27 września 2026 r. obywatele Szwajcarii będą głosować nad inicjatywą, która będzie miała ogromne
konsekwencje również poza granicami Szwajcarii:
Inicjatywa w sprawie neutralności ma na celu zdefiniowanie, jak w przyszłości będzie interpretowana neutralność
Szwajcarii, ponieważ jej autorzy uważają, że w ostatnich latach neutralność ta była coraz bardziej osłabiana i rozmywana.
Według Waltera Wobmanna, przewodniczącego komitetu inicjatywy, neutralność chroni nie tylko Szwajcarię.
Stanowi ona również podstawę szwajcarskiej polityki pokojowej na arenie międzynarodowej i umożliwia prowadzenie negocjacji
pokojowych, pełnienie roli mediatora oraz udzielanie pomocy.
Georges Martin, były szwajcarski dyplomata, wyjaśnia, jak ważne usługi mediacyjne Szwajcaria była w stanie
świadczyć w trakcie jego kadencji w latach 1980–2017:
„Polityka zagraniczna Szwajcarii zawsze miała charakter neutralny.
Co to znaczy? Kraje, które miały między sobą problemy, zwróciły się do nas z pytaniem, czy mogą pomóc?
Było wiele przykładów w Afryce, w Czadzie, Mali itp.
Kiedy byłem w Indonezji, dla Indonezyjczyków Szwajcaria była uosobieniem neutralności.
W Acehu w Indonezji, po tsunami, pomogliśmy zakończyć trwającą 30 lat wojnę domową.
Podczas irańskich rozmów w sprawie programu jądrowego w Genewie Szwajcaria odegrała pomocną rolę.
Rozmowy w sprawie Libanu odbyły się w Szwajcarii i przy wsparciu Szwajcarii.
Również negocjacje w Kolumbii między partyzantami z FARC a rządem były wspierane przez Szwajcarię.
Po wojnie między Rosją a Gruzją reprezentowaliśmy interesy Rosji w Tbilisi, a interesy Gruzji w Moskwie.
Nie ma kontynentu, na którym byśmy nie działali.
„Nie było prawie żadnego tygodnia bez doniesień o działaniach Szwajcarii w zakresie pokoju i negocjacji pokojowych”.
Georges Martin zwraca uwagę, że nie ma już zbyt wielu krajów zachodnich, które zachowałyby neutralność.
Dlatego zadaniem Szwajcarii jest wykazanie się w tej kwestii odwagą i nieustanne poruszanie
tematów negocjacji, pokoju i praw człowieka.
Szwajcarski politolog i prawnik, prof. Wolf Linder, wraz z innymi przedstawicielami lewicy i partii
ekologicznej promuje na stronie internetowej swissneutralitynow.ch inicjatywę na rzecz neutralności.
Mówi: „Moim zdaniem neutralność powinna być definiowana nie tylko jako zasada szwajcarska, ale jako
naczelna zasada polityki zagranicznej na całym świecie.
„A tym razem neutralne stanowisko ma znaczenie nie tylko dla Szwajcarii, ale prawdopodobnie także dla całego świata”.
Również Helmut Scheben, były redaktor lewicowego tygodnika „WOZ” oraz wieloletni reporter i prezenter wiadomości w
szwajcarskiej telewizji SRF, wypowiedział się w krótkim filmiku na temat inicjatywy dotyczącej neutralności.
W publikacji tej analizuje on niektóre wypowiedzi przedstawicieli FDP, Die Mitte i SP, które padły podczas konferencji prasowej
komitetu na „nie”, i wskazuje na zawarte w nich sprzeczności.
Scheben mówi wprost:
Szwajcarska tradycja i rola wzorca jako kraju neutralnego zostały już dawno złamane – a mianowicie w lutym
2022 r., kiedy to Szwajcaria przyjęła sankcje UE wobec Rosji ze skutkiem natychmiastowym.
W ten sposób cały świat przekonał się, po której stronie stoi Szwajcaria i że bierze udział w tej wojnie przeciwko Rosji.
Również tak zwana konferencja pokojowa na Bürgenstocku, zorganizowana przez Szwajcarię, jest jego zdaniem tego dowodem.
Rosja w ogóle nie brała w tym udziału.
„Co to za cyrk?”, pyta Scheben.
Zapraszamy do obejrzenia poniżej pełnego nagrania, w którym Helmut Scheben krytycznie analizuje i rozkłada na
czynniki pierwsze konferencję prasową komitetu „Nie”.
