A-WEF 2025: De essentie uit 9 uren formatieve tijdsgeschiedenis

Tekst uitzending
download

PDF (.pdf)

Word (.docx)

27.12.2025 | www.kla.tv/39900

Presentator: Na twee indrukwekkende dagen hier op het Alternatieve WEF in Praag, presenteert Kla.TV u nu een samenvatting van de belangrijkste momenten en de spannendste verklaringen. Blijf op de hoogte. Václaf Klaus: Ik heb de afkorting A-WEF verkeerd begrepen. Ik dacht altijd dat het een alternatief was voor het World Economic Forum van George Soros. Zo, ik heb de begroeting voor mijn toespraak al voorbereid. Mijn besten, mijn geëerde niet-vrienden van George Soros. [...] Het is goed en aangenaam voor ons ,dat u Praag, mijn geboortestad, de stad waar ik mijn hele leven heb doorgebracht, hebt gekozen als locatie voor uw conferentie. Aan de ene kant laat het zien dat Praag geschikt is voor deze gelegenheid op dit moment, wat een teken is van de relatieve vrijheid die nog steeds bestaat in ons land. Aan de andere kant laat het iets anders zien, het gebrek aan vrijheid in Duitsland, wat ik erg gevaarlijk vind. Dit is zorgwekkend, niet alleen voor de Duitsers, maar ook voor ons in de Tsjechische Republiek. Door de geschiedenis heen is Duitsland altijd onze belangrijkste en grootste buur geweest. Ook al zijn ze niet altijd de vriendelijkste. Ik denk dat uw idee in dit opzicht, uw idee om de gezamenlijke verklaring getiteld "Alles voor de vrede" hier vandaag in Praag te ondertekenen, een positieve zaak is - vooral vanwege de ontwikkelingen in Duitsland dit jaar na de verkiezingen en vanwege, naar mijn mening, Friedrich Merz en zijn ophitsing tot oorlog. De bijeenkomst van vandaag zou ons nieuwe en concrete ideeën moeten geven die we in onze politieke activiteiten kunnen omzetten. Ik wens u positieve en constructieve gesprekken toe en dank u nogmaals voor uw uitnodiging en voor uw aandacht voor mijn opmerkingen vandaag. Hartelijk dank. Thomas Eglinski: Terwijl de globalisten oorlogspropaganda uitstoten, over onteigening praten en de vrijheid van meningsuiting vernietigen, willen wij op deze dag een speciale inspanning leveren om democratie, vrijheid en vrede te verdedigen. En u, beste kijkers thuis voor uw schermen en u hier in het conferentiecentrum, u weet dat vrijheid en democratie geen sporten zijn voor toeschouwers. Vrijheid mag verdedigd worden, er mag voor gevochten worden, en dat zullen we hier dit weekend samen doen. [...] Stefan Magnet: Beste dames en heren hier in deze zaal, beste kijkers thuis voor de schermen. Onze groep is tot stand gekomen in een uitzonderingstoestand in Corona. Onder druk herkenden wij, afkomstig uit zeer verschillende richtingen, een gemeenschappelijk doel en verenigden ons voor dit doel. Corona heeft ons laten zien wat onze onvervreemdbare mensen- en burgerrechten waard zijn, als het gaat om het doordrukken van een agenda, namelijk niets. Corona heeft echter ook laten zien hoe sterk we zijn als we onze krachten bundelen. En nu, aan het einde van 2025, staan we voor een compleet nieuwe uitdaging. Want er zou weer een oorlog in Europa kunnen komen. Dat wordt ons tenminste aangekondigd. Ursula von der Leyen spreekt heel openlijk over een oorlogseconomie. De Britten onder Keir Starmer moeten een gevechtsklare en gepantserde natie worden. En de Duitse minister van Defensie Boris Pistorius wil in 2029 toegerust zijn voor oorlog. Het officiële narratief nam een draai van 180 graden. Opeens zijn oorlog en geweld, wapens en pantsers weer een uiting van politieke wil. Zelfs concepten die decennialang zijn gedemoniseerd, zoals het vaderland, worden nu weer gebruikt als je naar de toespraak van Jens Spahn in november hebt geluisterd. We moeten vechten voor het vaderland, zegt hij. En daarom geschikt worden voor oorlog, daarom in militaire dienst gaan. Ja, wellicht voor het vaderland. Maar, mijnheer Jens Spahn, u bent het vaderland niet. En we gaan niet in de oorlog voor een Spahn of een von der Leyen. En we willen ook niet vallen voor een EU-sterrenvlag of ons thuisland in rook zien opgaan. We zeggen met alle vastbeslotenheid en compromisloos nee tegen oorlog. Daarom wijden we ons programma voor het tweede alternatieve WEF dit jaar ook voornamelijk aan de vraag: "Hoe voorkomen we een oorlog voordat die uitbreekt in Europa?" Panel: "Vrede denken, gezondheid leven" (met Ronald Weikl, Gerd Reuther, Heiko Schöning, Walter Weber) Robert Stein: Daarom gaat het in het eerste panel vandaag over: vrede denken, gezondheid leven. Onze gasten in deze ronde zijn allemaal artsen, medische professionals met een passie, en ze hebben allemaal een holistische benadering. Omdat zij, net als wij allemaal, zich er volledig van bewust zijn dat lichaam, geest, psyché en lichamelijke symptomen allemaal onlosmakelijk bij elkaar horen. Ik weet zeker dat we dit allemaal al eerder hebben gehoord, maar wat betekent dit concreet voor onze manier van leven en vooral met het oog op de moeilijke komende jaren en maanden die voor ons liggen, en die we naar onze mening, zeker als zeer grote uitdagingen zullen ervaren. Dus hoe kunnen we onszelf echt gezond houden in deze moeilijke tijden? Walter Weber: "Gezondheid is geen toestand, maar een constant proces van creëren van harmonie, op fysiek, psychisch en spiritueel niveau. Op lichamelijk niveau creëren we harmonie door verstandige voeding en behoorlijke beweging. Psychisch creëren we het, door conflicten te herkennen en op te lossen en spiritueel herkennen we het, door te weten wie we zijn. De conventionele geneeskunde ziet alleen het lichaam, maar niet de andere niveaus. En omdat ze alleen het lichaam ziet, kan ze het alleen behandelen met fysieke middelen en de andere dingen erbuiten laten. En dit betekent dat de conventionele geneeskunde zeer beperkt is. Ik ben niet tegen conventionele geneeskunde, we hebben het nodig, maar het is beperkt en moet duidelijk worden uitgebreid. Robert Stein: Hoe verschilt uw aanpak nu van de normale conventionele arts? Gerd Reuther: Dit is de samenhang, dat de mens altijd moet worden gezien als een geheel wezen, en de trend is de laatste decennia steeds sterker geworden dat de geneeskunde zich in deeltjes specialiseert in steeds kleinere deelgebieden, die, wanneer ze samen worden bekeken, de mens niet echt als geheel kunnen bevatten. En ik heb dat natuurlijk heel duidelijk gezien, omdat ik in mijn beroepsleven technisch medicus was. En de technische geneeskunde maakt natuurlijk geen foto's van de ziel of de geest, maar van de binnenkant van het lichaam en gelooft daarbij dat alleen zij de oorzaak van de ziekte kan vinden - en dat werkt natuurlijk helemaal niet. En kijk dan eens naar wat eigenlijk ons belangrijkste instrument voor gezondheid is? Het is slaap. En slaap is geen somatisch probleem, geen somatische oplossing die ons lichaam aanbiedt, maar een gezonde, rustgevende slaap die begint in het hoofd. En als er iets mis is in ons hoofd, in onze ziel, in onze psyché, dan is er geen ontspannende slaap, die wordt geforceerd geproduceerd met psychofarmaca. Maar dat is nu juist niet het instrument, waarmee de slaap elke dag enkele uren gezondheid kan verzekeren of herstellen. [...] Eén op de twee van ons sterft inmiddels als gevolg van medische maatregelen. En als je dat over het hoofd ziet, en dat wordt eigenlijk over het hoofd gezien in alle boeken over langer leven - het gaat om gezond eten, gezonde lucht - dat is allemaal belangrijk. Maar als je de afstand tot medici, die nodig is om lang gezond te blijven, over het hoofd ziet, dan heb je helemaal niets aan gezonde voeding en voedingssupplementen. Als je het ouderen van boven de 100 vraagt, zullen ze je vertellen dat ze in de loop van hun leven heel verschillende dingen hebben gegeten. Ze leefden ook heel anders, ze waren veel buiten in de frisse lucht, ze hebben veel bewogen, maar ze zullen het er allemaal over eens zijn dat ze heel weinig in aanraking kwamen met medische ingrepen. Robert Stein: Het lichaam, de geest, de ziel - zoals ik al zei, dit is zelden een belangrijk onderwerp in de moderne conventionele geneeskunde. Ik heb ooit een zin gelezen: A patient cured is a customer lost. Dus een genezen patiënt is een verloren klant. Is dit de centrale basis van ons moderne schoolsysteem? Heiko Schöning: Ja, dat klopt. En wat u daarmee zegt en wat al eerder is aangesproken, is dat we ons bewegen in een gezondheidssysteem. We zijn dus niet alleen met onze gezondheid, met dokters enzovoort. Het is dus een sociale constructie opdat we naar anderen gaan En dat is waar het gevaarlijk wordt als we onszelf in de handen van anderen leggen, bijvoorbeeld van artsen. Dit is ook wetenschappelijk bewezen. Zoals de vorige spreker terecht opmerkte, zei een collega in de MWGFD dat artsen ook een doodsoorzaak zijn, net als veel medicijnen en bijwerkingen. En ja, we hebben met corona nu ook ervaren dat interventies in het bijzonder voor gezonde mensen - en dan ook voor grote ziekten, als je iedereen dan één therapie oplegt – dat dit gewoon niet past, het is niet goed en het is gevaarlijk. Robert Stein: Ik herinner me dat een vriend me jaren geleden vertelde, toen zijn eerste zoon werd geboren, of in de zwangerschap had hij gezegd, om godswil, ik wist helemaal niet dat zwanger worden één van de ergste dingen is die een mens kan overkomen. Wat een paniekscenario's worden er verspreid voor de jonge ouders, voor aanstaande ouders. Hoe slaagt u er als arts in om de angsten van mensen in deze specifieke levenssituatie weg te nemen en ze als het ware aan de goede kant te krijgen? Heeft u een geheim recept? Ronald Weik: Ja, misschien geen geheim recept, maar ik denk dat elke arts die zich bewust is van zijn verantwoordelijkheid eigenlijk niet met angst zou moeten werken. En zwangerschap is natuurlijk een heel normale fase in het leven en helemaal geen ziekte. En ik zie ook dat, helaas, in de gynaecologie of ook in de prenatale zorg, deze dramatisering op de voorgrond wordt geplaatst, dat wanneer de ouders komen met de diagnose zwangerschap, ze alle mogelijke onderzoeken te zien krijgen om uit te sluiten of het kind de ziekte van Down heeft of een andere trisomie en dat soort dingen. Je begint met een negatief resultaat en dan worden er duizend tests gedaan, want het kan zijn dat de zwangere vrouw verborgen diabetes heeft, enzovoort. En wat eigenlijk normaal is, wordt naar achteren geschoven. Dus ik denk dat het belangrijkste is om zwangere vrouwen niet bang te maken, om ze te laten zien dat alles meestal goed gaat, dat alles goed verloopt. En ik denk ook dat het goed is dat veel zwangere vrouwen, realiseer ik me nu, ook kiezen voor een heel andere vorm van bevallen. Mensen denken hier al over na sinds corona. Tijdens de pandemie van het corona werd de verloskunde niet bepaald met roem overladen toen zwangere vrouwen werd aangeraden mondkapjes te dragen tijdens de bevalling. Ik vond het zo slecht, zo walgelijk eigenlijk. Een vrouw heeft bijna elke molecule zuurstof nodig voor zichzelf en voor het kind dat ze op het punt staat ter wereld te brengen. En dan moet ze ook nog een mondkapje dragen! Vrouwen zijn dus echt ingestort. En dit heeft eigenlijk een heel negatief beeld gegeven over deze vorm van conventionele geneeskunde, verloskundige geneeskunde, zodat veel mensen nu met de corona ook hebben nagedacht, over hoe we zwangerschap en geboorte anders kunnen organiseren. En velen vertrouwen zich nu ook toe aan verloskundigen, wat ik persoonlijk heel goed vind. Ze Die zijn iets terughoudender in hun onderzoeken. De afstanden worden niet meer zo strikt nageleefd. De patiënten zijn rustiger, meer bij zichzelf, en als arts kan ik zoiets alleen maar ondersteunen. Ik zie veel mensen die nu ook proberen om thuis te bevallen, onder begeleiding van een verloskundige of in een geboortecentrum van een verloskundige, en ik ben een van die artsen die daar nooit iets tegenin brengt, maar de patiënten aanmoedigt. Ik denk, dat als we ons allemaal aan deze regels zouden houden die Jezus ook heeft geformuleerd, bijvoorbeeld dat je moet zeggen: Behandel anderen zoals je zelf behandeld wilt worden. Dat is ongeveer wat Hij zei in de Bergrede. Behandel anderen zoals je zelf behandeld wilt worden. En het is al van huis uit een gebod, gij zult niet doden. Ik geloof dat dit in de grond genomen aangeboren is in mensen. Ik geloof dat iedereen vurig naar vrede verlangt. We moeten gewoon weer ter zake komen. En misschien moeten we moediger zijn in het uitdrukken van dit verlangen naar vrede, in het niet toestaan dat onze politici praten en fantaseren over oorlogsbereidheid. Wie wil dat? Wie heeft er op een of andere manier baat bij? We moeten een ferm standpunt innemen en ons ertegen uitspreken. Gisteren hebben we in onze groep eerst nagedacht over wat we kunnen doen voor vrede, en we kwamen op het idee dat het eigenlijk vrouwen zijn die hier worden opgeroepen, of vrouwen die eigenlijk de contactpersonen thuis zijn als het gaat om gezondheid. Moeders zijn de hoeders van de gezondheid, moeders zijn de hoeders van het leven. En ik denk dat het een goed idee zou zijn voor vrouwen, om bewust te zeggen dat we niet willen dat onze kinderen worden opgeofferd op het slagveld. Ze kunnen zich organiseren en een soort groep vormen: "Vrouwen, moeders, grootmoeders voor de vrede". Ik denk dat het een goede zaak zou zijn als dit in heel Europa, wereldwijd zou kunnen gebeuren. Dat we de politici, die nagenoeg geleid worden door een aantal machtselites, door de geldmaffia om het zo maar te zeggen, die opdracht hebben om koste wat kost een oorlog te voeren – dat we hen krachtig tegenspreken. Ik zeg dit niet in de zin van ons mensen. Als we dit allemaal doen en veel mensen doen het, dan kan ik me voorstellen dat ze niet zullen slagen in deze oorlogszucht zoals ze het zich voorstellen. Robert Stein: Heiko, je hebt een boek geschreven. In je laatste boek "Game Over - Deel 2" schreef je onder andere: Je bent wat je eet. Je waarschuwde voor een aanval op ons microbioom. Wat moeten we volgens jou wel of niet eten om gezond te blijven? Heiko Schöning: Ja, misschien een korte definitie. Wat is het microbioom? Dit is eigenlijk de gemeenschap van goede en nuttige micro-organismen in een mens: voornamelijk bacteriën en voornamelijk in de darmen. Dit zijn dus de kleine helpers met wie we in symbiose zijn, dat wil zeggen in een goede gemeenschap, een levensgemeenschap. Zonder hen zouden we helemaal niet kunnen overleven. Ze verdelen ons voedsel en helpen ons daarbij. We hebben bijna twee kilo vreemde organismen in ons waarmee we samenleven. Dat is zo te zeggen het microbioom. En daarop wordt er daadwerkelijk een aanval gestart. Dit microbioom, dat zo prachtig divers is, dat gezond is - diversiteit is gezond – dat te monopoliseren, uniform te maken. Dus, en het beste wat je daartegen kunt doen en hoe we ons moeten voeden, dat is divers, dat is bont, dat is niet steeds maar weer hetzelfde eten uit de supermarkt, en niet altijd alleen maar dat waar je bij zweert, maar het is afwisseling. Robert Stein: Hoe kunnen we een gezond bewustzijn onder de bevolking ontwikkelen, dat we niet alles wat gepropageerd wordt, ook meteen moeten overnemen, maar zelf kritisch moeten worden? Hoe kunnen we bij de mensen, een kritisch bewustzijn van hun eigen gezondheid ontwikkelen? Gerd Reuther: Ja, er is een beeld dat al heel lang bestaat in de geneeskunde, maar vaak een beetje wordt onderdrukt. Het is de zogenaamde innerlijke arts. Als een arts door het volk positief wordt beoordeeld, dan zou ook iedereen moeten weten dat hij zijn eigen persoonlijke arts, zijn eigen persoonlijke coach, bij zich heeft, zeven dagen per week, elke dag van 's morgens tot 's avonds. Hij zorgt voor hem en zorgt beter voor hem dan elke andere dokter dat kan, omdat hij in hem zit en omdat hij lichaam en geest integreert en ook kleine details herkent die niet kunnen worden gedetecteerd met laboratoriumwaarden en beeldvormingsprocedures. Ronald Weikl: Ik geloof dat wat vanaf het begin duidelijk was, wat ondertussen is bewezen is door 250 wetenschappelijke studies, dat de intentie om schade aan te richten vanaf het begin gepland was door deze hele corona agenda. Dat is ondertussen zo wel duidelijk! Hoe kunnen we het onder de mensen brengen? Dat is een heel belangrijke vraag. Hier zijn zeker de media gevraagd. Naar mijn mening gebeurt er slechts met mondjesmaat, wat we nu graag zouden zien als revisie van corona. We zijn dus nog ver verwijderd van een verstandige [...] Robert Stein: Het wordt zelfs verkeerd beoordeeld. Het wordt zelfs veroordeeld dat mensen een verwerking eisen. Ronald Weikl: Ja duidelijk, alles wordt nog steeds onderdrukt, omdat nog altijd die mensen aan de macht zijn die de handlangers waren, die de meelopers waren van dit hele gebeuren en die in ieder geval deze dingen in ons land hebben omgezet. En ze willen natuurlijk niet graag dat hun eigen negatieve handelen in beeld komt. Om deze reden denk ik dat er op dit moment gewoon onderdrukt wordt wat te onderdrukken is. Maar ik wil graag terug naar mijn vorige spreker. Het goede nieuws van dit alles is eigenlijk dat we kunnen erkennen dat we nu dringend een nieuwe geneeskunde nodig hebben. We beseffen dat we niet langer met het systeem verder kunnen, dat we de dokters niet kunnen vertrouwen. En ik hoorde onlangs een uitspraak van de Oostenrijkse medische vereniging: "Gezondheid begint bij je dokter." En dat is helemaal verkeerd, zoals de vorige spreker, Gerd Reuther, zojuist heeft gezegd. We hebben een prachtig zelfregulerend, zelfhelend systeem in ons. En dat moeten we erkennen. En gezondheid begint bij zichzelf. Ik denk, dat wat we door corona hebben geleerd, is, dat we weer verantwoordelijkheid moeten nemen voor onze eigen gezondheid. Dat we niet te veel vertrouwen stellen in een of andere titel of witte jassen, maar in de eerste plaats in onszelf en onze eigen krachten. En ik denk dat een van de belangrijkste overlevingsspreuken in de geneeskunde is: zo veel als nodig, zo weinig als mogelijk. Minder is meer. En het belangrijke gezegde, primum non nocere, d.w.z. doe ten eerste geen kwaad, d.w.z. gebruik geen maatregelen die meer kwaad dan goed doen – als je je hieraan houdt, kun je al heel veel bereiken. Heiko Schöning: Ik zie veel schaamte. Mensen willen niet toegeven dat de meeste artsen op het verkeerde spoor zaten, door te geloven in de propaganda voor corona en vaccinatie. En ik zie ook de schaamte in het feit dat velen zichzelf hebben verrijkt met extra budgetgeld, en velen hebben meegedaan. Niet alleen artsen, maar natuurlijk ook ziekenhuizen, maar ook vele anderen die geld hebben verdiend met mondkapjes en testcentra enzovoort. Zelfs politici ook. Helaas is politieke corruptie in Duitsland niet strafbaar. Ze hebben dat nog steeds niet in de wet geschreven. Walter Weber: We zijn hier allemaal die bezwaar hebben gemaakt tegen het staats narratief, het hebben weerlegd enzovoort. Daarom werden we aangevallen - ik werd veroordeeld door de BGA. Stel je voor: een jaar, tien maanden voorwaardelijk in de gevangenis voor het schrijven van een medische verklaring. Dat moet je eens bekijken. Ik doe dit werk al 55 jaar en heb 80.000 certificaten afgegeven. En opeens is het fout. Dan zou je ook een schoenmaker kunnen verbieden om schoenen te zolen en het strafbaar kunnen stellen. Het is zo'n apencircus. En we moeten er gewoon mee doorgaan en blijven zeggen, heel vreedzaam, zonder geweld: Nee, dat was het juiste om te doen en dat is de weg die we moeten volgen. Degenen onder ons die hier zitten zijn bereid geweest, om nadelen te accepteren en moedigen zo andere mensen aan om op te staan en zich bij het verzet aan te sluiten. En ik ben er heel zeker van dat het exponentieel zal groeien en dat dit hele circus zeer binnenkort zal instorten. Robert Stein: Ik benoem u nu tot minister van Volksgezondheid uit hoofde van mijn ambt, u allen, die daar zitten. U beschikt over een budget van miljarden euro's, hebben onbeperkte macht en kunnen quasi dingen op de weg brengen die tot nu toe nog nooit eerder zijn gedaan. U bent dus vrij om beslissingen te nemen. Mijnheer Reuther, wat zou uw eerste maatregel zijn als het gaat om veerkracht voor de toekomst? Ook voor deze angst voor oorlog die boven ons hangt. Wat zou u als eerste doen? Behalve Lauterbach eruit kegelen. Politiek, politiek. Gerd Reuther: Nou, ik zou het meeste geld onmiddellijk teruggeven. Simpelweg omdat een samenleving die gelooft dat ze een gezondheidszorgsysteem nodig heeft, een zieke samenleving is. Een gezonde samenleving heeft geen systeem nodig. Walter Weber: Als ik minister van Volksgezondheid was, zou ik de stimulans veranderen. De stimulans komt van de geneeskunde. We hebben allemaal pathogenese geleerd, de wetenschap van ziekten. En de stimulus is ziekte. Hoe meer zieke mensen ik behandel, hoe meer geld ik verdien. Dit moet veranderd worden van pathogenese naar salutogenese. De vraag is niet wat je ziek maakt, maar wat je gezond maakt en wat je gezond houdt. En de stimulans moet in deze richting gaan. Ik moet veel geld verdienen als ik veel gezonde patiënten heb. Net als dit in China het geval was, waar de dokter alleen geld kreeg als de patiënt gezond was en geen geld kreeg als hij ziek was. Dan zou hij behoorlijk moeite doen. Panel: Oorlog komt naar Europa - en hoe we het kunnen voorkomen (Markus Böning, Michael Meyen, Elsa Mittmansgruber, Martin Rutter, Kayvan Soufi-Siavash) Thomas Eglinski: Wees voorbereid op oorlog, verhoog de bewapening, voer de dienstplicht in en kondig het spanningsveld aan - dat is wat je hoort van politici in de hele EU. Het is een oorlog met een aankondiging. De hybride oorlog zal in 2029 een hete oorlog worden. Dit is de voorspelling van de Bundeswehr, de NAVO en de Duitse minister van Defensie. Terwijl de noodtoestand van corona de bevolking bijna als een donderslag bij heldere hemel had getroffen, is het deze keer een noodtoestand met een aankondiging en een bijbehorende aanlooptijd. Want de EU, die jarenlang gericht was op woke, gender en klimaatneutraliteit, moet nu plotseling worden gedwongen tot een oorlogszuchtige wapenstrijd. En ondanks alle haast, zal het een paar jaar duren en moet de bewapening eerst worden opgevoerd. Maar hoe zullen degenen die wakker zijn geworden, reageren? Hoe reageert de vrijheidsbeweging, die gesensibiliseerd was tijdens de corona tijd, op deze voorspelde dreiging? Afgezien van het establishment, dat hoopt te profiteren van de oorlog zelf, is de bevolking momenteel verdeeld in de volgende groepen: Zij die geloven dat de oorlog tegen Poetin een rechtvaardige zaak is, omdat ze ervan uitgaan dat ze zelf geen offers zullen brengen in de oorlog, niet zullen lijden of sterven in de oorlog. Degenen die oorlog onvoorwaardelijk blijven afwijzen, maar voor wie oorlog abstract en onrealistisch ver weg is en die daarom passief blijven. En dan zijn er nog degenen die het gevaar en de korte voorbereidingstijd van een paar jaar hebben onderkend en die al actief daartegen werken en wanhopig proberen hun medemensen wakker te schudden. De laatste groep is de kleinste, maar mogelijk de beslissendste groep. Verandering kan immers alleen komen van de actieve spelers, maar alleen als de passieve spelers achter hen kunnen worden gebracht. Dus wachten we tot 2029 tot de eerste bommen vallen en de doden de weg plaveien? Wachten we verstart als een konijn voor een slang? Of gebruiken we de tijd en doen we iets? En als we iets doen, is de beslissende vraag: wat doen we precies? Martin Rutter: Dan moeten we een beetje moediger, energieker en misschien ook wel weerbaarder zijn dan we al waren tijdens corona, want het gevaar is eigenlijk altijd veel groter, economisch, voor de samenleving als geheel, maar gewoon ook voor onze favoriete omgeving. En ik denk om dit bewust te maken en het dan in handelingen te brengen, in moedige handelingen, dat moet het A en O zijn. Thomas Eglinski: In een eerder interview vertelde je me eens, dat je nu in de grond van de zaak helemaal vrij bent van angst. Jarenlang heb je onvermoeibaar campagne gevoerd tegen oorlog en voor vrede. Is het zo, zoals de twee vorige sprekers hebben gezegd dat we de mensen op dit moment nog wakker kunnen schudden of moeten al diegenen die het gevaar hebben onderkend een ark van Noach bouwen en zich in veiligheid brengen