WEBVTT

00:00.351 --> 00:08.622
"ຖ້າຕົ້ນສະບັບເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ມີໃຫ້ໃຊ້ອີກຕໍ່ໄປ,
ໃນທີ່ສຸດການຄົ້ນຄວ້າທີ່ແທ້ຈິງກໍ່ເປັນໄປບໍ່ໄດ້.

00:08.622 --> 00:11.743
ຖ້າຂ້ອຍບໍ່ມີປຶ້ມເກົ່າ, ບໍ່ມີເອກະສານເກົ່າອີກຕໍ່ໄປ.

00:11.743 --> 00:16.380
ສິ່ງນັ້ນເປີດປະຕູໃຫ້ແກ່ການບິດເບືອນ."

00:16.380 --> 00:20.858
ມື້ນີ້ຂ້ອຍຂໍຕ້ອນຮັບນັກປະຫວັດສາດ ແລະ
ນັກອັງກິດສາດທີ່ມີປະລິນຍາໂທດ້ານບໍລິຫານທຸລະກິດ

00:20.858 --> 00:22.998
ເຂົ້າສູ່ສະຕູດິໂອ Kla.TV.

00:22.998 --> 00:28.915
ໃນຖານະນັກຂຽນບົດຄວາມວິຊາການ ແລະ
ປຶ້ມສາລະຄະດີຈຳນວນຫຼາຍກ່ຽວກັບປະຫວັດສາດສັງຄົມ ແລະ ວັດທະນະທຳ, ໃນປີ

00:28.915 --> 00:33.375
2024 ປຶ້ມຂອງນາງ "ການພິຊິດໂລກເກົ່າ ແລະ ໂລກໃໝ່" ໄດ້ຖືກເຜີຍແຜ່.

00:33.375 --> 00:36.432
ຂໍຕ້ອນຮັບທ່ານດຣ. ເຣນາເຕ ຣອຍເຕີ ຢ່າງອົບອຸ່ນ!

00:36.432 --> 00:38.725
ແມ່ນແລ້ວ, ຂອບໃຈສຳລັບການເຊີນ!

00:38.725 --> 00:43.406
ແມ່ນແລ້ວ, ດີໃຈທີ່ທ່ານມາ! ຂ້ອຍເຄີຍມີຄວາມສຸກກັບຜົວຂອງທ່ານແລ້ວ.
ມື້ນີ້ພວກເຮົາມີຫົວຂໍ້ກ່ຽວກັບປະຫວັດສາດ.

00:43.406 --> 00:49.557
ວິທະຍາສາດດຳລົງຊີວິດຢູ່ກັບການບັນທຶກ, ກັບໜັງສືໃບລານ, ກັບປຶ້ມ ແລະ
ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນອື່ນໆ, ແລະ ຖ້າບໍ່ມີສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ,

00:49.557 --> 00:54.694
ການພິຈາລະນາຢ່າງວິພາກວິຈານກ່ຽວກັບປະຫວັດສາດ,
ກ່ຽວກັບຫົວຂໍ້ໃດໆ, ກໍ່ເປັນໄປບໍ່ໄດ້ເລີຍ.

00:54.694 --> 00:58.292
ທ່ານຣອຍເຕີ, ສະພາບການເຂົ້າເຖິງແຫຼ່ງຂໍ້ມູນເຫຼົ່ານັ້ນເປັນແນວໃດ?

00:58.292 --> 01:10.678
ມັນຖືກເຮັດໃຫ້ຍາກຂຶ້ນເລື້ອຍໆ, ໂດຍສະເພາະເມື່ອທ່ານເປັນນັກຂ່າວ ຫຼື
ນັກປະຫວັດສາດ ຫຼື ນັກຄົ້ນຄວ້າອິດສະຫຼະທີ່ບໍ່ຂຶ້ນກັບໃຜໃນທຸກຮູບແບບ.

01:10.678 --> 01:16.748
ມັນເລີ່ມຈາກສິ່ງງ່າຍໆ, ຄືການເກັບຄ່າທຳນຽມສຳລັບການໄປຢ້ຽມຢາມແຕ່ລະຄັ້ງ,
ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ ໃນຫໍເກັບເອກະສານ.

01:16.748 --> 01:26.955
ມີການກວດສອບຢ່າງລະອຽດວ່າໃຜຕ້ອງການສິ່ງໃດ, ແລະ
ດັ່ງທີ່ເປັນມາເປັນເວລາຫຼາຍຮ້ອຍປີ, ມື້ນີ້ກໍ່ບໍ່ແຕກຕ່າງກັນເລີຍ,

01:26.955 --> 01:35.023
ຖ້າຄົນຜິດຖາມຫາສິ່ງທີ່ພວກເຂົາບໍ່ຢາກໃຫ້,
ສິ່ງນັ້ນກໍ່ບໍ່ມີ ຫຼື ບໍ່ສາມາດໃຊ້ໄດ້.

01:35.023 --> 01:44.336
ແລະ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ມັນເປັນທີ່ສັງເກດເຫັນຫຼາຍເກີນໄປໃນແຕ່ລະລາຍລະອຽດ,
ຕອນນີ້ຄົນເຮົາມີຫໍສະໝຸດຫຼາຍແຫ່ງ, ເຊິ່ງຢູ່ໃນຕົວເມືອງ,

01:44.336 --> 01:51.428
ມັກຈະຢູ່ໃນຫໍວ່າການເມືອງ ຫຼື ໃນອາຄານເກົ່າແກ່ບາງແຫ່ງ, ຫຼື
ໃນປາສາດເກົ່າ, ຕອນນີ້ຄົນເຮົາໄດ້ –

01:51.428 --> 02:01.865
ອ້າງວ່າເພື່ອຄວາມປອດໄພຂອງຕົນເອງ, ເອກະສານເກົ່າໆເຫຼົ່ານີ້ –
ຍ້າຍອອກໄປເກັບໄວ້ໃນບັ້ງເກີທີ່ຢູ່ໄກໆ, ຫໍສະໝຸດ, ບ່ອນໃດກໍ່ຕາມ.

02:01.865 --> 02:08.130
ແລະ ຈາກນັ້ນຕ້ອງລົງທະບຽນລ່ວງໜ້າວ່າຕ້ອງການເບິ່ງເອກະສານນີ້ ຫຼື ນັ້ນ.

02:08.130 --> 02:13.212
ແລະ ຈາກນັ້ນກໍ່ຈະມີການໄປຮັບໜຶ່ງ ຫຼື
ສອງເທື່ອຕໍ່ອາທິດ, ແລະ ຈາກນັ້ນກໍ່ຈະຖືກນຳກັບຄືນ, ແລະ

02:13.212 --> 02:17.887
ຈາກນັ້ນຕົນເອງກໍ່ຕ້ອງໄປຢູ່ບ່ອນນັ້ນອີກເພື່ອເບິ່ງເອກະສານນັ້ນ.

02:17.887 --> 02:26.464
ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຮັດວຽກຢູ່ຫໍສະໝຸດຫຼາຍປີເພື່ອຂຽນປະຫວັດສາດທີ
່ຍັງບໍ່ເຄີຍຖືກຂຽນມາກ່ອນ. ແລະ ມັນກໍ່ຍາກລຳບາກມາແຕ່ດົນແລ້ວ.

02:26.464 --> 02:31.225
ແຕ່ພາຍໃຕ້ເງື່ອນໄຂເຫຼົ່ານີ້, ມັນແນ່ນອນວ່າເກືອບຈະເປັນໄປບໍ່ໄດ້.

02:31.225 --> 02:42.064
ເພາະວ່າການຂຽນປຶ້ມທີ່ຕົນເອງຄົ້ນຄວ້າເອງ, ທີ່ບໍ່ໄດ້ພຽງແຕ່ອີງໃສ່ AI,
ນັ້ນຕ້ອງອ່ານ – ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ – ຫຼາຍສິບ, ຫຼາຍຮ້ອຍ, ຫຼາຍພັນໜ້າ.

02:42.064 --> 02:52.314
ແລະ ເມື່ອຕອນທຳອິດບໍ່ຮູ້ແນ່ນອນວ່າຄວນຮ້ອງຂໍຫຍັງ –
ເພາະວ່າບັນຊີລາຍຊື່ຂອງຫໍສະໝຸດເຫຼົ່ານັ້ນມັກຈະບໍ່ຊັດເຈນ – ແລະ

02:52.314 --> 02:58.465
ຈາກນັ້ນຕ້ອງບອກໃຫ້ຊັດເຈນວ່າຕ້ອງການເອກະສານໃດ, ມັນກໍ່ຈະຍາກຫຼາຍຂຶ້ນ.

02:58.465 --> 03:06.147
ເພາະວ່າເມື່ອໄດ້ມາແລ້ວແລະ ພົບວ່າ, ເປີດຂຶ້ນມາ –
“ອ້າວ, ມັນບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ຂ້ອຍຕ້ອງການ, ມັນບໍ່ມີສິ່ງທີ່ຊ່ວຍຂ້ອຍໄດ້”

03:06.147 --> 03:09.827
– ຈາກນັ້ນການໄປຫໍສະໝຸດທັງໝົດກໍ່ເສຍເວລາເປົ່າ.

03:09.827 --> 03:14.394
ແລະ ຕ້ອງລໍຖ້າອາທິດໜ້າອີກຈົນກວ່າຈະມີການໄປເອົາອີກ.

03:14.394 --> 03:20.576
ດັ່ງນັ້ນ, ມັນເປັນບັນຫາມາແຕ່ຫຼາຍປີແລ້ວ
ແລະ ກໍ່ຍິ່ງຮ້າຍແຮງຂຶ້ນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ.

03:20.576 --> 03:28.290
ແລະ ມັນກໍ່ແທ້ຈິງ, ຖ້າຢາກເຮັດວຽກກັບແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ, ມັນບໍ່ງ່າຍດາຍ.

03:28.290 --> 03:34.661
ແລະ ຖ້າໃຜເວົ້າວ່າ, ມີການດິຈິຕອນຫຼາຍແລ້ວ,
ຄົນນັ້ນຈະປະຫຼາດໃຈວ່າມີການດິຈິຕອນໜ້ອຍພຽງໃດ, ໃນດ້ານໜຶ່ງ.

03:34.661 --> 03:40.270
ແລະກັບສິ່ງດິຈິຕອນແນ່ນອນວ່າມັນຍັງມີຄວາມສົງໄສຢູ່ສະເໝີ:

03:40.270 --> 03:45.317
ມັນໝົດແລ້ວບໍ? ມີໜ້າເສຍບໍ? ມີປຶ້ມທັງເຫຼັ້ມເສຍບໍ?

03:45.317 --> 03:51.292
ມັນແມ່ນສິ່ງທີ່ຂ້ອຍຄາດຄະເນພາຍໃຕ້ຫົວຂໍ້ແທ້ບໍ?

03:51.292 --> 03:56.242
ກັບສິ່ງດິຈິຕອນ, ຄົນເຮົາສາມາດຄລິກອອກ
ແລະ ລຶບ ຫຼື ເຮັດໃຫ້ມັນຫາຍໄປໄດ້ງ່າຍ.

03:56.242 --> 04:08.070
ມັນແຕກຕ່າງຈາກການເປີດເອກະສານເກົ່າ,
ແຟ້ມເກົ່າຈາກຫໍສະໝຸດ, ແລ້ວອ່ານມັນ ແລະ ມີເຈ້ຍເກົ່າແທ້ໆ.

04:08.070 --> 04:09.878
ແມ່ນແລ້ວ, ທ່ານໄດ້ກ່າວເຖິງການດິຈິຕອນ.

