22e AZK: “Het controlesysteem van het satanisch rituele geweld in samenwerking met geheime diensten” door Sandra Rasch, Chantal Frei en Dr. Marcel Polte

Tekst uitzending
download

PDF (.pdf)

Word (.docx)

10.01.2026 | www.kla.tv/40005

Korte biografie van Sandra Rasch: Sandra Rasch is een overlevende van ritueel geweld uit Duitsland. Zij en haar zus Antje groeiden op in een satanistisch gezin. Ze werden als kind verkocht aan pedofielen en ernstig misbruikt. Sandra en haar zus moesten deelnemen aan talloze satanische rituelen. Er vonden offers en kannibalisme plaats. De twee zussen werden systematisch van elkaar gescheiden, dus verbraken ze het contact. In de film "Höllenleben" van Liz Wieskerstrauch, die gebaseerd is op het onderzoek van Guido Grandt, zijn Sandra en Antje in detail getuige van dezelfde rituelen, apart van elkaar en zonder overleg. Daarvoor hadden ze tien jaar lang geen contact met elkaar gehad. De ervaring, die ze tot in detail vertellen, gaat over de rituele geboorte van Antje, waarbij het kind vervolgens werd gedood. De film "Höllenleben - Der Kampf der Opfer: Ritueller Missbrauch in Deutschland" werd in 2003 uitgezonden op ARD. Hierin doen slachtoffers verslag van ritueel satanisch misbruik. Ze noemen plaatsen en daders van ritueel misbruik. De film werd echter niet gevolgd door mediaophef en de politie sloot het onderzoek na een paar jaar. Niemand werd voor het gerecht gebracht voor deze vreselijke daden, laat staan veroordeeld. Het is duidelijk dat het onderzoek en de juridische afhandeling van deze gruwelijke misdaden niet gewenst was. De film is sindsdien verwijderd uit de mediatheek van ARD en is alleen nog te vinden op privéaccounts. De publieke media hebben afstand genomen van de opheldering van satanisch-ritueel misbruik of maken de slachtoffers zelfs belachelijk, zoals Böhmermann van ZDF of Rehmann van SRF. Sandra Rasch is nu gespecialiseerd in de therapeutische begeleiding van mensen die ritueel misbruik of andere ernstige traumatisering hebben meegemaakt, zoals pedoseksualiteit, gedwongen prostitutie, mind control, misbruik, verkrachting en verwaarlozing. Op haar website raschheilen.de kunnen getroffenen zich aanmelden om hun traumatische ervaringen te verwerken en hun innerlijke licht te ontplooien. Ze heeft een boek geschreven over haar ervaringen getiteld: "Voordat je opgeeft: Het overwinnen van trauma, ritueel misbruik en mind control". Lois: Ik zie Sandra hier al, kun je ons horen? Sandra knikt: . Geweldig. Ja, hallo lieve Sandra. Het is voor ons een eer om u hier vandaag op het 22e AZK te mogen ontvangen! Sandra: Ja, hallo Lois. Het is een eer om bij jullie te mogen zijn. Heel erg bedankt dat ik bij dit evenement mag zijn. Lois: Dank je wel. Ja, je zus Antje was erg in beeld in de film "Höllenleben". Maar jij bent ook geboren in deze satanische afstamming. Wat heb je ervaren? Wat kun je ons vertellen over satanisme in deze context? Sandra: Nou, deze film geeft eigenlijk een beetje weer hoe onze relatie als kinderen was. Maar wat ik duidelijk wil maken is hoe het leven is in zo'n satanische sekte, want ik heb me gerealiseerd dat heel, heel veel mensen geen idee hebben hoe het is. En zo is het echt. Je leeft op twee niveaus. Het ene is dit niveau van misbruik en het andere - deze gerapporteerde kinderen leven net als ik op dit alledaagse niveau. En ook in het dagelijks leven: je bent altijd bang. Het is een constante, permanente "pas op positie" omdat je altijd moet opletten hoe je denkt, hoe je je voelt en wat je zegt. Er worden blikken geobserveerd en ze testen ook of je het juiste gedrag vertoont. Ze bepalen vriendschappen, connecties, hoe je op school bent, met wie je op school bent. Ze controleren gewoon alles, ja, bijna elke ademhaling. En als je afwijkt, bijvoorbeeld als je een vriendschap hebt en het wordt te hecht, dan wordt het gescheiden. Er is absoluut geen ontsnappen aan. Ze zijn in de geest, ze observeren gedachten, blikken, gevoelens, het hele wezen en ze krijgen alles mee. En, nog belangrijker, de kinderen zijn het absolute eigendom van deze sekte. Ze zijn als getekend. Lois: En wat ervoer je daar in de sekte, in praktische termen? Sandra: Mijn ervaringen - dit is bijna de eerste keer dat ik echt over mezelf praat, want voorheen wilde ik altijd alleen maar over de genezing praten. Maar ik denk dat ik dat nu wel kan. Dus, ik werd elke nacht meegenomen, kreeg drugs toegediend. Precies. Ik had zakken over mijn hoofd, ik werd er heen gereden. Ik kreeg al vroeg hormonen toegediend. Ik had dus geen normale puberteit, maar kreeg hormonen toegediend en werd opzettelijk zwanger gemaakt. Ze zijn in verschillende stadia uit me gehaald. Ik weet dat ik er een vrij ver had gedragen die levensvatbaar zou zijn geweest. En toen werd er een uit me gehaald en - ik bloedde nog steeds – voor mijn ogen werd de huid van dit kind afgetrokken. Het heeft me vele, vele jaren gekost om er op de een of andere manier mee te leren leven. Dan is er nog de kwestie van deze beschermde en onbeschermde kinderen. Men zegt immers altijd: “Waar komen al die kinderen vandaan?” Maar juist door deze gerichte en bewuste zwangerschappen. En een extreem groot aantal kinderen - en dat zijn er echt honderdduizenden - leeft in loodsen, in kooien, in tunnels en ze worden ergens opgevangen. Soms moest ik voor kinderen zorgen zodat ze op de een of andere manier zouden overleven, en ze werden misbruikt en meegenomen en gebruikt totdat er op een gegeven moment niets meer mogelijk is. En dan worden ze of opgeofferd en dan worden de organen verkocht of - ik weet niet wat ze doen. Dus ze gebruiken echt alles. En om dit adrenochroom te produceren in deze zeer getraumatiseerde toestand - met andere woorden om dit bloed te trekken - deze adrenochroom-productie en dit constante hoge niveau van traumatisering, dat is megastress. Het lichaam kan het niet langer aan. Iets anders dat mij is overkomen: ze initiëren*1 ook de kinderen. Op een keer werd ik in een graf gelegd