Hvað eiga nýlega komna bylgja flóttamanna frá Ceuta, átök á Mið-Austurlöndum, gríðarleg orkukreppa,
skreiðandi verðbólga, hrunið fjármálakerfi, "15 mínútna borgir" og aðrir brennipunktar sameiginlegt?
Þú munt komast að því í þessu heillandi viðtali við Ernst Wolff.
Þó margir sjái núverandi kreppur og atburði með hryllingi og áhyggjum, beinir fjármála- og hagfræðigreiningarmaðurinn Ernst
Wolff athygli áhorfenda sinna ítrekað að undirliggjandi orsökum og sameiginlegum þráðum sem liggja í gegnum alla þessa atburði.
Á tímum þegar mörg kreppur eru að ná hápunkti þurfum við, meira en nokkru sinni fyrr, fólk sem getur "greint
tengsl og mynstur og hugsað hlutina til enda með rökum".
Hæ, allir. Í dag er Ernst Wolff gestur okkar. Þakka þér kærlega fyrir tímann.
Takk fyrir boðið.
Ég væri fús til þess. Og hvað finnst þér um landamærabrotninguna í Ceuta?
Ég tel að þetta sé mjög snjöll aðgerð leyniþjónustanna og sionískra milljarðamæringja sem toga í þræðina bak við tjöldin.
Jæja, allt þetta fól augljóslega í sér mikla og langa undirbúningsvinnu, sem við vissum ekkert um.
Allt í lagi, fyrst og fremst, stutt yfirlit yfir landfræði Ceuta.
Ceuta er innanstokkssvæði. Svæðið tilheyrir Spáni en, líkt og Melilla, er það staðsett á
meginlandi Norður-Afríku, umkringt Marokkó.
Þetta eru tvö útlendingasvæði sem raunverulega eru staðsett á marokkósku yfirráðasvæði
– þ.e. í Norður-Afríku – en tilheyra Spáni.
Og svo er líka Vestursahara, sem er líka mjög mikilvægt í þessu samhengi. Það liggur milli Marokkó og Móritaníu.
Þetta er land sem í raun tilheyrir engum um þessar mundir. Það er frelsunarsamtök, Polisario-fylkingin, sem krefst landsins.
Þá gerir Alsír einnig kröfu um landið. Því eru þar nokkrir átök.
Og svona gekk það fyrir sig: Árið 2020 undirritaði Donald Trump Abraham-samningana.
Þetta er samkomulag milli Ísraels og íslamskra ríkja, sem að því er virðist miðar að því að koma þar friði á.
Í raun felur þessi samningur í sér hernaðar- og tæknilega samvinnu – einkum á netinu.
Þessi samningur var gerður árið 2020 milli Ísraels, Barein og Sameinuðu arabísku furstadæmanna,
en Marokkó og Súdan gengu til liðs við hann síðar.
Þannig er samkomulag milli Marokkó og Ísraels um sameiginlega hernaðarsamvinnu og samstarf á stafrænu sviði.
Síðan, í apríl á þessu ári, var gerður hernaðarlegur samningur – sem átti að gilda í tíu ár – milli Bandaríkjanna og Marokkó.
Það sem er áhugavert er að Marokkó sækir nú 60 prósent af vopnum sínum frá Bandaríkjunum.
Ísrael fær um 67 til 69 prósent af vopnum sínum. Því er það stór kaupandi bandarískra vopna.
Og í kjölfar þessa samkomulags í apríl á þessu ári var marokkóska ríkisstjórnin svo þakklát
Bandaríkjunum að hún nefndi hraðbraut eftir Donald Trump.
Jæja, í Marokkó er 1.000 kílómetra langur hraðbraut sem kallast Donald Trump-hraðbrautin.
Jæja, töluvert undirbúningsstarf var í gangi bak við tjöldin. Síðan, auðvitað, var stríðið við Íran.
Og á meðan Írans-Írakstríðinu leyfði Spánn Bandaríkjamönnum ekki að nota flugstöðvar sínar –
svo það kom í raun undir eftirlit Bandaríkjanna.
Og auðvitað vilja Bandaríkin og Ísrael hefna sín á Spáni. Hvað hafa þau gert núna?
Þeir stýrðu þessari flóttamannakreppu því enginn í heiminum myndi trúa því að 60.000 manns gætu safnast saman á
sama tíma innan sex klukkustunda og klifrað yfir landamærin.