04:09.878 --> 04:15.489
ດຽວນີ້ມີລາຍງານເພີ່ມຂຶ້ນເລື້ອຍໆວ່າ ບໍລິສັດ
AI ຊື້ປຶ້ມເກົ່າ, ແລ້ວດິຈິຕອນພວກມັນ,

04:15.489 --> 04:19.553
ໃຊ້ປ້ອນໃຫ້ໂມເດລພາສາ ຫຼື ໂມເດລ AI ອື່ນໆຂອງພວກເຂົາ.

04:19.553 --> 04:24.258
ແຕ່ສຸດທ້າຍມັນບໍ່ໄດ້ຖືກສົ່ງຄືນ,
ແຕ່ປຶ້ມເຫຼົ່ານັ້ນຖືກທຳລາຍ. ທ່ານຄິດແນວໃດກັບເລື່ອງນີ້?

04:24.258 --> 04:27.122
ເປັນເລື່ອງອັບອາຍ. ຂ້ອຍຕົກໃຈເມື່ອໄດ້ຍິນເລື່ອງນີ້.

04:27.122 --> 04:36.761
ແລະ ດ້ວຍພື້ນຖານຄວາມສົງໄສ ແລະ
ການວິພາກວິຈານລະບົບຂອງຂ້ອຍ, ແນ່ນອນຂ້ອຍຕ້ອງສົງໄສສິ່ງຊົ່ວທັນທີ.

04:36.761 --> 04:40.720
ມັນບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈໄດ້ວ່າເປັນຫຍັງຫຼັງຈາກສະແກນແລ້ວ
ສິ່ງຂອງເຫຼົ່ານັ້ນຈຶ່ງຖືກທຳລາຍ.

04:40.720 --> 04:46.247
ຄັງສິ່ງຂອງໃນຫໍສະໝຸດ ແລະ
ຫ້ອງສະໝຸດຖືກສະແກນມາເປັນເວລາຫຼາຍທົດສະວັດແລ້ວ.

04:46.247 --> 04:55.533
ແລະ ດຽວນີ້ຈະເວົ້າວ່າ ຫຼັງຈາກນັ້ນມັນຈະຖືກທຳລາຍ,
ຂ້ອຍບໍ່ສາມາດຊອກຫາຄຳອະທິບາຍທີ່ເໝາະສົມສຳລັບເລື່ອງນີ້

04:55.533 --> 04:57.855
ທີ່ບໍ່ສົງໄສສິ່ງຊົ່ວໃດໆ.

04:57.855 --> 05:05.968
ເພາະວ່າປຶ້ມເກົ່າເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ຖືກຊື້ອອກຈາກຮ້ານຂາຍປຶ້ມເກົ່າ
ມັກຈະມີພຽງສຳເນົາດຽວບໍ່ຫຼາຍ.

05:05.968 --> 05:09.833
ແລະ ເມື່ອພວກມັນຖືກທຳລາຍແລ້ວ,
ຄົນເຮົາບໍ່ສາມາດເຂົ້າເຖິງພວກມັນໄດ້ອີກ.

05:09.833 --> 05:17.908
ແລະ ມັນຟັງຄືກັບໃນ '1984' ທີ່ Orwell
ໄດ້ອະທິບາຍວ່າ ຄົນເຮົາປ່ຽນແປງປະຫວັດສາດຍ້ອນຫຼັງຢູ່ເລື້ອຍໆ

05:17.908 --> 05:23.296
ເພື່ອໃຫ້ມັນເໝາະກັບປັດຈຸບັນ ແລະ ສາມາດຄວບຄຸມອະນາຄົດໄດ້.

05:23.296 --> 05:30.613
ແລະ ໃນວຽກງານຂອງຂ້າພະເຈົ້າ – Gerd ແລະ
Renate Reuther ໄດ້ດຶງເອົາຫຼາຍສິ່ງຈາກປະຫວັດສາດ

05:30.613 --> 05:34.475
– ແລະ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຕ້ອງການປຶ້ມເກົ່າຫຼາຍຫົວ.

05:34.475 --> 05:40.536
ພວກເຮົາບໍ່ແມ່ນຄົນທຳອິດທີ່ສົງໄສ, ຫຼື
ຄົນທຳອິດທີ່ເປີດເຜີຍຄວາມຜິດພາດ ຫຼື ຕັ້ງຄຳຖາມຕໍ່ຄຳເລົ່າ.

05:40.536 --> 05:49.869
ແລະ ພວກເຮົາຕ້ອງອາໄສວ່າ ກ່ອນໜ້ານີ້ມີຄົນຕອບຄຳຖາມເຫຼົ່ານີ້ແລ້ວ
ຫຼື ຄິດໄດ້ເອງ, ໄດ້ຂຽນມັນໄວ້.

05:49.869 --> 05:58.290
ດັ່ງນັ້ນພວກເຮົາຈຶ່ງຕ້ອງການປຶ້ມຂອງພວກເຂົາ. ຫຼື
ພວກເຮົາພຽງແຕ່ຕ້ອງການຕົ້ນສະບັບ. Shakespeare ຖືກແປຢູ່ເລື້ອຍໆ.

05:58.290 --> 06:02.001
ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງສາມາດໃຊ້ຂໍ້ຄວາມສະໄໝໃໝ່, ຫຼື ກັບພະຄຳພີກໍຮູ້ຈັກກັນດີ.

06:02.001 --> 06:07.513
ມັນຖືກແປຄືນໃໝ່ຢູ່ເລື້ອຍໆ – ແລະ
ດຽວນີ້ກໍມີຫຼາຍສະບັບແລ້ວ, ບາງສະບັບພະເຈົ້າເປັນເພດຍິງ.

06:07.513 --> 06:13.344
ດັ່ງນັ້ນບາງເທື່ອຄົນອາດຢາກ, ເພື່ອຈະອະທິບາຍບາງຢ່າງ,
ເວົ້າວ່າ, ຂ້າພະເຈົ້າຢາກອ່ານສະບັບແປຕົ້ນສະບັບຂອງ

06:13.344 --> 06:16.217
Luther ຫຼື Zwingli, ຫຼື ອັນໃດກໍຕາມ.

06:16.217 --> 06:24.692
ຖ້າຕົ້ນສະບັບເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ມີໃຫ້ໃຊ້ອີກແລ້ວ,
ໃນທີ່ສຸດກໍເຮັດໃຫ້ການຄົ້ນຄວ້າທີ່ແທ້ຈິງເປັນໄປບໍ່ໄດ້.

06:24.692 --> 06:31.689
ແລະ ສິ່ງນີ້ບໍ່ພຽງແຕ່ໃຊ້ກັບຂ້າພະເຈົ້າໃນຖານະນັກປະຫວັດສາດເທົ່ານັ້ນ,
ມັນຍັງໃຊ້ກັບທຸກຂົງເຂດອື່ນໆ, ບໍ່ວ່າຈະເປັນນັກຂ່າວ

06:31.689 --> 06:35.103
ຫຼື ທຸກສາຂາອື່ນໆ, ບໍ່ວ່າຈະເປັນການແພດ ຫຼື ກົດໝາຍ.

06:35.103 --> 06:40.330
ຄົນເຮົາຢາກຫວນກັບໄປເບິ່ງແລ້ວເວົ້າວ່າ,
ມັນເລີ່ມຕົ້ນແນວໃດ, ຕອນນັ້ນມັນເປັນແນວໃດແທ້ໆ?

06:40.330 --> 06:47.444
ແລະ ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີປຶ້ມເກົ່າ, ບໍ່ມີເອກະສານເກົ່າອີກຕໍ່ໄປ –
ບໍ່ວ່າພວກມັນຈະຫາຍສາບສູນໄປແທ້ ຫຼື

06:47.444 --> 06:57.235
ພຽງແຕ່ຖືກປິດລັອກໄວ້ ແລະ ເກັບຮັກສາໄວ້ບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງ,
ແຕ່ບໍ່ສາມາດເຂົ້າເຖິງໄດ້ອີກໃນຖານະຜູ້ຄົ້ນຄວ້າ – ກໍເກືອບຈະຄືກັນ.

06:57.235 --> 07:01.502
ແລະ ສິ່ງນີ້ເປີດປະຕູໃຫ້ແກ່ການບິດເບືອນ.

07:01.502 --> 07:06.183
ດຽວນີ້ທ່ານໄດ້ອ່ານປຶ້ມຫຼາຍຫົວແລ້ວ ແລະ ຂຽນກ່ຽວກັບມັນນຳ.

07:06.183 --> 07:13.967
ທ່ານສາມາດຍົກຕົວຢ່າງໜຶ່ງ ຫຼື ສອງຢ່າງໃຫ້ຜູ້ຊົມໄດ້ບໍ,
ບ່ອນທີ່ທ່ານພົບຄວາມຂັດແຍ່ງກັບສິ່ງທີ່ເປັນຄວາມຄິດເຫັນທົ່ວໄປ

07:13.967 --> 07:16.958
ແລະ ສິ່ງທີ່ທ່ານເອງຄົ້ນພົບ?

07:16.958 --> 07:22.076
ແລ້ວ, ຖ້າພວກເຮົາກຳລັງເວົ້າເຖິງປຶ້ມ,
ສິ່ງທີ່ຊັດເຈນທີ່ສຸດອາດຈະແມ່ນຫໍສະໝຸດຂອງເມືອງອາເລັກຊານເດຣຍ.

07:22.076 --> 07:26.682
ທຸກຄົນຮູ້ຈັກມັນແທ້ໆ. ແຕ່ພວກເຮົາຍັງບໍ່ພົບມັນ.

07:26.682 --> 07:27.334
ແນວໃດ?

07:27.334 --> 07:33.062
ພວກເຮົາບໍ່ພົບປຶ້ມແມ້ແຕ່ຫົວດຽວທີ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

07:33.062 --> 07:36.996
ແລະຕົວຈິງແລ້ວຄວນເວົ້າວ່າມ້ວນໜັງສື. ແຕ່ມ້ວນໜັງສືກໍບໍ່ມີ.

07:36.996 --> 07:40.453
ດັ່ງນັ້ນ, ພວກເຮົາບໍ່ມີປຶ້ມແມ້ແຕ່ຫົວດຽວ,
ບໍ່ມີໜັງສືໃບລານ, ບໍ່ມີມ້ວນໜັງສື,

07:40.453 --> 07:43.799
ທີ່ພວກເຮົາສາມາດເວົ້າໄດ້ວ່າມັນຢູ່ໃນຫໍສະໝຸດນັ້ນໃນເວລານັ້ນ.

07:43.799 --> 07:49.152
ພວກເຮົາຍັງບໍ່ມີລາຍການປຶ້ມ,
ຂ້ອຍຈະເວົ້າວ່າ, ບໍ່ມີລາຍການສິນຄ້າຄົງຄັງໃດໆ.

07:49.152 --> 07:55.302
ແລະຢູ່ອາເລັກຊານເດຣຍມີການຂຸດຄົ້ນ.
ມີເມືອງເກົ່າທີ່ຖືກຝັງຢູ່ ທີ່ກຳລັງຖືກຂຸດຄົ້ນ.

07:55.302 --> 08:00.160
ແຕ່ພວກເຮົາບໍ່ສາມາດພົບຫໍສະໝຸດໄດ້, ເຖິງແມ່ນວ່າຕາມຄວາມຮູ້ຂອງຂ້ອຍ
ພວກເຮົາໄດ້ຂຸດຄົ້ນມາເປັນເວລາຫຼາຍທົດສະວັດແລ້ວ.

08:00.160 --> 08:03.731
ແລະພວກເຮົາມີສິ່ງທີ່ຖືກກຳນົດວ່າເປັນບໍລິເວນພະລາຊະວັງ.

