"Ordo ab chao", in het Nederlands "Orde uit chaos", is het motto van het vrijmetselaarssysteem van de hoge graden van
de "The Ancient and Accepted Scottish Rite", kortweg AASR.
De benaming "Schots" verwijst niet naar de geografische oorsprong van de ritus, die in
de 18e eeuw vooral in Frankrijk is ontstaan.
De AASR behoort wereldwijd tot de meest invloedrijke systemen van hogere graden binnen de vrijmetselarij.
De Amerikaanse burgeroorlogsofficier en schrijver Albert Pike was 32 jaar lang, tot aan zijn dood in 1891, „Soeverein
Grootcommandant” van het zuidelijke district van de AASR.
Terug naar het motto van de AASR, "Orde uit chaos".
De veronderstelling dat chaos opzettelijk wordt veroorzaakt om een Nieuwe Wereldorde tot stand te brengen, is
volgens YouTube, ChatGPT & Co. afkomstig uit complottheorieën.
Het motto staat symbolisch voor het idee dat de mens vanuit onwetendheid en wanorde tot meer innerlijke orde komt.
Sommige deskundigen die de geopolitieke, economische en sociaal-politieke gebeurtenissen in de wereld
nauwlettend volgen, komen tot een andere conclusie.
Tot hen behoren bijvoorbeeld de Duitse financieel expert en auteur Ernst Wolff en de Duitse
politicoloog, redacteur en auteur Peter Orzechowski.
In zijn boek "Chaos", dat in 2024 verscheen, onthult Orzechowski aan de hand van verontrustende voorbeelden
het masterplan van de machtselite: hoe zij voor chaos zal zorgen en wat haar einddoel is.
Orzechowski geeft vier voorbeelden van hoe chaos als middel om het doel te bereiken wordt gecreëerd:
1. Oorlogen en geopolitieke conflicten worden aangewakkerd
2. De voedsel- en energievoorziening raakt verstoord
3. De massale immigratie naar Europa wordt verder gestimuleerd
4. De gedachten van de mensen worden verward.
Orzechowski vat het in zijn boek als volgt samen:
Citaat: "Chaos zal de wereld tot in haar grondvesten doen schudden.
Het perfide plan hierachter: als alles in het honderd loopt, verlangen de doodsbange burgers niets
liever dan dat er eindelijk weer iemand voor orde zorgt."
"De mensen zijn dan bereid zich te schikken naar elk bevel van de zogenaamde redder."
In de volgende uitzending wordt aan de hand van drie actuele brandhaarden, Iran/het Midden-Oosten,
China/Taiwan en Oekraïne/Rusland, onderzocht in hoeverre de stelling van Orzechowski klopt:
Kunnen bepaalde gebeurtenissen worden geïnterpreteerd als "opzettelijk veroorzaakte chaos" en wie profiteert daarvan?
1. Crisisgebied: Oorlog in Iran 2026, Midden-Oosten & Straat van Hormuz
Onder het voorwendsel dat ze Iran wilden verhinderen kernwapens te ontwikkelen, begonnen Israël en
de VS op 28 februari 2026 hun aanvallen op Iran.
Sindsdien wisselen aanvallen op Iraanse doelen, Iraanse vergeldingsaanvallen tegen Israël en
Amerikaanse militaire installaties in het Midden-Oosten, en tijdelijke wapenstilstanden elkaar af.
Hierbij moet het volgende worden vastgesteld:
• De Amerikaanse president Donald Trump bewijst eens te meer, door zijn tegenstrijdige uitspraken en handelingen,
dat hij de belichaming is van politieke chaos bij uitstek, zoals bijna geen enkele andere politicus dat doet.
De ene keer gooit hij het over de ene boeg, dan weer over de andere:
Terwijl hij enerzijds spreekt over het einde van de oorlog, kondigt hij anderzijds nieuwe aanvallen aan.
• De oorlog tegen Iran is een combinatie van traditionele en psychologische oorlogsvoering (PsyOps).
Beide elementen, terreur respectievelijk oorlogshandelingen met wapengeweld en elke vorm van oorlogsretoriek,
werken samen om de bevolking in "angst en schrik" te houden.
