เด็กถูกนำตัวไปดูแลเนื่องจากต้องสงสัย: ความเห็นของผู้เชี่ยวชาญที่ผิดพลาด ผลกำไรสูง อนาคตที่ถูกทำลาย

18.08.2026 | www.kla.tv/42263

ในประเทศเยอรมนี ทุกปีมีเด็กหลายหมื่นคนถูกนำไปอยู่ในความดูแลของรัฐโดยสำนักงานสวัสดิการเยาวชน จากข้อมูลของสำนักงานสถิติแห่งสหพันธรัฐ ตัวเลขนี้อยู่ที่ประมาณ 48,000 คนในปี 2014 ประมาณ 50,000 คนในปี 2019 และเพิ่มขึ้นเป็นประมาณ 75,000 คนในปี 2023 ซึ่งหมายความว่าโดยเฉลี่ยแล้วมีเด็กประมาณ 220 คนถูกแยกจากครอบครัวทุกวันผ่านการดูแลที่รัฐกำหนด สำนักงานสวัสดิการเยาวชนเป็นหน่วยงานที่มีอำนาจตัดสินใจในการสั่งให้มีการจัดหาที่พักพิงชั่วคราวในสถานรับเลี้ยงเด็กเมื่อมีความเสี่ยงอย่างร้ายแรงต่อสวัสดิภาพของเด็ก อย่างไรก็ตาม ความเสี่ยงนี้ขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของสำนักงานสวัสดิการเยาวชนแต่ละแห่ง มีหลักฐานและเอกสารแสดงให้เห็นว่าการจัดหาที่พักพิงในความดูแลหลายครั้งนั้นผิดกฎหมาย และมีการออกความเห็นของผู้เชี่ยวชาญที่เป็นเท็จอยู่บ่อยครั้ง [https://www.kla.tv/39341] เด็กๆ คือผู้ที่ได้รับความทุกข์ทรมานมากที่สุด! ในรายการนี้ Kla.TV นำเสนอเรื่องราวของนักสังคมสงเคราะห์และกรณีศึกษา 3 กรณี ตัวอย่างเหล่านี้แสดงให้เห็นว่าหน่วยงานบริการสังคมของเยอรมนีหลายแห่งไม่ได้ดำเนินการเพื่อผลประโยชน์สูงสุดของเด็กอย่างชัดเจน คาโร นักสังคมสงเคราะห์และเจ้าหน้าที่ดูแลเคส ไม่สามารถนิ่งเฉยได้อีกต่อไป และในฐานะผู้มีอิทธิพล (“Carofragt”) เธอจึงเปิดเผยข้อบกพร่องในที่ทำงานของเธอ ในฐานะเจ้าหน้าที่ดูแลเคส เธอทำงานกับเด็กที่มีความเสี่ยงสูง ซึ่งเรียกกันทั่วไปว่า “ผู้ทำลายระบบ” เด็กเหล่านี้มักเป็นเด็กผู้ลี้ภัยที่ถูกพามายังเยอรมนีตั้งแต่ยังเป็นผู้เยาว์ โดยได้รับความบอบช้ำทางจิตใจจากสงคราม แต่ไม่สามารถได้รับการเลี้ยงดูจากครอบครัวที่มาถึงก่อนหน้านี้ คาโรอธิบายว่าองค์กรที่ดำเนินงานของเธอส่วนใหญ่จ้างนักศึกษาและฟรีแลนซ์ที่ได้รับค่าจ้างจากสำนักงานสวัสดิการเยาวชนราวกับว่าพวกเขาเป็นผู้เชี่ยวชาญที่มีคุณสมบัติ เธอพูดถึงการขาดขั้นตอนที่กำหนดไว้ พนักงานหลายคนขาดประสบการณ์ในการทำงานกับเยาวชนที่มีปัญหา ได้รับความบอบช้ำทางจิตใจ และแม้กระทั่งก้าวร้าว และเอกสารก็ไม่เพียงพอ นอกจากนี้ยังไม่มีหน่วยงานกำกับดูแลเพื่อตรวจสอบว่าข้อกำหนดต่างๆ ได้รับการปฏิบัติตามในสถาบันหรือบริษัทที่ทำหน้าที่เป็นผู้ให้บริการหรือไม่ เธอยังรายงานเกี่ยวกับเด็กชายอายุ 