08:03.731 --> 08:06.619
ແລະພວກເຮົາເວົ້າວ່າ, ມັນຈະຢູ່ໃນບໍລິເວນພະລາຊະວັງ.

08:06.619 --> 08:12.520
ແຕ່ພວກເຮົາບໍ່ມີຫຍັງທີ່ຈະເປັນພິເສດ... –
ພວກເຮົາມີກຳແພງພື້ນຖານ. ແຕ່ຫ້ອງໃດແມ່ນຫໍສະໝຸດ?

08:12.520 --> 08:17.671
ແລະຖ້າມັນໃຫຍ່ຫຼວງຄືກັບທີ່ບາງເທື່ອຖືກເລົ່າ,
ກໍຄວນຈະມີຮ່ອງຮອຍບາງຢ່າງ.

08:17.671 --> 08:22.488
ແລະນັ້ນກໍເປັນຄວາມແຕກຕ່າງອີກ.
ຖ້າທ່ານອ່ານກ່ຽວກັບຫໍສະໝຸດຂອງອາເລັກຊານເດຣຍ,

08:22.488 --> 08:24.616
ມີປຶ້ມທັງເຫຼັ້ມແລະບົດຄວາມຍາວໆ.

08:24.616 --> 08:30.907
ແລະມີການຍ້ອງຍໍວ່າມັນໃຫຍ່ປານໃດ,
ວ່າມີຫ້ອງທົດລອງ, ສວນພຶກສາສາດ, ສວນສັດ.

08:30.907 --> 08:35.037
ນັກວິທະຍາສາດ, ນັກປັດຊະຍາ, ພວກເຂົາໄດ້ຂຽນ, ພວກເຂົາໄດ້ເຜີຍແຜ່.

08:35.037 --> 08:39.242
ແລະແລ້ວຂ້ອຍກໍບໍ່ພົບແມ້ແຕ່ເສດ. ຂ້ອຍຮູ້ສຶກສັບສົນເລັກນ້ອຍ.

08:39.242 --> 08:49.624
ແລະການທຳລາຍຄັ້ງໃຫຍ່ນັ້ນ, ທີ່ທຸກຢ່າງຫາຍສາບສູນໄປໂດຍບໍ່ມີຮ່ອງຮອຍ,
ຄວາມຮູ້ຂອງຍຸກບູຮານດັ່ງທີ່ເວົ້າກັນ, ກໍຍັງບໍ່ຊັດເຈນເຊັ່ນກັນ.

08:49.624 --> 08:56.577
ດັ່ງນັ້ນ ສິ່ງນີ້ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍແປກໃຈທີ່ສຸດ. ແລ້ວຂ້ອຍກໍຄິດວ່າ,
ໂອ້, ອັນນັ້ນຄົນກໍຮູ້. ມີສົງຄາມ ຫຼື ໄຟໄໝ້ບາງຢ່າງ. ແລ້ວມັນກໍ...

08:56.577 --> 09:02.164
ດັ່ງນັ້ນ, ການຄາດຄະເນແຕກຕ່າງກັນຫຼາຍສັດຕະວັດວ່າມັນສູນຫາຍໄປຢ່າງສົມບູນໃນເວລາໃດ.

09:02.164 --> 09:07.010
ແລະຖ້າຄົນເຮົາຖາມວ່າ, ແມ່ນແລ້ວ,
ໃຜຈະໄດ້ສະໜອງທຶນ ຫຼື ຈັດຕັ້ງໂຄງການມະຫາສານແບບນັ້ນ,

09:07.010 --> 09:10.717
ມັນຈະເປັນໄປໄດ້ແນວໃດ? ມັນຄົງແພງຫຼາຍທີ່ສຸດ.

09:10.717 --> 09:21.489
ແລ້ວມີຄຳອະທິບາຍງ່າຍໆຈາກສະໄໝບູຮານວ່າ, ຄົນເຫຼົ່ານີ້, ນັກຂຽນ
ຫຼື ບັນນາລັກເຫຼົ່ານີ້, ພວກເຂົາມັກລົງໄປທ່າເຮືອຂອງ Alexandria,

09:21.489 --> 09:27.816
ຄົ້ນຫາເຮືອຕ່າງໆ ແລະ ຍຶດປຶ້ມທີ່ພວກເຂົາຕ້ອງການສຳລັບຫໍສະໝຸດ.

09:27.816 --> 09:37.222
ດັ່ງນັ້ນ ນັ້ນອາດຈະເປັນທິດສະດີທີ່ກ້າຫານພໍສົມຄວນ,
ວ່າຄົນເຮົາສາມາດສ້າງຫໍສະໝຸດໃຫ້ຍືນຍົງໄດ້ແນວໃດ.

09:37.222 --> 09:42.072
ແຕ່ແລ້ວຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບຫໍສະໝຸດທີ່ມີຢູ່ ຫຼື ບໍ່ມີມາຈາກໃສ?

09:42.072 --> 09:46.108
ມັນຖືກຈັດຢູ່ໃນສິ່ງມະຫັດສະຈັນຂອງໂລກ,
ດັ່ງນັ້ນ ຕ້ອງມີໃຜສັກຄົນຂຽນກ່ຽວກັບມັນ.

09:46.108 --> 09:54.464
ຖືກຕ້ອງ, ມີເລື່ອງລາວ, ມີການເລົ່າ, ແຕ່ໜ້າເສຍດາຍ, ແລະ
ອັນນີ້ພວກເຮົາຕ້ອງເຂົ້າໃຈຢ່າງເຕັມທີ່ພຽງແຕ່ດຽວນີ້ ທັງໃນ

09:54.464 --> 10:03.365
"ສະຖານທີ່ເກີດເຫດອະດີດ" ແລະ "ສະຖານທີ່ເກີດເຫດຫ້ອງນັກປາດ",
ວ່າພວກເຮົາບໍ່ມີຕົ້ນສະບັບຂໍ້ຄວາມຈາກສະໄໝບູຮານເລີຍ.

10:03.365 --> 10:11.958
ມີຊ່ອງຫວ່າງໃຫຍ່ໃນເວລາ, ໃນນັ້ນບໍ່ມີຫຍັງເລີຍ
ແລະ ພວກເຮົາໃນເອີຣົບບໍ່ຮູ້ຫຍັງກ່ຽວກັບວ່າມີຂໍ້ຄວາມບູຮານ,

10:11.958 --> 10:14.635
ບົດຂຽນບູຮານ ແລະ ອື່ນໆ.

10:14.635 --> 10:23.633
ແລ້ວກໍມີການສ້າງລະບົບຕ່ອງໂສ້ບາງຢ່າງຈາກວັດໜຶ່ງ,
ວ່າຄົນເຮົາໄດ້ຄັດລອກບາງຢ່າງ, ແລະ ຈາກວັດອື່ນ, ແລະ ບາງທີກະທັນຫັນ –

10:23.633 --> 10:30.567
ປະມານປີ 1200 ແລະ ແລ້ວປະມານປີ 1400,
1500 – ຄົນເຮົາພົບຂໍ້ຄວາມຈາກສະໄໝບູຮານຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ.

10:30.567 --> 10:34.858
ທັນໃດນັ້ນພວກມັນກໍປາກົດຂຶ້ນ.

10:34.858 --> 10:43.677
ກໍ່ຍັງສັບສົນຢູ່ບໍ່ໜ້ອຍ, ບໍ່ຄ່ອຍໜ້າເຊື່ອທັງໝົດ,
ໂດຍສະເພາະເມື່ອຮູ້ວ່າຜູ້ນັ້ນ – ເປັນນັກຂຽນລັບຂອງຫຼາຍອົງສັນຕະປາປາ,

10:43.677 --> 10:53.619
ຄືເລຂານຸການຂອງສັນຕະປາປາ, ຜູ້ທີ່ສົນໃຈໃນຫົວຂໍ້ນີ້ຢ່າງຫຼາຍ, –
ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຄົ້ນພົບນັກຂຽນບູຮານປະມານເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງທັງໝົດໃນຊີວິດຂອງລາວ,

10:53.619 --> 10:57.414
ຄືກັບວ່າຄວາມສົນໃຈໃນເລື່ອງນີ້ຫາກໍ່ເກີດຂຶ້ນ.

10:57.414 --> 11:02.892
ແລະ ສິ່ງທີ່ໜ້າອັດສະຈັນແມ່ນວ່າ
ລາວໄດ້ຄົ້ນພົບຕົ້ນສະບັບຫຼາຍອັນໃນວັດຕ່າງໆ –

11:02.892 --> 11:06.234
ອ້າງວ່າເປັນເຊັ່ນນັ້ນ – ທາງເໜືອຂອງພູອາລະປ໌.

11:06.234 --> 11:11.512
ທີ່ນີ້ຄົນກໍ່ຄົງຄິດວ່າ
ຄົນເຮົາອາດຈະພົບສິ່ງເຊັ່ນນັ້ນອີກໃນເມືອງອາເລັກຊານເດຣຍ…

11:11.512 --> 11:12.270
ຫຼື ອິຕາລີ.

11:12.270 --> 11:16.948
… ຫຼື ໃນຊີຊີລີ. ຄືໃນວັດຕ່າງໆທາງເໜືອຂອງພູອາລະປ໌.

11:16.948 --> 11:21.679
ດັ່ງນັ້ນ,
ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນລ້ວນແລ້ວແຕ່ເປັນເລື່ອງທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມຄິດຢ່າງແຮງວ່າ

11:21.679 --> 11:26.248
ລາວໄດ້ຂຽນມັນເອງ ຫຼື
ໃຫ້ຄົນຂຽນ – ແລະ ກໍ່ໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດຢ່າງດີຈາກສິ່ງນັ້ນ.

11:26.248 --> 11:32.835
ລູກຊາຍຂອງລາວກໍ່ໄດ້ຮັບມໍລະດົກຕໍ່,
ຄືຕົ້ນສະບັບບູຮານທັງໝົດ, ເຊິ່ງຕໍ່ມາລາວກໍ່ສາມາດເຜີຍແຜ່ໄດ້ອີກ…

11:32.835 --> 11:40.217
ດັ່ງນັ້ນ, ຕອນນັ້ນໄດ້ຜະລິດສຳລັບອະນາຄົດ, –
ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເວົ້າວ່າ – ຜະລິດສຳລັບຕະຫຼາດທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນ,

11:40.217 --> 11:44.274
ຄົນເຮົາກໍ່ສາມາດຫາເງິນໄດ້ດີຈາກສິ່ງນັ້ນ.

11:44.274 --> 11:45.835
ການຫາເງິນກໍ່ເປັນຫົວຂໍ້ໜຶ່ງ.

11:45.835 --> 11:49.982
ທ່ານເອງກໍ່ເປັນນັກຂຽນ. ທ່ານມີກ່ຽວຂ້ອງກັບສຳນັກພິມ.

11:49.982 --> 11:53.637
ສະພາບການເປັນແນວໃດ? ທ່ານບໍ່ໄດ້ເປັນຕົວແທນຄວາມຄິດເຫັນຂອງສ່ວນຫຼາຍ.

11:53.637 --> 11:55.830
ດັ່ງນັ້ນ ອາດຈະບໍ່ງ່າຍປານໃດ.

11:55.830 --> 12:00.356
ແມ່ນແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ
ບໍ່ພຽງແຕ່ນັກຂ່າວແລະນັກຂຽນບລັອກເທົ່ານັ້ນທີ່ເປັນເຊັ່ນນີ້,

12:00.356 --> 12:04.515
ຄົນທີ່ຄືກັບຂ້າພະເຈົ້າ,
ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ເປັນຕົວແທນຄວາມຄິດເຫັນຂອງສ່ວນຫຼາຍ,

12:04.515 --> 12:11.359
ຜູ້ທີ່ຄົ້ນຄວ້າຢ່າງເປີດເຜີຍ,
ເປີດກວ້າງຕໍ່ຜົນໄດ້ຮັບ ແລະ ອີງໃສ່ຫຼັກຖານ , ກໍ່ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ.

