Prof. Dr. Dr. habil. Klaus Buchner: Erfelijke schade en misvormingen door radiostraling

Tekst uitzending
download

PDF (.pdf)

Word (.docx)

06.07.2026 | www.kla.tv/41847

Een 76-voudige overschrijding van de grenswaarde voor radioactiviteit zou precies dezelfde erfelijke schade veroorzaken als deze relatief zwakke zender in een dorp. Men moet zich eens voorstellen wat dat betekent: Als er sprake is van radioactiviteit, is er om goede redenen sprake van gezondheidsbescherming, dat is verboden. Bij mobiele telefonie is het toegestaan. Maar als er straling van mobiele telefoons is, dan is dat niet slechts een kort moment, maar dat gaat over een langere periode. En dan kunt u zich wel voorstellen wat er gebeurt. De spieren, met name rond de slagaders, verkrampen. De zenuwcellen geven impulsen door; als het om een pijnzenuw gaat, hebt u blijvende pijn. Deze aanhoudende pijn kan, helaas moet ik dit zeggen, zo erg worden dat er in extreme gevallen mensen zijn geweest die het niet meer konden uithouden en zelfmoord hebben gepleegd. Prof. dr. dr. habil. Klaus Buchner: Hartelijk dank voor de vriendelijke inleiding. Dat is heel aardig. Zelfs in een wetenschapsprogramma van de Beierse Omroep werd beweerd: mobiele telefonie kan helemaal niet schadelijk zijn, want de energie, daarmee wordt de kwantumenergie bedoeld, zoals we hebben gehoord, is veel te gering om chemische verbindingen op te lossen. Het kan dus niet schadelijk zijn. Sorry, maar zulke onzin wordt bij ons zelfs door de staatsmedia verspreid. En niet alleen door de Beierse Omroep. Men moet toch weten dat biologische effecten niet alleen door de chemische samenstelling worden veroorzaakt, maar dat bepaalde stoffen, eiwitten, al biologisch actief zijn, louter door hun fysieke vorm en hun fysieke werking. En voor de natuurkundigen onder u: misschien is de term "Van der Waals-krachten" interessant, aangezien de energie daarvan precies in het bereik ligt van de mobiele telefonie waar het hier om gaat. Maar ook zonder enige kennis van natuurkunde kun je begrijpen wat er gebeurt. Laten we eens naar een cel kijken. Op deze afbeelding zien we een blauwe bol, een cel die omgeven is door een celmembraan. Deze celmembraan scheidt het gebied buiten de cel, dat meestal bestaat uit positief geladen deeltjes. Hier heb ik calciumionen weergegeven met kleine gele bolletjes, maar het gaat niet alleen om calcium, er zijn ook kalium en tal van andere. In de cel bevinden zich voornamelijk negatieve deeltjes, bijvoorbeeld chloor. En net als bij "koningskinderen" willen de negatief geladen deeltjes naar de positieve en omgekeerd, maar ze kunnen elkaar niet bereiken omdat de celmembraan in de weg zit. Maar de celmembraan heeft gaten. Gaten die elk slechts één soort deeltjes doorlaten. De rode stippen hier zijn gaatjes waar calcium doorheen kan. Er zijn andere die kalium doorlaten, weer andere voor andere stoffen, enzovoort, maar meestal zijn deze poriën dicht. Dichtgestopt door complexe moleculen, eiwitten, die ervoor zorgen dat de calciumionen er niet in kunnen komen. Als we goed kijken naar hoe deze gaatjes dichtgestopt zijn, zien we dat het spiraalvormige deeltjes zijn. En de spiralen behouden hun vorm doordat de ladingen niet gelijkmatig zijn verdeeld, maar elkaar aantrekken. En zo kan de spiraal zich niet oprollen. Maar als we er nu straling op richten, gaat de spiraal trillen, voor natuurkundigen: in torsietrillingen. En dan kan het gebeuren