«Και όπως αναφέραμε εξ αρχής από νομική άποψη, είναι φυσικά απαραίτητο, πριν από τη διάθεση στην αγορά
ακόμη και τέτοιων νανοσωματιδίων λιπιδίων, να έχει διαπιστωθεί η αβλαβής φύση αυτής της ουσίας.»
Και αυτό δεν έγινε. Αυτή ήταν η πρώτη φάση μέχρι το 2024.
Αυτό, λοιπόν, ήταν τουλάχιστον βαριά αμέλεια.
«Από το 2024, όταν βάσει των επιστημονικών ευρημάτων θα έχει αποδειχθεί ότι είναι επικίνδυνα και τοξικά, τελικά
δεν θα πρόκειται πλέον για αμέλεια, αλλά θα πρέπει να πούμε ότι πρόκειται τουλάχιστον για έμμεση πρόθεση, …»
Δείτε τώρα ένα απόσπασμα της συνέντευξης: Καθηγητής Δρ. Μπακντί: «Το μεγαλύτερο οργανωμένο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας» (ολόκληρη
η συνέντευξη: https://www.youtube.com/watch?v=jhJrO8nVKks )
Αγαπητοί κυρίες και κύριοι, σήμερα θα συνομιλήσω με τον καθηγητή Σουχαρίτ Μπακντί.
Όλοι τον γνωρίζουν στη Γερμανία, και όποιος δεν τον γνωρίζει, θα τον γνωρίσει σήμερα.
Σήμερα θέλαμε να συζητήσουμε μαζί για το νέο του βιβλίο, αλλά και για τα συμπεράσματα που προκύπτουν από αυτό.
Ο τίτλος είναι «Εμβόλια mRNA: Το μεγαλύτερο οργανωμένο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας και τα νέα αποδεικτικά στοιχεία».
Και τότε σκέφτηκα: από νομικός προς γιατρό, ας συζητήσουμε ποια είναι τα νέα αποδεικτικά στοιχεία, ποιες είναι οι νέες
διαπιστώσεις, γιατί πρέπει να θεωρηθεί έγκλημα και τι πρέπει να γίνει από νομική άποψη ως ποινικολόγος, ως εισαγγελέας,
ως δικαστική εξουσία, για να διαλευκανθούν αυτά τα εγκλήματα.
Γιατί αποτελεί το μεγαλύτερο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας;
Οι λόγοι εξηγούνται σε αυτό το βιβλίο, και μάλιστα με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορούν να τους καταλάβουν όλοι.
Και με βάση την παρουσίαση αυτών των αποδεικτικών στοιχείων, μου έχουν προκύψει και εμένα ο ίδιος κάποια
επείγοντα ερωτήματα, τα οποία θα ήθελα να θέσω σε έναν νομικό.
Και, φυσικά, είστε ο άνθρωπος στη Γερμανία που μπορεί να απαντήσει καλύτερα στις ερωτήσεις μου.
Πρώτη ερώτηση:
Δεν απαγορεύεται κατ’ αρχήν η έγχυση ουσίας με γνωστή θανατηφόρα τοξική δράση στον οργανισμό υγιών ανθρώπων,
είτε για αυτοπροστασία είτε για την προστασία τρίτων;
Φυσικά, η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι, κατ’ αρχήν, «ναι».
Επομένως, μια τοξική ουσία δεν πρέπει να ενίεται στον οργανισμό ενός υγιούς ατόμου.
Ακόμη και αν ο υγιής επιμένει, αυτό θα οδηγούσε τελικά σε σκόπιμη και ανήθικη αυτοτραυματισμό, που θα μπορούσε να φτάσει μέχρι
και στην αυτοκτονία, αν το επιθυμεί ο ίδιος ο ενδιαφερόμενος.
Και όλοι γνωρίζουν επίσης ότι η αυτοκτονία που προκαλείται από τρίτο πρόσωπο – αν και μπορεί να
υπάρχουν εξαιρέσεις – είναι, κατ’ αρχήν, ποινικά κολάσιμη.
Και αυτό που διαπιστώνω εδώ, καθηγητά Μπακντί, είναι ότι προφανώς – ή μήπως το βλέπετε
διαφορετικά; – έχουμε να κάνουμε με μια τοξική ουσία.
Και εδώ αναφερόμαστε στα εμβόλια mRNA στο πλαίσιο της πανδημίας του κορονοϊού.
Τοξική ουσία που «εμβολιάστηκε» – αν και μάλλον θα έπρεπε να βάλουμε το «εμβολιάστηκε» σε εισαγωγικά –
δηλαδή χορηγήθηκε με ένεση, και στους ανθρώπους δόθηκε η εντύπωση ότι ήταν κάτι εντελώς διαφορετικό.
Τουλάχιστον όσον αφορά το ιστορικό αυτής της ουσίας.
Ναι, αυτό είναι το θέμα. Όμως, πριν το αναλύσω, θα ήθελα να θέσω τη δεύτερη ερώτηση.
Δεν έχουν οι εποπτικές αρχές την κρατική, και επομένως εκ μέρους του λαού, αποστολή να
αποτρέψουν κάτι τέτοιο μέσω κατάλληλων ελέγχων;
Είναι αυτονόητο ότι αποστολή των κρατικών αρχών, ιδίως στον τομέα των φαρμάκων, είναι ο έλεγχος της κυκλοφορίας των ουσιών.
Στη Γερμανία, στην Ευρώπη, και θα μπορούσε κανείς να πει σχεδόν σε παγκόσμιο επίπεδο, ισχύει ένα αυστηρό κανονιστικό πλαίσιο, το
οποίο ορίζει ότι οι ουσίες επιτρέπεται να διατίθενται στους καταναλωτές μόνο εφόσον έχει διαπιστωθεί από
τις κρατικές αρχές ότι η ουσία αυτή είναι ακίνδυνη.
Δύο ερωτήσεις και μετά θα ξεκινήσω.
Τρίτον: Εάν οι αρχές παραλείψουν να το πράξουν και προκληθούν σοβαρές ζημίες στον πληθυσμό, δεν αποτελεί αυτό
σοβαρή, ποινικά καταδικαστέα παράλειψη της υποχρέωσης εποπτείας;
Το θέμα είναι ότι, όπως είπα, οι αρχές είναι υποχρεωμένες, βάσει της νομοθεσίας για τα φάρμακα ή και άλλων νομικών
μέσων, να ρυθμίζουν τη διάθεση ουσιών στην αγορά και να αποτρέπουν τη διάθεση τοξικών ουσιών στην αγορά.
Εάν παραλείψουν να το ελέγξουν, αλλά παράλληλα η ουσία αυτή διατίθεται στην αγορά εν γνώσει και εκ προθέσεως από τις αρχές,
δηλαδή εφόσον οι αρχές το επιτρέπουν, αυτό αποτελεί φυσικά κατακριτέα πράξη και πρέπει φυσικά
να έχει συνέπειες για τους εν λόγω υπαλλήλους.