voor de komende vloed of, zoals iemand anders zei, Russisch leren of de tank volgooien en vluchten? Kayvan Soufi-Siavash: Allereerst hartelijk dank voor de uitnodiging. De vraag is wat je kunt leren van je tegenstander en ik denk dat wat je kunt leren van je tegenstander - we hebben het gezien met Corona - is dat zodra we proberen via argumenten het verstand te bereiken [...] Maar met een bevolking die in angst is gebracht, falen we. Het meest effectieve middel in de tijd van Corona was simpelweg de doodskisten uit Bergamo. Dat werkte, dat kunnen mensen zich voorstellen. Als je dan met statistieken komt en zegt, luister, dit treft jou, je toont gewoon mensen aan de beademingsmachines, ongeacht waar ze vandaan komen - dan grijpen mensen in deze angst naar de eerste de beste strohalm. Dat is ook het idee van sociologisch onderzoek, dat angst het denken ernstig beperkt. Dus je moet jezelf de vraag stellen, niemand is immers voorstander van oorlog, dat is heel duidelijk, maar de dreiging is dat Poetin, als eenzame wolf, ons allemaal zal doden hoe wij hem meester worden.. En ik denk, dat we moeten erkennen, dat we via emoties moeten communiceren. Je kunt Edward Bernays of Gustave Le Bon nemen, Psychology of the Masses. Als dat niet zou werken, zou er geen reclame zijn. Dat kunnen wij ook doen, want dat is een effect dat ook wij teweeg kunnen brengen. Daarom denk ik, dat we de tegenstander in de kaart moeten spelen, indien wij dat, wat hij ons wil verkopen, goed vinden en dat nog eens benadrukken. Dat zal sommige mensen van streek maken, maar dat is de bedoeling. Je zou bijvoorbeeld een nepcampagne van de Bundeswehr kunnen maken en die voor de kazerne plakken, waar je kinderen in soldatenuniformen met een scherp wapen ziet en eronder staat "oefen vroeg". Of soldaten van de Bundeswehr: "Word nu oorlogsmisdadiger." Dat soort verhalen. Je zou ook de campagne kunnen aanpassen die tijdens Corona liep. Veel merkfabrikanten hebben hun logo's vervreemd. Ik herinner me McDonald's: Vaccinatie, ik ben er dol op. En net als die McDonalds in camouflagekleuren: Kill, I love it. Zelfs de kerken: Vaccineren is liefde. Vervang het kruis door twee raketten, avondmaal allemaal in uniform: Nu doden. Oorlog is goed. Of Hornbach-reclame: Soldaten graven massagraven - en maak er dan jouw project van. Elsa Mittmansgruber: Het maakt er zeker deel van uit. Ik denk dat veel mensen zich gewoon niet realiseren wat oorlog betekent. Veel mensen, vooral jonge mensen, ik denk nu bijna allemaal, weten alleen van de televisie over de oorlog. En dan zijn er nog de oorlogshelden en de geweldige oorlogsfilms, degene die achteraf de maagd krijgt of geen idee. Oorlog wordt gewoon op een heel andere manier afgebeeld. En ik denk dat het heel belangrijk is dat mensen dichter bij het ware karakter, het wrede karakter van oorlog worden gebracht en dat dit mensen ook wakker schudt. Maar dat alleen kan het niet zijn, want dat is precies het thema waar ik het eerder over had, als je iemand alleen maar schokt en nog meer kapot maakt dan hij al is, dan hangt hij zich op. Eerlijk gezegd, als hij geen uitlaatklep heeft, als hij niemand heeft om mee te praten, geen gemeenschap, niemand om te zeggen dat we samen uitwegen en oplossingen zullen vinden, dan laat je hem alleen met deze shockmomenten en shockbeelden, met deze angst die je hem weer inboezemt, en ik denk ook nog machtelozer. Markus Böning: Natuurlijk hebben we veel psychologische fenomenen geleerd tijdens de coronaperiode, Le Bon en Co. zijn genoemd. We vroegen ons allemaal af: wat is er eigenlijk gebeurd? En in dit opzicht denk ik dat we een beetje slimmer zijn geworden over hoe we de volgende keer verder kunnen gaan, bij een opdringerige actie van de staat, zodat we niet weer voor de gek worden gehouden. En wat ik echt sterk heb gemerkt is dat zelfs degenen die zogenaamd aan de juiste kant staan, veel te veel door angst gedreven zijn. Sommige mensen waren bang om gevaccineerd te worden vanwege corona, anderen waren bang om hun vrijheid te verliezen. Uiteindelijk waren het angsten. En daar gaat het nu weer om, sommigen zijn bang dat er oorlog komt, anderen zijn bang voor de Russen. En dus zijn er aan beide kanten verschillende angsten. En ik vind angst altijd een slechte raadgever. Met andere woorden, ik wil mensen eerst aanmoedigen om niet tegen iets te zijn, maar vóór iets. En dat betekent dat armoedebestrijding een domme term is, want wat moeten we doen? Moeten we arme mensen bestrijden? Dan kunnen we ons beter richten op rijkdom in plaats van armoede te bestrijden. En als je vrede wilt, dan moet je niet werken aan oorlog, maar aan vrede. En dan moeten we eens kijken naar wat er eigenlijk bijzonder is en waar komt menselijke waardigheid eigenlijk vandaan? We zijn door God geschapen, we hebben menselijke waardigheid. En deze menselijke waardigheid is geen abstracte constructie, maar elke mens is belangrijk en waardevol, zowel de vermeende tegenstander als de vermeende juiste persoon die altijd aan mijn kant staat. Het weigeren van de wapendienst is een heel eenvoudige methode om een signaal af te geven, het hele militaire apparaat bezig te houden, de statistieken op te drijven en duidelijk te maken: We zijn dezelfde jaargang. En we hebben het altijd zo over een 500.000 jonge mannen die elk jaar als nieuw kanonnenvoer worden aangevoerd. Als een vierde gewoon zegt, je kunt daar leuk oorlog spelen, maar ik doe niet mee, je kunt me in een of andere conservenfabriek zetten als je daar speelt, maar niet met mij aan het front. Dat is een éénduidig statement, en zo kun je als burger wat bewerken, want natuurlijk maakt het indruk, omdat een oorlog zonder strijders op de een of andere manier moeilijk te voeren is. Michael Meyen: Je zei mainstream media, ik spreek ondertussen van staatsmedia. Dit is een situatie die wordt verhuld door het sprookje van de vierde macht, door het verhaal dat journalistiek onafhankelijk is, en dat het objectief kan zijn door het sprookje van de omroep, dat die van ons allemaal is. Ik heb hier net een boek over geschreven: Staatsomroep. We hoeven het hier waarschijnlijk niet eens over te hebben, maar de bedrijfsmedia hebben ook invloed op de staat. We hebben draaideuren die ertoe leiden dat toonaangevende redacteuren regeringswoordvoerders worden, dat vrouwelijke collega's woordvoerders worden van Frank-Walter Steinmeier. We hebben subsidies, direct of indirect. We hebben reclamecampagnes, we hebben geheime diensten die hun bruggenhoofden hebben in elk groot redactiekantoor, hun mensen die ervoor zorgen dat bepaalde narratieven worden doorgedrukt. We hebben propaganda-apparaten die de woordenschat leveren, die het personeel leveren dat beschikbaar is voor overeenkomende interviews. Dus we hebben geen onafhankelijke journalistiek, in zoverre moeten we er niet op vertrouwen dat we hier verhalen krijgen, dat we hier iets krijgen dat kritiek zou kunnen hebben op de politiek. Elsa Mittmansgruber: Dus wat hebben mensen nodig, wat zouden ze nodig hebben om meer op te staan tegen onrecht en voor vrede en vrijheid? En de eerste conclusie die we hieruit kunnen trekken is dat we zowel lange termijn maatregelen als onmiddellijke maatregelen kunnen herleiden. Op de lange termijn, wat een beetje lijkt op het bouwen van een luchtkasteel, zouden we natuurlijk ook het gezondheidszorgsysteem massaal moeten aanpakken en herstructureren, zoals besproken in het vorige panel, zodat het in de richting gaat van gezondheid en het mondiger maken van mensen. Psychologie gaat echt over de psyché van mensen of het feit dat ze psychologisch zo verzwakt zijn, dat ze machteloos zijn, dat ze zich niet effectief voelen, dat ze veel innerlijke wonden uit hun kindertijd of van school met zich meedragen, die hen vertellen dat ze gehoorzaam moeten zijn, braaf moeten zijn, niet op moeten staan, niet moeten rebelleren. Dus dat is waar we moeten beginnen, door simpelweg mensen innerlijk weer op te bouwen, ze innerlijk te versterken, ze op te bouwen in een schoolsysteem en ze ook zelfredzaamheid te geven, in een gezondheidszorgsysteem dat veel meer kijkt en aandacht besteedt aan de psyché, aan de mentale toestand van mensen, en dan zou de maatschappij zelf veel sterker worden en beter in staat zijn om zichzelf weer te verdedigen. Iedereen is slechts een deel, een enkel deel van de samenleving. Nu is het zo, het zijn allemaal kleine, gekwetste kinderen, bang, en ze maken ruzie met elkaar, deels als in een kleuterschool, minder als in een volwassen samenleving. Dus daar moet je heel sterk mee beginnen. Dat was voor mij een heel spannend punt aan het hele gebeuren. Martin Rutter: Men moet het willen. Dit zijn de mensen die hebben aangegeven dat ze het willen. En dan moeten zij het a.u.b. ook doen. En daar zit een heel groot gat tussen. Men moet het hun dus zo gemakkelijk als mogelijk maken. Men moet het hun dus zeggen, oké, er is bijvoorbeeld een website, meld je aan of we hebben een structuur ter plaatse of kom langs bij een demonstratie, bijvoorbeeld elke eerste zaterdag van de maand voor de Bondskanselarij in Wenen, zoals wij doen. Maar heel eenvoudig, het zal alleen werken als we het gevaar - zoals Kayvan terecht zei - tastbaar en zichtbaar maken en dan tegen mensen zeggen dat ze iets moeten doen. En als we ons dan laten tegenhouden omdat de media ons overvaren en we zeggen, help, help, nu wordt mijn naam vernietigd, nu moet ik stoppen. Of ik ben immers bekend in mijn stad en nu stop ik ermee. Nou, dank je wel, dan ben je een oorlogsondersteuner. We moeten mensen laten beseffen dat wat we doen, zelfs als dat betekent dat we de straat op moeten, niet gemakkelijk is, zelfs niet voor individuelen. En dat het niet leuk is in de primaire zin dat we in de clinch liggen met degenen die niet alleen corona hebben gepland, die niet alleen de migratieagenda voor 2015 hebben gepland, die niet alleen de ineenstorting van de banken in 2008 hebben gepland, maar die ook de Derde Wereldoorlog aan het plannen zijn. En het is niet goed kersen eten met ze. En als je hen dwars zit, moet je van tevoren weten dat je bereid moet zijn om een prijs te betalen. En als je deze spanningsboog uitbreid van "wat staat ons te wachten" naar "hoe kan ik bijdragen" en "wat ben ik bereid te betalen". Ah, het is vermoeiend, ah, het is misschien gevaarlijk, ah, er komt misschien een buurman naar me toe om me te vragen wat ik doe bij de demonstratie of wat ik doe bij een actie, dan moet ik het van tevoren voorbereiden, en dan moeten we duidelijk zijn dat deze strijd voor vrede - en nu wordt het natuurlijk grappig om te "vechten" voor vrede - deze inzet voor vrede, dat het wordt verhinderd door de globalisten met alle methoden, omdat ze de Derde Wereldoorlog willen. [...] Kayvan Soufi-Siavash: Waarom niet zo'n nep status, met een prothese, als je, je nu laat keuren. Er zijn dus veel manieren om mensen wakker te schudden, om minder cynisch te zijn. Ik heb mezelf de vraag gesteld waarom er de afgelopen jaren zo weinig op straat is gebeurd, ook al geven zoveel ophelderaars lezingen. En toen realiseerde ik me dat wij die de presentaties geven, met veel PowerPoint enzovoort, uiteindelijk een schoolformaat bedienen. Er zitten mensen beneden en er zit een spreker boven die er goed in is, die welbespraakt is en zich heeft voorbereid. Mensen zitten beneden, klappen, zeggen dat hij zo gelijk heeft, maar blijven passief. En daarom zei ik, oké, ik kan dit soort lezingen niet meer geven, want het is niet alsof mensen het niet weten. Dus er is geen tekort aan mensen die dat niet wisten. We hebben genoeg Radio Londons. Maar hoe krijgen we mensen erbij betrokken? En dan moeten we ons realiseren dat we alle schoolsystemen hebben doorlopen, van kleuterschool tot [...] en daar dit onzichtbare rooster hebben geleerd, namelijk gehoorzaamheid. We zijn heel, heel sterk gedrild en denken dat dit beschaving is. Ik zeg altijd dat het "teveel beschaving" is. Dus we gehoorzamen en er is een beloning voor grote gehoorzaamheid. En degenen die het meest gehoorzaam waren, zijn dan onze voorbeeldleerlingen, van Buyx tot Ursula von der Leyen. Ze zijn niet zomaar uit de lucht komen vallen, ze zijn zo gemaakt. En doordat we de mensen weer in het wild uitzetten in hun echte leven, ze waren vroeger net zoals drie vierjarigen, waar ze rondstapten, zei ik, oké, ik zal mensen op het podium halen. Ik haal mensen op het podium die eerder een zin in een kastje hebben gedaan, bijv. een mantra, een angst. En dan komen ze op het podium en praten over zichzelf voor 2, 3, 4, 500 mensen. En dan valt er ook een schaamtedrempel, omdat veel mensen dan praten over dingen, bijvoorbeeld in de coronaperiode, hoe ze beschaamd werden, hoe ze beschadigd werden. En dan ervaren ze in het publiek dat niemand op de een of andere manier spottend is, maar dat er ongelooflijk veel applaus is omdat mensen het durven. En iedereen kan zich in deze verhalen herkennen. Markus Böning: We hebben een duidelijk idee nodig van waar we eigenlijk heen willen en dit idee van waar we heen willen is dan ook heel eenvoudig: Heb je naaste lief als jezelf! En als we er als samenleving in slagen om op een verstandige manier met elkaar om te gaan en de basis terug te winnen, want die is verloren gegaan, dan hebben we een kans om ons de toekomst voor te stellen die we willen. Alleen maar zeggen, ja, ik wil niet ziek zijn, ik wil geen oorlog en ik wil niet arm zijn is geen visie, het is een vage hoop. En daar gaat het om, denk ik, ten eerste om te weten waar ik het allemaal voor doe, waar ik eigenlijk naartoe wil, individueel en als samenleving, ten tweede om te beseffen dat ik zelf effectief ben en het gewoon moet doen, op welke manier dan ook, het hoeft niet van tevoren vast te staan, wij mensen zijn zo ongelooflijk creatief. Ga naar een supermarkt of een drogist en kijk wat mensen hebben bedacht - een technologiewinkel, het is toch te gek waar wij mensen toe in staat zijn! En we kunnen geen manier bedenken om grip te krijgen op zoiets banaals als een oorlog die zulke primitieve methoden gebruikt, het is niet eens silhouet-achtig, het is ruw uitgehakt en al eeuwenlang hetzelfde stuk hout, waar ons steeds weer dezelfde onzin wordt verteld. Hiermee is het nu echt afgelopen! Elsa Mittmansgruber: Dus ik geloof echt dat het alternatieve WEF ook hier goed gebruikt moet en kan worden, dat we onze krachten moeten bundelen en brede allianties moeten vormen. Hoe breder we de bruggen bouwen, hoe breder de allianties, hoe moeilijker het is om iemand in het bijzonder te elimineren of te lokaliseren en aan te vallen. Kayvan Soufi-Siavash: En ik geloof alleen dat als we erin slagen om deze paar, die zeer goed georganiseerd zijn, met een glimlach te confronteren, dan is verzet ook leuk. Anders is het altijd alsof je een mes tussen je tanden hebt en dan is het niet leuk. We moeten kijken hoe verzet tegen deze kleine groep leuk kan zijn, zodat de volgende generaties ook meedoen, want zij zijn niet superieur aan ons in termen van intelligentie, ze zijn gewoon beter georganiseerd. En als we structuren gaan bouwen, zijn die stabieler dan wat één individu kan bereiken. En dat is de toekomst. Thomas Eglinski: Hoe ontsnap je aan de onderdrukking die je te wachten staat? Markus Böning: Kayvan heeft het heel mooi samengevat. Het gaat erom dat je de dingen benadert met een beetje lichtheid en een glimlach op je gezicht, niet verbeten en niet uit angst, maar uit vertrouwen in God. Voor mij is het hetzelfde. Ik benader het echt onbevreesd. Ik weet gewoon dat ik deze taak heb. Dat moet ik doen. Ik weet hoe de andere kant werkt. Ik heb dit allemaal intensief meegemaakt. Hoeveel rekeningen werden mij opgezegd door de Hamburger Sparkasse en de Apotheker- und Ärztebank. Dan komen ze naar je toe en zeggen: "Mijnheer Böning, we hebben niets tegen uw politieke opvattingen, maar zoekt u een andere bank. En ze doen het allemaal achter elkaar. Dan komt ene Volksbank Lüneburger Heide, die afscheid neemt, de Sparkasse Hamburg-Buxtehude, nee, dat wordt met ons niets meer. Dan komt er een betalingsprovider zoals PayPal die in principe altijd na een uur zegt: nee, niet met jou. Of Stripe krijgt op vrijdagavond een telefoontje van een ARD-journalist, weet je wat voor man dat is, en opeens is mijn account op zaterdagochtend geblokkeerd. Wat je je dus gewoon moet realiseren is dat het heel normaal is dat ik gecensureerd wordt op sociale media en ik beperkt wordt in mijn bereik. Vrijheid van meningsuiting is nog lang geen vrijheid van bereik, het is allemaal al heel lang normaal. [...] Panel: Een eerlijk monetair systeem voor een vrije toekomst [...] (Eike Hamer von Valtier, Benjamin Mudlack, Erich Hambach, Günter Hannich) Robert Stein: We hebben een eerlijk monetair systeem nodig voor een vrije toekomst. Het heersende monetaire systeem, dat we allemaal kennen als fiatgeld, onthult zichzelf als een wereldwijde octopus waaraan we bijna alle regeringen zien overgeleverd. De touwtjes worden aan elkaar getrokken door een paar mensen en deze ware meesters van het geld hebben natuurlijk ook de macht. Het geld van vandaag wordt met één druk op de knop uit het niets gecreëerd en er is niet alleen geen dekking voor, maar ons systeem gaat ook gebukt onder de last van rente. Het resultaat is natuurlijk een ongebreidelde hebzucht naar meer en meer en dan, wanneer dit systeem zijn voorgeprogrammeerde einde bereikt, heeft het om de paar decennia een herstart nodig, die we op dit moment kunnen of moeten ervaren als de Grote Reset. Natuurlijk herkennen veel mensen de echte wortel van alle kwaad in dit monetaire systeem, of het nu gaat om inflatie, verarming, honger of oorlogen. Als niet alles gericht zou zijn op eeuwigdurende groei, zouden veel van de crises van onze tijd niet eens nodig zijn. Vorig jaar bespraken we mogelijke oplossingen tijdens ons panel over het monetaire systeem en iedereen was het er eigenlijk over eens. Aan de ene kant moet de staat slanker worden, moet de staat afstappen van paternalisme en zich concentreren op zijn kerntaken, en aan de andere kant moet het monetaire systeem op zijn beurt eerlijker en natuurlijk rechtvaardiger worden. Bovenal moet er een duidelijke dekking zijn zodat inflatoir drukken niet naar willekeurig kan doorgaan, zoals nu het geval is. Nou, dit jaar willen we nog specifieker zijn, want alleen wie een duidelijk doel kan herkennen, kan de weg ernaartoe bewandelen. En we zijn benieuwd of we een gemeenschappelijke deler kunnen vinden in onze groep van economische experts. Günter Hannich: Nou, dit is geld dat eigenlijk zonder rente werkt, want rente is een probleem, het wordt tegenwoordig niet meer als een probleem gezien, rente is daarom een probleem omdat het exponentieel verloopt. Iedereen kent de samengestelde rente van school, het is een exponentiële functie. Dus het begint langzaam, wordt steiler en steiler tot het oneindig is. En deze samengestelde rente in het monetaire systeem dwingt de hele economie om zich exponentieel, dus steeds sneller, te ontwikkelen. Daarom hebben we permanente economische groei nodig. Dus om ons systeem stabiel te houden, heeft het elk jaar minstens 3% economische groei nodig, anders stort het vroeg of laat in. En dat komt omdat we constant achter deze rentetarieven aanlopen. Deze rentetarieven leiden ertoe dat het geldvermogen ook steeds meer wordt opgeblazen. Ze leiden ook daartoe dat de armen steeds armer worden, terwijl de rijken steeds rijker worden. Een rijk persoon heeft gewoon veel geld, leent het uit tegen rente, wordt nog rijker door de rente en alle andere mensen moeten ervoor betalen. En zo wordt geld automatisch via rente van de massa naar steeds minder handen gesluisd. Dat is het basisprobleem van het monetaire systeem. Eike Hamer von Valtier: Nee, we hebben in de geschiedenis de verschrikkelijke effecten van inflatie gezien. De jaren 1920 zijn genoemd en het is heel erg waar dat elke oorlog, elke grote neergang van een rijk altijd gebaseerd is op de ondeugdelijkheid van geld. Met andere woorden, telkens als geld ondeugdelijk werd, braken er oorlogen uit en dan kwam ook de ondergang van Imperiums omdat men de aandacht wilde afleiden van de fraude. Men moest de aandacht afleiden van de fraude. Als ik niet meer kan betalen, dan moet ik of mijn broek laten zakken en de wereld vertellen, ik heb jullie bedrogen - politici doen dat niet graag - of je maakt een nog ergere gebeurtenis en dan zeg je, nou ja, dat is gewoon zo gebeurd. Iedereen weet [...] - ik was het niet. En dat is eigenlijk het probleem waarom we zeggen dat we deze inflatie niet langer mogen toestaan. Benjamin Mudlack: Ik pleit ervoor om een duidelijk onderscheid te maken tussen de geldhoeveelheid, de groei van de geldhoeveelheid en de inflatie. En als we dit vervolgens in de context van de inkomens van mensen plaatsen, moeten we ons realiseren dat een gemiddelde werknemer in Duitsland vandaag de dag zeven keer zo lang moet werken voor een ons goud dan in 1999 het geval was. En dat is precies wat Eike Hamer al heeft beschreven. Dit is het zogenaamde Cantillon-effect, waarbij de eerste ontvangers van het nieuw gecreëerde geld profiteren omdat ze kunnen kopen tegen de gunstige prijzen die nog steeds gelden. Dan komt er steeds meer geld op de markt, er wordt vraag gecreëerd, de prijzen stijgen en uiteindelijk stijgen de inkomens van gepensioneerden, werknemers enzovoort. En dat is precies het herverdelingseffect dat optreedt. Erich Hambach: Hebben we nu een goud standaard nodig of niet? Is het nu goed, is het slecht of wat dan ook? De discussie brengt ons nergens. Het leidt ons ook nog dieper in verdeeldheid onder experts, maar we moeten gewoon weer een monetair systeem creëren dat een echte verbinding heeft met de werkelijke prestaties van mensen. En de vraag is, hoe gaan we er nu mee om of in welke richting willen we het veranderen? Daar moeten we ook de mensen bij betrekken. Dus als alleen de economische theoretici het ermee eens zijn, is de gebruikelijke juiste manier - we moeten de mensen ook meenemen! En wat ervaren mensen in werkelijkheid? Ze ervaren gewoon een dalende levensstandaard, ze zien de prijzen stijgen en de schuldenlast wordt steeds drukkender. Ik geloof dat Prof. Raffelhüschen aan het begin van het jaar een getal noemde dat me echt versteld deed staan. Volgens Prof. Raffelhüschen is de werkelijke nationale schuld van Duitsland 17,3 biljoen euro, een veelvoud van de officiële nationale schuld. Natuurlijk is er ook de onofficiële staatsschuld, de ambtenarenpensioenen die niet worden gedekt door kapitaalmiddelen, de TARGET2-saldi, de schaduwbegrotingen ESM, ESF en hoe de redding pakketten ook mogen heten. Nu hebben we nog heel veel speciale fondsen = schulden. Dus het systeem dat we nu hebben - ik denk dat we het er allemaal over eens zijn - zal hoe dan ook ten onder gaan. Omdat we de komende 50 jaar een wereldwijde economische groei van 10 tot 15 procent in alle landen zouden moeten hebben om ook maar in de buurt van een kans te komen om de schuld terug te betalen. En dit is niet het plan van de regeringen om de staatsschuld terug te betalen, eerder het tegenovergestelde. En als we nu afstevenen op een valutaomschakeling, een valutahervorming en dergelijke, wat volgens mij heel realistisch is, dan moeten we historisch gezien gewoon in gedachten houden dat het niet waar is wat alle mensen denken: Hopelijk komt er snel een valutahervorming, dan ben ik uit de schulden. Precies het tegenovergestelde is het geval. We hebben de schuldherwaarderingswetten, d.w.z. de kwestie van hypotheekspeculatiewinsten en de kwestie van de kredietwinstspeculatiebelasting. Dit is ongeveer 50 procent omdat activa anders worden omgezet dan zuivere monetaire waarden. En dat geldt natuurlijk niet voor de staat en de banken, maar wel voor bedrijven en ons burgers. De wetten zijn nog steeds van kracht en dit zijn eigenlijk de belangrijkste kwesties voor mij op het gebied van monetaire systemen, waar we ons nu ook mee bezig moeten houden. En of we dan een valuta krijgen met een goudstandaard of zonder [...] Misschien krijgen we ook een flexibele goudstandaard, wat betekent dat slechts een bepaald percentage van de wereldwijde geldhoeveelheid wordt gedekt door echte activa. Of het goud, zilver of iets anders is, moeten we nog zien, maar