„Ordo ab Chao” – po niemiecku „Ordnung aus dem Chaos” – to motto wolnomularskiego systemu wysokich stopni
„Starożytnego i Uznanego Szkockiego Rytu”, w skrócie AASR.
Określenie „szkocki” nie odnosi się do geograficznego pochodzenia tego obrzędu, który powstał w XVIII wieku głównie we Francji.
AASR zalicza się do najbardziej wpływowych systemów wysokich stopni masonerii na świecie.
Albert Pike, amerykański oficer z czasów wojny secesyjnej i pisarz, przez 32 lata, aż do swojej śmierci w
1891 roku, pełnił funkcję „Najwyższego Wielkiego Komandora” południowej jurysdykcji AASR.
Powrót do dewizy AASR – „Porządek z chaosu”.
Według serwisu YouTube, ChatGPT i innych źródeł założenie, że chaos jest celowo wywoływany w celu ustanowienia
Nowego Porządku Świata, wywodzi się z teorii spiskowych.
To motto symbolicznie odzwierciedla ideę, że człowiek, wychodząc z niewiedzy i chaosu, osiąga większy wewnętrzny porządek.
Niektórzy znawcy, którzy uważnie śledzą światowe wydarzenia w zakresie geopolityki, gospodarki i
polityki społecznej, dochodzą do innych wniosków.
Wśród nich znajdują się na przykład niemiecki ekspert finansowy i autor Ernst Wolff oraz
niemiecki politolog, redaktor i autor Peter Orzechowski.
W swojej książce „Chaos”, wydanej w 2024 roku, Orzechowski na podstawie niepokojących przykładów ujawnia
plan elity władzy, w jaki sposób zamierza ona wywołać chaos oraz jaki jest jej ostateczny cel.
Orzechowski podaje cztery przykłady tego, jak chaos jest wywoływany jako środek do osiągnięcia celu:
1. Podsycane są wojny i konflikty geopolityczne
2. Zakłócenia w zaopatrzeniu w żywność i energię
3. Nadal intensyfikuje się masowa imigracja do Europy
4. Myślenie ludzi zostaje zmącone.
Orzechowski w swojej książce ujął to w następujący sposób.
Cytat: „Chaos ma wstrząsnąć światem aż do samych fundamentów”.
Podstępny plan kryjący się za tym: kiedy wszystko wymyka się spod kontroli, przerażeni obywatele nie pragną niczego
bardziej niż tego, by w końcu ktoś znów zaprowadził porządek.
„Ludzie są wtedy gotowi podporządkować się każdemu nakazowi rzekomego wybawiciela”.
W poniższym programie, na przykładzie trzech aktualnych ognisk napięć – Iranu/Bliskiego Wschodu,
Chin/Tajwanu oraz Ukrainy/Rosji – zbadamy, w jakim stopniu teza Orzechowskiego znajduje potwierdzenie:
Czy niektóre wydarzenia można interpretować jako „wywołany chaos” i kto na tym zyskuje?
1. Ognisko kryzysu: wojna z Iranem w 2026 r. – Bliski Wschód i Cieśnina Ormuz
Pod pretekstem powstrzymania Iranu przed opracowaniem broni jądrowej Izrael i Stany
Zjednoczone rozpoczęły 28 lutego 2026 r. ataki na Iran.
Od tego czasu na przemian dochodzi do ataków na irańskie cele, irańskich ataków odwetowych przeciwko
Izraelowi i amerykańskim obiektom wojskowym na Bliskim Wschodzie oraz do okresowych zawieszeń broni.
Należy przy tym stwierdzić, co następuje:
• Prezydent USA Donald Trump po raz kolejny, poprzez swoje sprzeczne wypowiedzi i działania, okazuje się
być uosobieniem politycznego chaosu, jakiego nie uosabia praktycznie żaden inny polityk.
Raz mówi „Hü”, a raz „Hott”:
Z jednej strony mówi o zakończeniu wojny, z drugiej zaś zapowiada kolejne ataki.
• Wojna z Iranem jest mieszanką tradycyjnej i psychologicznej wojny (PsyOps).
Oba elementy – terror lub działania wojenne z użyciem siły zbrojnej oraz wszelka retoryka wojenna –
współdziałają, aby utrzymywać ludność w „strachu i przerażeniu”.