Τέταρτον: Δεν έχουν οι κατασκευαστές τη νομική υποχρέωση, όταν γίνει γνωστός ένας τέτοιος κίνδυνος στα
προϊόντα τους, να τον ανακοινώσουν και να αποσύρουν το προϊόν;
Αυτό ισχύει ουσιαστικά για όλα τα προϊόντα που διατίθενται στην αγορά.
Σίγουρα θυμάστε τις πολλές ανακλήσεις προϊόντων στα σούπερ μάρκετ, όταν διατίθενται στην αγορά παλιά τρόφιμα ή
τρόφιμα που δεν έχουν παρασκευαστεί με τον σωστό τρόπο και εκ των υστέρων λέγεται ότι πρόκειται για παράβαση.
Όταν διαπιστώνεται εκ των υστέρων ότι αυτό έχει συμβεί, όλες οι ουσίες, τα τρόφιμα και τα προϊόντα αποσύρονται από την αγορά.
Αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο για τη νομοθεσία περί φαρμάκων.
Είναι σαφές ότι, αν μια ουσία είναι επικίνδυνη και αυτό διαπιστωθεί εκ των υστέρων,
η ουσία πρέπει να αποσυρθεί από την αγορά.
Το είδαμε στην υπόθεση του Contergan στις αρχές της δεκαετίας του ’60 και σε άλλες περιπτώσεις συμβαίνει επίσης ξανά και ξανά.
Δεν αποτελεί παραβίαση του Κώδικα της Νυρεμβέργης η χορήγηση ουσιών άγνωστης αποτελεσματικότητας και
ασφάλειας, χωρίς να παρέχονται σχετικές πληροφορίες;
Βεβαίως. Ο Κώδικας της Νυρεμβέργης αποσκοπεί ακριβώς στο να αποτρέψει κάτι τέτοιο.
Ο Κώδικας της Νυρεμβέργης συντάχθηκε, άλλωστε, με φόντο τα πειράματα σε ανθρώπους
που διεξήγαγαν οι Ναζί τη δεκαετία του ’40.
Οι γιατροί δεν πρέπει ποτέ να αντιμετωπίζουν τους ανθρώπους ως πειραματόζωα, ως αντικείμενα ιατρικής
έρευνας. Αυτό πρέπει να αποκλειστεί κατηγορηματικά.
Λοιπόν, τώρα θα περάσω στα γεγονότα. Και εδώ δεν υπάρχουν υποψίες, αλλά τα γεγονότα.
Με αυτά τα εμβόλια, που είναι όλα συσκευασμένα, έτσι δεν είναι;
Αυτά τα εμβόλια mRNA έχουν συσκευαστεί και η συσκευασία γίνεται…
… με έντονα γράμματα, έτσι δεν είναι;
Σε λίπη. Αυτά τα λίπη δεν είχαν ποτέ εγκριθεί για χρήση σε υγιείς ανθρώπους. Ποτέ.
Στο πλαίσιο της λεγόμενης «έκτακτης έγκρισης» στις ΗΠΑ, επιτρέπεται η χρήση ουσιών που δεν έχουν υποβληθεί σε
δοκιμές, δηλαδή, κατά κάποιον τρόπο, σε πειραματικό στάδιο.
Και, σε γενικές γραμμές, στην Ευρώπη και ειδικότερα στη Γερμανία θεωρείται ότι η υπό όρους έγκριση
είναι ταυτόσημη με την έκτακτη έγκριση στις ΗΠΑ.
Θα ήθελα όμως να τονίσω ότι αυτό δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
Διότι δεν υπάρχει κανένας κανονισμός, κανένας νόμος, καμία δυνατότητα, στην πραγματικότητα, ώστε, όταν είναι γνωστό
ότι μια ουσία είναι επικίνδυνη, να επιτρέπεται η χρήση της.
Γι’ αυτό και σας ρώτησα: αν είναι γνωστό ότι κάτι είναι τοξικό, δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιηθεί;
Λοιπόν, όσον αφορά αυτά τα λίπη, αυτά τα νανοσωματίδια λιπιδίων, δεν ήταν γνωστό, την εποχή που εκδόθηκε η άδεια, δηλαδή
το 2020, ότι η ίδια η συσκευασία τους είναι εξαιρετικά τοξική.
Διότι αυτή η ανακάλυψη έγινε το 2024.
Το 2024 ανακαλύφθηκε ότι η ουσία αυτή έχει μια ιδιότητα που προέρχεται από βακτήρια σε περίπτωση σηψαιμίας.
Και αυτή η ουσία διεγείρει το ανοσοποιητικό σύστημα σε τέτοιο βαθμό που προκαλεί φλεγμονές παντού.
Είναι, βασικά, σαν ένα βεγγαλικό. Αυτό ενεργοποιεί τα βεγγαλικά στο ανοσοποιητικό σύστημα.
Δεν είναι τα αντισώματα – δεν έχει σημασία τι είναι.
Ωστόσο, για αυτόν ακριβώς τον λόγο, αυτές οι βακτηριακές τοξίνες, οι ενδοτοξίνες, δεν πρέπει σε καμία
περίπτωση να περιέχονται σε οποιοδήποτε φάρμακο που χορηγείται με ένεση. Απαγορεύεται αυστηρά.
Και τότε, πριν από δύο χρόνια, ανακαλύφθηκε ότι ακριβώς αυτά τα τεχνητά λίπη έχουν την ίδια ιδιότητα.
Αυτό έχει δημοσιευτεί. Και το έχουμε παραθέσει και στο βιβλίο μας, αναφέροντας την πηγή.
Ο καθένας μπορεί να το διαβάσει. Αυτή η ανακάλυψη έχει επιβεβαιωθεί επανειλημμένα.
Ποτέ δεν αμφισβητήθηκε, ούτε ανακλήθηκε. Και η δημοσίευση αυτή περιλαμβάνεται στη βιβλιογραφία.
Και όμως, οι αρχές δεν αντέδρασαν.
Ωστόσο, η εταιρεία δεν αντέδρασε. Διότι, στην πραγματικότητα, η εταιρεία θα έπρεπε να το είχε ανακοινώσει αμέσως.
Και δεν χρειάζεται να το συζητήσουμε περαιτέρω, γιατί αυτό είναι γεγονός.
Πριν από το 2024, δεν γνωρίζαμε τίποτα για την τοξικότητα αυτών των νανοσωματιδίων, αυτών των λιπιδικών νανοσωματιδίων. Ακριβώς.
Αυτό δεν ήταν ακόμη γνωστό. Όμως γνωρίζαμε ότι δεν είχαν διερευνηθεί πλήρως. Δεν γνωρίζαμε τις συνέπειες.
Και όπως αναφέρθηκε νομικά στην αρχή, είναι φυσικά απαραίτητο, πριν από τη διάθεση στην αγορά ακόμη και τέτοιων νανοσωματιδίων
λιπιδίων, να έχει διαπιστωθεί η αβλαβότητα της ουσίας αυτής.
