ประเด็นการสื่อสารเคลื่อนที่ในสื่อ: ระหว่างการมองข้าม การเพิกเฉย และการตีความผิดโดยเจตนา – ผู้สร้างภาพยนตร์ เคลาส์ ไชด์สเตเกอร์ | MWGFD, 2 พฤษภาคม 2026

13.07.2026 | www.kla.tv/41908

[เกริ่นนำ] [ดร. จอร์จ คาร์โล:] “มีการศึกษาที่ระบุปัญหาหรือปัญหาที่อาจเกิดขึ้น และมีการศึกษาที่ยังสรุปไม่ได้ แต่ภาคอุตสาหกรรมกลับนำการศึกษาเหล่านี้มาใช้เป็นหลักฐานว่าโทรศัพท์มือถือปลอดภัย นั่นคือการฉ้อฉลทางวิทยาศาสตร์!” (…) สมาคมอุตสาหกรรมการสื่อสารเคลื่อนที่ได้จัดงานแถลงข่าวและกล่าวว่า: ไม่ต้องกังวล เรามีการศึกษาหลายพันชิ้นที่แสดงให้เห็นว่าไม่มีปัญหา และนักข่าวคนหนึ่งกล้าพอที่จะถามว่า “เราขอดูได้ไหม?” แล้วเขาก็ไม่มีอะไรจะเสนอ (…) “ผมยังรู้จักนักวิจัยที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้จริงๆ และพวกเขากล่าวว่า: ผมไม่อยากวิจัยอะไรที่เกี่ยวข้องกับรังสีจากโทรศัพท์มือถืออีกต่อไป เพราะถ้าผมพบว่ามันเป็นอันตรายต่อสุขภาพ กลุ่มล็อบบี้จะทำลายผม” [รอนนี ไวเคิล] เคลาส์ ไชด์สเตเกอร์ ผู้เขียนและผู้สร้างภาพยนตร์ ยังเป็นนักข่าวสืบสวนสอบสวนด้วย เขาเป็นหนึ่งในรุ่นแรกที่จบการศึกษาจากหลักสูตรวารสารศาสตร์ของมหาวิทยาลัยดอร์ทมุนด์ หลังจากสำเร็จการฝึกงานแบบบูรณาการที่สถานีวิทยุโทรทัศน์เยอรมันตะวันตก (WDR) ในเมืองโคโลญจน์ เขาใช้เวลาสี่ปีเป็นนักเขียนอิสระในฝรั่งเศส และสร้างสารคดีเรื่องแรกในปี 1982 ซึ่งเป็นเรื่องราวชีวิตของแอนโทนี เบอร์เจส นักเขียนชาวอังกฤษ ผู้เขียนหนังสือ “A Clockwork Orange” ในช่วงกลางทศวรรษ 1980 เขาได้ก่อตั้งบริษัทผลิตรายการโทรทัศน์ในเมืองเอสเซน บ้านเกิดของเขา และผลิตรายงานข่าว สารคดี และรายการพิเศษให้กับสถานีโทรทัศน์สาธารณะ ARD และ ZDF รวมถึง RTL และ Sat.1 โดยใช้อุปกรณ์กล้องของเขาเอง ต่อมา ช่องวัฒนธรรมฝรั่งเศส-เยอรมัน ARTE ก็ถูกเพิ่มเข้ามา ซึ่งเขาส่งมอบรายการพร้อมออกอากาศทั้งโดยตรงผ่าน ARTE Strasbourg และร่วมผลิตกับสถานี ARTE เช่น NDR, BR และ MDR รวมถึง ZDF ด้วย และในปี 2006 รายงานเชิงลึกเรื่องแรกของเขาเกี่ยวกับโทรศัพท์มือถือ “Portables au Accusation” ได้รับการว่าจ้างจากสถานีโทรทัศน์สาธารณะของฝรั่งเศส FR2 ผมจะแปลว่า "การพิจารณาคดีโทรศัพท์มือถือ" แบบนี้เหมาะสมไหมครับ? บริษัท MDR ผู้ร่วมผลิตจากเยอรมนีสำหรับสถานีโทรทัศน์ ARD ได้ตัดทอนส่วนของตนโดยไม่ปรึกษาเขา เราจึงเห็นได้ว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับความนิยมอย่างมากในสถานีโทรทัศน์สาธารณะ และถูกนำไปออกอากาศอย่างรวดเร็วภายใต้ชื่อ "สงครามโทรศัพท์มือถือ" โดยไม่มีการประกาศล่วงหน้าในรายการช่วงเช้า อย่างไรก็ตาม ภาพยนตร์ความยาว 50 