Film został udostępniony serwisowi Kla.TV dzięki uprzejmości Transition TV (TTV).
Pomóżcie położyć kres temu „cyrkowi”:
Prosimy o rozpowszechnianie tej audycji i wsparcie wiarygodnej neutralności Szwajcarii – poprzez zdecydowane „tak”
dla inicjatywy w sprawie neutralności 27 września 2026 roku!
To oświadczenie pani Schönenberger przypomina niemal George’a Orwella i jego „nowomowę”, w której
rzeczywistość jest po prostu wywracana do góry nogami.
Mówi się, że inicjatywa na rzecz neutralności stanowi zerwanie z naszą tradycją.
Jest dokładnie odwrotnie.
Już dawno zerwaliśmy z tą tradycją.
Zorganizowaliśmy konferencję pokojową na Bürgenstocku – tak zwaną konferencję pokojową
– w której Rosja w ogóle nie wzięła udziału.
Co to za cyrk, który tu odgrywamy? To naprawdę niewiarygodne.
Nazywam się Helmut Scheben. Dorastałem w Niemczech, studiowałem filologię romańską w Niemczech i uzyskałem tam stopień doktora.
Potem przez długi czas pracowałem w Ameryce Łacińskiej i, o ile dobrze pamiętam, w 1985 roku przyjechałem do Szwajcarii.
Najpierw pracowałem w lewicowym tygodniku „WOZ”, a potem przez prawie 20 lat w szwajcarskiej telewizji, z
czego większość czasu spędziłem w programie „Tagesschau”.
Dzisiaj chciałbym odnieść się do konferencji prasowej z 17 sierpnia.
Przyjrzyjmy się razem kilku z tych zdań, które tam padły.
Autorzy inicjatywy przedstawiają ją jako wkład w nasze bezpieczeństwo.
Twierdzą oni, że szczególnie rygorystyczna interpretacja zasady neutralności chroni nas przed wciągnięciem w konflikty zbrojne.
To nieprawda. Po pierwsze, Szwajcaria jest obecnie krajem neutralnym i nie bierze
udziału w konfliktach zbrojnych innych państw.
Niezależnie od tego, czy inicjatywa ta zostanie podjęta, czy nie, nic się w tej kwestii nie zmieni.
Inicjatywa ta nie zapewnia więc żadnej dodatkowej ochrony przed uwikłaniem się w wojny – ani jednej.
To naprawdę skandaliczne twierdzenie.
W lutym 2022 roku Szwajcaria zrezygnowała ze swojej neutralności.
Wraz ze Stanami Zjednoczonymi i Unią Europejską sprzymierzyła się z Ukrainą i podjęła środki
przymusowe, w tym gospodarcze, aby zaszkodzić Rosji.
Nie można więc w ogóle mówić o tym, że Szwajcaria pozostaje tak neutralna, jak zawsze była.
Inicjatywa na rzecz neutralności głosi, że chroni nas przed wciąganiem w wojny.
I to jest całkowicie słuszne.
Służba naukowa parlamentu Stanów Zjednoczonych, czyli Kongresu USA, przeprowadziła kiedyś badanie, w którym stwierdziła,
że od 1990 roku Stany Zjednoczone brały udział w 251 wojnach.
251 wojen od 1990 lub 1991 roku do dziś.
W wielu przypadkach NATO brało udział w tych wojnach, dostarczając personel i broń.
W tej sytuacji niezwykle naiwnym jest więc przekonanie, że zacieśnienie współpracy z NATO nie
doprowadzi do wciągnięcia Szwajcarii w tego rodzaju wojny.
Stany Zjednoczone i NATO nieprzerwanie prowadzą wojnę od czasu upadku Związku Radzieckiego.
Od lutego 2022 roku Szwajcaria bierze udział w tych wojnach, które UE i NATO prowadzą
przeciwko Rosji wspólnie z rządem w Kijowie.
NATO odgrywa znaczącą rolę w tych wojnach – zarówno pod względem personelu, jak i dostaw broni oraz
sprzętu – mimo że formalnie nie zostało to tak ogłoszone.
Czy nadal jesteśmy neutralni? Nie, nie jesteśmy już neutralni.
Rosyjski minister spraw zagranicznych oświadczył, że „Szwajcaria zrezygnowała z neutralności i stała się wrogiem Rosji”.