Και αυτό δεν έγινε. Αυτή ήταν η πρώτη φάση μέχρι το 2024.
Αυτό, λοιπόν, ήταν τουλάχιστον βαριά αμέλεια.
Από το 2024, όταν βάσει των επιστημονικών ευρημάτων θα έχει αποδειχθεί ότι είναι επικίνδυνα, τοξικά, τελικά δεν αποτελεί
πλέον αμέλεια, αλλά πρέπει να πούμε ότι πρόκειται τουλάχιστον για υπό όρους πρόθεση, το γεγονός ότι αυτά τα λιπιδικά νανοσωματίδια
διατίθενται στην αγορά ως λεγόμενα «περιβλήματα εμβολίων».
Αυτό σημαίνει, λοιπόν, ότι κάθε παρενέργεια που εμφανίζεται στη συνέχεια, ή κάθε επίδραση, τοξική επίδραση, οφείλεται τελικά
σε αυτούς τους ανθρώπους που επιτρέπουν την παραγωγή και τη διάθεση αυτών των σωματιδίων στην αγορά, αντί να τα αποσύρουν.
Αυτά τα σωματίδια έχουν την ιδιότητα να μην γνωρίζουν όρια.
Από την κυκλοφορία του αίματος μεταφέρονται σε όλα τα όργανα, συμπεριλαμβανομένου και του εγκεφάλου.
Και ο εγκέφαλος είναι γεμάτος από αυτά τα βεγγαλικά που ανάβουν.
Και γι’ αυτό δημιουργούνται αμέσως στον εγκέφαλο σπινθήρες, οι βλάβες.
Και η φλεγμονή του εγκεφάλου, αυτή είναι η εγκεφαλίτιδα.
Και κάθε εγκεφαλίτιδα είναι απειλητική για τη ζωή και μπορεί να οδηγήσει σε κάθε είδους βλάβες που μπορεί να φέρει ο διάβολος.
Καθηγητά Μπακντί, εξηγήστε μας: γιατί αυτό συμβαίνει σε ορισμένα άτομα, ενώ σε πολλά άλλα δεν συμβαίνει;
Λοιπόν, οι ουσίες αυτές είναι προφανώς ιδιαίτερα τοξικές για ορισμένους ανθρώπους, ενώ για άλλους όχι. Πώς είναι δυνατόν αυτό;
Ναι, υπάρχουν πάρα πολλοί λόγοι για τους οποίους μπορεί να συμβαίνει αυτό.
Όσον αφορά την τοξικότητα αυτών των νανοσωματιδίων λιπιδίων, είναι εξίσου τοξικά για όλους. Απλώς, πρέπει πρώτα να φτάσουν εκεί.
Και αυτό αποτελεί πρόβλημα για αυτά τα νανοσωματίδια λιπιδίων, όπως και για όλα τα εμβόλια.
Διότι αν το εμβόλιο δεν αποθηκεύτηκε σωστά, αν δεν αντιμετωπίστηκε σωστά, αν παρέμεινε για πολύ καιρό,
τότε αυτά τα νανοσωματίδια λιπιδίων καταστρέφονται.
Και τότε δεν φτάνουν στον εγκέφαλο. Είναι σχεδόν προφανές.
Λοιπόν, θα μιλήσω από τη σκοπιά ενός απλού πολίτη – δεν είμαι ούτε τοξικολόγος ούτε γιατρός – αλλά έτσι
όπως το φαντάζομαι: Αν δώσεις αρσενικό σε έναν άνθρωπο, στην χειρότερη περίπτωση θα πεθάνει.
Είτε άνδρας είτε γυναίκα, είτε 90 ετών είτε 2 ετών.
Όσον αφορά τα νανοσωματίδια λιπιδίων, αν κατάλαβα καλά, το θέμα είναι ότι αυτά τα νανοσωματίδια λιπιδίων είναι κατ’ αρχήν ικανά
να προκαλέσουν σοβαρότατες παρενέργειες σε όλους τους ανθρώπους.
Αλλά αυτό εξαρτάται, για παράδειγμα, από τον τρόπο αποθήκευσης της ουσίας και τον τρόπο με τον οποίο στη συνέχεια χορηγείται.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε εγκεφαλίτιδα, δηλαδή σε φλεγμονή των εγκεφαλικών μεμβρανών.
Όχι μηνιγγίτιδα, αλλά εγκεφαλίτιδα.
Α, εντάξει, να προκαλέσει εγκεφαλίτιδα. Και ο άλλος τη γλιτώνει.
Ναι, ακριβώς.
Πρόκειται για ένα είδος τοξικής ρωσικής ρουλέτας.
Ναι, ακριβώς, ακριβώς έτσι. Έτσι το έγραψε και ο Χέλμουτ Στέρτς.
Και κανείς δεν μπορεί να το προβλέψει αυτό.
Περίεργο, υπήρχε μια μελέτη από την Ταϊλάνδη, στην οποία οι συνάδελφοί μου στην
Ταϊλάνδη πραγματοποίησαν μια στατιστική έρευνα.
Και συγκεκριμένα, σε ποιες πόλεις καταγράφηκαν οι περισσότερες παρενέργειες.
Και μετά υπήρχαν πολύ διαφορετικές στροφές.
Εκείνες που παρουσίαζαν πολύ απότομη αύξηση, δηλαδή, όσο περισσότεροι εμβολιασμοί γίνονταν, τόσο πιο απότομη γινόταν αυτή
η αύξηση, με αποτέλεσμα σε ορισμένες πόλεις το ποσοστό των παρενεργειών να ανέρχεται στο 10 %
περίπου, ναι, από το σύνολο όλων των παρενεργειών.
Και σε άλλους, σχεδόν τίποτα.
Και τότε αποδείχθηκε ότι οι πόλεις όπου τα κέντρα εμβολιασμού παρουσίαζαν τις περισσότερες ανεπιθύμητες
ενέργειες από όλες τις μεγάλες πόλεις — η Μπανγκόκ, ναι, φυσικά — ήταν εκείνες που διέθεταν καλά ψυγεία.
Και οι λιγότερες παρενέργειες παρατηρήθηκαν στην επαρχία, στα μικρά νοσοκομεία.
Λοιπόν, ναι, στους τροπικούς. Τώρα, δεν χρειάζεται να πω τίποτα άλλο.
Δηλαδή, μερικές φορές μπορεί να είναι και καλό το γεγονός ότι η ιατρική περίθαλψη δεν είναι τόσο άριστη όσο στην πρωτεύουσα.
Ναι, φυσικά. Ευτυχώς, οι άνθρωποι στην ύπαιθρο τα πήγαν πολύ καλύτερα.
Όπως βλέπουμε, αυτά τα νανοσωματίδια λιπιδίων από μόνα τους αποτελούν λόγο για να αναλάβουμε δράση.
Και πρέπει να σκεφτούμε ότι αυτά τα νανοσωματίδια λιπιδίων δεν γνωρίζουν όρια. Διαπερνούν
ακόμη και τον πλακούντα. Από τη μητέρα στο παιδί.