ik ben duidelijk van mening dat we een soort bindende referentie naar echte economische prestaties nodig hebben, en we moeten ook afscheid nemen van ons huidige economische systeem, dat alleen gebaseerd is op groei. Robert Stein: Misschien kun je dat in een historische context laten zien. In mijn perceptie, en dit is echt maar oppervlakkig als het over financiën gaat, zijn er bepaalde machten op de achtergrond die dit systeem ooit hebben bedacht. Er is het sleutelwoord Jekyll Island 1913, toen de oprichting van de FED werd besloten in een soort staatsgreep door de toenmalige regering - alle parlementsleden en senatoren waren op kerstvakantie. De hele zaak werd toen doorgedrukt met een selecte groep. Er is ook het idee dat er een paar critici van dit systeem op de Titanic waren, dat ze er toen mee werden "afgevoerd". Hebben deze machten op de achtergrond, die ik nu niet kan noemen, dit systeem opzettelijk zo georganiseerd dat we in quasi onenigheid zijn over deze verschillende standpunten en de feitelijke machthebbers daardoor niet eens zichtbaar worden? Misschien kun je het idee een beetje overnemen. Eike Hamer von Valtier: Ja, ja, allereerst voel ik een zeker onbehagen, omdat er hier vanuit financieel-economisch oogpunt nogal wat verwarring was, die misschien een beetje uit elkaar gehaald moet worden. Er zijn dus veel dingen op één hoop gegooid - inflatie, deflatie, economische groei, crises - alles is op de een of andere manier op één hoop gegooid alsof er maar één causaliteit was, inflatie of deflatie of zoiets, dus dat klopt niet. Wat we ons eerder moeten realiseren is dat wanneer er sprake is van manipulatieve interventie, de ene persoon bevoordeeld wordt en de andere benadeeld. Dat is logisch. Als ik de waarde van geld voor iemand in het bijzonder verhoog, deflatie, dan heeft iemand anders die geld heeft geleend en een hogere reële waarde moet teruggeven een probleem. Nu komen we bij Jekyll Island en wat al niet meer. Wat hier is gebeurd, is precies wat er vanuit het oogpunt van de burger niet mag gebeuren met geld. Namelijk dat een kleine groep, een kartel, samenkomt en zegt dat wij toestemming krijgen en dat alleen wij toestemming krijgen om geld te creëren en dat de staat ons niet alleen toestemming geeft maar ook alle anderen dwingt om alleen ons geld te creëren. Het is alsof ik een geldkistje heb op een feestje, waar ik kan beslissen wie welke bonnen krijgt. Mijn vrienden en kennissen krijgen de bonnen gratis, zij krijgen ze op die manier en anderen betalen er iets meer voor en als de alcohol of wat dan ook op is aan het einde, dan geef ik de anderen een heleboel van de bonnen voor iets anders, wetende dat ze er niets meer voor krijgen omdat de alcohol of het feest zo goed als voorbij is. En dat is de puinhoop. Deze bankiers die elkaar op Jekyll Island hebben ontmoet, hebben deze kans voor zichzelf gecreëerd. En bovendien zeiden ze dat aangezien wij de enigen zijn met geld en we de staat nu aanmoedigen om ons geld alleen voor economische doeleinden te gebruiken en het goud een beetje uit de roulatie te laten, de staat ons altijd zal redden en altijd van ons afhankelijk zal zijn[...] En dat is de echte puinhoop. Met andere woorden, wat hier is gebeurd, is dat de geldscheppers, deze bankiers die elkaar hebben ontmoet, zijn bevrijd van het risico dat ze op de een of andere manier de verantwoordelijkheid hiervoor moeten nemen. En toen in 1971, verklaarde Nixon de VS failliet en zei, kijk uit, we hebben jullie belazerd, we kunnen niet leveren, we hebben meer geld gecreëerd dan we hebben, dan we zouden moeten hebben, en we kunnen het goud niet leveren, dus ik zeg voor nu, tijdelijk, ik ga het goud loskoppelen van de dollar. Dat is alles wat hij deed, hij verklaarde zich failliet. En vanuit deze insolventie zeiden ze toen - nu heb ik geen banden meer, nu kan dit private kartel van bankiers in New York zoveel geld creëren als ze willen, ze hebben geen risico meer. Omdat ze er niets voor terug hoeven te geven, niets! Je kunt bonnen blijven afdrukken zoals in het bonkistje. Met andere woorden, als mensen naar huis willen gaan en zeggen, in de geldkist [...] Geef me nu mijn euro's of dollars terug, wat we je hebben gegeven, dan zeg je, nee, nee, er staat dat je alleen vouchers terugkrijgt. Je kunt weggaan met je bonnetje, je krijgt van mij een nieuwe. Hij zegt, een grapje, weet ik of er volgend jaar weer een feest is? Eens kijken, we weten het niet, je kunt het meenemen. En dat is eigenlijk de rotzooi! En goud beschermt daar eigenlijk tegen. Er zijn andere dingen die daartegen beschermen. Maar goud is door de geschiedenis heen altijd bijzonder betrouwbaar gebleken. En goud heeft in de geschiedenis het vertrouwen nog nooit beschaamd. En dit is gewoon een reclameargument dat goud weer kan worden gebruikt om dit basisvertrouwen in de munteenheid te herstellen. Met de huidige munteenheden is dat juist vernietigd. Benjamin Mudlack: We zouden kritiek moeten hebben op het feit dat mensen over mensen heersen. Dat is het echte punt. En wat we nog steeds kunnen zeggen over de schijnlegitimatie van de Amerikaanse Federal Reserve is de manier waarop het recht vandaag de dag in de wereld wordt gebracht. Dat we een vorstelijke wetgeving hebben. Ja, de wet is gewoon gemaakt door een of andere kliek, die vervolgens zegt dat verwarming nu verplicht is. En natuurlijk vind ik het niet leuk als mijn verwarming niet meer geschikt is. Ja, en dat is precies hoe het toen was, de euro werd ons opgedrongen zonder dat we de mogelijkheid hadden om bezwaar te maken. Met andere woorden, het is een opgedrongen recht. En opgedrongen recht is onrecht. Het recht wordt overeengekomen tussen de contracterende partijen en in deze overeenkomsten of contracten wordt opgenomen dat alle kanten worden overwogen in de contracten, dat men vrijwillig instemt en niet, als het is zoals het in het verleden is gebeurd en zoals we het nu toestaan: dat het recht wordt opgedrongen aan mensen door een kliek. Robert Stein: Dus wie zal het betere en eerlijkere geld van de toekomst uitgeven? Het zal waarschijnlijk niet de ECB zijn, toch? Erich, wat denk jij? Erich Hambach: Ja, absoluut niet, want zelfs in het huidige monetaire systeem zonder de goudstandaard zijn we afhankelijk van een paar machtige mensen, ik noem ze NWOlites, niet alleen de elites, maar dat is de Nieuwe Wereld Orde en de elites, de machten op de achtergrond. De NWO-elites controleren vandaag de dag de geldcreatie en bepalen ook waar de geopolitiek, de Groep van Derden en het licentiebeleid van de centrale banken feitelijk naartoe gaan. Het zijn geen onafhankelijke centrale banken, ze zijn allemaal privé. Het gaat terug tot de Engelse bank, ik geloof in 1792, waar de Engelse staat de macht om zijn eigen geld uit te geven overdroeg aan particulieren. Dat gaat dus veel verder terug. En of we nu de ECB of de Fed nodig hebben, we hebben gewoon stabiele waarde vereveningssystemen nodig. We zeggen gewoon financieel systeem of monetair systeem of valutasysteem, we hebben gewoon een valuta- of prestatie-evenwichtsprincipe nodig. Je kunt dat nu doen met ongedekt geld, met gedekt geld, maar om nog even terug te komen op de goudstaat. Laat me je herinneren aan het Romeinse Rijk, waar ik voor een ons goud een herenoutfit op maat kreeg, namelijk een tuniek, leren sandalen, lauwerkrans en een rood lint. En vandaag de dag kan ik voor een ons goud ook een op maat gemaakt, geweldig herenpak met zinvolle schoenen krijgen. Goud is dus altijd hetzelfde waard, het zijn alleen de valuta's die in waarde stijgen of dalen. Dus het feit dat goud nu verdubbelt, vertienvoudigt, of zelfs zilver en co. is een complete illusie. Het zijn tenslotte de fiatvaluta's die de laatste tijd sterk in waarde zijn gedaald, en ik geloof dat als we een echte staat hadden die het welzijn van de mensen voor ogen had, die zelfs het geld zou kunnen uitgeven met het juiste, eerlijke en rechtvaardige systeem. Dat zou zeker een mogelijkheid zijn, maar aan de andere kant is de mensheid, zoals je zegt, zo creatief dat we altijd oplossingen vinden, en die bestaan ook. Dus als we vooruit kijken naar jouw vraag, Robert, wie geeft het juiste geld uit? Of wat gebruiken we? De voorbeelden zijn er. Laat de systemen met elkaar concurreren, laat de mensen beslissen. Eike Hamer von Valtier: En hier komen we bij het systeem dat volgens mij nu geïmplementeerd zal worden. We hebben directe problemen in het financiële systeem. We hebben onevenwichtigheden die zijn ontstaan omdat mensen zijn misleid in de overtuiging dat ze zonder risico leningen kunnen uitdelen of geld kunnen creëren. Ze zouden leningen kunnen uitdelen aan Oekraïne en niemand zou vragen hoe het geld toch terug zou komen, ze zouden gewoon meer verdienen. En nu kan het gebeuren dat deze fondsen moeten worden opgeheven omdat de debiteur die het geld heeft ontvangen simpelweg zegt: ik kan het niet langer terugbetalen. Dit gebeurt momenteel bij 20.000 bedrijven per jaar en meer alleen al in Duitsland. Kleine hoeveelheden, grotere hoeveelheden, we weten het niet, maar dat veroorzaakt gaten. En nu hebben we het probleem in een bankbalans dat ze hoopten dat er geld terug zou komen, de ondernemer XYZ, die nu failliet is, of de schuldenaar die persoonlijk failliet is gegaan, of Oekraïne, die het niet teruggeeft, misschien Frankrijk binnenkort, die het ook niet zal kunnen teruggeven, enzovoort, enzovoort [...] Hun bankbalans klopt niet meer. Of ze hebben zelf geen eigen vermogen meer, wat dan aan de passivazijde staat, want als ze aan de activazijde gewoon activa verliezen - want het geld dat ze nog van de ander hopen te krijgen is een activum voor hen, voor de bank - dan moeten ze daar iets doen. Het is hetzelfde met centrale banken, en centrale banken kunnen eenvoudig en elegant uit de affaire stappen door simpelweg de enige post op hun balans die gewaardeerd kan worden te herwaarderen, en dat is goud. Robert Stein: Wat zou je voorstellen, wat zou je ideale idee zijn van een monetair systeem in de toekomst om vrede en handelen te bereiken? Günter Hannich: Iedereen kan de film "Het wonder van Wörgl" bekijken. Het is echt een prachtige film die ook heel authentiek is. Ik ken het verhaal van Wörgl en het is heel authentiek, hoe een rentevrij systeem een kleine gemeenschap in Wörgl plotseling uit de wereldwijde economische crisis haalde. Hoe honderden andere gemeenschappen zich vervolgens wilden aansluiten totdat het met geweld werd verhinderd, het hele gebeuren. Uiteindelijk komt het dus allemaal neer op belangen. Een op belangen gebaseerd systeem leidt altijd tot oorlog. Prof. Gustav Ruhland schreef dit 150 jaar geleden ook in zijn boek "System der politischen Ökonomie" (Systeem van de politieke economie). Hij schreef dat oorlog is de manier waarop rijke mensen hun geld verdienen. Hij schrijft dus ook dat zolang wij rentekapitalisme hebben, er altijd oorlog zal zijn. Simpelweg omdat de exponentiële rentevoet automatisch leidt tot overmatige schuldenlast en er uiteindelijk oorlog uitbreekt, waarbij staten elkaar bestrijden. Nog erger met de goudstandaard, want dan draait het toch allemaal om goud. Benjamin Mudlack: Niet met een constante geldhoeveelheid, het kan niet exponentieel worden… Günter Hannich: De geldhoeveelheid mag niet constant zijn omdat de economie groeit en de geldhoeveelheid moet worden aangepast aan de economie. Dat leidt tot de crisis. Dat leidt tot de crisis. Dat is het probleem. Benjamin Mudlack: We hebben zojuist aan de voorbeelden van Schotland en Groot-Brittannië gezien dat dit niet het geval is. Günter Hannich: Maar er zijn genoeg voorbeelden waar dit tot crisis en oorlog heeft geleid. Vooral tijdens de Grote Depressie, gevolgd door de Tweede Wereldoorlog - het is geen toeval dat ze elkaar zo opvolgden. Dus de VS zaten tot 1939 in de Grote Depressie. Ze kwamen er alleen uit door zich te bewapenen tijdens de Tweede Wereldoorlog, anders zouden ze nu nog steeds in de Grote Depressie zitten. Je komt niet uit een deflatiecrisis als deze zonder oorlog. En zo gaan de dingen weer zoals ze altijd zijn gegaan. Er zal deflatie zijn en dan komt de grote oorlog - het