«Ordo ab Chao» – που στα γερμανικά σημαίνει «Τάξη από το χάος» – είναι το σύνθημα του μασονικού συστήματος ανώτερων βαθμών
του «Παλαιού και Αποδεκτού Σκωτσέζικου Τύπου», εν συντομία AASR.
Ο όρος «σκοτσέζικος» δεν αναφέρεται στη γεωγραφική προέλευση του τελετουργικού, το οποίο
εμφανίστηκε τον 18ο αιώνα κυρίως στη Γαλλία.
Το AASR συγκαταλέγεται παγκοσμίως μεταξύ των πιο σημαντικών συστημάτων υψηλών βαθμών της Μασονίας.
Ο Αμερικανός αξιωματικός του Εμφυλίου Πολέμου και συγγραφέας Άλμπερτ Πάικ υπήρξε για 32 χρόνια, μέχρι τον θάνατό του το 1891,
«Ανώτατος Μεγάλος Διοικητής» της νότιας δικαιοδοσίας του AASR.
Επιστροφή στο σύνθημα της AASR – «Τάξη από το χάος».
Η υπόθεση ότι το χάος προκαλείται σκόπιμα με σκοπό τη δημιουργία μιας Νέας Παγκόσμιας Τάξης προέρχεται, σύμφωνα με το YouTube,
το ChatGPT και άλλα παρόμοια μέσα, από θεωρίες συνωμοσίας.
Το σύνθημα συμβολίζει την ιδέα ότι ο άνθρωπος, ξεκινώντας από την άγνοια και την αταξία, καταλήγει σε μεγαλύτερη εσωτερική τάξη.
Ορισμένοι ειδήμονες, που παρακολουθούν προσεκτικά τα παγκόσμια γεωπολιτικά, οικονομικά και κοινωνικοπολιτικά
γεγονότα, καταλήγουν σε διαφορετικό συμπέρασμα.
Μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται, για παράδειγμα, ο Γερμανός οικονομικός εμπειρογνώμονας και συγγραφέας
Έρνστ Βολφ, καθώς και ο Γερμανός πολιτικός επιστήμονας, συντάκτης και συγγραφέας Πέτερ Ορτσεχόφσκι.
Στο βιβλίο του που εκδόθηκε το 2024 – «Χάος» – ο Ορζεχόφσκι αποκαλύπτει, μέσα από ανατριχιαστικά παραδείγματα, το
γενικό σχέδιο της ελίτ της εξουσίας, τον τρόπο με τον οποίο θα προκαλέσει χάος και ποιος είναι ο τελικός της στόχος.
Ο Ορέτσοφσκι παραθέτει τέσσερα παραδείγματα για το πώς το χάος δημιουργείται ως μέσο για την επίτευξη ενός σκοπού:
1. Οι πόλεμοι και οι γεωπολιτικές συγκρούσεις εντείνονται
2. Διαταράσσεται ο εφοδιασμός με τρόφιμα και ενέργεια
3. Η μαζική μετανάστευση προς την Ευρώπη συνεχίζει να εντείνεται
4. Η σκέψη των ανθρώπων μπερδεύεται
Ο Orzechowski το συνοψίζει ως εξής στο βιβλίο του.
Απόσπασμα: «Το χάος θα ταρακουνήσει τον κόσμο μέχρι τα θεμέλιά του.»
Το ύπουλο σχέδιο που κρύβεται πίσω από όλα αυτά: Όταν τα πάντα ξεφεύγουν από τον έλεγχο, οι πλήρως
τρομοκρατημένοι πολίτες δεν επιθυμούν τίποτα περισσότερο από το να επανέλθει επιτέλους η τάξη.
«Οι άνθρωποι είναι τότε έτοιμοι να υποκύψουν σε κάθε εντολή του υποτιθέμενου σωτήρα.»
Η ακόλουθη εκπομπή εξετάζει, με βάση τρία επίκαιρα εστίες κρίσεων – Ιράν/Μέση Ανατολή, Κίνα/Ταϊβάν και Ουκρανία/Ρωσία
–, σε ποιο βαθμό επιβεβαιώνεται η θέση του Ορζεχόφσκι:
Μπορούν ορισμένα γεγονότα να ερμηνευθούν ως «προκαλούμενο χάος» και ποιος επωφελείται από αυτό;
1. Εστία κρίσης: Πόλεμος στο Ιράν το 2026 – Μέση Ανατολή & Στενό του Ορμούζ
Με το πρόσχημα ότι ήθελαν να εμποδίσουν το Ιράν να αναπτύξει πυρηνικά όπλα, το Ισραήλ και οι ΗΠΑ ξεκίνησαν τις
επιθέσεις τους εναντίον του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου 2026.
Από τότε, εναλλάσσονται επιθέσεις εναντίον ιρανικών στόχων, ιρανικές αντίποινα εναντίον του Ισραήλ και
αμερικανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων στη Μέση Ανατολή, καθώς και προσωρινές εκεχειρίες.
Πρέπει να σημειωθεί το εξής:
• Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ αποδεικνύεται για άλλη μια φορά, με τις αντιφατικές δηλώσεις και πράξεις
του, ως η απόλυτη φιγούρα του πολιτικού χάους, όπως σπάνια ενσαρκώνει οποιοσδήποτε άλλος πολιτικός.
