Στις 27 Σεπτεμβρίου 2026, ο ελβετικός λαός θα ψηφίσει για μια πρωτοβουλία που θα έχει
σημαντικές επιπτώσεις και πέρα από τα ελβετικά σύνορα:
Η πρωτοβουλία για την ουδετερότητα αποσκοπεί να καθορίσει τον τρόπο με τον οποίο θα ερμηνεύεται η ελβετική ουδετερότητα στο
μέλλον, καθώς οι εμπνευστές της πιστεύουν ότι τα τελευταία χρόνια η ουδετερότητα έχει υποστεί
ολοένα και μεγαλύτερη αποδυνάμωση και αμβλυνθεί.
Σύμφωνα με τον Walter Wobmann, πρόεδρο της επιτροπής πρωτοβουλίας, η ουδετερότητα δεν προστατεύει μόνο την Ελβετία.
Αποτελεί επίσης τη βάση της ελβετικής ειρηνευτικής πολιτικής στον κόσμο και καθιστά δυνατή τη διεξαγωγή
ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων, την ανάληψη ρόλου μεσολαβήτριας και την παροχή βοήθειας.
Ο Ζορζ Μάρτιν, πρώην Ελβετός διπλωμάτης, εξηγεί πόσο σημαντικές διαμεσολαβητικές υπηρεσίες κατάφερε να προσφέρει η Ελβετία
κατά τη διάρκεια της θητείας του, από το 1980 έως το 2017:
«Η εξωτερική πολιτική της Ελβετίας ήταν πάντα μια ουδέτερη εξωτερική πολιτική.
Τι σημαίνει αυτό; Χώρες που είχαν προβλήματα μεταξύ τους ήρθαν σε εμάς και ρώτησαν αν μπορούν να βοηθήσουν;
Υπήρξαν πολλά παραδείγματα στην Αφρική, στο Τσαντ, στο Μάλι κ.λπ.
Όταν βρισκόμουν στην Ινδονησία, για τους Ινδονήσιους η Ελβετία ήταν το απόλυτο πρότυπο της ουδετερότητας.
Στην Ατσέ της Ινδονησίας, μετά το τσουνάμι, συμβάλαμε στον τερματισμό του 30ετούς εμφυλίου πολέμου.
Στις πυρηνικές διαπραγματεύσεις με το Ιράν στη Γενεύη, η Ελβετία συνέβαλε θετικά.
Οι συνομιλίες για τον Λίβανο πραγματοποιήθηκαν στην Ελβετία και με την υποστήριξη της Ελβετίας.
Επίσης, οι διαπραγματεύσεις στην Κολομβία μεταξύ των ανταρτών των FARC και της κυβέρνησης έλαβαν την υποστήριξη της Ελβετίας.
Μετά τον πόλεμο μεταξύ Ρωσίας και Γεωργίας, εκπροσωπήσαμε τα ρωσικά συμφέροντα στην
Τιφλίδα και τα γεωργιανά συμφέροντα στη Μόσχα.
Δεν υπάρχει καμία ήπειρος στην οποία να μην έχουμε δραστηριοποιηθεί.
«Δεν υπήρχε σχεδόν καμία εβδομάδα χωρίς ειδήσεις σχετικά με τις δραστηριότητες της Ελβετίας στον τομέα
της ειρήνης και των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων.»
Ο Ζορζ Μαρτέν επισημαίνει ότι δεν υπάρχουν πια πολλές δυτικές χώρες που να παραμένουν ουδέτερες.
Γι’ αυτό, είναι καθήκον της Ελβετίας να επιδείξει θάρρος σε αυτό το θέμα και να συνεχίσει να μιλά για
διαπραγματεύσεις, ειρήνη και ανθρώπινα δικαιώματα.
Ο Ελβετός πολιτικός επιστήμονας και νομικός καθηγητής Wolf Linder, μαζί με άλλες προσωπικότητες της Αριστεράς
και των Πρασίνων, προωθεί την πρωτοβουλία για την ουδετερότητα στον ιστότοπο swissneutralitynow.ch.
