CEUTA-complot, geheim pact tegen Spanje - Ernst Wolff in gesprek met Krissy Rieger (ingekort interview)

Tekst uitzending
download

PDF (.pdf)

Word (.docx)

09.09.2026 | www.kla.tv/42510

Wat hebben de recente vluchtelingenstroom naar Ceuta, de conflicten in het Midden-Oosten, een enorme energiecrisis, een galopperende inflatie, een instortend financieel systeem, "15-minutensteden" en andere brandhaarden met elkaar te maken? Dat komt u te weten in dit spannende interview met Ernst Wolff. Terwijl veel mensen met afgrijzen en bezorgdheid naar de huidige crises en gebeurtenissen kijken, vestigt financieel en economisch analist Ernst Wolff de aandacht van zijn toeschouwers steeds weer op de achtergronden en overeenkomsten van al deze gebeurtenissen. In tijden waarin meerdere crises zich steeds verder opspitsen, is er meer dan ooit behoefte aan mensen die "verbanden en patronen herkennen en de zaken echt tot het einde toe doordenken". Het complot van Ceuta, een geheim pact tegen Spanje, Ernst Wolff in gesprek met Krissy Rieger Krissy Rieger: Hallo, lieve mensen. Vandaag hebben we Ernst Wolff te gast. Hartelijk dank voor je tijd. Ernst Wolff: Bedankt voor de uitnodiging. Krissy Rieger: Graag gedaan. Wat kun je vertellen over de grensdoorbraak in Ceuta? Ernst Wolff: Ik denk dat dit een zeer geslaagde manoeuvre is van geheime diensten en zionistische miljardairs achter de schermen. Er is natuurlijk heel veel en lang aan gewerkt, maar daar hebben we niets van meegekregen. Laten we eerst even kort ingaan op de geografie van Ceuta. Ceuta is een enclave. Het gebied behoort tot Spanje, maar ligt, net als Melilla, op het Noord-Afrikaanse vasteland en wordt omringd door Marokko. Dat zijn dus de twee enclaves die eigenlijk op Marokkaans grondgebied liggen, dus in Noord-Afrika, maar bij Spanje horen. En dan is er ook nog de Westelijke Sahara, die in dit verband eveneens heel belangrijk is. Die ligt tussen Marokko en Mauritanië. Dat is een land dat op dit moment eigenlijk aan niemand toebehoort. Er is een bevrijdingsorganisatie, Polisario, die aanspraak maakt op het land. Оok Algerije maakt aanspraak op dat land. Er zijn daar dus heel wat conflicten. En nu is het volgende gebeurd: In 2020 heeft Donald Trump de Abraham-akkoorden afgesloten. Dat is een overeenkomst tussen Israël en islamitische landen, zogenaamd om daar vrede te bewerkstelligen. In werkelijkheid omvat deze overeenkomst samenwerking op militair en technisch gebied, met name op cybergebied. Deze overeenkomst is dus in 2020 gesloten tussen Israël, Bahrein en de Verenigde Arabische Emiraten, en later hebben Marokko en Soedan zich hierbij aangesloten. Er is dus een overeenkomst tussen Marokko en Israël over samenwerking op militair gebied en op digitaal gebied. Vervolgens is er in april van dit jaar een overeenkomst gesloten, een militair akkoord met een looptijd van tien jaar, tussen de VS en Marokko. Interessant hierbij is dat Marokko momenteel 60% van zijn wapens uit de VS betrekt. Israël betrekt ongeveer 67 tot 69% van zijn wapens. Het is dus een grote afnemer van Amerikaanse wapens. En na deze overeenkomst in april van dit jaar was de Marokkaanse regering de VS zo dankbaar, dat ze een snelweg naar Donald Trump hebben vernoemd. Er is dus in Marokko een 1000 km lange snelweg die de Donald Trump Highway heet. Nou, er zijn achter de schermen heel wat voorbereidingen getroffen. En toen was er natuurlijk de oorlog met Iran. En tijdens de oorlog met Iran heeft Spanje de Amerikanen niet toegestaan die luchtmachtbases te gebruiken, waardoor het land in feite in het vizier van de VS kwam. En de VS en Israël willen natuurlijk wraak nemen op Spanje. En wat hebben ze nu gedaan? Ze hebben die