en men begon het ook dicht te gooien. Dus één kind ligt in het graf en de anderen moeten zo gehoorzaam zijn aan de sekte dat ze een ander kind levend begraven. Ja, het is een soort inwijding*2. En ik was ooit degene die in het graf lag en er vroeg genoeg uitgehaald werd om te overleven. Toen ik ouder werd en niet langer geschikt was voor kindersex, werd ik geprostitueerd. Ik werd getraind om voor mannen te dansen die mij dan kozen. En als conditionering kreeg ik een full-body pak met naalden aan de binnenkant. En als ik niet gewillig genoeg was, trokken ze me het pak aan. Je kunt je dus voorstellen dat elke beweging dan echt wreed is. Een ander punt is dat er heel, heel, heel veel kinderslachtoffers zijn, om van kinderen ook daders te maken. Er is een psychologische conditionering dat kinderen moeten kiezen wie er sterft. Ze moeten een beslissing nemen, ze hebben altijd het gevoel dat ze de verkeerde beslissing nemen, dat ze altijd schuld hebben en het altijd op de een of andere manier verkeerd doen, maar ze kunnen nooit iemand redden. Toen ik klein was - ik was een jaar of vijf, zes - werd ik ook tot dader gemaakt en moest ik een lichaam opensnijden dat nog warm was. Toen werd mijn hand geleid om het hart te verwijderen. Ze doen hetzelfde met bijna iedereen die daar is. Lois: Ja, dat heb ik steeds weer gehoord! Sandra: Ja, precies. En wat ook een heel belangrijke rite is: met de kleine kinderen - als ze drie zijn - hebben ze echt een satanische bruiloft. Ja, dat heb ik ook meegemaakt, waar je echt gekleed gaat in een zwarte trouwjurk met een sluier en gaat trouwen - en dan is het natuurlijk een massa orgie. Lois: Hmm. Ja, precies. Ik ben een keer naar België gebracht en het was net als in de zaak Dutroux, waar de kinderen in donkere kamers wachten - zonder ramen, in het donker, helemaal vervallen - totdat ze worden meegenomen en in bezit genomen, gebruikt. En dat was erg wreed. Ik herinner me dat ik ooit als volwassene door België moest rijden. Ik zei: "Alleen snelweg en waar ik lichten zie." We hadden daar nooit heen moeten gaan, want België was echt extreem wreed en het gaat echt tot in de koninklijke, hoge rangen. Het gaat dus altijd naar de top. Er is een hiërarchie en er zijn vele niveaus. En dit massale misbruik vindt alleen op lager niveau plaats, maar bepaalde dingen komen van bovenaf en worden van bovenaf georkestreerd omdat het voor hen gewoon een economische factor is. Lois: Zag je dat ook, dat het de bovenste daar zijn? Sandra: Ja. Lois: Oké. Sandra: Het gaat om de ziel. Degenen die dit doen hebben geen ziel of een zwarte ziel. Ze zijn vaak gewoon bewustzijn en ze willen de ziel gewoon bezitten, veranderen of doden. Lois: Schokkend, ja. Sandra: Want dat is het licht van deze aarde. Lois: Ja, heel erg bedankt voor je openheid, Sandra, om erover te praten en het met ons te delen. Het is niet makkelijk, zoals we weten van andere slachtoffers. Het is een grote stap voor hen om over deze afschuwelijke ervaringen te praten. Dat is verschrikkelijk. Bedankt dat je dit met ons hebt gedeeld - voor het eerst hier op de 22e AZK - met details die de wereld nog niet kent. Het schudt me elke keer weer wakker. Deze satanische ideologie is gewoonweg door en door kwaadaardig, zoals je nu weer hebt uitgelegd. Maar je kunt ook zeggen dat het bewustzijn van satanisch-ritueel misbruik toeneemt onder de bevolking en dat deze gruweldaden steeds meer bekendheid krijgen omdat er steeds meer van aan het licht komen. Maar nu is er een zogenaamde "pleitbezorger" voor de slachtoffers van ritueel geweld, en dat is de advocate Ellen Engel. Ze is een luide stem in het openbaar. Ze zegt echter dat je niet alles kunt geloven wat de slachtoffers zeggen, vooral als het om kindermoord gaat. Ze had nooit meldingen van vermiste kinderen gevonden op de plaatsen waar de slachtoffers hiervan hadden getuigd. Of dat er niets in de krant stond over kinderen die verdwenen waren, dat kan dus niet zo zijn. Als belangenbehartiger van slachtoffers portretteert ze de slachtoffers als onbetrouwbaar. Wat zeg je daarop? Sandra: Ongelooflijk, want er zijn honderdduizenden kinderen die gewoon niet geregistreerd staan - waar niemand iets van weet, die echt in het geheim leven, die mishandeld worden, die nooit het daglicht zien - die nauwelijks in leven worden gehouden en die doodgemarteld... - ik wil het niet zeggen - en gemarteld worden. En niemand heeft het door. Het gaat helemaal naar de top en zij hebben de beste doofpotmechanismen. We hadden toen een Soko*3. De commissie die ons geloofde werd onmiddellijk teruggetrokken. Een van hen bleef maar lachen toen ik werd ondervraagd. Ze hebben het opzettelijk in de doofpot gestopt. Veel mensen praten over kasteel Wewelsburg. Ja, daar was ik ook. Maar ze zeggen dat ze er niets kunnen vinden. Er zijn daar schoonmakers van misdaadlocaties, en als er een politieagent is die zegt: "We hebben niets gevonden", dan is dat het. Het gaat erom dat kinderen het grootste handelsproduct ooit zijn. In termen van organen - ze gebruiken de foetussen voor crèmes, voor cosmetica, voor allerlei dingen. Sekstoerisme is het grootste probleem van allemaal. Ja, ze worden verhandeld en verkocht en het is echt allemaal onder de radar, het is een aparte organisatie onder overheidsbeleid. Lois: Schokkend, ja, bedankt voor de uitleg. Ik heb in totaal 1024 gevallen van overlevenden beschreven in vier documentaires over ritueel geweld. En dezelfde rapporten blijven maar binnenkomen uit verschillende landen, keer op keer. Van slachtoffers die verschillende talen spreken. Maar wat het meest consistent is in alle rapporten is altijd de verklaring dat er hooggeplaatste mensen bij betrokken zijn die goed met elkaar verbonden zijn. Ellen Engel spreekt deze beweringen ook tegen omdat ze zegt dat geen enkele misdaad zo perfect kan zijn dat hij niet onder de aandacht van het publiek komt. Wat zegt u als ooggetuige? Heb je ook hooggeplaatste mensen gezien? Sandra: Ja, in België. Ik zag dat het