Λέει: «Για μένα, η ουδετερότητα δεν πρέπει να ορίζεται μόνο ως ελβετική αρχή, αλλά ως κατευθυντήρια
αρχή για την εξωτερική πολιτική σε παγκόσμιο επίπεδο.
«Και αυτή τη φορά, η ουδέτερη στάση είναι σημαντική όχι μόνο για την Ελβετία, αλλά πιθανώς και για ολόκληρο τον κόσμο.»
Και ο Χέλμουτ Σέμπεν, πρώην συντάκτης της αριστερής εβδομαδιαίας εφημερίδας WOZ και μακροχρόνιος ρεπόρτερ και παρουσιαστής του
δελτίου ειδήσεων «Tagesschau» στην ελβετική τηλεόραση SRF, εξέφρασε τη γνώμη του για την
πρωτοβουλία περί ουδετερότητας σε ένα σύντομο βίντεο.
Στο κείμενο αυτό αναλύει ορισμένες δηλώσεις που έγιναν κατά τη συνέντευξη Τύπου της Επιτροπής κατά του
«Ναι» από εκπροσώπους του FDP, του Die Mitte και του SP και επισημαίνει τις αντιφάσεις τους.
Ο Scheben μιλάει ξεκάθαρα:
Η ελβετική παράδοση και ο ρόλος της ως πρότυπο ουδέτερης χώρας έχουν από καιρό καταρρεύσει – και μάλιστα από τον
Φεβρουάριο του 2022, όταν η Ελβετία υιοθέτησε με άμεση ισχύ τις κυρώσεις της ΕΕ κατά της Ρωσίας.
Με αυτόν τον τρόπο έγινε σαφές σε ολόκληρο τον κόσμο σε ποια πλευρά βρίσκεται η Ελβετία και ότι
συμμετέχει σε αυτόν τον πόλεμο κατά της Ρωσίας.
Και η λεγόμενη «Διάσκεψη Ειρήνης» στο Bürgenstock, την οποία διοργάνωσε η Ελβετία,
αποτελεί, κατά την άποψή του, μια απόδειξη αυτού.
Η Ρωσία δεν συμμετείχε καθόλου σε αυτό.
«Τι είδους κωμωδία είναι αυτή;», ρωτά ο Σέμπεν.
Παρακολουθήστε στη συνέχεια το πλήρες βίντεο, στο οποίο ο Helmut Scheben αναλύει κριτικά και
αποδομεί τη συνέντευξη Τύπου της Επιτροπής του «Όχι».
Το βίντεο παραχωρήθηκε ευγενικά στο Kla.TV από το Transition TV (TTV).
Βοηθήστε να τερματιστεί αυτό το «θεατράκι»:
Διαδώστε αυτή την εκπομπή και υποστηρίξτε μια αξιόπιστη ελβετική ουδετερότητα – ψηφίζοντας ένα σαφές «Ναι» στην
πρωτοβουλία για την ουδετερότητα στις 27 Σεπτεμβρίου 2026!
Αυτή η δήλωση της κυρίας Schönenberger θυμίζει σχεδόν τον Τζορτζ Όργουελ και τη «Νέα
Ομιλία», όπου η πραγματικότητα απλώς ανατρέπεται.
Λέγεται ότι η πρωτοβουλία για την ουδετερότητα αποτελεί ρήξη με την παράδοσή μας.
Ισχύει ακριβώς το αντίθετο.
Έχουμε ήδη εγκαταλείψει αυτή την παράδοση εδώ και καιρό.
Διοργανώσαμε μια ειρηνευτική διάσκεψη στο Bürgenstock – μια λεγόμενη ειρηνευτική διάσκεψη
– στην οποία η Ρωσία δεν συμμετείχε καθόλου.
Τι είδους φάρσα είναι αυτή που παίζουμε εδώ; Είναι απίστευτο.
Είμαι ο Χέλμουτ Σέμπεν. Μεγάλωσα στη Γερμανία, σπούδασα Ρομανικές Σπουδές στη Γερμανία και έκανα το διδακτορικό μου εκεί.
