Diese Website verwendet Cookies. Cookies helfen uns bei der Bereitstellung unserer Dienste. Durch die Nutzung unserer Dienste erklären Sie sich damit einverstanden, dass wir Cookies setzen. Bei uns sind Ihre Daten sicher. Wir geben keine Ihrer Analyse- oder Kontaktdaten an Dritte weiter! Weiterführende Informationen erhalten Sie in der Datenschutzerklärung.
Við inngrip stjórnvalda í fjölskyldulífið sem á sér stað æ oftar og æ dýpra, bera þau fyrir sig „barnavernd“. Við það er hið jákvætt hljómandi hugtak „barnavernd í æ ríkara mæli fært yfir í andstæðu sína og misnotað í pólitískum tilgangi.[Lesa meira]
Innan útsendingarraðarinnar „Kíkt út fyrir túngarðinn“ bjóðum við ykkur í dag uppá úrdrátt úr grein svissneska vinnuhópsins „Æska og fjölskylda“ sem var birtur í samnefndu tímariti þann 11. maí 2017. Greinin sýnir skref fyrir skref hvernig hugtakið „barnavernd“ færist yfir í algera andstæðu sína og það misnotað í pólitískum tilgangi. Alltaf þegar málið snýst um að boxa í gegn siðfræðilega, siðferðislega eða læknisfræðilega gríðarlega umdeildar breytingar, eins og t.d. ættleiðingarréttindi samkynhneigðra, afbrigðilegra fleti kynfræðslu eða skerðingu uppeldisréttinda foreldra, er beitt þessu jákvætt hljómandi hugtaki „barnavernd“.
„Barnavernd“ pólitískt misnotað hugtak
Við inngrip stjórnvalda í fjölskyldulífið sem á sér stað æ oftar og æ dýpra, bera þau fyrir sig „barnavernd“. Þar með gerir ríkið tilkall til hlutverks sem yrði að liggja hjá fjölskyldunni.
Innan pólitískrar umræðu hafa ákveðin hugtök náð nánast óumdeilanlegri stöðu sem bannað er að hrófla við. Þetta á líka við hugtakið um „barnavernd“. En við nánari athugun kemur í ljós að hugtakinu er beitt á hluti sem eru enganvegin barninu í hag.
Deydd í eigin þágu?
Þegar rannsókn á fósturvísum var rökrædd á svissneska þinginu, hélt ein (frjálslynd) þingkonan því fram að umhyggjan fyrir „barnavernd“ hrópaði beinlínis á innleiðingu rannsóknarinnar.
Með því væri hægt að hindra alvarlega erfðatengda sjúkdóma, sem væri í þágu barnsins. Í raun er hér fullyrt að það sé betra að ryðja fötluðu fóstri úr vegi í stað þess að fæða fatlað barn í heiminn. Deyðing í vissum skilningi til eigin heilla – þannig hljómar þessi hræðilega röksemdafærsla.
Barnaheill „þökk sé“ samkynhneigðum foreldrum?
Eins var „barnaverndar-“rökunum beitt í umræðunni um ættleiðingar samkynhneigðra. Þegar ekki má ættleiða náttúruleg börn maka síns sé það mikil mismunun barnsins (erfðaréttur, sjúkratryggingar o.s.fr.)
Betur mæti það barnaheill að hafa tvo samkynja foreldra í stað bara eins foreldris. Að barni eigi náttúrulegan rétt til þess að hafa EKKI tvo feður eða mæður, því var ýtt til hliðar í þessari tækifærissinnuðu fullorðins-barnaverndar-sjónarhorns umræðu.
Snemmkynfræðsla sem „barnavernd“
Afbökun barnaheilla er líka til innan snemmkynfræðslunnar. Í mai 2015 var „Samfylkingu um kynfræðslu“ hleypt af stokkunum , sem 60 svissneskar hreyfingar eiga hlut að. Markmiðið er að koma á „staðli WHO fyrir kynfræðslu í Evrópu“. Á grunni kenningarinnar um „barnið sem kynveru“ vill þessi samfylking hvetja til snemmkynfræðslunnar [...]