helemaal naar boven gaat. En ik heb een aantal cliënten die ook hooggeplaatste mensen hebben gezien. Het punt is dat dit netwerk - er zijn dokters, vroedvrouwen, advocaten, politieagenten, rechters, politici, ambtenaren, het is er allemaal - zo'n geavanceerde infrastructuur heeft die loopt als een tweede netwerk onder onze normale infrastructuur. En niemand weet dat. Ze zijn zo verenigd, ze verdoezelen het zo erg dat een "normaal mens" het niet eens doorheeft. Dus Ellen Engel kijkt daar niet. Het is naïef om te denken dat iemand dat zou hebben gezien. Jeugdzorginstanties bemiddelen voor pedofielen. Destijds ging mijn zus naar de jeugdzorg en vertelde wat er was gebeurd. Er gebeurde niets. Deze mantel van stilzwijgen die elk slachtoffer krijgt. Het zit er diep in geprogrammeerd, het is het diepste overlevingsmechanisme. Maar de hele samenleving is geprogrammeerd om dingen te verdringen en te vermijden. Als een geesteszieke naar een kliniek gaat, werken ze er niet doorheen, ze zeggen: "Oh, kijk niet zo diep, dan ga je weer achteruit." Overal wordt vermijding gepropageerd. Het is dus duidelijk dat ze er niet naar willen kijken, dat ze zeggen: "Oh nee, ik beeld het me maar in, het is niet waar, alles is geweldig." Dit is een sociaal geprogrammeerd mechanisme geworden en is vooral de laatste jaren sterk geworden door het coronavirus. Ze hebben dit jarenlang getest op kinderen in deze sektes en nu voeren ze het door in de maatschappij. Lois: Ja. Sandra: Dat was de basis voor wat hier nu gebeurt, overal. En nu weten ze hoe het moet. De media is massahypnose. Ja, dus wat daar gebeurt is een heel ander verhaal. Lois: Ja, heel erg bedankt voor deze uitleg, lieve Sandra. Sandra: Graag. Ik wens je veel, heel veel kracht en zegen voor je therapeutische werk met de slachtoffers. Sandra: Ja, dank je. Lois: Dag Sandra, dag, bedankt! We willen nu graag overstappen naar Chantal Frei. Ze sprak ook veel over deze verwikkelingen op hoog niveau. Ze is ook een overlevende van ritueel geweld. Ik zou zeggen: Clip uit! Korte biografie van Chantal Frei: Chantal Frei is een Zwitserse vrouw en overlevende van ritueel geweld. Ze is er erg op gebrand om mensen bewust te maken van satanisch ritueel geweld, zodat dit onderwerp bekend wordt bij het publiek en onze kinderen ertegen beschermd kunnen worden. Chantal werd als klein kind ontvoerd en viel in de klauwen van een wrede satanische sekte. Daar werd ze dagelijks blootgesteld aan fysiek, psychisch en seksueel ritueel geweld in het kader van rituelen. Haar sektevader was een praktiserend satanist. In de cultus werden kinderen geofferd ter ere van Satan. Ze werd van jongs af aan misbruikt als seksslavin door verschillende groepen. Toen ze nog maar zes jaar oud was, besloten satanisten haar op te leiden tot een "Moeder der Duisternis"*4. Dit betekende dat ze voor de andere kinderen in de sekte moest zorgen en hen moest voorbereiden op verder misbruik. Ze moest deelnemen aan ontelbare wrede rituelen en offers. Lange tijd was ze zich niet bewust van de donkere kant van haar leven, omdat ze een gespleten persoonlijkheid*5 had gekregen als gevolg van de martelingen. Op 30-jarige leeftijd kreeg ze een mentale en fysieke inzinking. Toen kwamen de herinneringen aan haar vreselijke ervaringen langzaam terug. Na jaren lukte het haar eindelijk om de sekte te verlaten en begon ze over haar ervaringen te praten. Vandaag geeft Chantal interviews en maakt ze haar verhaal openbaar. Ze noemt veel van de daders bij naam die deelnamen aan de rituelen of er actief bij betrokken waren. Volgens haar zijn daar veel prominenten bij, zoals koningin Elizabeth II, koning Felipe van Spanje, Gérard Depardieu, Tom Cruise en Bill Clinton. Ze schreef twee boeken over haar ervaringen met de titels "Ik praat!" en "Ik vraag". In 2023 lanceerde ze het project "50 stemmen van ritueel misbruik". Op de website 50voices.org beschrijven 50 overlevenden hun zeer persoonlijke ervaringen met satanistisch ritueel geweld. Ja, ik denk dat we verbinding hebben. Hallo, lieve Chantal, we zijn blij dat je vandaag bij ons bent. Chantal: Hallo, lieve Lois, heel erg bedankt voor deze uitnodiging. Het is voor mij een grote eer om vandaag bij je te zijn en hierover te praten. Lois: Geweldig, dank je. Lieve Chantal, als mensen horen dat "de herinneringen" pas geleidelijk terugkomen bij zulke vreselijke ervaringen, schakelen ze meestal meteen uit: "Dat kan niet waar zijn! Zulke vreselijke dingen, dat weet je als het gebeurt." Wat zeg je tegen deze mensen? Chantal: Ja, dat is eigenlijk iets wat ik vaak hoor. Maar ik moet zeggen, dat is gewoon verkeerd. Omdat je echt slechte gebeurtenissen "vergeet". - Dus je "vergeet" ze als het ware in het dagelijks leven. Waarom is dat? Daarom wil ik jullie iets vertellen dat we allemaal al eens hebben meegemaakt of gehoord. Laten we zeggen dat iemand een ernstig auto-ongeluk heeft gehad. In de regel - niet altijd, maar in de regel - op het moment dat dit ongeluk gebeurt, dissocieert de persoon deze gebeurtenis - deze situatie - omdat het zo extreem erg is en op dat moment niet geïntegreerd kan worden. Lois: Wat betekent "gedissocieerd"? Chantal: Alsjeblieft? Lois: Wat betekent "gedissocieerd"? Chantal: Dus dat betekent dat de gebeurtenis die plaatsvindt quasi zoals buiten jou plaatsvindt. Je kunt het dus niet zelf integreren, je kunt het niet verwerken in het moment. Je begrijpt niet wat er gebeurt, maar het gebeurt toch. En daarom wordt dit proces "dissociëren" genoemd. En dat is eigenlijk een natuurlijk proces en ik zou zelfs zeggen dat het een overlevingsstrategie is die ingebakken zit in ons mensen, in alle mensen. En dan verdwijnt het niet zomaar, het gaat in het zogenaamde traumageheugen. En het traumageheugen wordt gevormd wanneer er hele, hele erge, dramatische dingen gebeuren. En het is pas veel later - meestal, soms is het dagen, maanden of in mijn geval was het jaren later - wanneer het eigenlijk weer aan de oppervlakte komt, dat wil zeggen, wanneer het