Μετά από αυτό, εργάστηκα για πολύ καιρό στη Λατινική Αμερική και, αν δεν κάνω λάθος, ήρθα στην Ελβετία το 1985.
Αρχικά δούλευα στην αριστερή εβδομαδιαία εφημερίδα «WOZ» και στη συνέχεια για σχεδόν 20 χρόνια στην Ελβετική Τηλεόραση,
το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου αυτού στο «Tagesschau».
Σήμερα θα ήθελα να αναφερθώ στη συνέντευξη Τύπου της 17ης Αυγούστου.
Ας ρίξουμε μαζί μια ματιά σε μερικές από αυτές τις φράσεις που ειπώθηκαν.
Οι εμπνευστές της πρωτοβουλίας την προωθούν ως συμβολή στην ασφάλειά μας.
Ισχυρίζονται ότι μια ιδιαίτερα αυστηρή ερμηνεία της ουδετερότητας μας προστατεύει από
το να εμπλακούμε σε στρατιωτικές συγκρούσεις.
Αυτό είναι λάθος. Πρώτον, η Ελβετία είναι σήμερα ουδέτερη και δεν εμπλέκεται σε στρατιωτικές συγκρούσεις άλλων κρατών.
Αυτό δεν αλλάζει καθόλου, είτε υπάρξει η πρωτοβουλία είτε όχι.
Η πρωτοβουλία, λοιπόν, δεν προσφέρει καμία πρόσθετη προστασία από την εμπλοκή σε πολέμους, απολύτως καμία.
Αυτή είναι μια ακραία ισχυρισμός.
Η Ελβετία εγκατέλειψε την ουδετερότητά της τον Φεβρουάριο του 2022.
Συμμαχία με τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, έχει συμμαχήσει με την Ουκρανία και έχει λάβει μέτρα πίεσης,
οικονομικά μέτρα πίεσης, με σκοπό να βλάψει τη Ρωσία.
Δεν μπορεί λοιπόν να γίνει καθόλου λόγος για το ότι η Ελβετία παραμένει τόσο ουδέτερη όσο ήταν πάντα.
Η πρωτοβουλία για την ουδετερότητα υποστηρίζει ότι μας προστατεύει από την εμπλοκή σε πολέμους.
Και αυτό ισχύει απόλυτα.
Η Επιστημονική Υπηρεσία του Κογκρέσου των ΗΠΑ πραγματοποίησε κάποτε μια μελέτη, στην οποία διαπίστωσε
ότι από το 1990 οι ΗΠΑ έχουν εμπλακεί σε 251 πολέμους.
251 πόλεμοι από το 1990 ή το 1991 έως σήμερα.
Σε πολλές περιπτώσεις, το ΝΑΤΟ συμμετείχε σε αυτούς τους πολέμους με προσωπικό και όπλα.
Είναι λοιπόν απίστευτα αφελές να πιστεύει κανείς ότι, με την εντατικοποίηση της συνεργασίας με το
ΝΑΤΟ, η Ελβετία δεν θα εμπλακεί σε τέτοιους πολέμους.
Οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ διεξάγουν αδιάκοπα πόλεμο από την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης.
Και από τον Φεβρουάριο του 2022, η Ελβετία συμμετέχει σε αυτούς τους πολέμους που διεξάγουν η ΕΕ και το ΝΑΤΟ,
μαζί με την κυβέρνηση του Κιέβου, εναντίον της Ρωσίας.
Το ΝΑΤΟ συμμετέχει ενεργά σε αυτούς τους πολέμους – με προσωπικό, αλλά και με την παροχή όπλων και
εξοπλισμού – παρότι αυτό δεν έχει δηλωθεί επίσημα.
Είμαστε ακόμα ουδέτεροι; Όχι, δεν είμαστε πλέον ουδέτεροι.
Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών δήλωσε ότι «η Ελβετία εγκατέλειψε την ουδετερότητά της και έγινε εχθρός της Ρωσίας».
