Στην Ουκρανία, η διαδικασία στρατολόγησης των υπηκόων που υπόκεινται σε στρατιωτική θητεία δεν εξελίσσεται τόσο
ομαλά όσο θα ήταν απαραίτητο, προκειμένου να καλυφθούν τα κενά που δημιουργούνται συνεχώς στο μέτωπο κατά της Ρωσίας.
Η πλατφόρμα ειδήσεων Antispiegel ανέφερε στις 11 Ιουλίου 2026:
«Σύμφωνα με την ουκρανική αστυνομία, ο αριθμός των επιθέσεων εναντίον κέντρων
στρατολόγησης αυξήθηκε από 38 το 2023 σε 341 το 2025.»
Αναταραχή επικρατεί επίσης κατά την αναζήτηση και τη συγκέντρωση των υποχρεούμενων σε
στρατιωτική θητεία από τους υπαλλήλους των αρχών.
Σύμφωνα με το διαδικτυακό περιοδικό «multipolar», στις 8 Ιουλίου 2026 στο Λβιβ της Ουκρανίας, περίπου 200 κάτοικοι προσπάθησαν
να αποτρέψουν την αναγκαστική στρατολόγηση ενός 30χρονου.
Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, οι στρατολογητές φέρεται να είχαν προηγουμένως ξυλοκοπήσει έναν πολίτη και να
τον είχαν σπρώξει μέσα σε ένα μικρό λεωφορείο της αρχής.
Στη συνέχεια, συγκεντρώθηκαν κάτοικοι της περιοχής για να βοηθήσουν τον άνδρα.
Οι υπάλληλοι του περιφερειακού κέντρου στρατολόγησης (TZK) περικυκλώθηκαν στο δρόμο, δέχθηκαν σωματική
επίθεση και τα αυτοκίνητα της υπηρεσίας καταστράφηκαν.
Επίσης, ακούστηκαν πυροβολισμοί και τραυματίστηκαν αρκετοί άνθρωποι.
Ο Πρόεδρος Σελένσκι και οι περιφερειακές αρχές καταδικάζουν τη συμπεριφορά των κατοίκων και απειλούν με συνέπειες.
Αυτά είναι τα στοιχεία που δημοσίευσε το «multipolar» σχετικά με την κατάσταση των διαδικασιών στρατολόγησης στην Ουκρανία.
Η πλατφόρμα ειδήσεων Antispiegel συμπληρώνει στις 11 Ιουλίου 2026:
«Ωστόσο, οι ταραχές στο Λβιβ δεν είναι παρά το πιο πρόσφατο επεισόδιο μιας σειράς διαδηλώσεων που κλιμακώνονται.
Μόνο από τις αρχές του καλοκαιριού έχουν αναφερθεί τόσες πολλές επιθέσεις από προσλαμβανόμενους, που η
περιγραφή τους θα ισοδυναμούσε με ένα σύντομο μυθιστόρημα. Ένα σύντομο, αλλά πολύ δραματικό.
Οι αξιωματούχοι συλλαμβάνουν όποιον μπορούν να βρουν: πατέρες που μεγαλώνουν μόνοι τα παιδιά τους, ή, αντίθετα, πατέρες με πολλά
παιδιά, οδηγούς, χειριστές θεριζοαλωνιστικών μηχανών, αγρότες, βετεράνους, αλλοδαπούς,
τοξικομανείς και ακόμη και άτομα με αναπηρία.
Ούτε καν τα σκυλιά που βγαίνουν βόλτα δεν τα σταματούν.
Όσον αφορά την αναγκαστική επιστράτευση, δεν διστάζουν να χρησιμοποιήσουν οποιαδήποτε μέθοδο:
Πνίγουν, ξυλοκοπούν ανθρώπους, τους δένουν και τους βασανίζουν, σκίζουν τα λάστιχα.
Οι απελπισμένοι πολίτες καταφεύγουν όλο και πιο συχνά σε όπλα και αυτοσχέδια μέσα για να αντισταθούν στις στρατιωτικές επιτροπές.
«Η περιγραφή αυτής της σύγκρουσης είναι τρομακτική λόγω της βιαιότητάς της.»
Δυστυχώς, όπως συμβαίνει συχνά, αυτό είναι το αποτέλεσμα της πολυετούς και συνεχιζόμενης καταπίεσης
του άμαχου πληθυσμού, όπως συμβαίνει στην Ουκρανία.
Τα κύρια μέσα ενημέρωσης συνήθως δεν αναφέρονται σε αυτό.
Ο πληθυσμός δεν αισθάνεται ούτε ότι τον κατανοούν ούτε ότι τον ακούν.