dat de trilling zo sterk wordt dat de geladen deeltjes te ver uit elkaar liggen om elkaar nog voldoende aan te trekken, d.w.z. dat de spiraal uiteenvalt. Dat wordt hier getoond. In de celmembraan, dus in dergelijke calciumkanalen, ziet dat er dan als volgt uit: In zo'n kanaal zitten spiralen, ik heb er hier maar twee getekend, maar in werkelijkheid zijn het er vier. Als de straling hierop valt, kunnen deze spiralen onder bepaalde omstandigheden, als de straling sterk genoeg is, uiteenvallen, hun stijfheid verliezen en kunnen de calciumionen, de positief geladen deeltjes, binnenstromen. Nou, dat is op zich geen ongebruikelijk verloop, want als u bijvoorbeeld een spier spant, stroomt er calcium de spiercellen in. Dat wil zeggen dat calcium ervoor zorgt dat spiercellen samentrekken. Bij zenuwcellen zorgt calcium ervoor dat een zenuwimpuls wordt doorgegeven, in zoverre is het geen probleem. Maar als er straling van mobiele telefoons is, dan is dat niet slechts een kort moment, maar gaat dat over een langere periode. En dan kunt u zich wel voorstellen wat er gebeurt. De spieren, met name die rond de slagaders, verkrampen. De zenuwcellen geven impulsen door; als het om een pijnzenuw gaat, hebt u aanhoudende pijn. Deze aanhoudende pijn kan, helaas moet ik dit zeggen, zo erg worden dat er in extreme gevallen mensen zijn geweest die het niet meer konden verdragen en zelfmoord hebben gepleegd. Dat is helaas zo, ik ken meerdere van zulke gevallen, het is vreselijk. Oké, wat gebeurt er nu als het calcium de cel binnendringt? Dan ontstaat er een hele reeks reacties. Deze reacties, ik heb hier slechts één van de ketens weergegeven, maar er zijn er meerdere. Het eindpunt bij de blauwe vakjes is belangrijk. Daar ziet u dat er vrije radicalen en oxidatieve stress ontstaan. En deze oxidatieve stress bestaat uit zeer agressieve chemische verbindingen die onder andere het erfelijk materiaal, het DNA, aantasten. Dat is overigens, wat het eindresultaat betreft, al vele, vele jaren geleden in talrijke proeven onderzocht. Ik denk dat er ruim 100 wetenschappelijke publicaties zijn waarin dit effect wordt onderzocht. En op dit moment beleven we weer een hoogtepunt: er verschijnen voortdurend, bijna elke week, nieuwe publicaties over dit onderwerp. Het bekendste onderzoek was het zogenaamde "Reflex-onderzoek", dat in opdracht van de EU werd uitgevoerd, vervolgens veel weerklank vond bij het publiek en door de industrie werd bestreden, met ongelooflijke lastercampagnes en andere ernstige praktijken. Daar gaan we nu niet op in, misschien mijn buurman, meneer Scheidsteger. Goed, deze chemische reacties leiden, zoals gezegd, onder andere tot genetische veranderingen, en deze genetische veranderingen hebben twee uitkomsten. Ofwel kanker, ofwel slechte genen voor de volgende generatie. Laten we eerst eens nader bekijken hoe we de erfelijke schade kunnen kwantificeren. Je kunt natuurlijk het DNA van de afzonderlijke cellen onderzoeken om de schade te bekijken. We hebben de laatste tijd iets voor elkaar gekregen wat mensen niet voor mogelijk hielden. U weet dat het erfelijk materiaal zich vóór de celdeling in chromosomen organiseert. Als het DNA, het erfelijk materiaal, beschadigd is, ontstaan er ook beschadigde chromosomen. En er is één type dat bijzonder interessant is, namelijk de zogenaamde dicentrische chromosomen. Deze worden bij onderzoeken naar radioactiviteit gebruikt om vast te stellen welke dosis