geheugenverlies - dat zich eromheen heeft gevormd - wanneer het langzaam weer afbrokkelt en de herinneringen langzaam terugkomen, dan komt het terug in het geheugen. En dan heb je de mogelijkheid of de ruimte om er langzaam aan te werken. En dan herinner je het je weer, zelfs jaren later. Lois: En dan zijn de details en alles ineens terug, je herinnert je alles? Chantal: Ja, het komt naar boven. Dus je moet je voorstellen dat het een soort mand is en dat alle slechte herinneringen, dramatische ervaringen, er gewoon in gegooid worden. Want als het gaat om ritueel geweld - en daar hebben we het over - zijn er zoveel dramatische ervaringen en het wordt gewoon in een grote mand gegooid. En weet je, het is net als elke was, de ene herinnering komt naar boven en dan weer een andere en in het begin is het helemaal niet samenhangend, het heeft dus geen rode draad. En zo zijn het net kleine stukjes van een legpuzzel die je na verloop van tijd kunt samenvoegen. Maar dit ene stukje van de puzzel is eigenlijk gedetailleerd, maar je begrijpt misschien niet wat er in dit plaatje staat als je de anderen nog niet hebt kunnen toevoegen. Lois: Oké. Ja, dat is ongelooflijk in de ware zin van het woord. Dan heb je zulke vreselijke dingen meegemaakt en mensen geloven je niet - omdat het gewoon zo ongelooflijk is dat deze gespleten persoonlijkheid echt bestaat, deze onderdrukking van herinneringen, dit geheugenverlies. Maar er zijn andere obstakels dat men jullie overlevenden niet gelooft. En dat is de ongeloofwaardigheid van de gebeurtenissen zelf. Dat hoor je van bijna alle overlevenden, dat de daders zelfs recht in hun gezicht zeggen: "Niemand zal je geloven, dat klinkt veel te gek." Guido Grandt gaf me onlangs een voorbeeld van een zaak waarbij een dader verkleed als Mickey Mouse een kind misbruikte. En toen het kind er vervolgens over sprak en zei: "Mickey Mouse heeft me verkracht", geloofde natuurlijk niemand het kind en lachte de dader zich rot. Ja, Chantal, ik ga je een kort fragment laten zien van een video van de "Satanic Panic" beweging. Omdat ze daar over je praten. En dit is de beweging die zegt dat satanisch-ritueel geweld niet bestaat. De slachtoffers willen gewoon aandacht en verzinnen het allemaal of laten zich ompraten door therapeuten enzovoort. Laten we daar even naar luisteren. "Chantal Frei - om het simpel te zeggen: wanneer de naam wordt genoemd - er zijn veel video's met haar, en we hebben zelfs een clip van een van hen in het openbaar laten zien op een van onze evenementen. Ik geef mensen altijd alleen deze passage: Zo zegt ze dat ze ritueel misbruikt is door "de drie tenoren"*6 en Peter Alexander tijdens een satanisch ritueel in de kathedraal van Barcelona. Ik denk niet dat ik nog meer over de zaak hoef te zeggen. Is er nog iets echt belangrijks?" Lois: Dus, lieve Chantal, jij en je verhaal waren een hele 30 seconden waard voor dit gremium en dan was het voor hen afgehandeld. Het kan niet zo zijn dat "The Three Tenors" en Peter Alexander je ritueel verkracht zouden hebben in de kathedraal van Barcelona. Dit brengt ons terug bij het onderwerp dat we zojuist met Sandra Rasch hebben besproken. Dat de overgrote meerderheid van de overlevenden spreekt over de betrokkenheid van prominente en elitaire mensen, die over internationale netwerken beschikken en elkaar zouden dekken. Dus Chantal, je krijgt meer dan 30 seconden om er iets over te zeggen. Chantal: Ja, nou, je hebt het nu echt een paar keer gezegd. Het is zo onvoorstelbaar, het is zo onwaarschijnlijk. Het gaat dus eigenlijk verder dan het normale kader dat je echt moeite hebt om dit te geloven. En dat klopt, als je een kind bent en het meemaakt, wordt het je keer op keer verteld, het wordt je ingeprent: "Als je er ooit over praat, heb je er toch niets aan, want niemand zal je toch geloven." Het is echt zo'n deken. Dat is dus een soort bescherming voor de daders en dat is ook een van hun grootste wapens, dat de dingen die ze doen zo immens zijn en zo ver gaan dat je het je als normaal mens - of iemand die gewoon een normaal leven leidt - nauwelijks kunt voorstellen. Ja, maar zo is het nu eenmaal. Dus ten eerste wil ik echt zeggen dat ik er niet ben en dat ik niet over mijn ervaringen praat, zodat zoveel mogelijk mensen me geloven. Dus als Bernd Harder me niet gelooft, dan moet hij me niet geloven. Maar ik ben er om mensen echt aan te moedigen bij zichzelf te rade te gaan als ze zoiets horen: En wat als het toch waar zou zijn? Echt, ik kan iedereen die hier nu naar luistert en kijkt verzekeren dat - als je dit pad inslaat - je je heel snel zult realiseren dat dit helaas toch zo is. Helaas, helaas. Waarom helaas? Want op dit moment, nu we met elkaar praten, zijn er kinderen die dit meemaken. En als we niet opstaan en kijken en gewoon de hele tijd zeggen: "Oh, dat is onmogelijk", dan zullen deze kinderen dit blijven meemaken. En ik geloof dat het onze verantwoordelijkheid is, wij als samenleving, om te kijken - en ik ben hier om erover te praten omdat ik het heb meegemaakt - en ik wil jullie echt aanmoedigen om te kijken. Ja, en je zult echt het bewijs vinden dat dit waar is. Lois: Ja, dank je, Chantal. Wil je ons kort vertellen wat je hebt meegemaakt in Barcelona? Bernd Harder wees het af omdat het blijkbaar niet mogelijk is. Chantal: Ja, dus in Barcelona was het zo - ik neem natuurlijk aan dat prominente mensen deze hele "Sagrada Família"*7, die in het centrum van de stad staat, huurden of gewoon voor zichzelf reserveerden. - En dat was op 30 april en 30 april is de verjaardag van Satan en er werd een enorm, enorm ritueel georganiseerd. Dus aan de ene kant de verjaardag van Satan, aan de andere kant de voltooiing van mijn zogenaamde training als "Moeder der Duisternis" - wat we al eerder hebben gehoord. En in dit ritueel werd ik ook gewoon verkracht door beroemdheden - zoals Bernd Harder net zei - "de drie tenoren" en Peter Alexander. "De drie tenoren" stonden toen nog niet bekend als de "drie tenoren". Dus