Dit wordt ook wel de "strategie van de spanning" genoemd en verwijst naar het misbruik van terroristische
of andere gebeurtenissen om angst aan te wakkeren en de eigen bevolking onzeker te maken.
Verder staat in de Criminologie-Wiki: "Bovendien kan een strategie van spanning dienen als rechtvaardiging voor repressieve
maatregelen en ingrepen van de staat, doordat het verlangen van de bevolking naar staatsinterventie wordt versterkt."
Of, om het nogmaals met de woorden van Orzechowski te zeggen: "Als alles in het honderd loopt, verlangen doodsbange burgers
niets liever dan dat er eindelijk weer iemand voor orde zorgt."
• De op één lijn gebrachte media staan vol met waarschuwingen dat de oorlog tegen Iran zich zou kunnen uitbreiden naar de Golfstaten
of zelfs zou kunnen escaleren tot een internationaal conflict.
Zo kan uiteindelijk elke maatregel, elke militaire bewapening en handeling, of de afsluiting
van de Straat van Hormuz, worden gerechtvaardigd.
De afsluiting van de Straat van Hormuz en de dreigende chaos
De in de VS geboren Iraanse politiek analist Seyed Mohammad Marandi waarschuwde in een interview op 23 juli 2026 voor een
dramatische escalatie van het conflict tussen de VS en Iran.
De Straat van Hormuz, de strategische zeestraat tussen de Perzische Golf en de Golf van Oman, zou
daarbij het kritieke punt van de escalatie zijn.
Een artikel op de financiële en nieuwswebsite "ZeroHedge" vatte het als volgt samen:
"De Straat van Hormuz is bijzonder gevaarlijk, omdat deze een regionale militaire
confrontatie tot een mondiaal economisch probleem maakt.
De waterweg is een cruciale route voor het transport van energie, wat betekent dat elke langdurige verstoring niet alleen gevolgen
heeft voor de oorlogvoerende landen, maar ook voor regeringen, bedrijven en consumenten op duizenden kilometers afstand."
Analisten voorspelden een wereldwijd olietekort van ongeveer 1,5 miljoen vaten per dag.
De voormalige CIA-analist Larry C. Johnson gaat zelfs nog verder en spreekt van een "wereldwijde inflatieschok":
"Terwijl de wereldmarkten hun aandacht blijven richten op de olie die door de zeestraat wordt vervoerd, zien ze de
ingrijpende gevolgen van de stopzetting van de leveringen van helium, zwavel en ureum over het hoofd.
"De wereldeconomie ondervindt nu al de gevolgen van het verminderde aanbod van deze grondstoffen, en de wereld
zal te maken krijgen met een wereldwijde inflatieschok."
De Duitse financieel expert en auteur Ernst Wolff sluit zich hierbij aan.
Hij verwacht dat het nog weken, misschien nog één of twee maanden zal duren voordat de strategische olie- en gasreserves op zijn.
Er zullen economische ineenstortingen plaatsvinden.
Hij denkt dat de oorlog dan opnieuw zal uitbreken en dat er een wereldwijde energiecrisis zal ontstaan.
Wolff verwacht "een enorm stijgende inflatie".
Er dreigt nog meer chaos door een hongersnood en een daaruit voortvloeiende nieuwe migratiecrisis. Ernst Wolff:
"Waarbij de energieschok slechts een schok is.
Deze herfst krijgen we ook nog te maken met een tweede schok, die nog veel erger zal zijn.
En dat is de enorme hongersnood die vooral in Afrika dreigt, omdat er geen meststoffen meer via de Straat van
Hormuz kunnen worden verscheept en de prijzen voor meststoffen daardoor de pan uit zijn geslagen."
Op de vraag of hij rekening hield met een hongersnood in Europa, antwoordde Wolff:
"Niet met een hongersnood, maar wel met een nieuwe migratiecrisis.
Het is dus heel, heel duidelijk dat als er in Afrika daadwerkelijk mensen honger lijden, en dat zal het geval zijn in Kenia,
Zambia, Ethiopië en overal in verschillende landen in het westen.
