"8 ஆம் ஆண்டு மாணவர்கள் அனைவருக்கும் ஒரு விபச்சார விடுதியை வடிவமைக்க வேண்டும்" என்பதே 22 மே 2026
அன்று BILD செய்தித்தாளில் இருந்த தலைப்புச் செய்தி.
13 முதல் 15 வயதுக்குட்பட்ட மாணவர்களுக்கு, பாலியல் கல்விப் பாடங்களில், மற்றவற்றுடன்
பின்வரும் கேள்விகளை ஆராய்வதற்கான பணி வழங்கப்பட்டது:
புதிய விபச்சார விடுதி அனைவருக்கும் என்ன மாதிரியான உள்ளடக்கத்தை வழங்க வேண்டும்?
மேலும், "அறைகளில் எந்த பாலியல் விருப்பங்கள் பூர்த்தி செய்யப்படவும், கவனத்தில் கொள்ளப்படவும் வேண்டும்?"
பல பெற்றோர்கள் திகைப்படைந்தனர்.
ஆனால் இந்தச் சம்பவத்திலிருந்து தேவையான பாடங்கள் கற்றுக்கொள்ளப்பட்டனவா?
அல்லது இது நீண்ட காலமாகத் திட்டமிடப்பட்டு, ஏற்கனவே மழலையர் பள்ளிகளில் செயல்படுத்தப்பட்டு வருகிறதா?
இதற்குப் பின்னால் உண்மையில் யார் இருக்கிறார்கள்?
இது, 'பாலியல் மற்றும் பாலின பன்முகத்தன்மை: ஆரம்பக் குழந்தைப் பருவ உள்ளடக்கிய கல்வியில் தலைப்புகள்' என்ற
தலைப்பிலான, ஆரம்பகால பாலியல்மயமாக்கல் குறித்த பாலின உணர்திறன் கொண்ட பாடத்திட்டத்தின் ஒரு பகுதியா?
இந்த 'பாலியல் கல்வி' நமது பள்ளிகள் மற்றும் மழலையர் பள்ளிகளுக்குள் எப்படி நுழைந்தது?
புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட இந்த வசதியான ஒதுங்குமிடங்கள், ஆய்வுப் பகுதிகள் மற்றும் 'சுயஇன்ப அறைகளின்' உண்மையான நோக்கம் என்ன?
இந்த நடவடிக்கைகள், 2008-ல் காலமான பாலியல் கல்வியாளர் ஹெல்முட் கென்ட்லரிடம் இருந்து தொடங்குகின்றன.
வேறு எவரும் செய்யாத வகையில், அவர் தனது அறிவியல் பூர்வமாக ஆதாரப்படுத்தப்படாத கோட்பாட்டின் மூலம்,
குழந்தைகளுக்கான ஆரம்பகால பாலியல் கல்வி குறித்த ஜெர்மன் பொதுமக்களின் பார்வையைப் பாதித்துள்ளார்.
அவர் கூறினார்: "குழந்தைகள் பிறவியிலிருந்தே பாலியல் தன்மை கொண்டவர்கள், அவர்களுக்கென
சொந்த பாலியல் தேவைகளும் கற்பனைகளும் உள்ளன."
இந்த பேரழிவு தரும் கூற்று, சிறுவர் பாலியல் துஷ்பிரயோகித்த கென்ட்லரின் வாரிசுகளால், உவே சீலர்ட், ஸ்டீஃபன் டிம்மர்மேன்ஸ்
மற்றும் எலிசபெத் டியுடர், மற்றும் பாலியல் வல்லுநர்கள் எனப்படும் கல்வித்துறை வட்டாரத்தைச் சேர்ந்த மற்றவர்கள், தன்னிச்சையாக
உண்மையாக முன்வைக்கப்படுகிறார்கள் – உண்மையில், ஒரு அடிப்படைக் கருத்தின் அந்தஸ்துக்கு உயர்த்தப்படுகிறார்கள் – மேலும் அது
முதல் சலிப்பூட்டும் வரை மீண்டும் மீண்டும் கூறப்பட்டு வருகிறது.
