Over de hele wereld gaan landen ten onder aan schulden.
In Duitsland bedroeg de staatsschuld eind 2025 2.661 miljard euro, oftewel meer dan 2,6 biljoen euro.
In de eurozone gaat het in totaal om 14,5 biljoen euro en in de VS zelfs om 38,2 biljoen dollar.
Zoals in de uitzending „De Rothschild-samenzwering – Deel 1: De oorlog tegen de mensheid“ wordt aangetoond, ligt de oorzaak van
dit probleem in het feit dat machtige bankiersfamilies erin geslaagd zijn om in vrijwel alle landen ter wereld
particulier gecontroleerde centrale banken op te richten.
Op die manier eigenden zij zich het recht toe om geld uit het niets te creëren, om het vervolgens
tegen rente en samengestelde rente uit te lenen.
Nochtans zou geen enkele staat schulden hoeven te hebben, want het is het fundamentele recht van elke staat om zijn eigen geld uit
te geven, in plaats van het tegen betaling van rente te lenen.
Deze rentekosten zijn ook een reden voor de steeds verder stijgende belasting- en
heffingslasten, waaronder de gewone bevolking te lijden heeft.
Door de geldcreatie weer in handen te geven van de soevereine staten en renteloze leningen te verstrekken, zouden alle
regeringen hun burgers dan ook volledig kunnen ontlasten van de zware last van
staatsschulden, rente en hoge belastingen en heffingen.
Dit blijkt uit een aantal zeer succesvolle voorbeelden uit het verleden, die Stephen Mitford Goodson, de voormalige directeur
van de Zuid-Afrikaanse centrale bank, in zijn boek „Geschiedenis van de centrale banken en
de slavernij van de mensheid“ heeft beschreven.
Voorbeeld 1: De Amerikaanse koloniën
„Toen ze nog onder Brits bestuur stonden, drukten de Amerikaanse koloniën hun eigen papiergeld.
De eerste kolonie die tot deze stap besloot, was Massachusetts in 1691.
Pennsylvania, New York, Delaware en Maryland volgden al snel.
Deze valuta werd „colonial scripts“ of „bills of credit“ genoemd.
Ze bevrijdde de betreffende koloniën van de controle door de Engelse banken en stond hen toe hun financiën
zelf te regelen in een inflatievrije economie waarin slechts weinig belastingen werden geheven.
"Een gestage en stabiele economische groei en toenemende welvaart waren kenmerken van deze koloniale periode."
Dit verliep voorspoedig totdat de Bank of England in 1764 het recht van de Amerikaanse koloniën om hun eigen
geld uit te geven sterk beperkte, waardoor een economische ineenstorting werd veroorzaakt.
Voorbeeld 2: De staatsbank in North Dakota
In de VS is er nog steeds één staat waar een staatsbank in publieke handen is, namelijk in North Dakota.
Dat gaat terug tot het jaar 1919, „ toen de toenmalige 48 staten van de VS de mogelijkheid
kregen om hun eigen staatsbanken op te richten.
North Dakota was de enige staat die dit aanbod aanvaardde en sindsdien helpt de bank bij de financiering van onroerend goed,
verstrekt zij leningen voor nieuwe zakelijke initiatieven en verleent zij boeren leningen
tegen een rentevoet van slechts 1 % per jaar.
Kredietcrises of kredietbeperkingen zijn in North Dakota onbekend.
Zo is North Dakota uitgegroeid tot de financieel gezondste en welvarendste staat van de VS.”
Voorbeeld 3: De staatsbank in het Russische tsarenrijk
In 1860 werd in het Russische tsarenrijk een staatsbank opgericht.
„Zij sloeg de munten en drukte de bankbiljetten van het land, regelde het geldverkeer en verstrekte via handelsbanken
leningen tegen lage rente aan de industrie en de handel.
De Bäuerliche Staatsbank verstrekte leningen tegen rentetarieven die zo laag waren dat men ze
gerust als administratiekosten kon bestempelen.
In de laatste twintig vredesjaren van het tsaristische rijk, dat wil zeggen van 1895 tot 1914, groeide het bruto
nationaal product gemiddeld met tien procent per jaar .