Zjawisko to określa się również mianem „strategii napięcia” i polega ono na wykorzystywaniu wydarzeń
terrorystycznych lub innych w celu podsycania strachu i wywoływania niepewności wśród własnej ludności.
W „Criminology Wiki” czytamy dalej: „Ponadto strategia napięcia może służyć uzasadnianiu represyjnych działań i
interwencji państwa poprzez wzmacnianie pragnienia społeczeństwa, by państwo interweniowało”.
Albo, ponownie cytując Orzechowskiego: „Kiedy wszystko wymyka się spod kontroli, przerażeni obywatele nie pragną niczego
bardziej niż tego, by w końcu ktoś znów zaprowadził porządek”.
• Media, które są poddane jednolitej linii redakcyjnej, pełne są ostrzeżeń, że wojna z Iranem może rozszerzyć się na państwa Zatoki
Perskiej, a nawet przerodzić się w konflikt międzynarodowy.
W ten sposób można ostatecznie uzasadnić każde działanie, każde zbrojenie i każdą operację
wojskową – czy też zamknięcie Cieśniny Ormuz.
Zamknięcie Cieśniny Ormuz i grożący chaos
Urodzony w Stanach Zjednoczonych irański analityk polityczny Seyed Mohammad Marandi ostrzegł w wywiadzie z
23 lipca 2026 r. przed dramatyczną eskalacją konfliktu między Stanami Zjednoczonymi a Iranem.
Cieśnina Ormuz, strategiczna cieśnina między Zatoką Perską a Zatoką Omańską, jest w tym
kontekście newralgicznym punktem eskalacji.
Artykuł opublikowany na stronie internetowej poświęconej finansom i wiadomościom „ZeroHedge” podsumował to w następujący sposób:
„Cieśnina Ormuz jest szczególnie niebezpieczna, ponieważ przekształca regionalną
konfrontację militarną w globalny problem gospodarczy”.
„Szlak wodny stanowi kluczową trasę transportu energii, co oznacza, że każde dłuższe zakłócenie ma wpływ nie
tylko na kraje prowadzące wojnę, ale także na rządy, przemysł i konsumentów oddalonych o tysiące kilometrów”.
Analitycy prognozowali globalny deficyt ropy naftowej na poziomie około 1,5 miliona baryłek dziennie.
Były analityk CIA Larry C. Johnson idzie nawet o krok dalej i mówi o „globalnym szoku inflacyjnym”:
„Podczas gdy rynki światowe nadal skupiają uwagę na ropie transportowanej przez tę cieśninę, pomijają one daleko
idące skutki wstrzymania dostaw helu, siarki i mocznika.
„Gospodarka światowa już odczuwa skutki zmniejszonej podaży tych surowców, a świat czeka globalny szok inflacyjny”.
Podobne stanowisko zajmuje niemiecki ekspert finansowy i autor Ernst Wolff.
Szacuje, że miną tygodnie, a może jeszcze jeden lub dwa miesiące, zanim wyczerpią się strategiczne rezerwy ropy i gazu.
Nastąpią załamania gospodarcze.
Uważa, że ​​wojna wybuchnie ponownie i nastąpi ogólnoświatowy szok energetyczny.
Wolff spodziewa się „naprawdę ogromnego wzrostu inflacji”.
Grozi nam kolejny chaos spowodowany klęską głodu i wynikającym z niej nowym kryzysem migracyjnym.
.„Jednak szok energetyczny to tylko szok
Tej jesieni czeka nas jeszcze drugi wstrząs, który będzie znacznie gorszy.
„A chodzi o ogromną klęskę głodu, która grozi przede wszystkim w Afryce z powodu tego, że nie można już transportować nawozów
przez Cieśninę Ormuz, przez co ceny nawozów poszybowały w górę”.
Na pytanie, czy spodziewa się klęski głodu w Europie, Wolff odpowiedział:
„Nie z głodem, ale z nowym kryzysem migracyjnym”.
Cóż, jest zupełnie, zupełnie oczywiste, że jeśli w Afryce ludzie rzeczywiście głodują – a tak będzie w
Kenii, Zambii, Etiopii oraz w wielu krajach na zachodzie.
I dotknie to również państwa Afryki Północnej; a więc zarówno Egipt, jak i Syrię na Bliskim Wschodzie.
To będzie miało wpływ na wszystko.