Τη μία φορά λέει «Χου», την άλλη «Χοτ»:
Ενώ, αφενός, μιλάει για το τέλος του πολέμου, αφετέρου ανακοινώνει νέες επιθέσεις.
• Ο πόλεμος στο Ιράν αποτελεί ένα μείγμα παραδοσιακής και ψυχολογικής πολεμικής τακτικής (PsyOps).
Και τα δύο στοιχεία – η τρομοκρατία ή οι πολεμικές ενέργειες με τη χρήση όπλων, καθώς και κάθε είδους
πολεμική ρητορική – συνεργάζονται για να διατηρούν τον πληθυσμό σε κατάσταση «φόβου και τρόμου».
Αυτό ονομάζεται επίσης «στρατηγική της έντασης» και περιγράφει την εκμετάλλευση τρομοκρατικών ή άλλων
γεγονότων με σκοπό να σπείρουν τον φόβο και να προκαλέσουν αβεβαιότητα στον ίδιο τον πληθυσμό.
Επιπλέον, στο Wiki της Εγκληματολογίας αναφέρεται: «Επιπλέον, μια στρατηγική δημιουργίας έντασης μπορεί να χρησιμεύσει ως
δικαιολογία για κατασταλτικές ενέργειες και παρεμβάσεις του κράτους, ενισχύοντας την
επιθυμία του πληθυσμού για κρατική παρέμβαση.»
Ή, για να το πούμε και πάλι με τα λόγια του Ορζεχόφσκι: «Όταν όλα ξεφεύγουν από τον έλεγχο, οι πλήρως τρομοκρατημένοι
πολίτες δεν επιθυμούν τίποτα περισσότερο από το να αναλάβει επιτέλους κάποιος να αποκαταστήσει την τάξη.»
• Τα ελεγχόμενα μέσα ενημέρωσης είναι γεμάτα προειδοποιήσεις ότι ο πόλεμος με το Ιράν ενδέχεται να επεκταθεί στις
χώρες του Κόλπου ή ακόμη και να εξελιχθεί σε διεθνή σύγκρουση.
Έτσι, τελικά, κάθε μέτρο, κάθε στρατιωτικός εξοπλισμός και κάθε στρατιωτική ενέργεια μπορούν να
δικαιολογηθούν – ή και το κλείσιμο του στενού του Ορμούζ.
Το κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ και το επικείμενο χάος
Ο Ιρανός πολιτικός αναλυτής Seyed Mohammad Marandi, ο οποίος γεννήθηκε στις ΗΠΑ, προειδοποίησε σε συνέντευξή
του στις 23 Ιουλίου 2026 για μια δραματική κλιμάκωση της σύγκρουσης μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν.
Ο πορθμός του Ορμούζ, το στρατηγικής σημασίας στενό μεταξύ του Περσικού Κόλπου και του Κόλπου του
Ομάν, αποτελεί το νευραλγικό σημείο της κλιμάκωσης.
Ένα άρθρο στον ιστότοπο οικονομικών ειδήσεων «ZeroHedge» το συνόψισε ως εξής:
«Ο πορθμός του Ορμούζ είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος, καθώς μετατρέπει μια περιφερειακή στρατιωτική
αντιπαράθεση σε παγκόσμιο οικονομικό πρόβλημα.»
«Η πλωτή οδός αποτελεί μια κρίσιμη διαδρομή για τη μεταφορά ενέργειας, πράγμα που σημαίνει ότι κάθε παρατεταμένη διαταραχή
δεν επηρεάζει μόνο τις εμπόλεμες χώρες, αλλά και κυβερνήσεις, βιομηχανίες και καταναλωτές που
βρίσκονται σε απόσταση χιλιάδων χιλιομέτρων.»
Οι αναλυτές προέβλεπαν ένα παγκόσμιο έλλειμμα πετρελαίου περίπου 1,5 εκατομμυρίων βαρελιών την ημέρα.
Ο πρώην αναλυτής της CIA Λάρι Σ. Τζόνσον πηγαίνει ακόμη πιο μακριά και κάνει λόγο για ένα «παγκόσμιο πληθωριστικό σοκ»:
«Ενώ οι παγκόσμιες αγορές συνεχίζουν να εστιάζουν στο πετρέλαιο που μεταφέρεται μέσω του στενού, παραβλέπουν τις βαθιές
επιπτώσεις της διακοπής των προμηθειών ηλίου, θείου και ουρίας.»
«Η παγκόσμια οικονομία αισθάνεται ήδη τις συνέπειες της μειωμένης προσφοράς αυτών των πρώτων υλών, και
ο κόσμος θα βιώσει ένα παγκόσμιο πληθωριστικό σοκ.»
Στην ίδια γραμμή κινείται και ο Γερμανός οικονομικός αναλυτής και συγγραφέας Ερνστ Βολφ.
Υπολογίζει ότι θα χρειαστούν εβδομάδες, ίσως ακόμα ένας ή δύο μήνες, μέχρι να εξαντληθούν τα
στρατηγικά αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Θα σημειωθούν οικονομικές καταρρεύσεις.
Πιστεύει ότι τότε θα ξεσπάσει ξανά ο πόλεμος και θα προκληθεί παγκόσμια ενεργειακή κρίση.
Ο Wolff προβλέπει «μια πραγματικά τεράστια αύξηση του πληθωρισμού».
