Misja Artemis II: kolejna bajka NASA?

04.07.2026 | www.kla.tv/41783

Na przykład szwajcarska korporacja nadawcza (SRF) w ramach swojego projektu „weryfikacji faktów” zajęła się kwestią, dlaczego formacje chmur na zdjęciach Ziemi wykonanych przez Artemis zawsze wyglądają tak samo. SRF zacytowało „eksperta”, którego odpowiedź brzmiała, że „chmury poruszają się stosunkowo wolno po powierzchni Ziemi” i „formacje chmur wyglądają podobnie w dłuższym okresie czasu”. Czy czytelnicy powinni znów bardziej wierzyć ekspertom niż własnym obserwacjom? Niebo widziane z ziemi nieustannie się zmienia. Obrazy chmur w każdej aplikacji pogodowej również zmieniają się znacząco w ciągu kilku godzin. - To do siebie nie pasuje. Wygląda na to, że dokłada się wszelkich starań, aby zapobiec ujawnieniu tego oczywistego oszustwa. Kto tak naprawdę ma w tym interes i dlaczego? Krytycy od pewnego czasu kwestionują wiarygodność NASA, wskazując na niezliczone niespójności. Poniżej można zobaczyć kilka przykładów edycji wideo oficjalnych materiałów NASA. [Klip filmowy] Przyjrzyj się uważnie. No i co? Znalazłeś coś? Oto i on. Nadal nic nie widzisz? Przejdźmy do szczegółów, powiększmy i spowolnijmy ujęcie. Kabel mikrofonu zaczyna się gwałtownie poruszać. Astronauta próbuje to odtrącić, tworząc przy tym piękny glitch. Najwyraźniej oprogramowanie 3D nie może już zdecydować, czy kabel powinien być wyświetlany nad, czy pod ręką, gdy ręka jest szybko poruszana, więc praktycznie łączy się z nią lub przechodzi przez nią. Widzimy więc, że kabel jest wygenerowanym obiektem 3D, ponieważ nie ma innego sposobu na wyjaśnienie tej sceny. Oprogramowanie do obliczania obrazu nie radzi sobie z tak zwanym wykrywaniem kolizji. Innymi słowy, nie może dokładnie śledzić, który element obrazu powinien zderzyć się z którym, a tym samym spowodować odpychanie. W ten sposób ręka staje się przechodzącym, niekolidującym obiektem. Mam nadzieję, że było to w połowie zrozumiałe. Mikrofon fantomowy nieco dalej w filmie jest również miły dla oka. Teraz jest tutaj. Teraz już go nie ma. Z powrotem. Zniknął ponownie. I z powrotem. Tak, obliczenia obrazu poszły naprawdę źle. Mikrofon wyraźnie pochodzi z oprogramowania 3D i został całkowicie źle wkalkulowany w scenę. Nie może to być błąd kamery, ponieważ kamery po prostu rejestrują wszystko, co znajduje się przed ich obiektywem. Nie można też winić transmisji, ponieważ nie tylko odcięłoby to główkę mikrofonu lub kabel, ale wpłynęłoby na cały obraz lub jego dużą część. Po pierwsze, ten mikrofon: najpierw pojawiają się „zakłócenia”, a następnie odbicia światła, które wcześniej były obecne, znikają – bezpośrednio z jednego obrazu na drugi. Po drugie, astronauta Don Pettit demonstruje, jak pić kawę w kosmosie. Jak na razie wygląda całkiem nieźle, pomijając jakość obrazu. Koniec klipsa jest kluczowy, ponieważ - ups - tutaj kawa nagle oddziela się od pojemnika i wyskakuje z niego bez utraty kształtu. Warstwa koloru jest wyraźnie oddzielona od warstwy kształtu, co jest możliwe tylko wtedy, gdy obiekt pochodzi z oprogramowania 3D, a renderowanie na żywo poszło źle. Bezbłędny błąd w obliczeniach, a tym samym kolejny dowód na to, że NASA tworzy swoje obrazy w wirtualnej rzeczywistości. Tak jest również w trzecim przykładzie: Pluszowa postać pojawia się znikąd i można z nią nawet wchodzić w interakcje na żywo. Na początku myślałem, że obiekt mógł być ukryty za tak zwaną maską, ale na kilku klatkach widać przez nią prześwitującą dłoń aktorki. Zatem obiekt został zmieszany i nie był widoczny z maski, co wyeliminowałoby drugą opcję. To też jest genialne: nie tyle błąd techniczny, co fajna pomyłka montażowa. Widziałeś to? Ponownie przy 