straling iemand heeft gekregen. U moet weten dat dicentrische chromosomen vrijwel uitsluitend door straling ontstaan, niet door chemische invloeden, niet door andere omgevingsfactoren, maar alleen door straling. En daarom is het ook juridisch erkend dat het aantal of de frequentie van dicentrische chromosomen een betrouwbare maatstaf is voor radioactieve bestraling. Wij, dat wil zeggen een groep waarbij enkelen van ons hier horen, hebben twee dorpen met elkaar vergeleken. In het ene dorp stond een zendmast, niet eens een bijzonder grote, en in het andere stond er geen. Verder werden de bevolking of de onderzochte groep binnen de bevolking nauwkeurig vergeleken, net zoals dat bij radioactiviteit gebeurt. Dat wil zeggen: men wilde heel precies weten wat de medische voorgeschiedenis van de mensen was, wat hun eetgewoonten waren, tot en met hun kaasconsumptie toe. En hij heeft een passend aantal mensen uitgekozen. Bij de mensen die aan straling werden blootgesteld, zoals gezegd, een heel gewone, niet bijzonder krachtige zendmast op het dak van een huis in het dorp, veroorzaakte dit afwijkende chromosomen, die zouden ontstaan als ze 76 jaar lang blootgesteld zouden zijn aan radioactieve straling op de grenswaarde. Of anders gezegd: Als er slechts één jaar sprake was van (radioactieve) straling in zeer hoge concentraties, een overschrijding van de grenswaarde voor radioactiviteit met een factor 76, zou dat precies dezelfde erfelijke schade veroorzaken als deze relatief zwakke zender in een dorp. Men moet zich eens voorstellen wat dat betekent. Als er sprake is van radioactiviteit, is er om goede redenen sprake van gezondheidsbescherming, dat is verboden. Bij mobiele telefonie is het toegestaan. Even terugkomend op dat punt: wat betekent dat in de praktijk? Het ene eindpunt is kanker, daar hebben we het al over gehad. Er zijn talloze onderzoeken waarin kanker als gevolg van mobiele telefonie wordt onderzocht. Ik heb hier alleen een paar belangrijke, misschien wel de bekendste, eruit gepikt. De eerste is van Hardell, die specifiek heeft onderzocht of er vaker hersentumoren voorkomen bij mensen die met een mobiele telefoon aan hun oor bellen, of niet? En hij is erachter gekomen: Er is een verhoogd aantal hersentumoren: als je met je rechterhand belt, dan aan de rechterkant, en als je met je linkerhand belt, dan aan de linkerkant. Het tweede punt hier van het National Toxicology Program. Het is ook een onderzoek dat in opdracht van de Amerikaanse overheid is uitgevoerd. Er zijn enkele duizenden muizen en ratten bestraald en men heeft vastgesteld dat bepaalde vormen van kanker door straling zijn ontstaan. Statistisch gezien onberispelijk onderbouwd. In deze onderzoeken werd echter met relatief sterke straling gewerkt. Toen zeiden we: Ach, bij ons is de straling toch veel zwakker. Daarom heeft mevrouw Belpoggi in Italië dezelfde onderzoeken uitgevoerd met stralingsniveaus die iets boven onze grenswaarde lagen en ook ver onder onze grenswaarde, en is zij tot dezelfde conclusie gekomen. Dat wil zeggen dat zelfs ver onder onze grenswaarde bij dieren, met name bij ratten, is aangetoond dat er kanker ontstaat, weliswaar alleen bepaalde soorten kanker, maar toch. En professor Lin heeft vroeger voor de mobiele-telefonie-industrie gewerkt. Op basis van deze experimenten heeft hij gezegd: "Het staat nu buiten kijf: mobiele telefonie veroorzaakt kanker!" Dit kan men ook in een ander onderzoek bekijken, ook