Και αυτό είναι κάτι που διαπίστωσε τώρα η γερμανική ομάδα.
Έχει επίσης δημοσιευτεί. Έχει δημοσιευτεί ότι αυτά τα νανοσωματίδια λιπιδίων διαπερνούν τον πλακουντιακό φραγμό.
Και ότι τα ξένα γονίδια βρίσκονται τότε μέσα στο παιδί. Μέσα στη μήτρα. Είναι φρικτό.
Είναι πράγματι φοβερό.
Αυτή τη στιγμή σκέφτομαι μόνο το βιβλίο που έγραψε πριν από λίγο καιρό ο κ. Στέρτς για τη «μαφία των εμβολίων».
Εκεί, νομίζω, αναφέρθηκε επίσης στο γεγονός ότι αυτό το πλακουντιακό φράγμα μεταξύ
μητέρας και παιδιού μπορεί να διαπεραστεί.
Και το γεγονός ότι προφανώς δεν έγιναν καθόλου δοκιμές πριν από την έκτακτη έγκριση αυτού του, σε εισαγωγικά,
«εμβολίου» για τον κοροναϊό, του εμβολίου mRNA, δεν συνέβη.
Δηλαδή, χορηγήθηκε κάτι και τότε δεν γνώριζαν καθόλου ποιες συνέπειες θα είχε. Ή μήπως το γνώριζαν;
Όχι. Υπήρξαν προκαταρκτικές δοκιμές από άλλες ομάδες που το έχουν αποδείξει.
Όμως, αυτό δεν αναφέρθηκε. Και δεν υποβλήθηκε σε αυστηρές δοκιμές.
Λοιπόν, αυτό το βιβλίο του Helmut Sterz ήταν στην πραγματικότητα η έμπνευση για την έκδοση αυτού του τελευταίου βιβλίου.
Επειδή σε αυτό το τελευταίο βιβλίο, το οποίο εκδώσαμε από κοινού ο Χέλμουτ και εγώ – είμαστε δηλαδή οι εκδότες, όχι οι
συγγραφείς –, συναρμολογούμε όλοι μαζί τα κομμάτια του μωσαϊκού.
Και έτσι δημιουργείται ένα συνολικό μωσαϊκό, το οποίο μπορεί να καταλάβει ο καθένας.
Με όλα τα αποδεικτικά στοιχεία που δείχνουν γιατί έχει έρθει πλέον η ώρα να αναλάβουν οι νομικοί.
Και γιατί ο λαός είναι πλέον σε θέση να το προωθήσει προς αυτή την κατεύθυνση.
Επιτρέψτε μου να επιμείνω λίγο σε αυτό το θέμα. Η ερώτηση αυτή ήταν σημαντική για μένα.
Όταν το εμβόλιο έλαβε την έκτακτη έγκριση, γνώριζαν τις πιθανές συνέπειες για τα παιδιά, δηλαδή για τα έμβρυα; Το γνώριζαν αυτό;
Ή μήπως τους είπαν: «Κλείστε τα μάτια και προχωρήστε, δεν ξέρουμε, θα πάνε όλα καλά»; Ή μήπως τελικά δεν τους ένοιαζε καθόλου;
Θα έπρεπε οπωσδήποτε να το γνωρίζαμε αυτό; Ή μήπως το γνωρίζαμε;
Οπωσδήποτε. Και μάλιστα, κύριε Μάασεν, κρατηθείτε καλά τώρα.
Ολοκληρώσαμε τώρα την παρουσίαση των νανοσωματιδίων λιπιδίων.
Όμως γνωρίζουμε ότι το ίδιο αυτό το εμβόλιο, το mRNA, το οποίο παρασκευάστηκε, όταν έπρεπε να υποβληθεί ως
διαδικασία παρασκευής για αξιολόγηση και έγκριση, υποβλήθηκε μια διαδικασία που ήταν σχετικά άρτια.
Δεν χρειάζεται να συζητήσουμε τώρα γιατί αυτό ήταν σωστό.
Όμως η διαδικασία ήταν καθαρή. Και το προϊόν, που παρασκευάστηκε με αυτή την καθαρή μέθοδο, χρησιμοποιήθηκε στην
πρώτη μεγάλη κλινική μελέτη. Υπήρξε μόνο μία. Αυτό συνέβη στα μέσα του 2020. Σε 20.000 συμμετέχοντες.
Και αυτός ο εμβολιασμός είχε σχετικά καλή ανεκτικότητα. Σχετικά. Όχι πολύ καλή, αλλά σχετικά.
Και η διαδικασία έχει πράγματι εγκριθεί. Εγκρίθηκε. Εγκρίθηκε.
Όταν όμως η κα φον ντερ Λάιεν αγόρασε αυτές τις δόσεις εμβολίου για ολόκληρη την Ευρώπη και η Biontech έλαβε την παραγγελία από
αυτήν, η αγορά πραγματοποιήθηκε πριν ακόμη το προϊόν να είναι διαθέσιμο, με αποτέλεσμα να μην μπορέσουν να
το παρασκευάσουν σύμφωνα με τις ορθές διαδικασίες, επειδή αυτό ήταν πολύ ακριβό για εκείνους.
Σε αυτή την περίπτωση θα υπήρχε ζημία και όχι κέρδος. Και γι’ αυτό άλλαξαν τη διαδικασία.
Και τροποποίησαν τη διαδικασία παραγωγής των πρώτων δισεκατομμυρίων δόσεων, οι οποίες στη
συνέχεια χορηγήθηκαν από τον Δεκέμβριο και μετά.
Η εν λόγω τροποποιημένη διαδικασία δεν έχει εγκριθεί ποτέ επίσημα.
Επειδή δεν παρουσίασαν καμία λεπτομέρεια σχετικά με το τι περιείχε, τι είχε αλλάξει και πώς
ήταν το προϊόν, δεν παρουσίασαν απολύτως τίποτα.
Αυτό σημαίνει, λοιπόν, ότι το προϊόν που είχε λάβει έκτακτη άδεια ήταν διαφορετικό από αυτό που τελικά χορηγήθηκε; Ναι.
Αυτό σημαίνει, λοιπόν, ότι η έκτακτη άδεια κυκλοφορίας στην πραγματικότητα δεν καλύπτει καθόλου το προϊόν που
τελικά πωλήθηκε, επειδή αυτό παρήχθη υπό διαφορετικές συνθήκες.
Ναι, ακριβώς έτσι είναι. Το καθοριστικό βήμα για να μπορέσει να παραχθεί με χαμηλό κόστος
είναι ότι χρησιμοποίησαν χρωμοσώματα βακτηρίων.
Χρησιμοποίησαν αυτά τα βακτηριακά χρωμοσώματα ως πρότυπο.
Όχι τεχνητά γονίδια, αλλά πραγματικά γονίδια. Και μάλιστα από βακτήρια.