Þannig hafði allt verið mjög strategískt skipulagt, og þetta er mjög skýr högg.
Og það er mikilvægt að hafa í huga að þetta er í raun ekki ágreiningur milli Marokkó
og Spánar né milli Bandaríkjanna og Ísraels.
Markmiðið er að afvegaleiða fólk – alþjóðlega almenninginn – frá stærstu svindli sem nokkru
sinni hefur verið framið innan fjármálakerfisins.
Einungis í gær heyrðum við fjármálaráðherra Bandaríkjanna, Scott Bessent, segja: "Við erum
á barmi þess að ganga frá samningi við Íran."
Og strax féll olíuverðið aftur, og nokkrir milljarðamæringar græddu gríðarlega mikið fé enn einu sinni.
Og við stöndum frammi fyrir gríðarlegum hamförum – gríðarlegum fjárhagslegum og efnahagslegum hamförum.
Og auðvitað þarf einhver að vera kynntur almenningi sem sekur, og það eru innflytjendurnir sem eru
kynntir sem sekir. Þetta er allt bakgrunnurinn að þessu.
Ég hef líka séð fullt af viðtölum þar – við innflytjendur og blaðamenn.
Og þeir sögðu það líka; í raun sögðu þeir: "Já, landamærin eru opin núna. Farðu, farðu, farðu! Komdu þér í gegn!"
Og þess vegna, svo að segja, komust þeir allir skyndilega í gegn. Og nokkrum dögum síðar
sögðu þeir: "Komið aftur, mín börn, komið aftur!"
Og það, og samt átta þeir sig ekki einu sinni á því sjálfir. Ég meina, mér finnst það algjörlega
skelfilegt hvernig fólk er í raun notað eins og skákstykki.
Svo: "Þið farið núna þangað yfir og eigið betra líf." "Ó já, við förum þangað yfir."
Og svo eitthvað svona: "Komdu aftur, ég var bara að grínast." "Allt í lagi, allt í lagi."
Það er sorglegt að allt þetta hafi, að lokum, þjónað tilgangi sínum.
Svo hafa allir aftur verið að reita sig upp yfir innflytjendur.
Allir í Evrópu eru algjörlega hræddir við næstu bylgju innflytjenda, sem óhjákvæmilega mun eiga sér stað.
Og allir verða þá þjálfaðir til að segja: "Jæja, í raun og veru eru það ekki menn á Wall Street og á öllum kauphöllunum
sem bera ábyrgð á okkar vanda, heldur innflytjendurnir."
Og það gefur auðvitað þessum ofurauðugu milljarðamæringum bak við tjöldin frjálsar hendur.
Hvers vegna heldurðu að skýrslurnar endi á því að vera svona ólíkar?
Jæja, opinberu þjónustumiðlarnir greina frá þessu svona: Þær fundu einu konurnar tvær og notuðu það til að sýna að þessar
fátæku konur hefðu synt svo langa leið – þó að úr myndbandinu mætti sjá að það hafi verið um 130 metrar – í þeirri von að fá
loksins betra líf, og nú er þeim komið svo illa fyrir hjá Spáni.
Já, nei, ekkert annað en það sem ég hef rétt í þessu sagt. Fólk er sett hvert á móti öðru.
Jæja, annars vegar eru til fólk sem telur algjörlega kristaltært að innflytjendur séu það versta sem til er.
Þeir krefjast endurflutnings, rétt eins og AfD, sem mun auðvitað grípa tækifærið.
Og svo munu þeir þykjast allt verða miklu betra ef við sendum alla innflytjendurna aftur heim.
Á hinn bóginn eru sumir sem sýna mikla samúð með erfiðleikum þessara fólks, því auðvitað vilja margir þeirra
koma til okkar einfaldlega vegna þess að þeir eru fátækir.
Og þegar miklar hungursneyðir skella á er það auðvitað mannúðarkatastrófa af óhugsandi umfangi.
En hvernig geturðu betur ýtt fólki upp á móti hvoru öðru með því að flytja fréttir á þann hátt sem ARD og Tagesschau gera?
Það er rétt. Ég myndi líka segja að í grundvallaratriðum felist lausn þessa vandamáls í því að leysa ástandið í
landinu þar sem stríð eða hungursneyð er viljandi kallað fram, svo að fólk þar geti lifað í friði.