9 ขวบคนหนึ่งที่ถูกส่งไปอยู่สถานดูแลถึง 8 แห่ง และต้องหยุดเรียนเป็นเวลาหลายเดือน ในขณะที่องค์กรดังกล่าวเรียกเก็บค่าดูแลระหว่าง 40,000 ถึง 50,000 ยูโรต่อเดือน ในอีกกรณีหนึ่ง มีเจ้าหน้าที่มากถึง 14 คนดูแลเด็กเพียงคนเดียว หรือมีการเช่าห้องพักในโรงแรมและอพาร์ตเมนต์ราคาแพงในย่านหรูหราให้เด็ก โดยสำนักงานสวัสดิการเยาวชนเป็นผู้รับผิดชอบค่าใช้จ่าย อีกกรณีหนึ่งที่เธอทราบคือเด็กชายชาวอัลบาเนียอายุ 12 ปี แม้จะถูกห้าม แต่เขาก็ยังสูบบุหรี่ เตะประตู ผลักคน ข่มขู่ด้วยมีด ขโมยของ และอื่นๆ อีกมากมาย ที่จริงแล้ว เขาได้แทงผู้ดูแลหญิงคนหนึ่งในสถานดูแลแห่งใหม่ สถานดูแลที่เขาอยู่ตอนนี้ ซึ่งตามคำกล่าวของคาโร เขาถูก "กักขัง" ไว้เท่านั้น เรียกเก็บค่าใช้จ่าย 100,000 ยูโรต่อเดือนสำหรับเด็กคนนี้ นั่นคือ 1.2 ล้านยูโรต่อปี สำหรับเด็กเพียงคนเดียว! คาโรกล่าวต่อว่า “รายงานของหน่วยงานระบุอย่างเป็นทางการว่า ‘เด็กชายคนนี้ควรถูกเนรเทศ’ […] คาโรสรุปว่า ‘ไม่มีใครต้องการเด็กเหล่านี้ แต่ทุกคนได้ประโยชน์จากพวกเขา!’” [https://www.youtube.com/watch?v=bWZ_9dc1KV8] ส่วนที่น่าเศร้าที่สุดคือ เด็กๆ เหล่านี้ลงเอยด้วยการอยู่บนท้องถนนทันทีที่พวกเขาเติบโตเป็นผู้ใหญ่ พวกเขาไม่สามารถหางานทำหรือเข้าสังคมได้ และแน่นอนว่าไม่ได้เตรียมพร้อมสำหรับชีวิตหรืออาชีพการงาน มาตรการของรัฐบาลที่เรียกกันว่านั้น มักจะไม่ได้ผลและไม่มีอนาคตใดๆ คาโรกล่าว ในขณะที่เงินภาษีของประชาชนหลายพันล้านไหลเข้าสู่คลังของบริษัทเอกชนและผู้ให้บริการที่เข้าร่วมโครงการ เด็กอีกนับไม่ถ้วนกลับถูกพรากจากครอบครัวและบ้านที่สมบูรณ์โดยอาศัยเพียงแค่ความสงสัย และมักถูกส่งไปยังสถาบันที่ไม่สามารถดูแลพวกเขาได้อย่างชัดเจน ตามรายงานจากการประชุม Axion Resist เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2026 [...] นี่คือคำให้การของ... เด็กหญิงอายุ 16 ปี: ในปี 2022 เธอและน้องๆ อีก 5 คนถูกหน่วยงานสวัสดิการเยาวชนนำตัวไปดูแล เด็กๆ ถูกรับตัวจากโรงเรียนโดยความช่วยเหลือจากตำรวจ และถูกแยกจากพ่อแม่โดยไม่ทันตั้งตัว เหตุผลที่ให้คือรอยฟกช้ำบนตัวน้องคนหนึ่ง และครูสงสัยว่าพ่อทำร้ายร่างกายเด็ก แต่รอยฟกช้ำที่กล่าวอ้างนั้นเป็นเพียงปาน ซึ่งได้รับการยืนยันทางการแพทย์แล้ว ถึงกระนั้น พี่น้องทั้ง 6 คนก็ยังคงอยู่ในสถานสงเคราะห์เยาวชนเป็นเวลารวม 14 เดือน และได้กลับไปอยู่กับพ่อแม่หลังจากต่อสู้ทางกฎหมาย