12:11.359 --> 12:17.310
ແລະ ເມື່ອຄົນເຮົາກາຍເປັນຜູ້ວິພາກວິຈານລະບົບເກືອບຈະຫຼີກລ້ຽງບໍ່ໄດ້,
ເພາະວ່າຄົນເຮົາສົງໄສຫຼາຍ ແລະ

12:17.310 --> 12:21.676
ຕ້ອງຕັ້ງຄຳຖາມຫຼາຍຢ່າງ, ດັ່ງນັ້ນ ຄົນເຮົາກໍ່ບໍ່ງ່າຍດາຍ, ງ່າຍໆເລີຍ.

12:21.676 --> 12:26.914
ອັນໜຶ່ງແມ່ນສິ່ງດິຈິຕອນ,
ແນ່ນອນວ່າຕ້ອງຢ້ານວ່າມັນຈະຫາຍໄປຢ່າງກະທັນຫັນ.

12:26.914 --> 12:30.223
ທ່ານກໍຄົງເຄີຍປະສົບກັບສິ່ງນີ້.

12:30.223 --> 12:37.240
ມີວິດີໂອ, ຫຼາຍປີກ່ອນມັນເກີດຂຶ້ນເລື້ອຍໆ,
ແລະຄົນເຮົາພະຍາຍາມກົດເຂົ້າໄປ ແຕ່ໜ້າຈໍກໍຍັງເປັນສີເທົາ.

12:37.240 --> 12:43.296
ຫຼື ມີບາງບ່ອນທີ່ເບິ່ງບໍ່ເຫັນ ຫຼື ຊອກບໍ່ໄດ້ອີກ ແລະ ອື່ນໆ.

12:43.296 --> 12:46.842
ສະນັ້ນ ກັບສິ່ງດິຈິຕອນ ມັນຍາກຫຼາຍແທ້.

12:46.842 --> 12:53.462
ລວມທັງປຶ້ມອີເລັກໂທຣນິກທີ່ຄົນເຮົາດາວໂຫຼດ,
ຈ່າຍເງິນແລ້ວ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ເປັນເຈົ້າຂອງມັນ.

12:53.462 --> 13:04.583
ເຈົ້າຂອງສິດປຶ້ມອີເລັກໂທຣນິກສາມາດລຶບ ຫຼື ຈັດການ ຫຼື
ຖອນບັນຊີທີ່ຄົນເຮົາສ້າງຂຶ້ນ ແລະ ຈ່າຍເງິນໄປແລ້ວນັ້ນໄດ້ທຸກເວລາ.

13:04.583 --> 13:10.709
ສະນັ້ນ ຄົນເຮົາຈະບໍ່ໄດ້ເປັນເຈົ້າຂອງຕົວຈິງຄືກັບປຶ້ມ,
ທີ່ຂ້ອຍສາມາດເກັບປຶ້ມໄວ້ສຳລັບອະນາຄົດ ແລະ

13:10.709 --> 13:14.360
ສຳລັບຄົນລຸ້ນຕໍ່ໄປ ຫຼື ບໍລິຈາກ ຫຼື ແບບໃດກໍໄດ້.

13:14.360 --> 13:20.234
ສະນັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງຕັດສິນໃຈວ່າ Gerd ແລະ
Renate Reuther ຈະບໍ່ເຜີຍແຜ່ແບບດິຈິຕອນ,

13:20.234 --> 13:24.653
ບໍ່ມີປຶ້ມອີເລັກໂທຣນິກ, ແຕ່ພວກເຮົາເຮັດປຶ້ມເຈ້ຍ.

13:24.653 --> 13:31.162
ແລະ ກ່ອນໂຄວິດ ພວກເຮົາກໍມີບັນຫາແລ້ວ,
ຖ້າຄົນເຮົາບໍ່ເຮັດວຽກຕາມຄວາມຄິດເຫັນຫຼັກ

13:31.162 --> 13:36.183
ແຕ່ຄົ້ນຄວ້າຢ່າງແທ້ຈິງ, ສຳນັກພິມໃຫຍ່ຈະປະຕິເສດຢ່າງໄວ.

13:36.183 --> 13:40.761
ຂ້ອຍຕ້ອງເວົ້າວ່າ ມັນຍາກສະເໝີທີ່ຈະໃຫ້ສຳນັກພິມໃຫຍ່ພິມປຶ້ມ.

13:40.761 --> 13:45.080
ສະນັ້ນ ບໍ່ຕ້ອງຄິດຮ້າຍທັນທີ.

13:45.080 --> 13:51.065
ແຕ່ມັນກໍເປັນແບບນັ້ນ ຄືຕ້ອງອາໄສສຳນັກພິມນ້ອຍ.

13:51.065 --> 13:55.115
ແລະ ສຳນັກພິມນ້ອຍກໍມີຄ່າໃຊ້ຈ່າຍສູງກວ່າ.

13:55.115 --> 13:58.534
ຫຼັງໂຄວິດ ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເຈ້ຍທັນທີ.

13:58.534 --> 14:02.539
ສະນັ້ນ ມັນເປັນບັນຫາກ່ອນ. ຂ້ອຍຈະເຜີຍແຜ່ປຶ້ມຄືນໄດ້ແນວໃດ?

14:02.539 --> 14:07.545
ໂຮງພິມບໍ່ໄດ້ເຈ້ຍ, ສຳນັກພິມບໍ່ສາມາດເຜີຍແຜ່ໄດ້.

14:07.545 --> 14:11.180
ແລະ ແນ່ນອນ ວິທີແກ້ໄຂ: ແມ່ນ,
ຄົນເຮົາໄດ້ເຈ້ຍແລ້ວ ແຕ່ມັນຕ້ອງໃຊ້ເງິນຫຼາຍ.

14:11.180 --> 14:15.513
ແລະສຳລັບສຳນັກພິມນ້ອຍທີ່ພິມພຽງແຕ່ຈຳນວນໜ້ອຍ,
ທຸກຢ່າງກໍຈະແພງຂຶ້ນຫຼາຍ.

14:15.513 --> 14:20.539
ດັ່ງນັ້ນ
ປຶ້ມນ້ອຍໆຈາກສຳນັກພິມນ້ອຍຈຶ່ງແພງກວ່າການຜະລິດເປັນຈຳນວນຫຼາຍ.

14:20.539 --> 14:23.555
ແລະສຳລັບສຳນັກພິມໃຫຍ່ອື່ນໆ ມັນກໍງ່າຍຂຶ້ນຫຼາຍ.

14:23.555 --> 14:29.133
ຍ້ອນວ່າເຂົາເຈົ້າມັກຈະເປັນຄູ່ຮ່ວມມື
ຫຼື ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງໂຮງງານຜະລິດເຈ້ຍ.

14:29.133 --> 14:35.431
ໝາຍຄວາມວ່າ
ເຂົາເຈົ້າມີການເຂົ້າເຖິງທີ່ດີເລີດ, ບໍ່ຕ້ອງກັງວົນເລື່ອງເຈ້ຍ.

14:35.431 --> 14:44.640
ແລະຕອນນີ້ ສະຫະພາບເອີຣົບ – ຊຶ່ງມັກມີແນວຄິດທີ່ດີເລີດສະເໝີ
– ໄດ້ຄິດຂຶ້ນມາວ່າ ຕ້ອງມີການພິສູດວ່າເຈ້ຍມາຈາກໃສ.

14:44.640 --> 14:54.793
ກ່າວຄື ສຳນັກພິມຕ້ອງຮັບຜິດຊອບວ່າ ເຈ້ຍທີ່ໃຊ້ໃນໂຮງພິມ –
ຊຶ່ງຕົວຈິງແລ້ວເຂົາເຈົ້າບໍ່ສາມາດຄວບຄຸມໄດ້ແທ້ – ນັ້ນ

14:54.793 --> 15:00.772
ຖືກຕັດຢ່າງເປັນມິດກັບສິ່ງແວດລ້ອມ ແລະ ຖືກຕ້ອງຕາມຫຼັກນິເວດ.

15:00.772 --> 15:10.374
ສຳລັບເລື່ອງນີ້ ຕ້ອງລະບຸສຳລັບເຈ້ຍແຕ່ລະໜ້າວ່າ
ຕົ້ນໄມ້ແຕ່ລະຕົ້ນຖືກຕັດຢູ່ໃສ ພ້ອມພິກັດ GPS.

15:10.374 --> 15:15.835
ແລະສາມາດຈິນຕະນາການໄດ້ວ່າ ໂຮງພິມເຫຼົ່ານີ້ ຫຼື
ກ່ອນອື່ນໂຮງງານຜະລິດເຈ້ຍ ທີ່ຢູ່ກ່ອນໜ້ານັ້ນ

15:15.835 --> 15:21.697
ມັກຈະເປັນກຸ່ມບໍລິສັດທີ່ດຳເນີນງານທົ່ວເອີຣົບ
ຫຼື ສາກົນ, ເຂົາເຈົ້າເອົາຕົ້ນໄມ້ມາຈາກທົ່ວໂລກ.

15:21.697 --> 15:28.960
ແລະຈາກນັ້ນ
ສຳນັກພິມນ້ອຍຕ້ອງພິສູດວ່າ ແຕ່ລະສ່ວນຂອງປຶ້ມມາຈາກປ່າແຫ່ງໃດ.

15:28.960 --> 15:34.782
ດັ່ງນັ້ນ ມັນເປັນພາລະໜັກຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ.
ຄ່າປັບໄໝສາມາດທຳລາຍຊີວິດການເປັນຢູ່ໄດ້, ພວກເຮົາຮູ້ດີ.

15:34.782 --> 15:39.379
ແຕ່ວ່າມັນບໍ່ສົມເຫດສົມຜົນເລີຍ,
ເພາະວ່າຖ້າຂ້ອຍຊື້ນ້ຳເຜິ້ງຢູ່ Lidl, ມັນຂຽນວ່າ “ຈາກປະເທດໃນ EU ແລະ

15:39.379 --> 15:41.925
ນອກ EU” – ຄື ມັນຖືກຜະລິດຢູ່ບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງໃນໂລກນີ້.

15:41.925 --> 15:42.605
ຖືກຕ້ອງແທ້.

15:42.605 --> 15:44.406
ແລະຂ້ອຍກິນມັນ, ແຕ່ປຶ້ມນັ້ນ ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ກິນມັນເລີຍ.

15:44.406 --> 15:50.430
ແມ່ນແລ້ວ. ແມ່ນແລ້ວ, ແຕ່ວ່າມັນເປັນຜະລິດຕະພັນທີ່ອັນຕະລາຍຫຼາຍ,
ຈຶ່ງຕ້ອງຕິດຕາມຢ່າງລະອຽດວ່າເຈ້ຍມາຈາກໃສ.

15:50.430 --> 15:54.502
ແລະ ຢູ່ບ່ອນນັ້ນ
ແນ່ນອນວ່າຄົນເຮົາສາມາດຂັບເຄື່ອນສະກູອີກຄັ້ງໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍ ແລະ

15:54.502 --> 16:00.726
ເວົ້າວ່າ: “ທ່ານໄດ້ໃຊ້ເຈ້ຍທີ່ໄດ້ມາຈາກການຕັດໄມ້ຜິດກົດໝາຍແລ້ວ...”
– ຄົນເຮົາຈະຮູ້ຫຍັງໄດ້ ເມື່ອນັ່ງຢູ່ບ່ອນນີ້.