Και τότε αντιμετώπισαν ένα πρόβλημα που δεν μπορούσε να επιλυθεί και δεν μπορεί να επιλυθεί ούτε σήμερα.
Δηλαδή, αν πάρουμε αυτά τα γιγαντιαία χρωμοσώματα, τα οποία είναι τεράστια σε σύγκριση με τα τεχνητά γονίδια που
χρειάστηκαν για την κλινική… …έγκριση. Για την έγκριση, ναι.
Σε αυτή την περίπτωση, είναι αδύνατο να αφαιρεθούν πλήρως αυτά τα θραύσματα βακτηριακών χρωμοσωμάτων.
Απλά δεν είναι δυνατό. Δεν υπάρχει τρόπος να γίνει αυτό.
Ή θα γίνει τόσο ακριβό, που και πάλι θα οδηγούσε σε ζημιά.
Λοιπόν. Και δεν το έκαναν. Και γι’ αυτό έχουν βρεθεί αυτά τα υπολείμματα από τα χρωμοσώματα των
βακτηρίων. Και μάλιστα πάντα. Όποιος έψαξε, τα βρήκε.
Και η πρώτη διαπίστωση έγινε πριν από τρία χρόνια. Πρέπει να το σκεφτούμε αυτό. Πριν από τρία χρόνια, κύριε Μάασεν.
Από έναν από τους σημαντικότερους μοριακούς βιολόγους της εποχής μας. Τον Κέβιν ΜακΚίννον.
Ήταν ένας υπεύθυνος του Προγράμματος Ανθρώπινου Γονιδιώματος.
Αυτός είναι ο άνθρωπος που συνέβαλε στην αποκωδικοποίηση ολόκληρου του ανθρώπινου γονιδιώματος.
Λοιπόν, αν υπάρχει κάποιος που ξέρει πώς να προσδιορίζει το DNA και πώς να το αλληλουχεί, αυτός είναι ο Κέβιν.
Και το βρήκε. Το είπε κι αυτό.
Όμως οι αρχές, ναι, το Ινστιτούτο Paul Ehrlich, έκαναν τα στραβά μάτια. Και ο EMA έκανα τα στραβά μάτια. Α, δεν θα γίνει τίποτα.
Δεν είναι ακριβώς όπως όταν το κράτος συνάπτει σύμβαση, ας πούμε, με έναν εργολάβο, ο οποίος πρέπει
να κατασκευάσει έναν αυτοκινητόδρομο με γέφυρες;
Και στη σύμβαση ορίζεται με ακρίβεια τι πρέπει να παρασχεθεί.
Και μετά ο εργολάβος λέει στον εαυτό του: «Λοιπόν, όλα αυτά είναι πολύ ακριβά για μένα, δεν θα βγάλω καλό κέρδος, οπότε
προτιμώ να χρησιμοποιήσω το κακής ποιότητας σκυρόδεμα. Ναι, γιατί έτσι μπορώ να εξοικονομήσω αρκετά χρήματα».
Και τότε ο δρόμος και η γέφυρα κατασκευάζονται με κακής ποιότητας σκυρόδεμα και η γέφυρα καταρρέει.
Λοιπόν, τότε θα ήταν δική του ευθύνη του αναθέτοντος, δηλαδή του κράτους, να διενεργήσει έλεγχο, ώστε να μην
καταρρεύσει η γέφυρα, για να διαπιστωθεί αν αυτό το σκυρόδεμα πληροί τις προδιαγραφές ή όχι. Μπορούμε να το δούμε έτσι;
Ναι, φυσικά. Ακριβώς έτσι. Και γι’ αυτό υπάρχει το Ινστιτούτο Πολ Έρλιχ.
Και αυτό ξεφεύγει και δεν θέλει να έχει καμία σχέση με αυτό.
Η EMA ήταν αρμόδια για αυτό. Δεν μπορεί να είναι έτσι.
Το Ινστιτούτο Paul Ehrlich είναι αρμόδιο για τον γερμανικό λαό.
Λοιπόν, όταν το ακούω αυτό, σκέφτομαι: πού βρισκόμαστε τελικά; Είμαστε στη Γερμανία; Πού βρισκόμαστε;
Γιατί είπαν: «Λίγο DNA από χρωμοσώματα βακτηρίων, τι μπορεί να κάνει;»
Ναι. Υπήρχαν μάλιστα ειδικοί — συνάδελφοί μου ειδικοί — που έλεγαν: «Παιδιά, μην αναστατώνεστε. Τρώτε τόσο
πολύ DNA από χρωμοσώματα βακτηρίων κάθε μέρα στο φαγητό σας. Και αυτό δεν προκαλεί κανένα πρόβλημα».
Στο φαγητό. Αλλά υπάρχει διαφορά, δεν υπάρχει, ανάλογα με το αν το απορροφάει το στομάχι ή αν
εγχέεται απευθείας στην κυκλοφορία του αίματος;
Ναι, κύριε, φυσικά. Και δεν χρειάζεται καν να το χορηγήσετε απευθείας στην κυκλοφορία του αίματος. Το χορηγείτε ενδομυϊκά.
Στους μυς, ναι.
Πάντα εισέρχεται στην κυκλοφορία του αίματος.
Και μέσω της κυκλοφορίας του αίματος φτάνει σε όλα τα όργανα. Εννοώ, το έχουμε ξαναπεί αυτό. Λοιπόν, τώρα.
Και είπα στον Χέλμουτ, ήταν τον Δεκέμβριο: «Αν μπορούσε να κλείσει η υπόθεση, με κάποιον να δείξει και να αποδείξει ότι αυτό
το πράγμα, αυτά τα βακτηριακά χρωμοσώματα, είναι τοξικά και θανατηφόρα, τότε θα
γράψουμε ένα βιβλίο ή θα εκδώσουμε ένα βιβλίο».
Και αυτό συνέβη. Και γι’ αυτό κυκλοφόρησε τώρα αυτό το βιβλίο, κύριε Μάασεν.
Γιατί ο καθένας μπορεί να διαβάσει εκεί τι συνέβη.
Πρώτον, έχει αποδειχθεί ότι αυτά τα τμήματα χρωμοσωμάτων, δηλαδή πολύ σύντομες αλληλουχίες, μπορούν να ενσωματωθούν
στα ανθρώπινα χρωμοσώματα και να προκαλέσουν καρκίνο.
Λοιπόν, αυτή η ανακάλυψη έγινε σε μια γυναίκα με καρκίνο της ουροδόχου κύστης σε προχωρημένο στάδιο.
Και στο χρωμόσωμα του καρκίνου της ουροδόχου κύστης εντόπισαν ενσωματωμένες αλληλουχίες Spike.
Μια στιγμή, μπορώ να ρωτήσω κάτι ακόμα; Δεν ξέρω αν το κατάλαβα σωστά.
Να μιλήσουμε τώρα για αυτά τα νανοσωματίδια λιπιδίων; Όχι.
Λοιπόν, η συσκευασία, αυτό ήταν το μόνο στοιχείο που διαπίστωσαν ότι τα νανοσωματίδια λιπιδίων αποτελούν κίνδυνο. Ναι.
