Komploti i CEUTA-s, pakt sekret kundër Spanjës - Ernst Wolff në bisedë me Krissy Rieger (intervistë e shkurtuar)

09.10.2026 | www.kla.tv/42865

Çfarë kanë të përbashkët vala e fundit e refugjatëve nga Ceuta, konfliktet në Lindjen e Mesme, një krizë e madhe energjetike, një inflacion galopant, një sistem financiar në kolaps, qytetet 15-minutëshe apo vatra të tjera të nxehta? Këtë do ta mësoni në këtë intervistë magjepsëse me Ernst Wolff. Ndërsa shumë njerëz shikojnë të tmerruar dhe të shqetësuar krizat dhe ngjarjet aktuale, analisti financiar dhe ekonomik Ernst Wolff e kthen vazhdimisht vëmendjen e shikuesve të tij te sfondet dhe të përbashkëtat e të gjitha këtyre ngjarjeve. Në kohë krizash të shumta që po përkeqësohen, nevojiten më shumë se kurrë njerëz që "i shohin lidhjet dhe modelet dhe i mendojnë gërat vërtet deri në fund". [Komploti i Ceutës, pakt i fshehtë kundër Spanjës - Ernst Wolff në bisedë me Krissy Rieger] [Krissy Rieger] Përshëndetje, të dashurit e mi. Sot kemi si mysafir Ernst Wolff. Faleminderit shumë për kohën tënde. [Ernst Wolff] Faleminderit për ftesën. [Krissy Rieger] Shumë kënaqësi. Dhe çfarë thua për thyerjen e kufirit në Ceuta? [Ernst Wolff:] Unë mendoj se ky është një manovër shumë e suksesshme e shërbimeve sekrete dhe e miliarderëve çionistë në prapaskenë. Pra, e gjithë kjo, natyrisht, ka pasur një përgatitje shumë të madhe dhe të gjatë, për të cilën nuk kemi marrë vesh asgjë. Pra, fillimisht, shumë shpejt, te gjeografia e Ceutës. Ceuta është një enklavë. Territori i përket Spanjës, por ndodhet i rrethuar nga Maroku në kontinentin afrikano-verior, ashtu si edhe Melilla. Pra, këto janë dy enklavat që në fakt ndodhen në territorin maroken, pra në Afrikën e Veriut, por i përkasin Spanjës. Dhe pastaj ekziston edhe Sahara Perëndimore, e cila është shumë e rëndësishme në këtë kontekst. Ajo ndodhet midis Marokut dhe Mauritanisë. Ky është një vend që aktualisht nuk i përket askujt.Da ka një organizatë çlirimtare, Polisario, që e pretendon tokën për vete. Pastaj edhe Algjeria e pretendon tokën për vete. Pra, ka mjaft konflikte atje. Dhe tani ka nodhur kjo: Në vitin 2020, Donald Trump nënshkroi Marrëveshjet e Abrahamit. Kjo është një marrëveshje midis Izraelit dhe shteteve islamike, gjoja për të sjellë paqe atje. Në realitet, kjo marrëveshje përfshin bashkëpunim ushtarak dhe teknik – veçanërisht në fushën kibernetike. Kjo marrëveshje u përfundua në vitin 2020 midis Izraelit, Bahreinit, Emirateve të Bashkuara Arabe, dhe më vonë iu bashkuan Maroku dhe Sudani. Pra, ekziston një marrëveshje midis Marokut dhe Izraelit për punë të përbashkët ushtarake dhe punë të përbashkët në hapësirën dixhitale. Pastaj, në prill të këtij viti, u lidh një marrëveshje, një marrëveshje ushtarake e konceptuar për dhjetë vjet, midis SHBA-së dhe Marokut. Interesant është se Maroku aktualisht merr 60% të armëve të veta nga SHBA. Izraeli merr rreth 67 deri në 69% të armëve të veta. Pra, ai është një blerës i madh i armëve amerikane. Dhe pas kësaj marrëveshjeje në prill të këtij viti, qeveria