16:00.726 --> 16:03.938
ແລະ ຫຼັງຈາກນັ້ນມັນກໍ່ບໍ່ໄດ້ອີກແລ້ວ,
ຫຼັງຈາກນັ້ນຄົນເຮົາຈະຖືກກີດກັນອອກ

16:03.938 --> 16:05.663
ຫຼື ໄດ້ຮັບໂທດທີ່ທຳລາຍການດຳລົງຊີວິດ.

16:05.663 --> 16:11.099
ແລະ ທັງໝົດນັ້ນຍັງສືບຕໍ່ຕື່ມອີກ,
ເພາະວ່າປຶ້ມເປັນສິ່ງທີ່ອັນຕະລາຍດັ່ງນັ້ນ,

16:11.099 --> 16:14.376
ມັນຈະຕ້ອງຖືກກຳຈັດຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

16:14.376 --> 16:20.572
ສຳລັບສິ່ງນັ້ນກໍ່ມີກົດລະບຽບຂອງ EU ເຊັ່ນກັນ,
ໃນຖານະສຳນັກພິມຈຳໜ່າຍຕ້ອງພິສູດໄດ້, ແລະ

16:20.572 --> 16:28.905
ສຳລັບສຳນັກພິມຈຳໜ່າຍນ້ອຍ ແນ່ນອນວ່າມັນພົວພັນກັບລະບຽບການ
ແລະ ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຫຼາຍກວ່າສຳນັກພິມຈຳໜ່າຍຍັກໃຫຍ່.

16:28.905 --> 16:37.336
ຄົນເຮົາຕ້ອງພິສູດວ່າມັນຖືກຫຸ້ມຫໍ່ຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມລະບົບນິເວດ
ແລະ ຫຼັງຈາກນັ້ນຖືກກຳຈັດຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມລະບົບນິເວດ.

16:37.336 --> 16:46.114
ແລະ ມັນຍາກໂດຍສະເພາະ ເມື່ອສຳນັກພິມຈຳໜ່າຍເຢຍລະມັນ,
ສົມມຸດວ່າເປັນຕົວຢ່າງ, ສົ່ງປຶ້ມໄປຝຣັ່ງ ຫຼື ອັງກິດ ຫຼື

16:46.114 --> 16:56.663
ບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງ, ຫຼັງຈາກນັ້ນຕ້ອງຈ່າຍໃຫ້ຕົວແທນໃນປະເທດນັ້ນ
ເພື່ອກວດກາ ແລະ ຢັ້ງຢືນຢູ່ບ່ອນນັ້ນວ່າປຶ້ມຖືກຕິດສະຫຼາກຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

16:56.663 --> 17:04.114
ດັ່ງນັ້ນ, ຕ້ອງຂຽນໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນວ່າໃຜເປັນຜູ້ຜະລິດ, ແລະ
ຜູ້ນັ້ນຕ້ອງຄ້ຳປະກັນ ແລະ ຮັບຜິດຊອບດ້ວຍຊື່ຂອງຕົນ ແລະ

17:04.114 --> 17:09.076
ຕົວແທນຕ້ອງຄ້ຳປະກັນ ແລະ ຮັບຜິດຊອບວ່າປຶ້ມອາດຈະຖືກກຳຈັດຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

17:09.076 --> 17:14.109
ເຖິງແມ່ນວ່າ ແນ່ນອນວ່າຄົນເຮົາບໍ່ສາມາດກວດສອບໄດ້ວ່າລູກຄ້າທີ່ອາດຈະມີຈະເຮັດຫຍັງກັບປຶ້ມ.

17:14.109 --> 17:19.640
ແຕ່ເນື່ອງຈາກວ່າຕອນນີ້ສຳລັບແຕ່ລະປະເທດ,
ຖ້າສຳນັກພິມຈຳໜ່າຍນ້ອຍມີຄຳຖາມປະມານຫ້າຄັ້ງຕໍ່ປີ,

17:19.640 --> 17:25.898
ສົມມຸດວ່າສອງຄັ້ງຈາກປາຣີ ແລະ
ໜຶ່ງຈາກສະຕອກໂຮມ, ຫຼັງຈາກນັ້ນຕ້ອງຈ່າຍໃຫ້ຕົວແທນຢູ່ທຸກບ່ອນ.

17:25.898 --> 17:32.201
ດັ່ງນັ້ນ, ລະບຽບການກໍ່ລົ້ນເກີນໄປ ແລະ
ສິ່ງນັ້ນກໍ່ໃຊ້ກັບຜະລິດຕະພັນອື່ນໆນຳ.

17:32.201 --> 17:43.368
ແຕ່ສຳລັບຂ້ອຍຕອນນີ້ມັນແມ່ນປຶ້ມ, ແລະ
ມັນປາກົດວ່າແນໃສ່ທິດທາງອື່ນອີກຄັ້ງ ຫຼາຍກວ່າພຽງແຕ່ຮັບປະກັນວ່າທຸກຢ່າງຢູ່ນີ

17:43.368 --> 17:47.450
ແຕ່ສຳລັບຂ້ອຍຕອນນີ້ມັນແມ່ນປຶ້ມ, ແລະ ມັນປາກົດວ່າແນໃສ່ທິດທາງອື່ນອີກຄັ້ງ ຫຼາຍກວ່າພຽງແຕ່ຮັບປະກັນວ່າທຸກຢ່າງຢູ່ນີ້ດຳເນີນໄປຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມລະບົບນິເວດ.

17:47.450 --> 17:52.347
ແລະ ຫຼັງຈາກນັ້ນມັນກໍ່ອຳນວຍຜົນປະໂຫຍດໃຫ້ກັບບໍລິສັດໃຫຍ່
ແລະ ວິສາຫະກິດ ແລະ ຜູ້ໃຫ້ທຶນອີກຄັ້ງ.

17:52.347 --> 17:57.764
ແມ່ນແລ້ວ. ແລະແນ່ນອນວ່າຫຼາຍຄົນຈະເວົ້າວ່າ,
ງັ້ນຂ້ອຍກໍຈະບໍ່ພິມປຶ້ມຈາກເຈ້ຍອີກຕໍ່ໄປ,

17:57.764 --> 18:00.428
ມັນຈະກາຍເປັນພຽງແຕ່ປຶ້ມເອເລັກໂທຣນິກ.

18:00.428 --> 18:08.441
ແຕ່ແລ້ວຂ້ອຍມີປຶ້ມນັ້ນຢູ່ໃນຄວາມສາມາດເຂົ້າເຖິງໄດ້ຢ່າງສົມບູນຂອງບໍລິສັ
ດເຕັກໃຫຍ່ ຫຼືຈະເອີ້ນພວກເຂົາວ່າແນວໃດກໍໄດ້,

18:08.441 --> 18:11.683
ຜູ້ທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງລະບົບດິຈິຕອນທັງໝົດນີ້.

18:11.683 --> 18:20.345
ແລະໃນອະດີດ ຄົນເຮົາເຄີຍຖືວ່າປຶ້ມເປັນອັນຕະລາຍແທ້ໆ
ແລະໄດ້ຈູດມັນ, ເຜົາມັນໃນກອງໄຟ, ບາງເທື່ອກໍລວມທັງນັກຂຽນນຳ.

18:20.345 --> 18:25.385
ແລະຕອນນີ້ພວກເຮົາມີກອງໄຟທີ່ລຸກໄໝ້ຢູ່ໃນໂລກດິຈິຕອນ.

18:25.385 --> 18:33.165
ປຶ້ມສາມາດຫາຍສາບສູນໄປໄດ້, ພວກມັນຖືກຍຶດ,
ແລະແນ່ນອນວ່ານັກຂຽນກໍມັກຈະເປັນແບບນັ້ນຄືກັນ, ຄືວ່າເຂົາກໍຫາຍໄປ,

18:33.165 --> 18:38.711
ຖ້າປຶ້ມບໍ່ຖືກລົງທະບຽນໃນລາຍການ, ມັນກໍເປັນສິ່ງທີ່ເບິ່ງບໍ່ເຫັນ.

18:38.711 --> 18:46.069
ແລະແລ້ວກໍບໍ່ມີໃຜສາມາດຊອກຫາມັນໄດ້ ແລະແລ້ວກໍບໍ່ມີໃຜສາມາດອ່ານມັນໄດ້.
ເຖິງແມ່ນວ່າປຶ້ມນັ້ນມີຢູ່ບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງເປັນສະບັບຈັບຕ້ອງໄດ້ກໍຕາມ.

18:46.069 --> 18:52.034
ແລະໜ້າເສຍດາຍທີ່ຂ້ອຍຕ້ອງສັງເກດວ່າ, ເກີດ ແລະ
ເຣນາເຕ ຣອຍເຕີ ບໍ່ໄດ້ຖືກລົງທະບຽນໃນທຸກລາຍການ.

18:52.034 --> 18:59.781
ພວກເຂົາຍັງຖືກລົງທະບຽນຢູ່ໃນຫໍສະໝຸດແຫ່ງຊາດ,
ພວກເຮົາກໍຄອຍກວດເບິ່ງຢູ່ສະເໝີ, ຫໍສະໝຸດນັ້ນມີໜ້າທີ່ຕ້ອງເຮັດແບບນັ້ນ,

18:59.781 --> 19:06.043
ມັນຍັງເຮັດຢູ່, ແຕ່ຫໍສະໝຸດອື່ນໆ,
ຫໍສະໝຸດເມືອງ, ຫໍສະໝຸດແຂວງ ບໍ່ໄດ້ເຮັດແບບນັ້ນອີກແລ້ວ.

19:06.043 --> 19:12.221
ພວກເຮົາກໍເຫັນແລ້ວວ່າ ສິ່ງທີ່ເຄີຍເປັນເລື່ອງປົກກະຕິໃນອະດີດ,
ຄືວ່າຫໍສະໝຸດແຂວງຕ່າງໆໄດ້ຊື້ປຶ້ມສາລະຄະດີຂອງພວກເຮົາ,

19:12.221 --> 19:15.814
ວ່າບາງເທື່ອຫໍສະໝຸດໜຶ່ງ ຫຼື
ອີກແຫ່ງໜຶ່ງອາດຈະບໍ່ໄດ້ຮັບຮູ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ,

19:15.814 --> 19:19.783
ແລ້ວມັນກໍມີປຶ້ມນັ້ນອາດຈະປະມານເຄິ່ງປີ ແລະແລ້ວມັນກໍຫາຍໄປ.

19:19.783 --> 19:26.741
ຫຼືຂ້ອຍກໍເຄີຍກວດເບິ່ງໃນຫໍສະໝຸດແຂວງແຫ່ງໜຶ່ງ, ຈົນເຖິງຕອນນີ້,
ຖ້າຂ້ອຍພິມຊື່ຂອງຂ້ອຍ ຫຼື ຊື່ປຶ້ມ, ແລ້ວມັນຈະຂຶ້ນວ່າ:

19:26.741 --> 19:30.340
“ແມ່ນແລ້ວ, ພາຍໃຕ້ເລກສັນຍາລັກ ທ່ານສາມາດສັ່ງມັນໄດ້.”

19:30.340 --> 19:34.998
ແຕ່ໄລຍະໜຶ່ງມານີ້,
ຖ້າຂ້ອຍຢາກຄົ້ນຫາໃນບັນຊີລາຍຊື່ຂອງຫໍສະໝຸດແຫ່ງຊາດນີ້,

19:34.998 --> 19:40.616
ຂ້ອຍຕ້ອງລົງທະບຽນ,
ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຕ້ອງເປີດເຜີຍວ່າຂ້ອຍອາດສົນໃຈໃນປຶ້ມອັນຕະລາຍສູງຫຼັກໜຶ່ງ

19:40.616 --> 19:42.944
ຫຼື ອີກຫຼັກໜຶ່ງ.

