Niedawno niemiecki tygodnik „Junge Freiheit” świętował 40-lecie istnienia i może spojrzeć wstecz na burzliwą historię.
W 1986 roku została założona przez ówczesnego 18-letniego ucznia Dietera Steina w pobliżu Fryburga.
Pierwsze wydanie zatytułowane „Der Freiheit eine Gasse!” liczyło zaledwie 8 stron, a założyciel
osobiście rozwoził 400 egzemplarzy na rowerze.
Nie mając dużych sponsorów, wraz z innymi idealistycznymi współpracownikami przetrwał trudny początek działalności.
W 1993 roku nastąpiła przeprowadzka do Berlina.
Od 1994 roku „JF” zaczęło ukazywać się po raz pierwszy co tydzień i do początku lat 20. XXI wieku
odnotowywało stały wzrost nakładu w ramach prenumeraty.
Obecnie za gazetą stoi wydawnictwo zatrudniające 60 pracowników, a oprócz nakładu drukowanego, który również znacznie wzrósł,
gazeta posiada również dynamicznie rozwijającą się obecność w Internecie, z 869 000 obserwujących w mediach społecznościowych.
Gazeta „Junge Freiheit” od samego początku charakteryzowała się liberalno-konserwatywnym profilem i poruszała takie tematy, jak
masowa migracja, ochrona życia, spadek demograficzny Niemiec, rozpad rodziny, krytykę UE i euro, przywrócenie
normalnej świadomości narodowej, pozytywnej tożsamości narodowej oraz rozsądnego podejścia do własnej historii.
Ponieważ w początkowym okresie działalności JF nieustannie znajdowało interesujących
rozmówców, szybko zyskało na popularności.
Poprzez swój profil tematyczny gazeta sprzeciwiła się panującym trendom i tym samym zyskała sobie wrogów, którzy
coraz bardziej agresywnie i brutalnie atakowali gazetę.
W ten sposób na początku lat 90. 160 grup Antify w całym kraju wywierało presję za pomocą listów z groźbami na
właścicieli kiosków, aby wycofali tę gazetę ze sprzedaży.
Tam, gdzie groźby nie przyniosły skutku, doszło do szturmu na kioski, a dostępne egzemplarze „JF” i innych
gazet zostały podarte lub zamki w budkach zapełniono gliną, uniemożliwiając właścicielom ich otwarcie.
W październiku 1994 r. z drukarni skradziono pod groźbą broni adresy subskrybentów.
Zostały one następnie opublikowane w radykalnych lewicowych wydawnictwach, co
doprowadziło do represji wobec czytelników gazety.
Ale to nie wszystko!
Dwa miesiące później doszło do podpalenia drukarni w Weimarze przez lewicowych terrorystów, którzy
określali się mianem „rewolucyjnych grup lesbijek”.
Znaczna część maszyn uległa zniszczeniu, a straty materialne wyniosły miliony.
W związku z tym drukarnia rozwiązała umowę z JF ze skutkiem natychmiastowym.
W niemieckich mediach nie wywołało to jednak żadnego oburzenia.
Jeśli w ogóle, to w zdecydowanej większości mediów poświęcono temu zamachowi zaledwie kilka wierszy.
Potem terror trwał nadal z niezmniejszoną intensywnością.
Na początku 1995 roku przerwano linię telefoniczną biura, do pomieszczeń biurowych wrzucono granaty
dymne, a samochód założyciela gazety i redaktora naczelnego Dietera Steina podpalono.
Należy wyrazić wielkie uznanie dla Dietera Steina i jego zespołu za to, że w obliczu tych zagrożeń dla życia i zdrowia
nie wycofali się, lecz powiedzieli sobie: „Teraz tym bardziej!”
Gdy użycie brutalnej siły nie przyniosło oczekiwanych rezultatów, wrogowie JF zmienili strategię.