To oczywiście zwiększy presję na Europę, a tym samym jeszcze bardziej przytłoczy ludzi tutaj.
Co wtedy zrobią ludzie? Będą domagać się większego bezpieczeństwa.
„Kto zapewni im bezpieczeństwo? Koncerny informatyczne poprzez inwigilację i manipulację.”
Podsumowanie pośrednie
Dalekosiężne konsekwencje zamknięcia Cieśniny Ormuz w wyniku wojny z Iranem jasno pokazują, że konflikt ten przeradza się w globalny
problem gospodarczy i dotyka konsumentów na całym świecie.
Wydaje się, że skutki wojny dotykają w mniejszym stopniu państwa, a w większym – konsumentów na całym
świecie, szerokie rzesze społeczeństwa oraz klasę średnią.
Artykuł opublikowany na niezależnej platformie analitycznej uncutnews.ch nazywa to „wojną o światowe dostawy energii”:
„Coraz więcej wskazówek sugeruje, że infrastruktura naftowa i gazowa stała się obecnie prawdziwym polem bitwy”.
Rafinerie, rurociągi, terminale eksportowe, tankowce oraz dwa najważniejsze morskie wąskie gardła na świecie – Cieśnina Ormuz
i Cieśnina Bab el-Mandeb – coraz częściej stają się głównym przedmiotem planów wojskowych wszystkich stron konfliktu.”
Prawdziwe zagrożenie polega na możliwości jednoczesnej eskalacji kilku ognisk kryzysowych: Hormuz, Bab el-Mandeb,
saudyjskie pola naftowe, katarskie zakłady LNG , izraelskie pola gazowe oraz amerykańskie bazy wojskowe.
Wówczas regionalna wojna przerodziłaby się w globalny kryzys energetyczny i gospodarczy.
W poście opublikowanym na Telegramie 1 czerwca Wolff zdefiniował to w następujący sposób:
„Wojna USA i Izraela przeciwko Iranowi to w rzeczywistości wojna gigantów technologicznych i finansowych z Wall
Street i Doliny Krzemowej przeciwko globalnej klasie średniej”.
„Celowe ograniczanie dostaw energii i podnoszenie jej cen doprowadzi miliony małych
i średnich przedsiębiorstw do bankructwa”.
Ernst Wolff i inni niezależni obserwatorzy opierają się przy tym na tezie Orzechowskiego, zgodnie z którą poprzez
zaplanowany, narastający globalny chaos ma powstać nowy porządek świata oparty na cyfrowej dyktaturze i całkowitej kontroli:
• Kryzysy energetyczne i inne zostały wywołane celowo, aby wywrzeć jeszcze większą presję na ludzi, przyspieszyć
cyfryzację, a być może także wprowadzić nowe ograniczenia.
• Planowane jest wprowadzenie CBDC , czyli cyfrowego pieniądza banku centralnego, aby umożliwić pełną
cyfrową identyfikowalność przepływów pieniężnych.
W artykule z lutego 2024 roku Ernst Wolff opisał, w jaki sposób te cyfrowe pieniądze
banku centralnego mają stać się programowalne:
„Wszyscy” nie powinniśmy dać się w żadnym wypadku zwieść::
Taka programowalna waluta oznacza koniec wszelkiej wolności finansowej oraz całkowitą
inwigilację ze strony państwa w postaci banku centralnego.
Programowalny pieniądz oznacza, że można nam nie tylko narzucić, ile możemy wydać, ale także na co, kiedy i gdzie.
Ponadto w każdej chwili można nam całkowicie odciąć dopływ pieniędzy lub – wzorem Chin – poddać nas systemowi
kredytu społecznego, który zmusi nas do podporządkowania się wytycznym danego rządu – albo zostaniemy bez grosza.”
• Kolejną konsekwencją kryzysów gospodarczych i społecznych będzie to, że osoby dotknięte tymi problemami
będą domagać się powszechnego dochodu podstawowego.
Według Wolffa ma być on również emitowany wyłącznie w formie CBDC.
Ernst Wolff podsumowuje to w następujący sposób:
„Cieśnina Ormuz jest zamknięta – a amerykańskie rezerwy ropy wyczerpią się za kilka tygodni.
To, co politycy i media przedstawiają jako proces pokojowy, jest w rzeczywistości celowo wywołanym szokiem energetycznym:
„Jako narzędzie służące do wprowadzenia programowalnej waluty, całkowitej kontroli i budowy cyfrowej
dyktatury, która przyćmiewa wszystkie dyktatury w historii”.
