คองโก: ต้นแบบของลัทธิล่าอาณานิคมที่ยั่งยืน

21.05.2026 | www.kla.tv/41349

สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก มีพื้นที่ 2.3 ล้านตารางกิโลเมตร เป็นประเทศที่ใหญ่เป็นอันดับสองในทวีปแอฟริกา และมีประชากร 80 ล้านคน เป็นประเทศที่ใหญ่เป็นอันดับสี่ ทรัพยากรแร่ธาตุมหาศาลของประเทศ ซึ่งประเมินมูลค่าไว้ที่ 24 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้เป็นหนึ่งในประเทศที่ร่ำรวยที่สุดในโลก ประเทศนี้ครอบครองปริมาณสำรองทองแดง 10% ของโลก เพชร 30% ของโลก และแร่เหล็ก 70% ของโลก ที่สำคัญที่สุดคือ ประเทศนี้ทำเหมืองโคบอลต์มากกว่า 50% ของโลก ซึ่งเป็นแร่ธาตุที่ขาดไม่ได้ในอุตสาหกรรมต่างๆ เช่น อุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ และอุตสาหกรรมอาวุธสมัยใหม่ที่ต้องพึ่งพาโคบอลต์ ถึงแม้จะมีทรัพยากรธรรมชาติมากมาย แต่การเอารัดเอาเปรียบ การทุจริต และสงครามที่ยาวนานหลายทศวรรษ ทำให้คองโกกลายเป็นหนึ่งในประเทศที่ยากจนที่สุดในโลก โดยอยู่อันดับรองสุดท้ายในดัชนีการพัฒนามนุษย์ของสหประชาชาติในปี 2013 † ... ในการสนทนาระหว่างนักข่าวสืบสวนสอบสวน แอบบี มาร์ติน และ คัมบาเล มูซาวูลี นักประวัติศาสตร์จากคองโก มูซาวูลีได้ให้ความกระจ่างเกี่ยวกับทั้งอดีตและปัจจุบันของคองโก เขาชี้ให้เห็นว่าคองโกมีศักยภาพที่จะเลี้ยงดูประชากรโลกได้มากถึง 9 พันล้านคน ไฟฟ้าที่ผลิตจากแม่น้ำคองโกสามารถจ่ายไฟให้กับทวีปแอฟริกาทั้งหมดได้ เขาเน้นย้ำว่าสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกเป็นผู้จัดหาโคบอลต์รายใหญ่ที่สุดของโลกในปัจจุบัน รถยนต์ คอมพิวเตอร์ โทรศัพท์มือถือ และอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์อื่นๆ แทบทุกชิ้นมีโคบอลต์จากคองโก น่าเสียดายที่รถถัง เครื่องบิน เฮลิคอปเตอร์ ขีปนาวุธ เรือรบ เรือดำน้ำ และอื่นๆ ก็มีโคบอลต์จากคองโกเช่นกัน เอกสารเชิงยุทธศาสตร์จากฝ่ายบริหารของสหรัฐฯ ระบุอย่างชัดเจนว่า เป็นไปไม่ได้ที่จะทำสงครามหากปราศจากโคบอลต์จากคองโก นี่คือสิ่งที่ทำให้คองโกตกอยู่ภายใต้เป้าหมายของจักรวรรดิสหรัฐฯ ตั้งแต่กลางศตวรรษที่ผ่านมา – และนั่นหมายถึงไม่เพียงแต่รัฐบาลสหรัฐฯ และกองทัพเท่านั้น แต่เหนือสิ่งอื่นใดคือบริษัทขนาดใหญ่ของสหรัฐฯ และชนชั้นนำทางการเงิน ก่อนหน้านี้ คองโกถูกทำลายล้างไปเกือบ 70 ปีภายใต้การปกครองอาณานิคมของเบลเยียม ประชากรครึ่งหนึ่ง หรือประมาณ 10 ล้านคนเสียชีวิตในช่วงอาณานิคมของเบลเยียมอันเป็นผลมาจากความรุนแรงและการกดขี่ – ซึ่งเป็นอาชญากรรม และในที่สุดก็คือการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ ซึ่งตามคำกล่าวของมูซาวูลีนั้น คนส่วนใหญ่กลับเพิกเฉย ในขณะที่คองโกถูกใช้ประโยชน์ในตอนแรกจากยางพาราเป็นหลัก ต่อมาก็ถูกใช้ประโยชน์จากยูเรเนียมคุณภาพสูง หากปราศจากยูเรเนียมจากคองโก ก็คงไม่มีการทิ้งระเบิดปรมาณูที่ฮิโรชิมาและนางาซากิ และในปัจจุบัน ดังที่กล่าวไว้ในตอนต้น แหล่งแร่โคบอลต์ก็เป็นปัจจัยสำคัญเช่นกัน นอกจากนี้ คองโกยังถูกเอารัดเอาเปรียบในเรื่องยางพารา ในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ผ่านมา หลังจากการต่อสู้เพื่อเอกราชที่ยาวนานและยากลำบาก ประชาชนชาวคองโกก็ประสบความสำเร็จในการปลดปล่อยตนเองจากแอกอาณานิคมของเบลเยียมและก้าวไปสู่การพึ่งพาตนเอง แรงผลักดันที่แข็งแกร่งที่สุดในขบวนการเรียกร้องเอกราชนี้และนายกรัฐมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งตามระบอบประชาธิปไตยคนแรกคือ ปาทริซ ลูมัมบา หนึ่งในเป้าหมายหลักของเขาคือ ทรัพยากรของคองโกควรเป็นประโยชน์ต่อประชาชนชาวคองโกเป็นหลัก เขายังวางแผนที่จะรวมแอฟริกาให้เป็นหนึ่งเดียวและได้รับการปลดปล่อยอย่างสมบูรณ์ หรือที่เรียกว่า สหรัฐแอฟริกา ดูเหมือนว่าช่วงเวลาแห่งความสุขกำลังจะมาถึงคองโก! แต่ก็ไม่เป็นเช่นนั้น – ลูมัมบาถูกโค่นล้มในการรัฐประหารที่จัดฉากโดยหน่วยข่าวกรองของสหรัฐฯ ในปี 1960 และถูกลอบสังหารในเวลาต่อมาไม่นาน โจเซฟ โมบูตู ผู้นำเผด็จการที่ภักดีต่อสหรัฐฯ และได้รับการสนับสนุนจากซีไอเอ ยึดอำนาจขึ้นมาแทนที่ นี่เป็นจุดเริ่มต้นของยุคอาณานิคมใหม่ แต่คราวนี้อยู่ภายใต้แอกของสหรัฐฯ แม้จะเป็นไปอย่างลับๆ แต่ก็สร้างความเจ็บปวดให้แก่ชาวคองโกไม่น้อย โมบูตูอนุญาตให้บริษัทของสหรัฐฯ เข้าถึงทรัพยากรของคองโกได้อย่างไม่จำกัด ดังนั้น การปล้นสะดมประเทศจึงดำเนินต่อไปอย่างไม่หยุดยั้ง แต่เมื่อโมบูตูหยุด "ทำหน้าที่" ตามที่กลุ่มผลประโยชน์ของสหรัฐฯ ต้องการ เขาก็ถูก "กีดกัน" เช่นกัน สงครามกลางเมืองที่สหรัฐฯ บงการเกิดขึ้นมากมาย ส่งผลให้ชาวคองโกเสียชีวิตประมาณหกล้านคน จนถึงทุกวันนี้ คองโกยังคงไม่ได้รับอิสรภาพใดๆ ที่ใกล้เคียงกับอิสรภาพที่ปาทริซ ลูมัมบา นายกรัฐมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งตามระบอบประชาธิปไตยคนแรกของประเทศ เคยได้รับจากการเคลื่อนไหวเพื่อเอกราชเมื่อเกือบ 60 ปีก่อน โดยสรุป: ลัทธิล่าอาณานิคมสมัยใหม่ของสหรัฐฯ ในปัจจุบันดำเนินไปตามรูปแบบเดียวกันทั่วโลก กล่าวคือ ประเทศใดประเทศหนึ่งจะกลายเป็นเป้าหมายของจักรวรรดิสหรัฐฯ เนื่องมาจากทรัพยากร ทำเลที่ตั้งทางยุทธศาสตร์ หรือเพียงเพราะถูกมองว่าเป็นคู่แข่งที่ไม่พึงประสงค์ จากนั้นก็จะทำให้ประเทศนั้นไม่มั่นคงผ่านการโจมตีของผู้ก่อการร้ายแบบเจาะจงเป้าหมาย ซึ่งส่วนใหญ่เป็นการกระทำลับ หรือการกระทำอื่นๆ ที่หน่วยงานข่าวกรองจัดฉากขึ้น นอกจากนี้ ประเทศเป้าหมายยังถูกทำให้เผชิญกับความไม่สงบที่นองเลือดโดยมีเป้าหมายเพื่อโค่นล้มรัฐบาลของประเทศนั้นและเพื่อแทนที่ด้วยรัฐบาลที่อยู่ภายใต้การควบคุมของสหรัฐฯ ก่อนหน้านี้ รัฐบาลที่ถูกต้องตามกฎหมายถูกสื่อกระแสหลักที่อยู่ภายใต้การควบคุมของสหรัฐฯ โจมตีอย่างหนักจนดูเหมือนว่าการแทรกแซงทางทหารเป็นสิ่งที่สมเหตุสมผล จนถึงขณะนี้ การปกปิดการละเมิดสิทธิมนุษยชนครั้งใหญ่เหล่านี้โดยสื่อได้ป้องกันไม่ให้เกิดเสียงประท้วงจากสาธารณชนอย่างกว้างขวาง ทำให้สหรัฐฯ สามารถดำเนินวาระของตนต่อไปได้อย่างไม่ขัดขวาง ดังนั้น โปรดแชร์การออกอากาศนี้เพื่อให้ความรุนแรงและการกดขี่ที่เกิดขึ้นและกำลังเกิดขึ้นในคองโกและประเทศอื่นๆ ไม่ถูกซ่อนเร้นจากประชากรส่วนใหญ่! ตอนนี้ โปรดชมการสัมภาษณ์ความยาวประมาณ 20 นาทีที่นักข่าวสืบสวนสอบสวน แอบบี มาร์ติน สัมภาษณ์กับผู้เชี่ยวชาญด้านคองโก คัมบาเล มูซาวูลี โปรดชมการสัมภาษณ์อีกครั้ง ซึ่งมีความยาวประมาณ 20 นาที ระหว่างนักข่าวสืบสวนสอบสวน แอบบี มาร์ติน และผู้เชี่ยวชาญด้านคองโก คัมบาเล มูซาวูลี การสัมภาษณ์ความยาวมากกว่า 20 นาทีกับผู้เชี่ยวชาญด้านคองโก คัมบาเล มูซาวูลี โปรดชมการสัมภาษณ์อีกครั้ง ซึ่งมีความยาวประมาณ 20 นาที [โปรดรับชมตอนนี้: www.youtube.com/watch?v=sRKxSbn30OM] แฟ้มข้อมูลจักรวรรดิ: จักรวรรดิในใจกลางแอฟริกา แอบบี มาร์ติน สัมภาษณ์ คัมบาเล มูซาวูลี สิบปีที่แล้ว จักรวรรดิได้เล็งเป้าหมายไปยังภูมิภาคที่ทำกำไรได้ของโลก: ทวีปที่ครั้งหนึ่งเคยปล้นสะดมในฐานะผู้นำการค้าทาส กองบัญชาการทหารขนาดใหญ่แห่งใหม่ถือกำเนิดขึ้น: AFRICOM AFRICOM ครอบคลุม 53 ประเทศในแอฟริกา รวมถึงเกาะต่างๆ และมหาสมุทรทั้งหมด ประกอบด้วยองค์ประกอบหลักสี่ส่วน ซึ่งแต่ละส่วนมีชื่อที่น่าสนใจ: กองทัพบกสหรัฐฯ ประจำแอฟริกา, กองทัพเรือสหรัฐฯ ประจำแอฟริกา, กองทัพอากาศสหรัฐฯ ประจำแอฟริกา, นาวิกโยธินสหรัฐฯ ประจำแอฟริกา แม้ว่าการปรากฏตัวของสหรัฐฯ ในทวีปแอฟริกาส่วนใหญ่จะเป็นไปเพื่อมนุษยธรรม แต่ริค คุก เจ้าหน้าที่ AFRICOM ยอมรับว่าสหรัฐฯ ทำสงครามในแอฟริกามานานหลายปีแล้ว ด้วยเครือข่ายฐานโดรน ค่าย และสิ่งอำนวยความสะดวกที่สืบทอดประเพณีของอเมริกาในการฝึกอบรมบุคลากรทางทหารที่เป็นตัวแทนของสหรัฐฯ ซึ่งรับผิดชอบต่อการละเมิดสิทธิมนุษยชนอย่างร้ายแรงและการปฏิบัติการลับ AFRICOM จึงดำเนินภารกิจมากมายทุกวัน ซึ่งห่างไกลจากสงครามที่ต่ำกว่าเกณฑ์ความรุนแรง ทุกจักรวรรดิล้วนต้องการครอบครองแอฟริกาด้วยเหตุผลเดียวกัน นั่นคือความมั่งคั่งมหาศาลของแร่ธาตุและวัตถุดิบ สมบัติที่ฝังอยู่ใต้ดินส่วนใหญ่กระจุกตัวอยู่ในแอฟริกาตอนใต้ ในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก ประเทศที่มีประชากร 80 ล้านคน มีกลุ่มชาติพันธุ์ 250 กลุ่ม และภาษาและสำเนียงมากกว่า 700 ภาษา และมีทรัพยากรแร่ธาตุที่ยังไม่ได้ใช้ประโยชน์ ถือเป็นประเทศที่ร่ำรวยที่สุดในโลก โดยมีเงินสำรองมูลค่า 24 ล้านล้านดอลลาร์ คองโกมีทองแดง 10% ของโลก เพชร 30% และเหล็ก 70% ของโลก และผลิตโคบอลต์มากกว่า 50% ของโลก ในบรรดาชาวคองโกที่เสี่ยงชีวิตทำงานในเหมืองโคบอลต์นั้น มีหลายหมื่นคนที่ยังเป็นเด็ก พวกเขาทำงานวันละ 12 ชั่วโมงเพื่อแลกกับค่าจ้างเพียงหนึ่งดอลลาร์ บริษัทเหมืองแร่ยักษ์ใหญ่จากตะวันตก รวมถึง Adastra Minerals และ Bechtel Incorporated จ่ายเงินให้กองกำลังท้องถิ่นเพื่อทำการขุดเหมืองอย่างผิดกฎหมาย และกอบโกยผลกำไรมหาศาลจากธุรกิจผิดกฎหมายนี้ ดิฉันได้พูดคุยกับกัมบาเล มูซาวูลี โฆษกของกลุ่ม Friends of the Congo เกี่ยวกับเส้นทางการพัฒนาทรัพยากรของประเทศ และวิธีที่จักรวรรดิต่างๆ ได้กำหนดรูปแบบของภูมิภาคนี้ แอบบี มาร์ติน: ในปี 1982 สำนักงานงบประมาณรัฐสภาได้ออกรายงานชื่อ "โคบอลต์: ทางเลือกนโยบายสำหรับแร่ธาตุเชิงยุทธศาสตร์" ในรายงานนั้นได้เน้นย้ำว่า การขาดแคลนโคบอลต์ดูเหมือนจะเป็นภัยคุกคามต่อความมั่นคงแห่งชาติของสหรัฐฯ โคบอลต์คืออะไร และรายงานฉบับนี้มีความสำคัญอย่างไร? กัมบาเล มูซาวูลี: คองโกเป็นผู้ผลิตโคบอลต์รายใหญ่ที่สุดของโลก แม้ว่าเราจะชะลอการผลิตลง เราก็ยังคงเป็นผู้ผลิตโคบอลต์รายใหญ่ที่สุดของโลกอยู่ดี มีความเป็นไปได้สูงที่แบตเตอรี่ในรถยนต์ โทรศัพท์ โทรทัศน์ และอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ทั้งหมดที่คุณใช้ จะมีโคบอลต์จากคองโก แต่ไม่มีใครรู้เรื่องนี้ เอกสารที่คุณพูดถึงนั้นมีความเฉพาะเจาะจงมาก เมื่อคุณดูที่นโยบายโคบอลต์ ผมเห็นสองแง่มุม ประการแรกคือ ความเปราะบาง เหตุผลที่พวกเขาใช้นโยบายโคบอลต์นี้ก็เพราะการขาดแคลนโคบอลต์ในคองโก ซึ่งเกิดจากการกบฏ ในช่วงปลายทศวรรษ 1970 เกิดการกบฏที่ขัดขวางการทำเหมืองโคบอลต์ในคองโก เรื่องนี้ทำให้คนในสหรัฐฯ กังวล ชาวอเมริกันสังเกตเห็นได้จากการขาดแคลนโทรทัศน์สีในปี 1980 และ 1981 ผู้บริโภคไม่รู้ว่าทำไมถึงมีการขาดแคลนโทรทัศน์ แต่เกี่ยวข้องโดยตรงกับโคบอลต์ในคองโก ดังนั้นเราจึงสามารถหาคำตอบได้ว่า โอเค เราไม่ได้ผลิตโคบอลต์ในสหรัฐฯ เราไม่มีแหล่งสำรองโคบอลต์ที่รู้จัก ประเทศที่เราได้โคบอลต์มา ซึ่งตอนนั้นคือซาอีร์ ปัจจุบันคือคองโก มีประธานาธิบดีที่เราแต่งตั้งขึ้นมา แล้วนโยบายเกี่ยวกับคองโกของเราควรเป็นอย่างไร? เอกสารฉบับนี้เป็นข้ออ้างในการสนับสนุนโมบูตู ทั้งๆ ที่รู้ว่าเขากำลังปล้นทรัพย์ของรัฐ เขาฆ่าผู้เห็นต่าง ฯลฯ แต่เพราะเขามีความสำคัญต่อการเข้าถึงโคบอลต์ของเรา เราจึงสนับสนุนเขา ไม่ใช่แค่เพราะอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ของเรา จุดอ่อนที่แท้จริงของเราไม่ใช่เรื่องอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ หากเกิดการขาดแคลนโคบอลต์ในสหรัฐฯ...หากเกิดการขาดแคลน โคบอลต์จะส่งผลกระทบต่อกองทัพสหรัฐฯ และนั่นก็ระบุไว้อย่างชัดเจนในเอกสาร หากไม่มีโคบอลต์จากคองโก เราก็ยากที่จะทำสงครามได้ แอบบี มาร์ติน: กองทัพสหรัฐฯ ใช้โคบอลต์ทำอะไรบ้างคะ? คัมบาเล มูซาวูลี: หากไม่มีโคบอลต์ ก็ไม่มีโดรน ไม่มีเครื่องบิน คุณไม่สามารถปล่อยกระสวยอวกาศได้หากไม่มีโคบอลต์ และมันยังจำเป็นในเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ด้วย มันถูกใช้ในงานด้านการทหารและอวกาศเกือบทั้งหมด หากเกิดการขาดแคลนโคบอลต์ เราก็ไม่สามารถทำสงครามได้ นั่นคือจุดอ่อนที่ใหญ่ที่สุดในนโยบายโคบอลต์ หากเราต้องการสันติภาพโลก เราควรทำให้แน่ใจว่าคองโกอยู่ภายใต้การควบคุมของประชาชนชาวคองโก เพื่อที่พวกเขาจะได้ใช้ทรัพยากรของตนเองในการพัฒนาชีวิตความเป็นอยู่ เช่น น้ำสะอาด ไฟฟ้า และชีวิตที่ดีขึ้นในประเทศของตนเอง แทนที่จะปล่อยให้แร่ธาตุเหล่านั้นตกไปอยู่ในมือของประเทศตะวันตก ถูกนำไปใช้ในกองทัพ และสร้างความเสียหายไปทั่วโลก เดิมทีแอฟริกาเป็นดินแดนแห่งทองคำ ยางพารา ทาส และปัจจุบันคือโคบอลต์ – แอฟริกาต้องทนทุกข์ทรมานจากการกดขี่และการปล้นสะดมโดยจักรวรรดิยุโรปมานานกว่าห้าศตวรรษ จนกระทั่งโลกทุนนิยมทั้งโลกสามารถพัฒนาตนเองได้ผ่านนโยบายทำลายล้างที่ทำให้เกิดความด้อยพัฒนาเช่นนี้ คองโกเองก็มีอดีตอาณานิคมที่คล้ายคลึงกัน ภูมิประเทศที่หลากหลายซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของกลุ่มชนแอฟริกันอิสระ 450 กลุ่ม ถูกล้อมรั้วพรมแดนในช่วงทศวรรษ 1880 ในฐานะบริษัทถือครองส่วนตัวของนักลงทุนชาวยุโรป โครงการอาณานิคมนี้ถูกขนานนามว่า "รัฐอิสระคองโก" ในการประชุมเบอร์ลินปี 1884 ซึ่งเป็นการประชุมเพื่อแบ่งแอฟริกาให้กับจักรวรรดิยุโรปโดยปราศจากชาวแอฟริกัน ประมุขและผู้นำของรัฐอิสระคองโกคือพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 2 แห่งเบลเยียมผู้กระหายเลือด พระองค์ทรงนำกองทัพเข้ายึดครองภูมิภาค สังหารผู้นำแอฟริกัน และกดขี่ประชาชนอย่างโหดร้าย กษัตริย์ผู้บ้าคลั่งทรงบอกกับโลกถึงภารกิจอันสูงส่งของพระองค์ในการนำอารยธรรมมาสู่คองโกที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นใหม่ ในขณะที่ความเป็นจริงแล้วพระองค์ทรงปล้นสะดมทุกตารางนิ้ว ส่วนหนึ่งของกลยุทธ์ของเขาคือการตัดมือคนงาน รวมถึงแรงงานเด็ก สำหรับความผิดฐานไม่สามารถผลิตยางได้ตามโควตาประจำวัน เลโอโปลด์และผู้บัญชาการของเขายังสนับสนุนให้ทหารเก็บมือที่ถูกตัดไว้เป็นสัญลักษณ์แห่งความสำเร็จอีกด้วย เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1885 แซนฟอร์ด ในนามของสหรัฐอเมริกา ได้ลงนามในเอกสารระบุว่าพวกเขามอบประเทศอันกว้างใหญ่ไพศาลนี้ ซึ่งเรียกว่าคองโก ให้แก่เลโอโปลด์ที่ 2 เลโอโปลด์ควบคุมประเทศนี้ เขาเป็นเจ้าพ่อธุรกิจ ผมสามารถเปรียบเทียบเขากับโดนัลด์ ทรัมป์ได้ เขาพูดว่า "ผมต้องการที่ดิน ผมมีประเทศเล็กๆ ชื่อเบลเยียม ผมต้องการประเทศที่มีทรัพยากรมากมาย" และพวกเขาก็มอบประเทศนี้ให้เขา เขาเป็นประธานคณะกรรมการบริหารของคองโก หรือที่เรียกว่ารัฐอิสระคองโก และพวกเขาได้เอารัดเอาเปรียบประเทศนี้เพื่อยางพาราและงาช้าง ในช่วงเวลานั้น ชาวคองโกประมาณ 10 ล้านคนเสียชีวิต มันคือการเป็นทาสในยุคปัจจุบัน ผมไม่แน่ใจว่านั่นเป็นวิธีที่ถูกต้องหรือไม่ เพราะการเป็นทาสก็คือการเป็นทาส พวกเขาจับชาวคองโกไปทำงานในไร่ พวกเขาต้องขนยางพารา สมมติว่าผมขนยางไม่ได้ตามโควต้า 60 กิโลกรัมต่อวัน ผมก็จะถูกทุบตีจนตาย ถูกฆ่า หรือถูกตัดมือ ด้วยความโหดร้ายนี้ ประชากรของคองโกจึงลดลงจาก 20 ล้านคนเหลือเพียง 10 ล้านคนในช่วงเวลานั้น แต่โลกไม่รู้เรื่องนี้เลย สิ่งที่เราทราบก็คือฟอร์ดกำลังสร้างรถยนต์ที่ยอดเยี่ยมพร้อมยางคุณภาพเยี่ยม เราไม่เคยตั้งคำถามว่านักธุรกิจชาวอเมริกันได้ยางมาจากไหน เราเพียงแค่พูดว่า: นี่คือโลกอุตสาหกรรม เรามีวัสดุเหล่านี้ทั้งหมด และเราไม่ถามว่ามันมาจากไหน แต่สิ่งนี้ส่งผลกระทบโดยตรงต่อประชากรที่ลดลงครึ่งหนึ่งภายในระยะเวลาสิบปี เนื่องจากมีคนออกมาต่อต้านในเวลานั้น เลโอโปลด์จึงสั่งให้ยึดคองโกคืนอีกครั้ง แต่ไม่ได้คืนให้กับชาวคองโก แต่ถูกยกให้เบลเยียม ตั้งแต่ปี 1908 ถึง 1960 คองโกอยู่ภายใต้การปกครองของเบลเยียม ถ้าคุณดูภาพบันทึกเก่าๆ ในสมัยที่เบลเยียมปกครอง คุณจะเห็นวิดีโอของชาวเบลเยียมผิวขาวกำลังพูดกับนักเรียนในชั้นเรียน สอนอารยธรรมให้แก่ชาวคองโก ในเบลเยียมมีการฉายวิดีโอโฆษณาชวนเชื่อเหล่านี้ ซึ่งพวกเขากล่าวอย่างตรงไปตรงมาว่าพวกเขากำลังนำอารยธรรมมาสู่ชาวคองโก—วิธีการกิน วิธีการเปิดประตู วิธีการใช้รถยนต์ฟอร์ด วิธีการดำรงชีวิต และเมื่อชาวเบลเยียมเห็นสิ่งนี้ พวกเขาก็คิดว่า "เรากำลังทำได้ดีมากในแอฟริกา! เรากำลังแสดงให้ผู้คนเห็นอารยธรรม" ไม่มีข้อสงสัยเลยว่ายูเรเนียมที่ใช้ในฮิโรชิม่าและนางาซากิมาจากคองโก ชาวเบลเยียมได้มันมาจากคองโกและมอบให้กับโครงการแมนฮัตตันในนครนิวยอร์ก มันคือยูเรเนียมจากคองโก ไม่มีข้อสงสัยเลยว่าทองแดงจากคองโกมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อแผนมาร์แชลล์ในการฟื้นฟูยุโรป พวกเขาไม่ได้รับการปฏิบัติในฐานะพลเมือง ไม่แม้แต่ในฐานะมนุษย์ สิ่งนี้จึงนำไปสู่..