W 1995 roku Urząd Ochrony Konstytucji Nadrenii Północnej-Westfalii skierował swoją uwagę na
organizację JF i uwzględnił ją w swoim raporcie.
Stanowiło to dla gazety ogromne wyzwanie, ponieważ z jednej strony zniechęcało to czytelników, a z drugiej
strony reklamodawcy obawiali się zamieszczania ogłoszeń w JF, aby sami nie ponieść negatywnych konsekwencji.
Również ogłoszenia, które JF chciała zamieścić w innych mediach w celu pozyskania nowych subskrybentów, zostały odrzucone z
powodu prowadzonej przez Urząd Ochrony Konstytucji obserwacji.
W związku z tym JF musiała podjąć kroki prawne i po dziesięcioletniej batalii prawnej przed
Federalnym Trybunałem Konstytucyjnym wygrała sprawę przeciwko Urzędowi Ochrony Konstytucji.
Wyrok ten stanowił ważny kamień milowy dla wolności prasy w Niemczech.
Dieter Stein w wywiadzie tak skomentował działania Urzędu Ochrony Konstytucji:
„Z punktu widzenia władz za problematyczne uznano fakt, że gazeta „Junge Freiheit”
intensywnie relacjonowała działania Republikanów .”
Jednocześnie przeprowadzono u nas wywiady nie tylko z przedstawicielami Partii
Republikańskiej, ale także z politykami z Unii.
W oczach służb ochrony konstytucji złamaliśmy kwarantannę, którą ogłosili w mediach republikanie.
Próba, którą później podjęła również partia AfD, ale która zakończyła się niepowodzeniem
ze względu na rozwój mediów społecznościowych.
W tamtych czasach sytuacja wyglądała inaczej.
Internet nie odegrał jeszcze żadnej roli.
Relacje pojawiały się wyłącznie w mediach publicznych oraz w tradycyjnych mediach drukowanych.
W tamtych czasach można było również poprzez milczące porozumienia decydować o tym, o kim się
pisze w sposób znaczący. Kto pojawia się, a kto nie.
„Junge Freiheit” działała praktycznie jak przełamujący blokadę.
Ten przykład pokazuje, jak istotna była pionierska działalność czasopisma „Junge Freiheit”, zwłaszcza w czasach, gdy
wielu wolnych oświeceniowców nie miało jeszcze możliwości korzystania z internetu w swojej działalności oświeceniowej.
Gazeta „Junge Freiheit” zachowała swój status przełamującego impasy, pozostała niewygodnym głosem, nieustannie
ujawniała nadużycia i nauczyła się bronić przed atakami.
Na przykład w 2006 roku, kiedy to z powodów politycznych odmówiono jej udziału w Targach Książki we Frankfurcie.
Po tym, jak ponad 1 500 obywateli oraz znani przedstawiciele mediów, polityki, nauki i społeczeństwa zjednoczyli
się w „Apelu o wolność prasy”, kierownictwo targów musiało ustąpić i zezwolić na udział w wydarzeniu.
W 2022 roku organizacja JF rozpoczęła ofensywę przeciwko obowiązkowym opłatom radiowo-telewizyjnym i
zainicjowała petycję w sprawie zniesienia tych opłat oraz gruntownej reformy radiofonii i telewizji publicznej.
Podpisało ją 200 000 obywateli.
W następnym roku redaktor naczelny Dieter Stein wystąpił w pięciu parlamentach krajowych w charakterze eksperta
ds. umowy państwowej w sprawie radiofonii i telewizji.
Również w dziedzinie dziennikarstwa śledczego wielokrotnie zwracano na to uwagę.
JF ujawniła powiązania polityków ze środowiskiem skrajnej lewicy, np. w 2007 r. w przypadku ówczesnej przewodniczącej
Juso Franziski Drohsel czy w 2022 r. w przypadku federalnej minister spraw wewnętrznych Nancy Faeser.