Το άλλο θέμα είναι τώρα αυτή η μόλυνση του mRNA με βακτηριακό DNA.
Η οποία προέκυψε λόγω της… … της μαζικής παραγωγής, η οποία δεν ήταν πιστοποιημένη. Ναι.
Και το τρίτο είναι, στην ουσία, το ερώτημα σε ποιο βαθμό το Mod-RNA, το mRNA, δηλαδή το ίδιο το εμβόλιο, είναι τοξικό.
Μήπως, ουσιαστικά, πρέπει να διακρίνουμε τρία επίπεδα;
Θα ήθελα όμως τώρα να εστιάσω την προσοχή των ακροατών στο γεγονός ότι το DNA, και συγκεκριμένα το βακτηριακό DNA,
είναι επικίνδυνο για τη ζωή και μπορεί να προκαλέσει καρκίνο.
Η ενσωμάτωση αυτής της αλληλουχίας στο ανθρώπινο DNA προκάλεσε τον καρκίνο.
Αυτό αναφέρεται στην παρούσα εργασία, είναι τεκμηριωμένο και είναι απολύτως σαφές.
Αυτό πρέπει οπωσδήποτε να οδηγήσει στην άμεση απαγόρευση της περαιτέρω χορήγησης αυτών των ενέσεων.
Λοιπόν, καθηγητά Μπακντί, βλέπω λοιπόν δύο νέα στοιχεία.
Λοιπόν, το πρώτο ερώτημα ήταν: είναι το Mod-mRNA από μόνο του τοξικό;
Και πιστεύω ότι αυτό μπορεί γενικά να ειπωθεί, με βάση τις εμπειρίες των τελευταίων πέντε ή έξι ετών.
Το δεύτερο που αναφέρατε σήμερα — ή μάλλον το πρώτο σημείο που επισημάνατε σήμερα — αφορούσε τα νανοσωματίδια λιπιδίων: ότι αυτά
τα νανοσωματίδια λιπιδίων είναι τοξικά, επειδή διαπερνούν τόσο τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό όσο και τον
αιματοπλακουντιακό φραγμό, και τελικά μπορεί να είναι πολύ επικίνδυνα για το έμβρυο και να οδηγήσουν σε εγκεφαλίτιδα.
Και εκεί είπατε επίσης ότι εξαρτάται και από τον τρόπο αποθήκευσης ή από άλλες συνθήκες το αν η ιότητα
είναι μεγαλύτερη ή μικρότερη, δηλαδή η τοξικότητα.
Και το τρίτο, και αυτό, πιστεύω, τώρα το πραγματικά καθοριστικό μήνυμα, είναι ότι οι μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες πούλησαν
στις πολιτείες ένα προϊόν που δεν ανταποκρίνεται σε αυτό που αγοράστηκε, δηλαδή σε αυτό που αναγράφεται στη
σύμβαση και έχει αδειοδοτηθεί από τις αρχές, αλλά που στην ουσία έχει μολυνθεί με φθηνό τρόπο με βακτηριακό DNA.
Και αυτό το βακτηριακό DNA είχε απίστευτες συνέπειες, δηλαδή ενσωματώθηκε και στο ανθρώπινο DNA και οδήγησε σε σοβαρές και
εξαιρετικά σοβαρές ασθένειες, όπως μόλις αναφέρατε, καρκίνο του ουροδόχου κύστης σε μία περίπτωση,
αλλά και σε πολλές, πολλές άλλες περιπτώσεις επίσης.
Και τώρα που το σκέφτομαι, καθηγητά Μπακντί, οι φαρμακευτικές εταιρείες έλεγαν πάντα ότι, αφού
έχουμε υπογράψει συμβόλαια, δεν φέρουμε καμία ευθύνη.
Ναι, αυτό αναγράφεται πάντα εκεί: δεν φέρουμε καμία ευθύνη για τίποτα. Μας έχουν, για
να το πούμε έτσι, απαλλάξει από κάθε ευθύνη.
Αλλά εδώ πρέπει να πω ότι, αν παρέδωσαν κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που είχε παραγγελθεί και αν αυτό
δεν εμπίπτει καθόλου στην έκτακτη άδεια, τότε φέρουν ευθύνη, τόσο αστική όσο και ποινική.
Πρέπει να ισχύει ότι για όλους έχει αρθεί κάθε είδους ασυλία, έτσι δεν είναι;
Ναι, δηλαδή μετά από αυτό πράγματι. Όμως, αυτό που είπατε μου κατέστησε ουσιαστικά σαφές γιατί υπάρχουν ομάδες
ανθρώπων που αρρωσταίνουν και άλλες που δεν αρρωσταίνουν.
Τότε απλώς οφείλεται στο ότι είχαν κακή τύχη.
Για παράδειγμα, όσον αφορά την αποθήκευση της συσκευασίας, δηλαδή των νανοσωματιδίων λιπιδίων, ή ακόμα και
όσον αφορά τη μόλυνση της ουσίας από βακτηριακό DNA.
Και οι άλλοι απλώς ήταν τυχεροί.
Ρουλέτα. Ρωσική ρουλέτα.
Ρωσική ρουλέτα, ναι. Έτσι έχουν τα πράγματα.
Και πιστεύω ότι πρέπει τώρα να ζητηθεί η ποινική δίωξη όλων όσων συμμετείχαν εν γνώσει τους. Αυτό είναι απαραίτητο.
Από τους κατασκευαστές μέχρι τους φορείς που αναλαμβάνουν τον συντονισμό στην πολιτική, στους επιστημονικούς φορείς και
στους υπεύθυνους για τη διάδοση, καθώς και στα μέσα ενημέρωσης.
Και εννοώ, αν κάποιος έχει έστω και λίγη νοημοσύνη, θα γύριζα το κεφάλι μου και θα
έλεγα: «Θεέ μου, πραγματικά δεν το ήξερα τότε».
Και αυτό θα ίσχυε πράγματι και σήμερα. Επειδή τα πράγματα που μόλις σας είπα δεν ήταν γνωστά.
Όλοι αυτοί έχουν γίνει γνωστοί τα τελευταία δύο χρόνια.
Και δεν είναι ευρέως γνωστό, επειδή κανείς δεν το έχει πραγματικά εξηγήσει. Τώρα όμως όλα αναφέρονται στο βιβλίο.
Και τώρα κανείς δεν μπορεί να πει ότι δεν ήταν γνωστό ή ότι δεν το γνωρίζω.
Αλλά αν λέτε ότι δεν ήταν γνωστό, αυτό μπορεί να ισχύει μόνο για το ευρύ κοινό, ίσως και για τη δικαιοσύνη, αλλά όχι
για τους παραγωγούς και όχι για όσους το έθεσαν στην αγορά ή όσους χορήγησαν έκτακτη άδεια κυκλοφορίας.
Αυτά δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητα, δεν το γνωρίζαμε.