เป็นเรื่องน่าทึ่งที่ผู้คนลุกขึ้นต่อสู้ ไม่ใช่แค่ในคองโก แต่ทั่วทั้งทวีปในช่วงยุคอาณานิคม พวกเขากล่าวว่า "เดี๋ยวก่อน ฉันก็เป็นมนุษย์คนหนึ่ง! ทำไมฉันถึงไม่ได้รับการปฏิบัติเช่นนั้น?" ชาวแอฟริกันจำนวนมาก โดยเฉพาะในคองโก และคนหนุ่มสาวจำนวนมาก ลุกขึ้นต่อสู้ และนั่นคือวิธีที่ปาทริซ ลูมัมบาขึ้นสู่อำนาจ แอบบี มาร์ติน: นายกรัฐมนตรีลูมัมบาเป็นส่วนหนึ่งของช่วงเวลาแห่งการต่อต้านอาณานิคมที่ไม่สิ้นสุด ตั้งแต่ปี 1940 จนถึงทศวรรษ 1980 ผู้คนในดินแดนที่ถูกยึดครองทั่วแอฟริกาได้ก่อตั้งพรรคการเมือง พวกเขาต่อสู้เพื่อการกำหนดตนเองและขับไล่ผู้ปกครองชาวยุโรปจากแองโกลาไปจนถึงกินีและแอฟริกาใต้ ขบวนการเรียกร้องเอกราชได้สร้างแรงบันดาลใจให้แก่ผู้ถูกกดขี่ทุกหนทุกแห่ง คองโกก็ไม่มีข้อยกเว้น เช เกวาราถึงกับเสี่ยงชีวิตในสนามรบเพื่อช่วยปลดปล่อยคองโก หลังจากอยู่ภายใต้การปกครองของเบลเยียมเกือบศตวรรษ คองโกได้เลือกตั้งประธานาธิบดีประชาธิปไตยคนแรกคือ ปาทริซ ลูมัมบา ในปี 1960 ช่วยเล่าถึงการต่อสู้ที่ทำให้สิ่งนี้เกิดขึ้นได้และความสำคัญของชัยชนะครั้งนี้ให้เราฟังหน่อย คัมบาเล มูซาวูลี: ปาทริซ ลูมัมบา คือความผิดพลาดของจักรวรรดินิยม—นั่นคือสิ่งที่พวกเขาเห็น เขาเป็นคนในชนชั้นสูงของคองโก ในคองโก ตามกฎหมายอาณานิคม คุณไม่สามารถเรียนต่อเกินชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 8 ได้ หลังจากนั้นก็ไม่มีการศึกษาต่ออีก และคุณจะต้องสอบ และถ้าคุณสอบผ่าน คุณจะได้รับบัตรเพื่อตัดสินว่าคุณเป็น "คนมีอารยธรรม" หรือไม่ ดังนั้นพวกเขาจึงมีบัตรที่เขียนว่า "มีอารยธรรม" "civilisé" ด้วยบัตรนี้ คุณได้รับอนุญาตให้ไปในเมือง ขับรถ หรือไปดูหนัง หากคุณไปที่ร้านค้าของชาวตะวันตกโดยไม่มีบัตรนี้ คุณจะถูกจับกุม ลูมัมบาเป็นหนึ่งในผู้ที่มีสิทธิ์นี้ อย่างไรก็ตาม เขาได้ทำสิ่งที่สำคัญมากอย่างหนึ่ง ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับชนชั้นสูง นั่นคือ เขาเข้าใจว่าเราไม่ได้ควบคุมประเทศของเราเอง เขาพูดแทนชาวบ้านและปลุกจิตสำนึกเกี่ยวกับปัญหาอธิปไตยของประเทศ เขาเข้าใจถึงความสำคัญของความเป็นเอกภาพของแอฟริกา เขายอมรับบทบาทของคองโกในความเป็นเอกภาพของแอฟริกา เขาเรียกร้องเอกราชโดยทันที ไม่มีเหตุผลใดที่ชาวเบลเยียมควรจะทำร้ายและปฏิบัติต่อชาวคองโกอย่างโหดร้ายในคองโก เราเป็นผู้ใหญ่แล้วและสามารถควบคุมประเทศของเราเองได้! ในปี 1958 ลูมัมบาในวัย 34 ปี ได้กล่าวสุนทรพจน์ในการประชุมแพนแอฟริกันระดับนานาชาติของควาเม นครูมาห์ นายกรัฐมนตรีของประเทศกานาที่เพิ่งได้รับเอกราช ที่นั่น เขาได้พูดถึงเป้าหมายในการปลดปล่อยคองโกจากการปกครองอาณานิคม ในระหว่างการประชุมแพนแอฟริกัน ควาเม นครูมาห์ ได้ร่างแผนการสำหรับสหรัฐแอฟริกา เดาได้ไหมว่าเมืองหลวงอยู่ที่ไหน? คินชาซา—ซึ่งในขณะนั้นเรียกว่าเลโอโปลด์วิลล์ พวกเขาเข้าใจว่า หากคองโกเป็นอิสระ แอฟริกาก็จะได้รับอิสรภาพ พวกเขามองว่าคองโกและทรัพยากรต่างๆ เปรียบเสมือนหัวใจที่จะส่งพลังงานไปทั่วทวีป แม่น้ำคองโกสามารถผลิตกระแสไฟฟ้าได้ทั่วทั้งทวีป—เรารู้เรื่องนี้ดี แต่กลับไม่ได้ถูกนำมาใช้ ด้วยพื้นที่เพาะปลูกที่อุดมสมบูรณ์ คองโกมีศักยภาพที่จะเลี้ยงดูประชากรโลกได้ทั้งโลกภายในปี 2050 เมื่อประชากรโลกมีจำนวนถึงเก้าพันล้านคน แต่ชาวแอฟริกันกลับไม่มีโอกาสได้เข้าถึงอาหารเหล่านั้นด้วยซ้ำ ภารกิจของลูมัมบาคือการทำให้แน่ใจว่าชาวคองโกจะได้รับเอกราชและใช้ทรัพยากรทั้งหมดเหล่านี้ให้เป็นประโยชน์—และแน่นอนว่าเพื่อประโยชน์ของทวีปแอฟริกาทั้งหมด เขาเป็นภัยคุกคามต่อมหาอำนาจตะวันตก เขาทำให้พวกเขาเห็นอย่างชัดเจนว่า หากเขาได้รับเลือกตั้งและควบคุมคองโกได้ เขาจะทำให้แน่ใจว่าทรัพยากรของคองโกจะเป็นประโยชน์ต่อชาวคองโก แอบบี มาร์ติน: โปรดอธิบายว่าลูมัมบาถูกโค่นล้มในการรัฐประหารที่ได้รับการสนับสนุนจากชาตะวันตกในปี 