W 2024 roku gazeta „JF” poinformowała o projekcie berlińskiego senatu, który przewidywał utworzenie
pomieszczeń przeznaczonych do czynności seksualnych dla dzieci w wieku od trzech do sześciu lat.
Po opublikowaniu informacji plany zostały wycofane.
W 2026 roku gazeta „JF” ujawniła, że pracownicy skrajnie lewicowej organizacji pozarządowej pokazali w jednej ze szkół w
Saksonii materiały pornograficzne o tematyce homoseksualnej.
Relacja ta wywołała burzę, w wyniku czego dyrektor szkoły wstrzymał realizację programu, a sprawą musiały zająć
się zarówno saksoński parlament krajowy, jak i Bundestag.
Wszystko to stało się możliwe dzięki temu, że gazeta „Junge Freiheit” zachowała swoją niezależność i jest
utrzymywana nie przez wielkich sponsorów, lecz przede wszystkim przez swoich czytelników i darczyńców.
Również Kla.TV składa gratulacje z okazji 40 lat owocnej walki o wolność słowa i wolność prasy.
Pokazali Państwo, co można osiągnąć, gdy ma się wizję i realizuje się ją z pełnym zaangażowaniem i całym sercem.
Życzymy gazecie „Junge Freiheit”, aby również w przyszłości mogła nadal w sposób zdecydowany, niekonwencjonalny
i nieustraszony piętnować nieprawidłowości w Niemczech, a każdy atak tylko ją wzmacniał.
Na zakończenie audycji przedstawiamy fragmenty kilku słów powitania, które gazeta „Junge Freiheit”
opublikowała w swoim specjalnym dodatku z okazji jubileuszu.
Helmut Markwort : Bohaterski czyn
Czasopismo „Junge Freiheit” robi na mnie wrażenie zarówno ze względu na swoje niezależne stanowisko, jak i historię powstania.
To, jak 18-letni uczeń Dieter Stein w ciągu tych czterdziestu lat stworzył prawdziwy tygodnik z wszystkimi klasycznymi działami,
należy do wielkich osiągnięć niemieckiego dziennikarstwa.
Nie tylko poszerzył różnorodność poglądów, ale przede wszystkim różnorodność informacji
Heinrich Sickl : Wytrwały i niezłomny
Czasopismo „Junge Freiheit” ugruntowało swoją pozycję w przestrzeni niemieckojęzycznej jako nieodzowny głos obywatelski i
konserwatywny – niewygodny, wytrwały i niezłomny w obliczu presji głównego nurtu, który często
woli unikać prawdziwych debat, niż na nie pozwalać.
Jan Fleischhauer : Wytrwał dzielnie
Jeśli rozejrzeć się po niemieckim świecie mediów, „Junge Freiheit” bez wątpienia należy do zagrożonych mniejszości.
Czegoż to tylko nie próbowali inni, by zmieść JF z boiska.
Nie pominięto żadnej sztuczki, nawet tej najbrudniejszej.
Jednak redakcja dzielnie wytrwała przez 40 lat.
Już samo to zasługuje na wielkie gratulacje!
Peter Hahne : Z procą Czterdzieści lat i ani trochę nie zwalnia tempa!
Kartka, która jest w poprzek, ale nie jest queerowa.
W przeciwieństwie do głównego nurtu jednolitych mediów, subsydiowanych przez fiskusa,
które są ulubieńcami (jeszcze) rządzących.
JF to skrót od „Leuchtfeuer”. JF to synonim niezawodnej jakości
Najwyższym wyróżnieniem jest grono wiernych czytelników.
Roger Köppel : Istotny wkład w różnorodność poglądów
Kiedy pan zaczynał, konserwatyzm był w upadku.
Dzisiaj obserwujemy powrót tego, co sprawdzone i solidne.
Wyprzedzali swoje czasy.
Z niecierpliwością czekam na kolejne numery Państwa czasopisma, które czytam z przyjemnością i z pożytkiem.
kla.tv – rzadko słyszane głosy ludu – dla ludu