Όχι. Σωστά. Είτε το γνώριζαν εν γνώσει τους είτε θα έπρεπε να το γνωρίζουν, και παρόλα αυτά το έθεσαν σε κυκλοφορία.
Και όταν αργότερα είδαν τις συνέπειες που είχε αυτό, δεν το απέσυραν, αλλά συνέχισαν να το διαθέτουν στην αγορά.
Ναι. Γι’ αυτό και αποτελεί έγκλημα μέχρι και σήμερα.
Και πρέπει τώρα να επιβληθεί μορατόριουμ σε όλα τα εμβόλια mRNA για υγιείς ανθρώπους. Αυτό είναι επίσης απαραίτητο.
Αυτό που έχω πει, και το οποίο είναι γνωστό εδώ και δύο χρόνια, αφορά την τοξικότητα των
νανοσωματιδίων και τη μόλυνση του DNA που περιείχαν.
Δεν είναι δυνατόν σήμερα η κυβέρνηση ή ο αγοραστής να ακυρώσουν τις συμβάσεις πώλησης των τελευταίων δύο και τριών ετών;
Αυτό είναι φυσικά ένα εντελώς διαφορετικό ζήτημα, το οποίο δεν έχει σχέση με το αν αποτελεί ποινικό αδίκημα,
ούτε με το κατά πόσο στο μέλλον θα συνεχίσουν να «χορηγούνται», σε εισαγωγικά, αυτές οι ουσίες mRNA.
Πιστεύω ότι, αν δεν παραδόθηκε αυτό που παραγγέλθηκε, τότε αυτό δεν εμπίπτει καθόλου στη σύμβαση πώλησης.
Δηλαδή, όταν έγινε η παραγγελία, το δείγμα που είχε δει κανείς, που είχε ελέγξει, και όπως είπατε, το δείγμα που είχε
ελέγξει κανείς και το οποίο στη συνέχεια πιστοποιήθηκε έκτακτα, έλαβε έκτακτη έγκριση, ήταν μια ουσία χωρίς βακτηριακό DNA.
Η ουσία αυτή έχει, για να το πούμε έτσι, πιστοποιηθεί. Η ουσία αυτή έχει αγοραστεί.
Και τώρα παραδόθηκε κάτι εντελώς καινούργιο.
Και ως νομικός, πρέπει να θέσω το ερώτημα: αποτελεί αυτό πλέον αντικείμενο της παρούσας σύμβασης ή πρόκειται για κακή εκτέλεση;
Θα έλεγα ότι αυτό δεν αποτελεί αντικείμενο της σύμβασης, καθώς δεν την έχουν εκπληρώσει καθόλου.
Και γι’ αυτό δεν αρκεί απλώς να το ακυρώσουμε, δηλαδή την πληρωμή… Επιστροφή χρημάτων.
Παρακαλώ, επιστροφή των χρημάτων, ακριβώς. Ναι.
Πώς φτάσαμε σε αυτό;
Γιατί φανταστείτε ότι η BioNTech έχει 15 δισεκατομμύρια στην άκρη. Αυτό είναι γνωστό.
Δεν θα σας ήταν δύσκολο να αποπληρώσετε τώρα μερικά δισεκατομμύρια, τρία, τέσσερα, πέντε δισεκατομμύρια.
Και τότε θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένα ταμείο βοήθειας για όσους έχουν υποστεί βλάβες από τον εμβολιασμό. Ναι,
βέβαια. Και να καταβάλλονται αποζημιώσεις με πολύ απλό τρόπο.
Και αυτό δεν χρειάζεται να γίνει μέσω κάποιου δικαστηρίου, αλλά μπορεί να γίνει γρήγορα και εύκολα.
Πρέπει να σας πω ότι η Ταϊλάνδη ήταν η πρώτη χώρα που κατέβαλε αυτή την αποζημίωση. Αυτό συνέβη το 2022.
Σε εκατομμύρια, δεκάδες εκατομμύρια. Και συνεχίζει να αποδίδει ακόμα και σήμερα.
Και ξέρω πώς το έκαναν οι Ταϊλανδοί. Ήταν υπέροχο.
Φοβάμαι ότι στη Γερμανία υπάρχουν απλά πάρα πολλοί που επωφελήθηκαν από αυτό, πάρα πολλοί που συμμετείχαν.
Πρέπει να πω ότι έχουμε ένα δίκτυο συνεργών, συνενοχών, ανθρώπων που απλώς παρακολουθούσαν
και, παρά την υποχρέωσή τους, δεν έκαναν τίποτα.
Θα είναι πολύ, πολύ δύσκολο.
Γι’ αυτό και μέχρι στιγμής δεν έχουμε κάνει καμία ανασκόπηση όλων αυτών των μέτρων για τον κορονοϊό και της περιόδου εμβολιασμού.
Γι’ αυτό το λέω. Αν συνειδητοποιήσετε τώρα ότι πρέπει να επιστρέψετε, να γυρίσετε πίσω και να μην συμμετέχετε πια,
γιατί όποιος συνεχίζει να συμμετέχει τώρα, είναι μέρος αυτού.
Ναι. Και γι’ αυτό δεν υπάρχει καμία επιείκεια. Δεν υπάρχει συγχώρεση. Έτσι δεν είναι; Σωστά.
Και αν όμως τώρα αρπάξουν την ευκαιρία και πουν: «Πραγματικά δεν το ξέραμε, αν το ξέραμε, δεν θα το είχαμε κάνει».
Όμως, αυτή η εποχή έχει περάσει.
Θα υποστηρίζαμε όχι μόνο την ακύρωση των συμβολαίων πώλησης, αλλά και την καταβολή, την
επιστροφή των χρημάτων. Είναι τόσο απλό για αυτούς.
Και οι βουλευτές. Γιατί; Δεν πιστεύω ότι οι περισσότεροι γνώριζαν κάτι.
Ήταν απλώς οι τσιράκοι που συμμετείχαν.
Αλλά αν τώρα στο Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο και στα κοινοβούλια των ομόσπονδων κρατιδίων οι ίδιοι οι βουλευτές
σηκωθούν όλοι και πουν: «Παιδιά, είναι αλήθεια. Τα χρήματα πρέπει να επιστραφούν στον λαό.»
Ναι. Και είναι τόσο εύκολο να το κάνετε. Γιατί να μην το κάνετε;
Πιστεύω ότι στον πολιτικό κόσμο του Βερολίνου είναι δύσκολο να επιτευχθεί κάτι τέτοιο.
Υπάρχει κάποιος τρόπος ώστε ο λαός να υποβάλει αυτό το ζήτημα ή αυτή την πρόταση στο Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο;
Λοιπόν, δεν βλέπω να υπάρχει αξιοσημείωτη προθυμία για απολογισμό από τις κοινοβουλευτικές ομάδες στο Ομοσπονδιακό
Κοινοβούλιο που έχουν σχηματίσει μέχρι τώρα την κυβέρνηση, δηλαδή από την CDU, την CSU, το SPD ή τους Πράσινους.