Απειλείται περαιτέρω χάος λόγω μιας πείνας και μιας νέας μεταναστευτικής κρίσης που θα προκύψει από αυτήν. Ernst Wolff:
«Αν και ο ενεργειακός κλονισμός δεν είναι παρά ένας κλονισμός.
Αυτό το φθινόπωρο θα βιώσουμε και ένα δεύτερο σοκ, το οποίο θα είναι πολύ χειρότερο.
«Και αυτή είναι η τεράστια καταστροφή λόγω πείνας που απειλεί κυρίως την Αφρική, λόγω του γεγονότος ότι δεν μπορούν πλέον
να μεταφέρονται λιπάσματα μέσω του Στενού του Ορμούζ και, ως εκ τούτου, οι τιμές των λιπασμάτων έχουν εκτοξευθεί στα ύψη.»
Στην ερώτηση αν προβλέπει λιμό στην Ευρώπη, ο Wolff απάντησε:
«Όχι με μια πείνα, αλλά με μια νέα μεταναστευτική κρίση.»
Λοιπόν, είναι απολύτως, απολύτως σαφές ότι αν πράγματι οι άνθρωποι στην Αφρική υποφέρουν από την πείνα –
και αυτό ισχύει στην Κένυα, τη Ζάμπια, την Αιθιοπία, καθώς και σε πολλές χώρες της Δύσης –
Και αυτό θα πλήξει και τα κράτη της Βόρειας Αφρικής· δηλαδή, τότε, τόσο την Αίγυπτο όσο και τη Συρία στη Μέση Ανατολή.
Λοιπόν, αυτό θα έχει επιπτώσεις παντού.
Αυτό φυσικά θα εντείνει την πίεση στην Ευρώπη και, ως εκ τούτου, θα ασκήσει ακόμη μεγαλύτερη πίεση στους ανθρώπους εδώ.
Τι θα κάνουν τότε οι άνθρωποι; Θα απαιτήσουν περισσότερη ασφάλεια.
«Ποιος θα τους προσφέρει ασφάλεια; Οι εταιρείες πληροφορικής, μέσω της παρακολούθησης και της χειραγώγησης.»
Ενδιάμεσο συμπέρασμα
Οι εκτεταμένες συνέπειες του κλεισίματος του Στενού του Ορμούς, ως αποτέλεσμα του πολέμου με το Ιράν, καταδεικνύουν
ότι ο πόλεμος εξελίσσεται σε παγκόσμιο οικονομικό πρόβλημα και επηρεάζει τους καταναλωτές σε όλο τον κόσμο.
Ο πόλεμος φαίνεται να στρέφεται, όσον αφορά τις επιπτώσεις του, λιγότερο εναντίον κρατών και περισσότερο εναντίον των καταναλωτών
σε όλο τον κόσμο, των ευρέων μαζών και της μεσαίας τάξης.
Ένα άρθρο στην ανεξάρτητη πλατφόρμα ανάλυσης uncutnews.ch το χαρακτηρίζει ως «πόλεμο για τον ενεργειακό εφοδιασμό του κόσμου»:
«Όλο και περισσότερα στοιχεία υποδηλώνουν ότι οι υποδομές πετρελαίου και φυσικού αερίου
έχουν πλέον μετατραπεί σε πραγματικό πεδίο μάχης.»
«Τα διυλιστήρια, οι αγωγοί, οι τερματικοί σταθμοί εξαγωγής, τα δεξαμενόπλοια και τα δύο σημαντικότερα θαλάσσια στενά στον κόσμο
– το Στενό του Ορμούζ και το Στενό του Μπαμπ-ελ-Μαντέμπ – βρίσκονται όλο και περισσότερο στο επίκεντρο
των στρατιωτικών σχεδίων όλων των εμπλεκόμενων μερών.»
Ο πραγματικός κίνδυνος έγκειται στην πιθανότητα ταυτόχρονης κλιμάκωσης πολλών εστιών κρίσης: Χόρμουζ, Μπαμπ ελ-Μαντέμπ,
πετρελαϊκά κοιτάσματα της Σαουδικής Αραβίας, εγκαταστάσεις υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) του Κατάρ , κοιτάσματα
φυσικού αερίου του Ισραήλ και αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις.
Τότε, ένας περιφερειακός πόλεμος θα εξελισσόταν σε παγκόσμιο ενεργειακό και οικονομικό σοκ.
Σε μια ανάρτηση στο Telegram της 1ης Ιουνίου, ο Wolff το περιέγραψε ως εξής:
«Ο πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ και Ισραήλ εναντίον του Ιράν είναι στην πραγματικότητα ο πόλεμος των τεχνολογικών και
χρηματοοικονομικών κολοσσών της Γουόλ Στριτ και της Σίλικον Βάλεϊ εναντίον της παγκόσμιας μεσαίας τάξης.»
«Η σκόπιμη έλλειψη ενέργειας και η αύξηση του κόστους της θα οδηγήσουν εκατομμύρια μεσαίες επιχειρήσεις σε πτώχευση.»
Ο Ερνστ Βολφ και άλλοι ανεξάρτητοι παρατηρητές βασίζονται στη θέση του Ορζεχόφσκι, σύμφωνα με την οποία μέσω ενός
προμελετημένου, συσσωρευτικού παγκόσμιου χάους πρόκειται να δημιουργηθεί μια Νέα Παγκόσμια Τάξη, η οποία θα
χαρακτηρίζεται από ψηφιακή δικτατορία και απόλυτο έλεγχο:
• Οι ενεργειακές και άλλες κρίσεις προκλήθηκαν σκόπιμα, προκειμένου να ασκηθεί ακόμη μεγαλύτερη πίεση στον
κόσμο, να προωθηθεί η ψηφιοποίηση και, ενδεχομένως, να επιβληθούν νέα μέτρα περιορισμού της κυκλοφορίας.