marokene ishte aq mirënjohëse ndaj SHBA-së, sa i vuri një autostrade emrin Donald Trump. Pra, në Marok ekziston një autostradë 1000 km e gjatë, që quhet Donald Trump Highway. Pra, në prapaskenë ka pasur një mori përgatitjesh. Pastaj, sigurisht, ka pasur luftën me Iranin. Dhe në luftën me Iranin, Spanja nuk i lejoi amerikanët të përdornin bazat ajrore atje – pra, praktikisht ra në shënjestër të SHBA-së. Dhe SHBA dhe Izraeli natyrisht duan të hakmerren ndaj Spanjës. Dhe çfarë kanë bërë tani? Ata inskenuan këtë krizë të refugjatëve sepse askush në botë nuk do të besonte se 60,000 njerëz mund të mblidheshin papritmas brenda gjashtë orësh dhe të ngjiteshin përtej kufijve. Pra, e gjithë kjo ishte përgatitur në mënyrë shumë strategjike dhe kjo është një goditje shumë e qartë. Dhe e rëndësishme këtu, për ta ditur në prapaskenë, është se nuk bëhet fjalë për një konflikt – në të vërtetë – midis Marokut dhe Spanjës dhe SHBA-së dhe Izraelit. Bëhet fjalë për të shpërqendruar njerëzit, opinionin botëror, nga mashtrimi më i madh që ka ndodhur ndonjëherë në sistemin financiar. Pra pikërisht dje përjetuam që sekretari amerikan i Thesarit, Scott Bessent, tha: "Ne jemi pranë përfundimit të një marrëveshjeje me Iranin." Dhe menjëherë çmimi i naftës ra përsëri dhe disa miliarderë fituan përsëri shumë, shumë para. Dhe ne jemi përballë një katastrofe të madhe, një katastrofe të madhe financiare dhe ekonomike. Dhe atëherë natyrisht njerëzve duhet t'u paraqitet një fajtor, dhe si fajtorë u paraqiten njerëzve migrantët. Ky është i gjithë sfondi. [Krissy Rieger] Kam parë edhe shumë intervista me migrantët dhe gazetarët. Dhe ata thanë gjithashtu, në fakt thuhej: "Po, tani kufijtë janë hapur. Shkoni, shkoni, shkoni! Kaloni!" Dhe për këtë arsye, si të thuash, papritmas të gjithë kaluan. Dhe pastaj ata thanë gjithashtu, disa ditë më vonë thuhej: "Kthehuni, fëmijët e mi, kthehuni!" Dhe kjo, por ata vetë nuk e dinë. Pra, mua më duket kaq e rëndë sesi njerëzit thjesht përdoren si figura shahu. Si: "Ju shkoni atje dhe keni një jetë më të mirë." "Oh po, po shkojmë atje." Dhe pastaj: "Kthehuni, ishte vetëm shaka." "Në rregull, në rregull." [Ernst Wolff] E trishtueshmja është se e gjithë kjo e ka përmbushur qëllimin e vet. Pra, të gjithë njerëzit u zemëruan sërish me migrantët. Të gjithë njerëzit në Evropë kanë një frikë të madhe nga vala tjetër e migrimit, e cila me siguri absolute do të vijë. Dhe të gjithë njerëzit do të përgatiten të thonë: "Pra, në fakt, për mjerimin tonë nuk janë përgjegjës njerëzit në Wall Street dhe në të gjitha bursat, por migrantët." Dhe në këtë mënyrë këta miliarderë ultra të pasur në prapaskenë natyrisht kanë lojë të lirë. [Krissy Rieger] Pse mendon ti,A po raportohet në fund edhe kaq ndryshe? Pra, te mediat publike, raportohet kështu: Ata kanë gjetur vetëm dy gratë dhe kanë treguar se të varfrit tani kanë notuar larg, edhe pse atje është parë se ishin ndoshta 130 metra që kanë notuar për një jetë më në fund të bukur dhe tani trajtohen kaq keq nga Spanja. [Ernst Wolff] Po, jo, asgjë tjetër