Η πίεση προς τους γιατρούς στη Γερμανία να εμβολιάζουν αυξάνεται δραματικά λόγω μιας νέας ρύθμισης σχετικά
με το κατ’ αποκοπήν ποσό για την κάλυψη των δαπανών.
Η διάταξη αυτή τέθηκε σε ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2026 για τα ιατρεία οικογενειακών γιατρών στη Γερμανία.
Το πάγιο ποσό διαθεσιμότητας αποτελεί πρόσθετη αμοιβή για τα ιατρεία οικογενειακών γιατρών από τα δημόσια ασφαλιστικά
ταμεία και, κατά συνέπεια, καταβάλλεται τελικά από τον πολίτη.
Παλαιότερα, κάθε ιατρείο οικογενειακού γιατρού λάμβανε κατ’ αρχήν το πάγιο ποσό διαθεσιμότητας.
Από φέτος εξετάζεται αν το ιατρείο παρέχει πράγματι τις τυπικές υπηρεσίες της οικογενειακής ιατρικής.
Σε αυτά περιλαμβάνονται, για πρώτη φορά, οι προληπτικοί εμβολιασμοί.
Τα επαρκή ποσοστά εμβολιασμού συμβάλλουν στην αύξηση του κατ’ αποκοπήν ποσού διατήρησης.
Έτσι, κατά το πρώτο έως το τρίτο τρίμηνο πρέπει να εμβολιαστεί τουλάχιστον το 7 % των περιπτώσεων που υποβάλλονται σε
θεραπεία, ενώ κατά το τέταρτο τρίμηνο τουλάχιστον το 25 %.
Συνεπώς, από τους 1.000 ασθενείς του τέταρτου τριμήνου του έτους, 250 θα πρέπει να εμβολιαστούν.
Ωστόσο, ενδέχεται επίσης να υπάρξει μείωση του κατ’ αποκοπήν ποσού διατήρησης.
Εάν ένα ιατρείο γενικού ιατρού πραγματοποιεί λιγότερους από 10 εμβολιασμούς ανά τρίμηνο,
το πάγιο ποσό αποζημίωσης μειώνεται κατά 40 %.
Τι ακριβώς συμβαίνει λοιπόν με αυτή τη ρύθμιση;
Αντί να λαμβάνουν οικονομική στήριξη, τα ιατρεία των οικογενειακών γιατρών οδηγούνται σε δίλημμα.
Διότι, λόγω της οικονομικής πίεσης, ο εμβολιασμός προωθείται μαζικά, χωρίς να ελέγχεται
αν αυτό συμβάλλει στην ανάρρωση του ασθενούς.
Επιπλέον, οι πιθανοί κίνδυνοι και οι βλάβες που μπορεί να προκαλέσει ο εμβολιασμός αγνοούνται εντελώς.
Μόνο στο Vetopedia.org έχουν καταγραφεί μέχρι σήμερα πάνω από 65.000 περιπτώσεις βλαβών από εμβολιασμό.
Ο Karl Lauterbach, υπουργός Υγείας της Γερμανίας από το 2021 έως το 2025, είναι ο εμπνευστής
αυτής της αλλαγής στο κατ’ αποκοπή ποσό διατήρησης.
Ο Καρλ Λάουτερμπαχ δεν είναι άγνωστος, όπως αποδείχθηκε και από την προηγούμενη πολιτική του καριέρα.
Σύμφωνα με το περιοδικό «Spiegel», ο Lauterbach ήταν γνωστός για τη διεξαγωγή κλινικών δοκιμών
φαρμάκων για λογαριασμό της φαρμακευτικής βιομηχανίας.
Μόνο το 2000 «κέρδισε» πάνω από 800.000 ευρώ από τις λεγόμενες εξωτερικές χρηματοδοτήσεις.
Έτσι, συμμετείχε στη μελέτη για το φάρμακο Lipobay, που μειώνει τη χοληστερόλη, της φαρμακευτικής εταιρείας Bayer.