• Τα CBDC , δηλαδή το ψηφιακό χρήμα των κεντρικών τραπεζών, πρόκειται να εισαχθούν προκειμένου να καταστεί
δυνατή η πλήρης ψηφιακή ιχνηλασιμότητα των χρηματικών ροών.
Σε ένα άρθρο του Φεβρουαρίου 2024, ο Ernst Wolff περιέγραψε πώς πρόκειται να καταστεί
προγραμματιζόμενο αυτό το ψηφιακό χρήμα της κεντρικής τράπεζας:
«Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να παραπλανηθούμε:»
Ένα τέτοιο προγραμματιζόμενο νόμισμα σημαίνει το τέλος κάθε οικονομικής ελευθερίας και την απόλυτη
επιτήρηση από το κράτος, μέσω της Κεντρικής Τράπεζας.
Το «προγραμματιζόμενο χρήμα» σημαίνει ότι δεν μπορούν να μας επιβάλλουν μόνο πόσα
επιτρέπεται να ξοδεύουμε, αλλά και για τι, πότε και πού.
Επιπλέον, μπορούν ανά πάσα στιγμή να μας κόψουν εντελώς τη χρηματοδότηση ή να μας υποβάλουν – σύμφωνα με το κινεζικό πρότυπο
– σε ένα σύστημα κοινωνικής πίστωσης, το οποίο θα μας αναγκάζει να συμμορφωνόμαστε με τις οδηγίες της
εκάστοτε κυβέρνησης – ή να μείνουμε χωρίς χρήματα.»
• Ως περαιτέρω συνέπεια των οικονομικών και κοινωνικών κρίσεων, οι πληγέντες θα απαιτήσουν ένα καθολικό βασικό εισόδημα.
Σύμφωνα με τον Wolff, θα εκδοθεί επίσης αποκλειστικά υπό τη μορφή CBDC.
Ο Ernst Wolff το συνοψίζει ως εξής:
«Ο πορθμός του Ορμούζ είναι κλειστός – και τα αποθέματα πετρελαίου των ΗΠΑ θα εξαντληθούν σε λίγες εβδομάδες.»
Αυτό που η πολιτική και τα ΜΜΕ παρουσιάζουν ως ειρηνευτική διαδικασία, είναι στην
πραγματικότητα ένα ενεργειακό σοκ που προκλήθηκε σκόπιμα:
«Ως μοχλός για το προγραμματιζόμενο χρήμα, τον απόλυτο έλεγχο και την εγκαθίδρυση μιας ψηφιακής δικτατορίας,
η οποία επισκιάζει όλες τις δικτατορίες της ιστορίας.»
Στη συνέχεια, θα εξεταστούν συνοπτικά δύο ακόμη βασικά εστίες κρίσης.
2. Εστία κρίσης: Η σύγκρουση Ουκρανίας-Ρωσίας
Όπως έδειξε το Kla.TV σε διάφορες εκπομπές, ο πληθυσμός βρισκόταν συνεχώς σε κατάσταση «έντασης» και
«αβεβαιότητας» ήδη από την εποχή του «Ψυχρού Πολέμου» (1945–1991) μεταξύ των ΗΠΑ και της Σοβιετικής Ένωσης.
Αυτό οδήγησε σε έναν πραγματικό αγώνα εξοπλισμών – ακόμη και στον πυρηνικό τομέα.
Στη θέση του «Ψυχρού Πολέμου» εμφανίστηκε ένα διαρκές δυναμικό συγκρούσεων και εντάσεων μεταξύ του ΝΑΤΟ και της Ρωσίας.
Αυτό εντάθηκε περαιτέρω από τη λεγόμενη «επέκταση του ΝΑΤΟ προς τα ανατολικά» που ξεκίνησε το 1999, καθώς και από την
αντισυνταγματική ανατροπή της κυβέρνησης στο Κίεβο το 2014.
Τελικά, η σύγκρουση κλιμακώθηκε με την εισβολή ρωσικών στρατευμάτων στην Ουκρανία στις 24 Φεβρουαρίου 2022.
Όσον αφορά το ερώτημα «Ποιος φταίει για τον πόλεμο στην Ουκρανία;», οι απόψεις διίστανται σημαντικά.
Το ερώτημα φαίνεται να οδηγεί μάλλον σε μια παράπλευρη τροχιά.
Ταυτόχρονα, προκαλεί αμφιλεγόμενες συζητήσεις και διχάζει τις κοινωνίες, τους λαούς μεταξύ
τους, αλλά και τους ανεξάρτητους δημοσιογράφους.
Οι υποστηρικτές της θεωρίας «Ordo ab Chao», όπως ο Ernst Wolff, ο Peter Orzechowski ή ο David Icke, θεωρούν ότι οι πόλεμοι, καθώς
και οι εντάσεις που ενδέχεται να κλιμακωθούν έως και σε πόλεμο, σχεδιάζονται, προκαλούνται και
αξιοποιούνται με στοχευμένο και στρατηγικό τρόπο.