นาทีเรื่องนี้จะให้ข้อมูลเชิงลึกที่ลึกซึ้งเกี่ยวกับการต่อสู้ทางกฎหมายระหว่างผู้ป่วยเนื้องอกในสมองกับอุตสาหกรรมโทรศัพท์มือถือทั้งหมดในสหรัฐอเมริกา สิบปีต่อมา ภาพยนตร์สารคดีเรื่องแรกของเขา "ขอบคุณที่โทรเข้ามา" ได้ออกฉาย ตามมาด้วยหนังสือชื่อเดียวกันในปี 2018 และในเดือนพฤษภาคม 2024 เขาได้ปล่อยภาพยนตร์อีกเรื่องหนึ่งคือ *The Digital Dilemma* ในการฉายรอบปฐมทัศน์ที่รัฐสภายุโรปในกรัสเซลส์ ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างความฮือฮาอย่างมาก และตอนนี้สามารถรับชมได้ทางออนไลน์ในสี่ภาษาและในโรงภาพยนตร์บางแห่ง Klaus Scheidsteger เป็นผู้ร่วมริเริ่มการศึกษาด้านการสื่อสารเคลื่อนที่ ATHEM-3 ซึ่งสร้างความฮือฮาในแวดวงวิทยาศาสตร์ระดับนานาชาติในฐานะที่เป็นพื้นฐานของคดีความระหว่างประเทศต่างๆ คุณสามารถเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับเขาได้ที่ www.das-digitale-dilemma.de และในฐานะรองประธานของ MWGFD ผมรู้สึกขอบคุณเป็นอย่างยิ่งที่เราสามารถเชิญคุณ Klaus มาร่วมงานได้ และตอนนี้ผมกำลังตั้งตารอการนำเสนอของคุณในหัวข้อ "ระหว่างการทำให้เป็นเรื่องเล็กน้อย ความไม่รู้ และการตีความผิดโดยเจตนา – ประเด็นการสื่อสารเคลื่อนที่ในสื่อ" เชิญเลยครับ [Klaus Scheidsteger] ขอบคุณมากครับ ใช่ครับ เป็นเกียรติอย่างยิ่งสำหรับผมเช่นกันที่ได้มาอยู่ตรงนี้กับพวกคุณ ผมคิดว่างานของพวกคุณนั้นยอดเยี่ยมมาก และผมเชื่อว่าไม่ควรจำกัดตัวเองอยู่แค่เพียงสาขาเดียว ผมทำงานในสาขานี้มานานกว่า 20 ปีแล้ว และได้พบกับผู้คนมากมายที่ยอดเยี่ยมซึ่งก็อยู่ที่นี่ด้วยเช่นกัน และนั่นคือสิ่งที่กระตุ้นผมและเป็นหนึ่งในเหตุผลที่ผมยังคงมีส่วนร่วมอยู่ ในแง่นั้น ผมควรจะเริ่มด้วยการบอกว่าผมยังมีองค์ประกอบวิดีโอเล็กๆ น้อยๆ ด้วย สำหรับเรื่องนั้น ผมต้องใช้รีโมทคอนโทรล ซึ่งเคลาส์ยังมีอยู่ ขอบคุณครับ และเมื่อเร็วๆ นี้เขาพูดถึงความรู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง ผมเองก็เคยรู้สึกแบบนั้นบ้างเป็นครั้งคราว แต่ถ้าเราร่วมมือกัน ถ้าเราตระหนักว่ามีหลายสิ่งหลายอย่างผิดพลาดและหลายสิ่งหลายอย่างทำไม่ถูกต้อง บางทีเราอาจจะมีโอกาสอีกครั้ง แต่เรายังไม่สามารถพึ่งพาสื่อกระแสหลักได้ในขณะนี้ อย่างไรก็ตาม ผมขออนุญาตแบ่งปันประสบการณ์ของผมเองเล็กน้อยเพื่อให้คุณเข้าใจความเชื่อมโยงเหล่านี้ได้ดียิ่งขึ้น ดังนั้น การเดินทางครั้งแรกของผมคือไปอเมริกา รายการ The Larry King Show อาจจะยังคงเป็นที่จดจำของคนรุ่นเก่าๆ อยู่บ้าง นั่นเป็นรายการทอล์คโชว์ที่โด่งดังไปทั่วโลก ออกอากาศในกว่า 100 ประเทศ และในวันนี้ ในประวัติศาสตร์ของการสื่อสารเคลื่อนที่ มีช่วงเวลาหนึ่งที่เราใช้ระบบดิจิทัลอย่างเต็มรูปแบบ ตั้งแต่ประมาณปี 1992n – ด้วยระบบ GSM ซึ่งย่อมาจาก Global System for Mobile Communication นั้น เดิมทีเป็นระบบ 2G และตั้งแต่ปี 1992 เป็นต้นมา ก็เป็นระบบดิจิทัล หนึ่งปีต่อมา ลาร์รี คิง ได้เชิญแขกรับเชิญมาออกรายการของเขาและกล่าวว่า “ภรรยาของผมเป็นเนื้องอกในสมอง เธอเอาโทรศัพท์มือถือแนบหูอยู่ตลอดเวลา และผมจะฟ้องโมโตโรลา” โมโตโรลาเป็นผู้นำตลาดในขณะนั้น และภายในหนึ่งสัปดาห์ เนื่องจากการรายงานข่าวนี้ – ซึ่งอาจอธิบายได้ว่าทำไมพวกเขาจึงไม่กระตือรือร้นที่จะจัดการกับปัญหานี้ – ราคาหุ้นของโมโตโรลาลดลง 10 เปอร์เซ็นต์ แน่นอนว่านี่เป็นการขาดทุนอย่างมาก หลังจากนั้น สมาคมอุตสาหกรรมโทรศัพท์มือถือ (CTIA) ซึ่งเป็นสมาคมการค้าของอุตสาหกรรมโทรศัพท์มือถือทั้งหมด ได้จัดงานแถลงข่าวในอเมริกาและกล่าวว่า “ไม่ต้องกังวล เรามีงานวิจัยหลายพันชิ้นที่แสดงให้เห็นว่าไม่มีปัญหา” และหนึ่งในนักข่าวก็กล้าถามว่า “เราขอดูงานวิจัยเหล่านั้นได้ไหม” แล้วเขาก็ไม่มีอะไรจะนำเสนอ ซึ่งหลังจากนั้นไม่กี่สัปดาห์ ก็ได้นำไปสู่จุดเริ่มต้นของเรื่องราวของ ดร. จอร์จ คาร์โล อย่างแท้จริง เพราะชายผู้นี้ได้รับมอบหมายให้ทำการวิจัยเป็นเวลาหกปีเพื่อพิสูจน์ว่าแท้จริงแล้วไม่มีปัญหาใดๆ กับการสื่อสารเคลื่อนที่ และดร. จอร์จ คาร์โลคนนี้ทำให้ผมสนใจเป็นพิเศษในฐานะนักข่าว เพราะปรากฏว่าในระหว่างที่เขาทำงานให้กับอุตสาหกรรมนี้—ด้วยงบประมาณการวิจัย 28.5 ล้านดอลลาร์—เขาได้ค้นพบสิ่งที่น่าเสียดายที่ไม่เป็นประโยชน์ต่ออุตสาหกรรมนี้เลย และนั่นก็เป็นจุดกำเนิดของสิ่งที่เรียกว่า "บันทึกเกมสงคราม" ซึ่งได้รับมอบหมายจากโมโตโรลา ให้บริษัทล็อบบี้และโฆษณาชื่อเบอร์สัน-มาร์สเตลเลอร์ กำหนดวิธีการจัดการกับวิทยาศาสตร์เชิงวิพากษ์ และนี่ก็เกี่ยวข้องกับเรื่องการทำลายความน่าเชื่อถือของวิทยาศาสตร์ ตัวอย่างเช่น นี่คือรูปแบบที่เราจะได้เห็นในภายหลัง คาร์โลมีความเชี่ยวชาญสองด้าน คือ เขาเป็นนักวิทยาศาสตร์ นักวิทยาศาสตร์การแพทย์ และเขาก็เป็นทนายความด้วย และสิ่งที่กระตุ้นให้ผมอยากรู้จักกับชายคนนี้เป็นการส่วนตัวจริงๆ ก็คือข้อเท็จจริงที่ว่าเขาเป็นที่ปรึกษาของทนายความเบื้องหลัง ซึ่งตั้งแต่ปี 2001 เป็นต้นมา พยายามลากผู้ป่วยเนื้องอกในสมองเข้าสู่กระบวนการทางกฎหมายจนถึงจุดที่เราเคยเจอมากับกรณีบุหรี่และแร่ใยหิน ถ้าคุณสนใจ ผมขอพูดถึงรายงานนั้นอีกครั้งสั้นๆ เพราะงานชิ้นแรก ซึ่งเป็นภาพยนตร์สารคดีที่รอนนี่กรุณาพูดถึงนั้น ยังคงออกอากาศทางช่อง France 2 อยู่ และผมบอกคุณได้เลยว่า ในวันที่ออกอากาศในเดือนพฤษภาคม 2006 ผมได้รับโทรศัพท์ว่า "เราต้องเปลี่ยนอะไรบางอย่างเพราะแรงกดดันทางกฎหมาย เราต้องนำโทรศัพท์มือถือของสหรัฐฯ เข้ามาเกี่ยวข้องก่อนหน้านี้...