përveç asaj që sapo thashë. Pra, njerëzit po vihen kundër njëri-tjetrit. Pra, nga njëra anë ka njerëz për të cilët është absolutisht e qartë se migrantët janë më e keqja që ekziston. Ata kërkojnë rimigrimin, ashtu si AfD, e cila natyrshëm do ta shfrytëzojë këtë. Dhe ata do të bëjnë sikur gjithçka do të bëhet shumë më mirë, nëse i dërgojmë të gjithë migrantët në shtëpi. Nga ana tjetër, ka njerëz që kanë shumë mëshirë për fatin e këtyre njerëzve, sepse natyrshëm shumë prej tyre duan të vijnë tek ne nga varfëria e pastër. Dhe kur ka katastrofa të mëdha urie, atëherë është natyrshëm një katastrofë njerëzore me përmasa të paimagjinueshme. Por si mund t'i vihen njerëzit më mirë kundër njëri-tjetrit, duke raportuar ashtu si për shembull ARD dhe Tagesschau? [Krissy Rieger] Kjo është e vërtetë. Do të thoja gjithashtu se në parim zgjidhja për këtë problematikë është që në vendin ku provokohet qëllimisht luftë apo uri, të zgjidhet atje dhe që njerëzit të mund të jetojnë atje. [Ernst Wolff] Po, nëse, për shembull, SHBA-të do të ishin të interesuara që në Marok të shkojë më mirë, atëherë ato nuk do të ndërhynin kështu dhe nuk do të lidhnin ndonjë aleancë mbrojtëse me Marokun, por do të kujdeseshin që qeveria marokene të mos blejë armë,por në vend të kësaj kujdeset që njerëzit të ushqehen në mënyrë të arsyeshme. […] Në rastin e Ceutës, është kështu që – ne kemi atje një qeveri paksa të majtë – tani për tani lufta po fillon kundër së majtës. Të majtët janë ata që duan t'i lënë të hyjnë të gjithë refugjatët. Këtu thuhet, tani ka ndodhur përsëri një sulm, pra, ne duhet të veprojmë kundër së djathtës. Por të gjithë në të djathtë thonë se e majta është fajtore, sepse ata janë përgjegjës për faktin që migrantët po vijnë këtu. Mrekullueshëm. Në këtë mënyrë i kanë vënë të dyja palët kundër njëra-tjetrës dhe mund të vazhdojnë me agjendën dhe t'i varfërojnë më tej njerëzit, t'i skllavërojnë dhe t'i çojnë në një diktaturë dixhitale. […] [Krissy Rieger] Dhe në Gjermani ka vërtet shumë probleme për t'u zgjidhur. Dhe në vend që t'i zgjidhin, vjen për shembull kjo reformë pensionesh dhe këtu thuhet: po, pensioni në moshën 63-vjeçare, për shembull, është në prag të zhdukjes. Eh, si të duket kjo? Pra, të punosh më shumë e të marrësh më pak. [Ernst Wolff] Kjo tregon cinizmin e akullt të kohës sonë, sepse në bursa fitohet si kurrë më parë. Miliarderët po bëhen gjithnjë e më të pasur në botë dhe atëherë të varfërve, pra pikërisht pjesës më të varfër të popullsisë, që ka më pak mundësi të mbrohet, pensionistëve, u thuhet: „Kujdes, tani duhet të kursejmë te ju." Pra, kjo tregon se në çfarë drejtimi po shkon e gjithë kjo. Pra, nuk do të bëhet asnjë grimë më mirë, por pabarazia sociale – dhe kjo është, besoj, për momentin problemi më i madh fare në botë – krahas të gjitha luftërave që po zhvillohen. Por kjo pabarazi sociale do të vazhdojë të rritet pafundësisht. [Krissy Rieger] Dhe mbi të gjitha, atëherë ti sheh se nga njëra anë debatohet për këtë dhe nga ana tjetër thuhet: "Oh, a mund të lirohet pak edhe frenimi i