Poniżej pokrótce omówiono dwa kolejne kluczowe ogniska kryzysowe.
2. Ognisko kryzysu: konflikt ukraińsko-rosyjski
Jak wykazała stacja Kla.TV w kilku programach, już od czasów „zimnej wojny” (1945–1991) między Stanami
Zjednoczonymi a Związkiem Radzieckim społeczeństwo było nieustannie utrzymywane w stanie „napięcia” i „niepewności”.
Doprowadziło to do prawdziwego wyścigu zbrojeń – również w dziedzinie energii jądrowej.
Na miejsce „zimnej wojny” wkroczył utrzymujący się potencjał konfliktów i napięć między NATO a Rosją.
Sytuację tę dodatkowo podsyciło tzw. rozszerzenie NATO na wschód, które rozpoczęło się w 1999 roku, a także
niekonstytucyjny przewrót rządowy w Kijowie w 2014 roku.
Ostatecznie konflikt nasilił się wraz z wkroczeniem wojsk rosyjskich na Ukrainę 24 lutego 2022 r.
Opinie na temat pytania „Kto ponosi winę za wojnę na Ukrainie?” są bardzo podzielone.
Wydaje się, że pytanie to sprowadza nas na manowce.
Jednocześnie wywołuje ona kontrowersyjne debaty i dzieli społeczeństwa, narody
między sobą, a także niezależnych dziennikarzy.
„Przedstawiciele tezy „Ordo ab Chao”, tacy jak Ernst Wolff, Peter Orzechowski czy David Icke, zakładają, że wojny i napięcia
mogące przerodzić się w eskalację, a nawet wojnę, są celowo i strategicznie planowane, prowokowane i instrumentalizowane.
W związku z tym chodzi o ujawnienie faktycznych podżegaczy wojennych, a także osób stojących
za kulisami i kierujących konfliktami zbrojnymi.
Wiadomo na przykład, że planowanie strategiczne NATO miało miejsce już w 1939 r. na forum Rady Stosunków Zagranicznych (CFR).
Allen W. Dulles, mason 33. stopnia, kierował grupą ds. zbrojeń w ramach badań nad wojną i pokojem (War and Peace
Studies) w Radzie Stosunków Zagranicznych (CFR) – czyli zajmował się planowaniem strategicznym NATO.
Dokument Kla.TV poświęcony NATO pokazał, jak z jednej strony NATO napędza całą tę wojnę, a z
drugiej strony służy jako manewr odwracający uwagę.
Cała ta wojenna histeria ma odwrócić uwagę od prowadzonych równolegle działań mających na celu rozbudowę kompleksowej
kontroli cyfrowej i ustanowienie nowego porządku świata.
Jakie są konsekwencje chaosu wywołanego wojną na Ukrainie i dokąd może doprowadzić ten rozwój sytuacji?
Najbardziej oczywistą konsekwencją jest to, że przygotowania do ewentualnej wojny idą
pełną parą i może ona wybuchnąć w każdej chwili:
• Artykuł opublikowany 25 lipca na stronie poświęconej finansom i wiadomościom „ZeroHedge”
mówi o „europejskim projekcie zbrojeniowym”.
„NATO zobowiązało swoich członków do realizacji długoterminowego celu, jakim jest przeznaczanie do 2035 r. 5 % PKB rocznie na
obronność i związane z nią potrzeby w zakresie bezpieczeństwa.
Jednocześnie sojusz poinformował w lipcu 2026 r., że europejscy sojusznicy oraz Kanada zwiększyli już w 2025
r. swoje podstawowe wydatki na obronę o prawie 20 % w porównaniu z rokiem poprzednim.”
br] • Po wkroczeniu Rosji na terytorium Ukrainy UE odegrała kluczową rolę w umacnianiu europejskiej
gotowości obronnej poprzez szereg inicjatyw regulacyjnych.
Magazyn internetowy „Telepolis” poinformował 24 lutego, że europejski przemysł ma zostać przygotowany do
planowanej gospodarki wojennej za pomocą wielu miliardów.
Od 30 grudnia 2025 r. Bruksela może zatem ingerować w cywilne łańcuchy dostaw związane z zbrojeniami, co
w praktyce oznacza wprowadzenie gospodarki wojennej.