vluchtelingencrisis daar in scène gezet, want er is toch geen mens op de wereld die gelooft dat 60 000 mensen zich binnen zes uur ineens bij elkaar verzamelen en daar over de grenzen klimmen. Het geheel was dus heel strategisch voorbereid, en dit is een heel duidelijke aanval. En het is daarbij belangrijk om op de achtergrond te beseffen dat het hier, in werkelijkheid, niet gaat om een conflict tussen Marokko en Spanje enerzijds en de VS en Israël anderzijds. Het gaat erom de mensen, het wereldpubliek, af te leiden van de grootste fraude die ooit in het financiële systeem heeft plaatsgevonden. Gisteren nog hoorden we dat de Amerikaanse minister van Financiën, Scott Bessent, zei: "We staan op het punt een akkoord te sluiten met Iran." En meteen is de olieprijs weer gekelderd en hebben enkele miljardairs weer heel, heel veel geld verdiend. En we staan voor een enorme ramp, een enorme financiële en economische ramp. En dan moet er natuurlijk een zondebok aan de mensen worden gepresenteerd, en als zondebok worden de migranten aan de mensen voorgesteld. Dat is de hele achtergrond. Krissy Rieger: Ik heb daar ook heel veel interviews gezien, van migranten en journalisten. En die zeiden ook, ze zeiden letterlijk: „Ja, de grenzen zijn nu open. Ga maar, ga maar, ga maar! Ga erdoorheen!” Daarom zijn ze, zeg maar, ineens allemaal aan de overkant. En toen zeiden ze een paar dagen later: "Kom terug, mijn kinderen, kom terug!" Maar ze beseffen het zelf niet eens. Ik vind het ook zo erg dat mensen dan eigenlijk gewoon als schaakstukken worden gebruikt. Zo: "Jullie gaan nu daarheen en krijgen een beter leven." "O ja, we gaan daarheen." En dan zo: „"Kom maar terug, het was maar een grapje." "Oké, oké." Ernst Wolff: Het trieste is dat het allemaal wel zijn doel heeft bereikt. Iedereen heeft zich weer eens druk gemaakt over migranten. Alle mensen in Europa zijn vreselijk bang voor de volgende migratiegolf, die met absolute zekerheid zal komen. En iedereen wordt er dan op aangestuurd om te zeggen: „Nou, eigenlijk zijn niet die lieden op Wall Street en op alle beurzen verantwoordelijk voor onze ellende, maar de migranten.” En daardoor hebben deze superrijke miljardairs op de achtergrond natuurlijk vrij spel. Krissy Rieger: Waarom wordt er dan zo anders over bericht, volgens jou? De publieke omroep bericht er namelijk zo over: Ze hebben daar zogenaamd de enige twee vrouwen gevonden, en ze hebben laten zien dat die arme vrouwen zo ver hadden gezwommen, hoewel je daar ook kon zien dat ze misschien 130 m hadden gezwommen, voor eindelijk een mooi leven, en nu zo slecht worden behandeld door Spanje. Ernst Wolff: Ja, nee, niets anders dan wat ik net heb gezegd. De mensen worden dus tegen elkaar opgezet. Aan de ene kant heb je de mensen voor wie het volkomen duidelijk is dat migranten het ergste zijn wat er bestaat. Zij pleiten voor remigratie, net als de AfD, die daar natuurlijk gretig op zal inspringen. En die zullen dan dus doen alsof alles veel beter wordt als we al die migranten naar huis sturen. Aan de andere kant zijn er mensen die veel medelijden hebben met het lot van deze vluchtelingen, omdat veel van hen natuurlijk uit pure armoede naar ons toe willen komen. En als er dan grote hongersnoden zijn, dan is dat natuurlijk een humanitaire ramp van onvoorstelbare omvang. Maar hoe kun je mensen beter tegen elkaar opzetten door erover te berichten, zoals bijvoorbeeld ARD en Tagesschau dat doen? Krissy Rieger: Dat klopt. Ik zou ook zeggen dat de oplossing voor dit probleem in principe is dat men in het land waar opzettelijk oorlog of hongersnood wordt veroorzaakt, het probleem daar oplost, zodat de mensen daar kunnen leven. Ernst Wolff: Ja, als de VS er