19:42.944 --> 19:54.192
ແລະກ່ຽວກັບຊື່ຂອງຂ້ອຍ, ມັນອາດຈະເກີດຂຶ້ນ, ບໍ່ແມ່ນທຸກກໍລະນີ,
ແຕ່ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນມັນ, ວ່າມີຜົນລັບພາວະຖ້ວມທະລັກມາ, 500 ຜົນລັບ.

19:54.192 --> 20:01.633
ປຶ້ມຫົວດຽວຂອງຂ້ອຍທີ່ຂ້ອຍຄົ້ນຫາ, ອາດຈະຢູ່ໃນ
500 ຜົນລັບນີ້, ແຕ່ໃຜຈະໄປກວດເບິ່ງທັງໝົດນັ້ນ?

20:01.633 --> 20:08.943
ດັ່ງນັ້ນ ມັນອາດຈະເປັນພຽງແຕ່ບໍ່ເປັນທາງການ,
ແຕ່ມັນຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະຊອກຫາປຶ້ມຂອງຂ້ອຍ

20:08.943 --> 20:10.277
ຫຼື ສັ່ງປຶ້ມຂອງຂ້ອຍ.

20:10.277 --> 20:19.658
ແລະໜ້າເສຍດາຍ, ຕ້ອງເວົ້າວ່າ,
ຫໍສະໝຸດກໍຮ່ວມມືນຳ, ຄືບັນດານັກຫໍສະໝຸດ ແລະ ຮ້ານຂາຍປຶ້ມນຳ.

20:19.658 --> 20:27.810
ຄົນເຮົາອາດຄິດວ່າ ຮ້ານຂາຍປຶ້ມຢືນຢູ່ຂ້າງນັກຂຽນ,
ເຂົາເຈົ້າຢາກຂາຍປຶ້ມ, ຄົນເຮົາອາດຄິດແນວນັ້ນ.

20:27.810 --> 20:34.923
ແຕ່ໜ້າເສຍດາຍ ຂ້ອຍໄດ້ຮັບຄຳຕອບກັບຈາກຜູ້ອ່ານ,
ຜູ້ທີ່ດ້ວຍເຫດຜົນໃດໜຶ່ງ, ໃນການບັນຍາຍ ຫຼື ອັນໃດກໍຕາມ,

20:34.923 --> 20:43.096
ໄດ້ຍິນກ່ຽວກັບປຶ້ມຂອງ Gerd ແລະ Renate Reuther,
ແລ້ວກໍໄປຮ້ານຂາຍປຶ້ມທີ່ເຂົາເຈົ້າໄວ້ໃຈ, ເວົ້າແບບນັ້ນ, ແລ້ວກັບມາ,

20:43.096 --> 20:49.906
ຂ້ອຍໄດ້ຍິນໃນບາງກໍລະນີ – ແນ່ນອນບໍ່ບ່ອຍ –
ແຕ່ວ່າໃນຮ້ານຂາຍປຶ້ມເຂົາເຈົ້າເວົ້າວ່າ ປຶ້ມນັ້ນບໍ່ມີ

20:49.906 --> 20:53.776
ຫຼື ປຶ້ມນັ້ນສັ່ງບໍ່ໄດ້, ເຊິ່ງບໍ່ແມ່ນຄວາມຈິງ.

20:53.776 --> 21:00.669
ປຶ້ມເຫຼົ່ານັ້ນສັ່ງໄດ້,
ສຳນັກພິມຂອງພວກເຮົາຕິດຕາມຢ່າງໃກ້ຊິດ, ພິມຊ້ຳຢູ່ເລື້ອຍໆ.

21:00.669 --> 21:07.122
ດັ່ງນັ້ນ, ປຶ້ມຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ແຕ່ບາງສ່ວນມັນຖືກເຮັດຄືກັບວ່າບໍ່ມີ.

21:07.122 --> 21:13.293
ແລະ ຍັງມີອີກເລື່ອງໜຶ່ງນ້ອຍໆ,
ເຊິ່ງຂ້ອຍຢາກເວົ້າເຖິງໃນລະຫວ່າງການດິຈິຕອນ.

21:13.293 --> 21:19.201
VG WORT – ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ວ່າເຈົ້າເຄີຍໄດ້ຍິນເລື່ອງນີ້ບໍ່,
ມັນເປັນອົງການທີ່ຄວນຈະເປັນຕົວແທນສິດທິຂອງນັກຂຽນ,

21:19.201 --> 21:22.816
ຄ້າຍຄືກັບ GEMA , ອັນນັ້ນອາດຈະຮູ້ຈັກກັນດີກວ່າສຳລັບເພງ.

21:22.816 --> 21:28.732
ດັ່ງນັ້ນ, VG WORT ມີແຜນຈະ, ຂ້ອຍຄິດວ່າ,
ສອງປີກ່ອນໄດ້ນຳໃຊ້ກົດໃໝ່, ເຊິ່ງຍັງສາມາດຄັດຄ້ານໄດ້,

21:28.732 --> 21:32.925
ແຕ່ວ່າມັນຈະຄົງຢູ່ໄດ້ດົນປານໃດ, ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້. ຂ້ອຍໄດ້ຄັດຄ້ານແລ້ວ.

21:32.925 --> 21:42.078
ກົດໃໝ່ມີດັ່ງນີ້:
ປຶ້ມທັງໝົດທີ່ນັກຂຽນຜະລິດຢູ່ໃນເຢຍລະມັນ, ຜົນງານທັງໝົດ, ແລະ

21:42.078 --> 21:50.755
ຖືກລາຍງານຕໍ່ VG WORT, ສາມາດຖືກສະແກນໂດຍອັດຕະໂນມັດໄດ້.

21:50.755 --> 22:01.969
ຂໍ້ຄວາມທີ່ຖືກສະແກນສາມາດຖືກ AI ນຳໃຊ້ໄດ້ທຸກເວລາໃນທຸກຮູບແບບ ແລະ
ວັດຖຸທີ່ຖືກສະແກນ, ຂໍ້ຄວາມ – ຄືຊັບສິນທາງປັນຍາຂອງຂ້ອຍ, ຂໍ້ຄວາມ,

22:01.969 --> 22:13.275
ຂໍ້ເທັດຈິງ, ຂໍ້ມູນຂ່າວສານ, ທີ່ຂ້ອຍໄດ້ເຮັດວຽກຫຼາຍອາທິດ ແລະ
ຫຼາຍເດືອນ, ບ່ອນທີ່ຂ້ອຍໄດ້ເຮັດວຽກອີກຄັ້ງ, ເພື່ອຂຽນມັນໃຫ້ສວຍງາມ ຫຼື

22:13.275 --> 22:24.214
ໃຫ້ຜູ້ອ່ານຢາກອ່ານ – ຂໍ້ຄວາມເຫຼົ່ານີ້ຖືກ AI ຍຶດເອົາໄປຢ່າງງ່າຍດາຍ
ແລະ ສາມາດ, ແລະ ຕອນນີ້ມັນຍັງມາ, ຖືກສົ່ງຕໍ່ໃຫ້ບຸກຄົນທີສາມ

22:24.214 --> 22:30.060
– ແລະ ສຳລັບການນັ້ນມັນຖືກ “ປອດຄວາມຮັບຜິດຊອບ”.

22:30.060 --> 22:40.737
ໂດຍຫຼັກແລ້ວ ໝາຍຄວາມວ່າ ທຸກຄົນທີ່ມີການເຂົ້າເຖິງຜ່ານ AI ນີ້
ສາມາດຄັດລອກຂໍ້ຄວາມຂອງຂ້ອຍ, ເຜີຍແຜ່ພາຍໃຕ້ຊື່ຂອງຕົນເອງ ຫຼື

22:40.737 --> 22:46.084
ເຮັດຫຍັງກັບມັນກໍໄດ້, ແລະ ຂ້ອຍບໍ່ສາມາດເຮັດຫຍັງຕໍ່ຕ້ານໄດ້.

22:46.084 --> 22:54.334
ເພາະວ່າອັນດັບໜຶ່ງ ປອດຄວາມຮັບຜິດຊອບ –
ບຸກຄົນທີສາມຄືເຄີຍ, ຜູ້ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບຊັບສິນທາງປັນຍາຂອງຂ້ອຍ…

22:54.334 --> 23:01.192
ແລະ ສິ່ງທີ່ໜ້າຢ້ານແມ່ນ, ທັງໝົດນີ້ຖືກສະໜັບສະໜູນ ແລະ
ຮັບຜິດຊອບໂດຍ VG WORT, ອົງການໜຶ່ງທີ່, ອີກຢ່າງໜຶ່ງ,

23:01.192 --> 23:05.669
ຂ້ອຍຕ້ອງຈ່າຍເງິນ ແລະ ຄວນຈະເປັນຕົວແທນຜົນປະໂຫຍດຂອງຂ້ອຍ.

23:05.669 --> 23:14.891
ດັ່ງທີ່ໄດ້ເວົ້າໄປ, ໃນປັດຈຸບັນຍັງສາມາດຄັດຄ້ານໄດ້,
ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນວ່ານັກຂຽນຖືເລື່ອງນີ້ແບບບໍ່ຄ່ອຍສົນໃຈ ແລະ

23:14.891 --> 23:25.062
ບໍ່ສາມາດຈິນຕະນາການໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງ, ແຕ່ຖ້າມັນເກີດຂຶ້ນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ
ແລະ ມັນດຳເນີນໄປທຸກວັນກັບບໍລິສັດເຕັກໃຫຍ່ ແລະ ໂລກດິຈິຕອນ,

23:25.062 --> 23:33.422
ຂ້າພະເຈົ້າກໍ່ບໍ່ຮູ້ແທ້ໆ, ແມ່ນແລ້ວ,
ຕົວຈິງແລ້ວຄົນເຮົາບໍ່ສາມາດຕ້ານທານປຶ້ມທີ່ສ້າງດ້ວຍ AI ລາຄາຖືກໄດ້,

23:33.422 --> 23:41.093
ເຊິ່ງມັນກໍ່ດີເທົ່າກັບວຽກວິທະຍາສາດ ຫຼື ວຽກຂ່າວ ຫຼື
ວຽກປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຄົ້ນຄວ້າຢ່າງຍາກລຳບາກ,

23:41.093 --> 23:47.283
ເວົ້າອີກຢ່າງໜຶ່ງແມ່ນຄົ້ນຄວ້າດ້ວຍຕົນເອງ, ຫຼື ຈະເບິ່ງແນວໃດກໍ່ໄດ້.

23:47.283 --> 23:49.830
ແມ່ນແລ້ວ, ມັນເປັນເລື່ອງບ້າຈິງໆ.

23:49.830 --> 23:54.789
ທ່ານຍັງໄດ້ເວົ້າໃນບົດຄວາມໜຶ່ງ,
ມັນຍັງສືບຕໍ່ອີກນ້ອຍໜຶ່ງ, ກ່ຽວກັບ "ການກວດກາຕົນເອງ",

23:54.789 --> 23:59.123
ວ່າທ່ານສາມາດໄປຮອດສຳນັກພິມໄດ້ແນວໃດ, ວ່າທ່ານສາມາດພິມປຶ້ມໄດ້ແນວໃດ.

23:59.123 --> 24:06.540
ທ່ານໄດ້ເອີ້ນມັນວ່າ "ເຕັກນິກອັນລະອຽດຂອງການວິຈານທີ່ເຊື່ອງຊ້ອນ",
ແລະ ຄຳຖາມຂອງຂ້າພະເຈົ້າ: ເປັນຫຍັງຈຶ່ງຈຳເປັນແບບນັ້ນ?