En ook de Noord-Afrikaanse landen zullen hierdoor worden getroffen, dus zowel Egypte als Syrië in het Midden-Oosten.
Dat zal dus overal gevolgen hebben.
Dat zal de druk op Europa natuurlijk vergroten en daarmee ook de mensen hier weer nog meer onder druk zetten.
Wat zullen de mensen dan doen? Ze zullen om meer veiligheid vragen.
Wie zal hen die veiligheid bieden? De IT-concerns, door middel van bewaking en manipulatie."
Tussentijdse conclusie
De verstrekkende gevolgen van de afsluiting van de Straat van Hormuz als gevolg van de oorlog met Iran maken
duidelijk dat de oorlog uitgroeit tot een mondiaal economisch probleem en consumenten over de hele wereld treft.
De gevolgen van de oorlog lijken zich minder tegen staten te richten dan tegen consumenten
wereldwijd, de grote massa en de middenklasse.
In een artikel op het onafhankelijke analyseplatform uncutnews.ch wordt dit een "oorlog
om de wereldwijde energievoorziening" genoemd:
"Er zijn steeds meer aanwijzingen dat de olie- en gasinfrastructuur inmiddels het eigenlijke slagveld is geworden.
Raffinaderijen, pijpleidingen, exportterminals, tankers en de twee belangrijkste maritieme knelpunten ter wereld, de Straat
van Hormuz en de Straat van Bab el-Mandeb, staan steeds meer centraal in de militaire planning van alle conflictpartijen."
Het eigenlijke gevaar schuilt in de mogelijkheid dat meerdere brandhaarden tegelijkertijd escaleren: Hormuz, Bab
el-Mandeb, Saoedische olievelden, Qatarese LNG-installaties , Israëlische gasvelden en Amerikaanse militaire bases.
Dan zou een regionale oorlog uitmonden in een wereldwijde energie- en economische crisis.
In een Telegrambericht van 1 juni omschreef Wolff het als volgt:
"De oorlog tussen de VS en Israël tegen Iran is in feite de oorlog van de tech- en financiële giganten van Wall Street en
Silicon Valley tegen het wereldwijde midden- en kleinbedrijf.
Opzettelijke energietekorten en prijsstijgingen zullen miljoenen middelgrote bedrijven failliet doen gaan."
Ernst Wolff en andere onafhankelijke waarnemers gaan daarbij uit van de stelling van Orzechowski dat er door geplande,
cumulatieve wereldwijde chaos een nieuwe wereldorde van digitale dictatuur en totale controle kan ontstaan:
• Energie- en andere crises zouden opzettelijk zijn veroorzaakt om de mensen nog verder onder druk te zetten, de digitalisering
te versnellen en mogelijk ook nieuwe lockdowns af te kondigen.
• CBDC's , oftewel digitaal geld van de centrale bank, zullen worden ingevoerd om een volledige
digitale traceerbaarheid van geldstromen mogelijk te maken.
In een artikel uit februari 2024 beschreef Ernst Wolff hoe dit digitale geld van de
centrale bank programmeerbaar moet worden gemaakt:
"We moeten ons in geen geval laten misleiden:
Dergelijk programmeerbaar geld betekent het einde van alle financiële vrijheid en totale
controle door de staat in de vorm van de centrale bank.
Programmeerbaar geld betekent: men kan ons niet alleen voorschrijven hoeveel we mogen
uitgeven, maar ook waaraan, wanneer en waar.
Bovendien kan men op elk moment de geldkraan volledig voor ons dichtdraaien of ons, naar Chinees voorbeeld, onderwerpen aan een
sociaal kredietsysteem dat ons dwingt ons te schikken naar de voorschriften van de betreffende
regering, of anders zonder geld te komen zitten."
• Als gevolg van verdere economische en sociale crises zullen de getroffenen aandringen op een universeel basisinkomen.
Volgens Wolff zou het ook alleen in de vorm van CBDC's worden uitgegeven.
Ernst Wolff vat het als volgt samen:
"De Straat van Hormuz is afgesloten, en de Amerikaanse oliereserves zijn binnen enkele weken opgebruikt.