borxhit? Ne tani po sigurojmë edhe pak para", por jo që të thuash: "Mirë, së pari duhet ta rinovoj sistemin, të tërheq përsëri me të vërtetë punëtorë, që e gjitha të funksionojë përsëri." Jo, ti thua: "Ne kursejmë te ti." Nuk do të ndryshojë asgjë, nuk do të përmirësohet asgjë. Dhe nga ana tjetër marrim më shumë borxhe dhe ato i hedhim në Ukrainë." [Ernst Wolff] Po, për fat të keq njerëzit harrojnë shumë shpejt. Pra, frenimi i borxhit është liruar, dhe pikërisht pak para se zoti Merz të bëhej kancelar federal, ai u kujdes për këtë,që frena e borxhit të pezullohet për shpenzimet e armatimit. Pra, atëherë thjesht u liruan njëqind miliardë. Kur është fjala për pensionistët, atëherë çdo milion i vetëm kthehet tri herë dhe në fund pensionistët marrin më pak se sa kanë marrë deri tani. [Krissy Rieger] Po. Dhe problemi tjetër, për shembull, pra ka shumë raporte se rezervuarët e gazit janë jashtëzakonisht të zbrazët. Çfarë mendon se na pret këtu? [Ernst Wolff] Po, kjo është, kjo është një fakt dhe kjo vlen jo vetëm për Gjermaninë, por për të gjitha vendet e botës. Gjithkund janë sulmuar rezervat strategjike të naftës. Ato tani kanë arritur një nivel shumë të ulët, pra një nivel që nuk është arritur prej 40-45 vjetësh. Dhe ne po përjetojmë që ngushtica e Hormuzit është ende e bllokuar. Pra, çdo ditë na tregohen gënjeshtra të reja. Por në të njëjtën kohë po përjetojmë se nuk jemi më fare të informuar për ngjarje të rëndësishme në Lindjen e Mesme, për shembull, se në Arabinë Saudite rafineria më e madhe e naftës në botë u dëmtua shumë seriozisht nga një sulm me dron. Për këtë nuk është raportuar më tej. Nuk dëgjojmë asgjë fare për këtë. Pra, po bëhet kujdes sistematikisht që të ketë gjithnjë e më pak naftë, gjithnjë e më pak gaz natyror. Dhe kjo më tregon se ne po shtyhemi me vetëdije të plotë dhe me qëllim në një krizë të madhe energjetike, e cila do të çojë në rritje çmimesh, e atë kudo, sepse të gjitha çmimet varen nga energjia. Dhe për mua kjo është një strategji e qëllimshme për të ndezur inflacionin. Ne jetojmë në kohën me borxhet më të larta. Pikërisht SHBA-të kanë arritur nivelin më të lartë të borxhit të të gjitha kohërave. Dhe si mund të eliminohen borxhet? Duke shkaktuar inflacion. Dhe unë besoj se për momentin jemi përballë një inflacioni galopant, i cili mund të kalojë në hiperinflacion, dhe se në kuadër të këtij hiperinflacioni, ndoshta do të futet para e re në formën e CBDC-ve, pra të parave dixhitale të bankës qendrore. Pra, për mendimin tim, jemi përballë një vjeshte që do të sjellë një përmbysje shumë, shumë të madhe, një përmbysje vërtet të jashtëzakonshme. [Krissy Rieger] Me të vërtetë shihet se nuk është kështu vetëm në Gjermani. Për shembull, në bisedën tonë të fundit folëm edhe për Rusinë, e cila po kalon gjithashtu një krizë benzine. [Ernst Wolff] Ky është një fenomen botëror për momentin. Pra, është kështu që njeriu nuk duhet t'i shikojë qeveritë. Qeveritë nuk janë gjë tjetër veçse kukulla. Zoti Putin nuk është gjithashtu gjë tjetër veçse kukulla e oligarkëve rusë, dhe