bijvoorbeeld belang bij hadden dat het in Marokko beter gaat, dan zouden ze niet zomaar ingrijpen en defensieallianties met Marokko aangaan, maar ervoor zorgen dat de Marokkaanse regering geen wapens koopt en in plaats daarvan de bevolking van voldoende voedsel voorziet. In het geval van Ceuta is het zo dat, we hebben daar immers een enigszins linksgeoriënteerde regering, de strijd op dit moment tegen links losbarst. Links zijn degenen die al die vluchtelingen hier binnen willen laten. Daar gaat het om: er is weer een aanslag gepleegd, dus we moeten tegen rechts optreden. Maar aan de rechterkant zegt men dat de linkse mensen de schuld hebben, want zij zijn er immers verantwoordelijk voor dat de migranten nu hierheen komen. Geweldig. Op deze manier heeft men beide partijen tegen elkaar opgezet en kan men verdergaan met de agenda en de mensen verder verarmen, tot slaaf maken en naar een digitale dictatuur leiden. Krissy Rieger: En er zijn in Duitsland natuurlijk heel veel problemen waar werk te doen is. En in plaats van die problemen op te lossen, komt bijvoorbeeld een pensioenhervorming, waarbij wordt gezegd dat het pensioen op 63-jarige leeftijd op het punt staat te verdwijnen. Eh, wat vind je daarvan? Ik bedoel, meer werken en minder krijgen. Ernst Wolff: Dit toont het ijskoude cynisme van onze tijd aan, want op de beurzen wordt er meer verdiend dan ooit tevoren. De miljardairs worden wereldwijd steeds rijker, en dan wordt tegen de armen, dus juist tegen de allerarmsten, het armste deel van de bevolking, dat zich het minst kan verzetten, de gepensioneerden, gezegd: "Luister goed, we moeten nu op jullie bezuinigen." Dat laat dus zien welke kant het opgaat. Het zal geen spat beter worden, maar de sociale ongelijkheid, en dat is, denk ik, op dit moment het grootste probleem ter wereld, naast alle oorlogen die worden gevoerd, maar deze sociale ongelijkheid wordt steeds verder opgedreven. Krissy Rieger: En bovenal zie je dan dat er aan de ene kant over wordt gedebatteerd en dat men aan de andere kant zegt: "Oh, kan de schuldrem nog een beetje worden versoepeld? We gaan daar nu nog wat geld bij elkaar zien te krijgen", maar niet voor wat je zegt: "Oké, ik moet het systeem nu eerst weer op orde brengen, weer echte werknemers aantrekken, zodat alles weer goed functioneert." Nee, je zegt: "We bezuinigen op jou." Daar verandert niets aan, daar wordt niets verbeterd. "En aan de andere kant gaan we nog meer schulden maken en dat gooien we dan in de Oekraïne." Ernst Wolff: Ja, helaas vergeten mensen wel heel snel. De schuldenrem is dus versoepeld, en wel vlak voordat de heer Merz bondskanselier werd; hij heeft er namelijk voor gezorgd dat de schuldenrem voor defensie-uitgaven werd opgeschort. Daar werd toen snel even honderd miljard vrijgemaakt. Als het dan om de mensen met pensioen gaat, wordt elk miljoen dus driemaal onder de loep genomen, en uiteindelijk krijgen de gepensioneerden dan minder dan ze tot nu toe hebben gekregen. Krissy Rieger: Ja. En het volgende knelpunt bijvoorbeeld: daar komen heel veel berichten over dat de gasopslagplaatsen ongewoon leeg zijn. Wat denk je, wat staat ons hier te wachten? Ernst Wolff: Ja, dat is een feit, en dat geldt niet alleen voor Duitsland, maar voor alle landen ter wereld. Overal zijn de strategische oliereserves aangetast. Die bevinden zich inmiddels op een dieptepunt, het laagste van de afgelopen 40 tot 45 jaar. En toch zien we dat de Straat van Hormuz nog steeds geblokkeerd is. Er worden ons dus dagelijks nieuwe leugens verteld. Maar tegelijkertijd merken we ook dat we helemaal niet meer op de hoogte worden gehouden van belangrijke gebeurtenissen in het Midden-Oosten, zoals bijvoorbeeld dat de