Að börn eigi „rétt til upplýsingar“ er dregið inn í umræðuna, á þann máta að aðalatriðið eigi að „hvíla á kynferði sem jákvætt einkenni manneskunnar og uppsprettu fróunar og nautnar (bls.22). Með „rétti til upplýsingar“ er skyldubundin kynfræðsla frá leikskóla lögfest.
Snemmkynfræðsla og barnagirnd
Jürg Jegge málið hefur haft mikið áhrif. (Á 7. og 8. áratugnum misnotaði kennarinn Jürg Jegge suma nemendur sína undir yfirskini meðferðar). Á færra vitorði er að sú „kynfræði fjölbreytninnar“ sem ríkið fjármagnar í dag, sýnir viðlíka tilhneigingar og viðleitnin á 7. áratugnum til að lögleiða pedófilíu. Í báðum tilfellum er lýst yfir að barnið sé „kynferðisvera“ sem beri að hvetja markvisst á einkasvæðinu. Af fullorðnum svo það skiljist rétt. Þetta hvetji kynferðilegt þroskafrelsi barnsins og þjóni þannig barnavernd.[...]
Gildismat frá ríkinu í stað frá foreldrum
Skrifstofur svissnesku fylkjanna hafa í millitíðinni sett reglur sem oft leggja línurnar í smáatriðum hverju barn „eigi rétt á“. Þar á meðal er seilst kröftuglega í málaflokka sem eiginlega tilheyra ábyrgð foreldranna. Og þar erum við komin að kjarna vandamálsins. Uppeldi snýst alltaf um miðlun gilda. Þetta á jafnt við í leik- og grunnskóla, sem á heimilinu. Með nýrri reglugerð um meinta vernd barnsins, fær ríkið möguleika til að setja fjölskyldunni staðla sem ganga mögulega þvert gegn gildismati foreldranna.
Varúð við notkun hugtaksins „barnavernd“
Eins og minnst var í inngangi er hugtakið „barnavernd“ svo jákvætt gildishlaðið að það er varla velt lengur vöngum yfir því. […] Þessi þróun er hættuleg. Hvar sem hið meinleysislega hljómandi hugtak „barnavernd“ skýtur upp kollinum er því framvegis gott að skoða nánar hvað sé nákvæmlega meint með því og hvað búi þar að baki.
Celsa Brunner
hlaða niður
texta útsendingar
15.03.2018 | www.kla.tv/12124
Innan útsendingarraðarinnar „Kíkt út fyrir túngarðinn“ bjóðum við ykkur í dag uppá úrdrátt úr grein svissneska vinnuhópsins „Æska og fjölskylda“ sem var birtur í samnefndu tímariti þann 11. maí 2017. Greinin sýnir skref fyrir skref hvernig hugtakið „barnavernd“ færist yfir í algera andstæðu sína og það misnotað í pólitískum tilgangi. Alltaf þegar málið snýst um að boxa í gegn siðfræðilega, siðferðislega eða læknisfræðilega gríðarlega umdeildar breytingar, eins og t.d. ættleiðingarréttindi samkynhneigðra, afbrigðilegra fleti kynfræðslu eða skerðingu uppeldisréttinda foreldra, er beitt þessu jákvætt hljómandi hugtaki „barnavernd“. „Barnavernd“ pólitískt misnotað hugtak Við inngrip stjórnvalda í fjölskyldulífið sem á sér stað æ oftar og æ dýpra, bera þau fyrir sig „barnavernd“. Þar með gerir ríkið tilkall til hlutverks sem yrði að liggja hjá fjölskyldunni. Innan pólitískrar umræðu hafa ákveðin hugtök náð nánast óumdeilanlegri stöðu sem bannað er að hrófla við. Þetta á líka við hugtakið um „barnavernd“. En við nánari athugun kemur í ljós að hugtakinu er beitt á hluti sem eru enganvegin barninu í hag. Deydd í eigin þágu? Þegar rannsókn á fósturvísum var rökrædd á svissneska þinginu, hélt ein (frjálslynd) þingkonan því fram að umhyggjan fyrir „barnavernd“ hrópaði