ในช่วงเวลาที่อยู่ในความดูแล ลูกสาวคนโตรับหน้าที่ดูแลน้องๆ หลายอย่าง เช่น ซื้อของ ทำอาหาร ช่วยทำการบ้าน เปลี่ยนผ้าอ้อม และจัดการเรื่องเข้าห้องน้ำตอนกลางคืนให้น้องๆ เนื่องจากผู้ดูแลหลักดูเหมือนจะไม่มีเวลาสำหรับความรับผิดชอบเหล่านี้ แต่แทนที่จะชื่นชมความเป็นอิสระและความเอาใจใส่ของพี่สาว พวกเขากลับวินิจฉัยว่าเธอมีความผิดปกติ โดยอ้างว่าเธอต้องการเข้ามารับบทบาทแทน... การแสดงออกอย่างต่อเนื่องของเด็กๆ ที่อยากกลับบ้านไปหาพ่อแม่ถูกตีความว่าเป็น "การต่อต้าน" เธอยังรายงานว่าได้รับยาที่มีผลข้างเคียงทำให้เกิดภาพหลอน นอกจากนี้ ยังมีการพยายามชักจูงเด็กๆ ให้ทะเลาะกันเองและทะเลาะกับพ่อแม่ โดยผู้ดูแลจะปล่อยข่าวลือเรื่องพ่อแม่ของพวกเขา ลูกสาวคนโตเล่าถึงเหตุการณ์ร้ายแรงครั้งหนึ่งที่เธอถูกปฏิเสธความช่วยเหลือทางการแพทย์ทั้งๆ ที่มีเลือดออกมาก เลือดออกเกิดจากไหมเย็บหลุดหลังจากการผ่าตัดฟัน ตามคำให้การของเธอ ผู้ดูแลปฏิเสธที่จะให้การปฐมพยาบาลที่จำเป็นเพราะทนเห็นเลือดออกไม่ได้และไม่อยากปล่อยให้เด็กคนอื่นๆ อยู่ตามลำพัง การบาดเจ็บเกิดขึ้นหลังจากที่เด็กหญิงต้องช่วยเหลือตัวเองใกล้ๆ สถานที่นั้นเพื่อป้องกันตัวเองจากการถูกล่วงละเมิดทางเพศ เป็นไปได้อย่างไรที่สถานรับเลี้ยงเด็กของรัฐบาลมีการจัดการที่แย่มากจนเด็กๆ ถูกปฏิเสธ "การปฐมพยาบาล" ในขณะที่ผู้ให้บริการเอกชนกลับให้ได้? แถมยังคิดค่าบริการหลักแสนถึงหลักแสนดอลลาร์ต่อเด็กหนึ่งคนอีกด้วย? ลองฟังตัวอย่างของเด็กอายุ 16 ปีที่ถูกตีตราว่าเป็นคนไม่ยอมไปโรงเรียน: “ตอนนั้นผมอายุ 16 ปี และถูกมองว่าเป็นคนไม่ยอมไปโรงเรียน… ผมไม่ได้ดื้อรั้น ผมแค่เรียนคณิตศาสตร์ไม่ผ่าน ผมเรียนตามไม่ทัน หลังจากถูกทำร้ายร่างกาย ผมจึงย้ายโรงเรียนตามคำแนะนำของแม่ แต่โรงเรียนใหม่มีระดับวิชาคณิตศาสตร์สูงกว่ามาก ความเครียดทางปัญญาทำให้ผมปลีกตัวออกจากสังคม และการปลีกตัวนี้ก็ถูกตีตราจากภายนอก ในบางจุด ผมไม่ได้เป็นแค่เด็กวัยรุ่นที่มีปัญหาด้านการเรียนรู้แล้ว […] ผมกลายเป็นคนไม่ยอมไปโรงเรียน! แล้วผมก็กลายเป็นกรณีศึกษา! เป็นตัววัด! และเมื่อคุณกลายเป็นแฟ้ม คุณก็จะถูกจัดการ” ในปี 2547 มิเกลถูกส่งไปอยู่ในสถาบันที่เป็นที่ถกเถียงกันอย่างมากในเดนมาร์ก ในฐานะส่วนหนึ่งของโครงการแทรกแซงเยาวชน “ผมคิดมากเกี่ยวกับความเป็นไปได้ที่ผมถูกส่งไปที่นั่นในปี 2004 ทั้งๆ ที่มีคำเตือนระดับนานาชาติเกี่ยวกับทวินด์ [= ชื่อสถาบันในเดนมาร์ก] มาตั้งแต่ปี 2002 แล้ว