toen deden ze nog aparte optredens of concerten. Maar toen was het al een kwestie dat ze op een gegeven moment bij elkaar zouden komen. Op zulke evenementen heb ik dit keer op keer gehoord, wat er in de toekomst gaat gebeuren of welke plannen ze hebben. Ze waren er dus alle drie en kwamen pas later bij elkaar. En dat is ook het geval op plaatsen waar mensen, d.w.z. prominente mensen, worden uitgenodigd die op dat moment misschien nog niet zo prominent zijn. Maar juist omdat ze deelnemen aan dergelijke rituelen, wordt hen vervolgens beloofd dat ze daarvoor dan hun carrière krijgen. En ik denk dat dat is wat er gebeurde met "de drie tenoren", want ik denk dat ze twee of drie jaar later beroemd werden. Lois: Ongelooflijk. Ja, je zou het echt niet geloven als honderden en nu zelfs duizenden mensen niet precies dezelfde beweringen deden. Zoals ik al zei, heb ik net 1024 verslagen van overlevenden verwerkt in mijn documentaires - en dat is helemaal wreed. In 2022 waren er nog 27 meldingen van slachtoffers, in 2023 al 111 meldingen van overlevenden, in 2024 al 247 en dit jaar 640 nieuwe meldingen. Het is een exponentiële curve en dit tij houdt niet op. Daarom had mijn vader dit briljante idee met Vetopedia, zodat overlevenden van ritueel geweld zich kunnen registreren op Vetopedia. Het is een soort Wikipedia, maar dan een vrije encyclopedie van tegenstemmen. Al deze rapporten kunnen worden verzameld en gepresenteerd in een grote internationale database. En dit platform is al beschikbaar in 21 talen. Chantal, ik heb gezien dat je je al hebt ingeschreven. Ik vind dat briljant. Wil je de andere overlevenden en ons kort vertellen hoe ze zich kunnen registreren of wil je ons je bericht laten zien? Chantal: Ja, heel graag. Onder "Ritueel geweld" staan korte getuigenverslagen. Je kunt rechtsboven klikken op "Getuigenverslagen invoeren" en dan zijn er verschillende vragen die je kunt beantwoorden. Vertel eerst kort je levensverhaal, maar ook de plaatsen delict waar je dit hebt meegemaakt, de landen, welke daders je hebt gezien - als je dit wilt invoeren. Ik vind dit een briljant idee en ik wil echt alle survivors aanmoedigen die het aandurven om mee te doen. Je kunt het ook anoniem invoeren. Dit is eigenlijk om onze stem te verheffen, om te laten zien: "Hallo, we zijn niet alleen, we zijn hier. We verheffen onze stem en we zullen niet stoppen tot we gehoord worden." Dus ik denk dat we gehoord worden - dat geloof ik - maar we worden nog steeds genegeerd door de overgrote meerderheid. En dat is een manier om deze - wat is het woord ook alweer? Lois: Vetopedia Chantal: Ja, precies. En dat is een manier om er echt mee door te gaan - en er is geen gevaar voor jezelf als je je aanmeldt - en om voortdurend je stem te verheffen. Hiervoor wil ik moed maken. Lois: Heel leuk, hartelijk dank voor je deelname en aanmelding. Je kunt de bronnen ook invoeren op Vetopedia. We zien je twee boeken hier, waar je ze kunt bestellen. Je kunt ook video's uploaden. Dat is iets heel bijzonders aan Vetopedia, dat de bronnen beveiligd zijn, want veel video's over ritueel geweld verdwijnen voortdurend van het internet! Voor veel andere slachtoffers hebben we deze video's al kunnen veiligstellen op Vetopedia, die al van andere platforms zijn verdwenen. Ja, dus heel erg bedankt, lieve Chantal, dat je daar staat en gewoon doorgaat ondanks al deze aanvallen. Nu ook weer met Vetopedia! Ik dank je uit de grond van mijn hart voor dit gesprek. Chantal: Hartelijk dank voor je inzet en voor je steun aan overlevenden van ritueel geweld. Hartelijk dank. Lois: Graag gedaan. Nu wil ik graag overschakelen naar Marcel Polte, die zich heeft beziggehouden met een groot aantal overlevenden van rituele geweld en voorlichting geeft over deze misdaden. Clip uit! Korte biografie van Marcel Polte: Na zijn rechtenstudie werkte Dr. Marcel Polte 15 jaar als advocaat bij internationale advocatenkantoren op het gebied van handelsrecht. Hij werkt nog steeds als advocaat. Naast zijn werk als advocaat had hij een aantal jaren een praktijk als niet-medisch behandelaar voor psychotherapie. Door deze activiteit kwam hij in 2017 in aanraking met het onderwerp satanisch-ritueel misbruik en heeft hij zich hier intensief mee beziggehouden. Zijn onderzoek en talloze ontmoetingen met overlevenden van satanisch ritueel geweld hebben geresulteerd in drie boeken: "Dark New World Order Volumes 1 en 2" en "Uncle Sam's: An insiderrapport uit de hel van Monarch-Mind Control". Zijn boeken worden gekenmerkt door diepgaand onderzoek en uitgebreide referenties. Hij heeft ook de publicaties van overlevenden van ritueel geweld ondersteund met zijn voorwoord. Een focus van zijn werk is om te laten zien hoe satanisch-ritueel geweld in sektes en mind control programmering door geheime diensten zoals de CIA met elkaar verbonden zijn en worden toegepast. Wrede martelingen en misbruik worden gebruikt om gespleten persoonlijkheden te creëren bij kinderen en jonge mensen die zo geconditioneerd kunnen worden. Lois: Hallo, Marcel Polte, kun je ons horen? Marcel: Ja, ik hoor je heel goed. Lois: Heel leuk, we heten je welkom op het 22e AZK. Het is geweldig om je hier te hebben. Marcel: Dank je, Lois. Lois: Je hebt de korte bijdragen van Sandra Rasch en Chantal Frei hier op het 22e AZK al gehoord. Je hebt zelf ook met veel overlevenden te maken gehad. Kun je in een korte presentatie samenvatten wat je hebt onthuld in je boeken over satanisch-ritueel geweld, kun je iets zeggen i.v.m. je bewijsstukken over de betrokkenheid van het leger en de CIA? En kun je iets zeggen over MK-Ultra-Mind Control en zo? En kunt u alstublieft kort uitleggen wat MK-Ultra en Mind Control is? Marcel: Ja, heel graag. Dat zal ik doen. En ik ben blij dat ik de verslagen van Sandra en Chantal in een bredere context kan plaatsen. Ritueel misbruik en mind control*8 gaan juist over systematisch geweld dat niet alleen bestaat uit individuele handelingen, maar is ingebed in grotere structuren. In