A prezydent Stanów Zjednoczonych Joe Biden oświadczył wówczas: „Nawet Szwajcaria bierze w tym udział, nawet Szwajcaria przyłącza
się do tych gospodarczych środków przymusowych wobec Rosji”.
Inicjatywa ta stanowi bezpośrednią reakcję na fakt, że w 2022 roku Szwajcaria przyjęła sankcje wobec Rosji i reżimu
Putina po tym, jak doszło do brutalnej i sprzecznej z prawem międzynarodowym inwazji na Ukrainę w pełnym zakresie.
To, co próbuje się nam tu przedstawiać jako ponadczasową neutralność, jest w
rzeczywistości próbą ochrony nie ofiary, lecz agresora.
Wszyscy bowiem wiemy, że ten, kto traktuje napastnika i ofiarę w ten sam sposób, nie jest neutralny.
Opowiada się po stronie silniejszego, a przeciwko prawu.
To brzmi naprawdę pięknie. Stanowisko moralne.
Jest to jednak stanowisko moralne, które jest niczym bańka mydlana.
A ta bańka mydlana pęka w chwili, gdy przyjrzymy się sprawie bliżej i dysponujemy choćby minimalną wiedzą historyczną.
Wielkie mocarstwa prowadzą wojny.
I prowadzą te wojny bez względu na prawo międzynarodowe, Kartę ONZ i tym podobne, gdy
dostrzegają zagrożenie dla swoich żywotnych interesów.
Wielkie mocarstwa, takie jak Rosja, Chiny czy Stany Zjednoczone, prowadzą wojny, w których nie obowiązują zasady prawa
międzynarodowego, i nie ma żadnego sensu, aby Szwajcaria wystąpiła z oświadczeniem, że trzymamy się prawa
międzynarodowego i chcemy ukarać wszystkich, którzy je łamią.
To stanowisko, które można niemal nazwać przejawem manii wielkości.
Minister spraw zagranicznych Cassis powiedział: „Jeśli zasady są łamane, jeśli nie wszyscy chcą
się do nich stosować, to musimy podjąć działania”.
Szwajcaria nie ma jednak żadnej możliwości działania, gdy wielkie mocarstwa prowadzą wojny.
Dotyczy to Wietnamu, Afganistanu i Iraku, a także Bałkanów i wojny w Iranie, która toczy się właśnie w tej chwili.
Czy Szwajcaria rzeczywiście wszędzie ukarała agresora, tego tak zwanego agresora?
Czy Szwajcaria podjęła działania przeciwko amerykańskim biznesmenom powiązanym z rządem, których majątki na szwajcarskich
kontach zostały zablokowane, gdy w 2003 roku Stany Zjednoczone zaatakowały Irak z naruszeniem prawa międzynarodowego?
Czy Szwajcaria zastanawiała się podczas wojny w Wietnamie, kto był agresorem?
Co w ogóle robiła armia Stanów Zjednoczonych w Wietnamie?
Czy Szwajcaria ukarała agresora w Afganistanie?
Co w ogóle NATO robiło w Afganistanie?
A na Bałkanach – atak na Serbię, który był sprzeczny z prawem międzynarodowym?
To czysta hipokryzja twierdzić, że musimy poprzeć Rosję – Rosja zaatakowała Ukrainę z
naruszeniem prawa międzynarodowego, to prawda.
– Ale twierdzenie, że musimy ukarać Rosję, jest całkowicie absurdalne, a we wszystkich innych wielkich
wojnach, które toczyły mocarstwa, nie podjęliśmy żadnych działań i w ogóle nie jesteśmy w stanie tego zrobić.
Ta tak zwana inicjatywa na rzecz neutralności osłabia Szwajcarię, osłabia nasz kraj.
Stanowi to wyraźne, niebezpieczne i poważne zerwanie z naszą neutralnością, którą praktykujemy od wieków i która sprawdziła
się w praktyce – a także z naszym rozumieniem neutralności.
Zagraża ona bowiem naszemu bezpieczeństwu. I wreszcie ta inicjatywa ogranicza naszą zdolność do działania,
ponieważ wtłacza nas w sztywny gorset i już dziś określa, w jaki sposób będziemy mogli działać w przyszłości.
Tak, oczywiście ta inicjatywa dotycząca neutralności nakłada na nas ograniczenia.
Również kodeks karny stanowi swego rodzaju ograniczenie.