คำถามมากมายยังคงไม่ได้รับคำตอบ: ทำไมสำนักงานสวัสดิการเยาวชนของเยอรมนีถึงส่งเด็กชายอายุ 16 ปีไปที่สถานดูแลในเดนมาร์กซึ่งบริหารโดยองค์กรที่ผู้ก่อตั้งอยู่ในรายชื่อผู้ต้องหาของอินเตอร์โพล?” “สิ่งที่ผมได้ประสบคือระบบที่มีโครงสร้างสูงในต่างประเทศ ตอนอายุ 16 ปี สิ่งที่ผมไม่ได้ประสบ—และนี่คือความย้อนแย้งที่ขมขื่นของมาตรการนี้—คือแม้แต่ชั่วโมงเดียวของการสนับสนุนในวิชาที่ผมสอบตกแต่แรก: คณิตศาสตร์! แทนที่จะเป็นเช่นนั้น ผมกลับต้องทำงาน ผมเก็บเงินบริจาคตามท้องถนนในโฮลสเตบอร์ก ผมทาสีอาคาร ผมตัดหญ้า เหตุผลที่แท้จริงที่ทำให้ผมถูกจัดอยู่ในกลุ่มผู้หนีเรียนไม่ได้ถูกกล่าวถึง ไม่ได้ถูกจัดการ ผมถูกทำให้ยุ่งอยู่ตลอดเวลา” เรื่องนี้ได้รับการอธิบายโดยชายหนุ่มผู้เกี่ยวข้องในงานบรรยายและหนังสือของเขาเรื่อง "ความขัดแย้งด้านสวัสดิการเด็ก" โชคดีที่แม่ของมิเกลสามารถช่วยลูกชายของเธอออกจากสถานสงเคราะห์ได้อย่างรวดเร็ว ทีนี้ มาดูตัวอย่างที่สามกัน: เด็กอายุ 15 ปี วัยรุ่นที่กำลังมีปัญหาทางอารมณ์ทะเลาะกับพ่อหลังจากเลิกกับแฟนสาว เนื่องจากฝ่าฝืนกฎการเก็บโทรศัพท์มือถือหลัง 22.00 น. จากนั้นเขาไปค้างคืนที่บ้านเพื่อนและชักชวนน้องๆ ให้ยืนยันข้อกล่าวหาเรื่องการถูกทำร้ายโดยพ่อแม่ เช้าวันรุ่งขึ้น เขายังบอกครูว่าเขาถูกพ่อแม่ทำร้ายร่างกาย ทางโรงเรียนจึงแจ้งสำนักงานสวัสดิการเยาวชน ซึ่งรับเด็กทั้งหมด รวมถึงเด็กที่อยู่ในความอุปการะ ไปอยู่ในความดูแลทันที ตามคำกล่าวของนางคริสติดิส นักจิตวิทยาและผู้เชี่ยวชาญด้านนิติวิทยาศาสตร์ พ่อแม่ไม่ได้รับการปรึกษาล่วงหน้า และคำให้การของวัยรุ่นก็ไม่ได้ถูกตรวจสอบ แม้แต่คำให้การของน้องๆ ก็ยังไม่สอดคล้องกัน ในกรณีนี้ ตามที่นางคริสติดิสกล่าว การตรวจสอบความน่าเชื่อถือ (plausibility check) [= ความน่าเชื่อถือและความเข้าใจได้ของข้อเท็จจริง คำกล่าว หรือข้อโต้แย้ง] ควรดำเนินการก่อนอย่างแน่นอน วัยรุ่นคนดังกล่าวถูกนำตัวไปยังศูนย์รับรองพร้อมกับพี่น้องของเขา ที่นั่น เขาพยายามปลอบเด็กที่กำลังร้องไห้ ซึ่งถือเป็นการฝ่าฝืนกฎ จากนั้นเขาถูกย้ายไปยังสถานที่อีกแห่งหนึ่งซึ่งเป็นที่พักของผู้ลี้ภัยที่มีอายุมากกว่า 18 ปี ตามคำให้การของเขาเอง เขาไม่พบความสงบสุขที่นั่นและหนีออกจากสถานที่นั้น ต่อมา เขาถูกเรียกตัวไปขึ้นศาล ซึ่งเขาหวาดกลัวมาก หลังจากหนีออกจากห้องพิจารณาคดี เจ้าหน้าที่ตำรวจหลายคน แม้ว่าเขาจะแสดงความกลัว แต่ก็บังคับเขาลงกับพื้นและใส่กุญแจมืออย่างรุนแรง