Já, ef, til dæmis, Bandaríkin hefðu áhuga á að sjá hlutina batna í Marokkó, þá myndu þau ekki grípa inn í á þann hátt eða ganga í
varnarsamstarf við Marokkó, heldur tryggja að marokkóska ríkisstjórnin kaupi ekki vopn og
sjái í staðinn til þess að fólk fái næga næringu.
Í tilviki Ceuta er staðan sú að – þar sem við höfum nokkuð vinstrisinnaða ríkisstjórn – er baráttan nú snúin gegn vinstri.
Það eru vinstrimennirnir sem vilja láta alla flóttamenn inn. Röksemdin er sú að enn einn árás hefur átt sér
stað, svo við verðum að grípa til aðgerða gegn öfgahægri.
En allir hægri segja að það sé vinstrisinna að kenna, því þeir bera ábyrgð á því að innflytjendur komi hingað núna.
Frábært. Á þennan hátt hafa þeir stungið tveimur hliðum saman og geta haldið áfram með dagskrá sína, fátækt og
þrælahald fólks enn frekar og leitt það inn í stafrænt einræði.
Og auðvitað eru mörg svæði í Þýskalandi þar sem þarf að vinna.
Og í stað þess að leysa þau endum við með, til dæmis, þessa lífeyrisendurbót sem gefur til kynna að já, valkosturinn
um að fara á eftirlaun 63 ára, til dæmis, verði afnuminn.
Er, hvað finnst þér um það? Ég meina, að vinna meira en fá minna borgað.
Þetta undirstrikar kaldblóðna kaldhæðni samtímans, því fólk er að græða peninga á hlutabréfamörkuðum eins og aldrei fyrr.
Milljarðamæringar um allan heim verða sífellt ríkari, og svo er fátækum – þ.e. þeim allra fátækustu, fátækasta hluta
þjóðarinnar, þeim sem minnst geta varið sér, lífeyrisþegum – sagt: "Hlustaðu, við verðum nú að spara á þínu kostnað."
Jæja, þetta sýnir hvaða átt hlutirnir eru að fara í.
Jæja, hlutirnir munu alls ekki batna; í staðinn mun félagslegt ójafnrétti – sem ég tel vera stærsta
vandamálið í heiminum eins og staðan er núna – halda áfram, ásamt öllum þeim stríðum sem nú eru háð.
En þessi félagslega ójöfnuður er ýttur sífellt lengra inn í hið óendanlega.
Og umfram allt sérðu að um þetta er deilt annars vegar, á meðan fólk hins vegar segir:
"Ó, getum við losað skuldabröskuna aðeins meira? Við erum að útvega aðeins meira fé núna," en ekki bara svo að þú getir sagt:
Allt í lagi, ég þarf að byrja á því að endurbæta kerfið og fá aftur alvöru starfsmenn, svo að allt virki rétt aftur.
Nei, þú segir: "Við erum að draga úr kostnaði á þinn kostnað." Ekkert mun breytast, ekkert mun batna.
Og á hinn bóginn erum við að taka á okkur meiri skuldir og svo beina þeim til Úkraínu.
Já, því miður hafa menn tilhneigingu til að gleyma mjög fljótt.
Jæja, skuldabréfið hefur verið rýmkað – í raun, rétt áður en herra Merz varð fjármálaráðherra, sá hann til
þess að skuldabréfið yrði frestað varðandi varnarútgjöld.
Svo fannst hundrað milljarða fljótt.
Þegar kemur að lífeyrisþegum er hver einasta milljón þrisvar sinnum skoðuð gaumgæfilega,
og að lokum fá lífeyrisþegarnir minna en áður.
Já. Og næsta mál, til dæmis – það eru fjölmargar skýrslur um að gasgeymslurnar séu óvenju
tómar. Hvað heldurðu að bíði okkar hér framundan?
Já, það er, það er staðreynd, og hún gildir ekki bara um Þýskaland; hún gildir um hvert land í heiminum.
Stefnulegar olíulindir hafa verið skotmark víða.
Þau hafa nú náð sögulegu lágmarki sem ekki hefur sést í 40 til 45 ár.
Og eins og við sjáum er Hormúzstrýtan ennþá lokuð. Svo er okkur fóðrað með nýjum lygi á hverjum einasta degi.