• Niemcy przedstawiły pierwszą wersję Planu operacyjnego Niemiec (OPLAN DEU) na początku 2024 r.
Plan ten stanowi „istotny element militarny ogólnej obrony Niemiec”.
Na stronie bundeswehr.de czytamy dosłownie:
Kluczowym czynnikiem wpływającym na OPLAN DEU jest zaangażowanie sojusznicze Niemiec, wynikające z ich
geostrategicznego położenia jako węzła NATO w centrum Europy.
„W razie zagrożenia należy w ciągu sześciu miesięcy przetransportować przez terytorium Niemiec i
(...) zapewnić zaopatrzenie nawet 800 000 żołnierzy sił alianckich oraz 200 000 pojazdów.”
• Oprócz planu operacyjnego dla Niemiec dokonano również reorganizacji kadrowej w zakresie obrony krajowej i sojuszniczej.
Nowa ustawa o modernizacji służby wojskowej, która weszła w życie 1 stycznia 2026 r.,
przywróciła rejestrację i pobór młodych ludzi do wojska.
Na razie nie przewiduje się obowiązkowego zwołania, jednak może ono zostać zarządzone w przypadku zmiany sytuacji bezpieczeństwa.
• NATO rozbudowuje swoją logistykę wojskową na flance wschodniej.
Obejmują one korytarze transportowe, zaplecze magazynowe i systemy zaopatrzeniowe, które mają umożliwić
szybsze przemieszczanie i zaopatrzenie sił zbrojnych.
• Od czasu rosyjskiej inwazji na Ukrainę 24 lutego 2022 r. około siedmiu milionów osób opuściło
Ukrainę i szukało schronienia w innych krajach.
W samej tylko UE ponad cztery miliony osób uzyskało status ochrony tymczasowej.
• Po rosyjskiej inwazji na Ukrainę eksport zboża z Ukrainy spadł chwilowo nawet o 80 %, po tym jak
zablokowano najważniejsze porty nad Morzem Czarnym.
Dopiero dzięki alternatywnym szlakom transportowym i porozumieniu w sprawie zbóż udało się częściowo zwiększyć eksport.
• Wojna na Ukrainie zasadniczo zmieniła sytuację w zakresie dostaw gazu do Niemiec.
Trwająca od dziesięcioleci zależność od rosyjskiego gazu przesyłanego rurociągiem
zakończyła się po tym, jak dostawy znacznie spadły.
Skutkiem tego był kryzys energetyczny, gwałtowny wzrost cen gazu oraz zmiana kierunku niemieckiej polityki energetycznej w stronę
alternatywnych źródeł dostaw i większego bezpieczeństwa dostaw.
Atak na rurociągi „Nord Stream” we wrześniu 2022 roku dodatkowo zaostrzył sytuację.
• Wojna na Ukrainie stanowi znaczne obciążenie dla niemieckiej gospodarki.
Kryzys energetyczny, rosnące ceny, problemy z łańcuchami dostaw oraz wyższe koszty produkcji osłabiają
przede wszystkim przemysł i zmniejszają siłę nabywczą.
Podsumowanie pośrednie
Poziom życia ludności niemieckiej i europejskiej uległ odczuwalnej zmianie od początku wojny na Ukrainie w 2022 roku.
Gdyby doszło do pogłębienia się kolejnych kryzysów – na przykład kryzysu migracyjnego czy inflacyjnego – lub nawet wybuchu
otwartej wojny, teza Orzechowskiego mogłaby okazać się prawdziwa:
„Kiedy wszystko wymyka się spod kontroli, przerażeni obywatele pragną przede wszystkim,
by w końcu ktoś znów zaprowadził porządek”.
„Wtedy ludzie są gotowi podporządkować się każdemu nakazowi rzekomego wybawcy”.
3. Ognisko kryzysu: Tajwan i ryzyko eskalacji konfliktu między USA a Chinami
Jeszcze krótkie spojrzenie na ewentualną eskalację konfliktu wokół Tajwanu:
Konflikt ten ma szczególne znaczenie, ponieważ Tajwan może stać się potencjalnym ogniskiem bezpośredniej konfrontacji
między wielkimi mocarstwami – Stanami Zjednoczonymi i Chinami.
Taka eskalacja mogłaby wywołać daleko idące konsekwencje międzynarodowe, sięgające nawet konfliktu globalnego.