เพราะ—ทุกอย่างเรียบร้อยดีอยู่แล้ว" ดังนั้นทนายความจึงเข้ามาเกี่ยวข้อง ผมยังได้พูดถึง Motorola ด้วย ดังนั้นจึงต้องมีการเซ็นเซอร์ชื่อบริษัท และในเครดิตท้ายเรื่อง ต้องบอกว่า WHO ควบคุมทุกอย่างไว้ได้แล้ว ดังนั้นจริงๆ แล้วไม่มีปัญหาอะไรเลย นี่คือวิธีการทำงานของสิ่งต่างๆ ซึ่งนำไปสู่สิ่งที่รอนนี่ได้ประกาศไปก่อนหน้านี้แล้ว อันที่จริง เดิมที ARD มีแผนจะออกอากาศรายงานฉบับนี้เช่นกัน ดังนั้นในตอนแรกจึงเป็นการร่วมมือกันที่ยอดเยี่ยม แต่แล้วในปีนั้น—เรากำลังพูดถึงปี 2006—สิทธิ์ในการถ่ายทอดฟุตบอลบุนเดสลีกา—ซึ่งได้รับการสนับสนุนจาก T-Mobile—ก็กลับมาอยู่กับ ARD และนั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมจึงมีประเด็นสำคัญบางประเด็นที่ต้องกล่าวถึง และผมอยากจะนำเสนอสิ่งที่ ดร. จอร์จ คาร์โล—ซึ่งอย่างที่ผมบอกไปแล้วว่าเขาก็อยู่ภายใต้การตรวจสอบทางกฎหมาย เขาไม่สามารถพูดอะไรก็ได้—ได้เสนอไว้ในรายงาน หลังจากบทนำสั้นๆ ผมได้เตรียมคลิปวิดีโอสั้นๆ ไว้บ้าง เพราะอาจจะช่วยให้บรรยากาศผ่อนคลายขึ้นเล็กน้อย [ตอนที่ 2] ผมได้พบกับชายผู้ได้รับสัญญาการวิจัยที่น่าสนใจจาก CTIA เพื่อทำการวิจัยเป็นเวลาหกปี ต้องขอบคุณการแนะนำของบ็อบ ในช่วงฤดูร้อนปี 2005 ดร. จอร์จ คาร์โล นักวิทยาศาสตร์การแพทย์และทนายความ ได้ก่อตั้งสถาบันวิจัยเทคโนโลยีไร้สาย (WTA) พวกเขาควรจะพิสูจน์ทางวิทยาศาสตร์ว่าโทรศัพท์มือถือไม่เป็นอันตราย แต่ภาคอุตสาหกรรมกลับจ้างคนผิด คนๆ หนึ่งที่ยังคงเปิดโปงความจริงอย่างไม่ปรานีมาจนถึงทุกวันนี้ [ดร. จอร์จ คาร์โล:] "มีการศึกษาที่ชี้ให้เห็นปัญหาหรือปัญหาที่อาจเกิดขึ้น และมีการศึกษาที่ยังสรุปไม่ได้ แต่ภาคอุตสาหกรรมกลับนำการศึกษาเหล่านี้มาใช้เป็นหลักฐานว่าโทรศัพท์มือถือปลอดภัย นั่นคือการฉ้อโกงทางวิทยาศาสตร์!" [เคลาส์ ไชด์สเตเกอร์] ใช่ นั่นอาจเป็นเหตุผลหนึ่ง หลังจากนั้น เขาก็ได้รับอนุญาตให้พูดอย่างนั้นได้ และมันไม่ได้ถูกเซ็นเซอร์ในฝรั่งเศส แต่ถูกเซ็นเซอร์ในเยอรมนี จากนั้นก็มีขั้นตอนต่อไป ซึ่งผมพบว่าน่าสนใจมาก นั่นคือการศึกษาปฏิกิริยาตอบสนองโดยศาสตราจารย์แอดลโคเฟอร์ ซึ่งผมได้กล่าวถึงไปแล้ว และจากนั้นนิตยสารเดอร์ สปีเกลก็ฉวยโอกาสนี้อย่างที่เราจะได้เห็นในไม่ช้า มีสุภาพบุรุษท่านหนึ่งที่เกี่ยวข้องด้วย ซึ่งบังเอิญก็มาจากเมืองเบรเมนเช่นกัน และพวกเราทุกคนก็ชื่นชอบเขามาก เขาอยู่ที่นั่น และจากนั้นข้อกล่าวหาว่างานวิจัยเหล่านี้ถูกปลอมแปลงก็เกิดขึ้นจากผู้ช่วยของศาสตราจารย์คนหนึ่ง – ซึ่งต่อมาเรื่องนี้ก็บานปลายไปอีกมิติหนึ่ง ดังนั้น เรื่องราวความรักแบบหนึ่งจึงถูกสร้างขึ้นโดยชายคนนี้จากเบรเมน ศาสตราจารย์เลอร์ชล์ ซึ่งจะมีบทบาทอีกครั้งในภายหลัง เขาเป็นหนึ่งในคนที่ทำตัวเป็นนักล็อบบี้และไม่ปฏิบัติตามความเชี่ยวชาญทางวิทยาศาสตร์ของตนเอง เขาเป็นคนที่มีลักษณะเฉพาะตัวมาก จากนั้นเราก็พบว่ามีการเล่นเกมสงครามในบริบทเดียวกัน มันมักจะเกิดขึ้นเมื่อวิทยาศาสตร์ค้นพบสิ่งที่เป็นอันตรายต่ออุตสาหกรรม และในกรณีนี้ งานวิจัยนี้ งานวิจัย Reflex ถูกโจมตีอย่างเป็นระบบ และฉันได้พบกับนักข่าวที่ Profil ในเวียนนา ซึ่งเปรียบเสมือนกระจกบานเล็กๆ และเธอก็ได้โต้แย้งเรื่องนี้ เธอได้เปิดเผยเรื่องราวนี้ออกมา และเรื่องราวทั้งหมดนี้ ในความคิดของผม มันชัดเจนมาก เพราะเราเห็นความเชื่อมโยงที่นี่ ว่าการบิดเบือนเกิดขึ้นได้อย่างไร เพียงแค่ใช้คำโกหกและข้อมูลที่ผิดพลาด และเรามีนักข่าวเป็นจุดเริ่มต้น [นักข่าว] "ผมรู้จักนักวิจัยหลายคนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้จริงๆ และพวกเขากล่าวว่า: ผมไม่อยากวิจัยอะไรที่เกี่ยวข้องกับรังสีจากโทรศัพท์มือถืออีกต่อไป เพราะถ้าผมค้นพบว่ามันเป็นอันตรายต่อสุขภาพ กลุ่มล็อบบี้จะทำลายผม ดังนั้นจึงมีความกังวลอย่างแท้จริงในหมู่นักวิทยาศาสตร์ที่ไม่ต้องการแตะต้องงานวิจัยนี้อีกต่อไป มันกลายเป็นเรื่องร้อนแรง เพราะพวกเขากลัวว่าพวกเขาจะถูกทำลายไม่เพียงแต่ทางวิทยาศาสตร์ แต่ยังรวมถึงส่วนตัวด้วย เหมือนที่เกิดขึ้นในเวียนนา" ที่จริงแล้ว รูปแบบนี้สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนตั้งแต่บันทึก Wargame จากปี 1994 นักวิทยาศาสตร์ทุกคนที่พบปัญหาเกี่ยวกับรังสีไมโครเวฟจากโทรศัพท์มือถือและสมาร์ทโฟนของเรา ต่างก็พบว่าตัวเองตกอยู่ในปัญหาในเวลาต่อมา กลยุทธ์ของ Wargaming ยังคงมีอยู่จนถึงทุกวันนี้ แม้แต่ในเวียนนา ความรู้สึกไม่ดีก็ยังคงอยู่ แม้ว่าผู้ริเริ่มการปลอมแปลงเอกสารที่ถูกกล่าวหาจะถูกตัดสินลงโทษในศาลแล้ว และผลงานทางวิทยาศาสตร์ของนักวิจัยชาวเวียนนาก็ได้รับการยืนยันในระดับนานาชาติแล้วก็ตาม ศาสตราจารย์ ดร. วิลเฮล์ม มอสโกลเลอร์ กล่าวว่า “เรื่องอื้อฉาวด้านการวิจัยในเวียนนาเป็นการตอบโต้จากบุคคลที่ผมเรียกว่าเป็นนักล็อบบี้จากเยอรมนี เขาเริ่มกล่าวหา เขาก่อข้อพิพาททางวิชาการ ซึ่งต่อมากลายเป็นเรื่องใหญ่โต เพียงเพื่อทำลายความน่าเชื่อถือและปิดบังผลการวิจัยบางอย่าง เจ็ดปีต่อมา ผมสามารถพูดได้อย่างเต็มปากว่าชายคนนั้นถูกตัดสินว่ามีความผิด นั่นเป็นการใส่ร้ายป้ายสีที่เลวร้าย ข้อกล่าวหาเหล่านั้นไม่มีมูลความจริงเลย และสำหรับทุกคนที่ยังคงสงสัยว่ามีอะไรผิดปกติเกิดขึ้น ผมขอรับรองว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี เรายังคงตรวจสอบข้อมูลนี้ต่อไป เราเพิ่งเสร็จสิ้นโครงการติดตามผล ดังนั้นเราจึงสามารถยืนยันและขยายผลการค้นพบของโครงการหลักครั้งแรกได้ ไม่ใช่แค่ว่าดีเอ็นเอที่ไวต่อการเปลี่ยนแปลงแตกหักในบางเซลล์เท่านั้น ตอนนี้เรารู้แล้วว่าทำไมมันถึงแตกหัก เราสามารถอธิบายกลไกของเซลล์ที่อยู่เบื้องหลังได้ จากมุมมองทางวิทยาศาสตร์ นี่เป็นผลการค้นพบที่สำคัญสำหรับการนำเสนอข้อเท็จจริงอย่างน่าเชื่อถือ” การเล่นเกมสงครามในออสเตรีย ดูเหมือนจะหมายถึงการตีความและการบิดเบือนข้อเท็จจริงอย่างมีเจตนาร้าย ดังที่เห็นได้ในงานวิจัย AUVA ที่นำโดยศาสตราจารย์ Mosgöller ซึ่งดำเนินการโดยกลุ่มล็อบบี้อุตสาหกรรม FMK จากเวียนนา รูปแบบการตีความผิดโดยเจตนานี้มักถูกนำไปใช้ในระดับสุดขั้ว เช่น เมื่อมีการตีพิมพ์ข่าวปลอมในวารสารการแพทย์ของออสเตรีย ซึ่งเมื่อตรวจสอบอย่างละเอียดแล้วจะพบว่าเป็นโฆษณาที่ได้รับค่าจ้าง แต่สถานการณ์กำลังเริ่มคับขันสำหรับผู้บงการเหล่านี้ [Klaus Scheidsteger] ใครๆ ก็คงคิดเช่นนั้น แต่ถึงแม้ว่าบุคคลที่ก่อให้เกิดเรื่องอื้อฉาวเกี่ยวกับการปลอมแปลงเอกสารนี้จะถูกตัดสินว่ามีความผิดและถูกลงโทษในศาลแล้วก็ตาม Der Spiegel ก็ไม่ได้รู้สึกว่าจำเป็นต้องชี้แจงเรื่องนี้ให้ชัดเจน นั่นอาจเป็นข้อเสนอแนะที่ดี ดังนั้นโดยพื้นฐานแล้วมันจึงยังคงเป็นคำตัดสินเรื่องการปลอมแปลงเอกสาร และสิ่งที่ร้ายแรงกว่านั้น ดังที่ผมสังเกตเห็น คือ ในอเมริกา ในการฟ้องร้อง เรื่องนี้ถูกมองข้ามไปโดยสิ้นเชิง มันถูกมองว่าเป็นของปลอม แม้ว่ามันจะเป็นเรื่องไร้สาระก็ตาม และคุณก็ได้เห็นแล้วว่ามีการบิดเบือนสิ่งต่างๆ อย่างไร และด้วยเหตุนี้ ศาสตราจารย์เลอร์ชล์จึงกลายเป็นประเด็นอีกครั้ง เขาได้ยื่นสมัครเข้าร่วมการลงคะแนนเสียงในองค์การระหว่างประเทศเพื่อการวิจัยโรคมะเร็ง (IARC) ซึ่งกำลังพิจารณาจัดประเภทว่า การใช้โทรศัพท์มือถือเป็นสารก่อมะเร็งหรือไม่ ใช่หรือไม่ และศาสตราจารย์เลอร์ชล์ได้สมัครในตำแหน่งนั้นออร์เบน และด้วยจดหมายฉบับนี้ เขาถูกปฏิเสธ เพราะแม้แต่ในหน่วยงานย่อยขององค์การอนามัยโลก คณะกรรมการชุดหนึ่งก็มีความเห็นว่า เขาเป็นที่รู้จักในฐานะนักวิจารณ์มากกว่านักวิจัย และคุณเลอร์ชล์เองก็โพสต์จดหมายปฏิเสธฉบับนี้ลงบนอินเทอร์เน็ต นี่เป็นอีกตัวอย่างหนึ่งของพฤติกรรมที่อาจเกิดขึ้นในสถานการณ์เช่นนี้ แต่หัวข้อนี้ก็ไม่ได้ถูกนำเสนอโดยสื่อกระแสหลักเช่นกัน เมื่อฉันเริ่มทำการวิจัยสำหรับภาพยนตร์เรื่องแรกของฉัน ฉันถูกตราหน้าว่าเป็นนักทฤษฎีสมคบคิดจากสิ่งที่พวกเขาเห็น จากคำกล่าวและการเปิดเผยเหล่านั้น ดังนั้นฉันจึงอยู่ในสถานการณ์นั้นมาสิบปีแล้ว นับตั้งแต่เรื่องหน้าปกในนิตยสาร Profil โอเค จากนั้นก็มีอีกตัวอย่างหนึ่ง: การศึกษา MOBI-Kids เกี่ยวกับโทรศัพท์มือถือและเนื้องอกในสมอง ที่นั่นก็มีการตีความผิดพลาดอย่างร้ายแรงโดยสำนักงานคุ้มครองรังสีแห่งสหพันธรัฐ และผู้เขียนการศึกษา MOBI-Kids ที่ว่านี้ก็ไม่พบหลักฐานใด ๆ มาสนับสนุน พวกเขาบอกว่า: การศึกษา MOBI-Kids ไม่ได้มีเป้าหมายที่จะตรวจสอบว่าโทรศัพท์มือถือเป็นสาเหตุของเนื้องอกในสมองหรือไม่! และ BFS (สถาบันวิจัยสุขภาพแห่งสหพันธรัฐ) กล่าวว่าการใช้โทรศัพท์มือถือไม่ได้เพิ่มความเสี่ยงในเด็กและวัยรุ่น ดังนั้น พวกเขาจึงทำงานอยู่ภายใต้กรอบความคิดที่ขัดแย้งกันนี้ ฉันอยากจะเสริมด้วยว่า นี่คือจุดที่ ICNIRP (คณะกรรมการระหว่างประเทศว่าด้วยการป้องกันรังสีที่ไม่ก่อให้เกิดไอออน) ที่กล่าวถึงข้างต้นเข้ามาเกี่ยวข้อง และมีรายงาน ICNIRP ที่ดีมากฉบับหนึ่ง ซึ่ง ดร.เคลาส์ บูชเนอร์ ผู้ทรงเกียรติ ซึ่งในขณะนั้นเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรยุโรป ได้ช่วยจัดทำขึ้น [ดร.เคลาส์ บูชเนอร์] "ข้อค้นพบหลักคือ คนเหล่านี้มีความเชื่อมโยงกับอุตสาหกรรม พวกเขาไม่ได้เป็นอิสระ และบางครั้ง—คุณต้องเปิดเผยเสมอว่าคุณมีความเชื่อมโยงเช่นนั้นหรือไม่—บางครั้งพวกเขาก็ไม่ได้เปิดเผย ดังนั้น มันจึงเป็นการค้นพบสิ่งที่ไม่ได้เป็นไปตามแผน" [ดร. [เคลาส์ บูชเนอร์] [เคลาส์ ไชด์สเตเกอร์] ICNIRP ไม่ได้มีหน้าที่หลักในการปกป้องสุขภาพ ซึ่งเป็นสิ่งที่พวกเขาควรทำ แต่กลับกำหนดข้อจำกัดที่เอื้อประโยชน์ต่ออุตสาหกรรม และนั่นคือหนึ่งในปัญหาและสาเหตุของความไม่พอใจ และเรื่องนี้ก็ยังคงดำเนินต่อไป ปัจจุบันเรามีคณะกรรมการระหว่างประเทศที่ยอดเยี่ยมหลายคณะ และพวกเขากำลังแสดงให้เห็นว่าสมมติฐานด้านสุขภาพที่อยู่เบื้องหลังข้อจำกัดของ FCC และ ICNIRP เกี่ยวกับรังสีคลื่นความถี่วิทยุไม่ได้หักล้างข้อค้นพบทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับความเสี่ยงต่อสุขภาพเลย และนั่นคือเหตุผลที่พวกเขาถูกวิพากษ์วิจารณ์อยู่ในขณะนี้ ในอเมริกา FCC และ ICNIRP กำลังเผชิญกับการดำเนินคดีทางกฎหมาย การพิจารณาคดีเหล่านี้ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว และนั่นเป็นสิ่งที่ดี งานวิจัยและวิทยาศาสตร์จำนวนมหาศาลนี้ ซึ่งกำลังเปิดเผยความเสี่ยงต่อสุขภาพมากขึ้นเรื่อยๆ กลับถูกนำมาใช้ ตัวอย่างเช่น ภายในกรอบการประเมินเทคโนโลยี – ​​ดังที่ได้กล่าวถึงในวันนี้ – เพื่ออ้างสิ่งที่ตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิงผ่านทางบริษัทโฆษณาและแคมเปญต่างๆ ดังที่คุณอาจจำได้ กล่าวคือ การบอกว่า: 5G เป็นสิ่งที่ดีเยี่ยมจริงๆ เยอรมนีกำลังพูดถึงมัน และพวกเราทุกคนต้องการมัน และแน่นอน งานของผมเองก็เกี่ยวข้องกับการออกไปพบปะผู้คนอยู่เสมอ ผมมีโอกาสได้ไปเยี่ยมคุณเบลปอกกี หนึ่งในนักวิจัยมะเร็งชั้นนำ ที่สถาบันรามัซซินี ซึ่งเธอรับผิดชอบการศึกษา STOA