Á sama tíma komumst við hins vegar að því að okkur er ekki lengur haldið upplýstum um mikilvæga atburði í Mið-Austurlöndum –
til dæmis um þá staðreynd að stærsta olíuhreinsistöð heimsins, staðsett í Sádi-Arabíu, var verulega skemmd í drónaárás.
Ekki hafa borist frekari tilkynningar um þetta. Við höfum ekki heyrt neitt um það.
Svo eru skref tekin nokkuð kerfisbundið til að tryggja að sífellt minna hráolía og sífellt minni jarðgas verði tiltækt.
Og það sýnir mér að okkur er, meðvitað og viljandi, ýtt inn í gríðarlega orkukreppu sem mun leiða
til verðhækkana á öllu, því öll verð eru háð orku.
Og að mínu mati er þetta vísvitandi stefna til að ýta undir verðbólgu. Við lifum á tímum metskulda.
Bandaríkin hafa, einkum, náð hámarki í skuldum. Og hvernig er hægt að afnema skuldir? Með því að valda verðbólgu.
Og ég tel að við séum nú að glíma við óstjórnanlega verðbólgu sem gæti vel þróast í ofanverðbólgu, og að í samhengi
þeirrar ofanverðbólgu kunni nýtt fé að verða tekið í notkun í formi CBDC, þ.e. stafrænna seðlabankapeninga.
Jæja, eins og ég sé það, stöndum við frammi fyrir hausti sem mun valda sannarlega, sannarlega gríðarlegum óróa.
Þú sérð virkilega að þetta er ekki bara svona í Þýskalandi.
Til dæmis ræddum við í síðasta samtali okkar einnig Rússland, sem er jú að ganga í gegnum bensínkreppu.
Þetta er alþjóðlegt fyrirbæri um þessar mundir.
Jæja, málið er að þú getur ekki bara leitað til stjórnvalda eftir svörum. Stjórnvöld eru ekki annað en marionettur.
Herra Pútín er í raun ekkert annað en marionetta rússneskra auðkýfinga, sem hafa einungis
áhuga á eigum auði sínum og á að auka völd sín.
Það er vel mögulegt að herra Pútín verði steyptur af stóli einhvern tíma.
Ég er reyndar nokkuð viss um að Donald Trump verði líka fljótlega felldur niður.
Þú þarft bara að líta á hvernig varaforseti hans fjarlægist hann sífellt meira.
Það er vissulega áhugavert að J.D. Vance er nánast aldrei viðstaddur á neinum þessara blaðamannafunda.
Það er alltaf Marco Rubio, og nýlega annaðhvort herra Hegseth eða herra Bessent með honum, en J.D. Vance kemur aldrei fram.
Jæja, ég held að Donald Trump muni brátt hafa gegnt sínu hlutverki í öllu þessu og að hann verði þá gerður
blóraböggull, ásamt allri fjölskyldu sinni, því þau hafa svo augljóslega verið að fylla vasa sína undanfarið.
Þá verður fólki sagt: "Hann hefur villt ykkur af leið. Nú förum við áfram," og þá mun fólk fylgja öðrum leiðtoga.
En geturðu í alvöru ímyndað þér að þeir sem raunverulega hafa eitthvað að segja séu allir að horfa í sömu átt?
Svo, eins og þú sagðir, eru rússnesku olíguðarnir að valda orkukreppu – samtímis í Þýskalandi, samtímis í Bandaríkjunum og –
jæja, þú myndir nú ekki segja þetta – og í Kína, til dæmis – og þú myndir ekki segja eitthvað eins og: "Nei, við
gerum hið gagnstæða," eða "Við munum vera þeir sem, að lokum …"
Þeir eru ekki heimskir, veistu. Þeir vita fullvel að alþjóðlega fjármálakerfið er á síðustu löngum.
Jæja, við höfum stærsta skuldafjall sögunnar. Það er stærsta peningamagn sögunnar.
Þar eru engar venjulegar leiðir til að bjarga þessu kerfi lengur. Allir vita það.
Og nú erum við vitni að fullkominni og algjörri rán þessa kerfis, sem allir innvígðir vita að sé að hrynja.
Þetta er bakgrunnur alls þess sem er að gerast um þessar mundir. Og auðvitað eru þeir allir sammála um það.