இது மழலையர் பள்ளிகளிலும், பள்ளிகளின் பாடத்திட்டங்களிலும் உள்ள பாலியல் கல்வித் திட்டங்களிலும் தொடர்ந்து இடம்பெறுகிறது.
இந்தக் கல்வித் திட்டங்களை, ஆரம்பகால பாலியல்மயமாக்கல் என்ற கருத்தின் முன்னோடியான ஹெல்முட் கென்ட்லரையும்,
அவரது தவறான முடிவுகளையும் மூலமாகக் கொண்டு கண்டறியலாம்.
கென்ட்லர், ஜெர்மனி முழுவதிலும் பரவியிருந்த குழந்தை பாலியல் துஷ்பிரயோகச் செயல்கள் வலையமைப்பில்
ஒரு முக்கிய நபராகப் பெயர் குறிப்பிடப்பட்டார்.
அந்த வலைப்பின்னல் குழந்தைகள் மற்றும் இளைஞர்களுக்கு எதிரான பாலியல் வன்கொடுமைக்கு வழிவகுத்தது.
அது துஷ்பிரயோகத்தை நிறுவனமயமாக்கி, குற்றவாளிகளைப் பாதுகாத்தது.
கென்ட்லர், பிரதான அமைப்பாளராகச் செயல்பட்டு, பெர்லின் இளைஞர் நல அலுவலகத்தின் மேற்பார்வையின் கீழ், குற்றவாளிகளுக்குக் குழந்தைகள்
கிடைக்கச் செய்திருந்தார் – அவர்களில் சிலர் முந்தைய குற்றவாளிகளாகத் தண்டிக்கப்பட்டவர்கள் – மேலும்
அவர்களின் பாலியல் துஷ்பிரயோகத்தை வெளிப்படையாக ஊக்குவித்து, அதற்கு வசதியும் செய்து கொடுத்திருந்தார்.
பெர்லின் மாநில இளைஞர் நல அலுவலகம் பாலியல் வன்முறையைக் கண்டுகொள்ளாமல் இருப்பது, ஆதரிப்பது மற்றும்
அதற்கு வசதி செய்து கொடுப்பதில் அதன் ஈடுபாட்டை ஆராய்ந்த மூன்று ஆராய்ச்சி அறிக்கைகள் இப்போது உள்ளன.
ஹில்டெஸ்ஹெய்ம் பல்கலைக்கழகத்தின் இறுதி அறிக்கை சமர்ப்பிக்கப்பட்டபோது, பெர்லினின் இளைஞர் நல செனட்டர் கத்தரினா
க்யூந்தர்-வூன்ஷ் (CDU), அவை 'சொல்லொணா சோதனைகள்' என்று கூறினார்.
குழந்தை மற்றும் இளைஞர் நல வரலாற்றில் இது மிகவும் கொடூரமான அத்தியாயம் என்று அவர் விவரிக்கிறார்.
இருப்பினும், நிறுவன ரீதியாக நிறுவப்பட்ட – அதனால் பொதுவாக அரசு நிதியுதவி பெறும் – அனைத்து பாலியல் கல்வி
நிறுவனங்களும் கென்ட்லர் மற்றும் சீலர் ஆகியோரின் கோட்பாடுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டே தொடர்ந்து செயல்படுகின்றன:
சுகாதாரக் கல்விக்கான கூட்டாட்சி மையம், ப்ரோ ஃபமிலியா, பாலியல் கல்விக்கான நிறுவனம், பாலியல் கல்விக்கான சங்கம், மெர்செபர்க்
பயன்பாட்டு அறிவியல் பல்கலைக்கழகம், பாலியல் ஆராய்ச்சி, பாலியல் மருத்துவம் மற்றும்
தடயவியல் மனநல மருத்துவத்திற்கான நிறுவனம், போன்றவை.
சமீபத்தில் 1997-ஆம் ஆண்டில் கூட, இந்த நிறுவனங்கள் ஒரு கூட்டு மாநாட்டில் இந்தக் கொள்கைகளை வெளிப்படையாக
ஒப்புக்கொண்டு, அவற்றுக்கு இணங்க தொடர்ந்து செயல்பட்டன.