และการศึกษา STOA ก็ถูกโจมตี ดังนั้น ผมคิดว่านี่ก็เป็นข้อความทางด้านวารสารศาสตร์เช่นกัน: จงมองที่ผู้คน ไม่ใช่จากหลังโต๊ะทำงาน ในปี 2020 เธอได้สั่งให้ทำการประเมินผลกระทบของเทคโนโลยี 5G และผลลัพธ์ของรายงาน STOA นั้นชัดเจน ความเสี่ยงมะเร็งที่เพิ่มขึ้นและคุณภาพของอสุจิที่ลดลงเป็นข้อกังวลที่สำคัญที่สุด และนำไปสู่การเรียกร้องให้หยุดการติดตั้งและการกำหนดนโยบายข้อมูลใหม่เพื่อประโยชน์ในการคุ้มครองผู้บริโภค ดร. ฟิโอเรลลา เบลปอกกี หัวหน้าโครงการวิจัยและผู้รับผิดชอบรายงาน STOA เผชิญกับความพยายามของนักวิทยาศาสตร์ที่สนับสนุนภาคอุตสาหกรรมในการตั้งคำถามถึงความสามารถของเธอ [ดร. ฟิโอเรลลา เบลปอกกี] “ดิฉันทำงานวิจัยด้านมะเร็งมาตั้งแต่ปี 1976 ดังนั้นดิฉันคิดว่าดิฉันได้เรียนรู้มากมายในชีวิตการทำงาน และดิฉันเป็นผู้เขียนรายงาน STOA แต่ในตอนแรก ดิฉันเชื่อว่าดิฉันสามารถจัดทำรายงานฉบับนี้ได้ด้วยตนเอง เมื่อดิฉันพบงานวิจัยที่เกี่ยวข้องมากกว่า 8,000 ชิ้น ดิฉันจึงตัดสินใจขอความช่วยเหลือจากเพื่อนร่วมงาน และเพื่อนร่วมงานเหล่านี้ คือ ดร. สการ์กี และ ดร. วอร์โนลี ทั้งสองท่านมีปริญญาโทด้านสถิติชีวภาพ ดังนั้น พวกเขาจึงมีความสามารถในการคัดเลือกงานวิจัยและจัดเตรียมเอกสารสำหรับการประเมินโดยรวมของดิฉัน” [เคลาส์ ไชด์สเตเกอร์] …การทำงานร่วมกับผู้คน การแสวงหาการสนทนา และการนำเสนอผลการค้นพบทางวิทยาศาสตร์ในลักษณะนี้ ถูกนำมาใช้เป็นกลยุทธ์ทางการตลาด และสิ่งนี้ไม่ได้ถูกนำมาพิจารณาเลย มันถูกปัดทิ้งไปเฉยๆ หรือมีการพยายามปัดทิ้งไป และใช่ค่ะ ไม่มีใครไปเยี่ยมเธอเลย ดูเหมือนว่าสื่อมวลชนในปัจจุบันจะไม่คิดที่จะไปเยี่ยมผู้หญิงคนนี้ด้วยซ้ำ ซึ่งเป็นเรื่องน่าเสียดายมาก เราจึงบอกว่า โอเค บางทีการทำวิจัยของเราเองอาจจะช่วยได้ และตอนนี้เราได้เริ่มการวิจัย ATHEM-3 ที่ผมได้กล่าวถึงไปก่อนหน้านี้แล้ว การวิจัยนี้ได้รับการตีพิมพ์ในปี 2024 และผมคิดว่าหญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างๆ ผมคนนี้มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการทำให้เรื่องนี้เกิดขึ้น แต่จริงๆ แล้วนั่นคือสิ่งที่หน่วยงานควรทำ เราเป็นผู้ริเริ่มทำสิ่งนี้ด้วยตัวเอง เพื่อเสริมสร้างจุดยืนของเรา และเพื่อพิสูจน์ผ่านการวิจัยว่าโดยพื้นฐานแล้วไม่มีความแตกต่างระหว่างรังสีที่ไม่ก่อให้เกิดไอออนและรังสีที่ก่อให้เกิดไอออน ภาพยนตร์ของผมเรื่อง "ถนนแม่ม่าย" แสดงให้เห็นเรื่องนี้อย่างชัดเจน และเราได้รับอนุญาตให้โพสต์บนแพลตฟอร์มของคุณ ขอบคุณมากสำหรับความสนใจของคุณ

from hm

Sources/Links: MWGFD Pressesymposium 2. Mai 2026 https://www.mwgfd.org/2026/03/pressesymposium-5g6g-immer-weiter-so/