Auðvitað hafa þeir einnig ólík hagsmuni og reyna stöðugt að lauma viðskiptavinum hvors annars. Það er óumdeilanlegt.
En það er þessi grundvallaráhyggjuefni, og þessi grundvallaráhyggjuefni ásamt þeirri grunnskilningi,
að fjármálakerfi okkar – sem hefur virkað á þennan hátt í nokkur hundruð ár – virkar ekki lengur eins og er.
Og hvað heldurðu að gerist næst í stríðinu í Íran?
Jæja, þetta er staðan, auðvitað – það þarf að láta það virðast verra einhvern veginn. Það þýðir –
– Já, hlutirnir eru í raun að versna um þessar mundir.
Það er líka áhugavert að taka eftir því að þessi átök í Ceuta tengjast þessu á einhvern hátt,
þar sem Ceuta er jú staðsett við Gibraltarsundið.
Gólfflóastrýtan er strýta milli Atlantshafsins og Miðjarðarhafsins.
Þar fara öll vopnin í gegnum. Ég meina, öll vopnin sem Bandaríkjamenn senda ekki aðeins til Marokkó
heldur einnig til Ísraels – þau fara öll þangað í gegnum.
Jæja, það er líka mjög mikilvægur vegur, og stór hluti viðskipta fer einnig um hann.
Svo ef opinn átök myndu þar brjótast út, myndi það enn frekar versla heims efnahagsástandið.
Og eins og við sjáum, er ekkert að gerast í Hormúzstrætinu.
Þvert á móti eru lygar í dreifingu, eins og sú sem herra Bessent sagði í gær, þegar hann
hélt því fram að við værum á barmi samkomulags.
Ég gruna að allt þetta muni eskalera enn frekar og að einhvern tíma innan næstu 6, 8 eða 12 vikna munum við verða
vitni að stórslysi, nefnilega að allir ríkisstjórnir verði að játa sig sigraða og segja borgurum sínum:
Við erum miður okkar, en nú erum við búin að klárast af olíu- og jarðgasbirgðum.
Og þá mun verð á olíu og jarðgasi hækka gífurlega, og þá munu öll verð hækka gífurlega, og þá munum við sjá verðbólgu
hækka úr einu tölustafi í tvo tölustafi, og ná hærri stigum en við höfum séð síðan seinni heimsstyrjöldinni.
Og hversu langt heldurðu að þeir muni ganga?
Ég meina, eins og þegar það eru risastór borgarastríð eða eitthvað, og þú ert bara í þeirri stöðu og þá
segirðu við sjálfan þig: "Allt í lagi, hér er lausnin."
Þetta er stafræna…
Ég veit ekki hversu langt vopnaátökin munu ganga, en ég gruna að fólk muni þá bregðast öðruvísi við.
Þú þarft virkilega að vera meðvitaður um heildaráætlun WEF í bakgrunni.
Þeir hafa jú lengi barátt fyrir hlutum eins og fimmtán mínútna borgum.
Það getur vel verið að "15 mínútna borgir" verði þá innleiddar og stafræn eftirlit verulega aukið; að við verðum til dæmis aðeins
leyfð að fylla bílana okkar einu sinni í viku, eða kannski aðeins leyfð að kaupa ákveðna magni bensíns; og að við munum einnig
standa frammi fyrir takmörkunum á kaupum á ákveðnum vörum.
Undirbúningurinn hefur, að lokum, verið gerður. Við höfum, að lokum, orðið algerlega stafræn.
Jæja, ég held að við munum sjá fjölda takmarkandi aðgerða sem munu koma til okkar, sem eru auðvitað tengdar, til
dæmis, rafrænu auðkenni, og innleiðing þess gæti þá verið flýtt.
En ég tel að, til dæmis, fimmtán mínútna borgir muni gegna mjög mikilvægu hlutverki í þessu tilliti.
Og nú, auðvitað, er stóra spurningin: hvað gerum við við það sem við höfum lært? Jæja, skulum setja þig í hlutverkaleik.
Ímyndaðu þér að þú sért núna búsettur í Þýskalandi, þú eigir þitt eigið litla hús þar, en nú viltu taka þátt í viðskiptum.
Þú veist, ég meina, þú ímyndar þér virkilega að þetta verði algjörlega, algjörlega hræðilegt. Hvað á ég að gera núna?