Σε μια κατάσταση υπαρξιακής ανάγκης, οι περισσότεροι δεν καταφέρνουν να διατηρήσουν την ψυχραιμία ως πρωταρχική
προτεραιότητα της στιγμής, παρόλο που στην πραγματικότητα όλοι γνωρίζουν ότι τα προβλήματα δεν λύνονται με βία.
Και σίγουρα όχι λόγω έντονων συγκρατημένων συναισθημάτων.
Τότε, δυστυχώς, συμβαίνουν πράγματα για τα οποία αργότερα μετανιώνει κανείς πικρά, όπως για
παράδειγμα αυτές οι ταραχές που απαριθμεί το Antispiegel:
«Στις 10 Ιουνίου, στην περιοχή του Ρόβνο, ο οδηγός ενός τρακτέρ συγκρούστηκε με όχημα της Στρατιωτικής
Επιτροπής και προκάλεσε κάταγμα στο χέρι ενός υπαλλήλου.»
Στις 12 Ιουνίου, κάτοικοι του Κρίβι Ρογκ επιτέθηκαν με φτυάρι σε λεωφορείο των στρατιωτικών επιτρόπων και κατάφεραν να
απελευθερώσουν έναν άνδρα που είχε στρατολογηθεί με τη βία.
Στις 15 Ιουνίου, στην περιοχή του Ρόβνο, χρησιμοποιήθηκε και πάλι μια φτυάρι, όταν ένας άνδρας υπερασπίστηκε τον
γείτονά του απέναντι σε υπαλλήλους της Στρατιωτικής Επιτροπής.
Στις 18 Ιουνίου, ένας άνδρας στο χωριό Λετίτσιβ της περιφέρειας Χμελνίτσκι άνοιξε πυρ με ένα αυτόματο
όπλο κατά του κτιρίου της στρατιωτικής επιτροπής.
Στις 22 Ιουνίου, στο Χάρκοβο, ένας άνδρας αντιστάθηκε σε υπαλλήλους της Στρατιωτικής Επιτροπής χρησιμοποιώντας
πιστόλι, δακρυγόνα και μαχαίρι, και στη συνέχεια διέφυγε.
Στις 26 Ιουνίου, ένας άνδρας στο Χάρκεβ σκότωσε με μαχαίρι έναν υπάλληλο της Στρατιωτικής Επιτροπής.
Στις 28 Ιουνίου, κάτοικοι του Ζαπορόζιε απελευθέρωσαν έναν άνδρα χρησιμοποιώντας σπρέι πιπεριού.
Στις 30 Ιουνίου, μια γυναίκα στην Οδησσό μαχαίρωσε έναν υπάλληλο της Στρατιωτικής Επιτροπής, όταν αυτός
προσπάθησε να επιστρατεύσει τον φίλο της με τη βία.
«Ο κατάλογος θα μπορούσε να συνεχιστεί.»
Μήπως αυτές οι συνθήκες που μοιάζουν με εμφύλιο πόλεμο στην Ουκρανία αποτελούν σκοτεινά προμηνύματα για τις αναταραχές που θα
αντιμετωπίσει η ΕΕ, και ειδικότερα η Γερμανία, αν αντί για συστηματικές προσπάθειες ειρήνης και
αποκλιμάκωση συνεχίσει να ακολουθεί πολεμική πορεία;
Μια πολεμική πολιτική που μεγάλα τμήματα του πληθυσμού δεν επιθυμούν καθόλου;
Όμως, μόλις το Νόμο για την Ενίσχυση των Εφέδρων (ResStG) εγκριθεί από το Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο και, στη συνέχεια, οι
έφεδροι αρχίσουν να καλούνται συστηματικά, ο κλοιός του πολέμου θα έχει σφίξει τόσο πολύ, ώστε
κανείς δεν θα μπορεί να ξεφύγει από αυτόν τόσο εύκολα.
Γι’ αυτό, επαναλαμβάνουμε το κάλεσμα: Όποιος θέλει να βάλει τέλος σε αυτή την πολεμοκαπηλεία, ας υψώσει ΤΩΡΑ τη φωνή του!
Τώρα πρέπει να καταστήσουμε σαφές στους βουλευτές μας στο Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο, μέσω
επιστολών και συζητήσεων: «Δεν θέλουμε πόλεμο!»
Και: Δεν αρκεί μόνο ένα σαφές «Όχι!» στον νόμο για την ενίσχυση των εφεδρειών, αλλά χρειάζεται και ένα κατηγορηματικό
«Όχι!» σε κάθε άλλη μορφή προετοιμασίας για πόλεμο.
Γίνε κι εσύ μέρος αυτού του κινήματος για την ειρήνη!