Συνεπώς, το ζητούμενο είναι να αποκαλυφθούν οι πραγματικοί υποκινητές του πολέμου, καθώς και οι
εμπνευστές και οι ελεγκτές των ένοπλων συγκρούσεων.
Για παράδειγμα, είναι γνωστό ότι ο στρατηγικός σχεδιασμός του ΝΑΤΟ είχε ήδη πραγματοποιηθεί
το 1939 στο Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων (CFR).
Ο μασόνος 33ου βαθμού Άλεν Γ. Ντάλλες ηγούνταν της ομάδας για θέματα εξοπλισμών στο πλαίσιο των «Μελετών για τον Πόλεμο και
την Ειρήνη» του CFR – δηλαδή του στρατηγικού σχεδιασμού του ΝΑΤΟ.
Το ντοκιμαντέρ του Kla.TV για το ΝΑΤΟ εξήγησε πώς, αφενός, το ΝΑΤΟ τροφοδοτεί όλη αυτή την πολεμοκαπηλεία,
αφετέρου όμως λειτουργεί και ως τακτική αποσπάσεως της προσοχής.
Όλη αυτή η πολεμική υστερία έχει ως στόχο να αποσπάσει την προσοχή από τις παράλληλες προσπάθειες για την
επέκταση ενός ολοκληρωτικού ψηφιακού ελέγχου και την καθιέρωση μιας Νέας Παγκόσμιας Τάξης.
Ποιες είναι οι συνέπειες του χάους που προκάλεσε ο πόλεμος στην Ουκρανία και πού θα μπορούσε να οδηγήσει αυτή η εξέλιξη;
Η πιο προφανής συνέπεια είναι ότι οι προετοιμασίες για έναν πιθανό πόλεμο βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη
και ότι αυτός θα μπορούσε να ξεσπάσει ανά πάσα στιγμή:
• Το άρθρο που δημοσιεύτηκε στις 25 Ιουλίου στον ιστότοπο οικονομικών ειδήσεων «ZeroHedge»
αναφέρεται στο «σχέδιο επανεξοπλισμού της Ευρώπης».
«Το ΝΑΤΟ έχει δεσμεύσει τα μέλη του να επιτύχουν έναν μακροπρόθεσμο στόχο, δηλαδή να δαπανούν ετησίως
το 5 % του ΑΕΠ για την άμυνα και τις ανάγκες ασφάλειας που σχετίζονται με την άμυνα έως το 2035.»
Παράλληλα, τον Ιούλιο του 2026, η Συμμαχία ανακοίνωσε ότι οι ευρωπαίοι σύμμαχοι και ο Καναδάς είχαν ήδη
αυξήσει τις βασικές αμυντικές δαπάνες τους το 2025 κατά σχεδόν 20 % σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος.»
• Μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, η ΕΕ ανέλαβε κεντρικό ρόλο στην ενίσχυση της ευρωπαϊκής
αμυντικής ετοιμότητας μέσω ποικίλων νομοθετικών πρωτοβουλιών.
Το διαδικτυακό περιοδικό «Telepolis» ανέφερε στις 24 Φεβρουαρίου ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία πρόκειται πλέον
να προετοιμαστεί, με πολλά δισεκατομμύρια, για την προγραμματισμένη πολεμική οικονομία.
Από τις 30 Δεκεμβρίου 2025, λοιπόν, οι Βρυξέλλες μπορούν να παρεμβαίνουν στις αμυντικές αλυσίδες
εφοδιασμού του μη στρατιωτικού τομέα, κάτι που ουσιαστικά ισοδυναμεί με πολεμική οικονομία.
• Η Γερμανία παρουσίασε στις αρχές του 2024 την πρώτη έκδοση του Σχεδίου Επιχειρήσεων Γερμανίας (OPLAN DEU).
Αυτή αποτελεί «ένα ουσιαστικό στρατιωτικό σκέλος της συνολικής άμυνας της Γερμανίας».
Στο bundeswehr.de αναφέρεται κυριολεκτικά:
«Ένας βασικός παράγοντας που επηρεάζει το OPLAN DEU είναι η δέσμευση της Γερμανίας έναντι της Συμμαχίας,
η οποία απορρέει από τη γεωστρατηγική της θέση ως κόμβου του ΝΑΤΟ στο κέντρο της Ευρώπης.»
«Σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, θα πρέπει να μεταφερθούν μέσω της Γερμανίας και να (...) εφοδιαστούν έως και 800.000 στρατιώτες
των συμμαχικών δυνάμεων και 200.000 οχήματα εντός έξι μηνών.»
• Εκτός από το επιχειρησιακό σχέδιο για τη Γερμανία, αναπροσαρμόστηκαν επίσης οι βασικές αρχές σχετικά με το προσωπικό
για την άμυνα σε επίπεδο ομοσπονδιακού κράτους και συμμαχίας.
Με τον νέο νόμο για τον εκσυγχρονισμό της στρατιωτικής θητείας, ο οποίος ισχύει από την 1η Ιανουαρίου 2026,
επανεισήχθησαν η καταγραφή και η στρατολογική εξέταση των νέων.
Δεν προβλέπεται προς το παρόν υποχρεωτική επιστράτευση, αλλά μπορεί να διαταχθεί σε
περίπτωση αλλαγής της κατάστασης ασφαλείας.
• Το ΝΑΤΟ ενισχύει τη στρατιωτική του εφοδιαστική στην ανατολική πτέρυγα.