destructieve sektes, in geheime militaire programma's en in netwerken die generaties lang actief zijn. Ik onderzoek dit militair-satanische complex al vele jaren en documenteer hoe deze gebieden in elkaar grijpen. Mijn boeken vatten deze bevindingen samen. Alle bronnen en referenties zijn daar te vinden. En wat ik hieronder presenteer is gebaseerd op de getuigenissen van overlevenden zoals Chantal en Sandra, maar ook op veel andere gespecialiseerde literatuur van therapeuten, vrijgegeven overheidsdocumenten en internationaal onderzoek. En ritueel geweld, het moet gezegd worden, is meer dan religieuze waan of sadistisch misbruik. Dit zijn opzettelijk gestructureerde gewelddaden die een occult of satanisch geloofssysteem volgen. En in cultfamilies wordt juist deze agenda van generatie op generatie doorgegeven. Kinderen worden vanaf hun geboorte in een slachtofferrol gedwongen, maar ook in een daderrol. Ze worden gemarteld, misbruikt en gedwongen om dieren of zelfs mensen te doden, zoals we zojuist hebben gehoord. Het doel hierachter is drieledig. Ten eerste, de vernietiging van de persoonlijkheid. Het extreme trauma versplintert de psyché van het slachtoffer. En ten tweede, hierop voortbouwend, het kneden van controleerbare persoonlijkheidsdelen, zogenaamde "alters" of innerlijke delen, die dan specifieke opdrachten uitvoeren. En ten derde, en ook belangrijk, de verbinding met de daderstructuur door het creëren van schuld bij de slachtoffers, maar ook angst en loyaliteit, op een kunstmatige manier. Op deze manier zijn de slachtoffers vanaf hun geboorte gebonden aan deze cultstructuren. En deze mechanismen worden al tientallen jaren beschreven in traumaonderzoek. Duitse en internationale experts zoals Michaela Huber en Dr. Alison Miller bevestigen dit patroon van gedwongen dissociatie*9, die regelmatig wordt waargenomen bij slachtoffers van ritueel geweld. Maar - en dit is heel belangrijk - het bestaan van ritueel geweld kan niet alleen worden bewezen aan de hand van getuigenverklaringen, maar ook aan de hand van gegevens. De "Werkgroep Ritueel Geweld" heeft in 2005 en 2007 verschillende onderzoeken uitgevoerd onder psychotherapeuten in Duitsland. In totaal werden meer dan 200 gevallen als geloofwaardig aangemerkt. Hieronder waren 42 meldingen van moord. En de "Utah State Task Force on Ritual Abuse" bevestigde soortgelijke structuren in de VS al in 1992. Ten slotte – naast vele andere – het onderzoek van de “Onafhankelijke Commissie voor de verwerking van seksueel misbruik van kinderen” (UKASK) uit Duitsland uit 2016. Het evalueerde opnieuw de ervaring van 174 psychosociale professionals uit Duitsland die verklaarden te hebben gewerkt met slachtoffers van georganiseerd en ritueel geweld. Hiervan had 69 procent betrekking op satanische groepen. En deze cijfers bewijzen het: We hebben het niet over individuele gevallen, we hebben het over een internationaal terugkerend fenomeen dat al lang voordat het publieke aandacht kreeg, werd herkend in professionele contexten. Om deze mechanismen van ritueel geweld te begrijpen, moet je ook de historische programma's van mind control kennen. In de jaren 1950 lanceerde de CIA het MK-Ultra project. Dit was een onderzoeksprogramma om het menselijk bewustzijn te manipuleren. MK-Ultra bestond uit meer dan 140 sub-projecten met experimenten op mensen waarbij drugs, voornamelijk LSD, hypnose, elektrische schokken, slaaptekort en sensorische deprivatie, d.w.z. prikkelonttrekking, werden toegepast. En het doel van dit alles was om controlemechanismen over geest en gedrag te ontwikkelen. Wat slechts wordt gesuggereerd in de officiële documenten over MK-Ultra, wordt door veel overlevenden in een rituele context gerapporteerd als een echte ervaring. En wat opvalt is dat ze dezelfde technieken gebruiken, dezelfde doelwitten en in sommige gevallen dezelfde groepen daders. Natuurlijk zijn er ook overlevenden van het MK Ultra programma zelf, dat nu "Project Monarch" heet. Mary Sparrow is één van hen. Haar verklaring is te vinden op de pagina "50 Voices of Ritual Abuse" (https://www.50voices.org/). Maar ook Cathy O'Brien en Katie Groves. En al in 1995 - dit is ook belangrijk - getuigden overlevenden van MK-Ultra in Washington DC voor het "Adviescomité voor menselijke stralingsproeven". Je kunt de protocollen nog steeds vinden. Dit is allemaal geen nieuw idee. Het cruciale punt is dat ritueel geweld en MK-Ultra geen afzonderlijke fenomenen zijn. Ze zijn verbonden door een gemeenschappelijke ideologie, satanisme als een systeem van macht en controle. En in beide contexten vinden we dezelfde basisprincipes terug, namelijk de totale onderwerping van het individu, ontmenselijking door extreem geweld en het creëren van werktuigen, d.w.z. mensen die bevelen uitvoeren zonder zich deze later te herinneren. De psycholoog Dr. Corydon Hammond sprak al in 1992 op een conferentie openlijk over deze connecties in zijn zogenaamde "Greenbaum speech". Hij beschreef hoe satanische culten en programma's van geheime diensten hand in hand gingen om dissociatie op te wekken*9 en om deze persoonlijkheidsstructuren te programmeren voor bepaalde taken in de slachtoffers. Veel overlevenden melden daarom ook dat de daders verankerd waren in kringen van het leger en de geheime dienst, maar ook in de sektes - met andere woorden, ze hadden zogezegd twee gezichten van dezelfde ideologie. Een prominent voorbeeld - en ik weet zeker dat veel mensen de naam zullen herkennen - is luitenant-kolonel Michael Aquino, die ook hogepriester van de Tempel van Set was. Lois: Volledige Satanist, ja! Marcel: De basis van deze controle, kun je zeggen, is dissociatie, afsplitsing. Door extreme, meestal herhaalde trauma's splitst het bewustzijn zich uiteindelijk in afzonderlijke delen. En deze innerlijke delen kunnen dan nieuwe identiteiten, taken en triggers krijgen van de daders. En heel kort over de belangrijkste methoden, hoe dit werkt, hoe het tot stand komt. Dit omvat "trauma inductie" door