Ég held að það mikilvægasta núna sé að halda ró sinni og komast að því hvað er að gerast í kringum þig, því það hjálpar að
minnsta kosti til við að missa ekki tengslin við veruleikann.
Jæja, ég myndi segja að ég myndi undirbúa mig fyrir að verðbólga hækki mjög skarpt.
Jæja, ég myndi kaupa birgðir af matvælum sem endast lengi; ef ég væri með mjög lágar tekjur myndi ég í raun
kaupa nægan mat til að endast í tvo til þrjá mánuði.
Jæja, að því marki sem það er raunverulega mögulegt, það er að segja.
Og þá myndi ég örugglega gæta þess að hafa ekki of mikið fé á bankareikningnum mínum, því ég býst líka við stóru bankakreppu,
og stór bankakreppa myndi þýða að bankarnir myndu þá lýsa yfir bankfríi og að þú gætir í
raun ekki lengur fengið reiðufé úr hraðbanka.
Jæja, eins og staðan er núna myndi ég segja að það væri góð hugmynd að hafa lausafé til að standa undir um þrjá mánuði.
Annars myndi ég segja að ég myndi ekki treysta á peninga, sparireikninga og svo framvegis.
Ég myndi segja upp líftryggingarsamningunum mínum og öðrum alls konar tryggingarsamningum, ef mögulegt væri,
og kjósa frekar að fá greitt út féð svo ég gæti notað það til að kaupa áþreifanlegar eignir.
[…] Ég myndi eindregið mæla með að hver sem hefur smá sparifé til hliðar fjari það í silfri eða öðrum áþreifanlegum eignum.
[…] Til dæmis myndi ég heldur ekki flytja til annars lands núna, því að flytja krefst mikillar undirbúnings.
Þú þarft að vita hvert þú ert að fara, þú þarft að kunna tungumálið, og svo framvegis.
En að flytja svona fljótt, í síðustu stundu eins og þetta – ég held að það sé mjög, mjög slæm hugmynd.
Þar að auki verð ég að segja að ef ég ætti að búa í ákveðnum stórborgum, eða nálægt vatnsveitum, raforkuverum eða herstöðvum
Bundeswehr, þá myndi ég að minnsta kosti útbúa Plan B.
Hvert get ég farið ef raunverulega eru einhver drónaárásir í Þýskalandi?
Þú verður að vera undirbúinn fyrir það. Enginn veit hvort það muni gerast, en það er alltaf mjög hughreystandi
að vita fyrirfram hvað á að gera ef allt fer til versta.
Jæja, ég myndi útbúa Plan B fyrir öll þessi verstu tilfelli, vona svo að þau rætist ekki en vera engu að
síður undirbúinn fyrir allar hamfarir sem gætu orðið.
Og hvað finnst þér um Sviss?
[…] Ég tel að Sviss sé tiltölulega öruggt, því Sviss hefur ætíð verið athvarf hinna ofurauðugu, og þeir
munu áfram tryggja að Sviss haldist hlutlaust og að engar árásir eigi sér í raun stað þar.
En það verður að segja að, jæja, jafnvel Austurríki, til dæmis, sé einfaldlega alls ekki áhugavert í samhengi heimsmála.
Mér finnst erfitt að trúa því að við þurfum að búast við stórum drónaárásum á minni bæi í Austurríki.
En ég tel einnig að hið sama gildi hér. Svo, ef þú býrð einhvers staðar í þessu landi – hvort sem það er í Schleswig-Holstein,
Bæjarlandi eða Baden-Württemberg – ef þú býrð á landsbyggðinni og ekki beint við hlið herstöðvar, herflugvallar
eða raforkuverks, þá geturðu gert ráð fyrir að þú verðir laus við allar hugsanlegar árásir.
En það er leitt að við þurfum yfirhöfuð að tala um svona hluti.
Jæja, ég verð að segja að fram að tíu árum síðan hefði ég aldrei, aldrei gert mér í hugarlund að ég
myndi enda á því að þurfa að tala um svona hluti.
Jæja, við erum sannarlega að lifa í mjög, mjög erfiðum tíma um þessar mundir.
[…] Já, vel, takk kærlega fyrir allar upplýsingar og lausnirnar ykkar, og við munum hafa samband næst, auðvitað.
Við höfum vissulega nóg af umræðuefnum.