1961 ได้อย่างไร และถูกแทนที่โดยโมบูตู เซโก ผู้เผด็จการทหารต่อต้านคอมมิวนิสต์ มหาอำนาจใดที่ทำให้เรื่องนี้เกิดขึ้นได้? คัมบาเล มูซาวูลี: สหรัฐอเมริกา หลังจากที่ปาทริซ ลูมัมบาชนะการเลือกตั้งในเดือนพฤษภาคม 1960 เขาถูกปลดออกจากตำแหน่งภายในไม่กี่สัปดาห์และถูกลอบสังหารโดยซีไอเอในวันที่ 17 มกราคม 1961 แม้แต่ตามรายงานอย่างเป็นทางการ เขาก็ถูกฆ่าและฝัง จากนั้นพวกเขาก็ขุดศพขึ้นมาเพราะกลัวว่าหลุมฝังศพของเขาจะกลายเป็นสถานที่แสวงบุญ จากนั้นพวกเขาก็ชำแหละศพและทำให้แน่ใจว่าไม่มีส่วนใดของปาทริซ ลูมัมบาเหลืออยู่ เขาเป็นผู้นำที่มาจากการเลือกตั้งตามระบอบประชาธิปไตยของประเทศ ถูกสังหารเพราะเขาต้องการให้ทรัพยากรของประเทศเป็นประโยชน์ต่อประชาชน หลังจากที่ลูมัมบาถูกสังหาร เราได้เห็น "ผู้ช่วยเหลืออำนาจ" เหล่านี้กับโมบูตู เขาได้รับการสนับสนุนจากซีไอเอ นี่คือความขัดแย้งที่น่าสนใจอย่างหนึ่งของสหรัฐฯ พวกเขาทำสิ่งเหล่านี้ในเงามืด แล้วหลังจาก 50 ปี พวกเขาถึงค่อยเปิดเผยเอกสารอย่างเป็นทางการ ถ้าเราอ่านบันทึกจากทศวรรษ 1960 ซึ่งปัจจุบันสามารถเข้าถึงได้ถึง 40 เปอร์เซ็นต์ เราจะเห็นว่ามีการใช้เงินจำนวนมากเพียงใดเพื่อค้ำจุนเผด็จการที่กดขี่คองโกเป็นเวลา 32 ปี ตั้งแต่ปี 1965 ถึง 1968.ในปี 1997 โมบูตูได้รับการสนับสนุนจากชาตะวันตก จนกระทั่งสหรัฐฯ ตัดสินใจว่าพวกเขาไม่ชอบเขาอีกต่อไป—เขาไม่รับใช้ผลประโยชน์ของชาตะวันตกอีกต่อไป—เช่นเดียวกับซัดดัม ฮุสเซน และพวกเขาตัดสินใจสนับสนุนการรัฐประหาร การลุกฮือทางทหาร—ไม่ได้นำโดยชาวคองโก แต่โดยพันธมิตรของสหรัฐฯ ในยูกันดา สหรัฐฯ สนับสนุนการรุกรานคองโกในปี 1997 เพื่อโค่นล้มระบอบการปกครองของโมบูตู เนื่องจากการกระทำทางทหารเหล่านี้ เขาได้สังหารชาวคองโกไปกว่าหกล้านคน แอบบี มาร์ติน: อะไรคือแรงผลักดันหลักที่อยู่เบื้องหลังการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ที่ดำเนินอยู่นี้ และรวันดามีบทบาทอย่างไร? คัมบาเล มูซาวูลี: เราต้องพิจารณาบริบท ใครเป็นประธานาธิบดีของสหรัฐอเมริกาในเวลานั้น? บิล คลินตัน เป็นประธานาธิบดีในช่วงการรุกราน คลินตันพร้อมกับสภาความมั่นคงแห่งชาติของสหรัฐฯ ได้ตัดสินใจเกี่ยวกับอนาคตของแอฟริกา และการตัดสินใจเหล่านี้เกิดขึ้นแล้ว: การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ในปี 1994 การตัดสินใจเกี่ยวกับโซมาเลีย—แบล็กฮอว์กดาวน์—และเขาก็ได้ตัดสินใจเกี่ยวกับคองโก การตัดสินใจทั้งสามครั้งนั้นล้วนเป็นหายนะ ทั้งหมดเลย ผมยังจำตอนที่เฮลิคอปเตอร์แบล็กฮอว์กตกได้ ผมยังเด็กและกำลังคุยกับคนที่ไม่เข้าใจว่าทำไมชาวโซมาเลียถึงยิงทหารอเมริกัน ผมบอกว่า: พวกคุณเป็นผู้รุกราน นั่นเป็นเหตุผลที่พวกเขาถึงยิงพวกคุณ ถ้าพวกคุณไม่อยู่ที่นั่น พวกเขาก็จะไม่ยิงพวกคุณ นั่นคือความจริง! และตอนนี้มาถึงคองโก บิล คลินตันและทีมงานของเขา—ซูซาน ไรซ์และคนอื่นๆ—ได้สร้างหลักการเอนเทบเบขึ้นมา โดยอิงจากหลักการเหล่านี้ พวกเขาพูดถึงสิ่งที่เรียกว่า "ผู้นำยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา" ในแอฟริกา พวกเขาเลือกผู้นำชาวแอฟริกาและกล่าวว่า "นี่คือวิถีใหม่" หลังสงครามเย็นและการล่มสลายของกำแพงเบอร์ลิน แอฟริกาต้องการผู้นำแบบใหม่ โมบูตูเป็นสายลับของสงครามเย็น เขาเป็นประธานาธิบดีของประเทศที่ในขณะนั้นคือซาอีร์ และอนุญาตให้สหรัฐฯ เข้าถึงทรัพยากรของสิ่งที่ปัจจุบันคือคองโกได้อย่างไม่จำกัด เมื่อกำแพงเบอร์ลินล่มสลาย โมบูตูก็ไม่จำเป็นอีกต่อไป: มาปรับเปลี่ยนภูมิภาคกันเถอะ! เพื่อโค่นล้มโมบูตู สหรัฐฯ จึงตัดสินใจในปี 1997 สนับสนุนพันธมิตรในรวันดาและยูกันดาในการรุกรานคองโก พวกเขาโค่นล้มโมบูตูและแต่งตั้งลอเรนต์ คาบิลาขึ้นมาแทน ผลประโยชน์ทางธุรกิจและนักการเมืองตะวันตกนำพาบิดาของโจเซฟ คาบิลา ผู้นำคนปัจจุบัน ซึ่งเป็นผู้นำกบฏ ลอเรนต์ คาบิลา ขึ้นสู่อำนาจ ประธานบริษัทอเมริกัน มิเนอรัล ฟิลด์ส ใจดีให้เงินสนับสนุนกองกำลังกบฏของเขาที่ต่อสู้กับโมบูตูอย่างเปิดเผย เพื่อแลกกับการลงทุน