ata janë të interesuar për pasuritë e tyre dhe për zgjerimin e pushtetit të tyre. Kjo mund të jetë mirë që zoti Putin një ditë do të braktiset. Unë jam shumë i sigurt se edhe Donald Trump së shpejti do të braktiset. Mjafton të shohësh se si zëvendëspresidenti i tij po shkëputet gjithnjë e më shumë prej tij. Pra, është vërtet interesante që J.D. Vance pothuajse kurrë nuk është i pranishëm në të gjitha konferencat për shtyp. Gjithmonë janë Marco Rubio dhe kohët e fundit ose zoti Hegseth ose zoti Bessent pranë tij, por J.D. Vance nuk del kurrë në skenë. Pra, unë mendoj se Donald Trump së shpejti do ta ketë kryer rolin e tij dhe se më pas ai do të shpallet kok turku, së bashku me gjithë familjen e tij, sepse ata janë pasuruar kaq haptazi kohët e fundit. Pastaj njerëzve do t'u thuhet: "Ai ju ka çuar në rrugë të gabuar. Ne vazhdojmë tani", dhe pastaj njerëzit do t'i vrapojnë pas ndonjë lideri tjetër. [Krissy Rieger] Por a mund ta imagjinosh vërtet që ata që kanë vërtet diçka për të thënë, të gjithë të shikojnë në të njëjtin drejtim? Pra që, ashtu siç thua ti, oligarkët rusë, që ata të sjellin një krizë energjetike, njëkohësisht në Gjermani, njëkohësisht në Shtetet e Bashkuara dhe – pra vërtet, që të mos thuhet – dhe në Kinë për shembull, dhe që të mos thuhet: "Jo, pra ne bëjmë të kundërtën", ose "Ne jemi ata që në fund …" [Ernst Wolff] Ata nuk janë budallenj. Ata e dinë shumë mirë se sistemi financiar botëror është në fund. Pra, ne kemi malin më të madh të borxhit të të gjitha kohërave. Ka sasinë më të madhe të parasë të të gjitha kohërave. Nuk ka më mundësi normale për ta shpëtuar këtë sistem. Këtë e di të gjithë. Dhe aktualisht po përjetojmë grabitjen totale dhe absolute të këtij sistemi, për të cilin të gjithë të brendshmit e dinë se së shpejti do të përmbyset. Ky është sfondi i gjithçkaje që po ndodh në këtë moment. Dhe atje, natyrisht, të gjithë janë dakord. Natyrisht, ata kanë edhe interesa të ndryshme dhe përpiqen gjithmonë të rrëmbejnë sa më shumë nga njëri-tjetri. Kjo është e padiskutueshme. Por ekziston ky interes themelor dhe interesi themelor dhe gjithashtu dija themelore se sistemi ynë financiar, ashtu siç ka funksionuar për disa qindra vjet, në këtë moment nuk funksionon më. [Krissy Rieger] Dhe çfarë mendon ti, si do të vazhdojë lufta me Iranin? Pra, kjo është situata natyrisht, ajo duhet disi të përkeqësohet. Kjo do të thotë - – [Ernst Wolff] Po, ajo po përkeqësohet në këtë moment. Është gjithashtu interesante që ky konflikt i Ceutës ka diçka të bëjë me këtë, sepse Ceuta ndodhet në Ngushticën e Gjibraltarit. Ngushtica e Gjibraltarit është një ngushticë detare midis Oqeanit Atlantik dhe Detit Mesdhe. Të gjitha armët kalojnë atje. Pra, të gjitha armët që amerikanët i dërgojnë jo vetëm Marokut, por edhe Izraelit, kalojnë atje. Pra, kjo është gjithashtu një rrugë e rëndësishme dhe një pjesë e madhe e tregtisë kalon atje. Pra, nëse do të shpërthente një konflikt i hapur atje, kjo do të përkeqësonte më tej situatën ekonomike në botë. Dhe ne po shohim se në Ngushticën e Hormuzit