zal worden vernietigd en dan weer opgebouwd. Het zal weer gebeuren. Ik zie de Derde Wereldoorlog aankomen, net zoals de Tweede Wereldoorlog kwam. De afloop is precies hetzelfde als vandaag. Nu wordt er een enorme speculatieve zeepbel opgebouwd. Mensen worden echt tot hebzucht gedreven: je moet aandelen kopen en je moet investeren en geld moet werken en jullie zullen allemaal rijk worden, beloven ze. En als het barst zoals in 1929, dan zullen we precies hetzelfde proces hebben als toen. Het hart van Europa heroveren Alice Weidel in gesprek met Stefan Magnet Stefan Magnet: Kunt u misschien beginnen met een korte samenvatting van hoe u zich een beter Europa zou voorstellen? Alice Weidel: Met genoegen, mijnheer Magnet. Allereerst hartelijk dank voor de uitnodiging - ik ben blij hier te zijn. Het is voor mij een grote eer om hier te zijn op wat volgens mij het Tweede Alternatieve Forum is, het Tweede Alternatieve WEF. [...] Duitsland moet gezien worden als onderdeel van een netwerk van Europese, soevereine staten. Wij zijn voor een model. Wij zijn voor een model van onafhankelijke, soevereine natiestaten, met andere woorden dit zogenaamde Europa der vaderlanden. En wij zijn voorstander van hervormingen, van het ontmantelen van dit bureaucratische monster, dat mij persoonlijk veel meer doet denken aan de overblijfselen van de Sovjet-Unie, en van het daadwerkelijk terugbrengen van de Europese Unie naar haar kern. En de enige manier om dat te doen is door de bevoegdheden te beperken, door de tienduizenden bureaucraten en ambtenaren die mensen onderdrukken en bedrijven en particuliere consumenten verboden opleggen, eruit te gooien. Dit is volledig in strijd met het idee van vrije concurrentie, vrij ondernemerschap en vrije burgerrechten. Maar misschien komen we daar zo op. [...] Waar staat deze regering onder deze verschrikkelijke kanselier Friedrich Merz, die ik absoluut incompetent acht, voor een absoluut incompetente figuur die dit land schade blijft berokkenen? Maar zo ingewikkeld is het helemaal niet. Onze energieprijzen zijn veel te hoog. We worden overal uit de internationale concurrentie gestoten. Onze ruggengraat is de auto-industrie, de verbrandingsmotor. Daar komen ze weer, het verbod op verbrandingsmotoren op EU-niveau. Maar het wordt gesteund door de Duitse regering, er wordt helemaal niets aan gedaan! Dan hebben we de energieverordening voor gebouwen. Dat vinden we ook geweldig. En als de CSU dan gewoon de kerncentrales in Beieren gaat opblazen. Je moet het je voorstellen, het is als een wilde storm. Dit is een machine storm, een technologie storm in ons land. Het doet me historisch gezien denken aan die ene campagne van Mao Zedong in communistisch China. Iemand ging hem voor, Mao, die zei dat het hier zo moest, en toen rende iedereen achter hem aan en deed het ook. Sleutelwoord grote sprong voorwaarts. Wat is er anders aan wat er tegenwoordig in Duitsland wordt gedaan? Vaste activa ter waarde van miljarden worden na afschrijving gewoon opgeblazen, onherstelbaar vernietigd. Functionerende kerncentrales, die overigens een CO2-neutrale voetafdruk hebben, worden opgeblazen en een land als Duitsland, een geïndustrialiseerd land, hangt aan flutstroom met exploderende energieprijzen. Deze zwakte van hernieuwbare energie werd voorheen gecompenseerd door goedkoop Russisch gas. En dat brengt me terug bij de vraag over Europa. Hoe durft het Europese leiderschap zo ver in te grijpen, Rusland zo tegen te werken dat onze nationale belangen helemaal niet meer worden behartigd en integendeel worden geschaad? Omdat we twee dingen moeten begrijpen. We kunnen geen oorlog in Europa veroorzaken zonder Rusland, dat is één ding, en het andere is dat onze economie niet concurrerend is zonder Russisch aardgas - het is een heel eenvoudige rekensom. Stefan Magnet: Digitalisering zou een mogelijkheid kunnen zijn voor de machthebbers, tenminste dat is waar we het vandaag over hebben gehad, dat digitaal geld van de centrale bank, de koppeling aan digitale identiteit, een vorm van onderdrukking zal zijn tegen burgers en ook tegen oppositie. Alice Weidel: Natuurlijk is dat zo en daarom wil men het ook. Ik bedoel, het is allemaal met elkaar verbonden. Ik ben er dus van overtuigd dat wat we gezien hebben tijdens de coronamaatregelen, politiek is, een test was, een test voor iets groters. De systemen zijn getest om precies te zien hoe ver repressieve maatregelen genomen kunnen worden om burgerrechten te beperken en in hoeverre mensen meegaan in manipulatie, agitatie en propaganda door de media. Dit is allemaal een begeleiding geweest van het politiek-media complex om mensen gewoon volledig af te maken met een van de grootste leugens ooit. Net als bij de angst voor klimaatverandering is het precies hetzelfde mechanisme. Dus daar komt het, oh, nu moeten we de burgers daar in de gaten houden! Dat gaat volledig in de controlestaat. Waarom? Ja, je wilt geen onaangename burgers hebben! Het is net 1984 van George Orwell - je kunt het perfect zien - waar een externe, denkbeeldige vijand wordt gecreëerd en mensen in de gaten worden gehouden. Aldous Huxley is ook heel, heel interessant, net als Ray Bradbury, het boek "Fahrenheit 451" - prachtige boeken die een dystopie van de toekomst schetsen waar we, ik zeg het nu maar even, met volle vaart naartoe rennen. Een von der Leyen droomt 's nachts dat ze onze berichten kan meelezen, dus de mijne worden sowieso allemaal gelezen, ik denk de jouwe ook, een beetje ongemakkelijk maar wat zou het fijn zijn als jij en ik niet meer met contant geld konden betalen, om eerlijk te zijn, jullie hier allemaal niet meer met contant geld kunnen betalen - jullie kunnen dan allemaal worden gecontroleerd. En nu komt het, als je niet naar de pijpen van de machtigen danst, als je in de Coronatijd had gezegd, hé, ik laat me niet vaccineren, wat denk je dat er zou zijn gebeurd als ze al de middelen hadden gehad, zoals Söder in Beieren, of op de een of andere manier zoals Lauterbach, wat ze zouden hebben gedaan met de niet-gevaccineerden [...] Accountblokkering, dan had je onder de brug kunnen slapen, want de digitale euro is niets anders dan een middel tot politieke onderdrukking. Als je afwijkend bent, kun je worden geblokkeerd en kunnen bezittingen van je worden afgenomen, je kunt gewoon in beslag worden genomen als ze alleen elektronisch beschikbaar zijn. Daar gaat het uiteindelijk allemaal om! We hebben zojuist het andere panel horen praten over eigendom, geen westers eigendom meer. De een zegt dat hij onroerend goed wil kopen, de ander raadt het af. Ik ben ook bij de laatste, waar ik heel duidelijk zeg dat iedereen die nu nog onroerend goed koopt, onderworpen is aan verplichte hypotheken. We hebben gezien hoe snel dit kan gebeuren in Duitsland met de wet op de lastencompensatie in de jaren 1950. Er zit een verplichte hypotheek op, je kunt het ook aflossen, en dat zijn gewoon al deze middelen. Het verbod op goud komt er dan ook, goudverbod is een voorloper van Kapitaalverkeersbeperkingen. Als de euro blijft kelderen, en dat zal gebeuren. De euro overleeft alleen door steunaankopen der centrale banken, namelijk buitenlandse centrale banken die hun eigen valuta, de sterke valuta, verkopen tegen de euro. Ze moeten nog steeds al deze shit opnemen, al deze zachte valuta. En dan komt er een goudverbod. Met andere woorden, we zagen dit in de aanloop naar de Eerste Wereldoorlog en tijdens de Eerste Wereldoorlog, via oorlogsobligaties, in ruil voor goud. Maar dat konden ze daarna niet meer, dus was het niet meer vervangbaar, en dat heeft te maken met het feit dat mensen niet meer uit de nationale valuta kunnen stappen. En daarom willen ze de digitale euro invoeren. Ze weten dat het een No Go valuta is, het is fiatgeld, het is alleen elektronisch en ze willen mensen onder druk zetten zodat ze niet meer voor hun mening kunnen uitkomen. Dan worden hun rekeningen geblokkeerd. En aan de andere kant kunnen ze niet meer uit deze valuta, dit fiatgeld, stappen. [...] Dit spectrum tussen links en rechts is eigenlijk niet langer relevant, of niet het thema van vandaag. Het onderwerp van vandaag is eigenlijk het spanningsveld tussen vrijheid en onderdrukking door de staat. Dat is het eigenlijk! Voor mij persoonlijk. En dan weet ik altijd wat er daarna komt, nou ja, ik bedoel, waarom is het de AfD, waarom zeggen zij, wij zijn hier de rechtse partij of niet. Ja, rechts conservatief ook, maar je moet altijd prioriteiten stellen. En mijn persoonlijke prioriteit is het te verwerken, en dat we ons verzetten tegen een overheersende staat om onze burgerlijke vrijheid en rechten te behouden. Dat is precies de reden, waarom ik de politiek in ben gegaan. Dat is de reden waarom ik hier vandaag zit. Vrij Europa in plaats van EU centralisme (Susanne Fürst, Madeleine Petrovic, Alexander Christ, Petr Bystron, Kornelia Kirchweger). Madeleine Petrovic: Ik zal dit nooit van mijn leven vergeten. En iedereen die het woord oorlog roekeloos gebruikt, zou eens naar een van deze oorlogsfronten moeten gaan. Ze zouden moeten zien wat daar gebeurt met degenen die direct aan het front staan, met degenen die in het achterland staan. Dit is onvoorstelbaar en het is zo onverantwoord om er zelfs maar aan te denken om weer zoiets te beginnen. [...] Robert Stein: Als je dit beeld van een ideaal Europa voor je zou zien, waar zou je dan als eerste beginnen? Kornelia Kirchweger: De EU moet weg. Dat is mijn absolute eis. Door de jaren heen, door verdragen en crises, heeft de EU een bezettingsmacht over Europa gecreëerd en bezet dit continent naar mijn mening op een brute, autoritaire manier, onderdrukt deze culturen, onderdrukt vrijheid, onderdrukt vrijheid van meningsuiting - en brengt dit continent terug naar waar de EU het eigenlijk vandaan wilde halen, namelijk uit de puinhopen van de oorlog. En dat is precies waar de EU dit Europa weer naartoe leidt. En deze vorm van EU moet verdwijnen. Het is een abstracte constructie die niets meer met Europa te maken heeft. Het is een onverschillige arrogante groep bureaucraten die waarschijnlijk niet meer weten wat er in dit Europa gebeurt, behalve in Brussel, in hun enclaves en in hun eigen cocon. Dat zou mijn eerste eis zijn, en die zou compromisloos zijn. Omdat je deze EU niet kunt hervormen, moet je het systeem in dit geval tot nul terugbrengen. De grote vraag is wat er van komt, maar het kan alleen maar beter worden. En de Europese naties hebben zich decennialang onderworpen aan de dictaten van deze Europese Unie. En ik beschuldig onze politici van “landverraad”, het verraden van de burgers van dit Europa, omdat ze ons verkocht en verraden hebben, voor welke belangen dan ook. [...] Alexander Christ: Europa is op dit moment echt het centrum van het kwaad. Dit is de plek waar al het kwaad ontstaat. Europa kan niet worden hervormd. Het Europa zoals het vandaag is, moet absoluut helemaal verdwijnen. In dit opzicht ben ik geen fervent Europeaan, dit bureaucratische monster, deze naar zichzelf verwijzende paternalistische structuur, is vanuit mijn oogpunt een imperialistisch project van de VS, dat de staten in Europa is opgedrongen. Goed gepland, geweldig voorbereid, ik zal er zo meteen wat over zeggen als ik de kans krijg. Ik ben dus geen fervent Europeaan. Werkelijk niet, dat kun je ook niet zijn. Men kan ook werkelijk geen schuld hebben aan dit pseudo-parlementarisme dat voor onze ogen wordt opgevoerd. Dit is een theatervoorstelling van totale leegte. Als je naar de toespraken kijkt, krijgen parlementsleden twee tot drie minuten spreektijd en dan wordt de microfoon afgekapt, vooral als ze iets zeggen, dat niet past in het straatje van mevrouw von der Leyen, die ondertussen in haar hoofd bezig is met EU-intelligentie- of anders gezegd, de geheime dienstplannen van de EU. Je kunt het aan haar hele houding merken, het in haar ogen zien, welke totalitaire gedachten zich in haar hoofd afspelen. Dit kan geen Europa zijn dat iemand wil, ik in ieder geval niet. Ik kan me niet voorstellen wat voor soort mensen zo'n Europa zouden willen, behalve diegenen die puur bezig zijn met machtsaanspraken en imperialistische