In de Zwitserse kantons Appenzell Innerrhoden en Glarus komt de kiesgerechtigde bevolking
eens per jaar bijeen voor de „Landsgemeinde“.
Volgens een aloude Zwitserse traditie stemmen ze vervolgens in de open lucht, met opgeheven hand, over wetten.
Naar dit voorbeeld vond op 23 mei 2026 voor de tweede keer een symbolische Zwitserse
Landsgemeinde plaats op de Bundesplatz in Bern.
Voor de poorten van Bern kwamen tussen de 500 en 700 deelnemers bijeen om, zoals gebruikelijk is bij
„Landsgemeinden“, te stemmen over concrete zaken zoals grondwets- en wetsvoorstellen of kredieten.
Er werd onder andere over de volgende zaken gedebatteerd:
„De neutraliteit van Zwitserland“ (overeenkomstig art. 173/185 van de grondwet)
„Vaccinatiebeleid op federaal en kantonaal niveau“ (overeenkomstig art. 10 van de Grondwet)
„Kaderovereenkomsten versus Bilaterale III“ (overeenkomstig art. 2 BV)
De resultaten van de niet-bindende stemmingen zijn per aangetekende brief ter kennisgeving verzonden aan de
bondspresident, de twee voorzitters van de Nationale Raad en de Raad van Staten, en de bondskanselier.
De organisatoren beroepen zich op artikel 6 van de Zwitserse federale grondwet:
Daarin staat dat ieder mens verantwoordelijkheid voor zichzelf moet nemen en naar beste vermogen moet bijdragen aan
het vervullen van de taken binnen de staat en de samenleving.
Ze willen de bevolking erop wijzen dat politici vaak de wil van het volk negeren en op eigen houtje beslissingen nemen.
Zwitserland moet echter onafhankelijk blijven en zich niet ondergeschikt maken aan
organisaties als de EU, de NAVO en de WHO.
Deze streven uiteindelijk naar één wereldregering zonder natiestaten.
Ook de vijf sprekers van de Landsgemeinde van dit jaar zetten zich in voor deze doelstellingen:
Christoph Pfluger, de oprichter van de neutraliteitsbeweging „bene.swiss“, Andrea Staubli, advocate bij
het „Aktionsbündnis Freie Schweiz“ (kortweg ABF Schweiz), en drie andere Zwitserse politici.
Christoph Pfluger, mede-initiatiefnemer van de beweging voor neutraliteit, sprak zich in zijn
toespraak krachtig uit voor het neutraliteitsinitiatief.
De Zwitserse neutraliteit zou steeds verder worden uitgehold en Zwitserland zou in een sluipend proces stap voor stap
worden ingepast in de militaire structuren van de NAVO en de EU.
Om de neutraliteit te waarborgen, moet deze, zoals in het initiatief wordt geëist, in de grondwet worden vastgelegd.
Opgelet, Zwitserse kijkers: als Zwitserland soeverein en neutraal wil blijven, stem dan op 27
september met JA voor het neutraliteitsinitiatief.
Maak gebruik van de kans die „directe democratie“ biedt, wat bovendien een voorbeeldfunctie zou kunnen vervullen en
zelfs een signaal zou kunnen afgeven aan andere Europese landen, om uit de internationale betutteling te komen.
Luister nu naar enkele fragmenten uit de toespraken van Christoph Pfluger en Andrea Staubli, die ook voor
burgers uit andere landen zeer interessant zouden kunnen zijn:
Zwitserland ondergaat momenteel een transformatie, en wel op militaire wijze.
Als we ons nu op militair vlak in de EU integreren, hoeven we straks bijna niet meer over deze verdragen met de EU te stemmen.
Neutraliteit is dus een heel belangrijk punt.
Zoals jullie allemaal hebben gemerkt, wordt de neutraliteit stilletjes afgebroken – en dat is niet pas sinds de oorlog
in Oekraïne, waar het voor iedereen duidelijk is geworden.
Het VBS respectievelijk de ETH heeft sinds 1992 in opdracht van het VBS onderzocht in
hoeverre wij bereid zijn om toe te treden tot de NAVO.
Dit is een onderwerp dat al meer dan 30 jaar op de agenda staat.
En nu hoop ik dat iedereen het heeft opgemerkt, ook al zijn de meeste stappen stilletjes doorgevoerd, op
bureaucratische en technocratische wijze, zonder dat de overgrote meerderheid het heeft gemerkt.
Maar er staat veel op het spel en het probleem is dat er geen eerlijk debat over wordt gevoerd.
Het gaat niet om toetreding tot de NAVO, het gaat om vage begrippen als veiligheid, die we zogenaamd
alleen met de NAVO of met de EU zouden kunnen hebben.
We worden geleidelijk geïntegreerd in de militaire structuren van de NAVO en de EU.
Ursula von der Leyen heeft ongeveer anderhalve maand geleden in een interne toespraak tot de EU-ambassadeurs gezegd dat defensie
en veiligheid het nieuwe leidende principe in de EU zijn.
De EU richt zich volledig op oorlog.
En een paar dagen later heeft onze minister van Buitenlandse Zaken een samenwerkingsverklaring afgegeven samen
met de EU-minister van Buitenlandse Zaken, Kaja Kallas.
Deze integratie in de militaire bondgenootschappen wordt samenwerking genoemd.
Maar samenwerking tussen een kleine staat en een grote staatsformatie is geen samenwerking.
Dat is aanpassing en uiteindelijk is het onderwerping.
En de militaire blokken zijn hier niet voor de vrede.
Ze doen niets voor de vrede, ze doen alles voor de oorlog, en hier moet Zwitserland stap voor stap steeds meer aan meedoen.
Wat houdt neutraliteit in?
Neutraliteit houdt in dat Zwitserland zich niet aansluit bij deze machtsblokken.
Al 175 jaar zijn we neutraal. Al 175 jaar leven we in vrede.
Al 175 jaar vormen neutraliteit en vrede de basis – dat moet gezegd worden – ook van onze welvaart.
En nu staat dat op het spel.
We hebben 175 jaar lang als bemiddelaar gefungeerd en waren geen partij in het conflict.
En het allergrootste, doorslaggevende, belangrijke voordeel of de bijzondere eigenschap van neutraliteit is:
Als we zelf beslissen, zijn we vrij en onafhankelijk.
Als er in Brussel of in Washington of waar dan ook waar de machtsblokken hun centrum hebben, beslissingen
worden genomen, dan geven we onze soevereiniteit uit handen en is het gedaan met de directe democratie.
Maar de oorlog wordt niet alleen met wapens gevoerd, hij wordt ook met informatie gevoerd, hij
wordt gevoerd met angst, met psychologische druk.
En er is een interessant, zogenaamd „basisdocument over de informatieruimte“ van het ministerie van Defensie.
Ongeveer 60 pagina’s, het staat vol met NAVO-termen en beschrijft hoe cognitieve oorlogsvoering wordt gevoerd.
– Niet tegen de buitenwereld, maar tegen onszelf, tegen de bevolking, tegen de burgers, tegen de soeverein.
En dit document – ik moet het laten zien – telt 25 zwartgemaakte pagina’s.
Daar staan de maatregelen opgesomd, de samenwerkingsstructuren, de nieuwe functies, alles wat nodig is om de publieke opinie in
Zwitserland te controleren en die mensen die voor vrede en neutraliteit staan – en daardoor
een gevaar vormen – het zwijgen op te leggen.
En deze strategie is hier in dit gebouw (Bundeshaus, Zwitserland) bedacht.
Het is een oorlog tegen onszelf.
Daarom is het belangrijk dat we, wanneer we in september of november over het neutraliteitsinitiatief
stemmen, ons hier met alle kracht voor inzetten.
Het gaat erom dat de eeuwigdurende gewapende neutraliteit in de grondwet wordt vastgelegd.
Zo is ze nu niet. Daarom wordt ze gemoderniseerd, bijgewerkt, afgezwakt, enzovoort.
Het initiatief eist: geen toetreding tot het militaire bondgenootschap.
Het verbiedt ook deelname aan economische oorlogen, oftewel sancties.
Sancties komen alleen de autoritaire regimes ten goede.
Ze brengen ons zelf schade toe en leiden tot meer doden.
Er is hierover een heel goed onderzoek verschenen over de oorlogen die momenteel worden gevoerd.
Vrede is geen toeval. Vrede vereist geloofwaardigheid.
Er is een stabiele grondwettelijke basis nodig.
Er is behoefte aan een standvastige neutraliteit.
Advocaat Andrea Staubli van het „Aktionsbündnis freie Schweiz“ zet zich in voor het zelfbeschikkingsrecht van de
Zwitserse bevolking op het gebied van de gezondheidszorg.
Zij wijst erop dat de epidemiewet op federaal niveau aanzienlijk moet worden aangescherpt.
Dit geldt ook met het oog op de verdere toelating van gentherapeutica, waaronder modRNA-vaccinatie .
Dit middel werd tijdens de coronapandemie zonder wetenschappelijke normen toegelaten en leidde
– zoals we nu weten – tot ernstige bijwerkingen.