nuk po ndodh asgjë fare. Përkundrazi, po përhapen gënjeshtra, si ajo e zotit Bessent dje, i cili sapo pohoi se, pra, se ishim afër një marrëveshjeje. Unë mendoj se e gjithë kjo do të eskalohet edhe më tej dhe se pastaj diku brenda 6, 8, 12 javëve të ardhshme, do të përjetojmë katastrofën e madhe, domethënë që të gjitha qeveritë do të duhet të pranojnë falimentimin dhe t'u thonë qytetarëve të tyre: „Na vjen keq,pra tani nuk kemi më rezerva nafte, nuk kemi më rezerva gazi natyror." Dhe atëherë çmimi i naftës dhe i gazit natyror do të shkojë absolutisht në qiell, dhe pastaj të gjithë çmimet do të shkojnë në qiell, dhe atëherë do të përjetojmë që inflacioni të mos jetë më njëshifror, por dyshifror, dhe pastaj të shkojë edhe në nivele më të larta se ç’kemi përjetuar që nga Lufta e Dytë Botërore. [Krissy Rieger] Dhe si mendon ti, deri ku do ta ashpërsojnë? Pra vërtet deri aty sa të ketë luftëra civile të mëdha, apo thjesht deri aty sa njeriu mezi ia del dhe pastaj i thotë vetes: Në rregull, kjo është zgjidhja. Kjo është ajo dixhitale… [Ernst Wolff] Nuk e di deri ku do të shkojnë përplasjet ushtarake, por unë dyshoj se atëherë do të reagohet në një mënyrë tjetër. Duhet ta dish të gjithë axhendën, veçanërisht të WEF-it, prapa skenave. Ata prej kohësh bëjnë thirrje, për shembull, për qytete 15-minutëshe. Mund të jetë shumë mirë që atëherë do të futen qytetet 15-minutëshe dhe që mbikëqyrja dixhitale do të intensifikohet shumë, që ne atëherë të kemi të drejtë, për shembull, të furnizohemi me karburant vetëm një herë në javë, ose ndoshta të marrim vetëm një sasi të caktuar benzine, dhe që të kufizohemi edhe në blerjen e disa mallrave. Përgatitjet janë bërë. Ne ndërkohë jemi dixhitalizuar plotësisht. Pra, unë mendoj se na presin shumë masa kufizuese, të cilat natyrisht lidhen edhe, për shembull, me ID-në dixhitale, e cila ndoshta do të futet me përshpejtim. Por unë besoj se, për shembull, qytetet 15-minutëshe do të luajnë një rol shumë të madh atje. [Krissy Rieger] Dhe tani pyetja e madhe është sigurisht: Çfarë bëjmë me dijen tonë? Pra, të vë në një lojë me role. Përfytyro një herë që tani jeton në Gjermani, ke shtëpinë tënde atje dhe tani do të veprosh. E di, pra, ti vërtet e përfytyron, do të bëhet vërtet, vërtet e tmerrshme. Çfarë duhet të bëj tani? [Ernst Wolff] Unë mendoj se gjëja më e rëndësishme për momentin është të ruash qetësinë dhe të informohesh për atë që po ndodh rreth teje, sepse kjo ndihmon, pra, të paktën të mos e humbësh lidhjen me realitetin. Pastaj do të thosha, pra, do të përgatitesha që inflacioni të rritet shumë fort. Pra, do të siguroja ushqime afatgjata; nëse jam në skajin e poshtëm të kufirit të të ardhurave, do të bëja me të vërtetë rezerva ushqimore për dy deri në tre muaj. Tani, për aq sa kjo është vërtet e mundur. Dhe pastaj do të sigurohesha patjetër që të mos kisha shumë para në llogarinë time bankare, sepse pres edhe një krizë të bankare, dhe një krizë e madhe bankare do të thotë që bankat do të shpallin ditë pushimi dhe se në fakt nuk do të jesh më në gjendje