beinlínis á innleiðingu rannsóknarinnar. Með því væri hægt að hindra alvarlega erfðatengda sjúkdóma, sem væri í þágu barnsins. Í raun er hér fullyrt að það sé betra að ryðja fötluðu fóstri úr vegi í stað þess að fæða fatlað barn í heiminn. Deyðing í vissum skilningi til eigin heilla – þannig hljómar þessi hræðilega röksemdafærsla. Barnaheill „þökk sé“ samkynhneigðum foreldrum? Eins var „barnaverndar-“rökunum beitt í umræðunni um ættleiðingar samkynhneigðra. Þegar ekki má ættleiða náttúruleg börn maka síns sé það mikil mismunun barnsins (erfðaréttur, sjúkratryggingar o.s.fr.) Betur mæti það barnaheill að hafa tvo samkynja foreldra í stað bara eins foreldris. Að barni eigi náttúrulegan rétt til þess að hafa EKKI tvo feður eða mæður, því var ýtt til hliðar í þessari tækifærissinnuðu fullorðins-barnaverndar-sjónarhorns umræðu. Snemmkynfræðsla sem „barnavernd“ Afbökun barnaheilla er líka til innan snemmkynfræðslunnar. Í mai 2015 var „Samfylkingu um kynfræðslu“ hleypt af stokkunum , sem 60 svissneskar hreyfingar eiga hlut að. Markmiðið er að koma á „staðli WHO fyrir kynfræðslu í Evrópu“. Á grunni kenningarinnar um „barnið sem kynveru“ vill þessi samfylking hvetja til snemmkynfræðslunnar [...] Að börn eigi „rétt til upplýsingar“ er dregið inn í umræðuna, á þann máta að aðalatriðið eigi að „hvíla á kynferði sem jákvætt einkenni manneskunnar og uppsprettu fróunar og nautnar (bls.22). Með „rétti til upplýsingar“ er skyldubundin kynfræðsla frá leikskóla lögfest. Snemmkynfræðsla og barnagirnd Jürg Jegge málið hefur haft mikið áhrif. (Á 7. og 8. áratugnum misnotaði kennarinn Jürg Jegge suma nemendur sína undir yfirskini meðferðar). Á færra vitorði er að sú „kynfræði fjölbreytninnar“ sem ríkið fjármagnar í dag, sýnir viðlíka tilhneigingar og viðleitnin á 7. áratugnum til að lögleiða pedófilíu. Í báðum tilfellum er lýst yfir að barnið sé „kynferðisvera“ sem beri að hvetja markvisst á einkasvæðinu. Af fullorðnum svo það skiljist rétt. Þetta hvetji kynferðilegt þroskafrelsi barnsins og þjóni þannig barnavernd.[...] Gildismat frá ríkinu í stað frá foreldrum Skrifstofur svissnesku fylkjanna hafa í millitíðinni sett reglur sem oft leggja línurnar í smáatriðum hverju barn „eigi rétt á“. Þar á meðal er seilst kröftuglega í málaflokka sem eiginlega tilheyra ábyrgð foreldranna. Og þar erum við komin að kjarna vandamálsins. Uppeldi snýst alltaf um miðlun gilda. Þetta á jafnt við í leik- og grunnskóla, sem á heimilinu. Með nýrri reglugerð um meinta vernd barnsins, fær ríkið möguleika til að setja fjölskyldunni staðla sem ganga mögulega þvert gegn gildismati foreldranna. Varúð við notkun hugtaksins „barnavernd“ Eins og minnst var í inngangi er hugtakið „barnavernd“ svo jákvætt gildishlaðið að það er varla velt lengur vöngum yfir því. […] Þessi þróun er hættuleg. Hvar sem hið meinleysislega hljómandi hugtak „barnavernd“ skýtur upp kollinum er því framvegis gott að skoða nánar hvað sé nákvæmlega meint með því og hvað búi þar að baki. Celsa Brunner
frá frá af./rg.
https://www.nzz.ch/schweiz/staatsanwaltschaft-wird-strafuntersuchung-gegen-juerg-jegge-wohl-einstellen-ld.1320200