Chiny uznają Tajwan za część swojego terytorium.
Tajwan postrzega się jako niezależną demokrację.
Stany Zjednoczone wspierają Tajwan, nie uznając go jednak oficjalnie za niepodległe państwo.
Od dziesięcioleci Stany Zjednoczone dostarczają Tajwanowi systemy uzbrojenia i sprzęt obronny, w tym systemy
przeciwlotnicze, pociski, systemy radarowe, okręty oraz nowoczesne samoloty bojowe.
Ale i tutaj, jak pisze „ZeroHedge”, należy zauważyć, że Cieśnina Tajwańska jest najniebezpieczniejszym
skrzyżowaniem potęgi militarnej i światowej gospodarki.
Jest to rodzaj zagrożenia łączący w sobie suwerenność terytorialną, rywalizację militarną i
technologiczne podstawy globalnej gospodarki.
W artykule z 25 lipca czytamy dosłownie:
„Widać tu, że kwestia Tajwanu wykracza daleko poza samą wyspę.
Każdy poważniejszy konflikt stanowiłby bezpośrednie zagrożenie dla jednego z najważniejszych regionów technologicznych i
gospodarczych na świecie – co miałoby wpływ na produkcję półprzewodników, handel morski,
rynki finansowe oraz globalne łańcuchy dostaw.
Kryzys militarny w Cieśninie Tajwańskiej mógłby zatem wywołać konsekwencje gospodarcze, jeszcze
zanim konflikt przerodzi się w wojnę na pełną skalę.
„Strategiczne znaczenie tego regionu oznacza, że społeczność międzynarodowa jest bardzo zainteresowana zapobieganiem
eskalacji konfliktu, ale oznacza to również, że liczba podmiotów, które mają coś do stracenia, jest niezwykle duża”.
Nie można zatem wykluczyć, że kryzys tajwański miałby nie tylko konsekwencje militarne, ale stałby się również przyczyną poważnych
kryzysów gospodarczych, które dotknęłyby konsumentów, szerokie warstwy społeczeństwa oraz klasę średnią na całym świecie.
Byłoby to podłożem, dzięki któremu CBDC i globalny dochód podstawowy stałyby się bardziej akceptowalne społecznie.
Według Wolffa oznaczałoby to koniec wolności finansowej i ustanowienie światowej dyktatury.
Chaos i kryzysy jako szansa
Gdyby ta teza „Ordo ab Chao” rzeczywiście okazała się prawdziwa – na co, zdaniem jej zwolenników, wskazuje wiele
przesłanek – oznaczałoby to, że wojny nie wybuchają wyłącznie przypadkowo i nie mają na celu unicestwienia ludzkości.
Kryzysy są postrzegane jako środek do społecznego przeforsowania nowego porządku globalnego i ukazania go jako pożądanego.
Architekci Nowego Porządku Świata dążą przy tym do podtrzymywania różnych ognisk konfliktów – w tym konfliktów
na Ukrainie i z Iranem, a także konfliktu na Tajwanie.
W zależności od rozwoju sytuacji mogą oni następnie, spośród kryzysów, które z tego wynikają,
wybrać, który z kamieni młyńskich należy wprawić w ruch.
Niezależnie od tego, czy jest to kryzys gospodarczy, energetyczny lub migracyjny, a nawet gorąca wojna lub nowy rzekomy kryzys
pandemiczny, w zależności od sytuacji rozgrywają odpowiednią kartę gry, aby stopniowo postawić przeciwnika w trudnej sytuacji.
Z historycznego punktu widzenia kryzysy mogą jednak również pełnić rolę czynników przyspieszających przemiany społeczne.
W czasie kryzysu związanego z Covid-19 więcej osób niż kiedykolwiek wcześniej zaczęło podważać
powszechne opinie wyrażane przez polityków i media.
Zrozumieli Państwo zasadę „Ordo ab Chao”, zgodnie z którą kryzysy – takie jak rzekomy kryzys pandemiczny – można
wykorzystać do wprowadzenia nowych ustaw i środków, a nawet do ustanowienia globalnej dyktatury zdrowotnej.
Ernst Wolff również podziela tę opinię.
Chociaż, jak twierdzi Wolff, kryzysy będą się pogłębiać, to jednak dostrzega on w tym również punkt zwrotny.