marteling, pijn, misbruik, elektrische schokken of bijna-doodervaringen zoals verdrinking, maar ook hypnose en suggestie. Het geheel wordt gecombineerd met symbolen, getallen of reeksen letters, zoals "alfabetcodes", waarna deze ontbering van prikkels, bijvoorbeeld in tanks of kamers, vergelijkbaar is met hoe het wordt afgebeeld in de serie "Stranger Things"; geïnspireerd op echte experimenten. Vervolgens worden drugs toegediend, vaak in combinatie met elektrische schokken, om de beïnvloedbaarheid te vergroten. En dan is er ook nog de programmering door middel van rituelen, waarbij daders een spiritueel niveau simuleren om dergelijke bovennatuurlijke machtsstructuren in de slachtoffers te implanteren. In mijn onderzoek vergeleek ik deze mechanismen vervolgens met vrijgegeven MK-Ultra documenten. En de basis is heel duidelijk gedocumenteerd. Een centraal element van veel slachtofferverklaringen zijn ook zogenaamde zelfvernietigings- of zelfmoordprogramma's, die dienen om het slachtoffer permanent onder controle te houden en elke onthulling op deze manier te voorkomen. De programma's worden dan geactiveerd door triggers zoals sleutelwoorden of symbolen, bepaalde geluiden of muziek of contact met bepaalde mensen of instellingen, bijvoorbeeld in de context van therapie. Zodat wanneer het slachtoffer over zijn ervaringen praat, hij plotseling in paniek raakt of zichzelf pijn doet omdat een innerlijk deel geprogrammeerd is om de waarheid te beschermen. Andere rollen van deze innerlijke delen zijn dan verslaggevers, straffers of programmeurs. Lois: Marcel, mag ik je even onderbreken? Marcel: Graag. Lois: We hebben muzikanten en acteurs gezien die allemaal zelfmoord hebben gepleegd. En dan denk je altijd: "Ze hebben nu roem, ze hebben geld. Waarom plegen ze nu zelfmoord?" Is er een verband met deze "zelfmoordprogrammering"? Dat ze misschien willen uitpakken en plotseling gaat dit programma af? Marcel: Ja, dat is een zeer terechte vraag en ook een zeer belangrijke observatie, vooral bij beroemdheden, waar mensen zeggen, zoals je net zei: "Ze hebben rijkdom, ze hebben aandacht, ze zouden eigenlijk gelukkig moeten zijn, ook al is er zeker een zekere mate van stress mee gemoeid." Het kan zijn dat in bepaalde gevallen - vooral als er aanwijzingen zijn dat iemand wil uitpakken - dergelijke programma's worden geactiveerd. Natuurlijk is dit achteraf moeilijk te bewijzen. Toch denk ik dat dit vrij geïsoleerde gevallen zijn. Voor sommigen is het echt een sterk vermoeden, voor degenen die al hebben aangegeven dat ze over dingen willen praten of zelfs al bepaalde kritieke onderwerpen hebben aangekaart. In veel gevallen zal er echter iets anders achter zitten. En je moet jezelf afvragen: "Wat is dat grote innerlijke conflict dat deze prominente 'beroemdheden'*10 hebben dat uiteindelijk tot zelfmoord leidt?" Dit leidt echter tot nog donkerdere of even donkere kringen, waarin je jezelf moet afvragen: "Wat was de prijs van deze roem? En ontstaan er daardoor misschien gewetensconflicten, of zijn er misschien zelfs mechanismen die verder gaan dan deze mind control-technieken, zoals ik ze heb beschreven, om zulke mensen als het ware op een heel diep niveau tot slaaf te maken?" Het zou hier te ver voeren, maar het is een heel belangrijk punt. Lois: Dank u, heel goed, ja. Ja, laten we van het zelfmoordprogramma naar het grotere geheel gaan. Namelijk: dit zijn niet alleen overlevenden hier uit Duitsland of, zoals Chantal Frei, uit Zwitserland, maar ook uit vele andere landen, zoals Groot-Brittannië, de VS, Nederland, Australië en Zwitserland. In principe kun je zeggen dat er over de hele wereld rapporten zijn met vergelijkbare patronen - kort samengevat. In de meeste gevallen is de familie de dader. Misdaadlocaties zoals privévilla's, kerken, ondergrondse ruimtes, militaire faciliteiten of bossen worden genoemd. Dan is er nog mind control, mensenhandel, kinderporno, prostitutie en zogenaamde Snuff films*11, maar ook connecties tussen deze lokale sektes, waar dit gebeurt, en internationale netwerken. En het geheel, deze structuren, overlappen dan weer met de georganiseerde misdaad, maar ook met staats- of militaire gebieden waar experimenten op mensen worden uitgevoerd. Een voorbeeld dat Chantal Frei noemt is de connectie met de Amerikaanse militaire basis "Dagger Complex" in Darmstadt, waar ze dergelijke ervaringen had. Cathy O'Brien noemt bijvoorbeeld ook talloze militaire bases in de VS als plaats delict, evenals bijvoorbeeld NASA-faciliteiten. Marcel: In mijn boek "Uncle Sam's" analyseer ik uitspraken van Katie Groves, die verslag doet van video's over haar ervaringen in een zogenaamde "Snuff Factory", waar moordfilms met kinderen werden geproduceerd. Ze beschrijft hoe deze kinderen systematisch werden misbruikt, gemarteld en gedood in een ondergrondse faciliteit in Texas. En volgens haar verklaring stond de faciliteit onder controle van de CIA, die naar verluidt een internationale kinderhandel runde. Een "remote viewing experiment" dat ze liet uitvoeren kon het bestaan van deze faciliteit onomstotelijk bevestigen. En hoewel deze verklaringen, afgezien van het "kijken op afstand", moeilijk te verifiëren zijn, moet gezegd worden dat ze in veel details overeenkomen met de patronen van andere overlevenden, vooral in combinatie met rituele elementen, militaire context, maar ook complexe programmeermethodes. In sommige gevallen worden dezelfde of specifieke plaatsen delict of daders genoemd door overlevenden die elkaar niet kennen. In de loop van mijn onderzoek heb ik ook een zogenaamd FOIA-verzoek, d.w.z. een verzoek om informatie onder de Amerikaanse Freedom of Information Act, ingediend bij de CIA. En toen vroeg ik om alle documenten te overhandigen die betrekking hadden op de eerder genoemde MK Ultra overlevende Cathy O'Brien. En het antwoord van de CIA is erg interessant. Deze luidde als volgt: "Het al dan niet bestaan van de documenten kan noch worden bevestigd, noch worden betwist. Het