Σε αυτά περιλαμβάνονται διαδρόμοι μεταφοράς, αποθηκευτικές δυνατότητες και συστήματα εφοδιασμού, τα οποία αποσκοπούν
στην ταχύτερη μετακίνηση και εφοδιασμό των ενόπλων δυνάμεων.
• Από την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία στις 24 Φεβρουαρίου 2022, περίπου επτά εκατομμύρια άνθρωποι έχουν εγκαταλείψει
την Ουκρανία και έχουν αναζητήσει καταφύγιο σε άλλες χώρες.
Μόνο στην ΕΕ, περισσότεροι από τέσσερα εκατομμύρια άνθρωποι έλαβαν καθεστώς προσωρινής προστασίας.
• Μετά την επίθεση της Ρωσίας στην Ουκρανία, οι ουκρανικές εξαγωγές σιτηρών μειώθηκαν προσωρινά έως και κατά 80 %, αφού
είχαν αποκλειστεί τα σημαντικότερα λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας.
Μόνο χάρη στις εναλλακτικές διαδρομές μεταφοράς και τη συμφωνία για τα σιτηρά κατάφεραν
να αυξηθούν εκ νέου, εν μέρει, οι εξαγωγές.
• Ο πόλεμος στην Ουκρανία άλλαξε ριζικά τον εφοδιασμό της Γερμανίας με φυσικό αέριο.
Η δεκαετής εξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο που μεταφέρεται μέσω αγωγών έληξε, αφού οι προμήθειες μειώθηκαν σημαντικά.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα μια ενεργειακή κρίση, τη ραγδαία αύξηση των τιμών του φυσικού αερίου και τον αναπροσανατολισμό
της γερμανικής ενεργειακής πολιτικής προς εναλλακτικές πηγές εφοδιασμού και μεγαλύτερη ασφάλεια εφοδιασμού.
Η επίθεση στους αγωγούς Nord Stream τον Σεπτέμβριο του 2022 επιδείνωσε ακόμη περισσότερο την κατάσταση.
• Ο πόλεμος στην Ουκρανία επιβαρύνει σημαντικά τη γερμανική οικονομία.
Η ενεργειακή κρίση, η άνοδος των τιμών, τα προβλήματα στις αλυσίδες εφοδιασμού και το υψηλότερο κόστος παραγωγής πλήττουν
κυρίως τη βιομηχανία και μειώνουν την αγοραστική δύναμη.
Ενδιάμεσο συμπέρασμα
Το βιοτικό επίπεδο του γερμανικού και του ευρωπαϊκού πληθυσμού έχει αλλάξει αισθητά από
την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία το 2022.
Σε περίπτωση που επιδεινωθούν περαιτέρω κρίσεις – όπως μια μεταναστευτική ή μια κρίση πληθωρισμού – ή
ακόμη και αν προστεθεί ένας ανοιχτός πόλεμος, η θέση του Ορζεχόφσκι θα μπορούσε να επιβεβαιωθεί:
«Όταν όλα ξεφεύγουν από τον έλεγχο, οι πλήρως τρομοκρατημένοι πολίτες δεν επιθυμούν τίποτα
περισσότερο από το να επανέλθει επιτέλους η τάξη.»
«Οι άνθρωποι είναι τότε έτοιμοι να υποκύψουν σε κάθε εντολή του υποτιθέμενου σωτήρα.»
3. Εστία κρίσης: η Ταϊβάν και ο κίνδυνος κλιμάκωσης μεταξύ των ΗΠΑ και της Κίνας
Ας ρίξουμε ακόμα μια σύντομη ματιά σε μια πιθανή κλιμάκωση της έντασης γύρω από την Ταϊβάν:
Η σύγκρουση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς η Ταϊβάν θα μπορούσε να εξελιχθεί σε πιθανό επίκεντρο άμεσης αντιπαράθεσης
μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων, των ΗΠΑ και της Κίνας.
Μια τέτοια κλιμάκωση θα μπορούσε να έχει εκτεταμένες διεθνείς επιπτώσεις, που θα μπορούσαν να
οδηγήσουν ακόμη και σε μια παγκόσμια σύγκρουση.
Η Κίνα θεωρεί την Ταϊβάν μέρος της εθνικής της επικράτειας.
Η Ταϊβάν θεωρεί τον εαυτό της ως αυτόνομη δημοκρατία.
Οι ΗΠΑ υποστηρίζουν την Ταϊβάν, χωρίς όμως να την αναγνωρίζουν επίσημα ως ανεξάρτητο κράτος.
Οι ΗΠΑ προμηθεύουν την Ταϊβάν εδώ και δεκαετίες με οπλικά συστήματα και αμυντική τεχνολογία, μεταξύ των
οποίων συστήματα αεροπορικής άμυνας, πυραύλους, συστήματα ραντάρ, πλοία και σύγχρονα μαχητικά αεροσκάφη.
Ωστόσο, όπως σημειώνει το «ZeroHedge», πρέπει να ληφθεί υπόψη και εδώ ότι ο πορθμός της Ταϊβάν αποτελεί το
πιο επικίνδυνο σημείο συνάντησης της στρατιωτικής δύναμης και της παγκόσμιας οικονομίας.
Πρόκειται για ένα είδος κινδύνου που συνδέει την εδαφική κυριαρχία, τον στρατιωτικό ανταγωνισμό και
τα τεχνολογικά θεμέλια της παγκόσμιας οικονομίας.