คาบิลาผู้พ่อสัญญาว่าจะให้สัญญาการทำเหมืองมูลค่า 1 พันล้านดอลลาร์ ลอเรนต์ คาบิลาขึ้นสู่อำนาจในสงครามที่ร้ายแรงที่สุดในประวัติศาสตร์แอฟริกาสมัยใหม่ ด้วยการสังหารหมู่และความโหดร้ายอย่างกว้างขวางใน 9 ประเทศในแอฟริกา ชาวคองโกได้รับความเสียหายมากที่สุดจากการรุกรานของกองทัพรวันดาและยูกันดา ซึ่งเป็นสองระบอบเผด็จการที่โหดร้ายที่สนับสนุนคาบิลาและยังคงได้รับเงินทุนจากสหรัฐฯ ชาวคองโกได้รับความทุกข์ทรมานอย่างมากจากการรุกรานของกองทัพรวันดาและยูกันดา ซึ่งเป็นสองระบอบเผด็จการที่โหดร้ายสนับสนุนคาบิลา และยังคงได้รับการสนับสนุนทางการเงินจากสหรัฐฯ การรุกรานคองโกครั้งที่สองนั้นน่าสยดสยองมากจนครอบครัวของฉันต้องหนีเช่นกัน พวกเขาจากไปในเดือนสิงหาคมปี 1998 สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นเป็นแผลเป็นที่แท้จริงในจิตสำนึกของมนุษย์ ผู้คนหลายล้านคนเสียชีวิต แต่พวกเขาตายอย่างไร? มีกองกำลังต่างชาติอยู่ในประเทศคอยก่อการร้ายประชาชน ฆ่าพวกเขา และฝังพวกเขาทั้งเป็น ในปี 2001 โจเซฟ คาบิลา บุตรชายของลอรองต์ คาบิลา ยึดอำนาจหลังจากบิดาของเขาถูกลอบสังหาร ในช่วงสงครามกลางเมืองที่นองเลือด เขาพยายามรักษาอำนาจนั้นไว้ แอบบี มาร์ติน: โจเซฟ คาบิลา ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของคองโกตั้งแต่ปี 2006 การเลือกตั้งประธานาธิบดีมีกำหนดในเดือนพฤศจิกายนปี 2016 ทุกสิ่งที่เขาทำมาจนถึงตอนนี้ดูเหมือนว่าเขากำลังขยายวาระการดำรงตำแหน่งของเขา ซึ่งเป็นการละเมิดรัฐธรรมนูญ จะเกิดอะไรขึ้นกับคองโกหากเขาทำเช่นนั้น? คัมบาเล มูซาวูลี: ความหวังคือการปฏิวัติ แต่เราก็ต้องพิจารณาบริบททางประวัติศาสตร์ด้วยว่าเขาอยู่ในอำนาจมานานแค่ไหน บิดาที่เขาอ้างถึงถูกลอบสังหารในปี 2544 คองโกไม่ใช่ระบอบกษัตริย์ แต่เขาสืบทอดอำนาจมา ดังนั้นคำถามจึงเกิดขึ้นว่า เขาได้เป็นประธานาธิบดีของคองโกได้อย่างไรในปี 2544? เขาได้รับการแต่งตั้ง ประเทศตะวันตกยอมรับเขาในฐานะประธานาธิบดีของคองโก เขาอยู่ในอำนาจจนกระทั่งการเลือกตั้งอย่างเป็นทางการในปี 2549 ดังนั้นเขาจึงอยู่ในอำนาจมาเกือบ 15 ปีแล้ว อย่างไรก็ตาม ในปี 2549 มีความหวังว่าประชาชนชาวคองโกจะตัดสินใจ มีผู้สมัครหลักสองคนคือ โจเซฟ คาบิลา และ ฌอง-ปิแอร์ เบมบา ซึ่งถูกฟ้องร้องต่อศาลอาญาระหว่างประเทศในข้อหาอาชญากรรมต่อสาธารณรัฐแอฟริกากลาง แต่ในท้ายที่สุด คาบิลาได้รับการประกาศให้เป็นผู้ชนะ เกิดการลุกฮือขึ้นในคองโก นับเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ที่นักการทูตตะวันตกถูกทิ้งระเบิดในบังเกอร์ของพวกเขาในคองโก เขาฆ่านักการทูตไปเกือบสิบคนเพราะเขากลัวว่าตะวันตกจะเปลี่ยนใจ แต่แน่นอนว่าเขาไม่ถูกลงโทษหลังจากนั้น ประเทศตะวันตกทั้งหมดสนับสนุนคาบิลา ทำไม? เพราะพวกเขาเห็นเขาเป็นผู้นำทางที่จะเปิดโอกาสให้พวกเขาเข้าถึงแร่ธาตุต่างๆมันอาจทำให้คองโกปลอดภัย ในช่วงที่เขาอยู่ในอำนาจ เป็นที่ชัดเจนว่ามีการลงนามในสัญญาเหมืองแร่จำนวนมากซึ่งประชาชนชาวคองโกไม่ได้รับประโยชน์ใดๆ เลย กลุ่มวิเคราะห์วิกฤตการณ์ระหว่างประเทศ (Crisis Group) ตั้งข้อสังเกตว่าชาติตะวันตกสนับสนุนคาบิลาในปี 2550 เพราะพวกเขารู้สึกว่า: นี่คือคนของเรา เราควบคุมเขาได้ ในปี 2554 ตามรัฐธรรมนูญ มีการเลือกตั้งอย่างเป็นทางการครั้งที่สอง การเลือกตั้งครั้งนี้ก็มีการโกงเช่นกัน ในบางพื้นที่ คาบิลาชนะด้วยคะแนนเสียงมากกว่า 100% ผู้สังเกตการณ์การเลือกตั้งจำนวนมาก รวมถึงศูนย์คาร์เตอร์ ประกาศว่าผลการเลือกตั้งไม่ชอบด้วยกฎหมาย ในช่วงที่มีการประท้วงครั้งใหญ่ สหรัฐฯ ลังเลอยู่สามเดือนก่อนที่จะยอมรับคาบิลาอย่างเป็นทางการในฐานะประธานาธิบดีของคองโก รัฐธรรมนูญอนุญาตให้ดำรงตำแหน่งได้เพียงสองวาระ ความพยายามล่าสุดของเขาที่จะเลื่อนการเลือกตั้งที่จะมาถึงด้วยการสำรวจสำมะโนประชากรนั้นเผชิญกับการต่อต้านอย่างรุนแรง เมื่อเขาได้รับเลือกเข้าสู่รัฐสภาและวุฒิสภา เยาวชนของคองโกก็ออกมาประท้วงบนท้องถนน พวกเขาเห็นสิ่งที่นักการเมืองกำลังทำ และพวกเขาก็ออกมาประท้วงบนท้องถนน