Και ο Αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν είχε δηλώσει τότε: «Ακόμη και η Ελβετία συμμετέχει, ακόμη και η Ελβετία
συμβάλλει σε αυτά τα οικονομικά μέτρα πίεσης κατά της Ρωσίας».
Η πρωτοβουλία αυτή αποτελεί άμεση αντίδραση στο γεγονός ότι η Ελβετία υιοθέτησε το 2022 τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας και του
καθεστώτος Πούτιν, αφού η βίαιη και αντίθετη προς το διεθνές δίκαιο επίθεση κατά της
Ουκρανίας είχε ήδη εξελιχθεί σε πλήρη κλίμακα.
Αυτό που λοιπόν προσπαθούν να μας παρουσιάσουν εδώ ως διαχρονική ουδετερότητα, είναι στην πραγματικότητα μια
προσπάθεια όχι να προστατεύσουν το θύμα, αλλά τον επιτιθέμενο.
Όποιος, δηλαδή, αντιμετωπίζει τον δράστη και το θύμα με τον ίδιο τρόπο, όπως όλοι γνωρίζουμε, δεν είναι ουδέτερος.
Σταθεί στο πλευρό του ισχυρότερου και εναντίον του δικαίου.
Αυτό ακούγεται πολύ ωραίο. Μια ηθική στάση.
Πρόκειται όμως για μια ηθική θέση που δεν έχει καμία βάση.
Και αυτή η φούσκα σκάει τη στιγμή που κοιτάξει κανείς πιο προσεκτικά και διαθέτει έστω και ελάχιστες ιστορικές γνώσεις.
Οι μεγάλες δυνάμεις διεξάγουν πολέμους.
Και διεξάγουν αυτούς τους πολέμους χωρίς να λαμβάνουν υπόψη το διεθνές δίκαιο, τον Χάρτη του ΟΗΕ και τα λοιπά,
όταν θεωρούν ότι διακυβεύονται τα ζωτικά τους συμφέροντα.
Μεγάλες δυνάμεις όπως η Ρωσία, η Κίνα ή οι ΗΠΑ διεξάγουν πολέμους στους οποίους δεν ισχύουν οι κανόνες του διεθνούς δικαίου και δεν
έχει κανένα νόημα η Ελβετία να βγει και να πει ότι επιμένουμε στο διεθνές δίκαιο και
θέλουμε να τιμωρήσουμε όλους όσους το παραβιάζουν.
Πρόκειται για μια στάση που θα μπορούσε σχεδόν να χαρακτηριστεί μεγαλομανής.
Ο υπουργός Εξωτερικών Κασίς δήλωσε: «Όταν παραβιάζονται οι κανόνες, όταν δεν θέλουν όλοι να
τους τηρούν, τότε πρέπει να αναλάβουμε δράση».
Η Ελβετία, όμως, δεν μπορεί να αναλάβει καμία δράση όταν οι μεγάλες δυνάμεις διεξάγουν πολέμους.
Αυτό ισχύει από το Βιετνάμ, μέσω του Αφγανιστάν, μέχρι το Ιράκ, από τα Βαλκάνια μέχρι τον
πόλεμο στο Ιράν, ο οποίος διεξάγεται αυτή τη στιγμή.
Μήπως η Ελβετία έχει τιμωρήσει παντού τον επιτιθέμενο, τον λεγόμενο επιτιθέμενο;
Μήπως η Ελβετία έλαβε μέτρα εναντίον Αμερικανών επιχειρηματιών που είχαν στενές σχέσεις με την κυβέρνηση και των οποίων τα
περιουσιακά στοιχεία σε ελβετικούς λογαριασμούς είχαν δεσμευτεί, όταν το 2003 οι ΗΠΑ
επιτέθηκαν στο Ιράκ κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου;
Η Ελβετία προσπάθησε να διαπιστώσει, κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ, ποιος ήταν ο επιτιθέμενος;
Τι δουλειά είχε ο στρατός των ΗΠΑ στο Βιετνάμ;
Η Ελβετία τιμώρησε τον επιτιθέμενο στο Αφγανιστάν;
Τι δουλειά είχε το ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν;
Και στα Βαλκάνια, η επίθεση εναντίον της Σερβίας, η οποία ήταν αντίθετη στο διεθνές δίκαιο;
Είναι απόλυτη υποκρισία να ισχυριζόμαστε ότι πρέπει να στηρίξουμε τη Ρωσία – η Ρωσία επιτέθηκε στην Ουκρανία
κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου, αυτό είναι αλήθεια.