Στο άρθρο της 25ης Ιουλίου αναφέρεται κυριολεκτικά:
«Αυτό δείχνει ότι το ζήτημα της Ταϊβάν εκτείνεται πολύ πέρα από τα όρια του ίδιου του νησιού.»
Οποιαδήποτε μεγάλη σύγκρουση θα έθετε άμεσα σε κίνδυνο μία από τις σημαντικότερες τεχνολογικές και οικονομικές περιοχές του
κόσμου – με επιπτώσεις στην παραγωγή ημιαγωγών, στο θαλάσσιο εμπόριο, στις χρηματοπιστωτικές
αγορές και στις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού.
Μια στρατιωτική κρίση στο Στενό της Ταϊβάν θα μπορούσε, επομένως, να προκαλέσει οικονομικές επιπτώσεις,
ακόμη και πριν ο σύγκρουση εξελιχθεί σε πλήρη πόλεμο.
«Η στρατηγική σημασία της περιοχής σημαίνει ότι η διεθνής κοινότητα έχει έντονο ενδιαφέρον να αποτρέψει μια
κλιμάκωση της έντασης, αλλά σημαίνει επίσης ότι ο αριθμός των παραγόντων που έχουν κάτι να χάσουν είναι εξαιρετικά μεγάλος.»
Επομένως, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο η κρίση της Ταϊβάν να μην έχει μόνο στρατιωτικές συνέπειες, αλλά και να
λειτουργήσει ως αφορμή για μαζικές οικονομικές κρίσεις, οι οποίες θα πλήξουν τους καταναλωτές, ευρείες στρώσεις του
πληθυσμού και τις μεσαίες επιχειρήσεις σε παγκόσμιο επίπεδο.
Αυτό θα λειτουργούσε ως έδαφος για να καταστούν τα CBDC και το παγκόσμιο βασικό εισόδημα πιο αποδεκτά από την κοινωνία.
Σύμφωνα με τον Wolff, αυτό θα σήμαινε το τέλος της οικονομικής ελευθερίας και την εγκαθίδρυση μιας παγκόσμιας δικτατορίας.
Το χάος και οι κρίσεις ως ευκαιρία
Αν αυτή η θεωρία του «Ordo ab Chao» αποδειχθεί πράγματι αληθινή – κάτι που, κατά την άποψη των υποστηρικτών της, υποδηλώνουν πολλά
στοιχεία –, αυτό θα σήμαινε ότι οι πόλεμοι δεν ξεσπούν αποκλειστικά τυχαία και δεν
έχουν ως στόχο την εξόντωση της ανθρωπότητας.
Οι κρίσεις θεωρούνται μέσο για την κοινωνική επιβολή μιας νέας παγκόσμιας τάξης και για να την παρουσιάσουν ως επιθυμητή.
Στο πλαίσιο αυτό, οι αρχιτέκτονες της Νέας Παγκόσμιας Τάξης επιδιώκουν να διατηρήσουν διάφορα εστίες
συγκρούσεων – μεταξύ των οποίων οι συγκρούσεις στην Ουκρανία και με το Ιράν, καθώς και η σύγκρουση με την Ταϊβάν.
Από τις κρίσεις που προκύπτουν, μπορούν στη συνέχεια, ανάλογα με την εξέλιξη των γεγονότων, να
επιλέξουν ποια «μυλόπετρα» θα θέσουν σε κίνηση.
Είτε πρόκειται για οικονομική, ενεργειακή ή μεταναστευτική κρίση, έως και για έναν ανοιχτό πόλεμο ή μια νέα υποτιθέμενη πανδημική
κρίση, ανάλογα με την κατάσταση, τοποθετούν το αντίστοιχο πιόνι για να φέρουν σταδιακά τον αντίπαλό τους σε δίλημμα.
Από ιστορική άποψη, ωστόσο, οι κρίσεις μπορούν επίσης να λειτουργήσουν ως καταλύτες της κοινωνικής μεταμόρφωσης.
Κατά τη διάρκεια της κρίσης του Covid, περισσότεροι άνθρωποι από ποτέ άρχισαν να αμφισβητούν την
επικρατούσα άποψη της πολιτικής και των μέσων ενημέρωσης.
Έχουν καταλάβει την αρχή του «Ordo ab Chao», σύμφωνα με την οποία οι κρίσεις – όπως η υποτιθέμενη κρίση της πανδημίας – μπορούν να
αξιοποιηθούν για την εισαγωγή νέων νόμων και μέτρων, που μπορεί να οδηγήσουν ακόμη και σε μια παγκόσμια υγειονομική δικτατορία.
Στην ίδια γραμμή κινείται και ο Ernst Wolff.
Παρότι, σύμφωνα με τον Wolff, οι κρίσεις θα επιδεινωθούν, ο ίδιος θεωρεί ότι αυτό αποτελεί επίσης ένα σημείο καμπής.
Στην ερώτηση τι του δίνει ακόμα ελπίδα σε αυτή την εντελώς τρελή εποχή, απάντησε ως εξής:
«Το γεγονός ότι οι μεγαλύτερες εφευρέσεις της ανθρωπότητας έχουν πάντα προκύψει στις πιο δύσκολες καταστάσεις.»
Λοιπόν, εγώ γεννήθηκα στην Κίνα.
