Od 2021 roku Unia Europejska realizuje plany dotyczące utworzenia unijnego rejestru majątku, którego konsekwencje są znacznie
poważniejsze, niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka.
Zasadniczo chodzi o utworzenie centralnej bazy danych, w której będą rejestrowane aktywa obywateli UE.
W tym kontekście uwaga skupia się nie tylko na środkach płynnych na rachunkach bankowych, ale rozważa się również
uwzględnienie nieruchomości, udziałów w przedsiębiorstwach, kryptowalut, dzieł sztuki i innych składników majątku.
Oficjalnie rejestr ten ma służyć zwalczaniu prania brudnych pieniędzy i finansowania terroryzmu.
Krytycy natomiast ostrzegają przed ogromną ingerencją w prywatność obywateli oraz przed znacznym ryzykiem nadużyć. I mają rację!
Zebrane dane mogłyby bowiem zostać wykorzystane również do innych celów, na przykład do tzw. „wyrównania obciążeń”.
W Niemczech system wyrównywania obciążeń istniał już po II wojnie światowej.
Został on wprowadzony w 1949 roku dla ofiar i osób niepełnosprawnych w wyniku II wojny światowej.
Odpowiednia ustawa umożliwiła rządowi federalnemu nakładanie opłat przymusowych, a nawet
ustanawianie hipotek przymusowych, przez okres 30 lat.
Za kadencji kanclerza Friedricha Merza niemiecki dług publiczny gwałtownie wzrósł.
Również inne państwa UE, takie jak Grecja czy Włochy, są mocno zadłużone.
Aby rozwiązać ten problem, w kręgach politycznych i mediach nieustannie toczą się dyskusje na temat wyrównania obciążeń.
Oznaczałoby to, że państwo sięga po majątek swoich obywateli – a więc ich wywłaszcza.
Były niemiecki wicekanclerz Sigmar Gabriel opowiedział się już podczas kryzysu związanego
z koronawirusem za takim podziałem obciążeń.
Sigmar Gabriel to nie tylko jeden z wielu głosów.
Jest prezesem stowarzyszenia „Atlantik-Brücke”.
Została ona założona w 1952 roku przez Johna McCloya, zaufanego współpracownika Rockefellera, który jako kluczowa
postać w kręgach wysokich stopni masonerii dysponował rozległą siecią kontaktów i miał ogromne wpływy.
Celem organizacji „Atlantik-Brücke” jest najwyraźniej kierowanie niemiecką polityką zgodnie z wytycznymi jej
założycieli wywodzących się z masonerii wysokiego stopnia.
W ramach organizacji Atlantik-Brücke działa sieć 800 czołowych osobistości ze świata
bankowości i finansów, gospodarki, polityki oraz mediów.
Również Friedrich Merz pełnił już funkcję przewodniczącego stowarzyszenia „Atlantik-Brücke”.
Uderzające jest to, że redakcje naczelne czołowych mediów liczą około 100 osób, co nadaje ich
poglądom ogromną siłę oddziaływania na opinię publiczną.
Jeśli więc przewodniczący stowarzyszenia „Atlantik-Brücke” porusza kwestię wyrównania obciążeń, jest to wyraźna wskazówka co
do planów, jakie powstają za zamkniętymi drzwiami tych kręgów.
Aby pogłębić tę tematykę, zapraszamy do obejrzenia programu: „Jak Niemcy są sterowane z zewnątrz – Atlantik-Brücke”.
Również polityk Partii Zielonych Katrin Göring-Eckardt była kiedyś członkiem stowarzyszenia Atlantik-Brücke.
Złożyła już wniosek o sporządzenie ekspertyzy dotyczącej wyrównania obciążeń –
nazwanego tutaj „jednorazową opłatą majątkową”.
W 2022 roku ona i inni koledzy z partii Zielonych opowiedzieli się za takim wyrównaniem obciążeń w związku z wydatkami związanymi
z pandemią koronawirusa oraz skutkami wojny na Ukrainie.
Czy mogłoby zatem być tak, że właśnie w ramach UE – która jest nieco bardziej oddalona od obywateli i nie znajduje się tak bardzo
w centrum uwagi opinii publicznej – przygotowuje się obecnie podstawy umożliwiające wprowadzenie takich podatków od majątku?
A jak wygląda obecna sytuacja w kwestii unijnego rejestru majątku?
W 2021 r. Komisja Europejska zleciła przeprowadzenie studium wykonalności, które zostało zakończone w 2024 r.
Jak dotąd nie istnieje żaden akt prawny dotyczący utworzenia takiego rejestru majątkowego.
UE jak dotąd zaprzecza, jakoby takie plany istniały.
Wprowadzenie takiego rejestru spotkałoby się również z bardzo negatywnym odbiorem.
Nie należy jednak dać się zwieść i trzeba zachować czujność.
W maju 2024 r. Rada UE, na wniosek Komisji Europejskiej, przyjęła dyrektywę nakładającą na państwa członkowskie
obowiązek utworzenia centralnych rejestrów rachunków bankowych.
Mają one obejmować wszystkie osoby, które posiadają lub zarządzają rachunkami depozytowymi,
rachunkami kryptowalutowymi oraz skrytkami bankowymi.
Kolejna dyrektywa przewiduje utworzenie przez Komisję Europejską systemu sieciowego łączącego te rejestry rachunków bankowych,
dzięki czemu możliwe będzie pobieranie informacji z banków.
Powstaną również centralne rejestry nieruchomości oraz centralne rejestry właścicieli przedsiębiorstw, do których
dostęp będą miały organy wszystkich państw członkowskich UE.
Podsumowanie: Wydaje się, że Komisja Europejska wprowadza swoich obywateli w błąd.
Podczas gdy udaje, że nie zamierza dalej realizować planów dotyczących rejestru majątkowego, za kulisami
snuje się intryga, dzięki której – okrężną drogą przez banki – można jednak uzyskać niezbędne informacje.
Gdy rejestry bankowe zostaną w pełni rozbudowane, staną się one w ten sposób rejestrem
majątkowym wprowadzonym „tylnymi drzwiami”.
Można wątpić, czy Komisji Europejskiej chodzi tu wyłącznie o walkę z praniem brudnych pieniędzy i finansowaniem terroryzmu.