– Όμως είναι εντελώς παράλογο να ισχυριζόμαστε ότι πρέπει να τιμωρήσουμε τη Ρωσία, ενώ σε όλους τους άλλους μεγάλους
πολέμους που έχουν διεξάγει οι μεγάλες δυνάμεις, δεν έχουμε αναλάβει δράση και δεν μπορούμε καν να το κάνουμε.
Αυτή η λεγόμενη πρωτοβουλία για την ουδετερότητα αποδυναμώνει την Ελβετία, αποδυναμώνει τη χώρα μας.
Πρόκειται για μια σαφή, επικίνδυνη και σοβαρή παραβίαση της ουδετερότητάς μας, την οποία τηρούμε εδώ και
αιώνες και η οποία έχει αποδειχθεί αξιόπιστη – καθώς και της αντίληψής μας για την ουδετερότητα.
Διότι θέτει σε κίνδυνο την ασφάλειά μας. Και, τελικά, αυτή η πρωτοβουλία καταστρέφει την ικανότητά μας να ενεργούμε, επειδή
μας περιορίζει σε ένα άκαμπτο πλαίσιο και καθορίζει σήμερα τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούμε να ενεργούμε στο μέλλον.
Ναι, φυσικά αυτή η πρωτοβουλία για την ουδετερότητα μας περιορίζει.
Και ο Ποινικός Κώδικας αποτελεί ένα στενό πλαίσιο.
Και το ελβετικό Σύνταγμα αποτελεί ένα «κορσέ».
Εκεί καταγράφεται ό,τι θεωρούμε λογικό και ό,τι θεωρούμε ότι είναι προς το συμφέρον της Ελβετίας.
Αυτή η δήλωση της κυρίας Σένενμπεργκερ θυμίζει σχεδόν τον Τζορτζ Όργουελ και τη «Νέα
Γλώσσα», όπου η πραγματικότητα απλώς ανατρέπεται.
Λέγεται ότι η πρωτοβουλία για την ουδετερότητα αποτελεί ρήξη με την παράδοσή μας.
Ισχύει ακριβώς το αντίθετο.
Έχουμε ήδη σπάσει αυτή την παράδοση εδώ και καιρό, συγκεκριμένα τον Φεβρουάριο του 2022, όταν
εφαρμόσαμε αμέσως τα μέτρα που επιβλήθηκαν στη Ρωσία.
Έχει σχεδόν – συγχωρέστε μου την έκφραση – ερωτικό χαρακτήρα.
Ο τρόπος με τον οποίο ο υπουργός Εξωτερικών μας αγκάλιασε τον πρόεδρο Σελένσκι στο αεροδρόμιο του Κλότεν.
Έτσι, δείξαμε σε ολόκληρο τον κόσμο σε ποια πλευρά βρισκόμαστε, ότι συμμετέχουμε σε αυτόν τον πόλεμο εναντίον της Ρωσίας.
Διοργανώσαμε μια ειρηνευτική διάσκεψη στο Bürgenstock – μια λεγόμενη ειρηνευτική διάσκεψη
– στην οποία η Ρωσία δεν συμμετείχε καθόλου.
Τι είδους κωμωδία είναι αυτή που παίζουμε εδώ; Είναι απίστευτο.
Συνεχώς γίνεται λόγος για την ασφάλειά μας. Η ασφάλεια βρίσκεται σε κίνδυνο.
Και οι τέσσερις μεγάλοι όμιλοι μέσων ενημέρωσης της Ελβετίας ακολουθούν την ίδια γραμμή.
