Frá árinu 2021 hefur Evrópusambandið unnið með áætlanir um ESB-eignaskrá sem hafa víðtækar
afleiðingar, mun víðtækari en virðast kunna við fyrstu sýn.
Í meginatriðum er markmiðið að búa til miðlægan gagnagrunn þar sem eignir ESB-borgara verði skráðar.
Áherslan er ekki einungis á lausafé sem er geymt á bankareikningum; einnig er verið að íhuga að
telja til eigna fasteignir, hlutabréf í fyrirtækjum, rafmynt, listaverk og aðrar lausafjármuni.
Opinberlega á þessi skráning að vera hjálp í baráttunni gegn peningaþvætti og fjármögnun hryðjuverka.
Aftur á móti vara gagnrýnendur við gríðarlegri innrás í einkalíf borgara og verulegum möguleikum á misnotkun og það með réttu!
Því gagnasöfn gæti einnig verið hægt að nota í öðrum tilgangi eins og t.d þeim sem kallaður er „álagsjöfnun“.
Álagsjöfnun var þegar til í Þýskalandi eftir seinni heimsstyrjöldina.
Það var tekið upp árið 1949 fyrir fórnarlömb og örkumla úr seinni heimsstyrjöldinni.
Umrædd löggjöf gerði alríkisstjórninni kleift að leggja á skyldugjafir allt yfir í
skyldubundnar veðsetningar á yfir 30 ára tímabili.
Undir stjórn kanslarans Friedrich Merz hafa ríkisskuldir Þýskalands hækkað gífurlega.
Önnur ESB-lönd eins og Grikkland og Ítalía eru einnig mjög skuldsett.
Til að leysa þetta vandamál kemur umræðan endurtekið upp í stjórnmálum og í fjölmiðlum um álagsjöfnun.
Það myndi þýða að ríkið gerði kröfu á eignir borgaranna – þjóðnýtti þær með öðrum orðum.
Sigmar Gabriel, fyrrverandi vara-kanslari Þýskalands hafði þegar látið í ljós stuðning við slíka
samninga um álagsjöfnun á meðan kóvidkrísan stóð yfir.
Sigmar Gabriel er ekki bara einhver rödd úr fjöldanum.
Hann er formaður Atlantshafs-brúarinnar.
Atlantshafs-brúin var stofnuð árið 1952 af John McCloy nánum samstarfsmanni Rockefeller-fjölskyldunnar. Sem hágráðu frímúrari
var hann lykilpersóna með víðtækt tengslanet og gríðarleg áhrif.
Markmið Atlantshafs-brúarinnar er augljóslega að stýra þýskum stjórnmálum náið í samræmi við leiðir
stofnenda hennar sem voru meðlimir í æðstu stigum frímúrara.
Atlantshafs-brúin sameinar 800 leiðandi persónur úr banka- og fjármálageiranum, viðskiptalífinu, stjórnmálum og fjölmiðlum.
Friedrich Merz hefur einnig setið sem formaður í Atlantshafs-brúnni.
Það er áberandi að í ritstjórnarnefndum helstu fjölmiðla eru um 100 meðlimir, sem veitir
hugmyndum þeirra gríðarleg áhrif á almenningsálitið.
Þannig að þegar formaður Atlantshafs-brúarinnar leggur fram hugmyndina um álagsjöfnun er það sterkt merki um að
dagskrá sé undirbúin á bak við luktar dyr innan þessara hringja.
Fyrir nánari upplýsingar horfðu einnig á þáttinn: „Atlantshafs-brúin - Hvernig Þýskalandi er fjarstýrt“.
Katrin Göring-Eckardt, stjórnmálamaður Græningja var áður einnig meðlimur í Atlantik-Brücke.
Hún hefur þegar sótt um sérfræðilega álitsgerð um aðgerð til að jafna álagi – hér nefndur „einstakur auðlindaskattur“.
Árið 2022 tóku hún og aðrir samstarfsmenn úr flokki Græningja til máls og lýstu stuðningi við slíka
álagsskiptingu hvað varðar útgjöld vegna Covid-19 og afleiðingar af kostnaði vegna Úkraínustríðsins.
Gæti það því verið að ESB – sem er nokkuð fjarlægara borgurum sínum og ekki eins mikið í sviðsljósinu – sé
nú að leggja grunninn að innleiðingu slíks eignagjalds?
En hver er núverandi staða varðandi ESB-eignaskrána?
Árið 2021 lét framkvæmdastjórn ESB framkvæma hagkvæmnisathugun sem lauk árið 2024.
Fram til þessa er engin löggjöf sem kveður á um stofnun slíkrar eignaskrár.
ESB hefur hingað til neitað því að þetta sé fyrirhugað.
Innleiðing á slíkum skrám yrði einnig mjög óvinsæl.
Hins vegar ætti maður að vera á varðbergi og ekki láta blekkjast.
Því í maí 2024 samþykkti ráð Evrópusambandsins tilskipun, að tillögu framkvæmdastjórnar Evrópusambandsins sem krefst
þess að aðildarríki stofni miðlæga skrá yfir bankareikninga.
Þær eiga að ná til allra einstaklinga sem eiga eða stjórna vörslureikningum, rafmyntareikningum og öruggishólfum hjá bönkum.
Önnur tilskipun kveður á um að þessi skráningarsöfn bankareikninga sé nettengd og sú tenging sé rekin af framkvæmdastjórn
ESB svo að unnt sé að sækja upplýsingar frá bönkunum.
Einnig skal komið á fót miðlægri fasteignaskrá og miðlægum skrám yfir eigendur fyrirtækja sem
yfirvöld allra aðildarríkja ESB munu hafa aðgang að.
Niðurstaða: Framkvæmdastjórn Evrópusambandsins virðist vera að blekkja borgara sína.
Þó hún láti eins og hún hyggist ekki halda áfram með áætlanir um eignaskrá, er unnið á bak við tjöldin að undirbúningi þess á
þann hátt að hægt sé að fá nauðsynlegar upplýsingar frá bönkunum.
Þegar þessar bankaskrár hafa verið fullkomnaðar munu þær í reynd mynda eignarupplýsingar – bakdyramegin.
Í þessu samhengi er því vafasamt að framkvæmdastjórn ESB sé eingöngu upptekin af baráttunni
gegn peningaþvætti og fjármögnun hryðjuverka.