24:06.540 --> 24:09.196
ພວກເຮົາຢູ່ໃນສັງຄົມເສລີ, ອີງຕາມທີ່ເວົ້າ.

24:09.196 --> 24:12.897
ນັ້ນກໍ່ເປັນນິທານອີກເລື່ອງໜຶ່ງທີ່ພວກເຮົາຕ້ອງຜ່ານມັນໄປຊ້າໆ.

24:12.897 --> 24:18.371
ຂ້າພະເຈົ້າກໍ່ໄດ້ປະສົບກັບຄວາມຕົກໃຈທັງໝົດນີ້ໃນຊຸມປີຜ່ານມາ,
ໂດຍສະເພາະແນ່ນອນໃນຫ້າ, ຫົກປີຜ່ານມາ,

24:18.371 --> 24:24.507
ບ່ອນທີ່ຄົນເຫັນທຸກຢ່າງອ້ອມຂ້າງພັງທະລາຍລົງ,
ບ່ອນທີ່ຄົນເຊື່ອວ່າສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນເສົາຄ້ຳຂອງສັງຄົມພວກເຮົາ,

24:24.507 --> 24:31.631
ວ່າການເລືອກຕັ້ງບໍ່ຖືກບິດເບືອນ, ວ່າພວກເຮົາມີເສລີພາບໃນການເວົ້າ,
ມີເສລີພາບທາງວິທະຍາສາດ, ມີເສລີພາບໃນການສະແດງຄວາມຄິດເຫັນ.

24:31.631 --> 24:38.852
ແຕ່ພວກເຮົາເຫັນຢູ່ທຸກມຸມທຸກແຫ່ງ, ມັນຖືກບິດເບືອນ.
ແລະ ມັນບໍ່ແມ່ນແບບທີ່ພວກເຮົາເຄີຍຄາດຫວັງຢ່າງເປັນທຳມະດາສິບ

24:38.852 --> 24:41.380
ຫຼື ຊາວປີກ່ອນອີກແລ້ວ.

24:41.380 --> 24:50.529
ແລະຖ້າຫາກວ່າຫຼັງຈາກນັ້ນຄົນເຮົາຍັງຢາກເຮັດວຽກເປັນນັກຂ່າວອິດສະຫຼະ,
ນັກຄົ້ນຄວ້າເສລີ ຫຼືອັນໃດກໍຕາມ, ກໍຈະຖືກ,

24:50.529 --> 24:58.080
ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າຕົວຢ່າງມາຫຼາຍພໍສົມຄວນແລ້ວ,
ວ່າທຸກບ່ອນມີການພະຍາຍາມສະກັດກັ້ນ, ຄວບຄຸມ,

24:58.080 --> 25:03.538
ໃຊ້ການກວດກາ, ຈົນໃນທີ່ສຸດຄົນເຮົາກໍກວດກາຕົນເອງ, ຊັດເຈນ.

25:03.538 --> 25:09.083
ຄົນເຮົາຄິດແລ້ວວ່າ, ຂ້ອຍຍັງສາມາດຈັດການຫົວຂໍ້ແບບນີ້ໄດ້ອີກບໍ?

25:09.083 --> 25:14.781
ຫຼືຄົນເຮົາຄິດວ່າ,
ຂ້ອຍສາມາດເວົ້າຢ່າງເປີດເຜີຍທຸກສິ່ງທີ່ຂ້ອຍພົບເຫັນໄດ້ບໍ?

25:14.781 --> 25:23.067
ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຂໍເວົ້າເຖິງຫົວຂໍ້ການສັກຢາວັກຊີນ.
ຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ທຸກຝ່າຍຕ່າງກໍກັ້ນຮົ້ວໄວ້ສູງ.

25:23.067 --> 25:26.236
ແລະຄົນເຮົາຕ້ອງຄິດວ່າຈະໃສ່ຫົວຂໍ້ຫຍັງ.

25:26.236 --> 25:31.514
ແລະແນ່ນອນຄົນເຮົາກໍບໍ່ສາມາດເຮັດໃຫ້ສຳນັກພິມຕົກຢູ່ໃນສະພາບລຳບາກ
ຫຼືສຳນັກພິມເອງ.

25:31.514 --> 25:33.941
ລະວັງໜ່ອຍໜຶ່ງກັບສິ່ງທີ່ຄົນເຮົາເຮັດ.

25:33.941 --> 25:38.542
ດັ່ງນັ້ນມັນແມ່ນ, ຈາກທຸກຝ່າຍມັນຍິ່ງຫຍຸ້ງຍາກຂຶ້ນເລື້ອຍໆ.

25:38.542 --> 25:44.284
ແລະອຸປະສັກກໍສູງຂຶ້ນ. ແຕ່ແນ່ນອນພວກເຮົາຕ້ອງຢູ່ກັບຄວາມຈິງ.

25:44.284 --> 25:48.903
ພວກເຮົາຕ້ອງຊອກຫາຄວາມຈິງ. ພວກເຂົາເຮັດແນວນັ້ນ, ພວກເຮົາເຮັດແນວນັ້ນ.

25:48.903 --> 25:56.944
ແລະຂ້າພະເຈົ້າຄິດວ່າ, ຍິ່ງມີຄົນກ້າຊີ້ໃຫ້ເຫັນ,
ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມຂັດແຍ່ງລະຫວ່າງເສລີພາບທີ່ອ້າງວ່າມີ

25:56.944 --> 26:05.601
ກັບສິ່ງທີ່ຍັງເຫຼືອຢູ່ຈິງຂອງເສລີພາບ
ແລະຄວາມບ້າຄວບຄຸມທີ່ອ້ອມຮອບພວກເຮົາ, ກໍຍິ່ງມີຈິດສຳນຶກຫຼາຍຂຶ້ນ.

26:05.601 --> 26:08.278
ແລະຈິດສຳນຶກແມ່ນພື້ນຖານຂອງທຸກສິ່ງ.

26:08.278 --> 26:19.490
ແລະຄົນເຮົາບໍ່ສາມາດຢູ່ຢ່າງສະຫງົບດ້ວຍຈິດສຳນຶກທີ່ດີ
ຫຼືແມ່ນແຕ່ມີຄວາມຫວັງໃນອະນາຄົດ ໃນໂລກແຫ່ງຄຳຕົວະໄດ້.

26:19.490 --> 26:27.114
ເພາະຊີວິດທີ່ຖືກອ້ອມຮອບ
ແລະປູດ້ວຍຄຳຕົວະ, ບໍ່ສາມາດເປັນຊີວິດທີ່ສຳເລັດຈິງໄດ້.

26:27.114 --> 26:30.081
ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ສາມາດຈິນຕະນາການໄດ້.

26:30.081 --> 26:34.710
ມັນຍັງມີເລື່ອງນີ້, ບໍ່ມີຊີວິດທີ່ຖືກຕ້ອງໃນສິ່ງທີ່ຜິດ.

26:34.710 --> 26:40.750
ແລະເຖິງແມ່ນວ່າຄົນເຮົາບໍ່ແນ່ໃຈວ່າສິ່ງທີ່ຄົນເຮົາເຮັດຈະທະລຸຜ່ານໄປໄດ້,
ກໍຕ້ອງພະຍາຍາມ.

26:40.750 --> 26:47.398
ແລະຕອນນີ້ພວກເຮົາ, Gerd ແລະ Renate Reuther,
ຢືນຢູ່ສຳລັບຄວາມສົງໄສອັນເປັນນິດ, ວ່າຄົນເຮົາສົງໄສ

26:47.398 --> 26:54.711
ແລະສະແດງຄວາມສົງໄສນັ້ນອອກມາ ແລ້ວເວົ້າວ່າ: “ດັ່ງນັ້ນ,
ອັນນີ້ເບິ່ງຄືວ່າເປັນນິທານທີ່ຖືກເລົ່າໃຫ້ຂ້ອຍຟັງ,

26:54.711 --> 27:04.296
ບໍ່ເໝາະກັບປະສົບການໃນໂລກຂອງຂ້ອຍ, ປະສົບການໃນຊີວິດຂອງຂ້ອຍ
ຫຼືສິ່ງທີ່ຂ້ອຍຄົ້ນຄວ້າ, ສິ່ງທີ່ຂ້ອຍພົບເປັນຜົນໄດ້ຮັບ.”

27:04.296 --> 27:11.205
ແລະຂ້ອຍສາມາດເຮັດສິ່ງນັ້ນໄດ້, ທ່ານເຮັດມັນ
ແລະຂ້ອຍສາມາດຮຽກຮ້ອງທຸກຄົນອື່ນ, ຢ່າກັງວົນໄວເກີນໄປ,

27:11.205 --> 27:20.014
ຢ່າຢ້ານຫຼາຍເກີນໄປ, ເພາະວ່າຜູ້ທີ່ສົງໄສ,
ນັ້ນແມ່ນປຶ້ມຫຼ້າສຸດຂອງພວກເຮົາທັງໝົດ: “ຜູ້ທີ່ສົງໄສ, ໄດ້ຊະນະແລ້ວ”.

27:20.014 --> 27:27.136
ເພາະວ່າ, ທຸກໆຄວາມສົງໄສເປີດປະຕູ.
ທັນທີທີ່ຂ້ອຍສົງໄສສິ່ງໃດໜຶ່ງ, ຂ້ອຍເຫັນສອງຢ່າງ.

27:27.136 --> 27:31.314
ຂ້ອຍເຫັນສິ່ງທີ່ຖືກເວົ້າຢ່າງເປັນທາງການ
ຫຼືສິ່ງທີ່ຂ້ອຍເຄີຍເຊື່ອມາຕະຫຼອດ

27:31.314 --> 27:35.082
ແລະດ້ວຍຄວາມສົງໄສ ຂ້ອຍເຫັນທາງເລືອກອື່ນ.

27:35.082 --> 27:40.308
ສິ່ງນັ້ນເຮັດໃຫ້ຫຼາຍຄົນຕົກໃຈ,
ມັນເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາຢ້ານ, ເພາະມັນເອົາຄວາມປອດໄພ

27:40.308 --> 27:44.467
ແລະຄວາມແນ່ນອນອອກຈາກພວກເຂົາ, ແຕ່ມັນກໍເປີດປະຕູ. ຂ້ອຍມີສອງທາງເລືອກ.

27:44.467 --> 27:55.848
ຂ້ອຍສາມາດເລືອກອັນໜຶ່ງ ຫຼືຂ້ອຍເຫັນການປະນີປະນອມຢູ່ກາງທາງໃດໜຶ່ງ,
ແຕ່ຂ້ອຍຄິດວ່າ, ຄົນເຮົາຄວນເບິ່ງການເປີດປະຕູຜ່ານຄວາມສົງໄສນີ້ –

27:55.848 --> 28:05.347
ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນສິ່ງທີ່ສັ່ນສະເທືອນຄວາມປອດໄພຂອງຂ້ອຍ
ແລະເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍຢ້ານ, ແຕ່ເປັນສິ່ງທີ່ປົດປ່ອຍຂ້ອຍຈາກພາລະ,

28:05.347 --> 28:10.698
ຈາກຄຳຕົວະ ແລະຄວາມບໍ່ຈິງ ແລະສິ່ງຕ່າງໆທີ່ຖືກຍັດໃສ່ຂ້ອຍ.

28:10.698 --> 28:19.499
ແລະທຸກໆຄວາມສົງໄສແມ່ນບາດກ້າວໄປສູ່ການປົດປ່ອຍ,
ຖ້າຈະເວົ້າໃຫຍ່ໆ, ໄປສູ່ຄວາມຈິງ.