Również szwajcarska konstytucja stanowi swego rodzaju gorset.
Zapisuje się tam to, co uważamy za rozsądne i co powinno leżeć w interesie Szwajcarii.
To stwierdzenie pani Schönenberger przypomina niemal George’a Orwella i jego „nowomowę”, w której
rzeczywistość jest po prostu wywracana do góry nogami.
Mówi się, że inicjatywa na rzecz neutralności stanowi zerwanie z naszą tradycją.
Jest dokładnie odwrotnie.
Już dawno zerwaliśmy z tą tradycją, a mianowicie w lutym 2022 roku, kiedy natychmiast
zastosowaliśmy się do sankcji wobec Rosji.
Ma to wręcz – proszę mi wybaczyć to sformułowanie – charakter erotyczny.
Sposób, w jaki nasz minister spraw zagranicznych uściskał prezydenta Zełenskiego na lotnisku w Kloten.
W ten sposób pokazaliśmy całemu światu, po której stronie stoimy, że bierzemy udział w tej wojnie przeciwko Rosji.
Zorganizowaliśmy konferencję pokojową na Bürgenstocku – tak zwaną konferencję pokojową
– w której Rosja w ogóle nie wzięła udziału.
Co to za cyrk, który tu odgrywamy? To po prostu niewiarygodne.
Ciągle mówi się o naszym bezpieczeństwie. Bezpieczeństwo jest zagrożone.
Wszystkie cztery duże koncerny medialne w Szwajcarii prezentują tę samą narrację.
Nasze bezpieczeństwo jest zagrożone, ponieważ Rosjanie nas zaatakują.
Minister obrony Pfister powiedział, że musimy przygotować się na rychłą wojnę.
UE, czyli Unia Europejska z siedzibą w Brukseli, oficjalnie ogłasza, że spodziewa
się wojny z Rosją najpóźniej w roku 2029/30.
Wygląda na to, że nasi przyjaciele z NATO chcą się do tego przyłączyć.
Bezpieczeństwo – ten narracyjny motyw, że „nasze bezpieczeństwo jest zagrożone”, sięga początków zimnej wojny.
Jest to ideologiczny dogmat, który się tam rozpowszechnia i który ma niezwykle silny wpływ na psychikę mas.
A mianowicie teoria domina.
Pamiętacie, w Wietnamie: „Jeśli nie uda się utrzymać Wietnamu, cała Azja stanie się komunistyczna”. „
„Jeśli nie uda się utrzymać Nikaragui” – za rządów Ronalda Reagana – „to upadną Gwatemala, Honduras,
Meksyk, a komunistyczna Związek Radziecki stanie u południowej granicy Stanów Zjednoczonych”. „
„Jeśli nie zaatakujemy Iraku, Saddam Hussein zaatakuje nas swoją bronią ABC”.
Jest to niezwykle skuteczny mechanizm psychologiczny, który nieustannie się powtarza i wciąż nabiera nowego znaczenia. „
„Jeśli nie uda nam się utrzymać Ukrainy, Putin najpierw zaleje kraje bałtyckie, a potem Polskę, i
wkrótce rosyjskie czołgi staną nad Jeziorem Bodeńskim”.
Zawsze chodzi o to samo: stworzenie skrajnego wizerunku wroga, który trzeba wbić ludziom
do głowy, aby zgodzili się na udział w wojnie.
Ludzie, a także parlamenty, muszą być przekonani, że zagraża nam zły wróg, bo tylko wtedy przemysł zbrojeniowy może funkcjonować.
Zbrojenia, które obecnie mają miejsce w Europie, w Brukseli i w Berlinie, graniczą z szaleństwem.
Gromadzą się tam góry długów, jakby jutro nie miało nadejść.
To niewiarygodne. A nasi przyjaciele z NATO najwyraźniej chcą zacieśnić współpracę z tą organizacją.
Tak dokładnie powiedziała minister obrony Viola Amherd w 2024 roku.
A Martin Pfister twierdzi, że musimy przygotować się na zbliżającą się wojnę.
Jak bardzo trzeba być naiwnym, by wierzyć, że zbliżając się do NATO, nie zostaniemy wciągnięci w te wojny?
Zostaniemy w to wciągnięci, a inicjatywa dotycząca neutralności jest jedyną możliwością, by
zagwarantować, że tak się nie stanie, że to się nie wydarzy.