al dan niet bestaan van dergelijke documenten wordt momenteel zelf geclassificeerd en is dus beschermd tegen openbaarmaking." En als je over dit antwoord nadenkt, betekent het dat er officieel staat: "Er zijn natuurlijk dossiers, maar die kunnen om redenen van nationale veiligheid niet openbaar worden gemaakt." Anders hadden ze gewoon gezegd: "Geen gegevens gevonden". Dus "er is niets". En het feit dat er überhaupt iets is in verband met Cathy O'Brien is bijvoorbeeld een zeer sterke aanwijzing dat er iets met haar verhaal waar is. Naast het psychologische en dit technische niveau moet ook gezegd worden dat de spiritueel-ideologische achtergrond een zeer centrale rol speelt. Veel daders zien zichzelf als onderdeel van een satanische of Luciferiaanse orde die macht wil verwerven door lijden, dood en onderwerping. Voor hen zijn deze rituelen meer dan alleen symboliek. Ze geloven in energie of kracht die verkregen kan worden door dit offer. En het is precies dit geloof dat generaties lang wordt doorgegeven binnen de cultfamilies en vervolgens wordt gecombineerd met een elitair wereldbeeld: Namelijk dat de uitverkorenen - vanuit hun standpunt - boven de andere mensen staan - die ze echter ook vrezen vanwege hun numerieke overwicht. Lois: Ja. Marcel: De gevolgen voor de slachtoffers, namelijk de slachtoffers van deze systemen, zijn ook belangrijk. Ze lijden aan de ernstigste gevolgen van trauma zoals complexe dissociatie psychologisch uitschakelen of afsplitsen - bijv. trancegevoel, gevoel van onwerkelijkheid. Een beschermende reactie van de hersenen, vaak veroorzaakt door stress of buitensporige eisen: , flashbacks - genoemd door Sandra en Chantal - van angststoornissen, dwangmatig gedrag. Er kunnen lichamelijke ziekten optreden als gevolg van deze jarenlange mishandeling. En vaak ook diepe identiteitscrises. En veel van de getroffenen ontwikkelen daarom ook deze dissociatieve identiteitsstructuur, zoals bedoeld door de daders. Je hebt dus permanent zoveel innerlijke personen die ook naar buiten toe zichtbaar zijn. Dus als we het hebben over ritueel geweld en mind control - en ik kom langzaam aan het einde - gaat het niet alleen over het blootleggen van individuele gevallen, maar over de centrale vraag hoeveel deze machten weten over het menselijk bewustzijn en hoe ze deze kennis vervolgens misbruiken om een bepaald einddoel te bereiken. Namelijk de vestiging van een - vanuit hun gezichtspunt - satanisch wereldrijk. Het is heel belangrijk dat we onafhankelijk onderzoek hebben naar dissociatie*9 en op trauma's gebaseerde programmering en dat er veilige plekken zijn voor overlevenden. Maar ook de moed om over institutionele grenzen heen samen te werken, want zwijgen beschermt alleen de daders. Opheldering en bewustwording zijn de eerste stap in het doorbreken van deze cyclus. En mijn werk ziet zichzelf ook als een bijdrage aan een uitgebreidere opheldering van deze mechanismen. Ritueel geweld is geen marginale kwestie, maar een spiegel voor wat er gebeurt als geheime, occulte groepen ongemerkt hun invloed in onze samenleving uitbreiden. Lois: Ja, precies. Marcel: Het is daarom ook aan ons om beter te kijken, de slachtoffers serieus te nemen en ervoor te zorgen dat deze bevindingen het grote publiek bereiken. Dit bedreigt immers de vrijheid van elk individu. Ritueel geweld en mind control zijn, zoals al eerder in de lezing naar voren kwam, een uiting van hetzelfde destructieve idee: dat een mens gedomineerd en gebroken kan worden en dat zijn ziel overgenomen kan worden. En toch – elke waarheid die aan het licht komt - en dat is zogezegd het positieve aspect van het hele gebeuren – verzwakt dit systeem. Uiteindelijk begint verlichting wanneer we het onzegbare onder woorden brengen en wanneer overlevenden - zoals Sandra en Chantal - durven te spreken. En dat vereist platforms zoals deze. Dus nogmaals mijn dank aan jullie. En ik wil iedereen die luistert bedanken dat ze bereid zijn om te luisteren, maar ook om te kijken en hun ogen niet te sluiten. Hartelijk dank. Lois: Ja! Dank je wel! Bedankt, Marcel, je hebt nu in een paar minuten echt een brug geslagen naar wat mijn vader aan het begin van deze conferentie heeft gezegd. Hij heeft zojuist, met ons decennialange onderzoek, laten zien hoe deze geheime structuren uiteindelijk geworteld zijn in het satanisme. En we hebben uit hun eigen mond gehoord dat ze een satanische wereldorde willen vestigen. Maar ze zijn in de minderheid. Wij zijn veel beter dan zij, als we ons dat maar realiseren! Als alleen het licht binnenkomt, zal deze hele criminele constructie instorten. En we staan op de rand van dat punt. En daarom: als jullie allemaal deze lezing en dit hele AZK verspreiden, zodat het echt licht wordt, dan zal deze satanische wereldorde instorten. Bedankt voor je strijd om deze wrede praktijken aan het licht te brengen. 1: initiëren: aanvaarden of inwijden in een gemeenschap. 2: inwijding: introductie of acceptatie in een groep, rol of speciale status, vaak geassocieerd met een ritueel of speciale handeling. 3: Soko: speciale commissie, een speciaal gevormde onderzoekscommissie. 4: "Moeder der Duisternis": dat is het derde niveau (van zes) in de hiërarchie aan de vrouwelijke kant van de Illuminati. 5: Gespleten persoonlijkheid: dissociatieve identiteitsstoornis, kortweg DIS. 6: "de drie tenoren": een trio van operazangers Plácido Domingo, Luciano Pavarotti en José Carreras 7: "Sagrada Família": rooms-katholieke basiliek in Barcelona. 8: Mind control: controle over gedachten of gedrag. 9: Patroon van gedwongen dissociatie: psychologisch uitschakelen of afsplitsen - bijv. trancegevoel, gevoel van onwerkelijkheid. Een beschermende reactie van de hersenen, vaak bij stress of overmatige eisen 10: Celebrities: beroemdheden. 11: Snuff films: echt lijkende filmopnames van moorden, zelfmoorden en soortgelijk geweld voor amusementsdoeleinden.

van Ls.

Bronnen/Links: Creative Commons Licenses https://www.creativecommons.org/licenses/