จากนั้นวัยรุ่นคนดังกล่าวถูกนำตัวไปยังสถานีตำรวจโดยที่ยังใส่กุญแจมืออยู่เด็กคนนั้นถูกนำตัวไปที่สถานบำบัดทางจิตแบบปิด โดยที่ไม่มีการวินิจฉัยโรคมาก่อน น่าเสียดายที่การส่งไปอยู่ในสถานดูแลแบบอยู่ประจำนั้นแทบจะไม่ช่วยให้สถานการณ์ดีขึ้นเลย บ่อยครั้งที่เด็กๆ จะมีปัญหาด้านพฤติกรรม ในบางกรณี เช่นตัวอย่างสุดท้าย พวกเขาจะถูกส่งต่อไปยังแผนกจิตเวชเด็กและวัยรุ่น ซึ่งพวกเขาจะได้รับการรักษาด้วยยาทางจิตเวชและริทาลิน นักจิตวิทยา ดร.คริสติดิส กล่าวว่า "เด็กในสถานดูแลแบบอยู่ประจำไม่ได้รับการช่วยเหลือเลย นี่อาจเป็นกรณีเฉพาะสำหรับเด็กที่ถูกทารุณกรรมอย่างรุนแรงจริงๆ และในกรณีที่นิติเวชศาสตร์ได้พิสูจน์แล้วว่าได้รับบาดเจ็บสาหัส" เธอยืนยันว่ามีงานวิจัยมากมายที่พบว่าเกือบ 90% ของเยาวชนได้รับความเสียหายก่อนที่จะออกจากสถานดูแลเหล่านี้ พวกเขาอาจติดยาเสพติด ติดสุรา หรือแม้กระทั่งหันไปก่ออาชญากรรม พวกเขาไม่ได้รับการศึกษาที่เหมาะสม ดังนั้นจึงมักกลายเป็นภาระของรัฐในที่สุด คริสติดิสกล่าวว่า “เด็กๆ ในบ้านพักเหล่านี้ถูกทำอะไรกันแน่? พวกเขาถูกกักขังไว้เฉยๆ อัตราส่วนเจ้าหน้าที่ต่อเด็กนั้นแย่มาก พวกเขายังลดต้นทุนด้วย เพราะทุกอย่างเป็นของเอกชนหมดแล้ว สิ่งที่พวกเขาต้องการคือการทำกำไร ดังนั้นเด็กๆ จึงถูกทิ้งและไม่ได้รับการสนับสนุนใดๆ” ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีรายงานซ้ำๆ เกี่ยวกับอันตรายที่เลวร้ายยิ่งกว่าในบ้านพักและสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า ในจุดนี้ คำถามที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ก็คือ ทำไมเด็กๆ ถึงถูกพรากจากครอบครัวที่สมบูรณ์ไปอยู่ในสถาบันที่เห็นได้ชัดว่าไม่สามารถตอบสนองความต้องการของพวกเขาได้? พนักงานที่ทำงานด้านบริการเยาวชนมานานได้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับแง่มุมหนึ่งที่เป็นไปได้ว่า “ทั้งหมดเป็นเรื่องของเงิน ทั้งหมดเป็นเรื่องของเงิน และถ้าสำนักงานสวัสดิการเยาวชนเสนอเด็กให้ฉันในอัตราต่อวันหรือต่อเดือนที่กำหนด ฉันก็จะเสนอราคาให้พวกเขา และพวกเขาก็จะบอกว่า ‘ฉันจะรับข้อเสนอนี้หรือไม่ก็ได้’ มันเป็นการทำธุรกรรมทางธุรกิจ และท้ายที่สุดแล้ว สำนักงานสวัสดิการเยาวชนก็ยินดีที่จะมีองค์กรที่รับเด็กๆ ไปจากพวกเขา” สวัสดิภาพของเด็กในสถานสงเคราะห์เหล่านี้ และมาตรการที่ใช้ว่าเหมาะสมและเป็นประโยชน์ต่อเด็กหรือไม่นั้น