grootste olieraffinaderij ter wereld, in Saoedi-Arabië, bij een drone-aanval aanzienlijke schade heeft opgelopen. Daar is verder niets over gemeld. Daar horen we helemaal niets over. Er wordt dus heel systematisch voor gezorgd dat er steeds minder aardolie en steeds minder aardgas beschikbaar is. En dat laat mij zien dat we heel bewust en opzettelijk in een enorme energiecrisis worden gedreven, die zal leiden tot prijsstijgingen, en wel overal, omdat alle prijzen afhankelijk zijn van energie. En dat is voor mij een bewuste strategie om de inflatie aan te wakkeren. We leven in een tijdperk met de hoogste schuldenlast. De VS hebben het hoogste schuldniveau ooit bereikt. En hoe kun je schulden wegwerken? Door inflatie te veroorzaken. Ik denk dat we op dit moment te maken hebben met een galopperende inflatie, die mogelijk overgaat in hyperinflatie, en dat er in het kader van die hyperinflatie dan waarschijnlijk nieuw geld zal worden geïntroduceerd in de vorm van CBDC’s, oftewel digitaal centrale bankgeld. Naar mijn mening staan we dus aan de vooravond van een herfst die een heel, heel ingrijpende, een zeer ingrijpende omwenteling met zich mee zal brengen. Krissy Rieger: We zien inderdaad dat het niet alleen in Duitsland zo is. Zo hebben we bijvoorbeeld tijdens ons laatste gesprek ook over Rusland gesproken, dat immers ook te maken heeft met een benzinecrisis. Ernst Wolff: Dat is momenteel een wereldwijd fenomeen. Het zit namelijk zo: Je moet niet naar de regeringen kijken. De regeringen zijn niets anders dan marionetten. De heer Poetin is ook niets anders dan een marionet van de Russische oligarchen, en die zijn alleen maar geïnteresseerd in hun eigen vermogen en in het uitbreiden van hun eigen macht. Het zou best eens kunnen dat de heer Poetin op een gegeven moment aan de kant wordt gezet. Ik ben er namelijk heel zeker van dat Donald Trump ook binnenkort zal worden afgezet. Je hoeft alleen maar te zien hoe zijn vicepresident zich steeds meer van hem afkeert. Het is inderdaad opmerkelijk dat J.D. Vance bij al die persconferenties bijna nooit aanwezig is. Het zijn altijd Marco Rubio en sinds kort ofwel de heer Hegseth ofwel de heer Bessent naast hem, maar J.D. Vance verschijnt nooit in beeld. Nou, ik denk dat Donald Trump daar binnenkort zijn rol wel zal hebben vervuld en dat hij dan tot zondebok zal worden uitgeroepen, samen met zijn hele familie, omdat ze zich de laatste tijd zo overduidelijk hebben verrijkt. Dan zal tegen de mensen worden gezegd: "Hij heeft jullie op een dwaalspoor gebracht. We gaan nu verder", en dan zullen de mensen een of andere, andere leider achterna lopen. Krissy Rieger: Maar kun je je echt voorstellen dat degenen die echt iets te zeggen hebben, allemaal dezelfde kant opkijken? Dus dat, zoals je zei, de Russische oligarchen een energiecrisis veroorzaken, tegelijkertijd in Duitsland, tegelijkertijd in de VS en, nou ja, je zegt het niet, en in China bijvoorbeeld, en dat je niet zegt: "Nee, wij doen juist het tegenovergestelde", of "Wij zijn dan degenen die uiteindelijk …" Ernst Wolff: Ze zijn toch niet dom. Ze weten heel goed dat het globale financiële systeem ten einde is. We zitten dus met de grootste schuldenberg ooit. Het is de grootste geldhoeveelheid ooit. Er zijn geen normale manieren meer om dit systeem te redden. Dat weet iedereen. En we zijn momenteel getuige van de totale en absolute plundering van dit systeem, waarvan alle insiders weten dat het binnenkort zal instorten. Dat is de achtergrond van alles wat er op dit moment gebeurt. En daar zijn ze het natuurlijk allemaal over eens. Natuurlijk hebben ze ook uiteenlopende belangen en proberen ze elkaar voortdurend wat macht af te snoepen. Dat staat buiten