Wat de politiek en de media als vredesproces presenteren, is in werkelijkheid een opzettelijk veroorzaakte energiecrisis:
Als instrument voor programmeerbaar geld, totale controle en de opbouw van een digitale dictatuur die alle
dictaturen uit de geschiedenis in de schaduw stelt."
Hieronder worden nog twee belangrijke brandhaarden in grote lijnen belicht.
2. Crisishaard: het conflict tussen Oekraïne en Rusland
Zoals Kla.TV in verschillende uitzendingen heeft aangetoond, werd de bevolking al sinds de "Koude Oorlog" (1945–1991)
tussen de VS en de Sovjet-Unie voortdurend in een toestand van "spanning" en "onzekerheid" gehouden.
Dit leidde tot een ware wapenwedloop, ook op nucleair gebied.
In plaats van de "Koude Oorlog" ontstond er een aanhoudend potentieel voor
conflicten en spanningen tussen de NAVO en Rusland.
Dit werd verder aangewakkerd door de zogenaamde uitbreiding naar het oosten van de NAVO vanaf 1999 en door de
grondwettelijk onrechtmatige staatsgreep in Kiev in 2014.
Uiteindelijk escaleerde het conflict toen Russische troepen op 24 februari 2022 Oekraïne binnenvielen.
Over de vraag "Wie is er schuldig aan de oorlog in Oekraïne?" lopen de meningen sterk uiteen.
De vraag lijkt eerder op een zijspoor uit te lopen.
Tegelijkertijd leidt het tot controversiële discussies en zaait het verdeeldheid in samenlevingen, tussen volkeren
onderling en ook onder onafhankelijke mediaprofessionals.
Voorstanders van de "Ordo ab chao"-these, zoals Ernst Wolff, Peter Orzechowski of David Icke, gaan ervan uit dat oorlogen en
spanningen die kunnen escaleren tot een oorlog, doelbewust en strategisch worden gepland,
uitgelokt en als instrument worden ingezet.
Het gaat er dus om de daadwerkelijke oorlogsstokers en de aanstichters en drijvende krachten
achter gewapende conflicten aan het licht te brengen.
Zo is bijvoorbeeld bekend dat de strategische planning van de NAVO al in 1939 plaatsvond
binnen de Council on Foreign Relations (CFR).
Allen W. Dulles, vrijmetselaar van de 33e graad, leidde de werkgroep voor defensie van de War and Peace Studies
binnen de CFR, oftewel de strategische planning van de NAVO.
De Kla.TV-documentaire over de NAVO liet zien hoe de NAVO enerzijds oorlogsdrijverij aanwakkert, maar
die anderzijds ook als afleidingsmanoeuvre inzet.
De hele oorlogshysterie is bedoeld om de aandacht af te leiden van de gelijktijdige pogingen om een alomvattende digitale controle
uit te breiden en een Nieuwe Wereldorde tot stand te brengen.
Welke gevolgen heeft de chaos die door de oorlog in Oekraïne is ontstaan en waar zou deze ontwikkeling toe kunnen leiden?
Het meest voor de hand liggende gevolg is dat de voorbereidingen voor een mogelijke oorlog op volle toeren
draaien en dat deze op elk moment zou kunnen uitbreken:
• Het artikel op de financiële en nieuwswebsite "ZeroHedge" van 25 juli spreekt van "het herbewapeningsproject van Europa".
"De NAVO heeft haar leden verplicht tot een langetermijndoelstelling om tegen 2035
jaarlijks 5% van het bbp te besteden aan defensie en aan defensie gerelateerde veiligheidsbehoeften.
Tegelijkertijd meldde het bondgenootschap in juli 2026 dat de Europese bondgenoten en Canada hun kernuitgaven
voor defensie in 2025 al met bijna 20% hadden verhoogd ten opzichte van het voorgaande jaar."
• Na de Russische invasie in Oekraïne heeft de EU door middel van diverse wetgevingsvoorstellen een centrale rol
gespeeld bij het versterken van de Europese defensieparaatheid.