28:19.499 --> 28:29.179
ແລະສິ່ງນັ້ນອາດຢູ່ໃນຫຼາຍສິ່ງນ້ອຍໆ, ສິ່ງນ້ອຍໆໃນຊີວິດປະຈຳວັນ,
ແຕ່ພຽງແຕ່ເວົ້າວ່າ, ຂ້ອຍບໍ່ເຊື່ອແບບນັ້ນຕອນນີ້,

28:29.179 --> 28:35.570
ຂ້ອຍຈະບໍ່ເຮັດແບບນັ້ນງ່າຍໆ, ຂ້ອຍຈະຄິດກ່ຽວກັບເລື່ອງນັ້ນກ່ອນ.

28:35.570 --> 28:40.703
ດັ່ງນັ້ນມັນເປີດໂລກໃໝ່ຢ່າງແທ້ຈິງ.

28:40.703 --> 28:45.930
ຄຳຖະແຫຼງທີ່ໜ້າສົນໃຈ, ແມ່ນແລ້ວ.
ທ່ານຍັງໄດ້ເວົ້າກ່ຽວກັບການທຳລາຍປຶ້ມນີ້.

28:45.930 --> 28:49.530
ທ່ານມີຄຳແນະນຳອື່ນສຳລັບຜູ້ຊົມບໍ?

28:49.530 --> 28:53.274
ຄົງຈະມີບໍ່ຫຼາຍຄົນທີ່ມີເງິນພໍທີ່ຈະສ້າງຫໍສະໝຸດເປັນຂອງຕົນເອງ.

28:53.274 --> 28:58.046
ພວກເຂົາເວົ້າວ່າ ດິຈິຕອນບໍ່ປອດໄພ,
ຄົນເຮົາບໍ່ໄດ້ເປັນເຈົ້າຂອງມັນຢ່າງແທ້ຈິງ,

28:58.046 --> 29:04.223
ເຊິ່ງກໍສອດຄ່ອງກັບແຜນການທັງໝົດຂອງ WEF
ທີ່ວ່າຄົນເຮົາບໍ່ຄວນເປັນເຈົ້າຂອງຫຍັງເລີຍ.

29:04.223 --> 29:08.040
ຄົນເຮົາສາມາດເຮັດຫຍັງໄດ້?
ຈະຮັກສາຄວາມຮູ້ໄວ້ໃຫ້ຄົນລຸ້ນຕໍ່ໄປໄດ້ແນວໃດ?

29:08.040 --> 29:15.849
ແມ່ນແລ້ວ. ເຄີຍມີຮູບເງົາເລື່ອງນີ້,
“ຟາເຣນໄຮຕ໌ 451” , ທີ່ຄົນທັງຫຼາຍໄດ້ທ່ອງປຶ້ມຈື່ຈຳໄວ້

29:15.849 --> 29:19.865
ເພາະວ່າອຳນາດການປົກຄອງໄດ້ທຳລາຍປຶ້ມເຫຼົ່ານັ້ນ.

29:19.865 --> 29:22.203
ນັ້ນແມ່ນລັດໜຶ່ງທີ່ບໍ່ຢາກເຫັນປຶ້ມອີກຕໍ່ໄປ.

29:22.203 --> 29:28.366
ແລ້ວຄົນບາງຄົນກໍເວົ້າວ່າ
ແຕ່ພວກເຮົາຕ້ອງຊ່ວຍກູ້ປຶ້ມໄວ້ໃຫ້ຄົນລຸ້ນຕໍ່ໄປ ແລະໄດ້ທ່ອງຈື່ມັນໄວ້.

29:28.366 --> 29:33.136
ນັ້ນແມ່ນຍຸໂທປີຍະທີ່ສຸດໂຕໜຶ່ງ. ຕອນນີ້ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ເວົ້າແບບນັ້ນ.

29:33.136 --> 29:39.727
ແຕ່ກ່ອນອື່ນໝົດ
ການເວົ້າກັບຄົນອື່ນກ່ຽວກັບປຶ້ມທີ່ຕົນເອງໄດ້ອ່ານ ກໍຊ່ວຍໄດ້ແທ້.

29:39.727 --> 29:47.078
ແລ້ວຢ່າງໜ້ອຍ ຄວາມຄິດ, ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຄຳຕໍ່ຄຳ, ແຕ່ຄວາມຄິດ,
ແນວຄວາມຄິດ, ແກ່ນສານພື້ນຖານຂອງປຶ້ມຫົວນີ້, ຂອງນັກຂຽນຄົນນີ້,

29:47.078 --> 29:51.403
ກໍຈະຖືກສົ່ງຕໍ່ໄປແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຄິດວ່າ ອັນນີ້ສຳຄັນຫຼາຍ.

29:51.403 --> 29:56.157
ອ່ານປຶ້ມດ້ວຍຕົນເອງ, ຕອນນີ້ຍັງສາມາດຫາໄດ້ບາງສ່ວນຈາກຫໍສະໝຸດ
ຫຼືຈາກຮ້ານຂາຍປຶ້ມ,

29:56.157 --> 30:03.345
ຫຼືສິ່ງທີ່ເຮົາສາມາດເຮັດໄດ້ສະເໝີເມື່ອຢາກປະຢັດເງິນ –
ພວກເຮົາກໍເຮັດຄືກັນ ເພາະພວກເຮົາຕ້ອງການປຶ້ມຫຼາຍ – ຊື້ປຶ້ມມືສອງ.

30:03.345 --> 30:07.490
ມີບໍລິສັດທີ່ເຮັດແບບນັ້ນ, ສະເໜີປຶ້ມມືສອງໃນລາຄາຖືກ.

30:07.490 --> 30:13.010
ຕອນນີ້ຍັງເຮັດໄດ້. ຊື້, ແມ່ນແລ້ວ,
ຂ້ອຍຕ້ອງເວົ້າວ່າ: ຊື້ ແລະເກັບສິ່ງທີ່ງາມທີ່ສຸດໄວ້.

30:13.010 --> 30:19.803
ດັ່ງນັ້ນ ນັ້ນແມ່ນວິທີທີ່ສຳຄັນແນ່ນອນ.
ຫຼືກໍຂຽນສິ່ງໃດໜຶ່ງລົງເຈ້ຍດ້ວຍຕົນເອງ ແລ້ວເກັບໃສ່ແຟ້ມໄວ້.

30:19.803 --> 30:23.438
ຄົນເຮົາກໍຈື່ທຸກຢ່າງບໍ່ໄດ້,
ຍິ່ງເມື່ອອາຍຸຫຼາຍຂຶ້ນ, ຄົນເຮົາກໍລືມຫຼາຍຂຶ້ນເລື້ອຍໆ.

30:23.438 --> 30:28.347
ແລະ ນັ້ນກໍ່ເປັນເລື່ອງທີ່ໜ້າສົນໃຈຄືກັນ,
ຄົນເຮົາບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງເກັບປຶ້ມທັງໝົດໄວ້ –

30:28.347 --> 30:34.263
ແຕ່ກ່ອນຄົນເຮົາເຮັດແບບນັ້ນເລື້ອຍໆ – ຄົນເຮົາຈະໝາຍດ້ວຍສໍ
ແລ້ວກໍ່ຄັດລອກອອກມາ ແລ້ວຈຶ່ງເກັບໄວ້ສະເພາະອັນນັ້ນ.

30:34.263 --> 30:42.733
ແລະ ແນ່ນອນຂ້າພະເຈົ້າຂໍແນະນຳລະບົບຂອງທ່ານເອງຢູ່
Kla.TV, ບ່ອນທີ່ຄົນເຮົາເວົ້າວ່າ, ພວກເຮົາຕ້ອງເກັບມັນໄວ້ແບບກະຈາຍ

30:42.733 --> 30:45.115
ໃນທາງໃດທາງໜຶ່ງ, ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ມັນສູນຫາຍໄປ.

30:45.115 --> 30:51.483
ແລະ ທຸກຄົນທີ່, ໂອ້ ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້,
ມີພຽງຫ້າປຶ້ມຢູ່ເຮືອນ, ລາວບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງມີ 5.000 ຫົວ,

30:51.483 --> 30:55.622
ລາວກໍ່ໄດ້ປະກອບສ່ວນແລ້ວ, ຖ້າເຮົາມີ 80 ລ້ານຄົນ ຄູນຫ້າປຶ້ມ.

30:55.622 --> 30:58.823
ຄົນເຮົາຕ້ອງຄິດໃຫຍ່ ແລະ ເລີ່ມຈາກນ້ອຍ, ແລ້ວມັນຈະສຳເລັດເອງ.

30:58.823 --> 31:00.120
ຄຳຖະແຫຼງທີ່ດີຫຼາຍ.

31:00.120 --> 31:03.679
ຂອບໃຈຫຼາຍໆ, ທ່ານດຣ. ເຣນາເຕີ ຣອຍເຕີ, ສຳລັບການສຳພາດທີ່ໜ້າສົນໃຈນີ້.

31:03.679 --> 31:05.958
ຂ້າພະເຈົ້າຂອບໃຈທ່ານ.

31:09.794 --> 31:17.913
ຢູເຄຣນ, ຣັດເຊຍ, ອິສຣາເອນ, ກາຊາ, ສະຫະລັດ,
ອີຣານ – ພວກເຮົາຢູ່ໃກ້ຂອບສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສາມແລ້ວບໍ?

31:17.913 --> 31:23.381
ໃນສົງຄາມ, ສິ່ງທຳອິດທີ່ຕາຍແມ່ນຄວາມຈິງ ແລະ
ພ້ອມກັບມັນກໍ່ແມ່ນການຂຽນປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງ.

31:23.381 --> 31:30.195
ໃນຂະນະທີ່ລັດຖະບານຂອງເອີຣົບລົງທຶນຢ່າງບໍ່ຈຳກັດໃນອາວຸດ
ແລະ ການສະສົມອາວຸດ, Kla.TV ໄດ້ເປີດເຜີຍຜູ້ກໍ່ສົງຄາມ ແລະ

31:30.195 --> 31:34.261
ວິທີການອັນຊົ່ວຮ້າຍຂອງພວກເຂົາໃນຫຼາຍກວ່າ 25.000 ລາຍການ.

31:34.261 --> 31:39.041
ປົກປ້ອງການຂຽນປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງ, ກ່ອນທີ່ມັນຈະຖືກປອມແປງອີກຄັ້ງ.

31:39.041 --> 31:45.611
ແນວໃດ? ກົດລິ້ງໃນຄຳອະທິບາຍວິດີໂອຕອນນີ້: www.kla.tv/2plus.

31:45.611 --> 31:51.393
ແລະ ຮັບເອົາຄັງປະຫວັດສາດຟຣີທີ່ມີມູນຄ່າການເຮັດວຽກໜຶ່ງພັນລ້ານຟຣັງ.

31:51.393 --> 31:58.152
ຕື່ມແບບຟອມດຽວນີ້ ແລະ
ທ່ານຈະໄດ້ຮັບຮາດດິສຟຣີພິເສດໂດຍກົງຈາກມືຂອງພະນັກງານ

31:58.152 --> 32:00.876
Kla.TV ໃນພາກພື້ນຂອງທ່ານ.

32:00.876 --> 32:07.507
ຟຣີແທ້ບໍ? ແນ່ນອນ.
ລາຄາດຽວທີ່ມີແມ່ນທ່ານສະໜັບສະໜູນການຄັດລອກຄັງປະຫວັດສາດ

32:07.507 --> 32:12.994
ທີ່ເປັນເອກະລັກນີ້ ແລະ ສົ່ງຕໍ່ຟຣີໃຫ້ສອງຜູ້ຕິດຕໍ່ອື່ນ.

32:12.994 --> 32:15.140
ຊ່ວຍພວກເຮົາປົກປ້ອງໂລກນີ້.