சுகாதார அமைச்சகத்தின் கீழ் உள்ள ஒரு அரசாங்க நிறுவனமான கூட்டாட்சி சுகாதாரக் கல்வி மையம், இது
தொடர்பாக ஒரு முக்கிய மற்றும் முதன்மையான பங்கை வகிக்கிறது.
ஏறக்குறைய முழு உலகிலும் சர்வதேச அளவில் செயல்படும் உலக சுகாதார அமைப்புடன் இணைந்து, அது தேசிய அளவில், அதாவது ஜெர்மனிக்காக,
'முழுமையான' பாலியல் கல்விக்கு தன்னை அர்ப்பணித்துக் கொண்டது.
உலக சுகாதார அமைப்பு (WHO) மற்றும் BZgA ஆகிய இரண்டு அமைப்புகளையும் ஒருவர் முழுமையாக ஆராய்ந்தால், அவற்றின் உயர்
நிர்வாகத்தில் செல்வாக்கு மிக்க பாலியல் துஷ்பிரயோக வட்டாரங்களைச் சேர்ந்த பல உறுப்பினர்கள் இருப்பதைக் காணலாம்.
BZgA-வால் பயன்படுத்தப்படும் 'குழந்தைகளின் இன்ப உணர்வுகள்' என்ற சொல், சில பிராந்தியத் திட்டங்களிலும் காணப்படுகிறது.
இந்தச் சூழலில், கென்ட்லர் முன்வைத்த வாதங்களுடன் ஏறக்குறைய ஒரே மாதிரியான வாதங்களை கூட்டாட்சி முகமை பயன்படுத்துகிறது.
முடிவுரை: அடிப்படைச் சட்டம் மற்றும் குற்றவியல் кодекс ஆகியவை குழந்தைகளுக்கு, குறிப்பாக பாலியல்
துஷ்பிரயோகத்திற்கு எதிராக, சிறப்புப் பாதுகாப்பை வழங்குகின்றன.
இருப்பினும், குழந்தை பாதுகாப்பு என்ற போர்வையில், துஷ்பிரயோகத்திற்கு எதிரான இந்தப் பாதுகாப்பு
ஏற்பாடுதான் தீய நோக்கத்துடன் சீர்குலைக்கப்படுகிறது.
குழந்தைகளின் பாலியல் உணர்வைத் தூண்டுவதற்காக வடிவமைக்கப்பட்ட சர்ச்சைக்குரிய இடங்களான அரவணைப்புக்
கூடங்கள், ஆய்வு அறைகள் மற்றும் 'சுயஇன்ப அறைகள்' போன்றவை இந்த அதீதங்களின் சில உதாரணங்கள் ஆகும்.
இந்தச் சூழலில், குழந்தை பாலியல் துஷ்பிரயோகக் குற்றவாளிகள், அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகள் எனக் கருதப்படுபவற்றைச் சுட்டிக்காட்டி,
தங்களுக்கு ஆதரவாக ஒரு வலுவான வாதத்தை முன்வைக்கின்றனர்.
Kla.TV-யின் *ஆரம்பகால பாலியல்மயமாக்கலின் முன்னோர்கள்* என்ற ஆவணப்படம், திரைக்குப் பின்னால் உள்ள குழந்தை
பாலியல் குற்றவாளிகளின் சூத்திரதாரிகளை அம்பலப்படுத்துகிறது.
ஆனால், அரசியல்வாதிகள், பொது அதிகாரிகள் மற்றும் பிரதான ஊடகங்கள் இந்த குழந்தை பாலியல் வன்கொடுமை வலைப்பின்னல்களை ஊக்குவிக்க இவ்வளவு
தயாராக இருந்தால், ஒரு நிறுவனம் மற்றொன்றிற்குத் துணையாக நிற்கும் ஒரு முழுமையான குழந்தை பாலியல்
வன்கொடுமை வலைப்பின்னல் இருப்பதை இது குறிக்கவில்லையா?