Het online magazine "Telepolis" meldde op 24 februari dat de Europese industrie nu met vele miljarden
moet worden voorbereid op de geplande oorlogseconomie.
Sinds 30 december 2025 kan Brussel dus ingrijpen in civiele toeleveringsketens die relevant zijn voor de
wapenindustrie, wat in feite neerkomt op een oorlogseconomie.
• Duitsland presenteerde begin 2024 de eerste versie van het operatieplan Duitsland (OPLAN DEU).
Dit zou "een essentieel militair onderdeel van de totale verdediging van Duitsland" zijn.
Op bundeswehr.de staat letterlijk:
"Een belangrijke factor in het OPLAN DEU is de bondgenootschappelijke verplichting van Duitsland,
die voortvloeit uit zijn geostrategische ligging als knooppunt van de NAVO in het hart van Europa.
In geval van nood moeten binnen zes maanden tot 800.000 geallieerde soldaten en 200.000 voertuigen
door Duitsland worden vervoerd en worden bevoorraad."
• Naast het operatieplan voor Duitsland werden ook de personele basisprincipes van de verdediging
van de deelstaten en het bondgenootschap herzien.
Met de nieuwe wet op de modernisering van de dienstplicht, die sinds 1 januari 2026 van kracht is, zijn de
registratie en keuring van jongeren opnieuw ingevoerd.
Een verplichte mobilisatie is voorlopig niet gepland, maar kan worden afgekondigd als de veiligheidssituatie verandert.
• De NAVO breidt haar militaire logistiek aan de oostflank uit.
Hieronder vallen transportcorridors, opslagcapaciteit en bevoorradingssystemen die een snellere verplaatsing en
bevoorrading van strijdkrachten mogelijk moeten maken.
• Sinds de Russische aanval op Oekraïne op 24 februari 2022 hebben ongeveer zeven miljoen mensen Oekraïne
verlaten en hun toevlucht gezocht in andere landen.
Alleen al in de EU kregen meer dan vier miljoen mensen een tijdelijke beschermingsstatus.
• Na de Russische aanval op Oekraïne daalde de Oekraïense graanexport tijdelijk met wel 80%, nadat de
belangrijkste havens aan de Zwarte Zee waren geblokkeerd.
Pas dankzij alternatieve transportroutes en het graanakkoord kon de export gedeeltelijk weer worden opgevoerd.
• De oorlog in Oekraïne heeft de gasvoorziening van Duitsland ingrijpend veranderd.
De decennialange afhankelijkheid van Russisch pijpleidinggas kwam ten einde nadat de leveringen sterk waren afgenomen.
Dit leidde tot een energiecrisis, sterk stijgende gasprijzen en een heroriëntatie van het Duitse
energiebeleid in de richting van alternatieve leveringsbronnen en een grotere voorzieningszekerheid.
De aanslag op de Nord Stream-pijpleidingen in september 2022 maakte de situatie nog nijpender.
• De oorlog in Oekraïne legt een zware druk op de Duitse economie.
De energiecrisis, stijgende prijzen, problemen in de toeleveringsketens en hogere productiekosten
treffen vooral de industrie en verminderen de koopkracht.
Tussentijdse conclusie
De levensstandaard van de Duitse en Europese bevolking is sinds het begin van de oorlog in Oekraïne in 2022 merkbaar veranderd.
Mocht de situatie bij verdere crises, bijvoorbeeld een migratiecrisis of een inflatiecrisis, verslechteren
of zou er zelfs een openlijke oorlog bijkomen, dan zou de stelling van Orzechowski wel eens kunnen kloppen:
"Als alles in het honderd loopt, willen de doodsbange burgers niets liever dan dat er eindelijk weer iemand voor orde zorgt.
De mensen zijn dan bereid zich te schikken naar elk bevel van de zogenaamde redder."
3. Brandhaard: Taiwan en het gevaar van een escalatie tussen de VS en China
Nog even kort terug op een mogelijke escalatie rond Taiwan:
Het conflict is van bijzonder belang, aangezien Taiwan een mogelijk brandpunt zou kunnen worden van een
directe confrontatie tussen de grootmachten de VS en China.