të tërheqësh para nga bankomati. Pra, për momentin do të thoja se do të ishte mirë që dikush të ketë një rezervë parash të gatshme për rreth tre muaj, që të jetë e disponueshme. Përndryshe, do të thoja, pra, unë nuk do të mbështetesha te paratë, te llogaritë e kursimit e kështu me radhë. Unë do t'i anuloja sigurimet e jetës e kështu me radhë, të gjitha llojet e sigurimeve, nëse është e mundur, dhe do të preferoja t'i merrja paratë e tyre dhe me to do të blija vlera materiale. […] Pra, unë mund t'i rekomandoj të gjithëve që, nëse kanë disa rezerva, t'i investojnë më mirë në argjend ose në vlera të tjera materiale. […] Për shembull, unë nuk do të emigroja as tani, sepse emigrimi kërkon përgatitje të gjatë. Duhet të dish se ku po shkon, duhet ta njohësh gjuhën e kështu me radhë. Por të emigrosh me nxitim, në minutën e fundit, këtë e konsideroj shumë, shumë të keqe. Por për këtë duhet të them, pra, nëse do të jetoja në disa qytete të mëdha, nëse do të jetoja pranë impianteve të ujit, centraleve elektrike ose bazave të Bundeswehr-it, atëherë do t'i krijoja vetes të paktën një Plan B. Ku mund të shkoj nëse vërtet ndodhin ndonjë sulm me dron në Gjermani? Me këtë duhet llogaritur. Askush nuk e di nëse do të ndodhë, por është gjithmonë shumë qetësuese kur e di paraprakisht se çfarë të bësh në rast se ndodh skenari më i keq. Pra, unë do t'i bëja vetes një Plan B për të gjitha këto raste më të këqija, dhe pastaj do të shpresoja që këto raste më të këqija të mos ndodhin,por në çdo rast, atëherë të jemi të përgatitur për katastrofa që mund të ndodhin. [Krissy Rieger] Dhe çfarë thua për Zvicrën? [Ernst Wolff] [...] Unë besoj se Zvicra është relativisht e sigurt, sepse Zvicra ka qenë gjithmonë streha e ultra të pasurve dhe ata do të vazhdojnë të kujdesen që Zvicra të mbetet neutrale dhe që në Zvicër të mos ndodhin në të vërtetë sulme. Megjithatë, duhet thënë gjithashtu se Austria, për shembull, është thjesht e parëndësishme në politikën botërore. Vështirë se besoj që duhet të llogaritet me ndonjë sulm më të madh me dronë kundër qyteteve më të vogla në Austri. Por unë besoj gjithashtu se e njëjta gjë do të vlejë edhe për ne. Pra, nëse dikush te ne diku – qoftë në Schleswig-Holstein, Bavari apo Baden-Württemberg – nëse jeton në fshat dhe nuk jeton pikërisht pranë një baze ushtarake, një aeroporti ushtarak ose një centrale elektrike, atëherë mund të supozohet se do të kursehet edhe atje nga sulmet e mundshme. Por është keq që ne duhet të flasim fare për gjëra të tilla. Pra, duhet të them, deri para dhjetë vjetësh nuk do ta kisha besuar kurrë, kurrë se do të më duhej të flisja ndonjëherë për gjëra të tilla. Pra, këto janë kohë vërtet, vërtet të këqija në të cilat po jetojmë tani. [...] [Krissy Rieger] Po, pra, të falënderoj shumë për të gjitha informacionet, për zgjidhjet e tua dhe natyrshëm do të dëgjohemi herën tjetër. [Ernst Wolff] Kemi mjaft tema, po.

nga ah.

Burimet/Lidhjet: Licencat Creative Commons https://www.creativecommons.org/licenses/
https://www.youtube.com/watch?v=Hag8vXZo86U&t=255s