Η ασφάλειά μας κινδυνεύει, επειδή οι Ρώσοι θα μας επιτεθούν.
Ο υπουργός Άμυνας Πφίστερ δήλωσε ότι πρέπει να προετοιμαστούμε για έναν επικείμενο πόλεμο.
Η ΕΕ, η Ευρωπαϊκή Ένωση στις Βρυξέλλες, ανακοινώνει επίσημα ότι αναμένει πόλεμο εναντίον της Ρωσίας το αργότερο το 2029/30.
Φαίνεται ότι οι φίλοι μας από το ΝΑΤΟ θέλουν να συμμετάσχουν σε αυτό.
Η ασφάλεια – αυτό το αφήγημα, «η ασφάλειά μας κινδυνεύει», χρονολογείται από τις αρχές του Ψυχρού Πολέμου.
Πρόκειται για μια ιδεολογική πεποίθηση που διαδίδεται και η οποία έχει εξαιρετικά ισχυρή επίδραση στην ψυχολογία των μαζών.
Δηλαδή, η θεωρία του ντόμινο.
Θυμάστε, στο Βιετνάμ: «Αν δεν κρατηθεί το Βιετνάμ, ολόκληρη η Ασία θα γίνει κομμουνιστική». «
«Αν δεν κρατηθεί η Νικαράγουα» – υπό την κυβέρνηση του Ρόναλντ Ρέιγκαν – «τότε θα καταρρεύσουν η Γουατεμάλα, η
Ονδούρα, το Μεξικό και οι κομμουνιστές, η Σοβιετική Ένωση, θα βρεθούν στα νότια σύνορα των ΗΠΑ.» «
«Αν δεν επιτεθούμε στο Ιράκ, ο Σαντάμ Χουσεΐν θα μας επιτεθεί με τα όπλα ABC του.»
Πρόκειται για έναν εξαιρετικά αποτελεσματικό ψυχολογικό μηχανισμό, ο οποίος
επαναλαμβάνεται συνεχώς και ανανεώνεται ξανά και ξανά. «
«Αν δεν κρατήσουμε την Ουκρανία, ο Πούτιν θα κατακλύσει πρώτα τις χώρες της Βαλτικής και μετά την Πολωνία, και σύντομα τα
ρωσικά άρματα μάχης θα βρίσκονται ήδη στη λίμνη του Μπόντεν.»
Είναι πάντα η ίδια τακτική: η δημιουργία μιας ακραίας εικόνας του εχθρού, την οποία πρέπει να ενσταλάξουν στον
κόσμο, ώστε να συναινέσει στη συμμετοχή σε έναν πόλεμο.
Ο κόσμος, αλλά και τα κοινοβούλια, πρέπει να είναι πεπεισμένοι ότι ο κακός εχθρός μας απειλεί, γιατί
μόνο έτσι μπορεί να λειτουργήσει η βιομηχανία όπλων.
Ο εξοπλισμός που πραγματοποιείται αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη, στις Βρυξέλλες και στο Βερολίνο, αγγίζει τα όρια της τρέλας.
Συγκεντρώνονται τεράστια χρέη, σαν να μην υπάρχει αύριο.
Είναι απίστευτο. Και οι φίλοι μας στο ΝΑΤΟ προφανώς θέλουν να εντείνουν τη συνεργασία με το ΝΑΤΟ.
Αυτά ακριβώς τα λόγια είπε η υπουργός Άμυνας Βιόλα Άμχερντ το 2024.
Και ο Μάρτιν Πφίστερ λέει ότι πρέπει να προετοιμαστούμε για έναν επικείμενο πόλεμο.
Πόσο αφελής μπορεί να είναι κανείς για να πιστεύει ότι, αν πλησιάσουμε το ΝΑΤΟ, δεν θα εμπλακούμε σε αυτούς τους πολέμους;
Θα εμπλακούμε σε αυτό και η πρωτοβουλία για την ουδετερότητα είναι ο μόνος τρόπος να
διασφαλίσουμε ότι αυτό δεν θα συμβεί, ότι δεν θα γίνει.