มักไม่ได้รับการประเมินอย่างเพียงพอจากเจ้าหน้าที่สำนักงานสวัสดิการเยาวชน ซึ่งนำไปสู่เรื่องอื้อฉาวซ้ำแล้วซ้ำเล่า โดยเด็กจากเยอรมนีถูกส่งไปอยู่กับครอบครัวอุปถัมภ์และบ้านพักในต่างประเทศ ที่นั่นพวกเขาไม่ได้ไปโรงเรียน และสวัสดิภาพโดยรวมของพวกเขาไม่ได้รับการตรวจสอบหรือดูแล สวัสดิภาพของเด็กดูเหมือนจะไม่ใช่สิ่งสำคัญอีกต่อไป อย่างไรก็ตาม สำหรับสถาบันที่เกี่ยวข้องกับการกระทำที่ละเมิดสิทธิเด็กนี้ มันกลับเป็นธุรกิจที่ทำกำไรได้ดี สถาบันในเยอรมนีได้รับเงินมากถึง 5,000 ยูโรต่อเดือนจากสำนักงานสวัสดิการเยาวชนสำหรับเด็กเพียงคนเดียว แล้วความเสียหายที่ร้ายแรงกว่านั้นที่กล่าวถึงไปก่อนหน้านี้ล่ะ? ในเบอร์ลิน ตามคำแนะนำของนักสังคมสงเคราะห์ เฮลมุต เคนท์เลอร์ เด็กๆ ถูกส่งไปอยู่กับพ่อแม่บุญธรรมที่เป็นพวกใคร่เด็กเป็นเวลาหลายสิบปี แม้ว่าเคนท์เลอร์จะเสียชีวิตไปแล้ว แต่ก็คาดการณ์ได้ว่าเครือข่ายและความสัมพันธ์ในเวลานั้นยังคงมีอยู่ เนื่องจากยังไม่มีการสอบสวนอย่างถูกต้องและละเอียดถี่ถ้วนเกิดขึ้น รายละเอียดเพิ่มเติมสามารถพบได้ในสารคดีเรื่อง "Kentler Gate" โดยกลุ่มเคลื่อนไหว "Demo für alle" (การประท้วงเพื่อทุกคน) เบาะแสอีกอย่างหนึ่งมาจากรายการ "SKANDAL: ระบบยุติธรรมพัวพันกับเครือข่ายผู้ล่วงละเมิดทางเพศเด็ก" ซึ่งนำเสนอเรื่องราวของแพทย์หญิง ดร.โดโรเทีย ธูล ที่กล่าวว่า "[...] นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันบอกว่า ฉันจะเขียนบอกทุกคนเป็นลายลักษณ์อักษรว่า ผู้กระทำความผิดที่เลวร้ายที่สุดอยู่ในระบบยุติธรรม และถ้าหากมีอะไรเกิดขึ้นกับฉัน คุณสามารถพิจารณาสิ่งที่ฉันพูดเป็นคำให้การ เป็นคำสาบานได้" เนื่องจากความมุ่งมั่นที่ไม่ย่อท้อและคำพูดที่กล้าหาญของเธอ ชีวิตของดร.ธูลจึงยากลำบากเป็นพิเศษ ตั้งแต่การถูกทำร้ายร่างกาย การถูกบังคับเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลจิตเวช และการถูกควบคุมตัวก่อนการพิจารณาคดี Kla.TV ได้สืบสวนคำกล่าวอ้างของเธอที่ว่าผู้กระทำความผิดที่เลวร้ายที่สุดนั้นอยู่ในระบบยุติธรรมเอง และได้เปิดเผยความจริงที่น่าตกใจอย่างแท้จริง เนื่องจากผู้รอดชีวิตและพยานจำนวนมากจากการล่วงละเมิดทางเพศและพิธีกรรมที่จัดตั้งขึ้นได้ให้การว่า ผู้พิพากษา อัยการ ทนายความ และเจ้าหน้าที่ตำรวจระดับสูงมีส่วนเกี่ยวข้องกับอาชญากรรมดังกล่าว หลายคนเป็นผู้กระทำความผิดเอง บางคนปกปิดเครือข่ายผู้ล่วงละเมิดทางเพศเด็ก ปกป้องผู้กระทำความผิด