Ωστόσο, το φάρμακο αυτό έπρεπε να αποσυρθεί από την αγορά λόγω τουλάχιστον 2.500 θανάτων παγκοσμίως.
Ο Karl Lauterbach αγνόησε τις προειδοποιήσεις που είχαν διατυπωθεί νωρίς σχετικά με την επικινδυνότητα
αυτού του φαρμάκου, όπως και η εταιρεία παραγωγής Bayer.
Τον Απρίλιο του 2023 ζήτησε την έγκριση έκτακτης ανάγκης για ένα εμβόλιο κατά του κορονοϊού, χωρίς τη συγκατάθεση του
Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (EMA), χωρίς επαρκή έλεγχο και χωρίς αποτελέσματα μακροπρόθεσμης παρακολούθησης!
Περισσότερες πληροφορίες για τον Karl Lauterbach θα βρείτε στην εκπομπή που εμφανίζεται στην οθόνη.
Ο Karl Lauterbach θεωρείται επί του παρόντος ως πιθανός νέος επικεφαλής του ΠΟΥ.
Αν εξετάσει κανείς τους στόχους του ΠΟΥ, ο Καρλ Λάουτερμπαχ θα ταίριαζε απόλυτα στο ρόλο του υπεύθυνου για την υλοποίησή τους.
Τον Απρίλιο του 2020, ο ΠΟΥ, μαζί με τα 194 κράτη μέλη του, δημοσίευσε το «Immunization
Agenda 2030», δηλαδή το Πρόγραμμα Εμβολιασμού 2030.
Προκειμένου να προσαρμοστεί στις περιφερειακές συνθήκες και τους στόχους, ο ΠΟΥ-Ευρώπη ενέκρινε το «Ευρωπαϊκό
Πρόγραμμα Εμβολιασμού 2030», το οποίο βασίζεται σε αυτά, με τη συναίνεση όλων των κρατών μελών.
Οι στόχοι του Προγράμματος Εμβολιασμού 2030 περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων:
• Ενίσχυση των εθνικών προγραμμάτων εμβολιασμού • Εντοπισμός και κάλυψη των κενών στα ποσοστά εμβολιασμού
Μήπως αυτό το πάγιο ποσό προφύλαξης θεσπίστηκε και επειδή οι άνθρωποι έχουν γίνει πιο επιφυλακτικοί απέναντι στους
εμβολιασμούς λόγω των πολλών περιπτώσεων βλαβών από εμβολιασμό;
Σε κάθε περίπτωση, το πάγιο ποσό προπληρωμής αποτελεί μέσο πίεσης για την αύξηση του ποσοστού εμβολιασμού.
Αυτή η πίεση που ασκείται στους γιατρούς παίζει το παιχνίδι της ΠΟΥ, της φαρμακευτικής βιομηχανίας και της πολιτικής.
Με αυτόν τον τρόπο, έχει γίνει ένα ακόμη βήμα προς την κατεύθυνση της υποχρεωτικής εμβολίασης.
Η δικηγόρος και ειδικευμένη δικηγόρος στο ιατρικό δίκαιο Beate Bahner δήλωσε τα εξής σε ένα συμπόσιο Τύπου σχετικά με το θέμα:
«Δεν πρόκειται, άλλωστε, για αμοιβή για ιατρικές υπηρεσίες, αλλά για ποινή για τη μη παροχή υποτιθέμενων ιατρικών υπηρεσιών.»
Αυτό, φυσικά, έρχεται σε αντίθεση με το σύστημα και αποκαλύπτει τον εκβιαστικό χαρακτήρα της υπόθεσης.
Αυτό καταδεικνύει την πίεση και τη διαφθορά που, όπως είναι γνωστό, γίνονται κρυφά – ακριβώς όπως συνέβη και κατά τη
διάρκεια της πανδημίας του κορονοϊού, όπου οι γιατροί αμείβονταν με απίστευτα υψηλές αμοιβές για τους εμβολιασμούς.
«Αυτή είναι η διαφθορά στην πιο καθαρή της μορφή.»