Το σύμβολο της κρίσης στην Κίνα αποτελείται από δύο σύμβολα: αφενός τον κίνδυνο και αφετέρου την ευκαιρία.
Και πιστεύω ότι, παρά τους κινδύνους που παραμονεύουν γύρω μας, πρέπει να αναγνωρίζουμε και τις ευκαιρίες που μας προσφέρονται.
Και νομίζω ότι βρισκόμαστε στο τέλος μιας μεγάλης εξέλιξης.
Λοιπόν, βρισκόμαστε στο τέλος του συστήματος που διέπεται από το χρήμα.
Βρισκόμαστε στη φάση της μετάβασης προς το σύστημα που βασίζεται στα δεδομένα.
Και τίθεται το ερώτημα: ποιος θα ελέγχει αυτά τα δεδομένα;
Θα συνεχίσουν να είναι ελάχιστοι εκείνοι που το κάνουν προς το συμφέρον τους;
Ή μήπως υπάρχει η πιθανότητα να διαθέσουμε αυτά τα δεδομένα σε όλους τους ανθρώπους και, με αυτόν τον τρόπο, να
χτίσουμε έναν κόσμο που θα είναι πολύ πιο όμορφος από ό,τι έχουμε βιώσει τα τελευταία εκατοντάδες χρόνια;
Νομίζω ότι αυτή είναι η επιλογή που έχουμε μπροστά μας.
«Και όποιος θέλει να δώσει νόημα στη ζωή του, πρέπει να αγωνιστεί για την καλύτερη από τις δύο εναλλακτικές λύσεις.»
Αν θέλετε να εμβαθύνετε στο θέμα του πώς οι κρίσεις μπορούν να αξιοποιηθούν ως ευκαιρίες για αλλαγές, σας
προτείνουμε την ενθαρρυντική και πρωτοποριακή ομιλία του Ivo Sasek στη Διεθνή Συνάντηση Φίλων του 2026:
«Η κορυφαία τέχνη της πνευματικής μάχης» – Διεθνής συνάντηση φίλων 2026 (με τον Ivo Sasek) στις 9 Μαΐου 2026
Προσπαθώ να ξεφύγω από αυτό το κλουβί που με περιβάλλει.
Πώς βρέθηκα εδώ;
Πώς μπορώ να βγω από εδώ;
Αυτά τα χέρια θέλουν να βοηθήσουν, να βοηθήσουν αυτόν τον ταραγμένο κόσμο.
Όμως, κάτι με συγκλόνισε και με εμπόδισε να ξεκινήσω αυτό που ήθελα.
Πολλοί προσπάθησαν να με βοηθήσουν, δίνοντάς μου πολλές συμβουλές.
Όλες ήταν μάταιες.
Αυτό που με έσωσε ήταν ένα πράγμα: η μικρή σπίθα αλήθειας.
Με έβγαλε από την κόλαση.
Ω, δεν τα παρατάω ποτέ, γιατί το φως διαπερνά τη νύχτα.
Δεν έχει σημασία πόσο σκοτεινά είναι.
Το πιο αμυδρό φως είναι πιο δυνατό από το πιο βαθύ σκοτάδι.
Το φως διαπερνά τη νύχτα.
Αποκάλυψε το κακό σας παιχνίδι.
Ό,τι παρέμεινε κρυφό, βγαίνει στο φως.
Το φως διαπερνά ΠΑΝΤΑ τη νύχτα.
Μια μεγάλη ψευδαίσθηση κάθε μέρα:
«Είναι για το καλό σου», λένε με ένα χαμόγελο.
Όλοι μας κάνουμε ό,τι μας ζητήσουν.
Όμως, ποτέ δεν χορταίνουν.
Δεν υποχωρούν στην ατέρμονη απληστία τους.
Αυτό θα συνεχίζεται για πάντα, μέχρι να αντιμετωπίσουμε την αλήθεια.
Ω, ο χρόνος τους τελείωσε, γιατί: το φως διαπερνά τη νύχτα!
Δεν έχει σημασία πόσο σκοτεινά είναι.
Το πιο αμυδρό φως είναι πιο δυνατό από το πιο βαθύ σκοτάδι.
Το φως διαπερνά τη νύχτα.
Αποκάλυψε το κακό σας παιχνίδι.
Ό,τι παρέμεινε κρυφό έρχεται στο φως.
Το φως διαπερνά ΠΑΝΤΑ τη νύχτα.
Είμαστε ασταμάτητοι μέχρι να επιτύχουμε τον στόχο μας.
Δεν θα τα παρατήσουμε.
Το φως θα μεγαλώνει και θα μεγαλώνει.
Η νύχτα είναι αβλαβής, γιατί: το φως διαπερνά πάντα τη νύχτα!
Δεν έχει σημασία πόσο σκοτεινά είναι.
Το πιο αμυδρό φως είναι πιο δυνατό από το πιο βαθύ σκοτάδι.
Το φως διαπερνά πάντα τη νύχτα.
Αποκάλυψε το κακό σας παιχνίδι.
Ό,τι παρέμεινε κρυφό, έρχεται στο φως.
Το φως διαπερνά πάντα τη νύχτα.
Το πιο αμυδρό φως είναι ισχυρότερο από το πιο βαθύ σκοτάδι.
Το φως διαπερνά τη νύχτα.
Ό,τι παρέμεινε κρυφό έρχεται στο φως.
Το φως διαπερνά για πάντα τη νύχτα.