Een dergelijke escalatie zou verstrekkende internationale gevolgen kunnen hebben, die zelfs
tot een wereldwijd conflict zouden kunnen leiden.
China beschouwt Taiwan als onderdeel van zijn grondgebied.
Taiwan beschouwt zichzelf als een zelfstandige democratie.
De VS steunen Taiwan, zonder het officieel als onafhankelijke staat te erkennen.
De VS leveren al decennia lang wapensystemen en defensietechnologie aan Taiwan, waaronder
luchtverdedigingssystemen, raketten, radarsystemen, schepen en moderne gevechtsvliegtuigen.
Maar ook hier moet, zoals "ZeroHedge" schrijft, in aanmerking worden genomen dat de Straat van Taiwan het gevaarlijkste
kruispunt is van militaire macht en wereldeconomie.
Het zou een soort gevaar zijn dat territoriale soevereiniteit, militaire concurrentie en de technologische
grondslagen van de wereldeconomie met elkaar verbindt.
In het artikel van 25 juli staat letterlijk:
"Hieruit blijkt dat de Taiwan-kwestie veel verder reikt dan het eiland zelf.
Elk groter conflict zou onmiddellijk een van 's werelds belangrijkste technologie en economische regio's in gevaar
brengen, met gevolgen voor de halfgeleiderproductie, de zeevaart, de financiële markten en de wereldwijde toeleveringsketens.
Een militaire crisis in de Straat van Taiwan zou daarom al economische gevolgen kunnen hebben, nog voordat
het conflict uitgroeit tot een grootschalige oorlog.
Het strategische belang van de regio betekent dat de internationale gemeenschap er groot belang bij heeft om
escalatie te voorkomen, maar het betekent ook dat het aantal actoren dat iets te verliezen heeft, buitengewoon groot is."
Het valt dan ook niet uit te sluiten dat de Taiwan-crisis niet alleen militaire gevolgen zou hebben, maar ook zou leiden tot
enorme economische crises die consumenten, brede bevolkingsgroepen en het midden- en kleinbedrijf wereldwijd zouden treffen.
Dit zou een voedingsbodem vormen om CBDC's en een mondiaal basisinkomen maatschappelijk aanvaardbaarder te maken.
Volgens Wolff zou dit het einde van de financiële vrijheid betekenen en leiden tot
de totstandkoming van een werelddictatuur.
Chaos en crises als kans
Mocht deze "Ordo ab chao"-these inderdaad kloppen, waar volgens de voorstanders veel op wijst, dan zou dit betekenen
dat oorlogen niet uitsluitend toevallig ontstaan en niet gericht zijn op de vernietiging van de mensheid.
Crises worden beschouwd als een middel om een nieuwe wereldorde maatschappelijk door te
voeren en deze als wenselijk te laten overkomen.
Daarbij streven de architecten van de Nieuwe Wereldorde ernaar om verschillende brandhaarden, waaronder de
conflicten in Oekraïne en met Iran, evenals het conflict rond Taiwan, in stand te houden.
Uit de crises die hieruit voortvloeien, kunnen ze vervolgens, afhankelijk van de ontwikkeling,
kiezen welke molensteen in beweging moet worden gezet.
Of het nu gaat om een economische, energie- of migratiecrisis, of zelfs om een openlijke oorlog of een nieuwe vermeende
pandemiecrisis: afhankelijk van de situatie zetten ze de juiste pion in om hun
tegenstander stap voor stap in een dilemma te brengen.
Historisch gezien kunnen crises echter ook fungeren als katalysator voor maatschappelijke verandering.
Tijdens de coronacrisis zijn meer mensen dan ooit tevoren de gangbare opvattingen van de
politiek en de media in twijfel gaan trekken.
Ze hebben het "Ordo ab chao"-principe doorzien, volgens welke crises, zoals de zogenaamde pandemiecrisis, kunnen
worden aangegrepen om nieuwe wetten en maatregelen in te voeren, tot en met een wereldwijde gezondheidsdictatuur.
Ernst Wolff sluit zich hierbij aan.
Hoewel de crises volgens Wolff zullen verergeren, ziet hij hierin ook een keerpunt.