พวกเขาทำให้เมืองที่มีประชากร 15 ล้านคนหยุดชะงัก คนหนุ่มสาวชาวคองโกอายุ 15-20 ปี ที่เฝ้าสังเกตการเมือง ได้ออกมาประท้วงเป็นเวลาสองสัปดาห์ โดยกล่าวว่าไม่เห็นด้วยกับการแก้ไขรัฐธรรมนูญ มีผู้เสียชีวิตจำนวนมาก อย่างเป็นทางการมีผู้เสียชีวิต 42 ราย อย่างไรก็ตาม หากเราดูข้อเท็จจริงในพื้นที่: ในเดือนมีนาคมปีที่แล้ว ประชาชนและสหประชาชาติได้ค้นพบหลุมฝังศพขนาดใหญ่ที่มีศพ 425 ศพในกรุงกินชาซา เป็นเวลาหลายทศวรรษแล้วที่จักรวรรดิต่างๆ ใช้กลยุทธ์ที่โหดร้ายเช่นนี้ สัญญาณที่แตกต่างกันนำมาซึ่งกลยุทธ์ที่แตกต่างกัน รวมถึงการบิดเบือนบทบาทของตนเอง จากคิวบาถึงคองโก สหรัฐฯ และพวกพ้องได้ลงทุนในขบวนการเยาวชนเพื่อยึดครองอนาคตของประเทศเหล่านั้น แอบบี มาร์ติน: สหรัฐฯ และโครงการผู้นำเยาวชนแอฟริกันมีบทบาทอย่างไร? คัมบาเล มูซาวูลี: โครงการผู้นำเยาวชนแอฟริกันก่อตั้งขึ้นในปี 2010 เป็นการตอบสนองของโอบามาต่อผู้นำแอฟริกัน ในปี 2010 หลายประเทศในแอฟริกาเฉลิมฉลองครบรอบ 50 ปีแห่งการประกาศอิสรภาพ เขาต้องการสร้างภาพลักษณ์ว่าเขาไม่ได้สนับสนุนบุคคลผู้มีอำนาจเหล่านั้น เขาจะสนับสนุนเยาวชน ดังนั้น ภาพลักษณ์ของการนำผู้นำหนุ่มสาวชาวแอฟริกันมาที่นี่และบอกพวกเขาว่า: พวกคุณคือผู้นำในอนาคตของประเทศของคุณ ปัญหาคือ น่าเสียดายที่มันสร้างกลุ่มชนชั้นนำขึ้นมา คุณนำผู้นำหนุ่มสาวชาวแอฟริกันมาที่นี่ คุณสร้างความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขากับสถาบันต่างๆ ในสหรัฐอเมริกา คุณสอนการเมืองอเมริกันให้พวกเขา ผมได้พบกับคนหนุ่มสาวคนหนึ่งในปี 2010 เขาแสดงวิดีโอให้ผมดูว่าพวกเขาใช้เวลาทั้งวันศึกษาเรื่องระบบสหพันธรัฐ ผมสงสัยว่า: ทำไมพวกเขาถึงสอนเรื่องระบบสหพันธรัฐ สถาบันต่างๆ ในแคปิตอลฮิลล์ที่วอชิงตัน ทำไมพวกเขาถึงแสดงให้คุณเห็นว่าระบบสหพันธรัฐทำงานอย่างไรในสหรัฐอเมริกา มันเป็นปัญหามากที่คุณนำคนหนุ่มสาวเหล่านี้ไปที่นั่น แล้วคุณก็แสดงสิ่งที่เกิดขึ้นจริงราวกับว่าระบบนั้นทำงานเพื่อเรา จากนั้นคนหนุ่มสาวเหล่านี้ก็กลับมาและพูดว่า: ผมได้พบกับสมาชิกสภานิติบัญญัติ ผู้คนในแคปิตอลฮิลล์ และนี่คือวิธีการทำงาน แต่พวกเขาไม่เห็นปัญหาภายในระบบการเมืองของสหรัฐอเมริกา ผมเข้าใจถึงคุณค่าของการเสริมสร้างศักยภาพให้แก่คนหนุ่มสาว อย่างไรก็ตาม เมื่อสหรัฐฯ ดำเนินการเครือข่ายผู้นำหนุ่มสาวชาวแอฟริกัน 100,000 คน นั่นเป็นปัญหา หากจีนดำเนินการเครือข่ายคนหนุ่มสาวชาวอเมริกัน 100,000 คน ชาวอเมริกันก็จะต่อต้าน เรากังวลว่าประเทศนี้กำลังทำอะไรแบบนี้ และเราไม่ได้พูดถึงองค์กรพัฒนาเอกชน เรากำลังพูดถึงรัฐบาลสหรัฐฯ ครึ่งหนึ่งของประชากรคองโกมีอายุต่ำกว่า 18 ปี และส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง เรารู้ว่าการเปลี่ยนแปลงใดๆ ที่เกิดขึ้นในคองโกจะเกิดขึ้นผ่านคนหนุ่มสาวและผู้หญิง หากคุณเป็นรัฐบาลสหรัฐฯ และคุณเห็นศักยภาพนี้ และคุณมีความสนใจในประเทศนี้ อาจมีผู้นำใหม่ในคองโกที่คุณไม่มีความเกี่ยวข้องด้วย ซึ่งอาจตัดสินใจในสิ่งที่อยู่นอกเหนือผลประโยชน์ของคุณเอง คุณก็ต้องการที่จะแน่ใจว่าคุณได้ควบคุมผู้นำหนุ่มสาวเหล่านี้ไว้แล้ว นี่เป็นการซ้ำรอยประวัติศาสตร์ เพราะสหรัฐฯ เคยเล่นเกมเดียวกันนี้มาแล้วในทศวรรษ 1960 แอบบี มาร์ติน: แล้วทางออกคืออะไร? เราจะสร้างความสามัชชีจากภายในจักรวรรดิและช่วยให้ชาวคองโกควบคุมทรัพยากรของตนเองได้อย่างไร? คัมบาเล มูซาวูลี: ชาวอเมริกันสามารถช่วยเหลือได้โดยการสร้างประชาธิปไตยที่แท้จริง เพราะจักรวรรดิแผ่ขยายอิทธิพลไปทั่วโลก เราสามารถประสบความสำเร็จในคองโกและเปลี่ยนแปลงประเทศด้วยการปฏิวัติได้ แต่ไม่ได้หมายความว่ามันจะเกิดขึ้นในชาด อัฟกานิสถาน และทุกที่ในโลกที่ผู้คนต้องการชีวิตที่ดีขึ้นและโอกาสที่ดีขึ้น ทุกอย่างเริ่มต้นที่นี่

from Horst M. (hm)

Sources/Links: https://deutsch.rt.com/afrika/42476-the-empire-files-imperium-im/
https://de.wikipedia.org/wiki/Demokratische_Republik_Kongo
https://www.youtube.com/watch?v=sRKxSbn30OM