kijf. Maar er is een fundamenteel belang, en ook een fundamenteel besef dat ons financiële systeem, zoals het al honderden jaren heeft gefunctioneerd, op dit moment niet meer functioneert. Krissy Rieger: En wat denk je, hoe gaat het dan verder met de oorlog tegen Iran? Nou ja, dat is natuurlijk de situatie, die moet op de een of andere manier nog erger worden gemaakt. Dat betekent, Ernst Wolff: Ja, dat wordt op dit moment nog erger gemaakt. Het is trouwens ook interessant dat dit conflict rond Ceuta hier ook iets mee te maken heeft, want Ceuta ligt immers aan de Straat van Gibraltar. De Straat van Gibraltar is een zeestraat tussen de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee. Daar komen al die wapens langs. Dus alle wapens die de Amerikanen niet alleen naar Marokko sturen, maar ook doorsturen naar Israël, die komen daar langs. Dat is dus ook een heel belangrijke weg en daar verloopt ook een groot deel van het handelsverkeer. Welnu, mocht er daar een openlijk conflict ontstaan, dan zou dat de economische situatie in de wereld nog verder verslechteren. We zien immers dat er in de Straat van Hormuz helemaal niets gebeurt. Integendeel, er worden leugens verspreid, zoals die van de heer Bessent gisteren, die juist beweerde dat er elk moment een akkoord zou worden gesloten. Ik vermoed dat de situatie zelfs nog verder zal escaleren en dat we dan ergens in de komende 6, 8 of 12 weken te maken zullen krijgen met een enorme ramp, namelijk dat alle regeringen failliet zullen gaan en tegen hun burgers zullen moeten zeggen: "Het spijt ons, maar we hebben nu geen aardolie- en aardgasvoorraden meer." En dan zullen de prijzen voor aardolie en aardgas absoluut de pan uit rijzen, waarna alle prijzen de pan uit zullen rijzen, en dan zullen we zien dat de inflatie niet langer uit een cijfer bestaat, maar tweecijferig wordt en dus ook hogere niveaus bereikt dan we sinds de Tweede Wereldoorlog hebben meegemaakt. Krissy Rieger: En hoe ver denk je dat ze het op de spits drijven? Dus echt zo dat er gruwelijke burgeroorlogen woeden of zo, dat je dan gewoon even zit en tegen jezelf zegt: Oké, hier is de oplossing. Dat is het digitale… Ernst Wolff: Ik weet niet hoe ver de gewapende conflicten zullen gaan, maar ik vermoed dat men dan op een andere manier zal reageren. Daarvoor moet je de hele agenda, vooral met het WEF op de achtergrond, goed kennen. Zij pleiten immers al geruime tijd voor onder andere "vijftien-minuten-steden". Het is heel goed mogelijk dat er dan "vijftien-minuten-steden" worden ingevoerd en dat ook het digitale toezicht aanzienlijk wordt opgevoerd, dat we dan bijvoorbeeld daadwerkelijk maar één keer per week mogen tanken of misschien slechts een bepaalde hoeveelheid benzine mogen tanken, en dat we ook bij bepaalde goederen beperkingen krijgen bij het winkelen. De voorbereidingen zijn immers al getroffen. We zijn inmiddels immers volledig gedigitaliseerd. Nou, ik denk dat er heel wat beperkende maatregelen op ons afkomen, die natuurlijk ook verband houden met bijvoorbeeld de digitale identiteit, die dan wellicht versneld zal worden ingevoerd. Maar ik denk dat bijvoorbeeld ‘vijftien-minuten-steden’ daar een heel grote rol zullen spelen. Krissy Rieger: En nu is de grote vraag natuurlijk: wat doen we met onze kennis? Nou, ik zet je even in een rollenspel. Stel je eens voor dat je nu in Duitsland woont, daar je eigen huisje hebt en nu wilt handelen. Je weet wel, je denkt echt dat het heel, heel erg zal worden. Wat moet ik nu doen? Ernst Wolff: Ik denk dat op dit moment het belangrijkste is om kalm te blijven en ons te informeren over wat er om ons heen gebeurt, want dat helpt in ieder geval om het contact met de werkelijkheid