zaken, met het voorbereiden van nieuwe oorlogen of in ieder geval met het voorbereiden van een soort oorlogscapaciteit. Dat is niet mijn Europa. Mijn antwoord is heel eenvoudig: stop alle EU-autoriteiten onmiddellijk, volledig en zonder vervanging. Ontsla alle Europese ambtenaren, volledig en zonder vervanging. We hebben deze bureaucratie niet nodig. En ik denk dat wij hier op het podium - en dit is een beetje algemene kritiek die ik op onszelf wil richten - de fout maken om te vallen voor de propaganda die ik eerder noemde door aan te nemen dat dit Europa, deze EU, hervormd kan worden. De EU kan net zo min hervormd worden als een volledig bezet hotel dat gerenoveerd moet worden. Dat is niet mogelijk, we kunnen hier niets hervormen. We kunnen het werkelijk alleen afschaffen zonder vervanging! De burger heeft niets van dit alles nodig, want niets ervan staat voor leven, vrijheid en eigendom. Dit zijn de waarden die op het spel staan. In relevante mate heeft de EU niets verbeterd, het heeft alles alleen maar moeilijker gemaakt. Panel: Wettelijk verplichte remigratie ja, maar hoe? (Serge Menga Nsibu, Martin Sellner, Irfan Peci, Michelle Gollan) Thomas Eglinski: Serge, je bent direct naast Martin Sellner geplaatst. Als je hier met hem op het podium zit en met hem over remigratie moet praten, ben je dan niet bang voor Martin, die ervan beschuldigd wordt alle mensen met een andere huidskleur meteen te willen remigreren? Serge Menga Nsibu: Nou, niet hier in Praag, zeker niet in Tsjechië, omdat we daar nu allebei buitenlanders zijn. Dus hij kan me niet uitzetten. (...) Vooral als het gaat om onderwerpen als politiek, vluchtelingenbeleid, remigratie, integratie, denk ik dat Martin Sellner jarenlang onrecht is aangedaan. Ja, dus iedereen die een beetje belezen is en een beetje beter luistert [...] en deze jongen, hij is ook echt sexy, het moet gezegd worden, knap, dus hij kan niet alleen praten, hij ziet er ook goed uit - nee, maar zijn ideeën, zijn gedachten zijn zuiver. Thomas Eglinski: Martin, je schreef een boek over remigratie, vaak geciteerd, vaak gethematiseerd. Je hebt verhitte discussies veroorzaakt met je theorieën. Ze waren ook een probleem in het "Compact" verbodsproces. Praten over het uitzetten, het terugvoeren van buitenlanders is vandaag de dag bijna een juridische koorddanserij. Wat zijn jullie belangrijkste stellingen? Hier is een korte samenvatting. Martin Sellner: Ik zou er lang over kunnen praten, ik zou er een heel boek over kunnen schrijven, ik heb er ook één geschreven, het werd een bestseller dankzij CORRECTIV, en dankzij de stad Potsdam - dus in de demonisering, in de poging om deze term dood te maken, hebben ze het groot gemaakt. Ondertussen gebruikt Trump het, Musk gebruikt het, van Chega in Portugal tot de Lega in Italië. En wat is de korte samenvatting van het boek? In wezen gewoon een terugkeer naar normaliteit wat het migratiebeleid aangaat. Dat betekent remigratie. Omdat we ons niet eens bewust zijn wat er sinds 2015 is gebeurd. Links heeft ons een volkomen absurd debat voorgeschoteld, namelijk: Is illegale migratie illegaal? Natuurlijk is het illegaal. Wat gebeurt er met illegale migratie? Natuurlijk moet ze terug naar huis. Punt uit, dat is absoluut duidelijk. Tien jaar lang hierover discussiëren is volkomen absurd. En remigratie normaliseert het debat. Beëindig de invasie, stop de asielmanie, een vesting Europa. Ik ben voorstander van het creëren van opvangzones en -centra in Noord-Afrika waar mensen in waardigheid en veiligheid kunnen leven, beroepen kunnen leren, maar niet naar Europa komen. Er moet een einde komen aan “legale” illegale vervangingsmigratie. We hebben een gastvrije cultuur nodig voor onze eigen kinderen, onze eigen families. En de parallelle samenlevingen moeten ook onder druk worden gezet om zich aan te passen. Stop de islamisering. Dit maakt allemaal deel uit van het principe van mijn remigratievoorstel, gebaseerd op vrijwilligheid, aanbiedingen in plaats van dwang en in combinatie met lokale hulp. We hebben vooraf gesproken over de noodzaak van lokale perspectieven. En als we alle artsen terugtrekken uit Syrië en Nigeria, dan komen de mensen natuurlijk naar ons toe. We moeten lokaal perspectieven creëren, lokaal helpen, maar duidelijk zeggen: nee, jullie kunnen Europa niet binnenkomen. En dan, niet over twee jaar, niet over drie jaar, maar over 15, 20, 30 jaar, zal Duitsland meer Duits zijn dan het nu is. En dat is remigratie samengevat. Michelle Gollan: En uiteindelijk gingen we gewoon de straat op in Berlijn. Ik nam een mooi klembord, ging naar de voorbijgangers en heb ze gevraagd: "Zou u een migrant in huis opnemen? De opvangcentra zijn vol, de woningen en de flats zijn vol. Zouden jullie misschien iets voor de gemeenschap willen doen en deze migrant in huis willen nemen?" - "Ja, ja, dat zouden we zeker doen!" En toen haalde ik Feroz Khan uit de hoek en zei: "Daar is hij. Je kunt hem meteen meenemen!" En dan: "Nee, nee, nee, we hebben toch geen plaats!" Natuurlijk wilden we op een humoristische manier de aandacht vestigen op het feit dat Duitsland en de maatschappij altijd zeggen dat we ruimte hebben, dat we plaats hebben, dat we iedereen kunnen opnemen. Nee, we hebben geen ruimte. En blijkbaar is dit hele migratiebeleid duidelijk mislukt. En toch blijven mensen zeggen dat we iedereen kunnen opnemen, dat ze zullen integreren. Nee, niet iedereen zal hier integreren. En daar wilden we de aandacht op vestigen. En het was heel interessant om te zien hoe mensen reageerden. Dus ten eerste, ja, ik doe zeker mee. En dan komt Feroz daadwerkelijk aan met een mooie jas en een coole pet: "Hoi, hier ben ik!" En toen zeiden ze snel: "Nee, dat gaat niet, dat kan niet!" Thomas Eglinski: Hoe groot ziet U het gevaar dat de islamisering in Duitsland of in Oostenrijk zal leiden tot nieuwe terroristische aanslagen? Irfan Peci: Ja, dus we zien dat we de laatste jaren niet meer van die grootschalige aanslagen hebben, zoals vroeger, of er waren ook veel pogingen, maar dat het vooral is veranderd in, ja, aanvallen met messen, waarbij de media het dan natuurlijk ook proberen af te schilderen alsof het een psychisch zieke persoon is, alsof er geen ideologie achter zit. En dat is heel, heel belangrijk om te benadrukken en de aandacht te vestigen op waarom deze mensen dit doen. Dit is dus een uiterst belangrijk aspect, want vooral de media proberen dit te verbergen, de bevolking gerust te stellen, zodat we niet achter de achtergrond komen, dat dit gewoon een ideologie is, de politieke islam, het islamisme, een ideologie die niet alleen Duitsland en Oostenrijk wil islamiseren, maar heel Europa, en dat deze agenda strikt wordt nagestreefd op verschillende niveaus, met verschillende methoden en onder andere door terreur. En ik bedoel - we zullen het hoe dan ook met Kerstmis zien - we zien nu al dat alle veiligheidsmaatregelen worden opgevoerd en dit trieste beeld waarin kerstmarkten zwaar beveiligd moeten worden zodat normale burgers zich redelijk veilig voelen – maar werkelijke veiligheid biedt het natuurlijk niet Serge Menga Nsibu: Ik zou zeggen dat we ook moeten stoppen met het presenteren van deze agenda om het land binnen te komen zonder reisdocumenten, zonder visa. We zullen stoppen met mensen te bedonderen, want ik moet ook als iemand met zichtbaar maximale pigmentatie spreken met iemand met minimale pigmentatie [...] Thomas Eglinski: [...] Nou ja, zo minimaal gepigmenteerd ben ik nu ook weer niet [...] Serge Menga Nsibu: Dat klopt, moet ik zeggen, maar hoe vinden deze migranten hun weg naar Duitsland, naar Europa? Ja, ze staan niet aan onze grenzen met tanks en zeggen, maak de, de grens even open anders schieten we. Ja, deze mensen werden opzettelijk Europa binnengelaten, Duitsland binnengelokt. Ik was net twee weken geleden in de Democratische Republiek Congo, en daar zijn ook smokkelstructuren die duidelijk en precies weten hoeveel kinderbijslag er in Duitsland is en wat ze kunnen verwachten, enz. enz. Martin Sellner: Ik zou dus een heel eenvoudige oplossing hebben om de hele asiel- en migratiecrisis op te lossen. Ik denk dat het snel voorbij zou zijn als asielcentra gewoon naast de villa's van politici gebouwd zouden worden. Dat zou heel snel opgelost zijn, maar dit even terzijde. Er is gewoon de eerste stap, een omkering van de duw- en trekfactoren. Inderdaad, zoals u al zei, er moet een einde komen aan alle stimulansen, de aanmoediging voor mensen om hierheen te komen. Ik bedoel, waar zijn we gebleven, alstublieft? Mensen uit Bangladesh komen naar Libië, betalen smokkelaars om naar Europa te komen - dat heeft niets te maken met vluchten, het is economische migratie omdat we het stimuleren. Natuurlijk moeten ze allemaal onmiddellijk vertrekken. De illegale immigranten die hier illegaal komen, moeten ook vertrekken. Iedereen die illegaal het land is binnengekomen natuurlijk. Wie illegaal kan binnenkomen, kan ook legaal vertrekken. Ik vind dit ook bijzonder grappig - de linkse gemeenschappen: "We kunnen niets doen aan massamigratie, we moeten de grenzen openen." Natuurlijk, juist dan zullen miljoenen mensen hierheen komen. Maar voor elk individu dat uitgezet zou moet worden, wordt verondersteld alsof ze de Mount Everest moeten beklimmen. En daar is een eenvoudige en duidelijke oplossing voor nodig. Michelle Gollan: We leven nog steeds in deze schuldcultus na 1945. Ja. Wij als Duitsers zijn schuldig. We moeten mensen opnemen omdat we ons daartoe verplicht voelen. We hebben deze verplichting niet! We hoeven ook niemand op te nemen. We kunnen mensen opnemen die uit noodzaak komen, die integreren, die ook dankbaar zijn dat ze hier een tweede thuis hebben gevonden. En die ook iets terugdoen voor ons: Bedankt dat jullie me accepteren, ik zal mezelf hier integreren! En als je, net als ik bijvoorbeeld, een familiegeschiedenis hebt van migranten die naar Duitsland kwamen, die hier de taal leerden, die moesten werken, die helemaal niets kregen[...] deze mensen kregen een heel klein flatje waar ze met z'n zessen op een kamer sliepen. Ze werkten zich op en ondanks alles hielden en respecteerden ze van dit land. En dat gebeurt vandaag de dag niet meer. En ik kan alleen maar zeggen dat het voortkomt uit deze schuldcultuur, en daar moeten we vanaf. Het is niet onze taak om alle mensen hier op te nemen, zeker niet om de wereld te redden. En onze eerste stimulans is om te zeggen dat als je hier dankbaar voor bent, als je laat zien dat je geïntegreerd bent, we je graag zullen accepteren. En dat is goed. Maar er zijn gewoon veel mensen die hier niet integreren. En dat zie ik als een zeer, zeer grote tragedie. Serge Menga Nsibu: En ik zou willen, de "zwarte bommenwerper" uit Congo, "Luipaard" ja, ik zou willen dat mijn moed oversloeg op de Duitse bevolking, om hen te vertellen niet bang te zijn. Angst is een slechte begeleider. Ik kwam als vluchtelingenkind uit de Democratische Republiek Congo naar Europa, vond mijn weg en leerde van jullie land te houden. Mijn kinderen zijn Duits. Ik ben nu klaar om deze missie samen met jou te realiseren. En daar wil ik mij volgend jaar sterk voor maken. Interview met Stefan Magnet Presentator: Heel leuk, Stefan Magnet, gastheer van dit, het moet gezegd worden, een gigantisch evenement - het tweede Alternatieve WEF heeft nu hier in Praag plaatsgevonden. De panels zijn voorbij, veel discussies, een ongelooflijk aantal zeer, zeer waardevolle, goede contacten die hier hebben plaatsgevonden. Hoe gaat het met je? Ben je tevreden met het resultaat? Stefan Magnet: Ik ben meer dan tevreden omdat alles perfect is verlopen. Er waren geen grote incidenten, geen verstorende acties. Alle sprekers kwamen, spraken en gingen vreedzaam en vriendelijk met elkaar om. Natuurlijk was er controverse op de podia, en dat is wat we willen. Dat is goed - het was beter vergeleken met het eerste jaar. En ik ben erg opgelucht dat we het over de streep hebben getrokken, in de waarste zin van het woord. En ik ben zeer bescheiden en dankbaar dat we zoveel geweldige medewerkers, geweldige mediapartners hebben die hier op een diverse en toegewijde manier verslag uitbrengen. Ik