Na pytanie, co w tych całkowicie szalonych czasach wciąż daje mu nadzieję, odpowiedział w następujący sposób:
„Fakt, że największe wynalazki ludzkości powstawały zawsze w najtrudniejszych sytuacjach”.
No cóż, urodziłem się w Chinach.
Chiński znak oznaczający kryzys składa się z dwóch znaków: z jednej strony oznacza niebezpieczeństwo, a z drugiej – szansę.
Myślę też, że pomimo wszystkich zagrożeń, które nas otaczają, musimy dostrzegać również szanse, jakie się przed nami otwierają.
I myślę, że znajdujemy się u kresu wielkiego procesu.
Znajdujemy się więc na końcu systemu opartego na pieniądzach.
Jesteśmy w trakcie przechodzenia na system oparty na danych.
I nasuwa się pytanie: kto będzie kontrolował te dane?
Czy nadal będzie to tylko garstka osób, które robią to w swoim interesie?
A może istnieje szansa, że udostępnimy te dane wszystkim ludziom i w ten sposób zbudujemy świat, który będzie
znacznie piękniejszy niż wszystko, czego doświadczyliśmy w ciągu ostatnich kilkuset lat?
Myślę, że stoimy przed taką alternatywą.
A kto chce nadać sens swojemu życiu, powinien walczyć o lepszą z tych dwóch alternatyw.”
Jeśli chcieliby Państwo bardziej szczegółowo zapoznać się z kwestią tego, w jaki sposób kryzysy można wykorzystać jako szansę
na zmiany, polecamy Państwu inspirujące i wytyczające nowe kierunki przemówienie Ivo Saseka wygłoszone
podczas międzynarodowego spotkania przyjaciół w 2026 roku:
„Królewska dyscyplina duchowej walki” – Międzynarodowe Spotkanie Przyjaciół 2026 (z Ivo Sasekiem) z dnia 9 maja 2026
Próbuję uciec z tej klatki, która mnie otacza.
Jak się tu znalazłem?
Jak stąd wyjść?
Diese Hände wollen helfen, der verhetzten Welt helfen..
Ale coś mocno mnie uderzyło i zatrzymało to, co chciałem rozpocząć.
Wiele osób próbowało mi pomóc, udzielając mi wielu rad.
Wszystkie okazały się daremne.
To, co mnie uratowało, to jedna rzecz: ta mała iskierka prawdy.
To wyprowadziło mnie z piekła.
Och, nigdy się nie poddaję, bo światło rozjaśnia noc.
Nie ma znaczenia, jak bardzo jest ciemno.
Najmniejsze światło jest silniejsze niż najgłębsza ciemność.
Światło przebija się przez noc.
Ujawniło twoją nikczemną grę.
To, co było ukrywane, wychodzi na jaw (na światło dzienne).
Światło ZAWSZE rozjaśnia noc.
Wielkie oszustwo każdego dnia:
„To dla twojego dobra” – mówią z uśmiechem.
Robimy wszystko, o co nas proszą.
Ale oni nigdy nie mają dość.
Nie ustają w swojej niekończącej się chciwości.
Tak będzie trwać, dopóki nie zmierzymy się z prawdą.
Och, ich czas minął, ponieważ: Światło przebija noc!
Nie ma znaczenia, jak ciemno jest.
Najmniejsze światło jest silniejsze niż najgłębsza ciemność.
Światło przebija noc.
Ujawniło twoją nikczemną grę.
To, co było utrzymywane w tajemnicy, wychodzi na światło dzienne.
Światło ZAWSZE przebija się przez noc.
Jesteśmy nie do powstrzymania, dopóki nie osiągniemy celu.
Nie poddamy się.
Światło będzie rosnąć i rosnąć.
Noc jest bezsilna, ponieważ: światło zawsze przebija się przez noc!
Nie ma znaczenia, jak ciemno jest.
Najmniejsze światło jest silniejsze niż najgłębsza ciemność.
Światło zawsze przebija się przez noc.
Ujawniło twoją nikczemną grę.
To, co było utrzymywane w tajemnicy, wychodzi na jaw.
Światło przebija noc.
Najmniejsze światło jest silniejsze niż najgłębsza ciemność.
Światło przebija noc.
To, co było utrzymywane w tajemnicy, wychodzi na światło dzienne.
Światło na zawsze rozprasza ciemność.