Op de vraag wat hem in deze volkomen waanzinnige tijd nog hoop geeft, antwoordde hij als volgt:
"Het feit dat de grootste uitvindingen van de mensheid altijd in de moeilijkste situaties zijn ontstaan.
Nou, ik ben namelijk in China geboren.
Het teken voor crisis in China bestaat uit twee tekens: enerzijds gevaar en anderzijds kans.
En ik denk dat we, ondanks alle gevaren die om ons heen op de loer liggen, ook de kansen moeten zien die zich daar voordoen.
En ik denk dat we aan het einde van een grote ontwikkeling staan.
We staan dus aan het einde van het door geld gedreven systeem.
We bevinden ons in de overgangsfase naar het datagestuurde systeem.
En dan rijst de vraag: wie gaat deze gegevens controleren?
Zullen er nog steeds maar heel weinig mensen zijn die dit in hun eigen belang doen?
Of is er een mogelijkheid dat we deze gegevens voor iedereen beschikbaar stellen en zo een wereld
opbouwen die veel mooier is dan alles wat we de afgelopen paar honderd jaar hebben meegemaakt?
Ik denk dat we voor deze keuze staan.
En wie zin aan zijn leven wil geven, moet vechten voor de betere van de twee alternatieven."
Als u zich grondiger wilt verdiepen in de vraag hoe crises kunnen worden benut als kansen voor verandering, raden wij u de
bemoedigende en baanbrekende toespraak van Ivo Sasek aan tijdens de internationale vriendenbijeenkomst van 2026:
"De koningsdiscipline van de geestelijke strijd" – Internationale vriendenbijeenkomst 2026 (met Ivo Sasek) op 9 mei 2026
Ik probeer te ontsnappen uit deze kooi die mij omringt.
Hoe ben ik hier terechtgekomen?
Hoe kom ik hier weer uit?
Deze handen willen helpen, de door haat verscheurde wereld helpen.
Maar er was iets dat me hard raakte en me ervan weerhield te beginnen.
Veel mensen probeerden me te helpen met allerlei adviezen.
Ze waren allemaal tevergeefs.
Wat mij heeft gered, was één ding: dat kleine sprankje waarheid.
Het heeft me uit de hel gered.
O, ik geef nooit op, want het licht doorbreekt de nacht.
Het doet er niet toe uit hoe donker het is.
Het kleinste licht is sterker dan de diepste duisternis.
Licht doorbreekt de nacht.
Het heeft jullie gemene spel ontmaskerd.
Wat verborgen is gebleven, komt aan het licht.
Het licht doorbreekt ALTIJD de nacht.
Elke dag weer een grote misleiding:
"Het is voor je eigen bestwil", zeggen ze met een glimlach.
We doen allemaal wat ze maar vragen.
Maar ze krijgen er nooit genoeg van.
Hun eindeloze hebzucht neemt niet af.
Dit zal zo doorgaan totdat we de waarheid onder ogen zien.
O, hun tijd is voorbij, want: het licht doorbreekt de nacht!
Het doet er niet toe hoe donker het is.
Het kleinste licht is sterker dan de diepste duisternis.
Licht doorbreekt de nacht.
Het heeft jullie gemene spel ontmaskerd.
Wat verborgen is gebleven, komt nu aan het licht.
Het licht doorbreekt ALTIJD de nacht.
We zijn niet te stoppen totdat het doel is bereikt.
We zullen niet opgeven.
Het licht zal steeds sterker worden.
De nacht is ontwapend, want: licht doorbreekt altijd de nacht!
Het doet er niet toe hoe donker het is.
Het kleinste licht is sterker dan de diepste duisternis.
Het licht doorbreekt altijd de nacht.
Het heeft jullie gemene spel ontmaskerd.
Wat verborgen is gebleven, komt nu aan het licht.
Het licht doorbreekt altijd de nacht.
Het kleinste licht is sterker dan de diepste duisternis.
Licht doorbreekt de nacht.
Wat verborgen is gebleven, komt nu aan het licht.
Het licht doorbreekt de nacht voor altijd.