, dëshiron të sigurojë që deri në vitin 2030 të mos ketë më
varfëri, uri, ndotje të mjedisit dhe sëmundje në Tokë.
Kjo tingëllon si një plan simpatik, derisa të lexosh shkrimin e hollësishëm.
Ideja është që Axhenda 2030 të paguhet nga ne, qytetarët."
Në këtë pikë, le të kujtojmë qëllimin e teknokratëve: Për të vendosur një teknokraci, ata planifikuan të kenë
akses në të gjitha burimet, kompanitë, fabrikat, industritë, madje edhe në të gjithë pronën e qytetarëve.
Axhenda e qëndrueshmërisë e bën të mundur këtë.
Rosa Koire, autore e "Behind the Green Mask", e thotë qartë:
"Axhenda 21/ Zhvillimi i Qëndrueshëm i OKB-së është plani global i veprimit për inventarizimin dhe kontrollin e të gjithë tokës,
të gjithë ujit, të gjitha mineraleve, të gjitha bimëve, të gjitha kafshëve, të gjitha ndërtesave, të gjitha mjeteve të
prodhimit, të gjithë energjisë, të gjithë arsimit, të gjithë informacionit dhe të gjithë njerëzve në botë.
INVENTARIZIM DHE KONTROLL."
Me këtë përputhet edhe vizioni i cituar shpesh i Forumit Ekonomik Botëror, shkurt WEF – organizatë
lobiste e më të fuqishmëve dhe më të pasurve të botës:
"Deri në vitin 2030 nuk do të keni asgjë dhe do të jeni të lumtur."
Me këtë, WEF natyrisht i referohet popullsisë së botës dhe jo llojit të vet.
Pra, për çfarë shërben përfundimisht koncepti i qëndrueshmërisë?
Ish-ko-kryetari i Këshillit Klimatik të OKB-së , Ottmar Edenhofer, dha përgjigjen në vitin 2010:
„Para së gjithash, vendet e industrializuara kanë shpronësuar në thelb komunitetin botëror."
Por duhet thënë qartë se ne me politikën klimatike në fakt rishpërndajmë pasurinë e botës.
Duhet të çlirohemi nga iluzioni se politika ndërkombëtare klimatike është politikë mjedisore.
Kjo nuk ka pothuajse asgjë të përbashkët me politikën mjedisore - me probleme si shpyllëzimi ose vrima e ozonit."
Si përfundim, mund të thuhet: Kur flitet për qëndrueshmëri ose zhvillim të qëndrueshëm – pavarësisht nëse i shitet popullatës si
politikë klimatike, ekonomi e gjelbër, Axhenda 21 e OKB-së ose Axhenda 2030 – në fakt bëhet fjalë për
kontrollin total të burimeve botërore dhe rishpërndarjen e pasurisë nga të varfrit te të pasurit.
Qëndrueshmëria është rruga për të shpronësuar shumicën e njerëzve dhe për të sjellë të gjitha burimet, të gjithë tokën, në
duart e financës së lartë, për të ngritur më pas një teknokraci.
Sepse, sipas ekspertit të teknokracisë Jesse Smith, "teknokracia dhe teknologjia janë dora dhe dorashka
e rendit të ri që po vendoset në të gjithë botën".
Të nderuar shikues, sado tinëzare të jetë përpunuar dhe zbatuar plani i tyre për të arritur sundimin botëror nga
masonët e shkallës së lartë, prapëseprapë ka nevojë për popullsinë, e cila ose mund të bashkëpunojë ose të refuzojë.
Studiuesi kanadez i propagandës Jason Christoff tha në një intervistë:
"Ky grup, me të cilin kemi të bëjmë, ka një IQ të ulët në mënyrë të habitshme, nuk ka truket e reja në mëngë.
Janë gjithmonë të njëjtat truke të vjetra. Ata nuk janë krijues.
Ata kanë dobësi. Dhe dobësia e tyre më e madhe është se nuk kanë fuqinë të na bëjnë diçka me dhunë.
Ata duhet të na manipulojnë psikologjikisht dhe të na vendosin në një gjendje dobësie, në
të cilën ne vullnetarisht shkojmë në skllavëri.
E vetmja fuqi që kanë është ajo që ne u japim, dhe kjo mund t'u hiqet lehtë."