Αυτό δεν είναι επανεξέταση. Θέλουμε να μας επιστραφούν τα χρήματα.
Όχι, όχι. Εντάξει, λοιπόν. Ανασκόπηση, στο βαθμό που θα έπρεπε να παραδεχτούμε ότι, πράγματι, έχουν γίνει λάθη στο παρελθόν.
Κανείς δεν είναι πρόθυμος. Μπορώ πραγματικά να πω,… Κανείς δεν είναι έτοιμος να παραδεχτεί ότι έγιναν λάθη.
Θυμάμαι ότι πριν από δύο μήνες συμμετείχα στην επιτροπή έρευνας του Ομοσπονδιακού
Κοινοβουλίου σχετικά με τα μέτρα κατά του κορονοϊού.
Και δίπλα μου καθόταν ο πρώην προϊστάμενός μου, ο Τόμας ντε Μαζιέρ, ως ο τότε ομοσπονδιακός υπουργός
Εσωτερικών, και η Νάνσι Φάεζερ, μία από τις διαδόχους του.
Και οι δύο είπαν ομόφωνα ότι, στην πραγματικότητα, τα καταφέραμε πολύ καλά κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, της περιόδου του
κορονοϊού, και ότι, στην πραγματικότητα, δεν κάναμε κανένα λάθος.
Ευχαριστίες, επαίνους, ευχαριστίες και αναγνώριση προς την ομοσπονδιακή κυβέρνηση.
Και τώρα, ας μην κοιτάμε πια πίσω, αλλά μπροστά.
Και τότε μου είχε ήδη γίνει σαφές ότι δεν θέλουν να παραδεχτούν ότι έγιναν λάθη. Αυτοί θα έπρεπε να το ξέρουν.
Ακόμα και ένας τυφλός με το μπαστούνι του μπορεί να δει πόσα πράγματα πήγαν στραβά.
Δεν χρειάζεται καν να έχεις διαβάσει το νέο της βιβλίο για να καταλάβεις τι καταστροφή έχει
συμβεί εκεί και ότι εξακολουθεί να συμβαίνει.
Η εντύπωση που έχω είναι ότι αυτά τα κόμματα δεν το θέλουν. Πρέπει να τα πείσουμε. Πρέπει να ασκήσουμε πίεση.
Χαίρομαι που το AfD ασκεί πίεση στο Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο. Μπορώ μόνο να ελπίζω ότι αυτή η πίεση θα συνεχίσει να αυξάνεται.
Χρειαζόμαστε μια διερεύνηση. Χρειαζόμαστε μια παύση, όχι απλώς ένα μορατόριουμ, αλλά μια γενική παύση και
απαγόρευση της χορήγησης αυτών των νανοσωματιδίων λιπιδίων και της μολυσμένης ουσίας mRNA.
Πιστεύω ότι αυτό που πρέπει να κάνουμε στην αρχή είναι: θα χρειαζόμασταν στην πραγματικότητα μια νομική ομάδα
εργασίας, η οποία θα επεξεργαστεί όλα αυτά από νομική άποψη και, αν χρειαστεί, θα υποβάλει και μηνύσεις.
Γιατί αυτά που συζητήσαμε σήμερα εδώ, καθηγητά Μπακντί, δεν είναι καθόλου ασήμαντα αδικήματα.
Πρόκειται για σοβαρά και εξαιρετικά σοβαρά αδικήματα. Γι’ αυτό και δεν έχετε άδικο που χρησιμοποιήσατε τον όρο «έγκλημα».
Και το έγκλημα συνοδεύεται πάντα από πρόθεση.
Και σε περίπτωση ειδικών εγκλημάτων, όπως – κάτι που πρέπει να έχουμε κατά νου – η δολοφονία, η οποία αφορά τη δολοφονία
ανθρώπων, τίθεται το ζήτημα της πρόθεσης και των κινήτρων.
Ήταν απλώς η απληστία, η δίψα για κέρδος; Ή μήπως υπήρχαν και άλλα κίνητρα που έπαιξαν ρόλο, ώστε αυτές
οι ουσίες να «χορηγηθούν» —εν αγνοία των γεγονότων—;
Καθηγητά Μπακντί, δεν έχω απλώς ελπίδα, αλλά είμαι βέβαιος ότι θα καταφέρουμε να ξεκαθαρίσουμε την
κατάσταση και να σταματήσουμε αυτόν τον παράλογο εμβολιασμό.
Όμως μάλλον χρειαζόμαστε ακόμα λίγο χρόνο.
Η πίεση δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να μειωθεί. Δεν πρέπει να μειωθεί. Και πρέπει να ενημερώσουμε τον πληθυσμό.
Πρέπει να αφυπνίσουμε τον κόσμο, γιατί απλά υπάρχουν ακόμα πάρα πολλοί άνθρωποι που πιστεύουν αυτά τα σλόγκαν του mainstream.
Πρέπει να συνεχίσουμε να κάνουμε εμβολιασμούς ενίσχυσης. Πρόσφατα είδα και πάλι μια τέτοια διαφήμιση.
Επομένως, η ενημέρωση, η ενημέρωση, η ενημέρωση είναι απαραίτητη.
Ναι, αλλά δεν αρκεί μόνο η ενημέρωση, πρέπει να απαγορευτεί. Ναι, βεβαίως.
Αυτός ο εμβολιασμός, εμβολιασμός, εμβολιασμός, πρέπει να απαγορευτεί. Πρέπει να τιμωρείται ποινικά.
Οι άνθρωποι πεθαίνουν σαν τις μύγες. Αλήθεια. Αρρωσταίνουν τόσο πολύ.
Είχα αναφερθεί σε τόσα πολλά θέματα. Είμαι εντελώς απελπισμένος. Το ίδιο και οι θιγόμενοι.
Πάρα πολλοί βρίσκονται τώρα στο θάνατο. Δεν μπορεί να συμβαίνει αυτό. Και ποιος τους βοηθά; Ποιος τους βοηθά;
Παλεύουμε. Παλεύουμε για να απαγορευτούν αυτά τα μολυσμένα εμβόλια, αυτά τα νανοσωματίδια mRNA-λιπιδίων,
και να μην γίνονται πλέον εμβολιασμοί με αυτά. Αγωνιζόμαστε για την επιβολή απαγόρευσης.
Και αυτό που χρειαζόμαστε είναι να αποζημιωθούν τα θύματα. Πρέπει να προστατευτούν.
Πρέπει να τους προσφέρουμε βοήθεια. Και σε αυτό συμφωνώ μαζί σας.
Τα κέρδη που έχουν αποκομίσει αυτές οι επιχειρήσεις τα τελευταία χρόνια, προερχόμενα από τα χρήματα των φορολογουμένων,
πρέπει να διατεθούν για την προστασία των θυμάτων.
Κύριε Μάασεν, σας ευχαριστώ για το χρόνο σας. Με μεγάλη χαρά. Θα συνεχίσουμε τον αγώνα…