Tot slot was er tijdens deze periode van de staatsbank noch sprake van noemenswaardige
inflatie, noch van noemenswaardige werkloosheid.”
Conclusie:
In al deze gevallen hebben de staatsbanken dus uitstekend gefunctioneerd, hebben ze gezorgd voor een
sterke economische groei en dat zonder grote inflatie.
En bovenal was er geen enkele last van staatsschulden en rente.
Dat was echter zo’n doorn in het oog van de financiële elite dat zij er met de meest criminele
en corrupte praktijken tegen ten strijde trokken.
Zoals onthuld in de afleveringen „De Rothschild-samenzwering“, deel 1 en deel 2, hebben zij tot nu toe elke politicus die hun
plannen in de weg stond uit de weg geruimd en elk land zo lang met oorlog geteisterd, totdat hun particuliere banken het recht
kregen om als centrale banken ongedekte bankbiljetten uit te geven en deze tegen betaling van rente en
samengestelde rente aan de regering ter beschikking te stellen.
Om de rente te kunnen betalen, werd de bevolking vervolgens steeds via belastingen en heffingen aan de kassa gevraagd.
De beroemde econoom William Cunningham (1849–1919) vergeleek de activiteiten van deze particuliere bankiers in
Engeland daarom met een spons die de gehele rijkdom van het land opzoog en elke economische ontwikkeling belemmerde.
Dit leidt onvermijdelijk tot verarming van de bevolking.
Maar dat is ongetwijfeld precies wat de mensen achter de schermen beogen.
Dit blijkt duidelijk uit de toespraak die Norman Montagu, gouverneur van de Bank of England, in 1924 hield
voor de United States Bankers Association in New York.
Norman Montagu was de meest invloedrijke centrale-bankier van zijn tijd.
Naast zijn functie als gouverneur van de Bank of England was hij bijvoorbeeld betrokken bij de oprichting van de
Amerikaanse centrale bank, de Fed, en was hij zelfs een van de grondleggers van de Bank voor Internationale Betalingen (BIB).
Dit zijn allemaal machtige knooppunten van de hooggeplaatste vrijmetselaars in de financiële
wereld, die door de Rothschilds worden gedomineerd.
Hij zei destijds: „Kapitaal moet zichzelf op alle mogelijke manieren verdedigen, zowel door
gezamenlijk optreden van de banken als via wetgeving.”
Schulden moeten worden geïnd en hypotheken moeten zo snel mogelijk worden opgezegd.
Als gewone mensen als gevolg van een rechterlijke uitspraak hun huis kwijtraken, zullen ze volgzamer worden en zich gemakkelijker
laten leiden door de sterke arm van de overheid, die fungeert als een centrale macht van rijkdom onder vooraanstaande financiers.
„Deze waarheden zijn welbekend bij onze belangrijkste leiders, die nu bezig zijn een
imperialisme op te bouwen om de wereld te regeren “
Volgens hem is de doelgerichte verarming van de bevolking dus een instrument van de
haute finance om de mensheid volgzaam te maken.
De betreffende regeringen fungeren daarbij slechts als hun instrumenten op hun weg naar wereldheerschappij.
Dit werd mogelijk gemaakt door het systeem van centrale banken en schuldgeld dat door de bankiers is opgezet, waardoor vrijwel
alle regeringen in een spiraal van overmatige schuldenlast en volledige afhankelijkheid zijn verstrikt geraakt.
Om ons te bevrijden van dit heersende systeem van de haute finance is er een financieel beleid nodig naar het
voorbeeld van de genoemde voorbeelden in de VS en het Tsaarrijk.
Het bewijst dat een rechtvaardig financieel systeem niet alleen een utopie is, maar in de praktijk ook prima functioneert.
Maar daarvoor zijn insiders en moedige klokkenluiders zoals Stephen Mitford Goodson nodig, die de moed hebben om
in opstand te komen en het onrecht aan de kaak te stellen.
Alleen zo kan en zal er verandering plaatsvinden!