15% prędkości: Znika w powietrzu jak duch, włączając w to błąd środowiskowy po lewej stronie, gdzie kilka obiektów wyślizguje się w górę. Zainstalowano tutaj tak zwaną miękką przysłonę, która umożliwia płynne przejście między dwiema scenami. To głupi błąd tylko wtedy, gdy tego typu przejścia występują w rzekomo nieedytowanych filmach, gdzie po prostu nie powinno ich być. Kolejny ładny i, cóż, żenujący przykład fade-in. Widzimy magików na pokładzie ISS, którzy po prostu pojawiają się znikąd z sekwencją wstawek. David Copperfield byłby zazdrosny. Oto błąd warstwy: Na białym prostokącie w tle widać cień. A teraz przyjrzyj się dokładnie, co dzieje się z głową tylnego wykonawcy. Komputer oblicza część wspomnianego cienia jeden poziom przed astroaktorem, dlatego jego głowa jest początkowo częściowo zakryta, jakby przez nadproże drzwi. Ale wtedy głowa porusza się przez płaszczyznę cienia, co stwarza problem logiczny dla oprogramowania. Łysa głowa najpierw łączy się z cieniem, a następnie przez niego przenika. Oczywisty błąd w obliczeniach CGI. W następnym ujęciu tak zwane śledzenie, czyli śledzenie obiektów, idzie źle: Palce prawej ręki znajdują się na mikrofonie. Teraz ta ręka jest odciągana i bez ruchu korekcyjnego, ale z nieprzyjemną usterką graficzną, palce lewej ręki są teraz na mikrofonie. Ale robi się naprawdę śmiesznie, gdy cofniesz rękę. Palce dosłownie wsuwają się pod lewą rękę bez żadnego oporu, co po prostu nie działa fizycznie. Wysiłki komputera zmierzające do uzyskania czystego obrazu są wyraźnie widoczne. Cięcia wokół palców są wyraźnie widoczne jako ciemne kontury, a nawet koniuszki palców wyglądają na „zjadnięte”. Nie, drodzy fani NASA, to NIE są błędy transmisji. Prawdopodobnie widziane nieumyślnie: Zadajcie sobie pytanie, dlaczego za ISS potrzebny jest zielony ekran, skoro wszystkie ujęcia kosmosu mają być prawdziwe. Zmierzamy zatem w kierunku czasów, w których wyraźne dowody fałszerstwa spowodowane niedbałymi lub niezamierzonymi błędami zielonego ekranu nie będą już miały miejsca. [Moderacja] Jest to oczywiście mocno zmontowany materiał filmowy, który jest przedstawiany opinii publicznej jako autentyczny i prawdziwy. Rodzi to na przykład następujące pytania: Dlaczego astronauci nagle rozpływają się w powietrzu w oficjalnych filmach NASA? Dlaczego sześciu z siedmiu członków załogi Challengera wciąż żyło w 2017 roku, zgodnie z analizami zdjęć i wideo? Podobno wszyscy zginęli w eksplozji w 1986 roku. Dlaczego większość astronautów to masoni? Gdzie tak naprawdę trafiają wszystkie pieniądze, jeśli program Artemis jest fikcją? Do tej pory kosztowało to około 93 miliardów dolarów i jest finansowane głównie z pieniędzy podatników. Kwestionuj słabe odpowiedzi przedstawione pod pozorem "weryfikacji faktów" i "opinii ekspertów" i wyrób sobie własną opinię. Jeśli ten program zmusił Cię do myślenia, nie zatrzymuj tego dla siebie. Pomóż rozpowszechnić te fakty i zachęć innych do zastanowienia się nad niespójnościami NASA.

z stp.

Źródła/Linki: Creative Commons Lizenzen https://www.creativecommons.org/licenses/
SRF-Artikel über Kommentare zu Artemis II https://www.srf.ch/news/gesellschaft/waehrend-artemis-2-mission-flache-erde-verschwoerungserzaehlung-erlebt-comeback
65 Jahre NASA: Alles Lüge?! www.kla.tv/27238
Werden wir an der NASA herumgeführt? – Wenn tote Astronauten auferstehen️ ️www.kla.tv/8628
Die Freimaurerei und die Raumfahrt️ ️www.kla.tv/26589
https://www.youtube.com/watch?v=-AQ8xd-6B-g&t=123s
Exposing NASA Artemis II Photo and Video Fakery https://www.youtube.com/watch?v=h_n8iiiQmc0
PROOF Artemis 2 is FAKE | Actors Forget Lines, CGI, Greenscreen https://www.youtube.com/watch?v=db0EXcPcT1U