และข่มเหงพยานและนักเคลื่อนไหว ยิ่งไปกว่านั้น รัฐยังสามารถใช้การคุ้มครองเด็กเพื่อประโยชน์ของตนเองในรูปแบบอื่นได้อีกด้วย กล่าวคือ ในฐานะมาตรการจำกัด ซึ่งเห็นได้ชัดในช่วงการระบาดของโควิด-19 การคุ้มครองเด็กเป็นเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพที่รัฐใช้เพื่อข่มขู่ผู้ที่วิพากษ์วิจารณ์มาตรการโควิด-19 ในหลายกรณี เด็กถูกแยกจากครอบครัวเพราะพ่อแม่ไม่ยืนยันให้เด็กสวมหน้ากากอนามัยที่โรงเรียน อย่างไรก็ตาม ครอบครัวที่...การถูกพรากจากครอบครัวเป็นหายนะ ในรายการ "การแยกเด็กออกจากครอบครัวอย่างเป็นระบบ – หน่วยงานคุ้มครองเด็กภายใต้การตรวจสอบ" ผู้ที่ได้รับผลกระทบเล่าประสบการณ์ของพวกเขาเกี่ยวกับการแทรกแซงเหล่านี้ นอกจากนี้ยังมีการแสดงภาพที่น่าตกใจของเด็กที่กรีดร้องขณะถูกพรากจากแม่ การแยกจากกันอย่างรุนแรงเช่นนี้เพียงอย่างเดียวก็เป็นเรื่องที่กระทบกระเทือนจิตใจเด็กไปตลอดชีวิต มักทำให้พวกเขาได้รับบาดเจ็บทางจิตใจอย่างรุนแรง นำไปสู่บาดแผลลึกและการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม ยิ่งไปกว่านั้น เด็กและวัยรุ่นที่ได้รับบาดเจ็บทางจิตใจมักไม่สามารถพัฒนาบุคลิกภาพที่เข้มแข็งได้ เจสัน คริสตอฟฟ์ ผู้เชี่ยวชาญด้านการทำลายล้าง นักวิจัยด้านการโฆษณาชวนเชื่อ และโค้ชด้านสุขภาพ อธิบายในรายการ "การควบคุมจิตใจและวิธีที่เราหลีกหนีมัน" ว่าร่างกายมนุษย์ทุกคนอ่อนไหวต่อการถูกชักจูง เราทุกคนอ่อนแอต่อสิ่งนี้ นี่เป็นเรื่องปกติและเป็นสัญชาตญาณตามธรรมชาติ อย่างไรก็ตาม การใช้ประโยชน์จากความอ่อนแอเช่นนี้ การใช้เหตุการณ์ที่กระทบกระเทือนจิตใจมาเป็นตัวกระตุ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับเด็กที่อายุน้อยที่สุดและอ่อนแอที่สุด เป็นสิ่งที่ผิดศีลธรรมและจริยธรรมอย่างร้ายแรง การบริการคุ้มครองเด็กที่ผิดกฎหมาย กรณีที่ไม่ได้รับการตรวจสอบ และการแยกเด็กออกจากครอบครัวอย่างน่าสงสัย บางครั้งก็โหดร้าย ทำลายครอบครัว พวกมันไม่ได้ช่วยเหลือ แต่กลับทำให้แตกแยก แต่ครอบครัวที่สมบูรณ์ไม่ใช่หรือคือรากฐานของสังคมที่แข็งแรง? สุดท้ายนี้ ต้องเน้นย้ำอย่างชัดเจนว่า โปรแกรมนี้ไม่ได้มีจุดประสงค์เพื่อใส่ร้ายบ้านพักเด็กและสำนักงานสวัสดิการเยาวชนที่สมบูรณ์ ซึ่งห่วงใยความเป็นอยู่ที่ดีของเด็กอย่างแท้จริง พนักงานจำนวนมากของหน่วยงานเหล่านี้ทำงานหนักเกินไปอย่างต่อเนื่อง ขาดเวลาและบุคลากรในการติดตามดูแลความเป็นอยู่ของเด็ก