hier gaat het weer om officiële, Engelse, gegevens. In Groot-Brittannië verschillen de instanties hier... Sorry, dat was ik nog vergeten, we gaan nog even terug naar Belpoggi: De dosis die de mensen hebben gekregen, vertoont zelfs een lineair verband met de kans dat de dieren kanker hebben gekregen. Maar goed, terug naar het Engelse onderzoek: dit zijn gegevens van de Engelse gezondheidsdienst. Ze hebben graad 4-glioomtumoren onderzocht, dat wil zeggen bijzonder agressieve hersentumoren, die vrijwel altijd dodelijk zijn. Men heeft deze ingedeeld op basis van de verschillende hersengebieden. De groene curve geeft de meeste hersengebieden weer die in de loop der jaren niet veel zijn veranderd. De rode curve heeft alleen betrekking op de frontale kwab, die zijdelings doorloopt naar de laterale kwab. En sinds de introductie van mobiele telefonie is dat aantal snel gestegen. Helaas houden mijn statistieken al vrij vroeg op. Dat komt door mijn luiheid dat ik de gegevens sindsdien niet meer heb bijgewerkt, maar ze gaan verder. Goed, dat waren de gevallen van kanker. Nu kan men zeggen: als iemand blootgesteld wil worden aan straling, terwijl dat ten minste gedeeltelijk, maar slechts gedeeltelijk, te vermijden is, dan is hij zelf schuldig als hij kanker krijgt. Het is cynisch, maar je krijgt het vaak te horen. Waarvoor je zeker geen excuus kunt vinden, is de schade aan de volgende generatie. We hebben een onderzoek uitgevoerd onder 7.000 bestraalde varkentjes en ongeveer 10.000 niet-bestraalde varkentjes. Precies in die maand, echt in die maand, waarin de bestraling begon, begonnen de drachtige zeugen misvormde biggetjes te krijgen. Hier heb ik er een paar opgenomen. Dat doet sterk denken aan "Contergan". Men moet weten dat deze straling, die gemiddeld enkele honderden microwatt per m² bedroeg, officieel gemeten maximaal 1.200 microwatt per m² bedroeg. Onze grenswaarde ligt op 10 miljoen! Maar door deze zwakke straling krijgen ze deze misvormingen. En als ik alleen de bij de geboorte direct zichtbare afwijkingen meetel, niet die aan de inwendige organen, maar de direct zichtbare, dan hebben we 1% beschadigde biggen. U moet weten dat varkens genetisch gezien sterk op de mens lijken. En dit geldt niet alleen voor varkens, ook bij runderen zien we misvormingen. Dat wil zeggen: het loopt door het dierenrijk. Dat hebben we ook bij planten gezien. Ik heb hier geen foto's van. Nu vraag ik u om even na te denken: We zouden mobiele telefonie kunnen hebben die met een fractie van de straling volstaat. Er is vast wel iemand onder ons die hier nog op ingaat hoe dat in de praktijk werkt. De huidige methode is goedkoper en levert de exploitanten meer winst op. Willen we dat echt? Betekent dit dat we het risico nemen dat 1% van onze nakomelingen zichtbare afwijkingen heeft, alleen maar omdat het goedkoper is? Houd er rekening mee dat het hier alleen om de zichtbare schade gaat. Die worden bij mensen niet geboren.*1 Het klinkt weer erg als ik het zeg, maar het is nu eenmaal zo: deze kinderen worden geaborteerd. U zult hen in geen enkele statistiek vinden. Maar is dat wel wat we willen? Willen we dat nou echt, alleen maar omdat het dan goedkoper wordt? Hartelijk dank voor uw aandacht. 1: Baby`s met ingeboren zichtbare schade komen in de (ontwikkelde) landen niet ter wereld.

van hm.

Bronnen/Links: MWGFD perssymposium 2 mei 2026 https://www.mwgfd.org/2026/03/pressesymposium-5g6g-immer-weiter-so/