te behouden. Dan zou ik zeggen: nou ja, ik zou me erop voorbereiden dat de inflatie flink gaat stijgen. Nou, ik zou houdbare levensmiddelen inslaan; als ik aan de onderkant van de inkomensgrens zit, zou ik inderdaad alvast een voorraad voor twee tot drie maanden aanleggen. Nu, voor zover dat tenminste mogelijk is. En dan zou ik er in ieder geval voor zorgen dat ik niet al te veel geld op mijn bankrekening heb staan, want ik verwacht ook een grotere bankencrisis, en een grotere bankencrisis betekent dat de banken dan een bankvakantie afkondigen en dat je dan daadwerkelijk geen contant geld meer uit de geldautomaten kunt halen. Nou, ik zou op dit moment zeggen dat het goed zou zijn om zo’n voorraad contant geld voor ongeveer drie maanden achter de hand te hebben. Anders zou ik zeggen: nou ja, op geld, op spaarrekeningen en dergelijke zou ik niet rekenen. Ik zou levensverzekeringen en dergelijke, allerlei soorten verzekeringen, zo mogelijk opzeggen en het geld liever laten uitbetalen, en daar zou ik dan materiële activa van kopen. Ik kan iedereen dus alleen maar aanraden om, als hij daar wat spaargeld heeft, dat liever in zilver te beleggen of in andere materiële activa. Ik zou op dit moment bijvoorbeeld ook niet emigreren, want emigreren vergt een lange voorbereiding. Je moet weten waar je heen gaat, je moet de taal kennen, enz. Maar om nu op het laatste moment, in alle haast, nog te emigreren, dat vind ik heel, heel onverstandig. Maar ik moet wel zeggen: als ik in bepaalde grote steden zou wonen, als ik in de buurt van waterzuiveringsinstallaties, elektriciteitscentrales of legerbases zou wonen, dan zou ik in ieder geval een plan B opstellen. Waar kan ik heen als er daadwerkelijk drone-aanvallen plaatsvinden in Duitsland? Daar moet je rekening mee houden. Niemand weet of het zal gebeuren, maar het is altijd erg geruststellend als je van tevoren weet wat je moet doen als het ergste zich voordoet. Ik zou een plan B opstellen voor al die ergste scenario’s, dan hopen dat die ergste scenario’s zich niet voordoen, maar in ieder geval voorbereid zijn op eventuele rampen. Krissy Rieger: En wat vind jij van Zwitserland? Ernst Wolff: Ik denk inderdaad dat Zwitserland relatief veilig is, omdat Zwitserland altijd al een toevluchtsoord voor de superrijken is geweest en zij zullen er ook in de toekomst voor blijven zorgen dat Zwitserland neutraal blijft en dat er in Zwitserland daadwerkelijk geen aanvallen plaatsvinden. Maar men moet wel zeggen dat bijvoorbeeld ook Oostenrijk gewoonweg zo oninteressant is voor de wereldpolitiek. Ik kan me nauwelijks voorstellen dat er op enigerlei wijze rekening moet worden gehouden met grootschalige drone-aanvallen op kleinere steden in Oostenrijk. Maar ik denk ook dat het bij ons net zo zal zijn. Dus als je bij ons ergens woont, of dat nu in Sleeswijk-Holstein, Beieren of Baden-Württemberg is, en je woont daar op het platteland en niet direct naast een militaire basis, een militair vliegveld of een energiecentrale, dan kun je ervan uitgaan dat je daar ook gespaard blijft van mogelijke aanvallen. Maar het is erg dat we hier überhaupt over moeten praten. Ik moet zeggen dat ik tot tien jaar geleden nooit, maar dan ook nooit had gedacht dat ik ooit over zulke dingen zou moeten praten. Nou, het is echt een heel, heel moeilijke tijd waarin we op dit moment leven. Krissy Rieger: Ik wil je heel hartelijk bedanken voor alle informatie en voor je suggesties, en we spreken elkaar natuurlijk de volgende keer weer. Ernst Wolff: Aan onderwerpen hebben we in ieder geval geen gebrek.

van ah.

Bronnen/Links: Creative Commons Licenses https://www.creativecommons.org/licenses/
https://www.youtube.com/watch?v=Hag8vXZo86U&t=255s