Staubli eist dat alle vaccinatieverplichtingen op federaal en kantonaal niveau worden afgeschaft.
De politiek moet onmiddellijk een moratorium op op morRNA gebaseerde vaccinaties
afkondigen en dit zonder compromissen doorvoeren.
Hieronder hoort u enkele fragmenten uit haar toespraak:
We herinneren ons nog heel goed dat de directeur-generaal van de WHO op 30 januari 2020 een nepnoodsituatie, dat wil zeggen een
gezondheidscrisis van internationale omvang, heeft afgekondigd.
De Bondsraad heeft op 28 februari 2020 gehoorzaam „de bijzondere situatie“ in de zin van de Epidemiewet
afgekondigd en op 16 maart zelfs „de uitzonderlijke situatie“.
En hij heeft ons zonder meer in lockdown gestuurd.
Dat heeft niet veel meer met zelfverzekerdheid te maken.
Dat hebben onze bondsraadsleden Sommaruga en Cassis ons ook zo uitgelegd: „De WHO schrijft dat zo voor.”
De Bondsraad, het Federale Volksgezondheidsbureau (BAG) en ook enkele kantons zijn momenteel bezig om het gezondheidsbeleid
grondig te hervormen op basis van de internationale richtlijnen.
Op federaal niveau wordt de epidemiewet aanzienlijk aangescherpt.
Bijvoorbeeld wat betreft de „bijzondere situatie“ die we in het voorjaar van 2020 hebben mogen meemaken.
In de geneesmiddelenwet wordt gesproken over zogenaamde geneesmiddelen voor „nieuwe
therapieën“, afgekort ATMP – onthoud deze term goed.
Hieronder vallen bijvoorbeeld gentherapeutica, waaronder mRNA-vaccinatie, die eigenlijk modRNA zou moeten heten
en helemaal geen vaccinatie in de gebruikelijke zin is.
Volgens het Paul-Ehrlich-Institut gaat het hierbij om een genetisch vaccin.
U herinnert zich vast nog wel de ophef begin dit jaar in het kanton St. Gallen.
De regering is van plan de kantonnale gezondheidswet grondig te herzien en wil een vaccinatieplicht invoeren,
met een boete van maximaal 20.000 frank bij overtreding.
Dat willen de inwoners van St. Gallen niet, en met hen ook heel veel andere mensen in Zwitserland.
Binnen zeer korte tijd werden ongeveer 2.500 reacties op de raadpleging ingediend.
De mensen gingen de straat op.
Onder deze indruk heeft de verantwoordelijke regeringsraad zich tegenover SRF in grote lijnen als volgt uitgelaten: als men dat
had geweten, zou men anders te werk zijn gegaan en zou men de vaccinatieverplichting niet „vaccinatieplicht“ hebben genoemd.
In het kanton Zürich bleef deze verontwaardiging daarentegen uit in het kader van de totale herziening van de
gezondheidswet, hoewel Zürich sinds maart 2020 een vaccinatieplicht kent met een boete tot 50.000 frank.
Grappig, nietwaar? Zijn de inwoners van Zürich in dit opzicht zo anders dan die van St. Gallen?
Dat weten we nog niet. Wat we echter wel hebben ontdekt: het Departement Volksgezondheid van Zürich heeft de
strafbepaling, dat wil zeggen de boete van 50.000 frank, gewoonweg vergeten op te nemen in de consultatiedocumenten.
Dat betekent dat degene die een reactie op de raadpleging heeft geschreven, zich zeker niet over deze strafbepaling heeft
uitgesproken; die stond immers helemaal niet in de documenten.
Ontstaat er zo een uitgebreid en volledig beeld?
Weet de directie Volksgezondheid nu wat de politieke partijen, de verenigingen en de bevolking
vinden van de strafbepaling en de hoogte van de boete?
De bevoegde regeringsraad is blijkbaar van mening dat de raadpleging daarom niet hoeft te worden herhaald.
Wij vinden dat dit zo niet kan.
Ik dien daarom het voorstel in dat de politiek en de wetgever ons recht op zelfbeschikking op het gebied van
gezondheidszorg, met name wat betreft vaccinaties en mRNA-injecties, te allen tijde moeten waarborgen en respecteren.
Dat daarom logischerwijs alle vaccinatieverplichtingen op federaal en kantonaal niveau moeten worden afgeschaft,
respectievelijk uit de wetgeving moeten worden geschrapt.
En ten slotte dat de politiek onmiddellijk een moratorium op op morRNA gebaseerde vaccins
afkondigt en dit zonder compromissen doorvoert.