นักสังคมสงเคราะห์หลายคนลาออกเพราะทนกับวิธีการทำงานแบบนี้ต่อไปไม่ไหว ซึ่งยิ่งทำให้สถานการณ์เลวร้ายลงไปอีก อย่างไรก็ตาม ความสงสัยที่ว่ารัฐไม่เต็มใจหรือไม่สามารถเข้ามาแทรกแซง และอาจมีส่วนเกี่ยวข้องด้วยนั้น กำลังเพิ่มมากขึ้น อย่าพลาดชมการนำเสนอของอีโว ซาเซก ในงาน AZK ครั้งที่ 22 ในหัวข้อ "หลักคำสอนลับของฟรีเมสันระดับสูง: 'ซาตานคือพระเจ้า'" ในการนำเสนอ อีโว ซาเซก อธิบายว่าแม้แต่รัฐบาลก็อยู่ในมือของผู้ที่ต้องการเป็นผู้ปกครองโลก และทำไมการล่มสลายของสังคมจึงถูกวางแผนอย่างจงใจ พื้นที่ที่ถูกแทรกซึมเหล่านี้ในด้านการเมือง ตุลาการ ตำรวจ และหน่วยงานของรัฐต่างปกป้องซึ่งกันและกัน ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมข้อกล่าวหาและข้อร้องเรียนทางอาญาจึงมักไม่นำไปสู่ผลลัพธ์ใดๆ ในส่วนที่สองของ AZK (ศูนย์ปฏิบัติการเพื่อการป้องกันอาชญากรรม) ลอยส์ ซาเซก ลูกสาวของเขา พร้อมด้วยวิทยากรท่านอื่นๆ จะกล่าวถึง "การล่วงละเมิดทางพิธีกรรมและการค้าเด็ก" ซึ่งเกี่ยวพันอย่างลึกซึ้งกับ "ผู้ปกครองโลก" ที่โหดร้ายเหล่านี้ Kla.TV ได้รับข้อร้องเรียนเกี่ยวกับการนำเด็กออกจากครอบครัวอย่างผิดกฎหมายเป็นประจำ แพลตฟอร์มของเรา "Vetopedia" ให้เสียงแก่เหยื่อและพยานของความอยุติธรรม! คุณได้รับผลกระทบหรือติดต่อกับผู้เสียหายแต่ไม่สามารถหาเสียงได้ใช่หรือไม่? ส่งเรื่องราวของคุณมา เราจะร่วมกันเปิดโปงความอยุติธรรมนี้!

from kbr./wou./avr./bji./abu.

Sources/Links: Kongress „Brennpunkt Schule“ am 28.02.2026 https://axionresist.com/kongress-28-02-2026/
Der Fall Luisa https://www.youtube.com/watch?v=wfox7BwEFyo
Sozialarbeiterin mit Heimerfahrung Caro fragt - Jasmin Kosubek https://www.youtube.com/watch?v=bWZ_9dc1KV8
Sozialarbeiterin packt aus https://www.youtube.com/watch?v=jKpCLCuJMYU
Inobhutnahmen und Kinderraub: Jugendämter im Visier https://www.kla.tv/39341
Egal ob sie schreien und weinen – Furchtbare Geschäfte im Namen des Kinderschutzes www.kla.tv/37021
Tatort Kita – sexuelle Übergriffe nehmen dramatisch zu. Wer oder was steckt dahinter? www.kla.tv/28454
Bewusstseinskontrolle und wie wir uns ihr entziehen (Jason Christoff im Interview mit Dr. Reiner Fuellmich) https://www.kla.tv/27783
Familie Jennifer und Yasar Wegmann https://Vetopedia.org/de/inobhutnahme
Ticket: SE-1906