ben echt blij dat we hier samen zijn gekomen en dat we dit nu voor de tweede keer prachtig hebben afgeleverd. Presentator: Geweldig, erg leuk. Stefan, er was een vraag in je slogan: "Van kritiek naar kracht." Kun je het woord kracht een beetje definiëren, zodat we begrijpen over welke kracht je het hier hebt? Stefan Magnet: Ja, ik zei ook in mijn slotopmerkingen dat het gaat om het bundelen van onze wil. Dat als we het erover eens zijn dat we één doel nastreven, dat we een gemeenschappelijk doel willen bereiken - dat we dan KRACHT kunnen ontwikkelen. En daar draait het voor ons allemaal om. Het gaat daarover, te praten in termen van concrete oplossingen en concrete ideeën en dat we een gezamenlijk streven hebben waar we samen aan kunnen werken. En een gemeenschappelijke, georganiseerde wil kan bergen verzetten. We zagen het met corona, er waren honderdduizenden, zelfs miljoenen mensen die zeiden dat we niet gedwongen wilden worden tot gentherapie, dat we de spuit niet wilden nemen, dat we fysieke integriteit wilden, dat we vrijheid wilden. En dat heeft ertoe geleid dat het protest groot en machtig is geworden, dat er overal burgerlijke ongehoorzaamheid plaatsvindt. En we willen nu dat er geen oorlog komt in Europa. We willen niet worden afgeperst ten gunste van een Ursula von der Leyen of een Jens Spahn of hoe al deze marionetten ook mogen heten. We willen niet vallen voor een blauw met sterren bezaaide banner van de Europese Unie, maar we willen in zelfbeschikking en vrijheid leven, net zoals we met Corona hebben gedaan, en niet door deze politici in een oorlog worden gejaagd. Dat is de gemeenschappelijke wil die we hier tot uitdrukking wilden brengen. En ik denk dat we dat goed hebben gedaan en het laat de kijkers thuis ook zien dat we eensgezind zijn. We willen geen oorlog, we bundelen nu onze krachten om dit volgend jaar te verhinderen. Presentator: Heel mooi. En je hebt ook heel veel verschillende personen gebundeld rond dit thema. Hoe kunnen we een mogelijke oorlog in Europa voorkomen? Heb je de indruk dat er voor jullie, als experts uit verschillende vakgebieden, ook concrete volgende stappen zijn ontstaan? Stefan Magnet: We hebben echt veel dingen meegenomen. Het was duidelijk dat een van de resultaten van het simulatiespel en het panel was, dat oorlog natuurlijk moet worden erkend voor wat het is. Het is een misdaad, het is smerig, het is wreed, het is bloederig. Je moet beelden laten zien, je moet emoties laten zien. De oorlog is niet abstract, hij vindt niet ergens in Gaza of ergens in Syrië plaats. Nee, hij komt naar ons toe en wij moeten ervoor sterven, wij moeten ervoor bloeden. Wij moeten onze armen en benen verliezen aan het front en in ons eigen land. Als de zware massavernietigingswapens inslaan, zal dat zware gevolgen hebben voor ons thuisland. Dan zal het ook gevolgen hebben voor de oude mensen die zeggen: ik hoef toch niet naar het front. Maar jullie verliezen kleinkinderen en kleindochters, omdat de dochters ook opgeroepen worden in het belang van gelijkheid. En de oorlog komt ook bij ons thuis, dat is altijd zo geweest. De ouderen leden in 1945 ook onder de bombardementen, de verdrijvingen en de schendingen. Dus het zal iedereen treffen. Een oorlog is lelijk, we hebben niet nog een shitoorlog nodig in Europa. Presentator: Het is dus duidelijk dat dit onderwerp jou na aan het hart ligt en het is heel belangrijk dat je het naar de kijkers brengt, maar ook naar iedereen die je hier hebt samengebracht. Uitstekend werk. Nogmaals gefeliciteerd met dit evenement, ook van ons. We brengen hier graag verslag van uit en zullen ook de panels samenvatten. Misschien voor de kijker, als hij zich nu realiseert dat er experts zijn, mensen die invloed hebben. Je hebt echt iedereen bij elkaar gebracht, van influencers tot staatshoofd kandidaten. Wauw. Je moet ons bij een biertje vertellen hoe je dat gedaan hebt. Maar echt sterk. De echte vraag is nu, wat zou je tegen de kijker zeggen? Als je gewoon in zijn kamer zou spreken, waar hij nu zit en naar je kijkt. Wat kan hij persoonlijk, iedereen voor zich, doen om een mogelijke oorlog te voorkomen? Stefan Magnet: Ja, ik ben duidelijk van mening dat wij slechts de drijvende kracht zijn. We willen laten zien dat veel persoonlijkheden, die al bekend zijn bij kijkers uit de corona-tijden en andere uitzendingen uit een breed scala aan mediaproducten - waar mensen vertrouwen in hebben - dat we onze krachten bundelen tegen de oorlog. Wij doen het. We wijzen de weg. Wij nemen verantwoordelijkheid. We zullen een breed scala aan mogelijkheden bieden waarbij het publiek ook op een laagdrempelige manier betrokken kan raken. We zijn ons er volledig van bewust dat niet iedereen een tv-station als Kla.TV of AUF1 kan opzetten. Niet iedereen kan een megademonstratie met honderdduizenden mensen organiseren of een jurist zijn die vindingrijke advertenties schrijft. Maar iedereen kan iets doen. Iedereen kan flyers uitdelen. Ja, iedereen kan stickers plakken. Iedereen kan duidelijk zeggen waar het nu om gaat in zijn familiekring, op het werk of aan de stamtafel. Ja, de machtigen willen hun misdaden verdoezelen door naar de oorlog te vluchten. En ze willen ons belazeren zoals altijd. Wij zijn nu de stukken op het schaakbord. Je moet ze gewoon vernietigen. En wij moeten zeggen: Nee! En elke toeschouwer moet zich afvragen: wat kan ik doen? Wil ik vooraan staan? Waarschijnlijk niet. Ja, niet veel mensen willen dat. Dan kan ik er misschien met mijn vrienden over praten. Ja, misschien wil ik dat ook niet? Dan deel ik 's avonds stiekem flyers uit of plak ik ergens stickers. Als de kerk weer komt en zegt dat vaccineren vrijheid is en oorlog vrijheid, dan plak ik een sticker als deze op de kerkpoort: Nee tegen oorlog! Ja tegen vrede! - wat dan ook. Of ik kan doneren. Ik kan ondersteunen. Ik kan een multiplicator zijn. Ik kan de uitzendingen downloaden en opnieuw uploaden om de sociale censuur te omzeilen. Er zijn duizend mogelijkheden. Iedereen moet nadenken over wat hij of zij kan bijdragen. Als je nu toekijkt en niets doet in 2026, wanneer het nog mogelijk is om iets te doen, dan moet je dat doen, want daarna zullen ze de teugels strakker aantrekken en zullen er niet veel mogelijkheden meer zijn voor vreedzaam verzet. Iedereen die nu niets doet, zal de vraag moeten beantwoorden waarom hij niets deed, als het niet meer mogelijk is. Nu is het tijd om iets te doen! Activisme betekent actief zijn en iedereen moet actief zijn voor vrede. Presentator: Dat is een statement! Heel erg bedankt voor dit interview, voor het hele gebeuren, en we zullen voor je duimen en achter je staan zodat deze vrede echt bewaard blijft. Dank u. Stefan Magnet: Hartelijke dank. Interview met Elias Sasek Presentator: Hier live bij het tweede A-WEF. Nu hebben we Elias Sasek hier live. En Elias, jij was hier gisteren al, ben je vroeger gekomen. Jullie hebben daar een wat kleinere groep, in een gesloten kring waartoe wij ook geen toegang hadden, en debatteerde over zeer belangrijke onderwerpen [...] Mogen we je vragen wat je daar hebt besproken? Heb je een voorbeeld, kun je ons iets vertellen dat gisteren misschien is besloten? We zouden het graag willen weten. Elias Sasek: Ja, het waren erg interessante gesprekken gisteren. En over één punt waren we het zeker eens: Wat is een van de grootste bedreigingen op dit moment, ook tegen de vrijheidsbeweging, de voorlichting en ophelderingsscene die we hebben, en ook de vrije media? En we waren het erover eens dat dit duidelijk shadowbanning is, dat AI-algoritmes gewoon alles afbreken wat we online plaatsen en het niet langer kunnen leveren, waardoor de reikwijdte kunstmatig wordt beperkt. En tegen deze maatregel in - zoals we allemaal hebben gezien - is het enige dat telt, dichter bij elkaar komen, samenwerken, onze eigen ego's opzij zetten en samen door deze zeepbel heen breken of samen door deze shadowbanning te breken. Ik vond het ook heel interessant hoe we bijvoorbeeld overeenkwamen om veel meer uitzendingen op A4-formaat te maken als tekst in gezamenlijke campagnes, zodat mensen ze kunnen uitprinten en het zelf verdelen kunnen. Dus we zien dat de cirkel zich sluit, we gaan terug naar analoog, naar offline. Nu zijn we al een heel eind op weg met Kla.TV-Offline. Wat we al jaren doen met S&T - zelf drukken en uitdelen, distributienetwerken opbouwen - is ook heel erg populair. En ik denk dat dit zich de komende jaren ook extreem zal ontwikkelen en een extreem goede campagne of oplossing is om deze shadowbanning tegen te gaan, simpelweg omdat het digitale bereik op deze manier wordt ingedamd. Presentator: Heel sterk! Iedereen die jou kent, weet dat je alles van Kla.TV beheert, vooral op IT-gebied, en dat je het hebt opgebouwd. Je hebt weer een heel intensief jaar achter de rug, met veel andere nieuwe ontwikkelingen - je hebt zo-even Kla.TV Offline genoemd, het systeem draait tot nu toe, het is ook een punt van internet onafhankelijk netwerken. Werkt dat? Heb je feedback voor de kijkers? Elias Sasek: Ja, het is ongelooflijk. We hebben onlangs een rapport gemaakt en we hebben de teller geanalyseerd, die nu meer dan 40 landen omvat. Het is ongelofelijk hoe dit in een stroomversnelling raakt en ik ben hier 's avonds al verschillende keren naar dit project gevraagd. Gelukkig lopen we voorop in het onthullen van bewijzen, sommigen overwegen om soortgelijke projecten aan te bieden. En het zal allemaal evolueren, maar zoals ze zeggen, offline is het nieuwe bio. Dit zal zich doorzetten of moet doorgezet worden. En uit de gesprekken kon je opmaken dat het heel anders was om elkaar in levende lijve te ontmoeten dan de virtuele bijeenkomsten van vorig jaar. Het was een warme sfeer, wederzijds begrip en het besef dat we deze tijd alleen samen door kunnen komen. Presentator: Heel mooi! Ja, dat is de enige manier om het te doen, en ik weet zeker dat het niet makkelijk was voor iedereen om te geloven dat alles wat je ervoor hebt opgebouwd nog steeds gratis draait in het offline gedeelte met alle producten. Of hoe was de feedback? Ik krijg het mee van mensen die het niet kunnen geloven, die het zich niet kunnen voorstellen. Elias Sasek: Ja, het is heel, heel moeilijk om je dat voor te stellen als je het niet weet, als je niet weet hoe we samenwerken en wat onze motivatie is, onze betrokkenheid - als je dat niet weet. Ik vertelde ze alleen dat we de harde schijf weggaven om mensen te motiveren en dat we hem aan twee mensen doorgaven. Dat is onvoorstelbaar, het is ook onvoorstelbaar voor ons. Er zit maar één ding op: je moet ons bezoeken, je moet lokaal met ons netwerken, je moet ons leren kennen. En dat opent een hele nieuwe wereld! En ik heb veel sympathie voor mensen als je ze deze dingen vertelt, dat het iets van een andere planeet is. Maar mensen moeten ons zeker leren kennen en langskomen. En het bestaat, deze nieuwe wereld zonder geld, waar geld niet centraal staat, maar waar je er met heel je hart bent om het door te geven aan je naaste, om er te zijn voor je naaste. En ik ben blij met elke ontwikkeling in deze richting die komt en zal komen in de vrije ophelderingsscene. Presentator: Dat is uniek. In feite heb ik dit soort producten nog niet eens gevonden in de "financiële wereld", laten we zeggen - dat ze zoiets aanbieden. Als je deze producten aan iedereen blijft aanbieden, help je ook de hele ophelderingsbeweging om ervan te profiteren. Dus dat is echt uitstekend. Hartelijk dank voor al je inspanningen, voor je inzet en voor de tijd die je hebt genomen. Ik weet dat er overal vraag naar je is en ik laat je graag weer gaan. Elias Sasek: Dank je, en als ik je op welke manier dan ook kan steunen en we samen slagkracht kunnen bereiken, dan is elke inspanning de moeite waard! Presentator: Geweldig, Elias, hé! www.kla.tv/37746 Lokale gemeenschappen zijn van vitaal belang - Maak contact met Kla.TV Martin Sellner: "Er zijn verzetscellen in alle gemeenschappen. Als die er niet is, dan is hij niet levensvatbaar." Netwerk met je regionale Kla.TV-team: www.kla.tv/vernetzung

van me.

Bronnen/Links: Creative Commons Licenses: https://www.creativecommons.org/licenses/